Dyrektywa parlamentu europejskiego I rady nr 95/2/we z dnia 20 lutego 1995 r w sprawie dodatków do żywności innych niż barwniki I substancje słodzące



Pobieranie 1.46 Mb.
Strona1/11
Data07.05.2016
Rozmiar1.46 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11
DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY NR 95/2/WE
z dnia 20 lutego 1995 r.
w sprawie dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,


uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 100a,
uwzględniając wniosek Komisji1,
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomicznego i Społecznego2,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 189b Traktatu3,
uwzględniając dyrektywę Rady 89/107/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących dodatków do żywności dopuszczonych do użycia w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi4, w szczególności jej art. 3 ust. 2,
a także mając na uwadze co następuje:
różnice istniejące między ustawodawstwami krajowymi odnoszące się do substancji konserwujących, antyutleniaczy i innych dodatków, jak też warunków ich użycia, utrudniają swobodny przepływ środków spożywczych, może to stwarzać warunki dla nieuczciwej konkurencji;
w każdym uregulowaniu dotyczącym dodatków do żywności oraz warunków ich użycia trzeba przede wszystkim brać pod uwagę, potrzebę ochrony konsumenta;
jest ogólnie przyjęte, że nieprzetworzone środki spożywcze oraz niektóre inne środki spożywcze powinny być wolne od dodatków do żywności;
uwzględniając najnowsze informacje naukowe i toksykologiczne dotyczące tych substancji, użycie niektórych z nich powinno być dozwolone jedynie w niektórych środkach spożywczych i w określonych warunkach użycia;
niezbędne jest ustanowienie ścisłych reguł dotyczących używania dodatków do żywności w preparatach dla niemowląt, preparatach do dalszego żywienia niemowląt i żywności podawanej niemowlętom w czasie odstawiania od piersi, określonych w dyrektywie Rady 89/398/EWG z dnia 3 maja 1989 r., w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego5, w szczególności art. 4 ust. 1 lit. e) niniejszej dyrektywy;
nie jest zamiarem niniejszej dyrektywy wywieranie wpływu na reguły odnoszące się do substancji słodzących i barwników;
do momentu przyjęcia przepisów szczególnych w wykonaniu dyrektywy Rady 91/414/EWG, z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin6 oraz dyrektywy Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach, oraz na ich powierzchni7, niektóre substancje należące do tej kategorii są tymczasowo objęte niniejszą dyrektywą;
Komisja dostosuje przepisy wspólnotowe tak, aby były zgodne z regułami ustanowionymi w niniejszej dyrektywie;
Komitet Naukowy ds. żywności został skonsultowany w sprawie substancji, które nie są jeszcze przedmiotem przepisów wspólnotowych;
niezbędne jest włączenie do niniejszej dyrektywy szczególnych przepisów dotyczących dodatków wymienionych w innych przepisach wspólnotowych;
pożądanym jest, by przy podejmowaniu decyzji o tym czy dany środek spożywczy należy do określonej kategorii żywności, postępować zgodnie z procedurą konsultacyjną ze Stałym Komitetem ds. środków spożywczych;
zmiany istniejących kryteriów czystości dotyczących dodatków do żywności, innych niż barwniki i substancje słodzące, jak też nowe specyfikacje dotyczące takich dodatków do żywności, dla których nie obowiązują żadne kryteria czystości, zostaną przyjęte zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 11 dyrektywy 89/107/EWG;
Komitet Naukowy ds. żywności nie wydał jeszcze opinii w sprawie środków do przetwarzania mąki; środki te będą przedmiotem odrębnej dyrektywy;
niniejsza dyrektywa zastępuje dyrektywy 64/54/EWG8, 70/357/EWG9, 74/329/EWG110 i 83/463/EWG11, dyrektywy te tracą moc,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1





  1. Niniejsza dyrektywa jest dyrektywą szczegółową, stanowiącą część dyrektywy ogólnej w rozumieniu art. 3 dyrektywy 89/107/EWG i stosuje się do dodatków innych niż barwniki, substancje słodzące oraz substancje do przetwarzania mąki.




  1. Do środków spożywczych używane mogą być tylko dodatki spełniające wymagania przewidziane przez Naukowy Komitet ds. żywności.




  1. Do celów niniejszej dyrektywy:




  1. „substancje konserwujące” są to substancje, które wydłużają okres przechowywania środków spożywczych, chroniąc je przed zepsuciem powodowanym przez drobnoustroje;




  1. „przeciwutleniacze” są to substancje wydłużające okres przechowywania środków spożywczych, chroniąc je przed zepsuciem powodowanym przez utlenianie, takim jak jełczenie substancji tłustych oraz zmiany w kolorze;




  1. „nośniki”, w tym rozpuszczalniki są to substancje używane do rozpuszczania, rozcieńczania, rozrzedzania lub modyfikowania w każdy inny sposób dodatku do żywności, jednak bez zmiany jego funkcji technologicznej (bez odgrywania roli technologicznej przez same nośniki), w celu ułatwienia posługiwania się nimi, ich zastosowania lub ich używania;




  1. „kwasy” są to substancje, które zwiększają kwasowość środka spożywczego lub nadają mu kwaśny smak;




  1. „regulatory kwasowości” są to substancje, które zmieniają lub ustalają kwasowość lub alkaliczność środka spożywczego;




  1. „substancje przeciwzbrylające” są to substancje, które w środku spożywczym redukują tendencję do zlepiania się poszczególnych cząsteczek środka spożywczego;




  1. „substancje przeciwpianotwórcze” są to substancje, które uniemożliwiają lub ograniczają tworzenie się piany;




  1. „substancje wypełniające” są to substancje, które zwiększają objętość środka spożywczego, przy czym nie zwiększają w sposób znaczący jego wartości energetycznej;




  1. „emulgatory” są to substancje, które dodane do środka spożywczego, pozwalają utworzyć lub utrzymać jednolitą mieszaninę dwóch lub kilku niedających zmieszać się faz takich, jak oliwa i woda;




  1. „sole emulgujące” są to substancje, które rozrzedzają proteiny zawarte w serze, wprowadzając w ten sposób jednolite rozłożenie tłuszczów i innych składników;




  1. „substancje wiążące (teksturotwórcze)” są to substancje, które umożliwiają zachowanie lub spowodowanie, że tkanka owoców i warzyw jest jędrna i chrupiąca, albo które we wzajemnym oddziaływaniu ze środkami żelującymi, tworzą lub wzmacniają żel;




  1. „substancje wzmacniające smak i zapach” są to substancje, które wzmacniają smak i zapach środka spożywczego;




  1. „substancje pianotwórcze” są to substancje, które pozwalają zrealizować jednorodne rozproszenie fazy gazowej w płynnym lub stałym środku spożywczym;




  1. „substancje żelujące” są to substancje, które dodane do środka spożywczego nadają mu konsystencję poprzez utworzenie żelu;




  1. „substancje glazurujące” (włączając środki nawilżające), są to substancje, które zastosowane na powierzchni środka spożywczego, nadają mu wygląd błyszczący lub tworzą warstwę ochronną;




  1. „substancje utrzymujące wilgotność” są to substancje, które uniemożliwiają wysuszenie środków spożywczych, poprzez kompensowanie skutków małej wilgotności powietrza, lub które pomagają na rozpuszczenie proszku w środowisku wodnym;




  1. „skrobie modyfikowane” są to substancje otrzymane w drodze jednego lub kilku procesów chemicznych ze skrobi spożywczych, które mogły podlegać przetworzeniu fizycznemu lub enzymatycznemu i mogą być rozcieńczone lub odbarwione kwasem lub zasadą;




  1. „gazy do pakowania” są to gazy inne niż powietrze, umieszczone w opakowaniu przed, w czasie lub po umieszczeniu w tym opakowaniu środka spożywczego;




  1. „gazy nośne (gazowe środki wypierające)” są to gazy inne niż powietrze, które mają za zadanie wyprzeć środek spożywczy z opakowania;




  1. „substancje spulchniające” są to substancje lub związki substancji, które uwalniają gazy, a w związku z tym zwiększają objętość ciasta lub masy;




  1. „substancje maskujące jony” są to substancje, które tworzą związki chemiczne z jonami metalicznymi;




  1. „stabilizatory” są to substancje, które dodane do środka spożywczego, umożliwiają utrzymanie właściwości fizycznych i chemicznych tego środka. Stabilizatory obejmują substancje, które umożliwiają utrzymanie jednolitego rozproszenia dwóch lub kilku substancji nie dających się zmieszać w środku spożywczym, jak też substancje, które stabilizują, utrzymują lub intensyfikują kolor środka spożywczego;




  1. „zagęstniki” są to substancje, które zwiększają lepkość środka spożywczego.




  1. Substancje do przetwarzania mąki, inne niż emulgatory, są substancjami, które dodane do mąki lub do ciasta, poprawiają jakość wypieku.




  1. Do celów niniejszej dyrektywy, następujące substancje nie są uważane za dodatki do żywności:




  1. substancje używane w przetwarzaniu wody pitnej, przewidziane w dyrektywie 80/778/EWG12;




  1. produkty zawierające pektynę i uzyskane z odpadów suszonych jabłek lub skórek owoców cytrusowych, albo z ich mieszaniny, przez działanie rozcieńczonym kwasem, po którym następuje częściowa neutralizacja przy pomocy soli sodu lub potasu („pektyna płynna”);




  1. baza gumy do żucia;




  1. dekstryna biała lub żółta, skrobia prażona lub dekstrynizowana, skrobia modyfikowana działaniem kwasów lub zasad, skrobia odbarwiona, skrobia fizycznie modyfikowana i skrobia przetworzona za pomocą enzymów amololitycznych;




  1. chlorek amonu;




  1. plazma krwi, żelatyna spożywcza, hydrolizaty białkowe i ich sole, białka mleka i gluten;




  1. aminokwasy i ich sole, inne niż kwas glutaminowy, glicyna, cysteina i cystyna i ich sole, i które nie spełniają funkcji dodatków;




  1. kazeiniany i kazeina;




  1. inulina.




: enlargement -> ccvista
ccvista -> Rozporządzenie komisji (WE) nr 1607/2003 z dnia 12 września 2003 r zmieniające po raz dwudziesty drugi rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre
ccvista -> Rozporządzenie komisji (WE) nr 1724/2003 z dnia 29 września 2003 r zmieniające po raz dwudziesty trzeci rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre
ccvista -> ProtokóŁ dotyczący współpracy w zwalczaniu zanieczyszczenia Morza Śródziemnego olejami I innymi substancjami szkodliwymi w nagłych przypadkach
ccvista -> Uzgodniony protokóŁ nr 5
ccvista -> Decyzja komisji
ccvista -> Decyzja komisji
ccvista -> Decyzja komisji
ccvista -> Rozporządzenie rady (WE) nr 1470/2001 z dnia 16 lipca 2001 r nakładające ostateczne cło antydumpingowe I stanowiące o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na przywóz świetlówek kompaktowych ze scaloną elektroniką (cfl)
ccvista -> Rozporządzenie komisji (WE) nr 2593/2001 z dnia 28 grudnia 2001 r zmieniające rozporządzenie (WE) nr 909/2001 w odniesieniu do rejestrowania przywozu glifosatu wytwarzanego przez jednego malezyjskiego I jednego tajwańskiego producenta dokonującego
ccvista -> Decyzja komisji


  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna