Dyrektywa 2001/52/we komisji z dnia 3 lipca 2001 r zmieniająca dyrektywę 95/31/we ustanawiającą szczególne kryteria czystości dotyczące substancji słodzących stosowanych w środkach spożywczych



Pobieranie 53.18 Kb.
Data07.05.2016
Rozmiar53.18 Kb.
DYREKTYWA 2001/52/WE KOMISJI
z dnia 3 lipca 2001 r.
zmieniająca dyrektywę 95/31/WE ustanawiającą szczególne kryteria czystości dotyczące substancji słodzących stosowanych w środkach spożywczych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,


uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 89/107/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących dodatków do żywności dopuszczonych do użycia w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi1, zmienioną dyrektywą 94/34/WE2 Parlamentu Europejskiego i Rady, w szczególności jej art. 3 ust. 3 lit. a),
po konsultacji z Naukowym Komitetem ds. Żywności,
a także mając na uwadze, co następuje:


  1. Dyrektywa 94/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie substancji słodzących używanych w środkach spożywczych3, zmieniona dyrektywą 96/83/WE4, wymienia substancje, które mogą być używane jako substancje słodzące w środkach spożywczych.




  1. Dyrektywa Komisji 95/31/WE z dnia 5 lipca 1995 r. ustanawiająca szczególne kryteria czystości dotyczące substancji słodzących stosowanych w środkach spożywczych5, ostatnio zmieniona dyrektywą 2000/51/WE6, ustanawia kryteria czystości w odniesieniu do substancji słodzących wymienionych w dyrektywie 94/35/WE.




  1. W świetle postępu technicznego, konieczna jest zmiana kryteriów czystości ustanowionych w dyrektywie 95/31/WE w odniesieniu do E 421 mannitolu oraz E 950acesulfamu K.




  1. Konieczne jest uwzględnienie specyfikacji oraz technik analitycznych w odniesieniu do substancji słodzących wymienionych w Codex alimentarius Połączonego Komitetu Ekspertów ds. Substancji Dodatkowych (JECFA).



  1. Konieczna jest zmiana dyrektywy 95/31/WE.




  1. Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są w zgodzie z opinią Stałego Komitetu ds. Środków Spożywczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:


Artykuł 1
W Załączniku do dyrektywy 95/31/WE tekst dotyczący E 421 mannitolu oraz E 950 acesulfamu K zastępuje się tekstem znajdującym się w Załączniku do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 2
Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 30 czerwca 2002 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 lipca 2001 r.



W imieniu Komisji

David BYRNE


Członek Komisji

ZAŁĄCZNIK





E 950 ACESULFAM K





Synonimy

Acesulfam potasu, sól potasowa 2,2 ditlenku 3,4-dihydro-6-metylo-1,2,3-oksatiazyn-4-onu


Definicja





Nazwa związku chemicznego

Sól potasowa 2,2 ditlenku 6-metylo-1,2,3-oksatiazyn-4(3H)-onu


Einecs


259-715-3

Wzór chemiczny

C4H4KNO4S


Masa cząsteczkowa

201,24


Analiza

Zawartość nie mniej niż 99% bezwodnego C4H4KNO4S


Opis

Biały, krystaliczny, bezwonny proszek. W przybliżeniu 200 razy słodszy od sacharozy


Identyfikacja





A. Rozpuszczalność

Bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w alkoholu etylowym


B. Absorpcja w ultrafiolecie

Maksimum 227 ± 2 nm dla roztworu 10 mg w 1 000 ml wody


C. Pozytywny odczyn potasu

Test przechodzący (test pozostałości uzyskanych po spaleniu próbki 2 g)


D. Test strącania

Dodać kilka kropel 10% roztworu azotynu kobaltu do roztworu 0,2 g próbki w 2 ml kwasu octowego i 2 ml wody. Powstaje żółty osad


Czystość





Ubytek na skutek suszenia

Nie więcej niż 1% (105 °C, dwie godziny)


Zanieczyszczenia organiczne


Test przechodzący dla 20 mg/kg aktywnych części składowych UV


Fluorek

Nie więcej niż 3 mg /kg

Ołów


Nie więcej niż 1 mg/kg




E 421 MANNITOL





1. Mannitol





Synonimy

D-mannitol


Definicja

Produkowany przez katalityczne uwodornienie roztworów węglowodanów zawierających glukozę i/lub fruktozę


Nazwa związku chemicznego

D-mannitol


Einecs

200-711-8


Wzór chemiczny

C6H14O6


Masa cząsteczkowa

182,2


Analiza

Zawartość nie mniej niż 96,0% i nie więcej niż 102% suchego D-mannitolu


Opis


Biały, krystaliczny, bezwonny proszek


Identyfikacja


A. Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w alkoholu etylowym, praktycznie nierozpuszczalny w eterze


B. Zakres temperatur topnienia


164-169 °C

C. Chromatografia cienkowarstwowa

Test przechodzący


D. Specyficzna rotacja

[α] 20 D: + 23 ° do + 25 ° (roztwór boranu)


E. pH

Między 5 i 8
Dodać 0,5 ml nasyconego roztworu chlorku potasu do 10 ml 10% w/w roztworu próbki, następnie zmierzyć pH


Czystość


Ubytek na skutek suszenia


Nie więcej niż 0,3% (105 °C, cztery godziny).

Redukcja cukrów

Nie więcej niż 0,3% (wyrażone w glukozie)

Cukry łącznie


Nie więcej niż 1% (wyrażone w glukozie)

Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1%


Chlorki

Nie więcej niż 70 mg/kg


Siarczany

Nie więcej niż 100 mg/kg


Nikiel

Nie więcej niż 2 mg/kg


Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg


2. Mannitol wyprodukowany w procesie fermentacji


Synonimy


D-mannitol

Definicja

Wyprodukowany w przerywanym procesie fermentacji w warunkach aerobowych przy zastosowaniu konwencjonalnego szczepu bakterii drożdżowych Zygosaccharomyces rouxii


Nazwa związku chemicznego

D-mannitol


Einecs

200-711-8


Wzór chemiczny

C6H14O6


Masa cząsteczkowa

182,2


Analiza

Zawartość nie mniej niż 99,0% suchego D-mannitolu


Opis

Biały, krystaliczny, bezwonny proszek



Identyfikacja


A. Rozpuszczalność

Rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w alkoholu etylowym, praktycznie nierozpuszczalny w eterze


B. Zakres temperatur topnienia

Między 164 i 169 °C


C. Chromatografia cienkowarstwowa

Test przechodzący


  1. Specyficzna rotacja




[α] 20 D: + 23 ° to + 25 ° (roztwór boranu)

E. pH

Między 5 i 8
Dodać 0,5 ml nasyconego roztworu chlorku potasu do 10 ml 10% w/w roztworu próbki, następnie zmierzyć pH


Czystość





Arabitol

Nie więcej niż 0,3%


Ubytek na skutek suszenia

Nie więcej niż 0,3% (105 °C, cztery godziny)


Redukcja cukrów

Nie więcej niż 0,3% (wyrażone w glukozie)


Cukry łącznie

Nie więcej niż 1% (wyrażone w glukozie)


Popiół siarczanowy

Nie więcej niż 0,1%


Chlorki

Nie więcej niż 70 mg/kg


Siarczany

Nie więcej niż 100 mg/kg


Ołów

Nie więcej niż 1 mg/kg


Tlenowcowe bakterie mezofilowe

Nie więcej niż 103/g


Formy bakterii coli

Brak w 10 g


Salmonella

Brak w 10 g


E. coli

Brak w 10 g


Staphylococcus aureus

Brak w 10 g


Pseudomonas aeruginosa

Brak w 10 g


Pleśń

Nie więcej niż 100/g


Drożdże

Nie więcej niż 100/g”





1 Dz.U. L 40 z 11.2.1989, str. 27.

2 Dz.U. L 237 z 10.9.1994, str. 1.

3 Dz.U. L 237 z 10.9.1994, str. 3.

4 Dz.U. L 48 z 19.2.1997, str. 16.

5 Dz.U. L 178 z 28.7.1995, str. 1.

6 Dz.U. L 198 z 4.8.2000, str. 41.

: enlargement -> ccvista
ccvista -> Rozporządzenie komisji (WE) nr 1607/2003 z dnia 12 września 2003 r zmieniające po raz dwudziesty drugi rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre
ccvista -> Rozporządzenie komisji (WE) nr 1724/2003 z dnia 29 września 2003 r zmieniające po raz dwudziesty trzeci rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre
ccvista -> ProtokóŁ dotyczący współpracy w zwalczaniu zanieczyszczenia Morza Śródziemnego olejami I innymi substancjami szkodliwymi w nagłych przypadkach
ccvista -> Uzgodniony protokóŁ nr 5
ccvista -> Decyzja komisji
ccvista -> Decyzja komisji
ccvista -> Decyzja komisji
ccvista -> Rozporządzenie rady (WE) nr 1470/2001 z dnia 16 lipca 2001 r nakładające ostateczne cło antydumpingowe I stanowiące o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na przywóz świetlówek kompaktowych ze scaloną elektroniką (cfl)
ccvista -> Rozporządzenie komisji (WE) nr 2593/2001 z dnia 28 grudnia 2001 r zmieniające rozporządzenie (WE) nr 909/2001 w odniesieniu do rejestrowania przywozu glifosatu wytwarzanego przez jednego malezyjskiego I jednego tajwańskiego producenta dokonującego
ccvista -> Decyzja komisji




©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna