Budowa i zasada działania karty dźwiękowej



Pobieranie 21.26 Kb.
Data03.05.2016
Rozmiar21.26 Kb.

Budowa i zasada działania karty dźwiękowej


Każdy dźwięk można opisać za pomocą dwóch właściwości: wysokości i natężenia

  1. Wysokość dźwięku wyrażana w Hz

  2. Natężenie dźwięku w dB

Proces zmiany dźwięku analogowego na postać cyfrową za pomocą przetwornika ADC nosi nazwę próbkowania (ang. Sampling). W jego trakcie rejestrowane są częstotliwość i amplituda dźwięku w funkcji czasu, a następnie dane te są zapisywane w postaci pliku binarnego. Na jakość wersji cyfrowej wpływają następujące parametry:

  1. Rozdzielczość próbkowania

  2. Częstotliwość próbkowania


Karta dźwiękowa (muzyczna)


Budowa i funkcje karty dźwiękowej:



  1. Przetworniki ADC i DAC. ADC (Analog to Digital Converter). DAC (Digital to Analog Converter)

  2. Procesor DSP (Digital Signal Processor- cyfrowy processor sygnałowy). Odpowiedzialny jest za operacje wymagające dużych mocy obliczeniowych, na przykład sprzetową akceleracje dzwięku, generowanie efektów, odfiltrowywanie szumów, strumieniowe przetwarzanie dzwięku, generowanie dzwięku kanałowego. Może mieć wbudowane przetworniki ADC i DAC. Najlepsze kart dźwiękowe wyposażone są w dwa procesory-jeden z przetwornikami, drugi do pozostałych zadań.

  3. Interfejs MIDI (Musical Instrument Digital Interface – cyfrowy interfejs instrumentów muzycznych)

  4. Generator dźwięku

  1. Synteza FM- dźwięk jest generowany przez napięcie elektryczne, którego modulacja zmienia się w zależności od zawartości pliku MIDI. Przez manipulację głośnością i modulację syntezator próbuje naśladować dźwięki naturalnych instrumentów. Rozwiązanie jest stosowane w starszych urządzeniach.

  2. Synteza Wavetable (tablica fal) nowsza metoda generująca dźwięki na podstawie cyfrowych nagrań instrumentów lub efektów audio (tzw. Sampli) próbki mogą być przechowywane w pamięci ROM lub RAM karty dźwiękowej lub dysku twardym.

  1. Pamięc ROM lub RAM – Wykorzystywana do przechowywania próbek instrumentów standardu Wavetable. Dzięki samplom znajdującym się w pamięci karty urządzenie nie musi sięgać po dźwięki zapisane w pamięci operacyjnej komputera lub na twardym dysku.

  2. Mikser dźwięku. Służy do łączenia sygnałów dźwięku z różnych źródeł, generatorów dźwięku, przetworników, wejść zewnętrznych itp.

  3. Wzmacniacz

  4. Złączę magistrali

Pamięci masowe


Mianem pamięci masowej określa się różne techniki i urządzenia pozwalające na trwałe przechowywanie dużych ilości danych cyfrowych (w przeciwieństwie do ulotnej i mało pojemnej pamięci RAM). Urządzenia służące do odczytu i zapisu nazywane są napędami; dane są przechowywane na nośnikach.

Interfejsy dysków twardych i napędów optycznych

  1. Interfejs ATA (Advanced Technology Attachment) zwany także interfejsem IDE (Integrated Drive Electronics)


Nazwa standardu

Rok wprowadzenia

Zmiany

ATA-1

1990

Okablowanie 40 żyłowe

Obsługa dwóch dysków (jeden kanał) skonfigurowanych jako master, slave



ATA-3

1997

Wprowadzenie technologii SMART

ATA-4

(Ultra ATA/33)



1998

Taśma 80 żyłowa

Transfer 33,3MB/s



ATA-5

(Ultra-ATA/66)



2000

Transfer 44,4 i 66,7 MB/s

Okablowanie 80 żyłowe

Metoda wykrywania kabla


ATA-6

(Ultra-ATA/100)



2002

Transfer 100 MB/s

Obsługa dysków przekraczających 137 GB /s



ATA-7

(Ultra-ATA/133)



2004

Transfer na poziomie 133 MB/s

DMA (Direct Memory Access – bezpośredni dostęp do pamięci) – specjalny tryb umożliwiający napędom podłączonym do interfejsu komunikację bezpośrednio z pamięcią operacyjną RAM, bez udziału procesora.

Ultra DMA – łączy napęd bezpośrednio z pamięcią RAM i pozwala na transfer (w zależności od trybu) od 16,7 do 133 MB/s) nie obciążając zbytnio procesora

S.M.A.R.T- (Self-Monitoring, Analysis and Reorting Technology) technologia umożliwiająca wykrywanie i przewidywanie awarii napędu.


  1. Interfejs SCSI


SCSI (Small Computer System Interface – interfejs dla małych systemów komputerowych). Występuje w komputerach serwerowych. Obsługuje różne urządzenia (skanery, dyski twarde, napędy optyczne, napędy taśm). Dodatkowo istnieje możliwość jednoczesnego podłączenia kilku urządzeń.

Nazwa standardu

Transfer (MB/s)

Liczba obsługiwanych urządzeń

SCSI-3 (Ultra3 SCSI)

160

16/2*

SCSI-4 (Ultra 320 SCSI)

320

16/2*

SCSI-4 (Ultra 640 SCSI)

640

16/2*

Kontrolery ATA i SATA zintegrowane są najczęściej z chipsetem płyty głównej. W przypadku SCSI kontroler przyjmuje formę karty rozszerzeń nazywanej adapterem hosta i montowanym w jednym z gniazd I/O.

Okablowanie wykorzystane w standardach SCSI dzieli się na zewnętrzne i wewnętrzne. Dla okablowania zewnętrznego, za pomocą którego podłączamy urządzenia znajdujące się poza obudową komputera, opracowano następujące wersje złączy:



  1. D-Shell (D-Sub, DD)- 50 pinowe złączetypu D (wczesny standard SCSI)



  1. Centronix



  1. Centronix Alternative 2

  2. High-Density (HD) Alternative 3

  3. Very High-Density Cable Interconnect (VHDCI) Alternative 4

Okablowanie wewnętrzne:

  1. Regular Denisty

  2. High Denisty

  3. Single Connector Attachment (SCA)

Aby urządzenie SCSI po podłączeniu do interfejsu mogło prawidłowo funkcjonować musi zostać ustawiony jego identyfikator SCSI ID. Do magistrali 8-bitowej można podłączyć osiem urządzeń numerowanych od 0 do 7, a do 16 – bitowej – 16 urządzeń numerowanych od 0 do 15. Urządzenie konfiguruje się za pomocą zworek lub przełącznika, a im mniejszy numer ID, tym większy priorytet podłączonego sprzętu.








©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna