Dyrektywa parlamentu europejskiego I rady nr 95/2/we z dnia 20 lutego 1995 r w sprawie dodatków do żywności innych niż barwniki I substancje słodzące



Pobieranie 1.46 Mb.
Strona2/11
Data07.05.2016
Rozmiar1.46 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11

Artykuł 2





  1. Jedynie substancje wymienione w załącznikach I, III, IV i V mogą być używane w środkach spożywczych do celów wymienionych w art. 1 ust. 3.




  1. Używanie dodatków do żywności wymienionych w załączniku I w środkach spożywczych zgodnie z zasadą „quantum satis” jest dozwolone do celów wymienionych w art. 1 ust. 3, z wyłączeniem środków spożywczych wymienionych w załączniku II.




  1. O ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej, ust. 2 nie stosuje się do:




  1. - nieprzetworzonych środków spożywczych,

- miodu, w rozumieniu dyrektywy 74/409/EWG13,


- niezemulgowanych olejów i tłuszczów pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego,
- masła,
- pasteryzowanego i sterylizowanego (włączając sterylizację UHT) mleka i śmietany (włączając produkty pełne, półtłuste i odtłuszczone),
- niearomatyzowanych, fermentowanych przetworów mlecznych zawierających żywe kultury bakterii,
- naturalnej wody mineralnej, w rozumieniu dyrektywy 80/777/EWG14 i wody źródlanej,
- kawy (z wyłączeniem aromatyzowanej kawy instant) i ekstraktów z kawy,
- herbaty w liściach bez dodatków smakowych,
- cukrów, w rozumieniu dyrektywy 73/437/EWG15,
- makaronów suchych,
- niearomatyzowanej maślanki naturalnej (z wyłączeniem maślanki sterylizowanej).
W rozumieniu niniejszej dyrektywy, nieprzetworzone środki spożywcze, to takie, które nie podlegały żadnemu przetwarzaniu powodującemu istotną zmianę pierwotnego stanu tych środków spożywczych. Jednakże takie środki spożywcze mogły na przykład ulec podziałowi, rozdzieleniu, rozcięciu, wyjęciu kości, siekaniu, obdarciu, obieraniu, oczyszczeniu, mieleniu, krojeniu, myciu, żyłowaniu, zamrożeniu lub mrożeniu, oziębieniu, zmiażdżeniu albo wyłuskaniu, zapakowaniu lub rozpakowaniu.


  1. żywności dla niemowląt i małych dzieci, określonej w dyrektywie 89/398/EWG, łącznie z żywnością dla niemowląt i małych dzieci, które nie są zdrowe. Takie środki spożywcze podlegają przepisom załącznika VI;




  1. środków spożywczych wymienionych w załączniku II, które mogą zawierać tylko te dodatki, które są przewidziane w niniejszym Załączniku i dodatki przewidziane w załącznikach 3 i 4, na warunkach określonych w tych załącznikach.




  1. Dodatki wymienione w załącznikach III i IV mogą być używane tylko w środkach spożywczych wymienionych w tych załącznikach i na warunkach w nich określonych.




  1. Jedynie dodatki wymienione w załączniku V mogą być używane jako nośniki lub rozpuszczalniki dodatków do żywności, na określonych w nim warunkach.




  1. Przepisy niniejszej dyrektywy stosuje się również do środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego zgodnie z dyrektywą 89/398/EWG.




  1. O ile przepisy nie stanowiąinaczej, maksymalne poziomy wskazane w załącznikach odnoszą się do środków spożywczych w takim stanie, w jakim zostały one wprowadzone do obrotu.




  1. W załącznikach do niniejszej dyrektywy, „quantum satis” oznacza, że żaden poziom maksymalny nie został określony. Jednakże dodatki są używane zgodnie z dobrą praktyką wytwarzania, tzn. w ilości nieprzekraczającej poziomu niezbędnego dla osiągnięcia zamierzonego celu i pod warunkiem niewprowadzania konsumenta w błąd.



Artykuł 3





  1. Obecność dodatku do żywności w środku spożywczym jest dozwolona:




  • w środku spożywczym złożonym, innym niż ten określony w art. 2 ust. 3, w takim zakresie w jakim taki dodatek do artykułów żywnościowych jest dozwolony w jednym ze składników tworzących złożony środek spożywczy, lub




  • jeśli środek spożywczy jest przeznaczony wyłącznie do przygotowania złożonego środka spożywczego i w takim zakresie w jakim ten złożony środek spożywczy jest zgodny z przepisami niniejszej dyrektywy.




  1. Ust. 1 nie stosuje się do preparatów dla niemowląt, preparatów do dalszego żywienia niemowląt i żywności podawanej niemowlętom w czasie odstawiania od piersi, w rozumieniu dyrektywy 89/398/EWG, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej.



Artykuł 4

Niniejszą dyrektywę stosuje się z zastrzeżeniem szczególnych dyrektyw zezwalających na używanie, jako substancji słodzących lub barwników, dodatków wymienionych w załącznikach.



Artykuł 5

W miarę potrzeby i zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 6 niniejszej dyrektywy może zostać podjęta decyzja:




  • czy dany środek spożywczy, nie sklasyfikowany w momencie przyjęcia niniejszej dyrektywy, należy do jednej z kategorii środków spożywczych określonych w art. 2 lub w jednym z załączników, lub




  • czy dodatek do artykułów żywnościowych wymieniony w załącznikach i dozwolony na podstawie zasady „quantum satis”, jest używany zgodnie z kryteriami określonymi w art. 2, lub




  • czy dana substancja jest dodatkiem do żywności w rozumieniu art. 1.



Artykuł 6





  1. Jeżeli procedura przewidziana w niniejszym artykule musi zostać zastosowana, Komisja jest wspomagana przez Stały Komitet ds. środków spożywczych, utworzony decyzją 69/414/EWG16, zwany dalej „Komitetem”.




  1. Przewodniczący przekazuje sprawę Komitetowi z własnej inicjatywy lub na wniosek przedstawiciela Państwa Członkowskiego.




  1. Przedstawiciel Komisji przedkłada Komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet wydaje swoją opinię na temat projektu, w terminie, jaki Przewodniczący może określić w zależności od pilności sprawy. Opinia jest wydawana większością przewidzianą w art. 148 ust. 2 Traktatu dla przyjęcia decyzji, jakie Rada musi podjąć na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w Komitecie są ważone w sposób określony w wyżej wymienionym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.

4. a) Komisja przyjmuje przewidywane środki, jeżeli są one zgodne z opinią Komitetu.


b) Jeżeli przewidywane środki nie są zgodne z opinią Komitetu lub gdy opinia taka nie została wydana, Komisja niezwłocznie przedkłada Radzie wniosek w sprawie środków które należy podjąć. Rada podejmuje decyzję kwalifikowaną większością.
Jeżeli po upływie trzech miesięcy od daty przekazania sprawy Radzie, Rada nie podejmie decyzji, proponowane środki zostają przyjęte przez Komisję.


: enlargement -> ccvista
ccvista -> Rozporządzenie komisji (WE) nr 1607/2003 z dnia 12 września 2003 r zmieniające po raz dwudziesty drugi rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre
ccvista -> Rozporządzenie komisji (WE) nr 1724/2003 z dnia 29 września 2003 r zmieniające po raz dwudziesty trzeci rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre
ccvista -> ProtokóŁ dotyczący współpracy w zwalczaniu zanieczyszczenia Morza Śródziemnego olejami I innymi substancjami szkodliwymi w nagłych przypadkach
ccvista -> Uzgodniony protokóŁ nr 5
ccvista -> Decyzja komisji
ccvista -> Decyzja komisji
ccvista -> Decyzja komisji
ccvista -> Rozporządzenie rady (WE) nr 1470/2001 z dnia 16 lipca 2001 r nakładające ostateczne cło antydumpingowe I stanowiące o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na przywóz świetlówek kompaktowych ze scaloną elektroniką (cfl)
ccvista -> Rozporządzenie komisji (WE) nr 2593/2001 z dnia 28 grudnia 2001 r zmieniające rozporządzenie (WE) nr 909/2001 w odniesieniu do rejestrowania przywozu glifosatu wytwarzanego przez jednego malezyjskiego I jednego tajwańskiego producenta dokonującego
ccvista -> Decyzja komisji


1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna