Definicje „zimnej wojny


Wpływ na bezpieczeństwo, życie polityczne, ekonomiczne, społeczne i kulturalne



Pobieranie 136.84 Kb.
Strona3/3
Data29.04.2016
Rozmiar136.84 Kb.
1   2   3

Wpływ na bezpieczeństwo, życie polityczne, ekonomiczne, społeczne i kulturalne
Rewolucja informacyjna zmieniła naturę operacji wywiadowczych, charakter opozycji politycznej, a także sposób prowadzenia wojny.

Wady powszechnego dostępu do informacji:

Gromadzenie danych wywiadowczych i wpływ, jakie wywiera to n politykę zagraniczną

Wzrost „aktywizmu hakerstwa i cyberterroryzmy”

Wykorzystanie informacji w celu zainicjowania działań terrorystycznych czy wykorzystania ich w konflikcie militarnym

Zalety powszechnego dostępu do informacji:

Globalne sieci komunikacyjne pomagają rządom zbierać i analizować dużą liczbę informacji, co wpływa na ich decyzje

Rządy starają się rutynowo wykorzystać „miękką siłę” w celu wpływania na opinię i przekonania innych, za pośrednictwem telewizji, radia i prasy oraz przez wykorzystanie sieci WWW

Narzędzie, które pozwala jednostkom organizować się i czynić ich głos słyszalnym
Konsekwencje ekonomiczne: wzrost, cyfrowa przepaść i organizacje przestępcze
Internet jest równocześnie szansą i zagrożeniem dla rozwijających się państw świata. Internet daje okazję na przeskoczenie od razu na wyższy poziom, z pominięciem etapu komunikacji telefonicznej, i dojścia do całkowicie nowych usług i nowych zastosowań. Stwarza możliwość ulepszenia warunków społecznych i ekonomicznych przez wyższy poziom komunikacji, dlatego też wiąże się z nim potencjał uzyskania większej konwergencji statusu socjalnego i ekonomicznego różnych narodów świata. Na drugim biegunie rodzi się obawa, że rewolucja internetowa pogłębi przepaść w dostępie do infrastruktury komunikacyjnej co może utrudnić utrzymanie spokojnego rozwoju tempa społecznego i ekonomicznego państw rozwiniętych, tworząc tym samym świat jeszcze głębszych rozbieżności i podziałów.
cyfrowa przepaść- luka w dostępie i prawie własności technologii między tymi, którzy mają dostęp do zaawansowanych usług komunikacyjnych i informacyjnych, a tymi, którzy bądź są za biedni, aby móc pozwolić sobie na korzystanie z takich usług, bądź żyją w odległych lub wiejskich terenach. Coraz częściej przepaść zależy od posiadania, bądź nie, dostępu do Internetu

konsekwencje:

Przemyt narkotykami

Nielegalny handel bronią

Przemyt nielegalnych migratów

Handel kobietami

Handel dziećmi

Handel organami ludzkimi


Kluczowe tezy:
Rewolucja informacyjna zmieniła sposób pozyskiwania informacji i pracę wywiadu, co miało wpływ na sposób prowadzenia polityki zagranicznej. Pozwoliło to aktywistom i cyberterrorystom zyskać większe wpływy. Dostępna w sieci informacja zmieniła sposób, w jaki toczą się konflikty militarne

Nowe technologie komunikacyjne i informacyjne zaczynają wpływać na postęp e-rządzenia, e-demokracji, e-uczestnictwa w życiu politycznym. Dodatkowo, umocniły one również pozycję NGOs, firm, rewolucjonistów, terrorystów, fundamentalistycznych przywódców religijnych, różnorakich ekstremistów, oraganizaji przestępczych, wywrotowców politycznych, jak również kierujących się jak najlepszymi intencjami ruchów społecznych, reformatorów i aktywistów. Siły te zagrażają stabilność i budzą niepokój, że realnym zagrożeniem jest zdecentralizowana i sfragmentaryzowana anarchia

Globalne sieci promują wzrost gospodarczy, ale mogą także prowadzić do nierównego rozwoju. W obliczu zwiększającej się przepaści cyfrowej, legalna i nielegalna działalność może podważać zaufanie do gospodarki światowej i zaburzyć jej funkcjonowanie

Wirtualne wspólnoty stworzone na podstawie nowych powiązań sieciowych zmieniają tożsamość ich uczestników.


Zarządzanie w czasie rewolucji informacyjnej
Cztery możliwości zapobiegające załamaniu się systemu i powstaniu kryzysu ekonomicznego:

Rządy mogą próbować przedrzeć się przez narastające problemy i reagować, jak tylko pojawią się nowe okoliczności i zagadnienia

Rządy mogą powstrzymać się od przyjmowania jakichkolwiek reguł prawnych, opowiadając się za deregulacją i pokładać wiarę w magicznej sile rynków

Rządy mogą podjąć próbę wypracowania rozwiązań przy udziale międzynarodowych organizacji, takich jak Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny

Obecnie istnieje kilka instancji, w których jednostki i szeregowi użytkownicy podejmują ciężar urządzania i utrzymania współpracy międzynarodowej

Cztery główne wyzwania, przed jakimi stają decydenci polityczni w odniesieniu do cyberprzestrzeni która łączy wszystkie państwa i znaczącą część światowej populacji:

Jednostka

Treść przepływających przez globalne sieci informacji

Globalna infrastruktura komunikacyjna

Różne formy globalnej regulacji

Stosunki międzynarodowe
Kluczowe tezy:

Charakter cyberprzestrzeni ma wpływ na jednostki, treści przekazywanych informacji, infrastrukturę komunikacyjną oraz globalne otoczenie regulacyjne

Potrzebna jest równowaga między ochroną praw jednostek a koniecznością ochrony danych rządów i firm

Potrzebna jest równowaga między prawami użytkowników informacji a tymi, którzy ją wytworzyli. Dlatego też zasadnicze znaczenie ma właściwa wycena własności intelektualnej w sieciach globalnych

Kto sprawuje kontrolę nad wprowadzanymi standardami, ten wygrywa. Stąd „bitwy o standardy” są niezwykle zażarte

Polityka ochrony konkurencji(antymonopolistyczna) staje się rysem polityki handlowej w dobie gospodarki światowej opartej na informacji

Nastanie globalnych sieci doprowadzi do transformacji stosunków międzynarodowych w takim samym stopniu jak koniec zimnej wojny. Czy ostateczny rezultat będzie pozytywny czy negatywny, pozostaje na razie niepewne
PODSUMOWANIE:
Globalne sieci komunikacyjne są siłą napędową procesu globalizacji i stanowią wyzwanie dla decydentów politycznych, którzy musza się przystosować do nowych problemów międzynarodowych. Nie wystarczy jednak stwierdzić, że globalne sieci i Internet „wszystko zmienia”. Konieczne jest określenie jakie zmiany są krótkoterminowymi i przelotnymi konsekwencjami szybszego dostarczania informacji, a z którymi wiąże się fundamentalne, długofalowe przebudowanie sposobu, w jaki ludzie, organizacje i rządy postępują względem siebie. W przyszłości w stosunki międzynarodowe będzie zaangażowana większa liczba uczestników oddziałujących na siebie w większym zakresie spraw na arenie, która charakteryzuje się przejrzystością, ale tez wysokim poziomem skomplikowania. By osiągnąć sukces, liderzy będą musieli wykorzystać ogromną liczbę informacji, którą będą dysponować, a która pomoże im określić jakie kwestie są istotne i jak osiągnąć wyznaczone cele. ale demokratyzacja informacji wiąże się z tym, że inni będą ich mieli dokładnie tyle samo. W tym sensie wszystkie istotne siły, które tradycyjnie kształtowały stosunki międzynarodowe, pozostały na swoim miejscu. Globalne sieci przyśpieszyły jedynie i doprowadziły do znacznej intensyfikacji interakcji między nimi. Wyzwaniem dla rządów, działających samodzielnie lub też wspólnie, jest pokierowanie procesem glob
Rozdział 32

Globalizacja i transformacja wspólnot politycznych.

I. Wprowadzenie – co to jest wspólnota polityczna?

Wspólnota jest to stowarzyszenie ludzi, których łączą wspólne symbole i pragnienie współpracy dla osiągania wspólnych celów. Wspólnota staję się wspólnotą polityczną wtedy gdy rodzi się pragnienie samorządności, czyli niezależności od cudzej władzy.

Wszelkiego rodzaju wspólnoty wyróżnia specyficzna lojalność i więzi między członkami , którzy zgodnie przedkładają współpracę między sobą nad współpracę z obcymi. Spoiwem wspólnoty bywa pamięć wspólnej przeszłości, często naznaczonej traumatycznymi doświadczeniami takimi jak wojna.

Państwa totalitarne usiłowały zabsolutyzować wspólnotę polityczną np. ZSRR pod rządami Stalina – bez powodzenia jednak, gdyż ich obywatele cenili sobie przynależność do wspólnot odrębnych od państwa. Wielu radzieckich obywateli czuło silniejszą więź ze swą organizacją religijną lub grupą etniczną niż z państwem. Natomiast państwa liberalno – demokratyczne akceptują angażowanie się obywateli w inne wspólnoty nie tylko wewnątrz ale i poza państwem narodowym np. Greenpeace. Wspólnoty te respektują prawo międzynarodowe i troszczą się o poszanowanie praw człowieka w innych częściach świata.

Ogromny wpływ na ewolucję wspólnot politycznych miały wojny, a państwa chcą mieć pewność, że mogą liczyć na lojalność obywateli w sytuacji gdy zagrożone jest trwanie wspólnoty. Państwa dokąłdały więc starań by lojalność wobec wspólnoty narodowej była może nie jedyną, lecz jedną z ważniejszych więzi organizujących życie obywateli. Kontrola spójności słabła tylko w tych wspólnotach politycznych, które przez kilka dziesięcioleci nie były wystawiane na próbę wojny.

Kluczowe Tezy

Członków wspólnoty politycznej łączy troska, aby zarządzać nią samodzielnie.

Państwa totalitarne usiłowały zabsolutyzować wspólnotę polityczną natomiast państwi liberalno – demokratyczne akceptują angażowanie się obywateli w inne wspólnoty poza państwem narodowym

W obliczu perspektyw wielkich wojen tradycyjne państwa starały się zaszczepiać w obywatelach prymat zobowiązań czy też lojalności wobec tych państw przed obowiązkiem wobec innych wspólnot lokalnych lub globalnych.

Globalizacja i zacieranie się znaczenia militarnej rywalizacji mocarstw rodzą prawdopodobieństwo kosmopolityzacji wspólnot politycznych w przyszłości.
II. Nacjonalizm i wspólnoty polityczne:

-Państwa terytorialne – Jak dowodził Max Weber, celem każdego państwa jest zmonopolizowanie kontroli nad środkami przemocy. Państwa nowoczesne w odróżnieniu od przednowoczesnych potrafią już regulować większość aspektów życia społecznego, w tym gospodarkę i życie codzienne. Państwo nowoczesne miało jasno wyznaczone granice, zyskało możliwość objęcia swą wolą całości terytorium. Dowodem zdolności nowoczesnego państwa do uzyskania globalnego zasięgu stały się ogromne imperia kolonialne, które objęły zasięgiem Obie Ameryki, region Azji i Pacyfiku oraz Afrykę.



-Od Państw Terytorialnych do państw narodowych – Państwa terytorialne przekształciły się państwa narodowe. Nowoczesne państwa terytorialne powstały w świecie przenikniętym wojnami i służyły w dużej mierze do ich prowadzenia. Wojna stanowiła ważny motyw transformacji państw terytorialnych w państwa narodowe, bowiem rządzący pobudzali solidarność narodową w celu zagwarantowania lojalności obywateli na wypadek wojny. Od czasu rewolucji francuskiej ideologią o największym wpływie na rozwój wspólnot politycznych stał się nacjonalizm. Z czasem Europa rozszerzyła nacjonalizm, swój wynalazek, na resztę globu. Ruchy nacjonalistyczne Trzeciego Świata wykorzystywały zrodzone w Europie idee do obalenia obcej władzy i zastąpienia jej własną.

-Jak dowodził Norbert Elias – wyłączna kontrola nowoczesnego państwa nad środkami przemocy prowadziła do opanowania społeczeństw. Jednocześnie dzięki powstaniu kapitalizmu i wojny endemicznej , rozwinęły się ściślejsze więzi emocjonalne między obywatelami. Zdaniem Benedcita Andersona ukształtowanie się świadomości narodowej umożliwił „kapitalizm drukowany” – pojawienie się książek i broszurek, radia i telewizji, które rozpowszechniły symbole narodowe, podsuwały historyczne opowieści i przekazywały ideę wspólnej sprawy.



Kluczowe Tezy

W historii przeważały takie formy wspólnot politycznych, które nie reprezentowały narodu czy też ludu.

Idea państwa jako reprezentacji mordu rozwinęła się w Europie i zapanowała w życiu politycznym dopiero przed z górą 200 laty.

Na umocnienie się państwa narodowego jako podstawowej formy wspólnoty politycznej w sposób decydujący wpłynęło prowadzenie wojen i rozwój kapitalizmu.

Niezwykły wzrost potęgi nowoczesnych państw – zarówno w jej aspekcie „intensywnym”, jak i „ekstensywnym” – stworzył warunki do ukształtowania się globalnych imperiów.

W ciągu ostatnich 400 lat to w głównej mierze państwa nadawały bieg i kierunek globalizacji.

Do znamiennych przejawów globalizacji należy globalne rozpowszechnienie się zasady suwerenności państwa oraz idei nacjonalizmu.

III. Wspólnota i obywatelstwo:

Idea obywatelstwa stanowi potężny motyw wspólnot politycznych na całym świecie i wraz z rozprzestrzenianiem się koncepcji uniwersalnych praw człowieka dowodzi kształtowania się w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat globalnej kultury politycznej.



Obywatelstwo i prawa jednostek:

W XVIII i XIX w. władzy monarszej przeciwstawiały się się rosnące w siłę klasy średnie – kupcy i przemysłowcy. Domagając się praw politycznych odpowiednich do roli, jaką odgrywały w gospodarce, starały się obalić przywileje królewskie i wprowadzić rządy konstytucyjne. Rościły sobie prawo do rządów prawa i reprezentacji w życiu politycznym.

Walka o rozciągnięcie praw wyborczych na ogół dorosłych mężczyzn i kobiet zdominowała życie nowoczesnych społeczeństw przemysłowych w drugiej połowie XIX wieku i pierwszej połowie wieku XX. Organizacje pracownicze i lewicowe partie polityczne dowodziły, że kapitalizm pogłębił nierówności w podziale władzy i bogactwa, a biedni nie mogą korzystać z pełnego udziały we wspólnocie politycznej.

Marschall – uważał że wspólnoty polityczne zyskają na legitymizacji, jeśli otworzą się szerzej na swoich członków, przyznając wszystkim obywatelom pełnię praw podmiotowych, politycznych i społecznych.

Teoria modernizacji - zapowiada rychłe unowocześnienie czy też rozwój, tych tradycyjnych społeczeństw spoza zachodniego świata: głównie krajów Trzeciego Świata. Nowe państwa miały podjąć wypróbowany już na zachodzie proces narodowotwórczy , demokratyzując się i podążając kapitalistyczną drogą rozwoju.

Kluczowe Tezy

Żądania praw obywatelskich stanowiły reakcję na wzrost potęgi nowoczesnego państwa.

Idea obywatelstwa i walka o nie początkowo wiązały się z naciskiem na formalne prawa podmiotowe i prawa polityczne, lecz na początku XX wieku objęły także sferę praw społecznych czyli dostępu do bogactwa.

Nowoczesne wspólnoty polityczne w wielkiej mierze czerpią swa stabilność z faktu, że obywatele ostatecznie zdobyli owe prawa społeczne.

Teoria modernizacji głosiła, że zachodnia demokracja liberalna rozwiązała konflikty społeczne charakterystyczne dla wcześniejszych społeczeństw przemysłowych.

Teoria modernizacji zakładała także, że społeczeństwa niezachodnie podążą drogą gospodarczego i politycznego rozwoju zachodu. Ta kontrowersyjna teza odzyła na zachodzie wraz z końcem bipolarności.



IV. Przemiany charakteru wspólnot politycznych.

Globalizacja i Fragmentacja – stanowią dziś dwa główne kierunki ewolucji wspólnot politycznych.

Fragmentacja społeczeństw dała o sobie znać w wielu regionach Trzeciego Świata np. rozdział Indii i Pakistanu 1947r czy też wojna domowa w Nigerii z końcem lat 60. Na początku lat 90 zaczęło zmieniać się podejście do państw Trzeciego Świata, będących źródłem zagrożeń. Do obiegu weszły pojęcia „Niby Państwa” 0 formalnie niepodległego, lecz niezdolnego zaspokoić podstawowych potrzeb swoich mieszkańców oraz pojęcie „państwa Upadłego” – które bez wydatnej pomocy międzynarodowej nie potrafi kontrolować swego społeczeństwa.

Problem państw upadłych nie ogranicza się tylko do Trzeciego Świata lecz może też dotknąć państwa Europy Środkowo – Wschodniej, uznawanego przy tym ogólnie za jedno z najbardziej liberalnych i zamożnych społeczeństw socjalistycznych w Europie np. Rozpad Jugosławii.

Polityka różnorodności kulturowej:

W dobie tworzenia w nowoczesnej Europie kultur narodowych uczestniczące w tym procesie państwa starały się na ogół narzucać pomniejszym grupom język i obyczaje kultury dominującej na danym obszarze. W wojnach zwyciężały te państwa, którym udawało się wypracować szeroko zakrojoną ideę narodu ze wspólną historią i symboliką, manifestującą się we flagach narodowych, obchodzonych rocznicach i temu podobnych przejawach. Troska o zachowanie lokalnej kultury i zabiegi o autonomię polityczną, a później pełną niepodległość, leżały o podtsaw wszystkich państw narodowych. Pohamowało je dopiero stałe zagrożenie wspólnot politycznych wyniszcajhącymi wojnami. Obecny „długi pokój” między mocarstwami dał ruchom narodowym nowy impuls do działania. Obywatele coraz częściej uzależniają swą lojalność wobec państwa od przestrzegania przez nie prawa międzynarodowego i zasad systemu ONZ. Taka lojalność jest jedną z najważneisjzych cech nowoczesnych wspólnot politycznych.



Demokracja kosmopolityczna i obywatelstwo ponadnarodowe:

Globalizacja upowszechniła na całym świecie tendencję do oporu grup politycznie upośledzonych wobec poglądu , który głosi, że tego typu różnice uzasadniają nierówny podział praw i bogactw np. że pewna rasa czy anród może słusznie panować nad innymi.



Rewizja relacji między obywatelami i cudzoziemcami.

Wielkie znaczenie dla oceny wspólnot politycznych ma też ich podejście do podziału „obywatele – cudzoziemcy”. Dużą rolę tu odgrywa globalizacja:

Z jednej strony , globalizacja prowokuje gwałtowny opór płynący ze źródeł nacjonalistycznych lub religijnych, a pobudzany przez inwazję wartości odczuwanych jako obce. Z drugiej strony, w toku globalizacji ujawnia się też wątpliwość, czy wspólnoty polityczne istotnie powinny wspierać interesy przede wsyztskim własnych obywateli.

Demokracja Kosmopolityczna:

W ostatnich latach zaznacza się porwót do kosmopolitycznego ujęcia wspólnoty politycznej. Zwolennicy demokracji kosmopolitycznej dowodzą bezradności narodowych demokracji wobec działania rynków globalnych i decyzji korporacji ponadnarodowych, które rzutują na relację między walutami i ich wartość, perspektywy zatrudnienia oraz inne ważne warunki ekonomiczne. Demokracja w tej walce nie ma szans na zachowanie rzeczywistego znaczenia, jeśli pozostanie przywiązana do państwa narodowego.

Kosmopolityczna wspólnota polityczna jest więc taką odpowiedzią na wyzwania globalizacji, która proponuje połączenie się członków różnych społeczeństw jako kosmopolitycznych obywateli, co przyniesie im wpływ na kształtowanie decyzji, mających znaczenie dla całego świata. Koncepcja demokracji kosmopolitycznej jest jednak krytykowana jako wizja utopijna bowiem nie ma szansy przetrwania wobec tak wielu rozbieżnych od siebie grup narodowych na świecie.

Idee nowego średniowiecza:

Idea nowego średnowoiecza odwołuje się do idei ładu politycznego, w którym jednostki podlegają władzy kilku nakąłdających się na siebie autorytetów. Wizja nowego średniowiecza zakłada przeniesienie przez państwa części włądzy na instytucje międzynarodowe rozwiązujące problemy globalne, w innych z kolei wymiarach – oddania jej regionom wewnętrznym, w których utrzymuje się silne poczucie odrębnej tożsamości kulturowej. Wizja nowego średnwoiecza ma największe szanse spełnienia w niektórych częściach Europy, tam gdzie dochodzi już do Erozji suwerenności państw narodowych – przede wszystkim w krajach Unie Europejskiej. Wątpliwe jest jednak by rozwinęła się w pozostałych częściach świata.

Kluczowe Tezy:

Zjawiska globalizacji i fragmentacji stanowią wyzwanie dla tradycyjnych koncepcji wspólnoty politycznej i obywatelstwa państwowego.

Państwa upadłe pojawiły się w Trzecim Świecie za sprawą rozdrobnienia etnicznego. Podobny proces można było obserwować także w Europie w wypadku byłej Jugosławii, a żądania poszanowania wewnętrznych różnic kulturowych są wysuwane we wszystkich wspólnot politycznych.

Na gruncie teorii globalizacji przedstawiono propozycję demokracji kosmopolitycznej, uzasadnianą słabością demokracji narodowych wobec zagrażających im sił globalnych.

„Wojna z terroryzmem” uwypukliła przepaść między hobbesowską tradycją polityki bezpieczeństwa narodowego a kantowską tradycją wiary w realność wiecznego pokoju.
V. Nowe Formy wspólnoty politycznej i związane z nim zagrożenia.

W ostatnich latach usiłowano rozmaicie wyjaśnić, w jakis sposób globalizacja i fragmentaryzacja przekształcają wspólnoty polityczne.

Neorealiści, skupiając się na analizie polityki światowej raczej na elementach ciągłości niż zmiany – a więc na wojnie, rónowadze sił, rozwoju i upadku mocarstw itd. – pozostawili aspekt oczekiwanej czy też pożądanej ewolucji wspólnot politycznych badaczom innych orientacji np. realistom.

Na uwagę zasługują trzy koncepcje skupione na perspektywie przekształcenia wspólnot politycznych w warunkach globalizacji i fragmentacji:

Kosmopolityzm

Postmodernizm

Komunitarianizm

Kosmopolityzm – głosi, że działania podejmowane w obliczu problemów globalnych powinny uwzględniać dobro całego gatunku ludzkiego. Wielu uważa że kosmopolityzm niesie ze sobą niebezpieczeństwo instrumentalnego wykorzystania kosmopolityzmu przez mocarstwa, kiedy suwerenność innego państwa stanie na przeszkodzie ich interesom.

Postmoderniści twierdzą, że wszystkie formy wspólnot politycznych niosą ze sobą niebezpieczeństwo dominacji i wykluczenia znaczących odłamów społeczeństwa.

Komunitarianizm – punktem wyjścia komunitarianizmu jest zarzut, że kosmopolityzm nie docenia znaczenia wielości odrębnych wspólnot dla życia jednostek. Komunitarianie twierdzą, że najważniejsze dla jednostek prawa i obowiązki opierają się na ich udziale w poszczególnych wspólnotach a nie przynależność do gatunku ludzkiego. Komunitariaści obstają przy tradycyjnej więzi wspólnotowej jako mechanizmie kształtowania zachowań społecznych lepszym niż perswazja odwołująca się do dobra ludzkości.

Postmoderniści i myśl feministyczna zarzucają komunitarianom, że zakłądana przez nich , tradycyjnie pojmowana wspólnota nie obejmuje całej ludnośći żyjącej na danym obszarze. Wyjęci są z niej członkowie mniejszości narodowych i grupy indygeniczne, a w opinii feministycznej także kobiety, wyalienowane przez „własną” wspólnotę. Postmoderniści lubią demonstrować,w jaki sposób marginalizacji czy uciskowi grup podporządkowanych służą mechanizmy dominującego w danej wspólnocie języka.



Kluczowe Tezy

Apogeum nacjonalizmu w stosunkach między mocarstwami przypadło na pierwszą połowę XX wieku.

Choć nacjonalizm pozostaje w nowoczesnym świecie potężną siłą, to w obliczu procesów globalizacji i fragmentacji otwarta stała się kwestia rozwoju nowych form wspólnot politycznych.

W najnowszym stadium globalizacji spopularyzowały się koncepcje kosmopolityczne, przewidujące powstanie systemu międzynarodowego, w którym wszystkie jednostki byłyby uznane za równe sobie.



Komunitarianizm dowodzi, że udział w cząstkowych wspólnotach politycznych jest dla większości ludzi cenny, toteż nie można oczekiwać, że przyniosą oni swą lojalność z państwa narodowego na ludzkość jako całość.

Postmoderniści twierdzą, że wszystkie formy wspólnot politycznych niosą ze sobą niebezpieczeństwo dominacji i wykluczenia znaczących odłamów społeczeństwa.

ROZDZIAŁ 33


Tak. Obecnie ład międzynarodowy ma być źródłem i gwarancją dostępu do wielu dóbr społecznych. Może usprawnić przepływ informacji i zasobów gospodarczych, zapewnić przestrzeganie praw człowieka, daje nadzieję na interwencję zewnętrzną, otwiera dostęp do globalnych ruchów społecznych i międzynarodowych org. Pozarządowych, uruchamia obieg dóbr kulturalnych. Podnosi to jego znaczenie pozytywnych funkcji.

Obecne koncepcje ładu:

George’a Busha Kongres 11.09.1990 jego wizja „New Word Order”- cele układaja się w niespójną całość „silni szukają prawa słabszych”.

Realizmu- skupia się na liczbie mocarstw i nna ty jak rozkładaja się ich zdolności. Czy potencjał. Ład- funkcjonalna struktura bezpieczeństwa w ramach baranego systemu.

Wyprowadzona ze szkoły liberalnej- rozwinięte w czasie zimnej wojny wzorce integracji i współzależności zakorzeniły się dość głęboko, tak ze dziś utrzymują się dzięki własnej dynamice, która wyklucz powrót wojen i a.

Ład jako stan w którym ludzi osiągają emancypację- stabilne stosunki między głównymi mocarstwami w bardzo niewielkim stopniu przekładają się na warunki życia. Należy przyglądac się rzeczywistemu losowi ludzi a nie umowom.

Globalizacja- jako podstawa pewnej formy ładu- zalążek ładu politycznego.

Elementy współczesnego ładu:

System państwa socjalnego

Tożsamoć i państwo narodowe

Biegunowość i kolektywizacja bezpieczeństwa

Organizacja produkcji i wymiany

Multilateralizm w zażądzaniu ładem

Regionalizm

Ład praw liberalnych

Północ- południe – dwa łady światowe.

Obecnie mamy ład państw zglobalizowanych.

To zależy czy globalizację będziemy teaktować jao proces w toku, pozbawiony stadium końcowego, czytez można mówić o ładzie zglobalizowanym jako formie politycznej. Drugie z tych stanowisk jest np. wyraźnie obecne w przekonaniu że współczesny konglomerat państw zachodu tworzy zbiorowe „wylaniające się państwo globalne”. W takim ujęciu globalizacja stanowi zalążek ładu politycznego.

Globalizacja nie wkracza w miejsce starego ładu a go wzbogaca.

Ład międzynarodowy- elementem są państwa. Nacisk na suwerenność i stabilność. Bierze pod uwagę funkcjonowanie ładu na poziomie systemu międzypaństwowego. Odnosi się przede wszystkim do stabilnych i pokojowych relacji miedzy panstwami zwiazene z rownowaga sil. Odwoluje się do bezpieczeństwa militarnego.

Ład światowy- nacisk naprawa podmiotowe, potrzeby ludzikie i sprawiedliwość. Elementem jest ludzkość. Bierze pod uwagę wpływ ładu na zżycie i aspiracje jednostek. Opiera się na sprawiedliosci, rozwoju prawach podmiotowych i emancypacji.
charakter państw zmienia się pod względami:

Stają się „socjalne”- suwerenność i nieingerencja podlegają modyfikacjom, bo kontrola pozapaństwowa przestrzegania praw człowieka.

Kształtują się nowe formy wspólnot politycznych zagrażających w pewnym wymiarze państwu narodowemu.

Stają się państwami liberalnymi

Ważne stają się elementy związane z tożsamością, nacjonalizm, priomordializm. Pojawia się problem z Tożsamością. Kogo można uznać za obywatela?

Pojawiaja się państwa zglobalizowane

Przemiana funkcji państw zglobalizowanych
Biegunowość współczesnego systemu Mn:

wielobiegunowy- rozkad sil miedzy kilkoma co najmniej 3 glownymi potęgami. System wielobiegunowy, a lad jednobiegunowy z centrum w USA. <- tak myślano do konca lat 90.

Teraz – hegemonia USA: sukcesy ekonomiczne, trudności w Rosji, słabość UE. USA jest decydującym czynnikiem obecnego ladu bezpieczeństwa.
Globar govermance jest istotnym elementem obecnego ładu. Obecny ład tworzony jest przez sieć współczesnych form międzynarodowego zarządzania, obejmująca:

Reżimy


INGOs

Org. Mn.


Kształtuja one prawie wszystkie aspekty zycia społecznego: rozwój reżimu prawnego, ekologicznego i gospodarczego, działania w zakresie utrzymywania pokoju powierzane organizacjom powszechnym tj. ONZ.

Globalizacja pociąga za sobą rozwój tej siedzi do globar governance.


regionalizm nie stanowi przeciwieństwa globalizacji. Sam rakt dazenia pewnych regionow do tworzenia instytucji regionalnych jest przejawem globalizacji. Procesy globalizacji zawęziły perspektywy regionalnej izolacji.

Regionalizm rozwija się w aspektach:

ekonomicznym

bezpieczeństwa



kultruralnym
Kariera demokracji i praw liberalnych dowodzi postepu demokracji. Prawa człowiek znalazly się na 1 miejscu polityki Mn. Walka o prawa człowieka pomogla skruszyc rezimy polityczne w Europie srodkowo- wsch. Jednak występują partykularyzmu religijne kulturowe.Trudnosci obecnie występują w demokratyzacji.

Globalizacja stanowi powazny problem dla demokracji bo tendencja do uniwersalizmu sklania przeciwko sobie partykularyzmy religijne i kulturowe
: file -> view
view -> Apr. 29 /04 /2013 Dla miłujących Jehowę ‛nie ma żadnej przyczyny potknięcia’
view -> May 20 /05 /2013 Jehowa naszym „prawdziwym mieszkaniem” (20-26 maja)
view -> May 6 /05 /2013 Czy masz serce, które zna Jehowę? (6-12 maja)
view -> Co oznacza dla nas proroctwo o siedmiu pasterzach i ośmiu książętach (13-19 stycznia)
view -> Feb. 25 /02 /2013 Bądź odważny — Jehowa jest z tobą!
view -> Włochy: Futuryzm narodził się we Włoszech, za jego twórcę uznaje się włoskiego pisarza Fillipo Tomasso Marinettiego, który w 1909 roku opublikował „Akt założycielski i manifest futuryzmu”
view -> Inauguracja roku harcerskiego 2011/2012 1-09-2011 Montaż słowno –muzyczno- multimedialny „Chylimy żałobne sztandary”
view -> Aleksander Włodyka
view -> Przewodnik montażu w darmowym programie VirtualDub1
view -> Zadania domowe pomoce naukowe


1   2   3


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna