Chronologia wydarzeń w Bułgarii w latach 1984 –2013 1984 rok



Pobieranie 102.13 Kb.
Strona1/3
Data07.05.2016
Rozmiar102.13 Kb.
  1   2   3
Chronologia wydarzeń w Bułgarii w latach 1984 –2013
1984 rok
1 marca 1984 r. – zaczyna pracę Biuro Empirycznych Badań Socjologicznych przy Bułgarskiej Asocjacji Socjologicznej.
30 sierpnia 1984 r. – zamach bombowy w poczekalni dworca kolejowego Plowdiw, popełniony przez terrorystów tureckich. Ginie jedna kobieta, 42 osoby są ranni.
30 sierpnia 1984 r. – na parkingu lotniska w Warnie wybucha bomba, która rani 2 kobiety.
1984 r. – pod koniec roku zaczyna się przymusowa zmiana nazwisk i imion bułgarskich Turków, która ciągnie się i w roku 1985.
1985 rok

9 marca 1985 r. – został wysadzony wagon dla matek z dziećmi pociągu 326 na linii Burgas-Sofia, przy czym ginie 7 osób.


9 marca 1985 r. – wybuch w foyer hotelu „Sliwen” w tym mieście, przy czym zostają ranne 23 osoby.
maj 1985 r. - marzec 1986 r. – w Rzymie toczy się proces przeciwko Sergejowi Antonowowi z oskarżenia o jego współudziałem w zamachu przeciwko papieżowi. Proces kończy się wyrokiem uniewinniającym z powodu braku dowodów.
 połowa 1985 r. – pojawia się Turecki Ruch Narodowowyzwoleńczy w Bułgarii.
24 października 1985 r. – Michaił Gorbaczow  wizytuje Bułgarię.
1986 rok

24 marca 1986 r. – premierem zostaje się Georgi Atanasow.


lipiec 1986 r. – zostają aresztowani przewódcy Tureckiego Ruchu Narodowowyzwoleńczego w Bułgarii.
1987 rok

28-29 lipca 1987 r. – na plenum KC BPK Todor Żiwkow lansuje tzw. koncepcję lipcową, według której Bułgaria musi zrealizować reformy radykalne i liberalizację; według nowej reformy administracyjnej 28 okręgów zostaje zastąpione przez 9 obwodów.


jesień 1987 - pierwsze protesty kobiet w Ruse
1988 rok

1 stycznia 1988 r. – przyjęty został Regulamin Działalności Gospodarczej, który wprowadza samozarządzanie w gospodarce.


16 stycznia 1988 r. – grupa dysydentów razem z Iliją Minewem tworzą Niezależne Stowarzyszenie na Rzecz Obrony Praw Człowieka w Bułgarii.
luty 1988 r. – w Bułgarii są przeprowadzone wybory lokalne, w których po raz pierwszy można wybierać między różnymi kandydatami.
8 marca 1988 r. – w Sofii jest utworzony Komitet Społeczny na Rzecz Ochrony Miasta Ruse - KOER.
lipiec 1988 r. – Czudomir Aleksandrow, Stojan Michajłow – wyłączeni z kierownictwa BKP.
12-20 lipca 1988 r. – na plenum KC BPK z kierownictwa zostali wyłączeni członkowie politbiura Czudomir Aleksandrow, Stanko Todorow, członkowie sekretariatu  KC – Stojan Michajłow i członek KC – Swetlin Rusew.
3 listopada 1988 r. – sofijscy intelektualiści z inicjatywy  Żelu Żelewa tworzą Klub na Rzecz Poparcia Głasności i Preustrojstwa.
1989 rok

9 stycznia 1989 r. – wchodzi w siłę Ukaz 56 o reorganizacji gospodarki, który prowadzi do nowego porządku zorientowanego na rynek, „firma” staje się podstawową formą działalności przedsiębiorczej.


19 stycznia 1989 r. – nieformalne śniadanie francuskiego prezydenta Francois Mitterranda z
12 przedstawicielami bułgarskiej inteligencji, co jest pierwszym uznaniem dla bułgarskich dysydentów.
11 lutego 1989 r. – w Płowdiwie został utworzony Niezależny Związek Zawodowy „Podkrepa” („poparcie”) z inicjatywy dr Konstantyna Trenczewa.
29 maja 1989 r. – Todor Żiwkow wygłasza przemówienie, w którym ogłasza, że bułgarscy Turcy mogą opuścić Bułgarię czasowo albo na stałe. Zaczyna się masowe wysiedlenie bułgarskich Turków.
maj-sierpień 1989 r. – setki tysiące bułgarskich Turków opuszczają Bułgarię – tzw. „wielka wycieczka”. (To są ludzie, osiadli na tych ziemiach od kilkuset lat i żyjących w zgodzie z Bułgarami).
21 sierpnia 1989 r. – Turcja zamyka swoją granicę z Bułgarią, przed czym już się wysiedlono 344 tysięcy Turków.
16 października – 3 listopada 1989 r. – w Sofii odbywa się międzynarodowe Ekoforum.
24 października 1989 r. – list Petra Mładenowa, którym poddaje się do dymisji jako minister spraw zagranicznych i jednocześnie krytykuje reżym Todora Żiwkowa.
26 października 1989 r. – aktywiści „Ekogłasnosti” są maltretowani przez milicję w ogródku przed „Kristał” („krysztal”) w Sofii na oczy dziennikarzy zagranicznych.
3 listopada 1989 r. – „Ekogłasnost” składa w Zgromadzeniu Narodowym petycję przeciwko projektowi kaskady „Mesta-Riła”, co się staje pierwszą masową demonstracją przeciwko władzy.
9-10 listopada 1989 r. – Todor Żiwkow jest zmuszony do złożenia dymisji na posiedzeniu politbiura a również i na plenum KC BPK.
17 listopada 1989 r. – Petyr Mładenow zostaje się prezesem Rady Państwowej.
18 listopada 1989 r. – pierwszy wiec opozycji na placu przed świątynią-pomnikiem im. Aleksandra Newskiego
7 grudnia 1989 r. – utworzony został SDS (Syjuz na Demokraticznite Sili) przez grupy opozycyjne pod kierownictwem dr Żelu Żelewa, sekretarzem jest Petyr Beron, rzecznikami – Georgi Spasow, Rumen Wodeniczarow.
8 grudnia 1989 r. – plenum KC BPK wyrzuca Todora Żiwkowa i jeszcze 26 osób z KC BPK.
10 grudnia 1989 r. - pierwszy wiec SDS z żądaniem „okrągłego stołu”.
11-13 grudnia 1989 r. – plenum KC BPK przyjmuje kurs ku demokracji parlamentarnej, usuwa  Żiwkowa z BPK, postanawia zwołać kongres nadzwyczajny oraz wyrzeka się monopolu władzy – proponuje usunięcia art. 1 z konstytucji (tzw. kierownica).
14 grudnia 1989 r. – żywy łańcuch koło Parlamentu z żądaniem autonomii uniwersytetu, do niej się przyłączają zwolennicy natychmiastowej zmiany art. 1 w konstytucji.
26 grudnia 1989 r. – niezależny związek zawodowy „Podkrepa” organizuje pierwszy strajk, żądając utworzenia rządu tymczasowego i rozpisania wyborów.
29 grudnia 1989 r. – na mocy decyzji KC BPK rząd „przywraca” nazwiska bułgarskich Turków.
31 grudnia 1989 r. – w Kyrdżali (miasto z przeważającą liczbą Turków) został utworzony Ogólnonarodowy Komitet na Rzecz Ochrony Interesów Narodowych (OKZNI).
1990 rok

Styczeń 1990 r. – masowe protesty Bułgarów z rejonów etnicznie mieszanych przeciwko decyzji o „zwracaniu” nazwisk bułgarskich Turków.


4 stycznia 1990 r. – ministrowie spraw zagranicznych z Grupy 14-stu najważniejszych krajów przemysłowych podejmują decyzję o poparciu Czechosłowacji, NRD, Bułgarii, Rumunii i Jugosławii.
15 stycznia 1990 r. – Zgromadzenie Narodowe usuwa art. 1 z konstytucji o kierowniczej roli BPK.
3 styczeń-15 maj 1990 r. – „okrągły stół”, w którym BPK i opozycja prowadzą negocjacje o sposobie realizacji bułgarskiej transformacji.
18 stycznia 1990 r. – wydany rozkaz o aresztowaniu Todora Żiwkowa i innych działaczy ze starej władzy pod zarzutem o wzbudzeniu wrogości narodowej.
29 stycznia 1990 r. – Todor Żiwkow został aresztowany.
30 stycznia-2 lutego 1990 r. – wyjątkowy 14. kongres BPK wybiera na prezesa Aleksandra Liłowa i przyjmuje Manifest socjalizmu demokratycznego.
8 lutego 1990 r. – Andrej Łukanow rząd czysto komunistyczny.
10-11 lutego 1990 r. – do Bułgarii przylatuje sekretarz stanu Stanów Zjednoczonych James Backer, który stawia jako warunek współpracy odbycie się wolnych i demokratycznych wyborów.
12 lutego 1990 r. – wychodzi pierwszy numer gazety SDS „Demokracja”, redaktor naczelny - Jordan Wasilew. Poprzednio wznowiono gazetę BSDP „Swoboden narod”.
marzec 1990 r. – A. Łukanow ogłasza moratorium na spłatę długu zagranicznego Bułgarii.
3 kwietnia 1990 r. – P. Mładenow zostaje wybrany na prezydenta Bułgarii.
3 kwietnia 1990 r. – po ogólnopartyjnym referendum BPK zmienia swoją nazwę na Bułgarską Socjalistyczeską Partię (BSP).
8 maja 1990 r. – Wspólnota Europejska zawiera porozumienie o handlu i współpracy z Bułgarią.
13 na 14 maja 1990 r. – w nocy się odbyła akcja „niebieski ranek”, przy której cały kraj został pokryty niebieskimi napisami popierające SDS, - tak się zaczęła agitacja wyborcza SDS.
19 maja 1990 r. – pierwsza krajowa konferencja SDS.
10-17 czerwca 1990 r. – pierwsze wolne i demokratyczne wybory na 7 Wielkie Zgromadzenie Narodowe, wygrane przez BSP.
6 lipca 1990 r. – Petyr Mładenow poddaje się do dymisji jako prezydent kraju pod presją protestów społecznych.
10 lipca 1990 r. – pierwsze posiedzenie VII Wielkiego Zgromadzenia Narodowego w Wielkim Tyrnowie.
23 lipca 1990 r. – zwłoki Georgi Dimitrowa zostają wyjęte z mauzoleum i pochowane ponownie na Centralnym Cmentarzu Sofijskim.
1 sierpnia 1990 r. – Żelu Żelew wybrany przez WZN na prezydenta Bułgarii w szóstej turze głosowania.
26/27 sierpień 1990 r. – podpalono Partyjny Dom BSP w centrum Sofii.
wrzesień 1990 r. – w Sofii są wprowadzone kartki na jedzenie
20 września 1990 r. – A. Łukanow tworzy drugi rząd.
25 września 1990 r. – Bułgaria staje się członkiem Banku Światowego i Międzynarodowego Funduszu Walutowego.
9 listopada 1990 r. – nowy kodeks nazwisk i imion osobistych w Bułgarii.
15 listopada 1990 r. – VII WZN zmienia nazwę państwa z Narodnej Republiki Bułgarii na Republikę Bułgaria.
29 listopada 1990 r.  – A. Łukanow poddaje się do dymisji pod presją protestów i strajków Konfederacji Pracy „Podkrepa” i Konfederacji Niezależnych Związków Zawodowych w Bułgarii (KNZZB).
8/9 grudnia 1990 r. – druga krajowa konferencja SDS – po której Petyr Beron poddaje się do dymisji jako prezesa SDS – dr Trenczew oskarża go, że współpracował z Dyrżawna Sigurnost (DS), a prezydent Żelew pokazuje jego teczkę, którą później nie odnaleziono.
11 grudnia 1990 r. – na prezesa Rady Koordynacyjnej SDS wybrano Filip Dimitrow.
7-20 grudnia 1990 r. – po pertraktacjach sformowano koalicyjny rząd z udziałem podstawowych sił politycznych, na czele na którego stoi bezpartyjny prawnik Dimityr Popow.
1991 rok

Początek 1991 r. – Bułgaria dostaje pożyczkę od Wspólnoty Europejskiej z funduszu rekonstrukcji Europy Wschodniej, a w sierpniu tego samego roku – i od Banku Światowego.


1 lutego 1991 r. – ceny podstawowych towarów zwolnione z kontroli, wprowadzony zostaje mechanizm rynkowy.
22 lutego 1991 r. – przyjęty został kodeks o zwrocie ziemi jej byłym właścicielom.
25 lutego 1991 r.- zaczyna się proces przeciwko Todorowi Żiwkowi.
14 maja 1991 r. – 39 posłów SDS wychodzi z SDS na znak protestu, że parlament z większością komunistów zaczyna pracę nad nową konstytucją i zaczynają strajk głodowy.
19 maja 1991 r. – trzecia konferencja krajowa SDS przyjmuje, żeby sojusz stał się  otwartym ruchem na rzecz demokracji i zjednoczoną siłą polityczną, której celem będzie zmiana systemu w Bułgarii.
7 czerwca 1991 r. – DPS też porzuca pracę nad przygotowaniem nowej konstytucji Republiki Bułgarii.
25 czerwca 1991 r. – kodeks o Bułgarskim Banku Krajowym, który ogłasza go centralną instytucją emisyjną, która jest niezależna od rządu.
25 czerwca 1991 r. – Międzynarodowa Organizacja Energii Atomowej żąda niezwłocznego zamknięcia AEC Kozłoduj.
28 czerwca 1991 r. – likwidacja RWPG.
1 lipca 1991 r. – likwidacja Układu Warszawskiego.
12 lipca 1991 r. – WZN przyjmuje Konstytucję Republiki Bułgarii.
1 sierpnia 1991 r. – bułgarski parlament podejmuje decyzję o niewznawianiu układu z ZSSR z 1967 r., który przewidywał utrzymywanie stosunków handlowych do 2000 roku.
9 października 1991 r. – podpisanie umowy o przyjaźni i współpracy między Bułgarią i Niemcami.
13 października 1991 r. – drugie demokratyczne wybory parlamentarne, wygrane przez SDS.
8 listopada 1991 r. – Filip Dimitrow tworzy pierwszy rząd SDS.
12 grudnia 1991 r. – kodeks o konfiskacie majątku BPK i pozostałych organizacji totalitarnych.
14-19 grudnia  1991 r. – po raz pierwszy w opozycji, BSP odbywa 40 kongres, na prezesa partii wybrany został Żan Widenow (Liłow, jego rywal, odstępuje jemu swoje miejsce w drugiej turze głosowania).
1992 rok

15 stycznia 1992 r. – Bułgaria pierwsza uznaje niezależność Macedonii.


16 stycznia 1992 r. – przyjęty został kodeks o zagranicznych inwestycjach w Bułgarii.
12-19 stycznia 1992 r. – odbywają się pierwsze bezpośrednie wybory prezydenckie, wygrane w drugiej turze przez Żelu Żelewa.
28 stycznia 1992 r. – została podpisana umowa o przyjaźni między Bułgarią i Rumunią.
25 lutego 1992 r. – Rada Stołeczna w Sofii podejmuje decyzję o zdemontowaniu mauzoleum Georgi Dimitrowa w centrum miasta.
3 kwietnia 1992 r. – został przyjęty nowy kodeks o majątku ziemskim i prywatnym gospodarowaniu ziemi w Bułgarii.
23 kwietnia 1992 r. – kodeks o prywatyzacji.
kwiecień 1992 r. – czwarta konferencja krajowa SDS.
6 maja 1992 r. – w Ankarze został podpisany układ między Bułgarią i Turcją o pokoju, stosunkach dobrosąsiedzkich, bezpieczeństwie i współpracy.
7 maja 1992 r. – Bułgaria staje się członkiem Rady Europy.
21 maja 1992 r. – w Atenach Bułgaria i Grecja podpisują umowę o przyjaźni i wzajemnej współpracy.
25 czerwca 1992 r. – 11 państwa z rejonu Morza Czarnego podpisuje w Stambule deklarację o współpracy gospodarczej w rejonie czarnomorskim, która przewiduje wolny handel i przypływ kapitałów, wspólne projekty gospodarcze i bank czarnomorski.
20 sierpnia 1992 r. – Początek kryzysu w rządzie SDS i rozłamu ruchu. Prezydent Żelu Żelew zwołał konferencję prasową w rezydencji „Bojana” (tzw. Łąki bojańskie), na której zaatakował rząd Filipa Dimitrowa.
4 września 1992 r. –Sąd Najwyższy Bułgarii wydał wyrok skazujący T. Żiwkowa na 7 lat więzienia i grzywnę.
17 września 1992 r. – DPS chce dymisji prezesa ZN Stefana Sawowa i uzyskuje ją 24 września 1992 r.
18 września 1992 r. – krajowe posiedzenie SDS, na którym prezydent Żelew zostaje wygwizdany i SDS zerwało z nim.
28 października 1992 r. – F. Dimitrow nie otrzymuje votum zaufania w Zgromadzeniu Narodowym (popiera go 111 posłów, 120 są przeciw) i poddaje się do dymisji.
30 grudnia 1992 r. – na premiera z mandatu DPS został wybrany radca ekonomiczny prezydenta prof. Luben Berow (potem Żelew i jego krytykuje).
1993 rok

Kwiecień 1993 r. – Klub Londyński anuluje 50% długu zagranicznego Bułgarii (9,3 mld dolarów) i zmniejsza odsetki.



1994 rok
14 lutego 1994 r. Bułgaria podpisała Dokument Ramowy „Partnerstwo dla Pokoju”.
2 września 1994 r. – prof. Luben Berow poddaje się do dymisji i prezydent Żelew mianuje rząd ekspertów na czele z Renetą Indżową.
18 grudnia 1994 r. – Pogłębienie się kryzysu. Trzecie demokratyczne wybory parlamentarne, wygrane przez koalicję BSP.
21 grudnia 1994 r. – na prezesa SDS został wybrany Iwan Kostow.
1995 rok

26 grudnia1995 r. – premierem się staje Żan Widenow.


1 lutego 1995 r. – Bułgaria staje się członkiem stowarzyszonym Unii Europejskiej.
29-30 kwietnia 1995 r. – siódma konferencja krajowa SDS,  Iwan Kostow ponownie wybrany prezesem SDS.
16 grudnia 1995 r. – Bułgaria składa prośbę o członkostwo w Unii Europejskiej.
1996 rok

23-24 marca 1996 r. – ósma konferencja krajowa SDS postanawia, żeby SDS lansował nowe twarzy i nominuje Petyra Stojanowa na kandydata na prezydenta ze strony SDS.


maj 1996 r. – do Bułgarii przyjeżdża po raz pierwszy po wygnaniu w 1946 r. były car bułgarski Simeon II.                                   
1 czerwca 1996 r. – opozycja w Bułgarii organizuje pierwsze w Europie prawybory, które mają określić wspólnego kandydata na prezydenta, na których obecny wtedy prezydent Żelu Żelew został wyeliminowany przez kandydata SDS Petyra Stojanowa (dostaje on 66% głosów).

Wszyscy ludzie Żelewa, którzy organizowali prawybory swojej partii mają powiązania amerykańskie:

- Ivan Krystew, politolog, szef Liberlanych Centrów Strategicznych,

- Emil Koszłukow, długi pobyt w USA po 1990 roku,

- Mirosław Sawilewski, koordynator kampanii Żelewa.

O wszystkich trzech mówiło się „amerykańscy protegowani”.

Lato 1996 r. - Posiedzenie (plenum) Rady (dawny KC) BSP — Podział wpływów w BSP jest nieunikniony. Do tej pory Widenow miał przewagę.

Przewodniczący - Żan Widenow, dawny człowiek Liłowa, a teraz sam szef klanu;

wiceprezydenci:

Donczo Konakczijew - mówi to co myśli Widenow,

Krasimir Premianow - Widenow,

Georgij Pyrwanow - Łukanow,

Janaki Stojłow - Liłow,

Komitet Wykonawczy:

ludzie Widenowa: Klara Marinowa, Nikolai Kojczew, Kirył Żelew, Lubomir Kolarow, Nikolai Dobrew;

człowiek Łukanowa: Saszka Karakaczijew;

ludzie Liłowa: Nikolai Kamow, Jurij Borisow;

figuranci: Violetta Warilewa, Mirosław Popow, Anton Grigorow.

Grupa Łukanowa: Pirinski, Bokow, Elena Poptodorowa, Elizaveta Milenowa, Czawdar Kiuranow.

Zmiany zamierzone przez Widenowa w Komitecie Wykonawczym:

odejście Kamowa (Liłow) i Borysowa (Liłow).

Klara Marinowa zastąpiła Filipa Bokowa na stanowisku rzecznika prasowego.

Nowi członkowie: Zlatimir Orsow (Orion), Iskra Bajewa, Lilian Sirakow, Wasyl Kalinow.

Valentin Vacew jako doradca Widenowa.

Grupa Liłowa będzie próbować przeforsować Kamowa na stanowisko wiceprezydenta lub ograniczać władzę Komitetu jeśli pozostanie on wierny Widenowowi.

2 października 1996 r. – poseł Łukanow został zabity przed swoim domem.


27 października-3 listopada 1996 r. – odbyły się drugie wybory bezpośrednie na prezydenta, wygrane przez kandydata ODS (Obedineni Demokraticzni Sili) Petyra Stojanowa.
21-23 grudnia 1996 r. – odbywa się 42 kongres BSP, na którym Żan Widenow poddaje się do dymisji jako premier i jako prezes partii, na prezesa BSP został wybrany historyk Georgi Pyrwanow.
grudzień 1996 r. – jeszcze przed dymisją Widenowa, związek zawodowy „Podkrepa” i opozycja organizowały protesty i strajki.
1997 rok

3 stycznia 1997 r. – pierwsza demonstracja SDS z żądaniem, żeby BSP zrezygnowała z utworzenia rządu.


10 stycznia 1997 r. – protest przed Zgromadzeniem Narodowym (posłowie nie mieli możliwości opuszczenia gmachu).
styczeń 1997 r. – kryzys polityczny i finansowy w Bułgarii. Dolar osiągnął 2000 lewów, a w lutym – 3000 lw., z poziomu 65 lewów.
21 stycznia 1997 r. –Petyr Stojanow objął prezydenturę. Jeszcze przed tym Stojanow chodził po barykadach, żeby uspokajać ludzi, studentów i mówić im, że trzeba „zamknąć już fabrykę iluzji”.
4 lutego 1997 r. – BSP, a personalnie Nikołaj Dobrew, rezygnuje z utworzenia rządu, siły polityczne za pośrednictwem prezydenta Stojanowa osiągają porozumienie o odbyciu się przedterminowych wyborów parlamentarnych w kwietniu tego samego roku.
12 lutego 1997 r. – prezydent P. Stojanow mianuje rząd ekspertów, na czele którego staje Stefan Sofijański, rozwiązuje 37 ZN i ogłasza przedterminowe wybory parlamentarne na 19 kwietnia tego samego roku.
15-16 lutego 1997 r. – 9 konferencja krajowa SDS, Iwan Kostow został ponownie wybrany na prezesa SDS.
17 lutego 1997 r. – rząd Stefana Sofijańskiego ogłasza życzenie Bułgarii przystąpienia do NATO, co znajduje swoje poparcie również u prezydenta P. Stojanowa.
22 lutego 1997 r. – została założona nowa formacja polityczna Bułgarska Eurolewica (BEL) z prezesem Aleksandyrem Tomowem.
17 marca 1997 r. – rząd ekspertów podpisuje Memorandum z MFW o kontynuacji jego działalność w Bułgarii.
19 kwietnia 1997 r. – odbyły się przedterminowe wybory parlamentarne, które wygrał ODS (Obedineni Demokraticzni Sili).
21 maja 1997 r. – premierem zostaje Iwan Kostow.
1 lipca 1997 r. – związano kurs bułgarskiego lewa z niemiecką marką w stosunku 1 DM = 1000 lw.  
24 lipca 1997 r. – MFW zwalnia drugą transzę pożyczki dla Bułgarii w wysokości 140 mln. dolarów.
22 września 1997 r. – Sąd Konstytucyjny uchwalił kodeks o dostępie do archiwów byłej „Dyrżawnej sigurnosti”.
9 października 1997 r. – w Strassburgu prezydent P. Stojanow podpisuje w  imieniu Bułgarii ramową konwencję o mniejszościach narodowych.

22 października 1997 roku Minister spraw wewnętrznych Bogomil Bonew odczytał nazwiska kilku posłów i wyższych urzędników państwowych, którym komisja MSW mogła udowodnić współpracę z byłym VI Zarządem Głównym Bezpieczeństwa Państwowego, czyli odpowiednikiem polskiej SB. Wymienieni mogli następnie ustosunkować się do tego zarzutu.


6 listopada 1997 r. – Sąd Konstytucyjny odrzuca decyzję ZN o mianowaniu nowych dyrektorów Bułgarskiej Telewizji i Bułgarskiego Radia.
1998 rok

16 kwietnia 1998 r. – bułgarski parlament przyjmuje koncepcję bezpieczeństwa narodowego.

21 maja 1998 roku parlament bułgarski uchwalił w pierwszym czytaniu "Ustawę o administracji", popularnie nazywana także ustawą dekomunizacyjną. Przyjęto ją 130 głosami przeciwko 54 przy 19 wstrzymujących się. Celem ustawy jest stworzenie korpusu administracji państwowej, jej usprawnienie i zmiany organizacyjne w ministerstwach. Administracja rządowa będzie miała osobowość prawną, a jej centralna część zostanie oddzielona od terenowej.

Ustawa jest dlatego tak interesująca, iż zawiera paragraf dekomunizacyjny. Stwierdza on, że stanowiska kierownicze w administracji państwowej nie mogą być zajmowane przez 5 lat przez osoby, które sprawowały odpowiedzialne stanowiska w politycznym i administracyjnym aparacie Bułgarskiej Partii Komunistycznej lub którzy zaliczają się do kategorii współpracowników byłego Bezpieczeństwa Państwowego określonej w ustawie lustracyjnej.


Czerwiec 1998 r. – według sprawozdania UNESCO środki na edukację w Europie Wschodniej gwałtownie się zmniejszyły; w Bułgarii o 75%.


10 lipca 1998 r. – w Sofii założono „Liberalno-demokraticzen syjuz” z prezesem honorowym byłym prezydentem Żelu Żelewem.
17 lipca 1998 r. – Bułgaria zostaje przyjęta w Środkowoeuropejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (CEFTA); umowa wchodzi w życie 1 stycznia 1999 r.
5 sierpnia 1998 r. – umiera Todor Żiwkow.
25 września 1998 r. – MFW zgadza się na trzyletnią umowę z Bułgarią, według której kraj dostanie 840 mln. dolarów.
30 września – 1 października 1998 r. – w Sofii odbywa się wszechprawosławny sobor cerkiewny, który próbuje przezwyciężyć rozłam w Bułgarskiej Cerkwi Prawosławnej.
10 października 1998 r. – na zebraniu konsultacyjnym na rzecz bezpieczeństwa narodowego u prezydenta P. Stojanowa podjęto decyzję, aby Bułgaria nie uczestniczyła ani bezpośrednio, ani pośrednio w ewentualnych uderzeniach powietrznych na Jugosławię, ale jednocześnie żeby udostępniła w razie potrzeby korytarz powietrzny dla sił NATO.
11 października 1998 r. – żona amerykańskiego prezydenta Hilary Clinton odwiedza Bułgarię.
17-18 października 1998 r. – 10 konferencja SDS przyjmuje statut i zasady chrześcijańskiej demokracji.
31 października 1998 r. – utworzony został Syjuz Socjaldemokracja (SSD) przez BSDP (Dertliew) i Obedinen Blok na Truda (OBT) ze współprezesami: Petyr Dertliew i prof. Krustjo Petkow.
12 grudnia 1998 r. – utworzone zostało Nacionalno Dwiżenie za Prawa i Swobodi (NDPS), związane z ODS na czele z Günerem Tahirem jako rywal DPS.

DPS jest organizacją Ahmeda Dogana, który napotyka na opozycję młodych kierowaną przez Günera Tahira. Dogan nie miał interesu w tym by Żelew przegrał ponieważ już mu pomagał w obaleniu rządu SDS Filipa Dimitrowa w 1992 roku. Tahir reprezentuje skrzydło pro SDS-owskie, podczas gdy stare kierownictwo (Dogan, Osman Oktai, Szerife Mustafa, Younal Lutfi - wszyscy byli agenci i oficerowie służb bezpieczeństwa) są przeciwni koalicji z SDS. Młodzi Tahira przygotowywują się do obalenia na jesieni Dogana (przed wyborami prezydenckimi), ale to Dogan posiada pieniądze i kontakty z Turcją. W przeszłości jeden z przeciwników Dogana - Kapsazov został zabity. Dogan i Tahir doszli do porozumienia i DPS dało wolną rękę w głosowaniu swym członkom, ale Dogan w sekrecie wysyłał listy na prowincje w których nakazywał głosować na korzyść Żelewa. W praktyce tylko w regionie Tahira Turcy głosowali na Stojanowa.

Kierownictwo DPS:

Ahmed Dogan - przewodniczący

ośmiu wiceprzewodniczących ( ośmiu, żeby nie mogli zagrozić Doganowi): Sherife Mustafa (kobieta, agentka służb bezpieczeństwa), Miumin Emin, Airusz Hadżi (człowiek Dogana), Mustafa Zankow, Junal Lutfi (agent służb bezpieczeństwa), Osman Oktai (agent służb bezpieczeństwa), Kasmen Dal, Gü ner Tahir.

Tahir był przekonany, że dzięki koalicji z SDS Turcy będą uzyskiwać powoli prawa, których oczekują. Z kolei frakcja Dogana nie widzi różnic między BSP i SDS. Tahir uważa koalicję z BSP w przeszłości (polityka Dogana i Żelewa) za katastrofalną.


16 grudnia 1998 r. – zniesiona zostaje kara śmierci.
1998 r. – w końcu roku Bułgaria ma zadłużenie zagraniczne w wysokości 9270 mln dolarów, a zadłużenie wewnętrzne wynosi 3101745 mln lw. czyli około 2 mld dolarów.
: uploads -> zalacznik
zalacznik -> Chronologia Mołdowy 1971-2012 1971 Ceauşescu wydaje grupę A. Şoltoianu kgb andropowa. Pod przykrywką stowarzyszenia „Związek Krajowców”
zalacznik -> Republika serbii panorama polityczna Autorzy: Piotr Kotomski rocznik IV, uzupełniała Magdalena Mojduszka – rocznik V, Ewa Dominikowska, rocznik X, Pawlina Wasylenko 2012/2013, Mateusz Gralewski 2013/2014
zalacznik -> BUŁgaria – partie polityczne – 1990 2014 Autorzy: Georgi Krystew, Anelia Radomirowa, rocznik IV, Marina Simeonova 2011/2012, Bartłomiej Kugler 2013/2014
zalacznik -> Republika e Shqipërise (Republika Albanii)
zalacznik -> R. – do nowego składu Prezydium Jugosławii z Bosni i Hercegowiny wszedł Chorwat Branko Mikulić
zalacznik -> Ministrem spraw wewnętrznych był najbardziej zaufany człowiek Todora
zalacznik -> Rumunia panorama polityczna 1990 – 2012 Adam Burakowski rocznik IV; Ecelino Ionesco – rocznik V; Walentyna Łotoćka – rocznik XII; Karina Melnyćka – rocznik XIII
zalacznik -> Stowarzyszenie
zalacznik -> Bośnia i Hercegowina Partie polityczne 1990-2012 Informacje ogólne
zalacznik -> BOŚnia I hercegowina chronologia 1983-2004 1983 – kampania przeciwko islamizacji


  1   2   3


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna