Czym jest płyta główna?



Pobieranie 28.29 Kb.
Data07.05.2016
Rozmiar28.29 Kb.
Płyta główna



Czym jest płyta główna?


Płyta główna (ang. Mainboard lub motherboard), stanowi najważniejszy element całego komputera, jest jego swoistym kręgosłupem stanowiącym bazę do instalowania pozostałych elementów komputera. To za jej pośrednictwem odbywa się wzajemna komunikacja między poszczególnymi, zainstalowanymi w komputerze urządzeniami. Od jej rodzaju zależy jakimi możliwościami rozbudowy będzie dysponował nasz komputer, jakie urządzenia będzie mógł obsługiwać oraz decyduje o wyborze komponentów z jakimi będzie mógł współpracować
- rodzaj procesora, pamięci, kart rozszerzeń czy obudowy.


Elementy płyty głównej

W komputerze na płycie głównej znajdują się procesor, pamięć operacyjna lub gniazda do zainstalowania tych urządzeń oraz gniazda do zainstalowania dodatkowych płyt zwanych kartami rozszerzającymi (np. PCI), urządzeń składujących (dyski twarde, napędy optyczne itp.) i zasilacza. W niektórych konstrukcjach także innych urządzeń zewnętrznych (port szeregowy, port równoległy, USB, złącze klawiatury, złącze myszy).



Procesor (ang. processor) nazywany często CPU (ang. Central Processing Unit)
- urządzenie cyfrowe sekwencyjne potrafiące pobierać dane z pamięci, interpretować je
i wykonywać jako rozkazy. Wykonuje on bardzo szybko ciąg prostych operacji (rozkazów) wybranych ze zbioru operacji podstawowych określonych zazwyczaj przez producenta procesora jako lista rozkazów procesora.

Procesory

BIOS (Basic Input/Output System) - Podstawowy System Wejścia/Wyjścia, to podsystem komputera w którym konfigurujemy jego podstawowe funkcje, tworzy najniższy, sprzętowy poziom oprogramowania, służący do obsługi urządzeń peryferyjnych oraz do komunikacji między tymi urządzeniami jednostką centralną. Można powiedzieć że BIOS to drugi system operacyjny działający w tle i zapewniający dwukierunkową łączność pomiędzy sprzętem
a systemem operacyjnym. BIOS kontroluje i konfiguruje poszczególne komponenty komputera oraz przyłączone do niego urządzenia zewnętrzne. Uaktywnia się w momencie włączenia komputera i przejmuje kontrolę nad nim do momentu załadowania właściwego systemu operacyjnego z dysku twardego, dyskietki lub innego nośnika pamięci masowej. Po włączeniu zasilania najpierw testowany jest procesor, potem pamięć RAM, następnie ładowne są sterowniki przerwań a na końcu uruchamiane są urządzenia peryferyjne, takie jak klawiatura, dyski itd. W razie wykrycia jakichkolwiek błędów wyświetlany jest odpowiedni komunikat, bądź z głośniczka komputera wydobywa się odpowiedni sygnał. Ostatnim etapem jest przekazanie kontroli nad komputerem systemowi operacyjnemu. Obecnie na rynku dominują BIOS-y trzech producentów : "AWARD" , "AMI" i "Phoenix". Przy starcie komputera na ekranie monitora powinna pojawić się nazwa producenta BIOS-u i jego wersja.


Zrzut podczas włączenia BIOSu.


Do okna konfiguracyjnego BIOS-u wchodzimy po twardym lub miękkim resecie komputera wciskając w czasie testu urządzeń klawisz DEL, F1, CTRL, ALT lub ESC w zależności od rodzaju BIOS-u. Program Setup umożliwiający zmianę parametrów BIOS-u, w zależności od producenta może mieć różny wygląd, a nawet różnić się interfejsem. Program obsługiwany jest najczęściej przy użyciu klawiatury, za pomocą strzałek przemieszczamy się pomiędzy opcjami. Natomiast wchodzenie do wybranego podmenu i wychodzenie z niego realizujemy za pomocą klawiszy ENTER i ESC. Wybór odpowiednich parametrów dokonywany jest za pomocą klawiszy PAGE DOWN, PAGE UP lub +, -. Odpowiednie skonfigurowanie Setupu może znacznie zwiększyć wydajność komputera, jednak jeżeli z czymś przesadzimy albo włączymy niepotrzebnie opcje, nasz komputer może w ogóle nie wystartować lub odmówić nam posłuszeństwa. Konfigurację BIOS-u należy przeprowadzać z dużą ostrożnością
i instrukcją obsługi płyty głównej (w niej powinien być opis konfiguracji BIOS-u i ustawień)
- przy jakichkolwiek modyfikacjach należy spisać sobie (na wszelki wypadek) dotychczasową ustawienia i w razie niepowodzenia, po ponownym włączeniu komputera, powrócić do poprzednich ustawień.

BIOS nie jest sprzedawany jako gotowy produkt. Producent płyty głównej otrzymuje kod źródłowy BIOS-u i musi go dostosować do parametrów technicznych konkretnego modelu,
a zwłaszcza jej chipsetu. To właśnie sposób zestrojenia BIOS-u z płytą główną w dużej mierze decyduje o jakości całego systemu.



RAM jest pamięcią, w której można zapisywać
i odczytywać dane. Jest jednak ulotna - co oznacza, że w momencie odcięcia zasilania traci dane. Pamięć ROM nie może być modyfikowana, można z niej tylko odczytywać dane. Z tego też względu służy do przechowywania kluczowych informacji jak np. konfiguracja BIOS-u . Pamięć ROM możemy dalej podzielić na EPROM (Erasable Programmable Read Only Memory) i EEPROM (Electrically Erasable Programmable Read Only Memory). Pierwsza z nich jest pamięcią stałą, którą możemy kasować wystawiając na działanie ultrafioletu, z kolei EEPROM jest szczególnym rodzajem pamięci, który pozwala usunąć dane za pomocą ładunków elektrycznych.

CHIPSET - który jest sercem każdej płyty głównej. To od niego zależą możliwości płyty głównej, a dokładniej to układ scalony stanowiący integralną cześć płyty głównej. Chipset składa się z kilku modułów, których zadaniem jest integracja oraz zapewnienie współpracy poszczególnych komponentów komputera [procesora, dysków twardych, monitora, klawiatury, magistrali AGP, PCI, pamięci SDRAM(DDR, RDRAM) i innych]. Współczesne chipsety charakteryzują się obsługą protokołu transmisyjnego ATA 100 oraz obsługą procesorów pracujących na magistrali systemowej 266 Mhz a wkrótce 333Mhz. W strukturze chipsetu można wyodrębnić dwa zasadnicze elementy:

1. Mostek północny (North bridge) – nadzoruje prace pamięci operacyjnej, portu AGP


i procesora.

2. Mostek południowy (South bridge) – zarządza magistralą PCI, USB, kontrolerami (UDMA, klawiatury, myszki), portem podczerwieni, drukarką, pamięcią stałą (EPROM) oraz zintegrowanymi urządzeniami takimi jak karta sieciowa czy dźwiękowa.







Sloty.




SLOTY - czyli gniazda kart rozszerzeń. Im więcej slotów tym łatwiej rozbudować komputer. Najbardziej znane to:

-ISA - (można je łatwo rozpoznać na płycie, gdyż są koloru czarnego) występowały one


w starszych płytach głównych.

-AGP –„Accelerated Graphics Port” szybki port graficzny. Dzięki niemu karta graficzna może używać dowolnej ilości pamięci operacyjnej umieszczonej na płycie głównej, a niezależna szyna zapewnia bezpośredni transfer danych. Przepustowość złącza wynosi 1056 MB/s.

-PCI- magistrala PCI została opracowana przez firmę INTEL w roku 1992. Magistrala pracuje z częstotliwością 33 MHz, przesyłając dane calą szerokością 64-bitowej szyny. Pozwala wiec przesyłać dane z maksymalną szybkością 264 MB/s. W PCI matujemy dodatkowe urządzenia takie jak: karta sieciowa, karta muzyczna, dodatkowe kontrolery itp.

-CNR- ten slot znajduje się jeszcze na mojej płycie, ale niestety nie mogę znaleźć, do czego on służy

GNIAZDA FDD i IDE

-FDD (Floppy Disk Drive) – gniazdo do podłączenia stacji dysków.

-IDE1 i IDE2 – są to gniazda do podłączenia dysków twardych, CD-ROM`u, nagrywarki lub DVD.

Karta graficzna, często określana też mianem akcelerator grafiki, to element komputera tworzący sygnał dla monitora.


Podstawowym zadaniem karty graficznej jest przechowywanie informacji o tym jak powinien wyglądać obraz na ekranie monitora i odpowiednim sterowaniu monitorem. Pierwsze karty graficzne potrafiły jedynie wyświetlać znaki alfabetu łacińskiego ze zdefiniowanego w pamięci karty generatora znaków - tryb tekstowy. Kolejna generacja kart graficznych potrafiła już wyświetlać w odpowiednim kolorze poszczególne punkty (piksele) - tryb graficzny. Nowoczesne procesory graficzne udostępniają wiele funkcji ułatwiających i przyśpieszających pracę programów. Możliwe jest narysowanie odcinka, trójkąta, wieloboku, wypełnienie ich zadanym kolorem lub wzorem, tzw. akceleracja 2D. Większość kart na rynku posiada również wbudowane funkcje ułatwiające tworzenie obrazu przestrzeni trójwymiarowej, tzw. akceleracja 3D. Niektóre posiadają zaawansowane algorytmy potrafiące na przykład wybrać tylko widoczne na ekranie elementy z przestrzeni.


Kompresja danych (ang. data compression) - polega na zmianie sposobu zapisu informacji tak, aby zmniejszyć redundancję i tym samym objętość zbioru, nie zmieniając przenoszonych informacji. Innymi słowy chodzi o wyrażenie tego samego zestawu informacji, lecz za pomocą mniejszej liczby bitów. Działaniem przeciwnym do kompresji jest dekompresja.
Dekompresja - proces odtworzenia oryginalnych danych na podstawie ich postaci skompresowanej, przy użyciu odpowiedniego do algorytmu kompresji algorytmu dekompresji.
Rejestr Windows, a dokładnie rejestr ustawień w systemach operacyjnych Windows to hierarchiczna baza danych konfiguracyjnych. Są w niej przechowywane informacje o konfiguracji i ustawieniach m.in. użytkowników, urządzeń podłączonych do komputera, zainstalowanych programów.

Dzielenie i scalanie plików – służą do tego różne programy takie jak np. Total Commander. Polega na podziale plików na części przykładowo, kiedy nie możemy zmieścić pliku całego na dyskietkę. Podzielone pliki można łączyć.
Pobieranie 28.29 Kb.





©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna