Dawna sekcja czwarta


VI. ZARZUT NARUSZENIA ARTYKUŁU 5 KONWENCJI



Pobieranie 1.04 Mb.
Strona33/38
Data29.04.2016
Rozmiar1.04 Mb.
1   ...   30   31   32   33   34   35   36   37   38

VI. ZARZUT NARUSZENIA ARTYKUŁU 5 KONWENCJI


520. Skarżący zarzucał, że pomiędzy dniem 5 grudnia 2002 r. a dniem 6 czerwca 2003 r. Polska umożliwiła CIA jego tajne, nieujawnione osadzenie na swoim terytorium, z wyłączeniem wszelkich procedur prawnych. Ponadto, umożliwiając CIA jego transport do innych tajnych ośrodków CIA, naraziła go na rzeczywiste i poważne ryzyko dalszego nieujawnionego osadzenia.

Zarzucał naruszenie artykułu 5 Konwencji, który brzmi następująco:

1. Każdy ma prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego. Nikt nie może być pozbawiony wolności, z wyjątkiem następujących przypadków i w trybie ustalonym przez prawo:

(a) zgodnego z prawem pozbawienia wolności w wyniku skazania przez właściwy sąd;

(b) zgodnego z prawem zatrzymania lub aresztowania w przypadku niepodporządkowania się wydanemu zgodnie z prawem orzeczeniu sądu lub w celu zapewnienia wykonania określonego w ustawie obowiązku;

(c) zgodnego z prawem zatrzymania lub aresztowania w celu postawienia przed właściwym organem, jeżeli istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia czynu zagrożonego karą, lub, jeśli jest to konieczne, w celu zapobieżenia popełnieniu takiego czynu lub uniemożliwienia ucieczki po jego dokonaniu;

(d) pozbawienia nieletniego wolności na podstawie zgodnego z prawem orzeczenia w celu ustanowienia nadzoru lub zgodnego z prawem pozbawienia nieletniego wolności w celu postawienia go przed właściwym organem;

(e) zgodnego z prawem pozbawienia wolności osoby w celu zapobieżenia szerzeniu przez nią choroby zakaźnej, osoby umysłowo chorej, alkoholika, narkomana lub włóczęgi;

(f) zgodnego z prawem zatrzymania lub aresztowania osoby, w celu zapobieżenia jej nielegalnemu wkroczeniu na terytorium państwa, lub osoby, przeciwko której toczy się postępowanie o wydalenie lub ekstradycję.

2. Każdy, kto został zatrzymany, powinien zostać niezwłocznie i w języku dla niego zrozumiałym poinformowany o przyczynach zatrzymania i o stawianych mu zarzutach.

3. Każdy zatrzymany lub aresztowany zgodnie z postanowieniami ustępu 1 lit. c) niniejszego artykułu powinien zostać niezwłocznie postawiony przed sędzią lub innym urzędnikiem uprawnionym przez ustawę do wykonywania władzy sądowej i ma prawo być sądzony w rozsądnym terminie albo zwolniony na czas postępowania. Zwolnienie może zostać uzależnione od udzielenia gwarancji zapewniających stawienie się na rozprawę.

4. Każdy, kto został pozbawiony wolności przez zatrzymanie lub aresztowanie, ma prawo odwołania się do sądu w celu ustalenia bezzwłocznie przez sąd legalności pozbawienia wolności i zarządzenia zwolnienia, jeżeli pozbawienie wolności jest niezgodne z prawem.

5. Każdy, kto został pokrzywdzony przez niezgodne z treścią niniejszego artykułu zatrzymanie lub aresztowanie, ma prawo do odszkodowania.

A. Stanowiska stron

1 Rząd


521. Rząd powstrzymał się od przedstawienia jakichkolwiek uwag dotyczących dopuszczalności i meritum skargi.

2. Skarżący


522. Skarżący oświadczył, że pomimo faktu, iż polskie władze wiedziały, że podejrzani o terroryzm byli przetrzymywani incommunicado przez władze Stanów Zjednoczonych w tajnych ośrodkach CIA, nie uczyniły nic, aby zakończyć jego przetrzymywanie i transport lub im zapobiec. Władze wiedziały lub powinny były wiedzieć o celach, dla których CIA wykorzystywała bazę szkoleniową w Starych Kiejkutach, ponieważ podpisały tajną umowę i dostosowały obiekty do konkretnych potrzeb CIA tj. do przetrzymywania i przesłuchiwania osób w ramach Programu HVD.

W związku z tym Polska nie tylko aktywnie ułatwiała wypełnienie przez CIA jej zadań, ale również nie zdołała wypełnić swoich pozytywnych obowiązków określonych w artykule 3, aby zapobiec bezprawnemu przetrzymywaniu skarżącego na swoim terytorium przez funkcjonariuszy CIA.

523. Fakt, iż program transportów i przetrzymywania CIA był prowadzony w kontekście inicjatywy walki z terroryzmem nie zwalniał polskich władz z odpowiedzialności. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału, walka z terroryzmem nie oznaczała, że polskie władze mogły przyjąć, że CIA uzyskała carte blanche z artykułu 5 i mogła przetrzymywać podejrzanych o terroryzm poza jakąkolwiek kontrolą sądową. Niepotwierdzone przetrzymywanie było najpoważniejszym naruszeniem artykułu 5 i jednocześnie całkowitym zaprzeczeniem dodatkowych standardów konwencyjnych związanych z ochroną prawa do życia i wolności przed torturowaniem osób zatrzymanych. Przymusowe zaginięcie było sprzeczne z niektórymi najbardziej podstawowymi środkami ochrony przed nadużyciem władzy państwowej. Pierwotny brak informacji na temat samego osadzenia oraz jego warunków (data, czas i miejsce) oraz ciągły brak wyjaśnienia późniejszego miejsca pobytu osób zatrzymanych - jak okazało się w niniejszej sprawie - stanowiły najpoważniejsze uchybienie, ponieważ ułatwiło to oficjalne tuszowanie przyszłych naruszeń. W istocie, plan transportów CIA nawet nie rozważał prawnej ochrony określonej w art. 5.

524. W odniesieniu do transportu skarżącego, władze powinny (choć tego nie uczyniły) wziąć pod uwagę fakt, iż istniały wystarczająco oczywiste przesłanki, że będzie on dalej przetrzymywany przez CIA w sposób arbitralny i niejawny. Jak wynika z orzecznictwa Trybunału, na przykład ze sprawy Othman (Abu Qatada) (przytoczona w paragrafie 455 powyżej), doszłoby do rażącego naruszenie artykułu 5, jeżeli, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, państwo przyjmujące w sposób arbitralny przetrzymywałoby skarżącego przez wiele lat bez zamiaru postawienia go przed sądem. W czerwcu 2003 roku było już powszechnie wiadomo, że program transportów USA obejmował tajne osadzenie w lokalizacjach za granicą. Polska wiedziała zatem, że istniały podstawowe przesłanki, aby przypuszczać, że skarżący był narażony na rzeczywiste ryzyko, że będzie dalej osadzony incommunicado.

525. Na koniec, skarżący powołał się na sprawę El-Masri, twierdząc, że w świetle tego wyroku, również dotyczącego tajnego przetrzymywania w ramach Programu HVD, jego nieujawnione przetrzymywanie sprowadzało się do zaginięcia, a władze polskie były odpowiedzialne za całość jego przetrzymywania w Polsce i gdzie indziej po jego przetransportowaniu.


: sites -> default -> files
files -> Smm załącznik a formularz zgłoszenia bezpieczeństwa
files -> Viii festiwal Komedii szpak 2014
files -> Warszawskie inwestycje I remonty w 2016 r. W tym roku rozpocznie się budowa kolejnych odcinków II linii metra, remonty I inwestycje tramwajowe poprawią funkcjonowanie komunikacji miejskiej
files -> Sprawna ewakuacja to podstawa zasady i urządzenia bezpieczeństwa w warszawskim metrze
files -> Komunikacją do nekropolii Jak co roku linie autobusowe i tramwajowe „C
files -> Wyniki wojewódzkiego konkursu języka angielskiego – etap rejonowy z dnia 9 stycznia 2015r
files -> Wzór załącznika w formacie A5
files -> Ul. Patriotów 108
files -> Przewozy Regionalne” Spółka z o o. Pomorski Zakład Przewozów Regionalnych w Gdyni do postępowania przetargowego o udzielenie zamówienia oznaczonego nr referencyjnym prek3-251- 42 /13


1   ...   30   31   32   33   34   35   36   37   38


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna