Capucci Flavio Tak, dziś również dzieją się cuda



Pobieranie 0.54 Mb.
Strona1/22
Data07.05.2016
Rozmiar0.54 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   22

Capucci Flavio

Tak, dziś również dzieją się cuda


Cena: 16,80 zł

Oprawa: miękka

Stron: 155

Wymiary: 14x20cm

ISBN: 83-7015-604-5

Wydawnictwo: Św. Wojciech

Rok wydania: 2002



Tak, dziś również dzieją się cuda

Flavio Capucci



Capucci Flavio 1

Tak, dziś również dzieją się cuda 1

Cud z beatyfikacji 4

Podwójna choroba 5

Moment uzdrowienia 6

Przypisanie cudu bł. Josemaríi Escrivie 8

Ocena lekarzy 10

Choroba dziedziczna i nieuleczalna 12

Od lekarza do lekarza 13

Skarb przyjaźni 14

Uzdrowienie niewytłumaczalne z punktu widzenia medycyny 15

Całkowite i bardzo szybkie wyzdrowienie z zapalenia nerwu wzrokowego (marzec-kwiecień 1979) 17

Wyjątkowy „chirurg” 25

Klasztor Karmelitanek Bosych 28

„Proszę poprosić o to ks. Escrivę…” 29

Po ludzku niewytłumaczalne 31

Wypadek w domu 34

Trzydzieści lat później 35

Nadzwyczaj ciężki stan 37

Zadziwiająca poprawa po dziewięciu dniach 38

Rok później 39

Choroba powodująca niepłodność 41

Idąc za radami bł. Josemaríi 42

Niewytłumaczalne narodziny 43



Istnieje tylko jedna rasa 45

Wypadek na rowerze 45

Zgorzel znika 46

Ocena kliniczna 48

Trudna diagnoza 49

Modlitwa do czcigodnego sługi Bożego Josemaríi Escrivy 50

Dwa wypadki o poważnych konsekwencjach 53

Chwila uzdrowienia 55

Trwałe uzdrowienie 57

Nieoczekiwane odkrycie 60

Choroba poważna, nieuleczalna i postępująca 61

Szukanie ucieczki w Bogu 62

W konkretnym momencie 64

Nagłe zniknięcie dużej torbieli przymacicznej u kobiety ciężarnej (wrzesień 1992) 66

Walka z czasem 69

Niebezpieczeństwo niezgodności Rh między matką i dzieckiem 78

Choroba o niezwykle szybkim przebiegu 83

Ocena specjalistów 86



Popromienne zapalenie skóry (radiodermitis) 102

KROKI NA DRODZE UZNANIA CUDU 104





WPROWADZENIE

Jest to książka o nadzwyczajnych uzdrowieniach przypisanych bł. Josemaríi. Tym, którzy znali go osobiście za życia i tym, którzy poznali go po jego śmierci poprzez jego pisma, może wydawać się to paradoksalne. Założyciel Opus Dei jest apostołem zwyczajnego życia, codziennej pracy, człowieka z ulicy, czyli tego, co normalne i zwykłe. W odniesieniu do rzeczy nadzwyczajnych bł. Josemaría podkreślał często: „Nie potrzebuję cudów – mam ich aż nadto w Piśmie Świętym. – Potrzebna mi jest natomiast twoja sumienność w spełnianiu obowiązków, twoja odpowiedź na otrzymywaną łaskę”1.


Nie lubił rzeczy spektakularnych, ostentacyjnych. Wolał heroiczność w tym, co zwyczajne, normalne: w małych rzeczach codziennego życia. „Nie wątpcie w to, kochani, że jakakolwiek próba wykręcania się od uczciwej, codziennej rzeczywistości jest dla was, mężczyzn i kobiet należących do świata, sprawą przeciwną woli Boga”2. To znaczące, że w Drodze, jego najpopularniejszej książce, obok rozdziałów poświęconych klasycznym tematom duchowości, tj. „Modlitwa”, „Pokuta” czy „Wiara”, znajduje się jeden zatytułowany „Małe rzeczy”.
Jednak bł. Josemaría Escrivá de Balaguer z nieba uzyskał również łaski, które wychodzą poza to, co zwyczajne, i tutaj przedstawiamy niektóre z nich. W tej książce zebranych jest 19 uzdrowień przypisanych bł. Josemaríi, określonych przez lekarzy jako naukowo niewytłumaczalne. Pierwsze z nich zostało oficjalnie uznane za cudowne przez uprawnione do tego organy Kongregacji do Spraw Kanonizacyjnych: był to cud, który doprowadził do beatyfikacji Założyciela Opus Dei.
Chodzi tu – warto to powtórzyć – o przypadki medyczne. Wiele osób ucieka się do wstawiennictwa bł. Josemaríi, prosząc go o pomoc, zwłaszcza w potrzebach duchowych. Wypada zaznaczyć, że wśród łask otrzymanych za wstawiennictwem bł. Josemaríi o wiele więcej jest tych o charakterze duchowym niż uzdrowień. Jednakże ten rodzaj łask trudno jest obiektywnie potwierdzić. Jedynie techniki i narzędzia medyczne (badania, zdjęcia RTG, raporty kliniczne bądź chirurgiczne itd.) pozwalają na uzyskanie namacalnych i niepodważalnych danych w celu doświadczalnego potwierdzenia faktów nie mających naturalnego wytłumaczenia. Dlatego w procesach kanonizacyjnych cuda muszą prawie zawsze mieć związek z medycyną. W niniejszym tomie zebrane są wyłącznie opisy nadzwyczajnych uzdrowień, a nie łask innego rodzaju.
Przedstawiamy jedynie krótkie streszczenie każdego z tych uzdrowień, streszczenie dokładne lecz – z założenia – nie mające charakteru fachowego, tak aby było zrozumiałe dla każdego czytelnika. Z oczywistych względów szacunku dla intymności osób, imiona bohaterów zostały zmienione, zgodnie z praktyką przyjętą w informacjach o przypadkach klinicznych publikowanych w specjalistycznych pismach. Wyjątek zrobiono w przypadku relacji o uzdrowieniach znanych opinii publicznej.
Relacje składające się na ten zbiór są interwencjami Bożymi, które zmieniły życie osób, które ich doświadczyły. Cud jest zjawiskiem wychodzącym poza prawa natury i dlatego może być jedynie dziełem Boga: wyjątkowość tego zjawiska ukazuje jego Boską przyczynę. Dlatego też cud posiada fundamentalne znaczenie jako objawienie obecności i działania Boga. Z punktu widzenia teologii cud posiada jednak również zasięg zbawczy: w Chrystusie, w którym objawienie Boga osiąga swój szczyt, cud nie tylko ukazuje bóstwo Mesjasza, ale oznacza i rozpoczyna zbawienie. Jest namacalnym dowodem na to, że Bóg jest miłością, a zarazem pomaga w przyjęciu słowa, które nie jest tylko głoszeniem prawdy, ale również darem życia.
Ewangelie opisują liczne cuda Jezusa na rzecz osób prostych, od żebraków i trędowatych po setników i przełożonych synagogi, którzy mają odwagę stać się maluczkimi, pozwolić się przemienić wierze. Inne osoby, które nie otwierają się na Bożą łaskę, nie wierzą ani nie proszą: jedynie spierają się z Jezusem.
Historie przedstawione na tych stronach mogą pomóc czytelnikowi w ożywieniu dążenia do bycia w pełni chrześcijaninem z optymizmem, który nie rodzi się z autosugestii, lecz opiera się na faktach. Niektórzy z nostalgią ubolewają nad niepowstrzymalnym według nich procesem moralnego zepsucia społeczeństwa i z uporem zaprzeczają, iż istnieją powody do nadziei. Na tym świecie jest jednak wielu dobrych ludzi, dużo ludzi, którzy modlą się, i których Bóg wysłuchuje: nasz świat nadal jest światem cudów. Łatwiej jest walczyć, kiedy ma się pewność zwycięstwa.
W wierze to, co nadzwyczajne i to, co zwyczajne, idzie w parze. To może wyjaśnić paradoks owych nadzwyczajnych uzdrowień przypisywanych bł. Josemaríi, świętemu bardzo ludzkiemu i bardzo nadprzyrodzonemu, który wyjaśniając, że nie jest „maniakiem cudów”3, jednocześnie zachęcał wszystkich do głębokiej wiary w Boga, do tego, by „zaufać Temu, który sprawia, że możemy z dziecięcą ufnością prosić: daj mi gwiazdkę z nieba!”4.





  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   22


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna