Dachnowicz – 1600; Dachnów, cieszanowski (Bon., Ur.). dachnowicz



Pobieranie 190.5 Kb.
Strona1/3
Data04.05.2016
Rozmiar190.5 Kb.
  1   2   3




DACHNOWICZ – 1600; Dachnów, cieszanowski (Bon., Ur.).
DACHNOWICZ – ob. HACICKI, 1600; Baciec ihumeński, bełskie (Ns., Kt., Br.).
DALESZYŃSKI - - na hełmie jednak nie kładą czszy , ale trzy pióra strusie.O tych ani Paprocki ani Okolski nie pisał. W Wielkiej-Polszcze kwitną. Jan z Radomicka (zkąd niektórzy rozumieją , że od Radomickich swój początek wzięli), poseł na sejm 1629 zkąd deputowany był na trybunał Radomski. Constit. Fol. 7. Podsędkiem potem ba i sędzią ziemskim Poznańskim obrany , deputatem był na trybunał koronny 1641 i z sejmu 1661 komissarzem do rozgraniczenia Wielkiej Polski od Szląska i Marchji , Constit. Fol.7. Żona jego Droszewska z której córka Chlebowska Anna i syn Jędrzej od którego trzech synów zostało : Stanisław , Jan i Mikołaj. Jan pisarz ziemski poznański , Wojciech i Łukasz 1697. Jan in Soc. Jesu tak świątobliwem życiem jako i nauką pamiętany umarł 1729 w Toruniu , zostawiwszy godne pracy swej manuskrypta , którym ,że na świat nie wyszły , śmierć przeszkodziła. Franciszek Piotr kanonik Gnieznieński 1689.
Przypisy: P.E.SZ:

odm., 1600; Daleszyn kościański, Prusy (Ns., Ur., Że.).




Przypisy Stupnicki:

herbu K o r c z a k z odmianą, że na hełmie nie ma czaszy, ale trzy piór strusich.


DASZKIEWICZ – BORTNOWSKI id¹ od BORTNOWSKICH, 1697; Bortnow sandomierski, poznañskie (Br., ¯e., Ur.).
DĄBKOWSKI - Symeon Boratyński , działem wziąwszy dobra Dąbkowice od nich nazwany Dąbkowski i ztąd Dąbkowscy Korczakowie na Rusi.
Przypisy: P.E.SZ.

ob. BORATYŃSKI, 1500; Dąbkowice bocheński (Ns., Pp., Ur.).


Przypisy Stupnicki:

Symeon Boratyński, wziąwszy działem dobra Dąbkowice na Rusi, od nich pierwszy Dąbkowskim pisać się zaczął.


Przypisy Uruski:

Józef, syn Ludwika i Agaty, ur. 1785 r., był dwukrotnie żonaty, po raz pierwszy z Ewą Olczak (1827), 2 v. z Konstancją z Toczkowskich, I-voto Franciszkową Krajewską, Il-voto Antoniową Sroczyńską. Józef zmarł 1859 r. i z pierwszego małżeństwa pozostawił czterech synów.

Najstarszy Jan-Paweł, ur. 1829 r., podpisarz sądu kryminalnego gub. war­szawskiej, potem radca kolegjalny, od r. 1874 był sędzią trybunału cywilnego i delegowanym do pełnienia obowiązków sędziego sądu apelacyjnego; poślubił 1859 r. Teodorę - Ludwikę Blumównę, córkę Teodora i Sabiny z Millerów. Żona wniosła mu w posagu kamienicę przy Krakowskiem Przedmieściu; zmarł 1875 r.

Drugim był z kolei Bonifacy-Grzegorz, ur. 1836 r. w Warszawie; w czasie reform Wielopolskiego powołany był do Komisji Skarbu; po wybuchu powstania wstąpił do służby cywilnej Rządu Narodowego; z kolei został mianowany naczelni­kiem pow. radzyń., pod koniec powstania zastępcą naczelnika woj. podlaskiego i na tem stanowisku uwięziony i osadzony w cytadeli warszawskiej, za staraniem osób wpływowych uwolniony, przeszedł granicę pruską i wraz z wielu kolegami poszedł na emigrację i w końcu przeniósł się do Zurychu, gdzie mieszkał od 1864 do 1868, zapisał się na tamtejszą Politechnikę i studja na wydziale inżynierji odbył od 1865 do 1868, dyplom inżyniera uzyskał 1868 r. Ponieważ powrót do Kró­lestwa był mu zamkięty, osiadł w byłej Galicji; w 1874 r. poślubił Helenę - Joannę Krassowską, córkę Franciszka i Eleonory z Horochów Krassowskich, właścicieli dóbr Piesza - Wola w pow. włodawskim; zm. 1897 r. w Krakowie, pochowany na cmentarzu Rakowickim, pozostawiwszy czworo dzieci.

1. Stanisław, ur. w Rozwadowie nad Dniestrem 1875 r., po ukończeniu szkół we Lwowie urzędnik konsulatu austrjackiego w Cordobie w Argentynie.

2. Przemysław, ur. we Lwowie 1877 r., profesor Uniwersytetu we Lwo­wie, doktor praw, członek Akademji Umiejętności w Krakowie, Pradze i Sofji, członek honorowy Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Wilnie i Przemyślu, członek honorowy Towarzystwa Prawniczego w Wilnie, członek Towarzystwa Naukowego w Warszawie i we Lwowie, sekretarz generalny Towarzystwa Naukowego we Lwowie, komandor orderu „Polonia Restitutia", officier de l'instruction publique.

3. Wanda, ur. 1879 r., zamężna za dr. Mieczysławem Krassowskim w Gar­wolinie pod Warszawą.

4. Bronisława, ur. 1881 r. w Stryju, obecnie dyrektorka szkoły żeńskiej w Garwolinie pod Warszawą.

Trzecim z kolei synem Józefa był Antoni-Józef, ur. 1840 r., długoletni dy­rektor fabryki J. Roeslera i A. Hocha w Grochowie pod Warszawą, ożeniony z Eweliną Tworkowską, córką wybitnego przemysłowca warszawskiego; zmarł w Warszawie 1913 r., pochowany na cmentarzu Powązkowskim.

Najmłodszym z braci był Franciszek-Edward, ur. 15 listopada 1843 r„ był pułkownikiem w wojsku rosyjskiem. Brał udział w wojnie rosyjsko-tureckiej w r. 1877/8, po skończonej wojnie był instruktorem armji bułgarskiej, w Bułgarji też zakończył życie (Wspomnienia prof. Przemysława Dąbkowskiego).



DĄBROWSCY – Godziemba, Ślepowron. Że są i tych herbów oprócz wymienionych w Tomie III. pisze Małachowski.
D¥BROWSKI – 1700; (Br., Ma³.).

DEBEN – ob. SAMP£AWSKI, SZAMP£AWSKI, 1466; kartuski (Kêt.).
DEMETRIUSZ – 1450; podkomorzy koronny (Bon.).
DERBUT – 1853 pw.; kowieñski (Ur.).
DEREWIŃSKI - na Wołyniu. Okolski ich pisze Drzewiński , inni Drewinki. Wawrzyniec Derewiński podczaszy Wołyński , poseł na sejm 1623 i 1631 ztamtąd naznaczony do rewizyi ksiąg ziemskich i grodzkich Krzemienieckich; Constit. Fol. 28 i 1632 poseł konwokasyą. Acta interregni. Mikołaj poborca łanowego na Wołyniu 1624. Uniwer. Pobor. Jędrzej , Paweł 1632.

Przypisy: P.E.SZ.

ob. DRZEWIÑSKI, 1550; Drzewin w³odzimierski (NS., Kt., Br., Ur.).



DERMONT - atoli z tą odmianą , że pod Wrębami (które od dołu mniejsze a coraz większe do góry być powinny) , kładą po prostu herb Abdank , a na hełmie trzy pióra strusie. Tak go opisuje Kojał. In MS. Bo nasi pisarze milczą o nich. Przydomek mają Dyrmunt Siwicki , Mikołaj Kanonik Wileński archidyakon Ruski , pierwszy administrator biskupstwa Smoleńskiego sede vacante , umarł 1650.Jako z jego nagrobku w katedrze Wileńskiej wypisał Starowol. In Monum. Tomasz 1648. Niewiem czy nie tu leży Demut Melchior Ludwik pułkownik w wojsku Litewskim przed rokiem 1662 zmarły , czy też w okazyi zabity o którym konstytucja tegoż roku fol. 16.
Przypisy: P.E.SZ.

ob. DYRMUNT, SIWICKI, SILNICKI odm., 1550; po³ockie, Litwa, wo³yñskie, Œl¹sk (Ns., Ostr., Br., Sinap.).


Przypisy Stupnicki:

z tą odmianą, że pod Wrębami (które u dołu mniejsze, u góry zaś czem raz większe być powinny), kładą prosto herb Abdank, a na hełmie trzy piór strusich. M i k o ł a j, z przydomkiem Dyrmunt Siwicki, kanonik Wileński, archydyakon Ruski, pierwszy administrował biskupstwo Smoleńskie; + 1650


DERESZNIAK – ob. BARZI, 1500; opolski, przemyski, sandomierski (D³., Br., Ns., Pp.).

Z tej rodziny:

ALEKSANDER, 1668-87 kn. ma³ogojski (Ur.).
DERSZNIAK - na Rusi. Dom pod tem imieniem starodawny: bo Herburt i Bielski świadczą , że w roku 1120 Derszniak Bolesława Krzywoustego w ciężkim razie obronił. Iwana i Wasila działy wspominają w roku 1348 i 1393. Poitr wojks Samborski , Stanisław podkomorzy Przemysłki. Walenty mąż rycerski zostawił syna Stanisława , Piotr z Odrowążowny zostawił trzy córki Barbarę Trzcińską , Annę Fredrową i Dorotę Trzecieską. Mikołaj brat Piotra sędzia ziemski Przemysłki spłodził Stanisława i Jana bezpotomnych , dworzaninów Króla Augusta i regimentarzów na Moskwę. Walentyn trzeci brat z Pieniążkowny miał syna Stanisława. Jacek poseł z Ruskiego województwa na sejm 1629 , ztamtąd deputowany na trybunał Radomski.

Constit. Fol. 7

Alexander z Rokitnic kasztelan Małogoski 1676 .

Constit. Fol. 9

Stanisław starosta Radoszycko deputat na trybunał koronny 1691 , żpna jego Barbara Morsztynowna z tej córka jedna Jana Dobieckiego , druga Zofia Konstantyna Karśnickiego wojskiego Ostrzeszowskiego małżonki.
Przypisy Krasickiego :

Temi czasy ostatni dom tego sławnego i ojczyżnie zasłużonego Antoni Derszniak starosta Chołyniecki. Nakiełski kładzie erekcyą kościoła Krzwickiego w ziemi Przemysłkiej od dwóch braci Ilka i Sienka to jest Jana i Mikołaja z Rokitnicy., Derszniaków herbu Korczak; gdzie doczytać się można iż oprócz Rokitnicy i Krzewic ciż bracia byli dziedzicami Białobok i Miedżwiedzi , gdyż ztamtą także majętności dziesięcinne do kościoła Krzewickiego naznaczyli.Transakcya ta w roku 1411 roborowana w aktach Przeworskich feria 3ta post festum exaltationis S.Crucis proxima Anna Domini 1591. W roku 1413 pisał się na inkorporacyi księztwa i szlachty Litewskiej w Horodle Floryan de Rokitnica , kasztelan Wiślicki; Const.reg. Vol. I fol.70.



Przypisy Stupnicki:

dóm starodawny na Rusi; w r. 1120 przysłużył się Bolesławowi Krzywoustemu w ciężkim jego położeniu. I w a n a i W a s y l a dział o dobra ziemskie, wspominają księgi z r. 1348. Wiele innych znakomitych z godności urzędowych i wojskowych, położyło nie mało zasług około dobra ojczyzny.




DEUBELL - w Prusiech. O tych ani Paprocki , ani Okolski nie pisał.
Przypisy: P.E.SZ.

1650; che³miñskie (Ns., KRZP.).


DOBRACZYŃSKI - w Bełzkiem województwie. Paprocki o herbach fol. 477 – pisze ich Dobraczewski. Dwaj Dobraczyńscy z Fredrem Jakóbem podkomorzym Kamienieckim posłani byli do Bajazeta. Dobraczyńska była za Fredrem Stanisławem wojskim Samborskim. Stanisław miał za sobą Helenę Chodorowską, drugi Annę Mogilnicką. N. sędzia grodzki Krasnostawski deputat na trybunał koronny 17323 ma za sobą Wiktoryą Nosadyniankę cześnikiową Latyczowską.

Przypisy Krasickiego :

Duńczewski w herbarzu t. I stron. 382 – taką procedencyą domu tego podaje: Stanisław Dobraczyński R.W.K. wziął w dożywotnią przyjażń Helenę de Chodorostaw Chodorowską herbu Korczak , która poszła 2do voto za Hieronima de Brzezie Lanckorońskiego chorążęgo Podolskiego , jak wyraża tranzakcya w grodzie Buskim 1636 feria 2da Dominixcam Invocavit , z zapisem trzydziestu tysięcy złotych modo simplicis debiti. Z tej Heleny Chodorowskiej , Stanisław Dobraczyński miał synów dwóch Franciszka i Stanisława. Podział dóbr Dobraczyn , Ponikury , Jesionów roku 1640 dnia 20 grudnia. Franciszek Dobraczyński wziął tymże działem wieś Wolą, Jesionów ze wszystkimi należytościami , połowę majętności Ponikwy z Włoskim bokiem dostały się Stanissławowi Dobraczyńskiemu. Roborat. In Castro Leopoliensi 1640.Stanisław wziął w kontrakty małżeńskie Joannę de magna Klonie Klońską córkę Michała stolnika Czerniejowskiego herbu Topor, siostrę Krzsztofa Klońskiego scholastyka Łuckiego roku 1668 i Jacka zakonu Kaznodziejskiego prowincyała, a Teresy Przyłuskiej i Urszuli Miłaszewskiej siostrę. Acta Castren.Be lzen roku 1687 in Castro Zydaczowien.



Andrzej Dobraczyński towarzysz znaku husarskiego , książęcia Demetrego, Korybuta Wiśniwieckiego hetmana W>B.Ks>Lit. Wziął w dożywotnią przyjażń Helenę Rzepecką herbu Białynia, bliską kolligatkę Jana Rzepeckiego starosty Zwolińskiego, której siostra Teresa buła za Stanisławem Zaporskim miecznikiem Lubelskim i brat Stanisław Rzepecki wojski Lubelski. Z tej miał synów trzech Józefa , Stanisława i Alexandra Dobraczyńskich i córkę Annę w panieństwie zmarłą.Ten Józef Dobraczyuński podczaszy Żytomierski i Krasnostawski a potem sędzia grodzki Krasnostawski, towarzysz znaku husarskiego hetmana w. Koron. Miał 1mo voto Barbarę Kańską cześnikową Mielnicką, po niej Wiktoryą Radzimińską. Obligacya roku 1726 na trzydzieści tysięcy złotych od tegoż małżeństwa , Wawrzyńcowi Lanckorońskiemu, staroście Stobnickiemu pożyczanych i zapisanych na Kokocie i Borczynie in Castro Lublinen. Kańska herbu Janina w Lubelskiem województwie mająca zacnych kolligatów tego imienia , miała w pierwszym małżeństwie z Józefem Dobraczyńskim sędzią Krasnostawski synów dwóch Jana S.I. i Antoniego. Antoni Dobraczyński podczaszy Krasnostawski hetman poln. koron. towarzysz znaku husarskiego 1mo voto miał Joannę z Borowskich Sobieszczańską z tą Wiktorya córka; 2do voto Annę Wieszczycką podstolankę i podstarościankę Brzeską Lit. Z Boratyńskich z którą synów dwóch Ignacego i Franciszka, córek dwie Maryannę i Joannę, Z drugiego małżeństwa z Wiktoryą de Nosadynie Radzimińską tenże Józef Dobraczyński podczaszy i sędzia Krasnostwski , deputat na trybunał koronny Lubelski w roku 1732 miał syna Stefana i córkę Annę. Stefan secundi tori z Nosadynianki miał za sobą z Mikulskich Daszkiewiczownę, łowczankę Gostyńską z nią miał synów trzech Józefa, Antoniego, Onufrego i córkę Maryannę siostra Anna w Panieńskim stanie; Stanisław Dobraczyński rotmistrz hetmana w.koron. Józef brat , stryj Jana S>J> Antoniego , Stefana i Anny miał za sobą Annę Mogielnicką chorąż. Chełm. herbu Korczak, Michała Mogielnickiego, chorążęgo Chełmskiego córkę, urodzoną z Wielborskiej, herbu Kierdeja z której kolligacya, Alexander Władysław Mogielnicki kanonik Łucki, sekretarz królewski, mąż wiele uczony którego księgi są drukowane. Jedna z nich była Mogielnickas za Stanisławem Niemirą kasztelanem Podlaskim. Krzysztof Mikołaj podczaszy Nowogrodzki 1648. Stanisław wojski Mielnicki 1616. Szymon podstarości Horodelski, ojciec Michała którego z Wielborskiej, Anna Dobraczyńska tejże brat Jakób kanonik kamieniecki i Sendomierski i dalsza kolligacya, jako Jana, którego wspomina konstytucya 1618 fol. 30. Wojciecha podstarościego Chełmskiego z sejmu komisarza do rewizyi ksiąg Chełmskich i Krasnostawskich 1647. Constit. Fol. 38. Józefa Teodora miecznika Chełmskiego starostę Nieszawskiego posła na konwokacyą 1733 i inszych. Z tej Anny Dobraczyńskiej została się córka Anna, która poszła za Znamirowskiego komornika ziemskiego Chełmskiego. Jedna córka Stanisława Dobraczyńskiego rotmistrza hetmana w koron. Którego żona Anna 2do voto poszła wdową za Jana Gałęzowskiego skarbnika Hełmskiego. Alexander Dobraczyński cześnik Latyczewski towarzysz znaku pancernego Denhoffa hetmana W.Lit. brat Józefa i Stanisława wyrażonych , miał za sobą Annę Gorzkowską cześnikową Gostyńską i z tą córkę jedną Maryannę w Panieńskim stanie zostającą. 2do voto taż Anna z Gorzkowskich Dobraczyńska, wdową poszła za Świętosława Szklińskiego podstolego Chełmskiego.

W r. 1788 Józef Dobraczyński wojski Chełmiński.


Przypisy: P.E.SZ.

1550; Dobraczyn sokalski, che³mski (Ns., Br.).


Przypisy Stupnicki:

niegdy w województwie Bełzkim, z kąd dwóch jeździło z Fredrem, podkomorzym Kamienieckim w legacyi do Turcyi, - Do tego domu należały w XVII. wieku dobra Jasionów, Ponikwa, Czernica i Boratyn na Wołyniu, dziś w obwodzie Złoczowskim położone. M.



DROHOJOWSKI - na Rusi.Atanazy Drojewski władyka Przemysłki koło roku 1440 jako świadczy obraz jego w tamtej katedrze. Jan Parys na Drohojowie Drohojewski z Orzechowską sędzianką Przemysłką zostawił synów pięciu. Z tych 1. Jan naprzód kasztelan Chełmski, potem biskup Kamieniecki z tego postąpił na Chełmskie z tego na Kujawskie na którem umarł w roku 1557. Był ojczyznę kochajacy: Orichov. In Annal Damalew. In Episc. Cujaw. Który o nim obszerniej pisał. 2. Stanisław kasztelan Przemysłki 1578. Constit. Fol. 354. Był to pan ojczyżnie dobrze zasłużony , ale do wiary katolickiej daleki, miał za sobą Urszulę Karłownę siostrzenicę Królowej Bony, z tej spłodził syna Jana kasztelana Sanockiego 1591 o czem konstysucya fol. 616. Ten z Anny Balowny spłodził córkę Annę ta najpierw żyła z Dembińskim podstolim Krakowskim po nim z Zarębą i synów dwóch. I. Maciej Stanisław, żona jego Maryanna Czermińska herbu Ramułt wojska Kamieniecka, z Strzyżowskiej herbu Gozdawa urodzona, powiła mu cztery córki, Annę Jaskmanicką, Elżbietę Kopycińską, Magdalenę i Zofią: synów zaś czterech; Samuela ten w wojsku Francuzkiem żołd prowadząc tamże umarł. Jana tego z Zuzanny Jaskmanickiej dwóch synów którzy młodo pomarli. Alexandra Dymitra, ten pierwszym związkiem żyjąc z Agnieszką Gorajską sterilis, drugim z Konstancyą Ożarowską od której była córka Agnieszka, Mikołaja Grzybowskiego cześnika Ciechanowskiego małżonka i synów piąciu , Krzysztof Tomasz sterilis, Maciej Stefan miecznik Buski sterilis. Alexander Dimitr tego żona Żukowska Maryanna. Krzysztof Tomasz czwarty syn Macieja z Czermińskiej, chorąży Przemysłki, pierwsza żona jego Zofia z Irządz Swatopełkowna Bolestraszycka cześnikowa Przemysłka wdowa po Pawle Ożarowskim; druga Dorota Felicyana Guldenszternowna kasztelanka Gdańska, trzecia Alexandra Bidzińska siostra wojewody Sendomierskiego; z pierwszą spłodził córek sześć Magdalenę Bazylego Hoszowskiego, Krystynę Marcina Bielskiego miecznika Lubelskiego, 2do voto Samuela Sokolnickiego chorążego Żydaczowskiego, Annę Ludwika Jeziorkowskiego , Maryannę Alexandra Stana , Helenę Ożarowskiego podstolego Buskiego małżonki, Eleonora młodo umarła: synów zaś trzech; Jana ten cztery razy śluby małżeńskie ponawiał 1mo z Uleniecką 2do z Kossowską chorążanką Zatorską z którą miał syna Józefa 3tio z Sołtykową z której był syn Alexander i córka Franciszka. 4to z Morską z tej syn Antoni i córka Agnieszka. Alexander Dymitr drugi syn Krzysztofa chorążego Przemysłkiego miał za sobą Helenę Rupniewską z tej syn był Krzysztof i córka Katarzyna, naprzód Donhoffowi staroście Wiślickiemu po nim Antoniomu Rozwadowskiemu staroście Karaczkowskiemu zaślubiona. Trzeci Samuel Kuzyn. II. Jan drugi syn Jana kasztelana Sanockiego z Balowny, ten miał za sobą pierwszym związkiem Lasocką, z której córka Beata Krystyna, zmówiona 1mo voto z Zygmuntem Porębskim Chorążym Zatorskim a potem kasztelanem Zawichojskim , 2do voto z Marcinem Mieleckim rotmistrzem starostą Brzeżnickim z obiema dzieci nie miała. Drugim związkiem pojął Katarzynę Myszkowską wojską Oświęcimską Acta Castyren. Cracov. 1650 z tej była córka Zofia wydana za Teodora Małachowskiego wojskiego Sieradzkiego syna i synów trzech. Stanisław , ten z Konstacyi Marchockiej spłodził Zofią, Jana Skoruty, 2do voto Krzysztofa Humnickiego małżonkę, drugą Łazowską, Helena i Eufrozyna mniszkami; tyleż synów to jest Jana Marcina, ten z Wizembergowny miał dwie córki Domicellę naprzód Łepkowską potem Kobielską , i Salomeą Chwalibogową i syna Kazimierza, którego z Jaklińskiej zostało potomstwo. Adama stolnika Bielskiego ten z Rzewuskiej zostawił dwie córki Rozalią mniszkę, Maryannę Karśnicką oberszterleitnantową, Annę Zalaszowską i Teresę Wisłocką i syna Jędrzeja kustosza katedralnego Przemysłkiego, kanonika Warszawskiego, proboszcza Pruchnickiego. Tomasza cześnika Podolskiego tego syn z Wolskiej, Ludwik ma za sobą Brześciańską i córka Justyna. Mikołaja czwarty syn Stanisława z Marchockiej brat Jana, Adama i Tomasza ten z Kossowską chorążanką Zatorską sterilis. Władysław Ferdynand drugi syn Jana z Myszkowskiej ten z Anną Marchocką starościanką Czchowską spłodził córkę Helenę , Jerzego Jordana podczaszego Krakowskiego małżonkę i synów dwóch Jana kasztelana Czerniechowskiego, którego z Rojowskiej kasztelanki Wiślickiej córka Anna mniszką, druga Katarzyna Janowi Balowi podczaszemu Trembowolskiemu, sędziemu Sanockiemu zaślubiona, i Teresa; synowie dwaj Jakób z Ochotnicką , Józef z Wolską weszli w kontakty małżeńskie. Józef brat kasztelana, miecznik Przemysłki, tego z Marchockiej córki trzy Drzewiecka, Witowska, Kotowska, tyleż synów to jest Michał , Teodor, i Mikołaj, którego z Goreckiej syn także Mikołaj. Stefan trzeci syn Jana z Myszkowksiej, pułkownik Królewski, córka jego z Omiecińskiej Antonina, Jędrzejowi Wizembergowi zaślubiona. 3. Krzsztof syn Jana z Orzechowskiej ten spłodził z Morawskiej, Katarzynę Herburtową kasztelanową Sanocką , Orzemysłką, Mościcką, Mednicką starościnę. Annę Wasowiczową, Bierecką i Gniewoszową starościnę Latowicką, tyleż synów to jest Jana Tomasza referendarza koronnego starostę Przemysłkiego, tak się podpisał na przywileju danym miastu Lwowskiemu 1597. Posłował na sejm Warszawski w następującym roku a, że i dowcip wielki i biegłość w różnych językach w nim się wydawała dla tego w różnych go legacyach zażywano, już do Francyi do Króla Henryka ,już do Porty do Cara Tureckiego Amurata od Króla Stefana za którego czasów we wszystkich okazyach począwszy od Gdańskiej, mężnie przeciwko nieprzyjaciołom stawał, złączył się był dożywotnie z Wolską, marszałka w.koronnego siostrą rodzoną Ztej był syn tylko jeden Mikołaj , ale z Baranowską żył bezpotomnie. Jana Kuzyna starostę Przemysłkiego sterilem.Kiliana podkomorzego Przemysłkiego ten z pierwszą żoną Ostrowską tylkocórkę miał zaślubioną Grzegorzowi Leżeńskiemu z drugą Sobkowną kasztelanką Sendomierską miał córek trzy, Elżbietę 1mo voto Herburtową, 2do Lubomirską starościnę Sadecką. Magdalenę Szaniawską a potem Gniewoszową i Zofią Piasecką i synów czterech, Jan i Krzsztof bezżenni, Stanisław z Wysockiej zostawił syna Jana i Samuel Łowczy Nurski którego synowie czterej , Władysław , Stanisław , Franciszek sterilis , Jędrzej z Glembowskiej miał synów. Krzsztof czwarty syn Krzsztofa z Morawskiej, (atoli, drudzy chcą go mieć synem Stanisława kasztelana Przemysłskiego, jakoż i genealogia przyznaje że był urodzony z Zofji Ossolińskiej kasztelanki Sendomierskiej która była za tym Stanisławem kasztelanem Przemysłkim a znać druga żona po Karłownie , jako się wyżej mówiło).Ten z Anny czy z Katarzyny Męcińskiej kasztelanki Wieluńskiej spłodził cztery córki Zofią Krzysztofa na Nowymtańcu Stana , Annę Włostowskiego sędziego Sanockiego , steriles, Katarzynę Zaranka, Elżbietę Oleśnickiego małżonki i synów dwóch z tych Jędrzej pojął Hornostajownę podkomorzankę Kijowską ( która po jego śmierci poszła za Abrahamowicza wojewodę Trockiego), z tej był Samuel starosta Niedzialski, który z Orlickiej miał córkę która się w małżeństwo dostała Marcinowi Rybińskiemu chorążemu Łomżyńskiemu. Brat Jędrzeja z Męcińskiej Stanisław , ten z Zofji Przyjemskiej podkomorzanki Kaliskiej , zostawił Annę Gorajską na Łaszczowie i Katarzynę Kaszewską Miecznikową Wołyńską sterilem i synów trzech Krzysztofa stolnika Lubelskiego który trzy razy śluby małżeńskie ponawiał, pierwszy raz z Zofią Malicką drugi raz z Teodorą Buczacką z obiema potomstwa nie było; trzeci raz z Teofilą Leszczyńską dziedziczką na Włodawie , wdową po Buczackim z tej było dwóch synów Adam i Samuel bezpotomni. Władysława ten z Orzechowską herbu Rogala sterilis. Jędrzeja ten naprzód był cześnikiem , potem chorążym Przeymsłkim, nakoniec starostą Łukowskim 4to. Jędrzej syn czwarty Krzysztofa z Orzechowskiej, ten z Fredrowną tylko trzy córki zostawił; Katarzynę Krzysztofa Reja stolnika Lubelskiego, Barbarę Fredra a po nim Jana Stadnickiego, Zofią Jędrzeja Ossolińskiego, dziedzica na Bałtowie małżonki. 5to. Mikołaj syn piąty Krzysztofa z Orzechowskiej, temu Oparowska powiła dwie córki ,Brześciańską i Chłopicką, syna jedynego Jerzego ten z Bobolanki zrodził trzech Stanisława opata, Jędrzeja podsędka Przemysłkiego sterilem i Stefana który z Siecińska zostawił trzech synów , Jana Tomasza od którego z Biereckiej dwaj synowie byli Franciszek i Jędrzej. Franciszka z Lipowskiej potomstwo Zofia, Teresa, Stanisław, Seweryn i Jerzy. Jędrzeja zaś z Teofilą Zabawską, Zofianna Kossowska , N. Ostrowska i syn Zygmunt dziekan katedralny Przemysłki, deputat na trybunał kilka razy , prałat godny. Gabryel drugi syn Stefana z Siecińskiej ten z Glinczanką spłodził dwóch synów Stefana i Władysława steriles. Wojciech trzeci syn Stefana ten z Romerowną miał córek cztery Salomeę, Petronellę, Maryannę i Różą i syna Jana tego z Przedwojewskiej trzej synowie Stanisław, Antoni, i Paweł; to z Geneal. Domu tego. Krom tych Zofia była za Janem Bobrownickim miecznikiem Stężyckim. N. Za Czapskim Jędrzejem, druga za Michałem Czapskim. Krzsztofa, jest w druku Oratio, de fatalibus Rerum publicarum periodis apud Mel. Junium tom. 2 Orat. Argentin.
Przypisy Krasickiego :

Drohojowski sędzia ziemski Przemysłki dziedzic na Bolestraszycach z Zborowskiej zostawił córek trzy: z tych jedna za Michałem Drohojewskim sędzią grodzkim Przemysłkim; druga za Strojowskim sędzią Wiślickim; trzecia Panną umarła . Syn Michał miecznik Przemysłki złączony z Lubieniecką; drugi Józef z Pinińskiej zostawił córkę. Drohojowski podstoli Żydaczewski z Borejkowny zostawił dwóch synów Jędrzeja ten z Ulińską spłodził córkę Anielę Ustrzycką i synów Mikołaja i N.-Dominik brat młodszy Jędrzeja z Kopystyńskiej zostawił potomstwo. – Michał Drohojowski sędzia grodzki Przemysłki dziedzic na Trojczycach z Sałackiej zostawił dwie córki , 2do z Drohojowskiej syna, 3tio z Chojeckiej także potomstwo. – Józef syn Jana kasztelana Czerniechowskiego (jak wyżej), najprzód chorąży Żydaczewski póżniej kasztelan Przemysłki z Wolskiej zostawił trzy córki Annę za Pinińskim starostą Pilznieńskim Józefą za Woroniczem , trzeci Bernardynką została i synów siedmiu z których jeden Karmelitą drugi Reformatem, trzeci Dominikanem zostali. -–Antoni stolnik Przemysłki syn Józefa kasztelana dziedzic na Krukiewicach z Konarskiej kasztelanki Sendomierskiej miał synów dwóch Onufrego i Jakóba. – Jan miecznik Lwowski bezżenny.- Najmłodszy syn Józefa kasztelana Wiktor z Łosiowny wdowy po Zawadzkim miał synów dwóch Lesława i Stanisława.


Przypisy Stupnicki:

na Rusi. A t a n a z y, władyka Przemyski r. 1450. J a n, kasztelan Chełmski, potem biskup Kamieniecki, z którego postąpił na chełmskie, naostatek na Kijowskie, umarł w r. 1557. S t a n i s ł a w, brat jego, kasztelan Przemyski; zasługi przez niego położone dla kraju, wspomina zaszczytnie konstytucya z r. 1578. – J a n T o m a s z, starosta Przemyski, mąż wielkiej powagi i biegłości w różnych językach, jako niespracowany w usługach kraju, jeździł za Zygmunta Augusta w poselstwie do Włoch, po zgonie jego do Francyi, a za Stefana Batorego do Turcyi. W wyprawie Wołoskiej r. 1600 dowodził mężnie własnym pułkiem i przyczynił się niemało do zwycięstwa hetmana Zamojskiego. Jako 70 letni starzec w kłótni domowej z Stadnickiemi, ugodzony kopią w piersi, żyć przestał w Przemyślu r. 1606. Wielu jeszcze innych piastowało aż do nowszych czasów godności krajowe po największej części w ziemi Przemyskiej.



DOLIÑSKI – 1553; che³mski (Wtg.)
DREMLIK – ob. DRZEMLIK, 1570; Œl¹sk, brzesko-lit., che³mski (ML., Bon.).
DREWIÑSKI – ob. DEREWIÑSKI, DRZEWIÑSKI, 1550; Drzewin w³odzimierski (ML., Ns., Br.).
DROHOJEWSKI (JO) – hr. Austr. 1783 r., odm., 1400; Drohojew (ow), przemyski (Ns., Br., Ur., Pp.).

Z tej rodziny:

ANASTAZY, 1430 bp. Przemyski – unicki (Ns.).

JAN, 1540-44 kn. che³mski, 1545-47 bp. Kamieniecki, 1547-50 bp. che³mski, + 1557 bp. w³oc³awski (Enc.).

JAN, 1691-16 kn. czerniechowski, 1691 MTK. (Ur.).

JÓZEF, 1765-70 kn. przemyski (Ur.).

STANIS£AW, 1574-78 kn. przemyski (Ur.).
DROCHOWSKI – Że są i tego herbu pisze Małachowski.
Przypisy: P.E.SZ.

1600; Drochów jêdrzejowski (Br., Ma³.).


DROGOJEWSKI

DRZEMLIK - w Chełmskiej ziemi. N. Drzemlik pod Pskowem odważny żołnierz. Biel. fol. 782. Tomasz i synów jego chwali Paprocki w Panoszy.
Przypisy: P.E.SZ.

ob. DREMLIK, 1470; Œl¹sk, Litwa, che³miniski (Pp., Ns., ML., Bon.).


Przypisy Stupnicki:

w ziemi Chełmskiej. Jeden z tego domu wsławił się w bitwie pod Pskowem.


DRZEWIŃSKI Kuropatnicki i Małachowski.
Przypisy: P.E.SZ.

ob. DEREWIÑSKI, DREWIÑSKI, 1550; Drzewin w³odzimierski (Ns., Kt., Br.).


DUSZEÑSKI – 1700; ruskie (Ur.).
DWORSKOWICZ – 1500; opolski, przemyski, sandomierski (Ns., Br.).
DWORSZOWICZ – ob. HLIB, 1461; sandomierskie (Ns., Br., Liske.).
DYRMUNT – SIWICKI, odm. 1550; Siwickie dzisieñski (Ns., Ur.).
DZIECHCIEWSKI (JEW) – 1600; Dziechczewczyki dzisieñski (Ns., Ur.).
ESMAN – ob. JEŒMAN, SYNKOWSKI, 1700; trocki (Ns., ML., Bon.).
GACKI – 1500; Gacie kaliski, ³êczycki, podolskie (Br., Ur.).
Przypisy Uruski:

KOMAR – Taż familia co Gacki, herbu Korwin. Michał, dziedzic dóbr Wola Grabowa, cześnik żytomierski 1722 r., miał syna Józefa, który pierwszy osiedlił się na Podolu, nabywszy majątki Czerniowce i Korabiewka. Józef zostawił trzech synów: Teodora, Piotra i Bartłomieja; po Teodorze dwóch synów: 1) Władysław, po którym syn Adolf – Emeryk i 2) Ignacy, którego synowie: Stanisław z synem Stanisławem, Karol i Antoni. Po Piotrze syn Ignacy, tego syn Stefan, po którym syniwie: Bruno, Otto, Zonon, Stefan, Dawid, Feliks i Franciszek. Po Bartłomieju synowie: 1) Wincenty, tego synowie, Kazimierz i Michał i 2) Jan, po którym synowie: Ewaryst, Dyonizy, Ignacy i Jordan, wszyscy wylegitymowani w Cesarstwie 1835 – 1849 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. podolskiej.
GAJEWSKI – 1700; kijowskie (Ur.).

Przypisy Uruski:

Pochodzący po Kazimierzu, synu Jana, dziedzicu dóbr Szczekotowo, w wojew. kijowskiem 1765 r., synowie: Seweryn, syn Wojciecha, Erazm, syn Kajetana, z synami: Władysławem, Antonim i Stanisławem, Rajmund, Fortunat, Rufin, Hipolit, Modest i Mieczysław, synowie Wojciecha, wnukowie Jacentego, wylegitymowani w Cesarstwie 1848 – 1858 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. podolskiej.


GA£ECKI – 1700; miñskie (Wtg.).
GA£ECKI – SACZKO, ob. Saczko – Ga³ecki.
GLIŃSKI - Z tych był Benedykt Gliński władyka Włodzimirski – 1679.
Przypisy: P.E.SZ.

1600; Glinne winnicki (Ns., Br.).

Z tej rodziny:

BENEDYKT, 1667-78 bp. w³odzimierski – unicki (Ns.).


Przypisy Stupnicki:

z domu tego był B e n e d y k t władyką Włodzimirskim w 1679.


Przypisy Uruski:

Na Litwie i Wołyniu, wyznania greckiego. Benedykt, biskup unicki włodzimierski i brzeski 1667 r., opat kobryński, um. 1678 r.


GLUZIÑSKI – 1600; opoczyñski (Br., H. Kr. Pol.).
Przypisy Uruski:

Franciszek, subdclegat grodzki opoczyński 1750 r., miał syna Sebastiana, a ten Andrzeja, po którym z żony Brygidy Ruzik syn Józef wylegitymowany w Królestwie 1852 r. wraz z synem Piotrem urodzonym z Ludwiki Wysockiej.


G£OWACKI BARTOSZ – 1794 nb.; bohater z pod Rac³awic (Kt.).
GOJARSKI - Dom ten kilku wiekami wsławiony , Paprocki w prefacyi do swego ogrodu , zaczyna dukt tej familji od Krystyna który jeszcze za panowania Władysława książęcia kwitnął w roku 1142 i temu Panu znacznie się w różnych okazyach przysłużył. Zostawił syna tegoż imienia , Krystyna dziedzica na Kraśniku w r. 1240 ( długi lat przeciąg), o nim tamże pomieniony autor to przydaje; że gdy Tatarowie przez Ruskie kraje przejechawszy nie oszacowane szkody poczynili , Lubelską i Sendomierską ziemię spustoszywszy , zamki podpaliwszy , ludzi w niewolę bez liczby zabrawszy , gdy do Kraśnika przypadli w którem mieście i zamku wiele się bardzo zacnych ludzi i rycerskich zamknęło; Krystyn nieustraszony mąż z niewielką garsztką swoich przeciwko nim wyjechał , kędy serca swoim dodawszy tak nieprzyjaciela zbił na głowę że i sam Ham Tatarski na placu poległ; za którą przysługę od Władysława książęcia Krakowskiego hojnie udarowany i miasto wiecznemi przywilejami udarowane na poprawę murów. Słynął potem Iwonia z Goraja sędzia Chełmski za czasów Kazimierza Wielkiego, który w poselstwie od tegoż Króla do Tatar wysłany, tlącą się i zajmującą wojnę, pożądanym przytłumił pokojem; tego syna Dymitr z Goraja podskarbi koronny z którym tytułem podpisał konstytucyą o żupach Kazimierza Wielkiego 1368 u Łask. W Stat. Fol. 77 tego synom Iwoni i Dymitrowi Ludwik Król Polski i Węgierski za przyczyną wszystkich obywatelów Ruskich, Sendomierskich i Lubelskich, Państwo Szczebrzeszyńskie konferował, Władysława księcia Opolskiego któremu go odebrał w inszym kraju osadziwszy; o czem kronikarze nasi; łaskę tę potem król Jagiełło swym przywilejem utwierdził.

Dymitr marszałek wielki Koronny syn Dymitra podskarbiego , ten z Biety to jest Beaty z Bożego daru, tak się ta familja pisała herbu także Korczak, tylko trzy córki spłodził i lubo paprocki o herbach fol. 535. Katarzynę z Tarnowskim, Elżbietę z Krzepickim, Annę z Tęczyńskim dożywotnie złączone namienia, atoli w póżniejszej ogrodu swego edycyi z ksiąg Lubelskich w roku 1415 poprwaił się: gdzie powiada że się jedna z nich Elżbieta Dobrogostowi Szamotulskiemu herbu Nałęcz kasztelanowi Poznańskiemu i generałowi Wielkopolskiemu dostała i wyniosła z sobą Turobin ze wszystką włością w województwie Lubelskem. Druga Anna Janowi Tęczyńskiemu herbu Topor wojewodzie Krakowskiemu, ta wyniosła Kraśnik ze wszystkiemi dobrami do niego należącemi, krom innych majętności. Trzecia Dobiesławowi Oleśnickiemu ta wyniosła prócz innych dóbr, Oczychów, Glinnik, Niekisiałkę, Olbięcin, Zmykdysz, Dotklice, Lantowice, Nadolną, Sepnice, Zawadę, Sulostową, Łąki, Błonie, Wolą. Był ten marszałek w wielkich respektach u Króla Jagiełła, że mu radą swoją do tronu i małżeństwa z Królewną Jadwigą dziedziczką Polskiego Królestwa siła dopomógł: dlatego też do Szczebrzeszyna przydał mu był Turobin ze wszystkiemi dobrami na wieczne prawo: o czem list tego Króla świadczy dany w roku 1389. Był Pan hojny, dla tego Cedrzykowi to jest Teodorowi Prochańskiemu za wierne usługi dał darował wsi Gruszkę i Zaporze, od której potem sukcessorowie Cedrzyka , Zaporskiemi nazwani. Iwonia brat Dymitra marszałka , zostawił czterech synów. Z tych Prokop najstarszy, jedynaczkę córkę Zygizmundę złączył z Janem Amor Tarnowskim z którą Szczebrzeszyn wyszedł z domu Gorajskich. Alexander drugi z którego piąciu synów, jedne Jędrzej Cyril, Czuryłów Korczaków familji nowym się stał szczepem. Mikołaj trzeci Lipskich Korczaków od dóbr Lipska na których osiadł był, przodek. Jędrzej czwarty tego potomstwa nigdzie nie czytam atoli Paprocki w Ogrodzie z listu kładzie, Jana i Alexandra Gorajskich bracią nierozdzielną, którzy w roku 1461 osadzając Radziecką wolą w powiecie Lubelskim nadali bogato wójtostwo Jakóbowi Wolskiemu i jego potomstwu na którym liście pisał się Dymitr i jego bracia rodzeni z Lipska Korczakowie , Mikołaja synowie.



Jan z Goraja spłodził syna Alexandra , tego czterech synów było z tych najstarszy Piotr miał synów dwóch Adama podkomorzego Lubelskiego, od którego został się syn Abraham; i Jana którego z Osmolskiej Anny z Prawedlnika trzech synów rachują. 1. Jana któremu Lanckorońska starościanka Wiślicka herbu Zadora trzy córki powiła; jedna z nich z Pieniążkiem, druga z Jenem Bolestraszyckim, trzeci z Kierzyńskim zmówione; synów także dwóch Marcyana i Jana z tych pierwszy z Słupeckiej miał córkę Katarzynę Noskowską i syna Józefa od którego z Pruchnickiej trzech się synów zostało Eustachi, Cypryan i Konstantyn. Jan brat Marcyanna z Niszyckiej starościanki Prasnyzkiej spłodził córkę Teofilę ta 1mo voto żyła z Wacławem Kaszewskim sędzią ziemskim Bełzkim, 2do z Czaenowskim chorążym Grabbowieckim, 3tio z Ossolińskim starostą Żydaczewskim: synów dwóch Bogusława i Krystyna. Bogusław pojął Annę Drohojewską z niej potomstwo czterej synowie, Krystyn czy Krzysztof w zakonie kaznodziejskim, Stanisław komornik Lubelski 1632. Ten się ożenił z Szwanfałdową w Gdańsku. Bogusław czy Zygmunt z Barbarą Lipską i Jędrzej, wszyscy bezpotomni. Krystyn zaś brat Bogusława miał za sobą Bielską herbu Śreniawa , drugą Bidzińską, atoli tylko córka Helena Maciejowska jedynaczka na ojcowskiej fortunie dziedziczyła. Po Lanckorońskiej przybrał sobie w dożywotnią ligę Jan, Płaziankę burgrabiego Krakowskiego i starosty Lubaczowskiego córkę. Brat drugi tego Jana Piotr rotmistrz królewski starosta Uszpolski, mężny w Moskwie i na Tatarów; podczas rokosza przy Zygmuncie III stawał; Okolski powiada, że miał za sobą Zielińską, z kórej był Krzsztof i Piotr ,atoli Genealogia tego domu – którą mi kommunikowano powiada, że miał za sobą księżnę Radziwiłownę jakoż i w Genealogji Radziwiłów na mappie sztychowanej czytam, że Katarzyna córka Mikołaja Radziwiła książęcia na Birżach i Dubinkach wojewody Nowogrodzkiego pozostała wdowa po Naruszewiczu, była za Gorajskim z tej syn miał być Krzysztof bezpotomny i Piotr, który z Anny Franckiewiczowny spłodził córkę Katarzynę Stetkiewiczową kasztelanową Nowogrodzką. Trzeci brat Jana i Piotra , Adam rotmistrz królewski ten z Słupeckiej kasztelanki Lubelskiej spłodził córkę Teofilę Hornostajową podkomorzyną Kijowską i syna Zbigniewa, na Chocimską we trzech chorągwiach własnym kosztem zaciągnionych stawił się przeciwko Osmanowi, zwiedził potem Palestynę i miejsca święte, powróciwszy do ojczyzny był kasztelanem Chełmskim a potem Kijowskim w r. 1655 z Leszczyńskiej herbu Wieniawa wojewodżanki Bełzkiej syn był Rafał, jako pisze Okolski, córek trzy jako chce Genealogia tego Domu. Zofia z Adamem Suchodolskim starostą Horodolskim, druga za Fredrem , trzecia Teofila najprzód za Potockim herbu Pilawa starostą Jabłonowskim a po jego śmierci za Butlerem. Czytałem, że któryś Gorajski miał za sobą Urowiecką z tej był syn Jan którego wnuk Kaszyce przedał. Agnieszka Gorajska była za Alexandrem Drohojowskim. N. Za Mikołajem Władysławem Rejem wojewodą Lubelskim. Atoli temi czasy już ten dom cale zszedł; niewiem czy mu do tego nie pomogła herezya, która się też i tu była zaplątała. Okolski , Gorajskch pod herbem Wukry położył, ale rozumiem, że to jedni z Korczakami.

Przypisy Krasickiego :

Mając sobie nadesłaną przez jednego z szanownych familiantów dokładną wiadomość domu tego, a znalazłszy podania Niesieckiego w wielu miejscach, lub niedokładnie lub mylne, umieszczam tu takową, zwłaszcza że wypis ten i z dokumentów urzędowych wypisany i do ostatnich czasów jest doprowadzonym. – Podług tego wypisu dom Korczaków Gorajskich pochodzi od Korczaków w Węgrzech dawniej koronę dziedziczących z których jeden uchodząc prześladowań doznawanych od przywłaściciela korony schronił się do Polsk gdzie założywszy W Goraju zamek , Gorajskim się nazwał.


I. O pierwszym Gorajskim Krystynie jest wzmianka, który w czasie wojen między synami Bolesława Krzywoustego wiele przysług Władysławowi książęciu Krakowskiemu uczynił.

Ten zostawił syna Krystyna pogromcę Tatarów (jak i Niesiecki pisze).




  1. Krystyn syn Krystyna pogromcy Tatarów młodość swoją zaprawiał w harcach z nieprzyjaciółmi, dorosłszy lat mężkich służył na dworze Bolesława V. Gdy Leszek Czarny wstąpił na tron i liczne bezprawia z Gryfiną popełniał, Krystyna pod ten czas kasztelan Sendomierski (?), ogłosił zjazd do Sendomierza, gdzie zmówiwszy się z Pawłem Warsz kasztelanem, Zegotą wojewodą Krakowskim , Januszem i innemi Panami koronnemi, Leszkowi Czarnemu rząd odebrać a Konrada Mazowieckiego na tron posadzić umyślił. Na miejsce zjazdu przeznaczono Zawichost, potem Sendomierz, gdzie się też i Konrad na poparcie swej sprawy stawił. Przybyli też licznie senatorowie na których cele stanąwszy Krystyn Korczak posłuszeństwo Leszkowi wymówił, a Konrada książęciem mianował.

III . Synowie Krystyna. 1 Piotr słynny wojownik na polu bitwy i w tułactwie Władysława Łokietka wierny towarzysz. 2 Jan poseł na Ruś czerwoną do Króla Daniela , zamek w Goraju rozrzerzył wzmocnił i ozdobił.


IV. Synowie Jana. 1. Iwonija z Goraja syn Jana sędzia Chełmski znakomitego rozsądku i głośnej sławy na ubóstwo do zbytku hojn, sprawiedliwy i rzetelny. Kazimierzowi W. Statut Wiślicki układał. Posłował do Tatar, gdzie pożądanym pokojem uśmierzył wojnę, która się wkrótce zająć miała.
V. 1. Dymitr z Goraja syn Iwonji wychowany na dworze Kazimierza W. Oddał się naukom a odwiedziwszy Państwo Niemieckie , Rzym i Węgry powrócił do kraju na usługi swoich ziomków. Zostawsz podskarbim w. Koron. Przez oszczędność i zabiegi znacznie skarb wzbogacił. Konstytucyą o żupach solnych sporządził. Miał dwóch synów.
VI . 1. Iwonija ten u narodu te zasługi położył , że wojsko krajowe w nieobecność Ludwika Króla Węgiers. i Pols. Ze swojej szkatuły opłacił i na granicach Państwa rozstawił. 2. Dymitr piastował przez długi czas rządy Krakowskiej ziemi, gdzie na utrzymanie porządku i naprawę zamków królewskich w kraju z własnych dochodów niemało łożył. Szlachcie i poddanym, którzy majątki w czasie najazdów Tatarskich stracili, obmyślił przyzwoite utrzymanie. Walecznych nagrodził, kalekom i rannym z boju powracającym przytułek w własnym domu ofiarował a gdy się pomieścić nie mogli w klasztorach miejsc wyznaczył. Liczne zasługi były powodem że województwa Ruskie, Sendomierskie, Lubelskie i inne prosiły Króla Ludwika, ażeby zasługi Dymitra Korczaka na Goraju Gorajskiego, po królewsku wynagrodzić raczył. Wdzięczny monarcha odbiera książęciu Opolskiemu bogate Państwo Szczebrzeszyńskie i takowę Dymitrowi i jego bratu Iwonji z czułą przemową i dziękczynieniem za szczególne odznaki rzeczone Państwo Szczebrzeszyńskie, oddając mianując tegoż Dymitra marszałkiem W.Kor. Po zejściu Ludwika wstępuje na tron Jadwiga Królowa , uśmierzenie wojen i klęsk nieustannych, zgoła szczęście narodu zawisło od połączenia Litwy z Polską. Jadwiga wacha się w wyborze małżonka , w końcu przekłada Wilhelma nad Jagiełłę, a gdy jej senat na klęczkach odradza, upraszając by się z Wilhelmem rozstała, ona zaś nieskłoniwszy ucha na pokorne i słuszne prośby, drzwi przed sobą zawarte rąbać rozkazuje, natenczas Dymitr z Goraja stanąwszy we drzwiach rzecze: Szczęście Polski w połączeniu Litwy od Ciebie Królowo zależy: niemogę więc dopuścić, ażebyś dla Wilhelma Rakuskiego poświęciła zjednoczenie dwóch potężnych narodów ! – Jadwiga w pierwszym zapale gniewu rzekła: - Czy wiesz że cię zniszczyć mogę ! Na co odparł Dymitr: Franges, non flectes! (zniszczysz lecz nie ugniesz). Od tej chwili użyto tych słów za godło do herbu Korczak Gorajskich, a Jagiełło przez wdzięczność takowe potwierdził. Tą wymową rozbrojona Jadwiga odeszła do swojej komnaty a senatorowie złożyli podziękowanie Dymitrowi, że swoją wytrwałością i poświęceniem pokonał namiętność Jadwigi. Gdy Jagiełło do Krakowa przybył, Gorajski na czele senatu stawił się przed nim i rzekł te pamiętne słowa: Będziesz panować nad potężnym i wielkim narodem, szanuj więc jego swobody i prawa, szanuj i kochaj Królowę Jadwigę a wielbić cię będzie potomność.

Jagiełło będąc w Sendomierzu wyprawił Dymitra z Goraja do Prus, żądając po Mistrzu Konradzie Czolner aby do Krakowa przybył, chciał mu być ojcem chrzestnym a ślub i koronacyą bytnością swoją przyozdobił.

Spodziewał się Jagiełło tem uroczystem poselstwem oraz związkiem religji pozyskać serce tego człowieka. lecz dumny mnich wzgardził poselstwem, owszem wkrótce pisząc do Króla, tytułu mu królewskiego nie przyznał a wszedłszy z orężem do Litwy kraje dziedziczne zburzył. Tym chaniebnym czynem Mistrza, Gorajski do żywego tknięty, wyprosił sobie u Króla iż go posłał z wojskiem na Krzyżaki – gdzie kilka zamków zburzył i kilkaset rycerzy zakonu w niewolę uprowadził. Powróciwszy do kraju otrzymał rządy skarbu królewskiego , ów czynny i o sprawę ogółu gorliwy Polak, został nową podporą tronu, gdy skarb zubożały do tej świetności przywiódł jaka była za czasów Kazimierza W. Wdzięczny monarcha listem swoim pisanym roku 1389 przydał mu do Szczebrzeszyna Turobin ze wszestkiemi dobrami na wieczność. Był to Pan chojny , światły i zacny – znał się na ludziach i umiał ocenić ich zasługi. Cedrzykowi to jest Teodorowi Prochańskiemu za wierne usługi, darował wsie Gruszkę i Zaporoże , od której potem następcy Cedrzyka Zaporoskiemi nazywani. Mąż ten na kościoły i nauki hojny , ubogich i Sierot Opiekun, miał za żonę Biełą czyli Beatę z Bożego daru Korczakownę z niej spłodził trzy córki.
VIII. Synowie Iwonji. 1. Prokop kształcił swą młodość na dworze Zygmunta Cesarza – wyrostkiem będąc powrócił ażeby służyć ojczyżnie , wstąpiwszy w szeregi wojsk koronnych walczył w sprawie Króla przwciw Spytkowi Mielsztyńskiemu; zkąd jako pułkownik na Litwę wysłany, pomagał Zygmuntowi Kiejstutowiczowi w wojnie ze Świdrygiełem. Roku 1435 wyznaczony komisarzem królewskim do zawarcia pokoju z Krzżakami w Brześciu Kujawskim, gdzie pogroził zakonowi zupełnem zniesieniem, jeżeli nadal Litwę najeżdżać będą a Polszcze krzywdy czynić nie przestaną. W następnym roku 1436 stawił się na sejm do Korczyna gdzie się ogłosił wraz z innemi senatorami, że ktoby prawu niebył posłuszny a swego bez sądu orężem samowładnie dochodził ten ma być nieprzyjacielem ojczyzny ogłoszony. Władysław III Króla swego na tron Węgierski prowadził. W bitwie z Turkami przy górach Macedońskich znacznie się przyłożył do zwycięstwa. Miał córkę jedynaczkę, tę złączył z Janem Amor Tarnowskim dawszy mu za Wiano Szczebrzeszyn. 2. Alexander zawołany mówca gorliwy o swobody narodu, senator z Janem Ożyzowskim kasztelanem Krakowskim rządził Mało-Polską i Rusią. 3. Mikołaj od dóbr Lipska założyciel Korczaków Lipskich. 4. Jędrzej marszałek nadworny kor. Z Teodorem Buczackim wojował Tatary , miał swoje roty zbrojne i takowe na uspokojenie książąt Szląskich sprowadził.

Córki Dymitra marszałka w.kor. – 1. Elżbieta połączona z Dobrogostem Szamotulskim herbu Nałęcz kasztelanem Poznańskim i generałem Wielkopolskim. 2. Anna za Janem Tęczyńskim herbu Topor , wojewodą Krakowskim. 3. Katarzyna za Dobiesławem Oleśnickim herbu Dębno wojewodą Sendomierskim.


IX . Synowie Alexandra. 1. Jędrzej za Kazimierza Jagiellończyka poseł do Wenecyi. W walkach z Krzyżakami położył męztwa znakomite dowody , gdy dziesięć zamków w Prusiech zdobył , będąc wszędy pierszym na murach. 2. Cyryli założyciel domu Korczaków Czuryłów. 3. Jan poległ w bitwie z krzyżakami przy zdobyciu twierdzy Pruskiej-Sztum zwanej. 4. Alexander osadzając Radziecką wolą w powiecie Lubelskim, nadał za wierne usługi Jakóbowi Wolskiemu i jego potomstwu, bogate wójtostwo i takowe nadanie razem z bratem Janem roku 1461 potwierdził. 5.Prokop.

Synowie Jędrzeja Korczaka z Goraja marszałka nadwornego koronnego – 1. Jan Korczak Gorajski z Janem na Tęczynie wojewodą Krakowskim i Piotrem z Szamotuł kasztelanem Poznańskim , poseł do Władysława Król. Węgier. i Czech, stanąwszy w Brześciu podczas obrady senatorów , kwiecistą wymową zdawał przed Królem sprawę z poselstwa. 2. Alexander rotmistrz w chorągwi królewskiej poległ w wojnie z Krzyżakami.


X. Syn Jana posła do Władysława króla. 1. Alexander Pan i dziedzic Goraja po śmierci Kazimierza IV Jagiellończyka gubernator Ruskich ziem.
XI. Syn Alexandra. 1. Piotr za Jana Albnrachta wojował przeciw Turkom i Tatarom, za Alexandra poseł do Moskwy po Helenę Iwanowną córkę Cara Moskiewskiego , którą sprowadził do Krakowa i Królowi za żonę oddał. Był to mąż wielkich nauk, dziwnie przyjemny , sprawiedliwy i rycerski.
XII. Syn. Piotra posła do Moskwy. 1.Adam podkomorzy Lubelski, jeżdził do Zygmunta I do Litwy gdzie imienia Królestwa Polski koronę temu książęciu ofiarował.
XIII Synowie Adama. 1.Abraham bezpotomny. 2. Jan Korczak z Goraja w sprawach koronnych na sejmie Piotrkowskim roku 1549 upomniał Zygmunta Augusta iżby swobody narodowi nie uszczuplał i owszem dla pamięci swego imienia rozszerzał. Pojął za żonę Annę na Prawedlniku Osmulską.
XIV. Synowie Jana i Anny na Prawedlniku Osmulskiej. 1. Jan z polecenia Zygmunta Augusta odprowadził Królowę Bonę aż do Baru w roku 1555.na synodzie niekatolików w Kozminie gorliwie za bracią Czeskiemi przemawiał , roku 1556 na sejmie Piotrkowskim domagał się z innemi posłami o odprawienie mszy Ś. w języku ojczystem ;miał za żonę Lanckorońską starościankę Wiślicką herbu Zadora-po zejściu tejże pojął za żonę Płaziankę burgrabiego Krakowskiego i starosty Lubaczowskiego córkę. 2. Piotr uświetnił koronację Henryka Walezego sprowadziwszy do Krakowa 1000 jeńców Tatarów, dając onych Królowi w darze, których tenże monarcha na tron wstępujący na wolność puścić kazał. W pałacu Spiskim w Krakowie wyprawił wielką ucztę dla Króla ,gdzie zbroją buńczukami i chorągwiami na nieprzyjaciołach zdobytemi ściany ubrał. Był rotmistrzem królewskim i starostą Uszpolskim. Pod Smoleńskiem za Zygmunta III wojownik zawołany, Tatarów trzykrotny pogromca. W czasie rokoszu stanąwszy przy boku Zygmunta III rokoszanom upadek zapowiedział. Służył z wielką sławą imienia swego trzem królom ,Henrykowi Walezemu , Stefanowi Batoremu i Zygmuntowi III. Miał za żonę 1. Żelińską. 2.Lanckorońską a po trzeci raz Katarzynę księżną na Birzach Radziwiłłównę, córkę Mikołaja wojewody Nowogrodzkiego.

3. Adam wziął pierwsze wychowanie na dworze Stefana Batorego ,zkąd pojechał za granicę , powróciwszy do kraju zastał na tronie Zygmunta III i temu monarsze swoje usługi poświęcił. Otrzymawszy stopień rotmistrza gwardyi , jeżdził do Anglji, gdzie z Poleceń Króla sprawy handlowe Gdańska załatwił. W Brześciu Litewskiem pod czas unji roku 1595 – 96 rozsądkiem i wymową i wszelkim poświęceniem się umysły zgodą kojarzył. Połączył się ze Słupecką kasztelanką Lubelską.


XV. Synowie i córki Jana z Lanckorońskiej. 1. Marcyan za Zygmunta III pod Smoleńskiem rycerz odznaczony , miał za żonę Słupecką. – 2. Jan prowadził Zygmuntowi III, za żonę Annę córkę arcyksiążęcia Karola na Gracu. Miał zachwaloną mowę do senatu , sprzeciwiającemu się temu ożenieniu i tyle dokazał , że większa część senatorów okazała się za Królem. Pojął za małżonkę Niszycką starościankę Prasnyzką. 3. N. Za Pieniążkeim. 4. Za Janem Bolestraszyckim. 5. N. Za Kierzyńskim.

Synowie Piotra z Zielińskiej, Lanckorońskiej, księżny Radziwiłłowny. 1. Dymitr spłodzony z Zielińskiej za Stefana Batorego z książęciem Konstantym Ostrogskim Siewierzczynę pustoszył. Zginął pod Wielkiemi Łukami. 2. Krzysztof z Lanckorońskiej, rotmistrz Stefana Batorego. 3. Piotr z księżny Radziwiłłowny. Mąż głośnego w Polszcze imienia, uczony mężny, rzelelny, gościnny i hojny. Zjednał sobie pamięć ziomków, wdzięczność Sendomierzanów, których radą, orężem i pieniądzem wspierał.



Synowie i córka Adama ze Słupeckiej. 1. Zbigniew za Zygmunta III całości ojczyzny jedyny przyjaciel. Stawił się przeciw Osmanowi pod Chocim na czele trzech własnych chorągwi. Walczył mężnie i przważnie głośnym jest w dziejach naszych nauką i podróżą odbytą przez Niemcy, Belgium, Anglią Francyą i Włochy do ziemi Ś. oraz do Egiptu i Arabji. Nauki i ciągłe doświadczenia wykształciły go na wzorowego obywatela i na zacnego urzędnika spraw ojczystych. Zaraz po swoim do kraju powrocie pozyskał kasztelanią Chełmską. Pod Władysławem IV na sławnej rozmowie braterskiej Collegium charitativum Thorunense roku 1645 w zastępstwie Janusza książęcia Radziwiłła, przewodzniczył wyznaniu Helweckiemu, czyli Kalwionm. Wszystkie działa zjazd ten czyli rozmowę opisujące wystawiają nam kasztelana Gorajskiego wymownym, rozsądnym i nader umiarkowanym ; światło jego w rzeczach religijnych wiek ówczwsny znacznie wyprzedziło. Pierwszem jego staraniem było zbliżyć a nawet jeżeli można połączyć oba wyznania katolickie; lecz Hilzeman (Huselmann), teolog Luterski mocno się temu sprzeciwił i tak połączenie które temi czasy w Prusiech uskutecznione, wtenczas do skutku nieprzszło. Mawiał Zbigniew „Niech każdy wierzy w najwyższą Istotność, jak go uczy własne przekonanie, niech kocha swój dom a sznuje cudzą zagrodę!"” Wiadome są nam zatargi Zygmunta III ze Szwecyą o państwo i koronę, spadły te na syna jego Władysława IV, który pragnąc aby ze wszech stron zjednoczone Państwa Rzeczypospolitej zażywały stałego pokoju, życzył też ażeby z Królestwem Szwedzkiem zawarto pokój. W tym celu roku 1646 wybrano najbieglejszych senatorów jako komissarzy a za naczelnika tego poselstwa dano Zbigniewa. Przyjmując władzę poruczanego sobie urzędu rzekł w senacie te pamiętne słowa: „Honor i spokojność ojczyzny będą przewodniczyć naszej dobrej sprawie – chcemy pokoju – Szwecya poda nam dłoń przyjazną i jeżeli te dwa potężne narody niemogły być ze sobą duszą niech przynajmniej jedna myśl i jedno serce w świętej i nienaruszonej przyjażń wiecznie połączy je ze sobą”. Niestety ! Śmierć Króla, bezkrólewie, dalej napady Kozackie w okolice Zamościa, gdzie i dobra Gorajskich leżały a najwięcej ociąganie się Szwedzkich komissarzy, czyli pełnomocników, wstrzymało rozpoczęte układy. Zbigniew widząc swoją ojczyznę wśród krwi i ciągłej rzezi, pospieszył walczyć z najeżdżcami lecz zaraz był z tej wyprawy odwołany i za komissarza roku 1649 do komissyi Lubelskiej na obmyślenie zapłaty wojsku przeciw Kozakom użytemu obrany. „Dam z mojej kassy sześć tysięcy Zł.Pol. na utrzymanie porządnego wojska w kraju – rzekł Gorajski – dajcie wszyscy według waszej możności a będziecie w domach spokojnie zasypiać”. Na to wezwanie zamknęły się usta możnych. Po niejakim czasie Gorajski został wezwany do opatrzenia Mennicy a w roku 1651 do nowej komissyi względem układów ze Szwecją, wreszcie policzony w grono deputowanych, którzy pisali warunki pokoju. W owych czasach został obdarzony za zasługi starostwem Kamioneckim. W rok póżniej dano mu kasztelanią Kijowską. Wybierając się powtórnie w nadzwyczajnem poselstwie do Sztokholmu dla ukończenia ugody ze Szwecyą do której tak Karol Gustaw po zrzeczeniu Królowej Krystyny , tron objąwzzy, jako też stany Królestwa Szwedzkiego Polaków zapraszali – umarł roku 1655, jak świadczą współcześni Kochowski i Rudawski a za niemi Niesiecki. Był połączony węzłem małżeńskim z Teodorą Leszczyńską, wojewodzianką Bełzką Rafała Leszczyńskiego i Teodory księżniczki Sangoszkowy córką. Ku czci tego męża wdzięczne stany najjaśniejszej Rzeczypospolitej Polskiej kazały odrysować jego pierś.

2. Jan połączony z Zofią Czarniakowską żył w swojej dzielnicy , jako gościnny lecz spokojny obywatel. 3. Teofila za Hornostajem podkomorzym Kijowskim.


XVI. Syn i córka Marcyanna ze Słupeckiej.1. Józef z Pruchnicką. 2. N. Za Noskowskim.

Synowie i córka Jana z Niszyckiej.1. Bogusław układał dla Władysława IV w Polskim Narzeczu pakta konwenta. Z krzysztofem Radziwiłłem pod Smoleńskiem i na wyprawie Moskiewskiej rycerz zawołany. Miał za żonę Annę Drohojewską herbu Korczak.

2. Krystyn wysokich nauk i sztuki malarskiej w Polszcze głośny protektor, był sędzią kapturowym, miał za żonę 1mo. Bielską, powtóre Bidzińską. 3. Teofila za Ossolińskim.

Synowie i córki Zbigniewa z Leszczyńskiej. 1. Piotr Korczak z Goraja, wychowany na dworze Władysława IV.Podczaszy Chełmski, potem sekretarz i komossarz królewski do wypłaty wojska roku 1629, generał artylleryi koronnej , prowadził 1000 ludzi rycerskich swoim kosztem na Tatarów , których r. 1633 wraz z Stanisławem Koniecpolskim het. W. Kor. Pod Sasowym Rogiem poraził. Miał za żonę Zofią Pstrokońską. 2. Rafał. 3. Zofia za Suchodolskim Adamem starostą Horodelskim. 4. Teofila najpierw za Potockim herbu Pilawa, starostą Jabłonowskim a po jego zejściu za Butlerem, osobą nadzwyczaj na ubogich i kościoły łaskawa. Trzydziestu dziewczętom szlacheckim z domu rodzin ubogich, swoim kosztem w własny domu nauk udzielała. 5. N. Za Fredrem.

XVII. Synowie Józefa z Pruchnickiej. 1. Eustachy pod W ładysławem IV załłożył początki swej chwały. Pod Smoleńskiem Kaługą i Mozaiskiem rycerz wsławiony. 2. Cypryan zginął pod Lwowem w bitwie z Tatarami. 3. Konstanty sędzia grodzki Lubelski, sprawiedliwością i rzetelnością zjednał sobie szacunek obywateli.

Synowie Bogusława z Anny Drohojewskiej. 1. Krystyn nieodstępny towarzysz Jana Kazimierza. Pod Zborowem prowadził na Kozaków swe własne roty. Przyjął habit Ś.Dominika i wtem zakonie umarł. 2. Stanisław komornik Lubelski miał żonę Szfanfałdowną. 3. Zygmunt połączył się z Barbarą Lipską. 4. Jędzrzej bezpotomny.

Córka Krystyna z Bielskich herbu Śreniawa. 1.Helena za Maciejowskim.

Syn Piotra z Zofji Pstrokońskiej. 1. Krystyn Korczak na Goraju za Michała Korybuta podczaszy Bielski, komendant fortecy Kamieńca Podolskiego. Napaść Turków dzielnie odpierał, lecz widząc przemagającą siłę a niechcąc się poddać Turczynowi sam swoją ręką podpalił prochy w podziemiach fortecy złożone i razem z sobą ową fortecę w powietrze wysadził. Miał za żonę Elżbietę z Biały Bielską córkę Ludwika Bielskiego, miecznika województwa Lubelskiego i Anny z Włostawic.


XVIII. Synowie Krystyna z Elżbiety Bielskiej. 1. Jan Korczak na Goraju za Jana III rotmistrz gwardyi królewskiej pod Wiedniem nabył wielkiej sławy gdy 15 Turków przekradających się w górę Kalenberg żywcem Królowi dostawił a potem prawie pierwszy wpadł do obozu Tureckiego i Janczarów uciekających kilku żywcem pochwycił, miał za żonę Zofię na Zieleńczycach Szembekową. 2. Stanisław przełożony klasztoru w Kodlnie.


  1. Syn Jana urodzony z Zofji na Zieleńczycach

Szembekowej. 1. Antoni z Goraja Gojarski za Augusta III lustrator ziemi Bełzkiej, chorąży Chełmski i generał artyleryi konnej, Miał za żonę Maryannę z Chyżowa Romerównę córkę Romera i Ludwiki z Nagłowic.
XX. Syn Antoniego urodzony z Romerówny. 1. Alexander miał za sobą Teofilę hrabiankę Bukowską, kasztelankę Sanocką. 2. Tomasz pułkownik wojsk Polskich miał za sobą Hr.Bukowską siostrę Teofili.

  1. Syn Alexandra z kasztelanki Bukowskiej. 1. Józef były kapitan gwardyi Napoleona , pułkownik wojsk Polskich, kawaler krzyża legji honorowej w wojnach Napoleona, pod Moskwą i Berezyną zasłużony żołnierz,zacny obywatel i protektor nauk krajowych – złączył się z Broniewską.


Przypisy: P.E.SZ.

ob. CZURY££O, ZAHORSKI, 1360; Goraj zamojski, lwowski, warszawski (D³., Ns., Liske.).

Z tej rodziny:

DYMITR, 1390-1401 MWK. (Ur.).

ZBIGNIEW, 1641-53 kn. che³mski, + 1655 kn. kijowski (Ur.).
Przypisy Stupnicki:

dom nierównie starodawny, bo już kwitnął w XII. stuleciu.

K r y s t y n z Goraja, dziedzic na Kra­śniku, podczas inkursyi Tatarów na Rusi w r. 1240, nietylko stawił mężnie czoło najezdnikom, lecz wypadłszy z zamku obronnego, z niewielką garstką swoich tak potężnie uderzył na wroga, że go zbił na głowę i do spiesznego odwrotu przymusił; za co od Wła­dysława książęcia Krakowskiego został hoj­nie udarowany.- Za Kazimierza W. słynął I w o n i a z Goraja, sędzia Chełmski, głośny z rozsądku i z rzetelności, który od tegoż kró­la miał sobie powierzone ułożenie statutu Wiślickiego; wysłany potem w poselstwie do Tataryi, umówił pożądany pokój. Nierówne względy monarchów polskich, Ludwika i Wła­dysława Jagiełły, posiadali i jego potomkowie. I w o n i a i D y m i t r, którzy za położone za­sługi dobra Szczebrzeszyńskie otrzymali. D y m i t r, marszałek wielki koronny, wielce się przyczynił do wyniesienia Jagiełły na tron polski. Jadwiga królowa bowiem, wahają­ca się dać rękę Jagielle, gdy nareszcie i bramę zawartą rąbać rozkazuje, natenczas stanął ów Dymitr we drzwiach i rzekł pa­miętne słowa: „Szczęście Polski w połącze­niu Litwy od Ciebie Królowo zależy; niemogę więc dopuścić, ażebyś dla

Wilhelma poświęciła zjednoczenia dwóch potężnych naro­dów." Na tą przemowę gdy Jadwiga w pier­wszym zapale gniewu zawołała: „Czy wiesz, że cię zniszczyć mogę?" odparł ów mąż po­ważnie: „Zniszczysz, lecz nie ugniesz". Tą wymową rozbrojona królowa, odeszła do swo­jej komnaty, a senatorowie złożyli mu za tą okazaną wytrwałość i poświęcenie swoje, po­dziękowanie. Za przybyciem Jagiełły do Kra­kowa, przyjmował go też Dymitr na czele senatu i rzekł doń niemniej pamiętne słowa:

„Będziesz panować nad potężnym i wiel­kim narodem, szanuj więc jego swobody i prawa, szanuj i kochaj królowę Jadwigę, a wielbić cię będzie potomność." — Za tą przysługę otrzymał też od wdzięcznego monarchy w darze dobra Turobin. Nastę­pnie walczył zaszczytnie z Krzyżakami, któ­rych dumę zburzeniem kilku zamków znacznie ukrucił. — J a n P i o t r, starosta Uszpolski, za panowania Zygmunta III. wsławił się męztwem w wojnach z Moskwą i Tatarami. A d a m, rotmistrz królewski, kasztelan Chełm­ski, a potem Kijowski, waleczny rotmistrz królewski, który prawie oręża nigdy z rąk nie wypuszczał. W wyprawie Chocimskiej na cze­le trzech chorągwi własnym kosztem wysta­wionych, walczył z nieporównaną sławą; +1640.— Wielu jeszcze innych zasłużyli się. ojczyznie z czynów wojennych, w której po­słudze też kilkuch życie położyło; tak polegli J a n i A l e k s a n d e r w bitwie z Krzyżakami w ziemi Pruskiej, D y m i t r z Moskwą pod Wielko-Łukami, a C y p r y a n z Tatarami pod Lwowem. M.

Z tego domu pochodzą też C z u r y ł o ­w i e Korczakowie, a to od Cyryla z Goraja, kwitnącego w XV. stuleciu.


Przypisy Uruski:

v. GORAYSKI. Senatorowie w rodzinie:

Dymitr, podskarbi królewski 1368 r., marszałek koronny 1390 r., um. 1400 r. Zbigniew, kasztelan chełmski 1641 r., kijowski 1653 r., um. 1655 r.

Czerwonoruska rodzina, pisze się z Goraja, w pow. lubelskim. Dy­mitr, zasłużony Władysławowi ks. Opolskiemu, dostał od niego w nagrodę zasług powiat szczebrzeszynski prawem lennem z sądownictwem nawet nad szlachtą w tym powiecie osiedloną; ten przywilej nietylko zatwierdził król Ludwik węgierski synom Dymitra, Dymitrowi i Iwanowi, ale nadto nadał im zamki Goraj v. Łada i Kraśnik, obydwa z licznemi wsiami i osa­dami; od zamku Goraja nadani pisali się z Goraja, a ich potomkowie wzięli nazwisko Gorajski. Ci też bracia zmienili swój herb Korczak, kładąc na tarczy trzy wręby, inaczej rzekami nazywane, i tę zmianę herbową przejęli z czasem wszyscy herbowi Korczaka. Dymitr, z podskarbiego królewskie­go 1368 r., marszałek koronny 1390 r., jeden z najgorliwiej popierających małżeństwo królowej Jadwigi z Władysławem Jagiełłą; wdzięczny też Ja­giełło nadał mu w 1389 r. majątek Turobin. Dymitr umarł 1400 r., pozo­stawiając z żony Beaty z Bożegodaru, bogatej dziedziczki, córki: Elżbietę, żonę Dobrogosta Szamotulskiego, kasztelana poznańskiego, Annę za An­drzejem z Tęczyna, kasztelanem wojnickim, i Katarzynę za Dobiesławem z Oleśnicy, wojewodą sandomierskim, które przeniosły majątki Turobin, Kraśnik i inne w domy swoich mężów.

Iwan, brat Dymitra, dziedzic dóbr Klecia i Stojanice 1390 r., miał czterech synów: Prokopa, Aleksandra, Mikołaja, dziedzica Lipska, od któ­rego idą Lipscy, i Andrzeja.

Prokop, dziedzic Szczebrzeszyna, miał synów, Aleksandra i Zy­gmunta, oraz córkę Zygmuntę, żonę Jana Tarnowskiego, kasztelana kra­kowskiego, która w dom męża przeniosła dobra Szczebrzeszyn.

Aleksander, drugi syn Iwana, dziedzica Klecia, walczył pod Grun­waldem i odznaczył się pod Koronowem w wojnie z Krzyżakami 1410 r.; z Jego synów: Andrzej, dziedzic Stojanic, jest protoplastą Czuryłow, Miko­łaj był żonatym z Dorotą Maciejowską, a Jan, dziedzic Goraja, pozostawił syna Aleksandra, po którym z Elżbiety Gorzkowskiej było czterech synów, z których najstarszy Jan zaślubił Małgorzatę Sienicką i z niej miał syna Jerzego, dziedzica dóbr Sokolniki Suche i Chrzanów 1568 r., po którym z Zo­fii Uchrowieckiej synowie: Stanisław żonaty z Katarzyną Kopycińską, córką Stanisława, sędziego ziemskiego, halickiego 1590 r., Jan i Jerzy (Zap, i Wyr. Tryb. Lubel.).

Piotr, syn Aleksandra i Gorzkowskiej, dziedzic dóbr Klecia 1536 r. (Ks. poborowe), z żony Zofii Ligęza pozostawił dwóch synów, Jana i Adama. Adam, podkomorzy lubelski 1576 r., w bezkrólewiu 1575 r. stron­nik domu cesarskiego, zaślubił Elżbietę z Udrycze i z niej miał syna Abrahama z Goraja i córkę Elżbietę, żonę Jana Kaszowskiego.

Jan, dziedzic Radzięcina, rotmistrz królewski, z żony Anny Osmolskiej zostawił trzech synów: Jana, Piotra i Adama 1579 r. Jan, gorliwy dysydent 1599 r., z żony N. Lanckorońskiej, starościanki wiślickiej, zosta­wił dwóch synów, Marcyana i Jana, których potomstwo zgasło już w XVIII stoleciu. Marcyan miał syna Józefa, który podpisał elekcyę 1648 r. z wojew. lubelskiem; Józef z Teresy Wierzbickiej pozostawił synów: Eustachego, żona­tego z Teresą Makowiecką, który podpisał elekcyę 1697 r. z wojew. ruskiem, Cypryana i Konstantego.

Jan, drugi syn Jana i Lanckorońskiej, deputat na Trybunał koronny 1627 r., dziedzic dóbr Łaszczowa, dyrektor synodu dysydenckiego w Beresteczku 1639 r., ożeniony z Jadwigą Niszczycką zostawił synów: Krystyna, deputata na Trybunał radomski 1654 r., i Bogusława, dziedzica Łaszczowa, którego z żony Anny Drohojowskiej było czterech synów: Stanisław, komornik ziemski lubelski 1677—1697 r., żonaty z Zuzanną Kaszowską 1694 r., Andrzej, Dominik, Dominikanin 1693 r., i Jan, po którym syn Adam z Goraju, dziedzic dóbr Łaszczów 1701 r. (Zap. Tryb. Lubel.).

Piotr, drugi syn Jana, dziedzica Radzięcina, rotmistrz królewski, starosta uszpolski, gorliwy kalwin i członek synodu toruńskiego 1595 r., miał dwie żony, Elżbietę Żeleńską i Katarzynę Radziwiłł, córkę Mikołaja, wojewody nowogrodzkiego, wdowę po Mikołaju Naruszewiczu, kasztelanie żmudzkim; z drugiej żony pozostawił synów: Krzysztofa, Jana - Dymitra i Piotra, podczaszego chełmskiego 1679 r., po którym z żony Anny Frąckiewicz-Radzimińskiej córka Katarzyna Stetkiewicz, kasztelanowa nowogrodzka. Podczaszy miał i drugą żonę Annę z Potoka Potocką, i z niej pozostawił synów, Stanisława i Krystyna, podczaszego bielskiego 1683 r., po którym z Elżbiety-Heleny Bielskiej, miecznikówny lubelskiej, synowie, Jan i ks. Stanisław, proboszcz 1694 r. (Zap. Tryb. Lubel.). Jan, rotmistrz wojsk królewskich, wojownik pod Wiedniem 1683 r., był żonatym z Zofią Szembekówną.

Adam, najmłodszy syn Jana, dziedzica Radzięcina. rotmistrz kró­lewski, poseł na sejmy, gorliwy dysydent i jeden z przewódców partyi demokratyczno-szlacheckiej w bezkrólewiach 1575 i 1587 r., przyczynił się do wyniesienia na tron Stefana Batorego i był do niego posłem ze zwiasto­waniem elekcyi, a następnie wyznaczonym do jego przyjęcia na granicy polskiej; również gorliwie popierał elekcyę Zygmunta III i należał do posel­stwa wysłanego do arcyksięcia Maksymiliana z żądaniem, aby zrzekł się kandydatury do tronu i ustąpił z Polski. Zrażony jednak nietolerancyą Zygmunta III względem dysydentów, należał do zjazdu toruńskiego 1595 r., i jeden z pierwszych, przystąpiwszy do rokoszu Zebrzydowskiego, popierał go swą wymową, czynnością i zaciągami. Adam z żony Katarzyny Słupeckiej, kasztelanki lubelskiej, pozostawił córkę Teofilę za Samuelem Hornostajem, podkomorzym kijowskim, i syna Zbigniewa. Zbigniew, dziedzic dóbr Osmolice, dworzanin królewski 1623 r., kasztelan chełmski 1641 r,, dziedzic dóbr Wielkie, podpisał elekcyę 1648 r. z wojew. ruskiem; kaszte­lan kijowski 1653 r., starosta kamionacki, wymowny j zdolny, jeden z na­czelników dysydentów swojego czasu, ich sprawą zakłócał sejmy 1632, 1646, 1648 r. i innych, a w 1655 r., mianowany posłem do Karola X, umarł zanim mógł odbyć tę misyę. Kasztelan zaślubił Teodorę Leszczyńską, córkę Rafała z Leszna, wojewody bełzkiego, i z niej pozostawił synów, Rafała, stolnika lubelskiego i starostę kamionackiego, Teodora i córki: Zofię za Janem-Teodorykiem Potockim, podkomorzym halickim, Teofilę, żonę lv. Władysława Reya, podskarbiego koronnego, 2v. Jerzego-Bogusława Fredry, kasztelan lwowskiego, i Bogumiłę-Barbarę lv. za Krzysztofem Potockim, 2v. żonę Jana Butlera, starosty nowskiego i drohickiego.

Teodor, rotmistrz królewski 1666 r., pozostawił dwóch synów, Sta­nisława i Jana; Stanisław z wojew. ruskiem, a Jan z ziemią warszawską podpisali elekcyę 1697 r. Jan, żonaty z Zofią Żelęcką. miał syna Antoniego, chorążego parnawskiego 1775 r., po którym z Marcyanny Romer synowie, Tomasz, ożeniony z Maryanną Rutkowską, i Aleksander wylegitymowani w Galicyi 1783 r.

Aleksander, szambelan Stanisława Augusta 1782 r., poślubił Teofilę Bukowską, kasztelankę sanecką, i z niej miał synów: Józefa, Ludwika i Wła­dysława. Józef, kapitan wojsk Księztwa Warszawskiego i kawaler Legii Honorowej, komisarz sejmu galicyjskiego, strażnik sreber koronnych ga­licyjski i członek Stanów 1817 r., z żony Karoliny Broniewskiej miał córkę Józefę za Leonem hr. Skorupką i syna Adama, podkomorzego austryjackiego 1856 r. ożenionego z Maryanną Młodecką.

Ludwik, dziedzic dóbr Moderówka, w Galicyi, z żony Ludwiki Boguszówny pozostawił synów: Stanisława, Aleksandra i Augusta, żonatego z Maryą bar. Borowską, z której syn Jan.

Władysław, ożeniony z Elżbietą Prek, miał syna Kazimierza, ożenio­nego z Heleną Sołtykówną, z której syn Roman i córka Helena, żona Adama hr. Łubieńskiego.

GORAJEWSKI - I tych tylko Kuropnicki i Małachowski cytują.
Przypisy: P.E.SZ.

1700; lwowski (Kpt., Ma³.).


GORALSKI – 1700; ruskie (Br., Kt.).
Przypisy Uruski:

Na Rusi Czerwonej. Adam, sekretarz artyleryi koronnej 1666 r. Jerzy i Stanisław podpisali elekcyę 1697 r. z wojew. ruskiem. Jan, posiadacz wójtowstwa w Książenicach, zwolniony 1700 r. od podatków i opłat (Sigil. W Ossolińścianum). Jakób, Józef i Maciej, synowie Michała i Maryanny Samborskiej, wylegitymowani w Galicyi 1782 r. (Zbiory Dr. M. Dunin – Wąsowicza).


GORODECKI – 1854 pw.; miñskie (Ur.).
Przypisy Uruski:

Pisano ich także Horodecki. Kacper z synem Antonim i tego syn Wilhelm, Julian, Józef, Wincenty, Adam i Jan, synowie Franciszka, i inni, razem osób 32, wylegitymowani w Cesarstwie 1854 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. mińskiej.


GRANIEWSKI – 1700; wo³yñskie (Ur.).




  1   2   3


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna