Choroby układu oddechowego. Ostra niewydolnośĆ oddechowa (ono)



Pobieranie 40.99 Kb.
Data02.05.2016
Rozmiar40.99 Kb.

WWW.RatownictwoMedyczne.Friko.p1

Stany Zagrożenia Życia – Choroby układu oddechowego




CHOROBY UKŁADU ODDECHOWEGO.
1. OSTRA NIEWYDOLNOŚĆ ODDECHOWA (ONO) – to nagłe zaburzenie wymiany tlenu lub dwutlenku węgla, które jest lub może być przyczyną objawów chorobowych lub zgonu.

Przyczyny:


  • niedrożność dróg oddechowych:

    • dostanie się ciała obcego

    • stan chorobowy (np. astma)

  • zmiany w miąższu w płucach i pęcherzykach płucnych (zaburzenia wymiany gazowej)

  • choroby opłucnej (np. zapalenie)

  • przyczyna ze strony układu krążenia (niewydolność serca)

  • zły skład morfotyczny krwi (niska ilość hemoglobiny, anemia)

  • przyczyna ze strony CUN (schorzenia CUN z zablokowaniem ośrodka oddechowego)

Objawy:


  • hipoksemia (niedotlenienie):

    • przyśpieszenie oddechu (tachypnoe)

    • oddechy zwolnione (bradypnoe) < 10/min.

    • sinica (objaw późny) - nie będzie u pacjentów z anemią

Następstwem hipoksemii początkowo może być pobudzenie psychoruchowe, potem zaburzenie świadomości, splątanie i utrata przytomności.




  • tachykardia

  • wzrost ciśnienia tętniczego

  • prawidłowa obserwacja pacjenta


Postępowanie ratowniczo - lecznicze:


  • ustalenie przyczyny i usunięcie jej:

  1. usunięcie ciała obcego:

    • uderzyć między łopatki

    • ręcznie

    • odkrztuszenie

    • rękoczyn Heilicha

    • przyrządowe: intubacja, konikopunkcja – doraźne udrożnienie dróg oddechowych lub konikotomia




  • tlenoterapia:

    • przez cewnik donosowy – przepływ tlenu 2 – 4 litry / minutę

    • przez wąsy 4 – 6 l / min.

    • maska 6 – 8 l / min. – procentowe stężenie tlenu ok. 17 %

    • namiot tlenowy 10 – 12 l / min. tlenu wdychanego;



  • ONO pociąga za sobą konsekwencje metaboliczne: kwasica metaboliczna.




  • ciśnienie parcjalne tlenu: niewydolność oddechową rozpoznajemy u pacjenta, u którego w czasie oddychania powietrzem atmosferycznym ciśnienie parcjalne tlenu nagle spada poniżej 60 mmHg – BADANIE GAZOMETRYCZNE;


2. ZESPÓŁ ARDS – odpowiada ostrej niewydolności oddechowej; jest to odpowiedź tkanki płucnej na różne procesy chorobowe, które toczą się w płucach lub poza nimi; ARDS polega na zaburzeniu przepuszczalności naczyń włosowatych i zaburzeniu surfaktantu;

Przyczyny:


  • przyczyną może być udar, wstrząs, posocznica

  • zakażenie ogólnoustrojowe

  • uraz wielonarządowy

  • zator tłuszczowy

  • zachłyśnięcie

  • oparzenie

  • ostre zapalenie trzustki – OZT

  • ostra niewydolność nerek

  • masywne przetaczanie krwi

  • ostre zatrucia

  • wirusowe zapalenie płuc

Objawy:


  • dominują objawy ONO - przyspieszenie oddechu;

  • duszność;

  • bladość;

  • centralizacja krążenia;

  • wyraźnie osłabienie kaszlu;

  • gazometria poniżej 60mmHg;

  • ciśnienie parcjalne CO2;

  • obraz radiologiczny- zmiany w miąższu płuc;

Postępowanie:


    • intensywna opieka medyczna;

    • pacjent musi być intubowany – intubacja;

    • sztuczna wentylacja;

    • bilansowanie płynów – żeby nie doszło do przeciążenia układu krążenia;

    • leki przeciwzakrzepowe – HEPARYNA;



  • przy duszności pacjenta: prawidłowa pozycja, udrożnienie dróg oddechowych, tlenoterapia, ewentualne włączenie leków;




  • 60 80 % przypadków – śmiertelność przy ARDS;


3. ZESPÓŁ ZACHŁYSTOWY (ZESPÓŁ MENDELSONA) – ZACHŁYSTOWE ZAPALENIE PŁUC – to reakcja płuc na wniknięcie do nich kwaśnego soku żołądkowego; zmiany morfologiczne są podobne jak w zespole ARDS; zespół zachłystowy występuje u pacjentów :


  • neurologicznych

  • nieprzytomnych (pacjent musi leżeć na boku, żeby się nie zachłysnąć)

Objawy:

    • sinica

    • tachykardia

    • przyspieszenie oddechu, duszność

    • wilgotne i suche rzężenia

    • wzmożona wydzielina - plwocina

    • obrzęk płuc

    • nasila się: hipoksemia i kwasica metaboliczna

Postępowanie doraźne:


  • toaleta drzewa oskrzelowego, przy głębokim i obfitym zachłyśnięciu się;

  • rękoczyn Celika – uciśnięcie krtani;

  • drenaż ułożeniowy;

  • bronchoskopia – wziernikowanie oskrzeli;

  • przepłukiwanie oskrzeli solą fizjologiczną;

  • podawanie leków, antybiotyków;

4. PRZEWLEKŁA OBTURACYJNA CHOROBA PŁUC (POCHP) - przyczynami mogą tu być :


  • przewlekłe zapalenie oskrzeli (cechuje się nadprodukcją śluzu, kaszlem z wykrztuszaniem plwociny co najmniej przez 3 miesiące w roku, w ciągu co najmniej 2 lat);

  • rozedma płuc (zmiany w miąższu płucnym);

Objawy:


  • kaszel z wykrztuszaniem

  • postępująca duszność (duszność wysiłkowa)

  • oddechy – o charakterze świstu, może być upośledzony oddech



Wywiad:


  • przebyte wcześniej choroby

  • czas trwania obecnego zaostrzenia choroby obturacyjnej

  • charakter kaszlu – suchy, z wydzieliną – jaką? z krwią?

  • objawy towarzyszące (dodatkowe), takie jak: gorączka, ból w klatce piersiowej, zmiany zachowania ( pobudzenie psychoruchowe)

  • leki, które obecnie pacjent zażywa

  • pytamy czy pali papierosy

OBTURACJA – zwężenie dróg oddechowych, które spowodowane może być obrzękiem błony śluzowej oskrzeli, zwiększeniem wydzieliny czy nieżytem oskrzeli, skurczem mięsni gładkich oskrzeli;

Postępowanie:


  • badanie gazometryczne z krwi tętniczej w celu określenia stopnia niedotlenienia (hipoksja) i hiperkapnii (hiperkarbia);


HIPERKAPNIA (hiperkarbia) – podwyższenie prężności dwutlenku węgla we krwi (pCO2), na skutek niedostatecznego wydalania tego gazu przez płuca, w stosunku do aktualnej przemiany materii (norma pCO2 we krwi tętniczej wynosi 40 mmHg); Doprowadza do niej hipowentylacja płuc wywołująca przy oddychaniu powietrzem równocześnie niedotlenienie (asfiksja);



  • saturacja (% wysycenia hemoglobiny tlenem), pulsoksymetria

    • morfologia (stężenie hemoglobiny i poziom leukocytów)

    • elektrolity

    • RTG płuc (spłaszczenie kopuły przepony, pęcherze rozedmowe)

    • EKG (na siedząco)– tachykardia, wysoki załamek P (p – pulmonale), widzimy przeciążenie prawej komory – w V1 + ORS + prawogram

Leczenie:

    • tlenoterapia 6l/min : przez maskę, cewnik donosowy, wąsy

    • leczenie skurczu oskrzeli – stosowanie bronchodylatorów (bromek, ipriaproprium) – działają na mięśnie gładkie płuc

    • glikokortykosteroidy (cortyzol)

    • metyloksantyny ( teofilina, aminofilina)

    • antybiotyki (przy zaostrzeniu POCHP)

    • ewentualna intubacja – gdy w wyniku badania gazometrycznego widzimy brak tlenu po tlenoterapii

    • hospitalizacja, gdy w przebiegu POCHP występują:




  • zapalenie płuc

  • pogorszenie badań gazometrycznych

  • jeżeli nie ma poprawy po leczeniu na SOR (4h)


5. ASTMA OSKRZELOWA – choroba układu oddechowego, charakteryzująca się nadwrażliwością oskrzeli na różne bodźce (alergeny, drażniące czynniki środowiskowe, aspiryna, wysiłek, stany emocjonalne);

Objawy:


  • utrudniony wydech

  • obturacja dróg oddechowych

Badania:

    • spirometria

    • pulsoksymetria

    • gazometria

    • morfologia krwi

    • saturacja

    • EKG

    • RTG klatki piersiowej

Leczenie:


  • tlenoterapia

  • wziewnie, grupa leków beta – agoniści: Albuterol, Salbutenol ponad to glikokortykosteroidy: Prednizolon, Prednizon;

  • lek antycholinergiczne – Bromek, Ipratropium bronchodilator Metyloksantyny Teofilina

  • magnez dożylnie

  • nawodnienie pacjenta

  • leki mukolityczne – rozrzedzenie wydzieliny;


STAN ASTMATYCZNY – zaostrzenie objawów duszności, która nie mija po rutynowo branych przez chorego lekach wziewnych; natychmiastowa interwencja lekarska; leki podaje się takie same jak przy astmie oskrzelowej;
6. ODMA OPŁUCNOWA – wyróżniamy rodzaje odmy:


  • samoistna – powstaje najczęściej w przebiegu chorób płuc, przy schorzeniach opłucnowych np. zwapnienie opłucnej;

    • samoistna pierwotna: bez współistniejących chorób;

    • samoistna wtórna: powikłana chorobami;




  • urazowa:

    • wentylowa (prężna)

    • otwarta

    • zamknięta

Objawy kliniczne:


    • uczucie duszności – przyśpieszony oddech, spocona skóra;

    • ogólny niepokój;

    • ból;

    • niedotlenienie, zaniżona gazometria;

    • zniesienie szmerów pęcherzykowych po stronie odmy;

    • przyspieszenie lub zwolnienie oddechu;

    • wstrząs;

    • sinica;

    • tachykardia;

    • wzrost CTK - pomiar ciśnienia tętniczego krwi;

    • przesunięcie tchawicy w zdrową stronę;

    • objaw Kussmaula – polega na wzroście ośrodkowego ciśnienia żylnego przy każdym wdechu;

Działania ratownicze:


    • odbarczenie odmy – 2 międzyżebrze nad 3 żebrem;

    • tlenoterapia;

    • odmę wentylową zamieniamy w odmę otwartą;

    • odmę otwartą – ruchy wahadłowe śródpiersia;










©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna