„Bezpieczny przedszkolak”



Pobieranie 0.51 Mb.
Strona1/5
Data04.05.2016
Rozmiar0.51 Mb.
  1   2   3   4   5


PRZEDSZKOLE MIEJSKIE NR 30 W GORZOWIE WLKP.

INNOWACJA PEDAGOGICZNA

PROGRAMOWO – ORGANIZACYJNA

Bezpieczny przedszkolak”






OPRACOWAŁA:

mgr Magdalena Łątkowska

Podstawa prawna:

  • Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 ze zm.)

  • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 9 kwietnia 2002 r.
    w sprawie warunków prowadzenia działalności innowacyjnej i eksperymentalnej przez publiczne szkoły i placówki (Dz. U. z 2002 r. Nr 56, poz. 506)

  • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 20 lutego 2004 r.
    w sprawie warunków i trybu przyjmowania uczniów do szkół publicznych
    oraz przechodzenia z jednych typów szkół do innych (Dz. U. z 2004 r. Nr 26, poz.232)

  • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 31 grudnia 2002r.
    w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach
    i placówkach (Dz. U. z 2003r. Nr 6, poz. 69 ze zm.)

Autorka innowacji:

mgr Magdalena Łątkowska – nauczyciel kontraktowy – staż pracy 9 lat
Przedszkole Miejskie nr 30 w Gorzowie Wlkp.

SPIS TREŚCI:
WSTĘP 2

1. Istota i przedstawienie założeń innowacji

1.1. Uzasadnienie potrzeby wprowadzenia innowacji 4



2. Zasady innowacji

2.1. Uzasadnienie potrzeby wprowadzenia zmiany 6

2.2. Cele ogólne 6

2.3. Cele szczegółowe 7

2.4. Metody i formy pracy 8

2.5. Przewidziane efekty innowacji 12

2.6. Ewaluacja innowacji 13

3. Przykłady metodycznych rozwiązań programowych 14

4. Bibliografia 75

Wstęp

Bezpieczeństwo to proces, gwarantujący istnienie podmiotu oraz możliwość jego rozwoju,
to stan dający poczucie pewności istnienia i gwarancje jego zachowania oraz szanse
na doskonalenie. Jest to jedna z podstawowych potrzeb człowieka. Odznacza się brakiem ryzyka utraty czegoś dla podmiotu szczególnie cennego – życia, zdrowia, pracy, szacunku, uczuć, dóbr materialnych i dóbr niematerialnych. Bezpieczeństwo jest naczelną potrzebą człowieka i grup społecznych, jest także podstawową potrzebą państw i systemów międzynarodowych; jego brak wywołuje niepokój i poczucie zagrożenia. Człowiek, grupa społeczna, państwo, organizacja międzynarodowa starają się oddziaływać na swoje otoczenie zewnętrzne i sferę wewnętrzną, by usuwać a przynajmniej oddalać zagrożenia, eliminując własny lęk, obawy, niepokój i niepewność. Zagrożenia mogą być skierowane na zewnątrz
i do wewnątrz; tak samo powinny być skierowane działania w celu ich likwidowania.

Przedszkole, jako jedna z pierwszych instytucji, z którymi styka się dziecko,


ma możliwość wyrobienia określonych postaw i umiejętności w celu likwidowania niebezpiecznych sytuacji. Jego wychowawcza działalność ma ogromne znaczenie
dla ukształtowania osobowości dziecka. Charakteryzująca dzieci w tym wieku naturalna aktywność, ciekawość i skłonność do naśladownictwa, łatwość czerpania wiedzy z otoczenia
a także wrażliwość emocjonalna, stwarzają korzystne warunki do osiągnięcia pozytywnych efektów zamierzonych działań. Aby jednak dziecko przyswoiło sobie określone normy zachowań i stosowało się do nich, trzeba poddawać je przez dłuższy czas odpowiednim działaniom, wykorzystując każdą nadarzającą się okazję. Trzeba zdawać sobie sprawę z tego, że jeśli nie można uniknąć pewnych sytuacji, to należy wyposażyć dzieci w takie umiejętności, by unikały zagrożenia. Pod hasłem "unikanie zagrożeń" należy przekazać dzieciom wiadomości dotyczące bezpieczeństwa na drodze, w środowisku, w domu i przedszkolu. Zagrożenie zdrowia i bezpieczeństwa, jak również istniejące w naszym społeczeństwie patologie społeczne zmuszają  do podjęcia odpowiednich działań profilaktyczno - edukacyjnych szczególnie
w stosunku do dzieci, które ze względu na swoją ufność są często ofiarami wypadków.

Zapewnienie zdrowia i bezpieczeństwa dzieciom jest podstawowym zadaniem nauczycieli, gdyż dzieci charakteryzuje brak przewidywania skutków podejmowanych działań, silna koncentracja na zachowaniu "tu i teraz", słaba kontrola własnych emocji, a także niewielkie doświadczenie życiowe i wąski zasób technik radzenia sobie z różnego typu problemami.


Ich łatwowierność i naiwność są często przyczyną wielu tragicznych zdarzeń.

Dlatego też zagadnienia dotyczące bezpieczeństwa są dla nas nauczycieli bardzo istotną sprawą. Należy podejmować działania, które będą podnosić świadomość naszych wychowanków na temat unikania zagrożeń. Najważniejsze jest, aby dziecko dowiedziało się, jakie mu grożą niebezpieczeństwa i umiało je rozpoznawać.

Jak chronić dzieci przed niebezpieczeństwem, które może je spotkać? Jest tylko jedno rozwiązanie - uświadamiać i kształcić dzieci:


  • na teraz - aby uchronić ich życie i zdrowie,

  • na przyszłość - aby stały się jutro rozsądnymi młodymi ludźmi.


1. Istota i przedstawienie założeń innowacji

    1. Uzasadnienie potrzeby wprowadzenia innowacji

Jest marzeniem chyba każdego nauczyciela i rodzica wychować dziecko dbające
o własne bezpieczeństwo i żyjące w bezpiecznym środowisku.

Należy zdawać sobie sprawę z tego, że bezpieczne postawy można wykształcić,


a pierwsze lata w życiu człowieka są optymalnym do tego okresem. Od nas dorosłych zależy czy dziecko wyrośnie w bezpiecznym środowisku ze znajomością zasad bezpieczeństwa.

Innowacja na temat bezpieczeństwa dzieci w wieku przedszkolnym powstała, by pomóc przedszkolakom w pełni wykorzystać ich naturalną zdolność do przyswajania wiedzy.


W szczególności przyswojenia wiedzy odnośnie zasad bezpieczeństwa, które powinny być nieodłącznym elementem wychowania dzieci w dzisiejszym świecie.

Zadaniem innowacji jest przekazanie dzieciom wiadomości o tym jak dbać o własne bezpieczeństwo, jak unikać sytuacji ryzykownych mogących doprowadzić do zagrożenia zdrowia i życia dziecka. Innowacja zakłada przede wszystkim uświadomienie najmłodszych dzieci w zakresie niebezpieczeństw na jakie są one narażone w miejscach, w których przebywają najczęściej, tj. domu, placu zabaw, parku, na drodze w środowisku. Ważnym jest, by dzieci potrafiły samodzielnie dokonywać świadomych wyborów, np. co do miejsca zabawy czy formy spędzania wolnego czasu. Istotą pracy będzie by dzieci znały ryzyko, jakie wiąże się z nieprzestrzeganiem zasad bezpieczeństwa.

Poza profilaktyką podejmowania zachowań ryzykownych istotnym jest, by dzieci posiadały wiedzę oraz umiejętności jak zachować się w sytuacjach mogących stanowić dla nich zagrożenie życia lub zdrowia. Chodzi także o to, by najmłodsi potrafili w razie konieczności służyć pomocą innym ludziom, którzy znajdą się w trudnej sytuacji.

Niebywale istotną kwestią jest zaangażowanie rodziców i opiekunów dzieci w proces zdobywania wiedzy na temat bezpieczeństwa. To oni są głównym źródłem wiedzy dla dzieci


a także to od opiekunów zależy na ile dzieci będą świadomie przestrzegały podstawowych zasad dotyczących bezpiecznego zachowania się na co dzień. Jednak, aby rodzice byli faktycznym wzorem i autorytetem w zakresie bezpieczeństwa dla dzieci muszą nie tylko posiadać dużą wiedzę w tym zakresie, ale muszą być przede wszystkim w pełni świadomi zagrożeń na jakie narażone są ich pociechy w najbliższym otoczeniu. Temu ma służyć powstała innowacja na temat bezpieczeństwa dzieci w wieku przedszkolnym.

Innowacja „Bezpieczny przedszkolak” jest opracowana zgodnie z założeniami Podstawy programowej wychowania przedszkolnego dla przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych oraz innych form wychowania przedszkolnego z dnia 27 sierpnia 2012 r., w myśl, której „celem wychowania przedszkolnego jest (...) budowanie systemu wartości, w tym wychowywanie dzieci tak, żeby lepiej orientowały się w tym, co jest dobre,


a co złe (...)”.

Innowacja „Bezpieczny przedszkolak” zawiera propozycje, które przygotowują dzieci do bezpiecznego życia w grupie i społeczności. Są w niej zawarte teoretyczne podstawy wychowania dziecka tak, aby w przyszłości umiało zadecydować co jest dla niego bezpieczne


a co nie. Powstała ona, by pomóc wychowankom w osiągnięciu optymalnego poziomu wiedzy potrzebnej w ich dalszym życiu w społeczeństwie. Wynika ona z priorytetów przedszkola jak
i z potrzeby pomocy dzieciom w osiągnięciu, możliwego dla nich poziomu rozwoju.
Oparta jest na Programie edukacji przedszkolnej „Nasze przedszkole” M. Kwaśniewskiej,
W. Żaby-Żabińskiej.

Innowacja „Bezpieczny przedszkolak” prowadzona będzie za zgodą i akceptacją rodziców dzieci, a także ich aktywnym udziałem.

Innowacja „Bezpieczny przedszkolak” wprowadzona zostanie przez autorkę w grupie dzieci przynależnych do koła „Strażnicy bezpieczeństwa” a poprzez koło obejmie swoim zasięgiem wszystkie grupy wiekowe Przedszkola Miejskiego nr 30 w Gorzowie Wlkp. w roku szkolnym 2013/2014. Po realizacji innowacji zostanie przeprowadzona ewaluacja.


  1. Zasady innowacji

2.1. Uzasadnienie potrzeby wprowadzenia zmiany

Powstanie innowacji na temat bezpieczeństwa dzieci w wieku przedszkolnym wynika


z potrzeby szukania nowych dróg do efektywnej pracy nauczycieli dla zaspakajania
naturalnej potrzeby bezpieczeństwa dziecka w wieku przedszkolnym. Problem związany
z bezpieczeństwem małego dziecka ujęłam w szerszym kontekście. Interesowało mnie nie tylko bezpieczeństwo dziecka w ujęciu wychowania komunikacyjnego – o którym mówi się najwięcej- ale brałam też pod uwagę wszelkie aspekty życia codziennego, niosące za sobą zagrożenia
dla funkcjonowania małych ludzi.

Wnioski wyciągnięte z własnych rozważań skłoniły mnie do poszukiwania własnych rozwiązań, wprowadzenia zmiany- stworzenia innowacji mającej na celu działania profilaktyczno-edukacyjne dla dzieci w wieku przedszkolnym dotyczącej szerzej rozumianego bezpieczeństwa.



2.2. Cele ogólne

Problematykę bezpieczeństwa dziecka w wieku przedszkolnym można zasygnalizować grupując w trzech obszarach tematycznych:



    1. Bezpieczeństwo na drodze- przestrzeganie zasad bezpieczeństwa podczas uczestniczenia w ruchu ulicznym jako pieszy oraz jako pasażer

    2. Bezpieczeństwo w domu i przedszkolu- znajomość zasad bezpieczeństwa w życiu codziennym

    3. Bezpieczeństwo w środowisku- bezpieczne zachowania się wobec nieznanych roślin, zwierząt i ludzi


Cele ogólne innowacji „Bezpieczny przedszkolak” :

  1. Wdrażanie dzieci do stosowania zasad bezpieczeństwa w ruchu ulicznym.

  2. Kształtowanie u dzieci umiejętności właściwego stosowania się do zasad bezpieczeństwa w najbliższym otoczeniu.

  3. Wyrabianie u dzieci w wieku przedszkolnym umiejętności radzenia sobie
    w sytuacjach zagrożeń ze strony środowiska.


  4. Włączenie rodziców w realizację założeń innowacji z jednoczesnym uwzględnieniem w pracy z dziećmi inicjatyw wychodzących z ich strony.



2.3. Cele szczegółowe:


  1. Wdrażanie dzieci do stosowania zasad bezpieczeństwa w ruchu ulicznym

  • dziecko:

    • rozumie konieczność przestrzegania zasad ruchu drogowego dla pieszych,

    • poznaje zasady prawidłowego przechodzenia przez jezdnię,

    • nabywa umiejętność reagowania na umowne znaki,

    • wzbogaca wiedzę na temat znaków drogowych regulujących ruch uliczny,

    • kulturalnie i bezpiecznie zachowuje się wobec innych uczestników ruchu drogowego,

    • rozwija spostrzegawczość,

    • zna, rozumie i stosuje w praktyce zasady bezpieczeństwa podczas jazdy rowerem,

    • zna podstawowe zasady pierwszej pomocy (przemycie rany założenie opatrunku),

    • potrafi wezwać służby ratownicze na miejsce wypadku,

    • zna i potrafi zastosować numery alarmowe,

    • potrafi podać swoje imię i nazwisko oraz adres zamieszkania,

    • w sposób zrozumiały i komunikatywny przedstawia fakty,

    • szybko reaguje w sytuacji zagrożenia.




  1. Kształtowanie u dzieci umiejętności właściwego stosowania się do zasad bezpieczeństwa w najbliższym otoczeniu

  • dziecko

    • wie, które miejsca są przeznaczone do zabawy, a które nie,

    • wie, że nie należy się bawić lekarstwami i środkami chemicznymi,

    • stosuje się do regulaminu bezpieczeństwa w przedszkolu,

    • potrafi powiedzieć jak można bezpiecznie spędzić czas wolny z rodziną,

    • zna zasady właściwego zachowania wobec dorosłych,

    • analizuje zachowania swoje i innych w konkretnych sytuacjach,

    • zna zasady postępowania w razie pożaru,

    • wskazuje niebezpieczne przedmioty w domu i przedszkolu,

    • wylicza przyczyny i skutki pożaru,

    • wyjaśnia dlaczego nie należy samodzielnie korzystać z urządzeń elektrycznych
      i gazowych,

    • widzi potrzebę ostrzegania innych przed niebezpieczeństwami,

    • rozumie zagrożenia związane z gorąca wodą, zna skutki poparzenia,

    • bezpiecznie korzysta z urządzeń na placu zabaw,

    • wylicza skutki zabaw w miejscach niedozwolonych,

    • wskazuje miejsca do bezpiecznych zabaw poza przedszkolem,

    • uzasadnia dlaczego w danym miejscu jest niebezpiecznie.




  1. Wyrabianie u dzieci w wieku przedszkolnym umiejętności radzenia sobie
    w sytuacjach zagrożeń ze strony środowiska


  • dziecko:

    • potrafi zachować asertywną postawę wobec nieznanych osób obcych,

    • zna rodzaje niebezpieczeństw jakie mogą grozić dziecku: zły dotyk; przemoc; agresja,

    • jest świadome niebezpieczeństw związanych z oddalaniem się od miejsca zamieszkania,

    • potrafi poinformować rodziców i opiekunów o zaistniałej sytuacji,

    • potrafi w sytuacji zagrożenia prosić o pomoc,

    • wie dlaczego nie należy podchodzić do obcych zwierząt,

    • wie co należy zrobić w razie kontaktu z obcym zwierzęciem,

    • zna zagrożenia płynące ze świata roślin,

    • stosuje zasadę nienaruszania przyrody ze względów ekologicznych oraz bezpieczeństwa.




  1. Włączenie rodziców w realizację założeń innowacji z jednoczesnym uwzględnieniem w pracy z dziećmi inicjatyw wychodzących z ich strony

  • rodzice:

    • znają główne idee, cele i treści innowacji jakie będą wykorzystywane w pracy
      z dziećmi,

    • wspólnie podejmują decyzje dotyczące ustaleń szczegółowej organizacji pobytu dzieci na zajęciach koła „Strażnicy Bezpieczeństwa”

    • określają swoje miejsce w działalności koła na rzecz przedszkola,

    • współpracują z nauczycielem poprzez tradycyjne formy („kącik dla rodziców”, zebrania, rozmowy indywidualne),

    • wykazują się inicjatywą w pracy z dziećmi,

    • uczestniczą w kształtowaniu u dziecka określonych wiadomości i umiejętności,

    • wspierają w trudnościach na jakie napotykają dzieci,

    • uczestniczą w organizacji działań,


2.4. Metody i formy pracy

Podstawową wartością proponowanej koncepcji jest wprowadzenie obok treści programowych, treści o szeroko rozbudowanym pojęciu bezpieczeństwa. Dużą rolę stymulującą w realizacji innowacji odgrywa środowisko wychowawcze dzieci – prawidłowo funkcjonujący dom, funkcjonalnie urządzona sala zajęć, droga z domu do przedszkola czy umiejętności prawidłowego kontaktu ze zwierzętami stwarzają optymalne warunki do zaspakajania poczucia bezpieczeństwa.



Współczesny nauczyciel ma za zadanie kompetentnie przekazać dzieciom wiedzę niezbędną do poznania sytuacji stanowiących zagrożenie dla życia i zdrowia oraz sposobów ich unikania. Wiedzę tą należy przekazywać za pomocą różnorodnych i atrakcyjnych metod nauczania:
Metody pracy w przedszkolu:
METODY SŁOWNE – to przekazanie przez nauczyciela gotowych wiadomości głównie
za pomocą słowa mówionego:

  • pogadanka – należy do dialogowych metod nauczania i polega na rozmowie nauczyciela z dziećmi, przy czym nauczyciel jest w tej rozmowie osobą kierującą. Nauczyciel stawia dzieciom kolejne pytania, na które otrzymuje od nich odpowiedzi;

  • opowiadanie – podstawowa forma wypowiedzi narracyjnej, prezentująca narastanie
    w czasie toku zdarzeń, opozycyjna wobec opisu. Gatunek ten może zawierać w sobie inne gatunki oraz dialogi;

  • opis – można ująć ogólnie jako przedstawienie pozaczasowych składników narracji, ujęcie przedmiotów w ich statyczności i pozaczasowości - w istocie jednak często trudno odróżnić opis i opowiadanie, które mogą przenikać się wzajemnie i tworzyć wiele form przejściowych;

  • objaśnienie – zwane również tłumaczeniem, jest zadaniem myślowym, które polega
    na wskazaniu racji dla stwierdzonego przez nas zdania. Innymi słowy, wyjaśnienie polega na odpowiedzi na pytanie „dlaczego tak jest jak stwierdziliśmy?";

  • metafora – metodę tę stosujemy w różnego rodzaju sytuacjach edukacyjnych, w sposób niezauważalny przez dziecko możemy poprzez metafory zawarte w bajkach przemawiać do jego sfery nieświadomej i emocjonalnej, wpływać w ten sposób na modyfikację
    jego zachowań sprzyjających rozwojowi.


METODY CZYNNE – wskazują na czynności, które należy tak dobierać, aby osiągnąć zamierzone cele. W pedagogice są to czynności, zarówno dziecka jak i nauczyciela.

  • samodzielnych doświadczeń – stwarzanie warunków dla spontanicznej zabawy
    oraz innych form dowolnej działalności dziecka, na ułatwianiu nawiązywania kontaktów
    z otoczeniem społecznym z własnej inicjatywy. Nauczyciel nie bierze udziału
    w działaniach dziecka, dając mu swobodę;

  • kierowana własną działalnością – inspirowanie spontanicznej działalności dziecka poprzez zachętę, sugestię, podsunięci pomysłu, czynne włączenie się w jego działalność, radę, pomoc w rozwiązywaniu konfliktów, ocenę nagrodę, kierowanie doświadczeniem społeczno moralnym dzieci wg przyjętych norm;

  • zadań stawianych dziecku – rozwiązywanie aktywne i samodzielne, jako problemy nasuwające okazję do odkrywania nowych zjawisk;

  • ćwiczeń – pobudza dzieci do powtarzania różnych czynności. Ćwiczenia rozwijają sprawność ruchową, utrwalają umiejętności praktyczne, wiadomości, mogą się przyczynić do kształtowania postaw np. stosowania zasad bezpieczeństwa wobec innych;

  • drama – polega na wczuwaniu się w rolę, na improwizacji angażującej ruch i gest, mowę, myśli i uczucia. Dostarcza bezpośredniego doświadczenia, przekraczającego zakres zwykłej informacji, wzbogacającego wyobraźnię i poruszającego emocje
    tak samo jak umysł;

  • burza mózgów – metoda zabawowa, kształtująca pomysłowość i wyobraźnię. Pomysły mogą być oczywiste, banalne, ale z czasem niespodziewane, fantastyczne, innowacyjne. Celem tej metody jest zgromadzenie w krótkim czasie dużej ilości pomysłów na rozwiązanie jakiegoś problemu;

  • gra dydaktyczna – jest to metoda zawierająca treści dydaktyczne i wychowawcze. Uczy ścisłego przestrzegania reguł, aktywizuje uczniów, integruje różne dziedziny aktywności oraz przyspiesza ich rozwój. Gry stosuje się w przypadku: jako sprawdzian zdobytych wiadomości, jako sposób na zdobycie nowych wiadomości, jako niekonwencjonalny sposób na myślenia, redagowanie poleceń;

  • symulacje – metoda ta polega na naśladowaniu rzeczywistości. Jest to zabawa
    „na niby”, ćwiczenie najbardziej efektywnych zachowań w bezpiecznych warunkach. Jest to trening umiejętności i sprawności w działaniu.

METODY PERCEPCYJNE – są to metody oglądowe, obrazowe, sensoryczne. Tutaj słowo odgrywa bardzo ważną role w procesach poznawczych i emocjonalnych, w dostarczaniu informacji i porządkowaniu wiadomości.

  • obserwacja – obejmuje przedmioty, zjawiska i czynności, na których nauczyciel chce skupić uwagę dzieci;

  • pokaz - może zajmować część zajęć, a kiedy wyprowadzamy dzieci poza grupę
    lub poza przedszkole- całe zajęcia.  W danym przypadku dziecko zdobywa nowe wiadomości głównie dzięki pokazowi;

  • film – wyświetlane za pomocą aparatu projekcyjnego, mają duże walory dydaktyczne, gdyż dzieci mogą zaobserwować cały przebieg procesów, niedostępnych bezpośredniej obserwacji, dostrzec szczegóły, które pozwalają zrozumieć istotę sprawy tylko wtedy, gdy są pokazane w powiększeniu i ruchu;

  • demonstracja – pokaz przedmiotów, zjawisk i sytuacji w naturalnych warunkach, organizowany przez nauczyciela poza grupą lub przedszkolem, pokaz naturalnych okazów w grupie, korzystanie z obrazów, filmów, przezroczy, modeli, tablic, wykresów
    a także rysunku, kiedy nie można pokazać dzieciom naturalnych przedmiotów;

  • fotoocena – za pomocą aparatu fotograficznego lub wideokamery można utrwalić
    na potrzeby oceniania rozmaite aspekty życia przedszkola. Zdjęcia lub filmy stanowią podstawę dyskusji i konkretnych decyzji;

  • walizka – za pomocą walizki dzieci selekcjonują zdobyta dotychczas wiedzę. Zabierają do niej wiadomości i doświadczenia, które wywarły na nich największe wrażenie,
    które do nich trafiły;

  • poczta – jest ewaluacją zajęć. Polega na kończeniu zdań zawierających najistotniejsze wiadomości;

  • drzewo decyzyjne – metoda efektywnego współdziałania w zespole i pracy w grupie, budowania więzi międzyludzkich, podejmowania indywidualnych i grupowych decyzji;

  • mapa mentalna – mapa pojęciowa to metoda wizualnego przedstawienia problemu, zjawiska z wykorzystaniem rysunków, schematów, symboli, zdjęć, haseł, zwrotów. Celem tej metody jest usystematyzowanie świeżo zdobytej wiedzy ,wiadomości i pojęć.

Dziecko podczas zajęć powinno być aktywne i twórcze. Nauczyciel ma tak planować
i organizować działania, aby umożliwić dziecku taką aktywność. Dlatego też proponowane
w innowacji formy zajęć będą miały charakter różnorodny, aktywny i twórczy.

Innowacyjną formą będzie stworzenie koła „Strażnicy bezpieczeństwa” (załącznik nr 1), celem koła zaś wyposażenie dziecka w wiedzę o bezpieczeństwie w taki sposób, aby nabyte umiejętności pozwoliły dzieciom bezpiecznie funkcjonować w społeczeństwie i stać na straży bezpieczeństwa innych. Wszystkie działania realizowane wewnątrz koła będą przenoszone


na grunt przedszkola. To mali „Strażnicy bezpieczeństwa będą włączać społeczność przedszkola w realizację postawionych zadań.

Ciekawymi formami pracy wewnątrz koła i na rzecz przedszkola będą m.in.:

    • zajęcia wyzwalające u dzieci swobodna ekspresję, dzięki którym wiedza przyswajana będzie w sposób naturalny,

    • inscenizacje krótkich tekstów literackich o tematyce bezpieczeństwa, co pozwoli wychowankom przenieść się w świat sztuki z jednoczesnym osądem rzeczywistości,

    • scenki dramowe w wykonaniu dzieci, które pobudzają wyobraźnie i modelują rzeczywistość,

    • gry i zabawy doskonalące umiejętności dostrzegania sytuacji zagrażających bezpieczeństwu,

    • projekcje filmowe i prezentacje multimedialne, dzięki którym wiedza na temat bezpieczeństwa będzie wizualnie usystematyzowana,

    • wycieczki, które będą miały za zadanie służyć bezpośredniej obserwacji pozytywnych
      i negatywnych sytuacji w naturalnym środowisku,

    • recytacje wierszy dzięki którym, wiedza zostanie usystematyzowana w sposób twórczy,

    • konkursy, wystawy i turnieje mające na celu sprawdzenie zdobytej dotychczas wiedzy,

    • spotkania ze strażakiem, policjantem, ratownikiem medycznym, treserem psów,
      które zainspirują do życia wg ustalonych zasad.

Oprócz przedstawionych metod i form pracy, które pozwolą realizować nam założenia innowacji, bardzo istotna rolę spełniają uroczystości. Przygotowanie do uroczystości
i jej przebieg to zawsze wielka przyjemność i radość, dzięki temu nasi wychowankowie wiele treści programowych przyswajają sobie w sposób najbardziej odpowiadający ich psychice,
gdyż powiązany jest on z twórczym działaniem i radosnym przeżywaniem. W harmonogramie koła uwzględnione będą wszelkie uroczystości, w których przejawiają się treści bezpieczeństwa.


  1   2   3   4   5


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna