Charakterystyka polityczna indonezji charakterystyka gospodarcza indonezji infrastruktura telekomunikacyjna



Pobieranie 224.68 Kb.
Strona1/4
Data10.05.2016
Rozmiar224.68 Kb.
  1   2   3   4
ANALIZA RYNKU TURYSTYCZNEGO INDONEZJI


MONIKA JAŚKOWIEC

GRUPA T1

TIR SUM DZIENNY

AWF KRAKÓW 2008


SPIS TREŚCI

  1. INFORMACJE OGÓLNE

  1. WPROWADZENIE

    1. OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA GEOGRAFICZNA INDONEZJI

    2. CHARAKTERYSTYKA SPOŁECZNA INDONEZJI

    3. CHARAKTERYSTYKA POLITYCZNA INDONEZJI

    4. CHARAKTERYSTYKA GOSPODARCZA INDONEZJI

    5. INFRASTRUKTURA TELEKOMUNIKACYJNA

  2. WARUNKI NATURALNE ROZWOJU TURYSTYKI INDONEZJI

  3. GŁÓWNE REJONY KONCENRACJI RUCHU TURYSTYCZNEGO

  4. LICZBA ODWIEDZAJACYCH NAJWAŻNIEJSZE ATRAKCJE TURYSTYCZNE W PIERWSZEJ POŁOWIE 2007 ROKU

  5. DOSTĘPNOŚĆ KOMUNIKACYJNA I INFRASTRUKTURA TRANSPORTOWA INDONEZJI




  1. ANALIZA RYNKU TURYSTYCZNEGO INDONEZJI

  1. RYNEK RECEPCJI TURYSTYCZNEJ

    1. ROCZNE ZESTAWIENIE PRZYJAZDÓW W LATACH 2000 – 2006

    2. MIESIĘCZNE ZESTAWIENIE PRZYJAZDÓW TURYSTYCZYCH W LATACH 2005 – 2006

    3. ZESTAWIENIE PRZYJAZDÓW DO INDONEZJI W LATACH 2005 – 2006 WEDŁUG GŁÓWNYCH RYNKÓW EMISJI

    4. PRZYJAZDY DO INDONEZJI WEDŁUG RYNKÓW EMISJI W ROKU 2006

    5. DOCHODY Z TURYSTYKI W LATACH 2000- 2006

    6. ZESTAWIENIE PRZYJAZDÓW ZE WZGLĘDU NA CEL WIZYTY W LATACH 2005 – 2006

    7. ZESTAWIENIE PRZYJAZDÓW TURYSTYCZNYCH ZE WZGLĘDU NA STATUS ZAWODOWY W LATACH 2005 – 2006

    8. ZESTAWIENIE PRZYJAZDÓW TURYSTYCZNYCH ZE WZGLĘDU NA WIEK I PŁEĆ W LATACH 2005 – 2006

    9. ZESTAWIENIE NAJCZĘŚCIEJ WYBIERANYCH FORM ZAKWATEROWANIA W LATACH 2005 – 2006

    10. ZESTAWIENIE PRZYJAZDÓW WEDŁUG GŁÓWNEJ FORMY TRANSPORTU W LATACH 2005 – 2006

    11. STRUKTURA WYDATKÓW TURYSTÓW W LATACH 2000 – 2006

    12. ZESTAWIENIE ŚREDNIEJ DŁUGOŚCI POBYTÓW W LATACH 2001 – 2006




  1. RYNEK EMISJI TURYSTYCZNEJ

    1. W REJONIE AZJI POŁUDNIOWO – WSCHODNIEJ

    2. ZAGRANICZNA TURYSTYKA WYJAZDOWA INDONEZYJCZYKÓW

      1. OFICJALNE STATYSTYKI DOTYCZĄCE LICZBY WYJAZDÓW ZAGRANICZNYCH I WYDATKÓW

      2. WYNIKI BADAŃ NAD ZAGRANICZNĄ TURYSTYKĄ WYJAZDOWĄ INDONEZYJCZYKÓW W ROKU 2004

      3. PROGNOZY FIRMY MASTERCARD WOBEC ZAGRANICZNEJ TURYSTYKI WYJAZDOWEJ INDONEZYJCZYKÓW W ROKU 2008




  1. PROFILE TURYSTÓW PRZYJEŻDŻAJĄCYCH DO INDONEZJI Z SZEŚCIU GŁÓWNYCH KRAJÓW GENERUJĄCYCH

    1. PROFIL TURYSTY SINGAPURSKIEGO

    2. PROFIL TURYSTY MALEZYJSKIEGO

    3. PROFIL TURYSTY JAPOŃSKIEGO

    4. PROFIL TURYSTY POŁUDNIOWO KOREAŃSKIEGO

    5. PROFIL TURYSTY TAJWAŃSKIEGO

    6. PROFIL TURYSTY AUSTRALIJSKIEGO

    7. PROFILE TURYSTÓW - PODSUMOWANIE


II. PODSUMOWANIE.


  1. INFORMACJE OGÓLNE




  1. Wprowadzenie.




Indonezja jest krajem wyspiarskim położonym w południowo – wschodniej Azji, stanowiącym pomost pomiędzy kontynentem azjatyckim i Australia oraz Oceanem Indyjskim i Spokojnym.

Od XVII – go wieku kraj był kolonią Holenderską. W latach 1942 – 45 był okupowany przez Japonię. Po kapitulacji Japonii Indonezja ogłosiła niepodległość, jednak minęły lata zanim Holandia oficjalnie uznała niepodległość tej koloni, odbyło się to po czterech latach negocjacji i mediacji Organizacji Narodów Zjednoczonych.

To największy archipelag, w którego skład wchodzi17508 wysp i dom dla największej na świecie populacji muzułmańskiej.

Obecnie najważniejszymi tematami życia kraju są: walka z biedą, zapobieganie terroryzmowi, wprowadzanie demokratycznych rządów po czterech dekadach rządów autorytarnych, wprowadzanie reform sektora finansowego, walka z korupcją, reorganizacja armii i policji odpowiedzialnych za naruszanie praw człowieka i kontrola nad ptasią grypą.

W 2005 roku Indonezja podpisała historyczne porozumienie pokojowe z uzbrojonymi separatystami w Ach, które doprowadziło do demokratycznych wyborów w grudniu 2006 roku. Wciąż jednak zmaga się z średnio intensywnym ruchem separatystycznym w Papui.


    1. Ogólna charakterystyka geograficzna Indonezji1




Położenie

Południowo – wschodnia Azja, archipelag pomiędzy Oceanem Spokojnym i Indyjskim




Współrzędne geograficzne

5 00 S, 120 00 E




Obszar

Całkowity: 1,919,440 km kw

Lądy: 1,826,440 km kw

Wody: 93,000 km kw





Długość linii brzegowej

54,716 km




Długość granic państwowych

Całkowita długość: 2,830 km

Tirom –Leste: 228 km

Malezja: 1,782 km

Papua Nowa Gwinea: 820 km






Klimat

Tropikalny, gorący, wilgotny; bardziej umiarkowany wewnątrz kraju




Ukształtowanie terenu

Przeważają niziny nadbrzeżne; wnętrza większych wysp górzyste, cecha charakterystyczna – wulkany




Skrajne punkty wysokościowe

Najniższy punkt:

Najwyższy punkt: Punca Java: 5,030 m






Surowce naturalne

Ropa naftowa, cyna, gaz ziemny, nikiel, drewno, boksyty, miedź, żyzne ziemie, węgiel, złoto i srebro




Zagospodarowanie ziemi

Gleby rolnicze: 11,03%

Stały areał: 7,04%

Inne: 81,93%





Nawadniane obszary

45,000km kw



Odnawialne źródła wody



2,838 km kw




Wykorzystanie wody (gospodarstwa domowe, przemysł, rolnictwo)

Całkowite zużycie: 82.78 km sześcienne/rok (8%/1%/91%)

Na mieszkańca: 372 m sześć/rok



Zagrożenia naturalne

Okazjonalne powodzie, silne susze, tsunami, trzęsienia ziemi, wybuchy wulkanów, pożary lasów




Problemy związane ze środowiskiem naturalnym

Wylesienie, zanieczyszczenie wody odpadkami przemysłowymi, ścieki – kanalizacja, zanieczyszczenie powietrza na obszarach zurbanizowanych, dym i mgły z pożarów lasów






    1. Charakterystyka społeczna Indonezji




Liczba mieszkańców

234,693,997 (lipiec 2007)

Struktura wiekowa

0-14 lat: 28,7% (mężczyzn 34,309,176/

kobiet 33,148,341)

15 – 64 lat: 65,6% (mężczyzn 77,132,708/

kobiet 76,731,481)

> 65 lat: 5,7% (mężczyzn 5,96,471/

kobiet 7,415,820)

(dane za 2007 rok)


Średnia życia

Średnia dla populacji: 26,9 lat

Mężczyźni: 26,4

Kobiety: 27,4


Przyrost naturalny

1,213%

Wskaźnik urodzeń

19,65 urodzeń / 1000 mieszkańców

Wskaźnik śmiertelności

6.25 zgonów / 1000 mieszkańców

Wskaźnik śmiertelności noworodków

Całkowity 32,14 zgonów / 1000 żywych urodzeń

Chłopcy: 37,39 zgonów / 1000 żywych ur.

Dziewczęta 26,63 zgonów /1000 żywych ur.


Wskaźnik dzietności

2,38 urodzonych dzieci/ kobietę

HIV/AIDS – ilość zakażonych

110,000 (2003 rok)

Śmiertelność ludzi z HIV/AIDS

2,400 (2003 rok)

Choroby zakaźne

Ryzyko zakażenia: duże

Zakażenia pokarmowe: biegunka bakteryjna, żółtaczka typu A i E, dur brzuszny,

Choroby tropikalne: tropikalna choroba wirusowa, malaria, gorączka krwotoczna.

Zlokalizowano tu ostra odmianę wirusa ptasiej grypy H5N1



narodowość

Indonezyjska

Grupy etniczne

- Jawajczycy – 40,6%

- Sundajczycy – 15%

- Maduryjczycy – 3,3%

- Minangkabau – 2,7%

- Betawi – 2,4%

- Bugis 2,4%

- Banten – 1,7%

- inne 29,9%



Religie

- Muzułmanie – 86,1%

- Protestanci – 5,7%

- Katolicy – 3%

- Hindusi – 1,8%

- inne 3,4%


Język

- Bahasa Indonesia ( oficjalny język – zmodyfikowana forma malajskiego),

- Angielski

- Holenderski

- lokalne dialekty, z których najbardziej rozprzestrzeniony jest Jawajski



Umiejętność pisania i czytania

Z założenie ludność w wieku 15 lat i więcej potrafi czytać i pisać.

Ogółem: 90,4% populacji

Mężczyźni: 94%

Kobiety: 86.8%





    1. Charakterystyka polityczna Indonezji





Nazwa państwa

Oficjalna nazwa: Republika Indonezji

Krótka nazwa: Indonezja

Kiedyś: Holenderskie Indie Wschodnie

(Duch East Indie)



Rodzaj rządu

Republika

Stolica

Dżakarta (Jakarta)

Podział administracyjny

30 prowincji, 2 regiony specjalne i 1 region stolicy

Niepodległość

Zadeklarowana 17 sierpnia 1945 roku.

Uznana przez Holandię w 1949 roku. W 2005 roku Holandia ogłosiła, ze de facto uznała niepodległość Indonezji już 17 sierpnia 1945 roku.



Święto państwowe

Dzień niepodległości – 17 sierpnia

System prawny

Bazujący na rzymsko- holenderskim prawie, systematycznie modyfikowany.

Prawo wyborcze

17 lat

Członkostwo w organizacjach międzynarodowych

Główne organizacje: APEC, ASEAN, FAO, OPEC, ONZ, UNESCO, UNWTO, WHO, WTO i wiele innych regionalnych organizacji i stowarzyszeń.

Flaga narodowa

Czerwono – biała.



    1. Charakterystyka gospodarcza Indonezji

Indonezja, rozległy i wielojęzyczny kraj za czasów panowania prezydenta Yudhoyono przeszła szereg ważnych reform gospodarczych. Zadłużenie w stosunku do PKB systematycznie spadało, rezerwy w wymianie międzynarodowej są na poziomie 50 bilionów USD, a rynek papierów wartościowych był jednym z 3 najważniejszych na świecie w 2006 i 2007 roku. Rząd wprowadził kluczowe reformy w sektorze finansowym, między innymi reformę systemu podatkowego. Nowe prawo związane z inwestycjami, przyjęte w marcu 2007 roku wydaje się być skierowane w stronę zagranicznych i krajowych inwestorów.

Indonezja wciąż walczy z biedą i bezrobociem, niewystarczającą infrastrukturą, korupcją, skomplikowanymi regulacjami ochrony środowiska i nierównomiernym podziałem surowców w regionach. Wiele czasu zajęło sprywatyzowanie ponad 100 przedsiębiorstw państwowych, a pośród nich kilku monopolistów w kluczowych sektorach.

Poza bankowy rynek finansowy wydaje się być ubogi. Główne rynki są słabo rozwinięte. Wysokie ceny ropy naftowej w 2007 roku wpłynęły na wzrost cen żywności.

Lokalizacja kraju na Pierścieniu Ognia na Pacyfiku zwiększa ryzyko wybuchów wulkanów i trzęsień ziemi. Znaczącym postępem była odbudowa Aceh po fali tsunami w grudniu 2004 roku, co spowodowało, że teraz prowincja jest bardziej aktywna gospodarczo niż przed tragedią. Niestety w rok 2006 i 2007 przyniósł kolejne tragedie – ogromne trzęsienie ziemi w pobliżu Yogyakarta, wypadek przemysłowy w Sidoario na wschodniej jawie, który spowodował powstanie „błotnego wulkanu” oraz ogromna powódź w Dżakarcie. Każde z powyższych spowodowało miliardowe straty dla gospodarki kraju. Indonezja może jednak liczyć na pomoc zagraniczną w sprawach związanych z łagodzeniem skutków katastrof i wczesnych ostrzeganiem przed kataklizmami naturalnymi.


PKB

845,6 mld USD

PKB / mieszkańca

3.400 USD

PKB według sektora gospodarki

Rolnictwo: 12,4%

Przemysł: 47.7%

Usługi: 39.9%


Siła robocza

108 mln

Zatrudnieni według sektora gospodarki

Rolnictwo: 43,3%

Przemysł: 18%

Usługi: 38,7%


Bezrobocie

9,7%

Odsetek ludności poniżej poziomu ubóstwa

17,8% (2006 rok)

Inflacja

6,3%

Inwestycje

23,6% PKB

Budżet

Przychody: 88,21 mld USD

Wydatki: 95,41 mld USD



Zadłużenie publiczne

35,4% PKB

Główne produkty upraw i hodowli

Ryż, tapioka, orzeszki ziemne, kakao, kawa, olej palmowy, kopra, drób, wołowina, wieprzowina, jajka

Przemysł

Wydobycie ropy naftowej i gazu, tekstylia, odzież, buty, cement, sztuczne nawozy, spożywczy, produkcja drzewna, turystyka

Eksport

118,4 mld USD

Produkty eksportowane

Ropa naftowa i gaz ziemny, sklejka, tekstylia, guma, urządzenia elektryczne

Głowni partnerzy eksportowi

- Japonia 19,4%

- Singapur 11,8%

- USA 11,5%

- Chiny 7,7%

- Korea Południowa 6,4%

- Tajwan 4,2% (2006 rok)



Import

86,24 mld USD

Towary importowane

Maszyny i urządzenia, chemikalia, paliwa, żywność

Główni partnerzy importowi

- Singapur 29,6%

- Chiny 11,2%

- Japonia 8,8%

- Korea Południowa 5,3%



- Malezja 4,8%

Zadłużenie zagraniczne

137,2 mld USD

Wielkość inwestycji zagranicznych w kraju

21,9 mld USD (2006 rok)

Wielkość zagranicznych inwestycji kraju

9,225 mld USD (2006 rok)

Waluta

Rupia indonezyjska (IDR)



    1. Infrastruktura telekomunikacyjna Indonezji




Telefonia stacjonarna - użytkownicy

14,821 mln

Telefonia komórkowa - użytkownicy

63,803 mln

Telewizja

54 lokalne stacje TV (11 państwowych sieci) (2006 rok)

Kod Internetowy

.id

Internet - użytkownicy

16 milionów (2005 rok)



  1. Warunki naturalne rozwoju turystyki


Indonezja jest typowym krajem wyspiarskim, obejmującym ponad 17 tys. wysp i wysepek Archipelagu Malajskiego, w tym Sumatrę, Jawę, Celebes (Sulawesi) oraz części Borneo (Kalimantan) i Nowej Gwinei, czyli Irian Zachodni. Ponad połowę powierzchni kraju zajmują góry. Ich najwyższy szczyt Jaya, leżący w Irianie Zachodnim, osiąga wysokość 5030 m n.p.m. Niziny zajmują jedynie doliny rzeczne i wąskie strefy wybrzeży. Na całym obszarze Indonezji znajduje się ok. 400 wulkanów, w tym 100 czynnych. Wskutek gorącego i wilgotnego klimatu większość kraju, a zwłaszcza Sumatrę, Borneo i Irian Zachodni porastają gęste, wilgotne lasy równikowe.

Wyspy Archipelagu Malajskiego podlegały w przeszłości wpływom wielkich kultur azjatyckich — indyjskiej, chińskiej i muzułmańskiej. W pierwszych wiekach naszej ery osiedlali się tu przybysze z Indii, wzbogacając kulturę miejscowych plemion, czego świadectwem jest m.in. sztuka Bali oraz liczne świątynie buddyjskie i hinduistyczne na Jawie. Począwszy od XV wieku rozprzestrzeniała się na wyspach kultura i język arabski, a w następnym wieku rozpoczęła się europejska ekspansja kolonialna. Ostatecznie wyspy Archipelagu Malajskiego stały się na okres trzech stuleci posiadłościami kolonialnymi głównie Holandii.
Podstawą gospodarki ówczesnej Indonezji było rolnictwo (uprawa ryżu, manioku, drzew kauczukowych, palm kokosowych, kawy, herbaty) oraz górnictwo (ropa naftowa, cyna). Z ponad 180 min ludności Indonezji aż 63% koncentruje się na Jawie, Bali i Madurze, w rezultacie czego gęstość zaludnienia przekracza tu 700 osób na 1 km2. Pozostałe wyspy są natomiast rzadko zaludnione (ok. 30 osób na 1 km2).

Położenie Indonezji w strefie równikowej warunkuje podstawowe cechy klimatu. Średnie roczne temperatury występują w przedziale 25,5 – 26,5 stopni Celsjusza. Natomiast roczne amplitudy wynoszą około 1 stopnia Celsjusza. Większą rozpiętość temperatur odnotowuje się w czasie trwania doby (około 10 stopni). Ilość opadów przekracza 2000 mm w ciągu roku, a w górach dochodzi do 5000 mm, a wilgotność powietrza jest bardzo wysoka i wynosi 80 – 90%. Cyrkulacja monsunowa powoduje zmienność ilości opadów w ciągu roku a w strefie równikowej zaznaczają się maksyma opadowe – wiosenne i jesienne. Zauważalna jest tendencja do zmniejszania się ilości opadów w miarę przemieszczania się z zachodu na wschód.

Charakter rzeźby terenu oraz rodzaj podłoża wpłynął na wykształcenie sieci hydrograficznej Indonezji. Rzeki są przeważnie krótkie, a właściwości klimatu sprawiają, że niosą przez cały rok ogromne ilości wody. Najdłuższą rzeką kraju jest Kapuas na Borneo, mierząca 1143 km długości, Natomiast dużo jest terenów zabagnionych, głownie na północno wschodniej Sumatrze, północnym Borneo czy zachodniej Nowej Gwinei.

Roślinność stanowią głównie lasy równikowe, najlepiej rozwinięte na stokach górskich, do wysokości około 700 m. n. p. m. Powierzchnia leśna w Indonezji, w ostatnich dziesięcioleciach, ulega stopniowemu zmniejszaniu się. Obecnie lasy pokrywają niecałe 60% terytorium.



Zwraca uwagę bogactwo gatunków kwiatów. Jest ich około 25 – 30 tysięcy. W regionach bardziej suchych, czyli w południowo wschodniej części archipelagu, pojawia się roślinność kserofilna (sucholubna). Indonezja jest krajem dostarczającym wiele roślin użytecznych, jak na przykład ryż, kawa, kauczuk.2

  1. Główne rejony koncentracji ruchu turystycznego.

Na obszarze Indonezji można wyróżnić następujące rejony turystyczne:

  • Wyspa Jawa

  • Wyspa Celebes (Sulawesi)

  • Sumatra

  • Wschodnia Indonezja ( Archipelag Moluków, Archipelag Nusa tengarra, Irian Zachodni)

  • Wyspa Bali

  • Wyspa Lombok



  1   2   3   4


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna