Dyrektor mazurskiego parku krajobrazowego



Pobieranie 1.18 Mb.
Strona1/10
Data08.05.2016
Rozmiar1.18 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10
Załącznik nr 1

do Uchwały Nr XIX/368/12 Sejmiku Województwa

Warmińsko-Mazurskiego z dnia 28 sierpnia 2012 r.

w sprawie ustanowienia Planu Ochrony

Mazurskiego Parku Krajobrazowego

DYREKTOR MAZURSKIEGO PARKU

KRAJOBRAZOWEGO



Plan ochrony Mazurskiego Parku Krajobrazowego do 2032 r.

Aktualizacja i ostateczna redakcja – Włodzimierz Jankowski, dyrektor MPK

Krutyń, marzec 2012


Spis treści
Rozdz. 1. Podstawy prawne i cele ochrony Parku – str. 2

Rozdz. 2. Przyrodnicze, społeczne i gospodarcze uwarunkowania celów ochrony - str. 4

Wykaz 1. – gleby – str.4, 2. – rezerwaty przyrody – str.7, 3. – użytki ekologiczne – str.9,

4. – pomniki przyrody – str.14, 5. – korytarze ekologiczne – str. 25, 6 – jeziora – str. 34,

7. – rzeki – str. 37, 8. – stan czystości jezior – str.38, 9. – obwody rybackie – str. 42



Rozdz. 3. Identyfikacja oraz określenie sposobów eliminacji lub ograniczania istniejących
i potencjalnych zagrożeń wewnętrznych i zewnętrznych –
str. 51

wykaz 10 – identyfikacja zagrożeń – str. 51



Rozdz. 4. Obszary i metody realizacji działań ochronnych – str. 57

wykaz 11. – zalecenia dotyczące działań ochronnych i monitoringu wybranych gatunków flory


i grzybów – str. 58, 12. – zalecenia dotyczące monitoringu fauny – str. 59

Rozdz. 5. Zakres prac związanych z ochroną przyrody i kształtowaniem krajobrazu – str. 61

Rozdz. 6. Udostępnianie obszarów Parku dla celów gospodarczych, naukowych, edukacyjnych, dydaktycznych, turystycznych i rekreacyjnych – str. 75

Rozdz. 7. Ustalenia do studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz

miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego gmin oraz planu zagospodarowania przestrzennego województwa warmińsko-mazurskiego – str. 80

.

Rozdział 1. Podstawy prawne i cele ochrony przyrody Parku


§ 1. 1. Podstawy prawne sporządzenia planu ochrony:

  1. przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220 z późniejszymi zmianami);

  2. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 12 maja 2005 r. w sprawie sporządzania projektu planu ochrony dla parku narodowego, rezerwatu przyrody, parku krajobrazowego, dokonywania zmian w tym planie oraz ochrony zasobów, tworów i składników przyrody (Dz. U. Nr 94, poz. 794).

2. Podstawami prawnymi działania Mazurskiego Parku Krajobrazowego, zwanego dalej „Parkiem” są:

1) Uchwała Nr VIII/31/77 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Suwałkach z dnia 5 grudnia


1977 r. w sprawie utworzenia Mazurskiego Parku Krajobrazowego (Dz. U. WRN w Suwałkach
Nr 8, poz. 36);

2) Uchwała Nr X/38/77 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie z dnia 8 grudnia 1977 r.


w sprawie utworzenia Mazurskiego Parku Krajobrazowego (Dz. U. WRN w Olsztynie Nr 11, poz. 51);

3) Rozporządzenie Nr 9 Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia 26 stycznia 2006 r. w sprawie Mazurskiego Parku Krajobrazowego (Dz. U. Woj. Warm.-Maz. Nr 20, poz. 506);

4) Statut Mazurskiego Parku Krajobrazowego (Załącznik do Uchwały Nr XXXII/619/09 Sejmiku Województwa Warmińsko-Mazurskiego z dnia 25 sierpnia 2009 r.).

3. Nadrzędnymi celami ochrony Parku są: ochrona najcenniejszych fragmentów Pojezierza Mazurskiego ze względu na wartości przyrodnicze, historyczne i kulturowe oraz walory krajobrazowe, jak też zachowanie i popularyzacja tych wartości w ramach zrównoważonego rozwoju dla zwiększenia atrakcyjności Parku i poprawy jakości życia jego mieszkańców.

4. Strategiczne cele ochrony Parku obejmują:


  1. Ochronę środowiska przyrodniczego, przez:

  1. ochronę charakterystycznych i unikatowych cech naturalnych środowiska przyrodniczego z jego gatunkami roślin i zwierząt oraz ekosystemami wodnymi i lądowymi, leśnymi i nieleśnymi;

  2. utrzymanie podstawowych procesów ekologicznych;

  3. zachowanie różnorodności gatunkowej fauny i flory na ich naturalnych stanowiskach;

  4. wdrażanie stosownych zapisów obowiązującej Krajowej Strategii Ochrony i Zrównoważonego Użytkowania Różnorodności Biologicznej na lata 2007-2013; Karta Programu nr 30;

    1. ochronę środowiska kulturowego, przez:

a) ochronę krajobrazu kulturowo-historycznego w oparciu o zabytki kultury materialnej;

b) kształtowanie harmonijnego wiejskiego krajobrazu obszaru Parku, przez zachowanie istniejącej tradycyjnej architektury mazurskiej, nawiązywanie do wzorów regionalnych przy tworzeniu nowej zabudowy oraz zachowanie historycznych układów w zagospodarowaniu przestrzennym wraz


z ochroną alei przydrożnych i zadrzewień śródpolnych;

c) waloryzację i monitoring zespołów zabytkowych na terenie Parku;

d) rewaloryzację niw siedliskowych i zabudowy;

3) zrównoważony rozwój regionu, przez:

a) utrwalenie znaczenia Parku, jako terenu dla rozwoju turystyki krajoznawczej, turystyki wodnej i wypoczynku;

b) wspieranie inicjatyw i działań zmierzających do poprawy poziomu życia mieszkańców Parku;

c) zrównoważony rozwój gospodarczy, dopuszczający na terenie Parku rodzaje działalności wykorzystujących w sposób racjonalny zasoby przyrodnicze, krajobrazowe i kulturowe, uwzględniające wymogi ich ochrony;

d) wykorzystanie Parku, jako obiektu dla nauki i edukacji przyrodniczej;

4) zachowanie krajobrazu, przez:

a) ochronę wartości krajobrazu polodowcowego charakterystycznego dla Pojezierza Mazurskiego, zwłaszcza poprzez ochronę rzeźby terenu, głazów i głazowisk, naturalnych układów hydrologicznych;



b) utrzymanie wyjątkowych walorów krajobrazowych związanych z historycznymi i kulturowymi układami przestrzennymi, urbanistycznymi i architektonicznymi, ukształtowanymi na przełomie XIX i XX w., dotyczących zwartych układów osadniczych i budownictwa kolonijnego.

Rozdział 2. Przyrodnicze, społeczne i gospodarcze uwarunkowania celów ochrony

§ 2. 1. Uwarunkowania przyrodnicze:

  1. według podziału fizyczno-geograficznego Polski, Park położony jest w makroregionie: Pojezierze Mazurskie, mezoregionach: Kraina Wielkich Jezior, Pojezierze Mrągowskie i Równina Mazurska,

  2. obszar Parku położony jest w dorzeczu Wisły, tylko północno-zachodni skrawek Parku należy do dorzecza Pregoły; główną rzeką Parku jest rzeka Krutynia o charakterze pojeziernym. Charakterystyczne dla Parku są liczne jeziora (około 60 powyżej 1 ha) z największym w Polsce Jeziorem Śniardwy. Spośród mniejszych jezior na uwagę zasługują zbiorniki dystroficzne. Na terenie Parku występują też strumienie i małe rzeczki,

  3. gleby Parku są, jak na warunki niżowe, bardzo zróżnicowane, co wynika z różnorodności występującego tu podłoża: torfy, piaski różnego pochodzenia, gliny zwałowe z dużą zawartością węglanu wapnia - ok. 15 %, utwory pyłowe i iły. Podstawowe typy gleb Parku zawiera WYKAZ 1.

    Wykaz 1. (Wg Uggla h, 1956)

A. Gleby autogeniczne

L.P.

Nazwa

Rozmieszczenie

1.

gleby brunatne

zajmują duże powierzchnie w zachodniej części Parku na glinach zwałowych (w kompleksie leśnym pomiędzy wsiami Krutyń, Gałkowo i Choszczna znajduje się glebowa powierzchnia wzorcowa)

2.

gleby płowe

występują miejscami, głównie w zachodniej części Parku, np. na piaskach gliniastych; odkrywka opisana w rejonie wsi Wygryny

3.

    gleby rdzawe




są rozpowszechnione w strefie sandrowej południowej części Parku

4.

    gleby bielicowe




rozpowszechnione na głębokich piaskach (sandry)
w południowej i południowo-wschodniej części Parku

5.

bielice

występują na najuboższych partiach sandru w południowej części Parku

B. Gleby hydrogeniczne

6.

gleby opadowo-glejowe

wytworzone na glinach, spotykane są w okolicach Ukty
w lasach liściastych i mieszanych

7.

gleby gruntowo-glejowe

spotykane są głównie w zachodniej części Parku na piaskach gliniastych i glinach, pod łąkami lub wilgotnymi odmianami lasu liściastego

8.

gleby torfowe wytworzone z torfów wysokich

występują na niedużych obszarach, regularnie, zgodnie
z rozmieszczeniem na terenie Parku torfowisk wysokich

9.

gleby torfowe wytworzone z torfowisk przejściowych

występują na stosunkowo niedużych powierzchniach, jakie zajmują torfowiska przejściowe

10.

gleby torfowe wytworzone z torfowisk niskich

najszerzej rozpowszechniony typ gleb torfowych na terenie Parku, występujący w środkowym i dolnym biegu rzeki Krutyni oraz związany z nisko położonymi terenami przy jeziorach eutroficznych

11.

gleby mułowe właściwe

spotykane są punktowo przy rzece Krutyni i większych strumieniach

12.

gleby gytiowe

występują punktowo na miejscu osuszonych jezior
i w zagłębieniach rynnowych, głównie w bogatszej siedliskowo zachodniej części Parku

13.

gleby torfowo-mułowe

spotykane są miejscami przy rzece Krutyni

14.

gleby murszowe

rozpowszechnione na terenie Parku w miejscach wilgotnych, gdzie zaszedł (lub zachodzi) proces obniżania się poziomu wód gruntowych

15.

czarne ziemie

często spotykane, ale na niedużych obszarach w miejscach płaskich, w zachodniej części Parku

16.

mady rzeczne

występują miejscami przy rzece Krutyni w jej dolnym biegu

17.

gleby deluwialne

spotykane są w rejonie wzgórz marginalnych

C. Gleby antropogeniczne

18.

kulturoziemy łąkowe

Glebowa powierzchnia wzorcowa między wsiami Krutyń, Gałkowo i Chostka w obrębie Krutyń Nadleśnictwa Strzałowo

19.

klasy gleb rolniczych od III-VI

grunty rolne na terenie Parku i otuliny



  1. formy geomorfologiczne charakterystyczne dla Parku:

  • wzgórza  stref  marginalnych - zajmują większą część leśną zlewni rzeki Krutyni, w szczególności południowo-zachodni brzeg Jeziora Mokrego do wsi Mojtyny i Stare Kiełbonki, cały wschodni brzeg tegoż jeziora i dalej na wschód aż do wsi Gałkowo i Osiniak-Piotrowo, zwarty obszar wyznaczony przez północny brzeg Jeziora Mokrego i wsie Lipowo, Bobrówko i Nową Uktę, tereny leśne położone równolegle na południe od linii Mrągowo – Mikołajki – północną większą część tzw. „Lasu Łukniańskiego”, położonego na wschód od jeziora Łuknajno oraz południowo-wschodnie wybrzeża jeziora Śniar­dwy i największą jego wyspę (połączoną groblą z lądem) Szeroki Ostrów;

  • moreny denne - zajmują tereny aktualnie wykorzystywane rolniczo - między Pieckami, Nawiadami
    i Mojtynami w zachodniej części Parku, rolniczy rejon wsi Ukta, Wojnowo i Śwignajno nad środkowym odcinkiem rzeki Krutyni, północne obrzeża Parku między Mrągowem i Mikołajkami, okolice osady Kamień nad jeziorem Bełdany, teren rol­niczy wsi Wejsuny i Onufryjewo na południe od jeziora Warnołty oraz basen jeziora Śniardwy;

  • kemy i sandry młodsze - zajmują zwarty obszar w północno-zachodniej części Parku między północno-zachodnim brzegiem Jeziora Mokrego, jeziorem Wągiel i jeziorem Majcz Wielki, dalej ok. 2-3 kilometrowy pas między jeziorami Majcz Wielki a Mikołajskim, południową część „Lasu Łukciańskiego”, leśny obszar PAN w Popielnie oraz tere­ny leśne położone na południe od jeziora Śniardwy;

  • sandry fazy poznańskiej - zajmują południowe obrzeża Parku, ciągnąc się w jego granicach pasem od jeziora Zdrużno poprzez miejscowość Ruciane Nida do jeziora Jegocin i dalej mniejsze tere­ny na południowy wschód od jeziora Śniardwy;

  • równiny holoceńskie – zajmują tereny torfowiskowe oraz bagiennych łąk i lasów, takie jak: dolina dolnej Krutyni między Uktą a osadą Nowy Most - tzw. „Zalewki”, „Prawdowskie Łąki” przy wschodnim brzegu Jeziora Gardyńskiego, tereny łąkowo-bagienne na zachód i wschód od wsi Wojnowo, podmokłe łąki przy północnym i zachodnim brzegu jeziora Łuknajno, południowo-zachodnie brzegi jeziora Śniar­dwy łącznie ze wschodnim brzegiem jeziora Warnołty, półwysep Kusnort oraz nie­które tereny przy północno-wschodnim i wschodnim brzegu jeziora Śniardwy;

  • opisane formy geomorfologiczne świadczą o urozmaiconej rzeźbie terenu Ma­zurskiego Parku Krajobrazowego. Dodatkowo ilustruje to różnica w wysokościach bezwzględnych między najniższym punktem Parku - 116 m n.p.m. (jeziora Śniar­dwy i Bełdany), a najwyższym 206 m n.p.m. (Krzywe Góry na południe od Mrągowa w otulinie Parku). Lokalne różnice wysokości względnych sięgają 35 metrów. Dotyczy to wzgórz morenowych w północno-zachodniej i zachodniej części Parku. Równiny sandrowe w południowej części Parku położone są średnio na wysokości 120-140 m n.p.m., natomiast północne i północno-zachodnie części Parku leżą już wyżej, na wysokości 140-160 (170) m n.p.m.;

5) formy ochrony przyrody w obrębie Parku takie, jak rezerwaty przyrody i pomniki przyrody oraz położone w otulinie Parku obszary chronionego krajobrazu (art. 153 ustawy o ochronie przyrody z 16 kwietnia 2004 r. - Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220, ze zm.);

a) Rezerwaty przyrody w granicach Parku

WYKAZ 2.

Lp.

Nazwa_rezerwatu__Typ_rezerwatu,_powierzchnia_(ha)__Rok_utwo­rzenia'>Nazwa rezerwatu

Typ rezerwatu, powierzchnia (ha)

Rok utwo­rzenia

Podstawa prawna

Uwagi



Czapliniec

faunistyczny

17,10


1947

Zarz. Woj. Olszt. z dnia 14 maja 1947 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody (Dz. Urz. WRN w Olsztynie Nr 10/81)

Istniejący






Czaplisko-Ławny Lasek

faunistyczny

7,62


1963

Zarz. MLiPD z dnia 8 lipca 1963 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody (MP Nr 65, poz. 327)

Istniejący



Jezioro Lisiny

florystyczny

15,78


1958

Zarz. Nr 66 MLiPD z dnia 4 lutego 1958 r.
w sprawie uznania za rezerwaty przyrody
(MP Nr 11, poz. 74)

Istniejący



Jezioro Łuknajno

faunistyczny

1189,11


1947

Zarz. Woj. Olszt. z dnia 14 maja 1947 r. (Dz. Urz. WRN w Olsztynie Nr 10/24), zmienione Rozp. Nr 18 Woj. Warm.-Maz. z dnia 3 września 2004 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody "Jezioro Łuknajno" (Dz. Urz. Woj. Warm.-Maz. Nr 122, poz. 1565)

Istniejący
Status międzynarodowy:

Rezerwat Biosfery UNESCO (1977), Obszar konwencji RAMSAR (1978).







Jezioro Warnołty

faunistyczny

373,3


1976

Zarz. MLiPD z dnia 24 maja 1976 r. w sprawie uznania za rezerwaty przyrody (MP Nr 24, poz. 108 ze zm.)

Istniejący



Królewska Sosna

leśny

97,42


1959

Zarz. MLiPD z dnia 4 maja 1959 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody (MP Nr 50, poz. 225), zmienione Zarz. MLiPD z dnia 23 sierpnia 1982 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody (MP Nr 20 poz. 179). Dz. Urz. Woj. Warm.-Maz. z 2010 r., Nr 150 poz. 1942.

Istniejący



Krutynia

krajobrazowy

273,12


1983

Zarz. MLiPD z dnia 22 kwietnia 1983 r. w sprawie uznania za rezerwaty przyrody (MP Nr 16, poz. 91)

Istniejący



Krutynia „Dolna”

leśny

969,33


1989

Zarz. MOŚiZN z dnia 11 maja 1989 r. w sprawie uznania za rezerwaty przyrody (MP Nr 17, poz. 120)

Istniejący



Pierwos

leśny

605,48


1987

Zarz. MOŚiZN z dnia 19 lutego 1987 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody (MP Nr 7, poz. 55 ze zm.)

Istniejący



Strzałowo

Leśny

13,13


1958

Zarz. MLiPD z dnia 4 lutego 1958 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody (MP Nr 14, poz. 90). Dz. Urz. Woj. Warm.-Maz. z 2010 r., Nr 211, poz. 2843.

Istniejący



Zakręt

torfowiskowy

105,82


1957

Zarz. MLiPD z dnia 30 kwietnia 1957 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody (MP Nr 41, poz. 264), zmienione Zarz. MLiPD z dnia 23 sierpnia 1982 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody (MP Nr 20, poz. 179). Dz. Urz. Woj. Warm.-Maz. z 2010 r. Nr 150 poz. 1943

Istniejący

Wymienione wyżej rezerwaty nie posiadają planów ochrony. W końcowym etapie ustaleń znajdują się plany ochrony dla rezerwatów „Królewska Sosna”, „Strzałowo”, „Zakręt” i „Jezioro Łuknajno”.

Wykaz 2.a Udokumentowane obszary przyrodniczo cenne proponowane do objęcia ochroną






Nazwa

Cel ochrony i powierzchnia

Lokalizacja

Kto, kiedy i w jakim celu zgłosił lub opisał






Bobrówko

Zachowanie bogactwa florystycznego i faunistycznego, naturalny grąd z bogatym udziałem lipy i łęg wiązowo-jesionowy

Nadl. Strzałowo

220 część, 221,

222 część. 244 część, 245 część.,

246 część.



J. Kruszelnicki, Z. Denisiuk, 1986 r. – zgłoszony w celu poszerzenia sieci rezerwatów, oprac. E. Górska 2001 r.

Oprac. S. Dąbrowski, B. Polakowski, L. Wołos 1999 r. – podany, jako rezerwat projektowany



129, 18 ha



Ukta

Ochrona drzewostanów grądowych o charakterze naturalnym w różnych typach z dużym udziałem starych dębów szypułkowych i lipy, płaty drzewostanów bukowych

Nadl. Maskulińskie, 3291b,c 3292, 3293a, c, d, f, g, h, i, j, l, m, n, 3294b,c3301a, h, i, j, k, 3302, 3303j, 3305, 53/1, 53/2, 53/3 (część zach.), 51 (bez siedliska budowlanego), 58,60/4, 9/2

Wg proj. J. Kruszelnicki 1981 r.

Na podstawie projektu rozporządzenia wojewody warmińsko-mazurskiego, uzgodnionego z OZLP Białystok w 1996 r., Oprac. M. Chmielewska 2001 r.



180 ha



Jezioro Mokre

ochrona jeziora mezotroficznego oraz otaczających lasów

Nadl. Strzałowo

Na podstawie projektu rozporządzenia wojewody warmińsko-mazurskiego z 2006 r.

J. Kruszelnicki, M. Leopold



1567, 49 ha



Ruciański Las

Zachowanie naturalnych partii lasu grądowego

Nadl. Maskulińskie

73, 83, 95, 96, 63 część, 72część, 82część



J. Kruszelnicki 1996 r., E. Krysiak 2001 r. – opis projektowanego rezerwatu

Ok. 150 ha



Kusnort

ochrona nadjeziornych olszyn i płatów łęgu olszowo-jesionowego

Nadl. Maskulińskie

Oddz. 55 i 55A



B. Polakowski, 1985 r. – poszerzenie sieci rezerwatów w MPK,

Oprac. S. Dąbrowski, B. Polakowski, L. Wołos 1999 r. – podany, jako rezerwat projektowany



Ok. 50 ha



Jegocin Duży

zachowanie krajobrazu śródleśnego jeziora mezotroficznego

Nadl. Pisz

B. Polakowski, 1985 r. – poszerzenie sieci rezerwatów w MPK,

Oprac. S. Dąbrowski, B. Polakowski, L. Wołos 1999 r. – podany, jako rezerwat projektowany



127 ha



Kaczerajno-Blankowa Struga

jezioro tarliskowe i matecznik zwierząt wodno-błotnych

Nadl. Pisz

B. Polakowski, 1985 – poszerzenie sieci rezerwatów w MPK,

Oprac. S. Dąbrowski, B. Polakowski, L. Wołos 1999 r. – podany, jako rezerwat projektowany



Ok. 300 ha



Dąbrowa

ochrona partii dąbrowy świetlistej

Nadl. Maskulińskie 113, 114,115,116

B. Polakowski, 1985 – poszerzenie sieci rezerwatów w MPK

Ok. 100 ha



Chamedafne

Ochrona największego w Polsce stanowiska chamedafne północnej

Nadl. Strzałowo

268 część, 269 część

8 część


S. Dąbrowski 1997 r. , J. Kruszelnicki 2001 r. – poszerzenie sieci rezerwatów w MPK

Ok. 40 ha



Głazowisko Wojnowskie

Ochrona fragmentu moreny fazy poznańskiej z największym głazowiskiem leśnym w Puszczy Piskiej, w rejonie Wojnowa i Rosochy

Nadl. Strzałowo

154 część,

155 część

156 część

158 część

171 część

172 część

173 część

174 część

175


J. Kruszelnicki 2001 r., A. Fedoruk 2001 r. – poszerzenie sieci użytków ekologicznych w MPK

Ok.150 ha



Jezioro Skarp

Ochrona mezotroficznego jeziora śródleśnego z alkalicznymi zbiorowiskami nadbrzeżnymi

Woda Skarbu Państwa

J. Kruszelnicki 2001 r., K. Skaraczyńska 2001 r. – opracowanie w celu poszerzenia sieci rezerwatów w MPK

Ok. 30 ha

: WDU N -> 2012


  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna