Dokumentacja przyrodnicza siedliskowa dla pakietów przyrodniczych w ramach programu rolnośrodowiskowego 2007 – 2013



Pobieranie 434.88 Kb.
Strona1/7
Data08.05.2016
Rozmiar434.88 Kb.
  1   2   3   4   5   6   7
DOKUMENTACJA PRZYRODNICZA SIEDLISKOWA DLA PAKIETÓW PRZYRODNICZYCH W RAMACH PROGRAMU ROLNOŚRODOWISKOWEGO 2007 – 2013
SPIS TREŚCI:


DEFINICJE 2

OGÓLNE INFORMACJE 3

PODSTAWA PRAWNA 3

PŁATNOŚĆ ROLNOŚRODOWISKOWA 4

DOKUMENTACJA PRZYRODNICZA 5

NAJWAŻNIEJSZE TERMINY OBOWIĄZUJĄCE W PROGRAMIE ROLNOŚRODOWISKOWYM 6

METODYKA WYZNACZANIA DZIAŁEK SIEDLISKOWYCH (RSS) ORAZ DZIAŁEK ROLNYCH 9

PRZYKŁADOWY SZKIC WYZNACZONYCH DZIAŁEK RSS I WCHODZĄCYCH W ICH SKŁAD DZIAŁEK ROLNYCH 12



WYTYCZNE DO SPORZĄDZANIA DOKUMENTACJI PRZYRODNICZEJ SIEDLISKOWEJ 13



DEFINICJE



Działka rolna - oznacza zwarty obszar gruntu o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha obejmujący jedną grupę upraw. W przypadku Pakietów 4. i 5. działka rolna obejmuje jednolity, wyodrębniony obszar objęty jednym wariantem w ramach tych pakietów.
Działka ewidencyjna - stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych.
Działka RSS – powierzchnia jednolita pod względem fizjonomii, warunków siedliskowych (warunków wodnych, a dla działek siedliskowych także utworu glebowego) i roślinności (typu siedliska przyrodniczego) z dokładnością do siedlisk kwalifikowanych do jednego wariantu siedliskowego. W skład działki RSS może wchodzić kilka działek rolnych. Pod warunkiem zachowania jednolitości, jako jedną RSS można traktować powierzchnię złożoną z kilku części położonych blisko siebie, ale oddzielonych strukturami nieużytkowanymi rolniczo o szerokości przekraczającej 2 m (np. drogi, rowy, zadrzewienia itp.), działką należącą do innego rolnika (tylko jeżeli jest nią ciek, rów lub droga).
TUZ – grunt zajęty pod uprawę traw lub innych upraw zielnych naturalnych (samosiewnych) lub powstałych w wyniku działalności rolniczej (zasianych), niewłączony do płodozmianu w gospodarstwie przez okres pięciu lat lub dłużej (wstecz).
Elementy krajobrazu tworzące ostoje dzikiej przyrody - za ostoje przyrody mogą zostać uznane na terenie gospodarstwa np. naturalne zbiorniki wodne, śródpolne i śródleśne oczka wodne, zagłębienia z roślinnością bagienną, pojedyncze stare drzewa, kępy drzew i krzewów, kępy zakrzaczeń, miedze, torfowiska, źródliska, stosy kamieni śródpolnych. Wymienione elementy proszę traktować jako przykłady. Ekspert przyrodniczy sam może zadecydować jaki element uznać za ostoję dzikiej przyrody.
Uszczegółowienie wymogów – polega na doprecyzowaniu (w tym zawężeniu) wymogów wskazanych w przepisach rolnośrodowiskowych, które jednak nie mogą wybiegać poza te ramy.

Przykład: Rozporządzenie określa termin koszenia dla wariantu 4.3 od 15 lipca do 30 września. Ekspert może uszczegółowić ten wymóg poprzez wskazanie optymalnego terminu pokosu np. pomiędzy 15 a 30 lipca.
Zaostrzenie wymogów – jest możliwe tylko wówczas kiedy działki objęte dokumentacją przyrodniczą są położone na obszarach prawnie chronionych. Istniejące dla tych obszarów plany ochrony, plany zadań ochronnych są nadrzędne w stosunku do rozporządzenia rolnośrodowiskowego.
Zalecenia – dodatkowe zabiegi mające na celu zachowanie siedliska we właściwym stanie, które nie są wskazane w rozporządzeniu rolnośrodowiskowym, i które nie stoją z nim w sprzeczności np. oczyszczanie rowów melioracyjnych, budowanie zastawek. Zalecenia powinny być w dokumentacji szczegółowo uzasadnione. Ważne jest poinformowanie rolnika o obowiązku uzyskania odpowiednich zezwoleń na wykonanie zaleceń w przypadku, gdy są wymagane oraz upewnienie się, że nie stoją one w sprzeczności z innymi obowiązującymi przepisami.
PEG (powierzchnia ewidencyjno – gospodarcza) - jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar wyznaczony dla działki ewidencyjnej (tzw. PEG) w systemie identyfikacji działek rolnych (LPIS), o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.
Właściwy stan ochrony siedliska przyrodniczego - suma oddziaływań na siedlisko przyrodnicze oraz na jego typowe gatunki, które mogą mieć wpływ na jego długofalowe rozmieszczenie, strukturę i funkcje oraz na długoterminowe przetrwanie jego typowych gatunków w obrębie terytorium, o którym mowa w art. 2 Dyrektywy Siedliskowej.

OGÓLNE INFORMACJE

Warunkiem przystąpienia do realizacji Pakietów 4. i 5. tzw. pakietów przyrodniczych w ramach programu rolnośrodowiskowego jest posiadanie przez rolnika dokumentacji przyrodniczej sporządzonej przez uprawnionego eksperta botanika lub ornitologa.

Dokumentacja przyrodnicza musi zawierać szczegółową charakterystykę siedliska przyrodniczego lub siedliska lęgowego ptaków, sporządzoną na podstawie inwentaryzacji terenowej. Dokumentacja przyrodnicza musi zostać przygotowana zgodnie z przepisami rozporządzenia rolnośrodowiskowego oraz obowiązującą metodyką sporządzania dokumentacji przyrodniczych. Dokumentacja może być przygotowana w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku lub w roku złożenia wniosku o przyznanie płatności w zakresie Pakietu 4. i/lub 5. Wykonanie dokumentacji przyrodniczej siedliskowej w roku złożenia wniosku jest możliwe tylko wtedy, gdy stopień rozwoju roślinności danego siedliska w pełni pozwala na jego jednoznaczne rozpoznanie.

PODSTAWA PRAWNA

Zgodnie z przepisami rozporządzenia MRiRW z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania „Program rolnośrodowiskowy” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013, poz. 361, z późn.zm.) (tzw. rozporządzenie rolnośrodowiskowe) dokumentacja przyrodnicza jest załącznikiem do planu działalności rolnośrodowiskowej. 1


Płatność rolnośrodowiskowa przyznawana do działek rolnych w ramach tych pakietów jest przyznawana do działek rolnych:
1) użytkowanych jako trwałe użytki zielone (TUZ), na których występują:

a) siedliska lęgowe ptaków z gatunków wymienionych w załączniku nr 4 do rozporządzenia — w przypadku wariantu 5.12,

b) zbiorowiska roślinne wykazujące cechy jednostek fitosocjologicznych i siedlisk przyrodniczych wymienione w załączniku nr 4 do rozporządzenia — w przypadku wariantów 2-9 Pakietów 4. i 5.;
2) na których występują typy siedlisk przyrodniczych wymienione w załączniku nr 4 do rozporządzenia — w przypadku wariantów 4.10/5.10 (co oznacza że nie muszą to być TUZ);
3) położonych:

a) poza obszarem Natura 2000 w rozumieniu przepisów o ochronie przyrody3


w przypadku Pakietu 4.,

b) na obszarze Natura 2000 w rozumieniu przepisów o ochronie przyrody — w przypadku Pakietu 5.


Zgodnie z rozporządzeniem MRiRW z dnia 7 maja 2008 r. w sprawie szkoleń dla podmiotów, których dotyczą działania objęte Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013, oraz doradzania odnośnie do sporządzania dokumentacji niezbędnej do uzyskania pomocy finansowej (Dz. U. Nr 89, poz. 545 z późn. zm.) od roku 2010 ekspert przyrodniczy obok sporządzania dokumentacji przyrodniczej jest także odpowiedzialny za sporządzenie części planu działalności rolnośrodowiskowej w zakresie Pakietów 4. i 5., co potwierdza swoim podpisem.

Przy sporządzaniu planu działalności rolnośrodowiskowej w zakresie Pakietów 4. i 5. bardzo ważna jest współpraca eksperta przyrodniczego z doradcą rolnośrodowiskowym. Jeśli przy przygotowaniu planu działalności rolnośrodowiskowej doradca odnalazł istotne braki lub błędy w zakresie Pakietów 4. i/lub 5, ekspert ma obowiązek uzupełnić dokumentację przyrodniczą. Elektroniczny formularz planu działalności rolnośrodowiskowej wraz


z instrukcją jego wypełniania znajduje się na stronie internetowej Agencji Restrukturyzacji
i Modernizacji Rolnictwa (www.arimr.gov.pl).




Pobieranie 434.88 Kb.

  1   2   3   4   5   6   7




©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna