Dyrektywa rady z dnia 14 czerwca 1993 r



Pobieranie 317.71 Kb.
Strona1/9
Data09.05.2016
Rozmiar317.71 Kb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9

DYREKTYWA RADY

z dnia 14 czerwca 1993 r.


koordynująca procedury udzielania zamówień publicznych
przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki,
transportu i telekomunikacji


(93/38/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, a w szczególności jego art. 57 ust. 2 zdanie ostatnie, oraz art. 66, 100 A i 113,

uwzględniając wniosek Komisji1

we współpracy z Parlamentem Europejskim2,

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego3,



a także mając na uwadze co następuje:


  1. należy podjąć środki mające na celu stopniowe ustanowienie rynku wewnętrznego do 31 grudnia 1992 r.; rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w którym jest zapewniony swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału;

  2. zgodnie z przepisami art. 30 i 59 Traktatu, zakazane są ograniczenia swobodnego przepływu towarów oraz swobody świadczenia usług w odniesieniu do zamówień na dostawy i usługi w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji;

  3. przepisy art. 97 Traktatu Euroatom zabraniają stosowania jakichkolwiek ograniczeń w oparciu o przynależność państwową w stosunku do przedsiębiorstw podlegających jurysdykcji Państwa Członkowskiego, jeżeli przedsiębiorstwa te chcą uczestniczyć w budowie instalacji nuklearnych o charakterze naukowym lub przemysłowym lub świadczyć odpowiednie usługi wewnątrz Wspólnoty;

  4. cele te wymagają także skoordynowania procedur udzielania zamówień stosowanych przez podmioty działające w tych sektorach;

  5. Biała Księga w sprawie urzeczywistnienia rynku wewnętrznego zawiera program działań oraz harmonogram otwierania rynków zamówień publicznych w sektorach, które są obecnie wyłączone z zakresu dyrektywy Rady 71/305/EWG z dnia 26 lipca 1971 r. dotyczącej koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane4 oraz dyrektywy Rady 77/62/EWG z dnia 21 grudnia 1976 r. dotyczącej koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na dostawy5;

  6. Biała Księga w sprawie urzeczywistnienia rynku wewnętrznego zawiera program działań oraz harmonogram otwierania rynku zamówień na usługi;

  7. wśród sektorów wyłączonych znajdują się sektory dotyczące zaopatrywania w wodę, energię i usługi transportowe oraz gaz ziemny, w zakresie obowiązywania dyrektywy 77/62/EWG, sektor telekomunikacji;

  8. głównym powodem wyłączenia tych sektorów był fakt, iż podmioty świadczące tego rodzaju usługi w pewnych przypadkach podlegają prawu publicznemu a w innych - prawu prywatnemu;

  9. potrzeba zapewnienia rzeczywistego otwarcia rynku oraz uczciwej równowagi w stosowaniu reguł udzielania zamówień w tych sektorach, wymaga, aby podmioty, które mają być nimi objęte, zostały zdefiniowane według innego kryterium aniżeli ich status prawny;

  10. ponieważ w tych czterech sektorach problemy związane z zamówieniami są podobnej natury, mogą być one uregulowane w jednym akcie;

  11. jednym z głównych powodów, dla których podmioty działające w tych sektorach nie dokonują zakupów w oparciu o reguły konkurencji obejmującej cały obszar Wspólnoty, jest zamknięty charakter rynków, na których działają, z uwagi na prawa specjalne lub wyłączne przyznane przez władze krajowe, dotyczące zaopatrywania, udostępniania lub eksploatacji sieci przeznaczonych do świadczenia danej usługi, eksploatacji danego obszaru geograficznego w szczególnym celu, udostępniania lub eksploatacji sieci telekomunikacji publicznej albo świadczenia publicznych usług telekomunikacyjnych ;

  12. inną ważną przyczyną braku konkurencji obejmującej obszar całej Wspólnoty w tych dziedzinach jest możliwość wpływania, w rozmaity sposób, przez władze krajowe, na działania tych podmiotów, włączając w to zaangażowanie kapitałowe i posiadanie reprezentacji w ich organach administracji, zarządu lub nadzoru;

  13. niniejsza dyrektywa nie powinna mieć zastosowania do działalności takiej kategorii podmiotów, które albo działają poza sektorami gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji albo, co prawda, działają w tych sektorach, jednakże są bezpośrednio poddani siłom konkurencji na rynkach, do których dostęp jest nieograniczony;

  14. właściwe jest, aby podmioty te stosowały wspólne procedury udzielania zamówień w zakresie swej działalności związanej z gospodarką wodną; niektóre z tych podmiotów były objęte dotychczas, w odniesieniu do ich działalności w dziedzinie inżynierii wodnej, nawadniania i osuszania gruntów lub kanalizacji i oczyszczania ścieków, dyrektywami 71/305/EWG oraz 77/62/EWG;

  15. jednakże zaproponowane reguły udzielania zamówień na dostawy towarów są nie odpowiednie dla zakupów wody, ze względu na potrzebę zaopatrywania się w wodę ze źródeł znajdujących się w pobliżu obszaru, w obrębie którego będzie ona używana;

  16. jeżeli spełnione są szczególne warunki, eksploatacja obszaru geograficznego w celu poszukiwania lub wydobywania ropy naftowej, gazu ziemnego, węgla lub innych paliw stałych może być przedmiotem alternatywnych rozwiązań, które umożliwią osiągnięcie tego samego celu, jakim jest otwarcie rynku zamówień; Komisja musi zapewnić uzgodnienie tych warunków przez Państwa Członkowskie, wprowadzające te alternatywne rozwiązania;

  17. Komisja oznajmiła, że zaproponuje środki zmierzające do usunięcia przeszkód w transgranicznej wymianie energii elektrycznej- do końca 1992 r.; reguły zamówień na dostawy towarów nie umożliwiają usunięcia istniejących w sektorze energetycznym przeszkód w zakupie energii i paliw; w konsekwencji nie jest właściwe włączenie tych zakupów do zakresu niniejszej dyrektywy, aczkolwiek należy mieć na uwadze, iż wyłączenie to zostanie powtórnie rozważone przez Radę w oparciu o sprawozdanie i propozycje Komisji;

  18. rozporządzenia 3975/87/EWG6 i 3976/87/EWG7, jak również dyrektywa 87/601/EWG8 i decyzja 87/602/EWG9 mają na celu zwiększenie konkurencji pomiędzy podmiotami oferującymi usługi w zakresie publicznego transportu lotniczego i dlatego nie jest właściwe włączanie tych podmiotów do zakresu niniejszej dyrektywy, jakkolwiek sprawa ta powinna być rozważona w późniejszym terminie, w świetle rozwoju konkurencji;

  19. w świetle konkurencyjnej pozycji wspólnotowej żeglugi morskiej byłoby niewłaściwe, aby większość zamówień w tym sektorze podlegała szczegółowym procedurom; działalność firm eksploatujących promy morskie powinna być kontrolowana; pewne usługi rzeczne i przybrzeżne, świadczone przez instytucje publiczne, nie powinny być w dalszym ciągu wyłączone z dyrektyw 71/305/EWG oraz 77/62/EWG;

  20. należy ułatwiać stosowanie przepisów, odnoszących się do działań nie objętych niniejszą dyrektywą;

  21. reguły udzielania zamówień na usługi powinny być jak najbliższe regułom udzielania zamówień na roboty budowlane i dostawy, o których mowa w niniejszej dyrektywie;

  22. należy unikać przeszkód w swobodnym przepływie usług; usługodawcami mogą być osoby fizyczne lub prawne; niniejsza dyrektywa nie narusza stosowania, na poziomie krajowym, przepisów dotyczących warunków prowadzenia działalności lub wykonywania zawodu, o ile przepisy te są zgodne z prawem wspólnotowym;

  23. w celu stosowania przepisów proceduralnych oraz dla celów monitorowania, sferę usług najlepiej można opisać przez podział na kategorie, nawiązujące do poszczególnych pozycji wspólnej klasyfikacji; załączniki XVI A oraz XVI B do niniejszej dyrektywy odwołują się do nomenklatury CPC (wspólna klasyfikacja produktów) Narodów Zjednoczonych; nomenklatura ta w przyszłości mogłaby zostać zastąpiona przez nomenklaturę wspólnotową; w związku z tym konieczne jest, aby prawnie określić możliwość odpowiedniego dostosowania w zakresie odniesienia dokonanego względem nomenklatury CPC w załącznikach: XVI A oraz XVI B;

  24. świadczenie usług jest objęte niniejszą dyrektywą jedynie wtedy, gdy następuje ono w wyniku udzielenia zamówienia; świadczenie usług w oparciu o inne podstawy, takie jak przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne albo umowy o pracę, nie jest objęte niniejszą dyrektywą;

  25. zgodnie z art. 130 F Traktatu wspieranie badań i rozwoju przyczynia się do wzmacniania naukowych i technologicznych podstaw przemysłu europejskiego, a otwarcie rynków zamówień publicznych służyć będzie temu celowi; udział w finansowaniu programów badawczych nie powinien podlegać niniejszej dyrektywie; dlatego zamówienia na usługi badawcze i rozwojowe, poza tymi, z których pożytki przypadają wyłącznie instytucji zamawiającej do wykorzystania w trakcie prowadzenia działalności własnej pod warunkiem, że świadczona usługa jest w całości opłacona przez tą instytucję zamawiającą, nie są objęte niniejszą dyrektywą;

  26. umowy dotyczące nabycia, najmu lub dzierżawy nieruchomości lub praw do nich wykazują cechy powodujące, iż stosowanie do nich przepisów dotyczących zamówień nie jest właściwe;

  27. usługi arbitrażowe lub mediacyjne są zazwyczaj świadczone przez osoby lub organizacje, zatwierdzone lub wybrane w sposób, który nie może być regulowany przepisami dotyczącymi zamówień;

  28. umowy dotyczące emisji, sprzedaży, kupna i transferu papierów wartościowych i innych instrumentów finansowych nie są objęte niniejszą dyrektywą;

  29. niniejsza dyrektywa nie powinna mieć zastosowania do zamówień uznanych za tajne albo mogących wpłynąć na podstawowe interesy obronne państwa lub udzielonych zgodnie z innymi przepisami określonymi przez obowiązujące umowy międzynarodowe lub przez organizacje międzynarodowe;

  30. u zamówienia udzielane w oparciu o jedyne określone źródło dostawy mogą być, pod pewnymi warunkami, całkowicie lub częściowo wyłączone z niniejszej dyrektywy;

  31. zasady niniejszej dyrektywy nie mogą naruszać międzynarodowych zobowiązań Wspólnoty lub Państw Członkowskich;

  32. właściwe jest wyłączenie niektórych zamówień na usługi, udzielanych przedsiębiorstwu powiązanemu, którego zasadnicza działalność w zakresie usług polega w większym stopniu na świadczeniu ich grupie przedsiębiorstw, której jest członkiem, niż oferowaniu ich na rynku;

  33. pełne stosowanie niniejszej dyrektywy musi być, w okresie przejściowym, ograniczone do udzielania zamówień na te usługi, odnośnie których jej przepisy umożliwią pełne wykorzystanie możliwości rozwoju handlu transgranicznego; zamówienia na inne usługi powinny być monitorowane przez pewien okres, przed podjęciem decyzji w sprawie pełnego zastosowania wspomnianej dyrektywy; w ramach niniejszej dyrektywy należy stworzyć mechanizm dla potrzeb takiego monitorowania; winien on równocześnie umożliwić zainteresowanym wymianę odpowiednich informacji;

  34. odpowiednie zasady Wspólnoty w zakresie wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw oraz innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji mają zastosowanie, jeżeli warunkiem udziału w procedurze udzielania zamówienia lub w konkursie na projekt jest udowodnienie posiadania określonych kwalifikacji, poprzez przedłożenie stosownego dokumentu;

  35. produkty, roboty budowlane lub usługi powinny być opisywane poprzez odniesienie do specyfikacji europejskich; w celu zapewnienia, iż produkt, robota budowlana lub usługa, spełniają wymogi użytkowe przewidziane przez podmiot zamawiający, takie odniesienie może być uzupełnione o specyfikacje, które nie zmieniają istoty rozwiązania lub rozwiązań technicznych ustalonych w specyfikacji europejskiej;

  36. zasady równoważności i wzajemnego uznawania norm krajowych, specyfikacji technicznych i metod produkcji można stosować w dziedzinach, do których ma zastosowanie niniejsza dyrektywa;

  37. przedsiębiorstwa Wspólnoty powinny mieć możliwość ubiegania się o zamówienia na usługi w państwach trzecich; Wspólnota powinna podejmować środki zapobiegające jakimkolwiek ograniczeniom, prawnym lub faktycznym, dostępu do tych zamówień; pod pewnymi warunkami powinna istnieć możliwość podejmowania środków na rzecz otwarcia dostępu przedsiębiorstw z państwa trzeciego do zamówień na usługi objęte niniejszą dyrektywą lub dla ofert pochodzących z tego kraju;

  38. podmioty zamawiające, ustalając w porozumieniu z oferentami terminy składania ofert, powinny stosować się do zasad niedyskryminacji; w przypadku braku takiego porozumienia niezbędne jest przyjęcie odpowiednich przepisów;

  39. należałoby zapewnić większą przejrzystość w określaniu wymogów dotyczących ochrony i warunków zatrudnienia, stosowanych w Państwie Członkowskim, w którym roboty budowlane mają być wykonane;

  40. należałoby uzgodnić przepisy krajowe dotyczące rozwoju regionalnego, które powinny być brane pod uwagę przy udzielaniu zamówień publicznych z celami Wspólnoty oraz podporządkować je zasadom Traktatu;

  41. podmioty zamawiające nie mogą mieć możliwości odrzucenia nienormalnie niskich ofert , zanim nie zażądają pisemnego wyjaśnienia podstawowych elementów oferty;

  42. do pewnych granic, powinna być preferowana oferta z obszaru Wspólnoty w sytuacji, gdy przedstawione zostały równoważne oferty z państw trzecich;

  43. niniejsza dyrektywa nie powinna negatywnie wpływać na pozycję Wspólnoty we wszelkich obecnych lub przyszłych negocjacjach międzynarodowych;

  44. w wyniku takich międzynarodowych negocjacji, niniejsza dyrektywa powinna znaleźć zastosowanie w stosunku do ofert pochodzących z państw trzecich, na mocy decyzji Rady;

  45. zasady, które mają być stosowane przez zainteresowane podmioty, powinny stanowić układ odniesienia dla rzetelnej praktyki gospodarczej i pozostawić im maksimum elastyczności;

  46. dla zrównoważenia tej elastyczności, jak również w interesie wzajemnego zaufania należy zapewnić przynajmniej minimalny poziom przejrzystości przepisów oraz przyjąć odpowiednie metody dla monitorowania realizacji niniejszej dyrektywy;

  47. niezbędne jest dostosowanie dyrektyw 71/305/EWG oraz 77/62/EWG w celu ustalenia jasno określonych zakresów zastosowania; zakres dyrektywy 71/305/EWG nie powinien być ograniczany z wyjątkiem zamówień w sektorach: wodnym i telekomunikacji; zakres dyrektywy 77/62/EWG nie powinien być ograniczany, z wyjątkiem niektórych zamówień w sektorze wodnym; zakres dyrektyw: 71/305/EWG i 77/62/EWG nie powinien być jednakże rozciągany na zamówienia udzielane przez przewoźników lądowych, powietrznych, morskich, przybrzeżnych i rzecznych, którzy mimo prowadzenia działalności gospodarczej – przemysłowej lub handlowej – należą do administracji państwowej; pewne zamówienia, udzielane przez przewoźników lądowych, powietrznych, morskich, przybrzeżnych i rzecznych, należących do administracji państwowej, mające na celu jedynie wykonanie usług publicznych, powinny zostać objęte niniejszą dyrektywą;

  48. niniejsza dyrektywa powinna być ponownie przeanalizowana w świetle doświadczeń;

  49. otwarcie dostępu do zamówień w sektorach objętych niniejszą dyrektywą może niepomyślnie wpłynąć na gospodarkę Królestwa Hiszpanii; gospodarki Republiki Greckiej i Republiki Portugalskiej będą zmuszone ponieść jeszcze większe obciążenia; dlatego właściwe jest, aby kraje te otrzymały odpowiednio więcej czasu na wprowadzenie w życie niniejszej dyrektywy.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:



TYTUŁ I

Przepisy ogólne

Artykuł 1

W rozumieniu niniejszej dyrektywy:



  1. „Instytucje publiczne” oznaczają Państwo, jednostki samorządu terytorialnego, podmioty prawa publicznego lub związki zawarte przez co najmniej jedną taką jednostkę lub podmiot prawa publicznego.

Dany podmiot uważany jest za podmiot prawa publicznego, jeżeli:

    • został ustanowiony w szczególnym celu zaspokajania potrzeb w interesie ogólnym, który nie ma charakteru przemysłowego lub handlowego,

    • posiada osobowość prawną,

oraz

    • jest finansowany w przeważającej części przez Państwo, jednostki samorządu terytorialnego, lub przez inne podmioty prawa publicznego lub jeżeli jego zarząd podlega nadzorowi ze strony tych instytucji lub jeżeli ponad połowę składu jego organu administracji, zarządu lub nadzoru stanowią osoby mianowane przez Państwo, jednostki samorządu terytorialnego, lub przez inne podmioty prawa publicznego;

  1. „Przedsiębiorstwem publicznym” jest każde przedsiębiorstwo, na które instytucje publiczne mogą wywierać bezpośrednio bądź pośrednio dominujący wpływ poprzez bycie właścicielem, zaangażowanie finansowe lub poprzez zasady określające jego działanie. Domniemywa się istnienie dominującego wpływu ze strony instytucji publicznych wobec przedsiębiorstwa, jeżeli instytucje te, bezpośrednio lub pośrednio:

    • posiadają większość kapitału udziałowego tego przedsiębiorstwa,

lub

    • kontrolują większość głosów przypadających na akcje emitowane przez to przedsiębiorstwo,

lub

    • mogą powoływać ponad połowę składu organu administracji, zarządu lub nadzoru tego przedsiębiorstwa;

  1. „Przedsiębiorstwem powiązanym” jest każde przedsiębiorstwo, którego roczne sprawozdania finansowe są skonsolidowane ze sprawozdaniami podmiotu zamawiającego, zgodnie z wymogami siódmej dyrektywy Rady 83/349/EWG z dnia 13 czerwca 1983 r., wydanej na podstawie artykułu 54 ust. 3 lit. g) Traktatu, w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych lub, w przypadku podmiotów, które nie podlegają niniejszej dyrektywie, każde przedsiębiorstwo, na które podmiot zamawiający może wywierać, bezpośrednio lub pośrednio, dominujący wpływ w rozumieniu ust. 2 lub przedsiębiorstwo, które może wywierać dominujący wpływ na podmiot zamawiający lub które wspólnie z podmiotem zamawiającym podlega dominującemu wpływowi innego przedsiębiorstwa z uwagi na własność, zaangażowanie finansowe lub reguły określające jego działanie;

  2. „Zamówieniami na dostawy, roboty budowlane i usługi” są umowy o charakterze majątkowym, zawierane na piśmie pomiędzy jednym z podmiotów zamawiających, o których mowa w art. 2 a dostawcą, wykonawcą lub usługodawcą, których przedmiotem jest:

  1. w przypadku zamówień na dostawy: kupno, kupno na raty, dzierżawa, najem lub leasing z opcją kupna lub bez, produktów;

  2. w przypadku zamówień na roboty budowlane: wykonanie albo wykonanie i zaprojektowanie, albo realizacja, za pomocą jakichkolwiek środków, robót w zakresie budownictwa lub inżynierii lądowej i wodnej, o których mowa w załączniku XI. Zamówienia te mogą ponadto obejmować dostawy i usługi niezbędne do ich wykonania;

  3. w przypadku zamówień na usługi: jakikolwiek przedmiot inny niż te, o których mowa w lit a) i b), z wyłączeniem:

  1. zamówień, których przedmiotem jest, bez względu na sposób finansowania, nabycie, najem lub dzierżawa gruntów, istniejących budynków i innych nieruchomości lub praw do nich; niniejszej dyrektywie podlegają jednak umowy o świadczenie usług finansowych, zawarte w dowolnej formie, równocześnie, przed lub po zawarciu umowy nabycia najmu lub dzierżawy;

  2. zamówień na usługi telefoniczne, teleksowe, radiotelefoniczne, przywoławcze lub satelitarne;

  3. zamówień na usługi arbitrażowe lub koncyliacyjne;

  4. zamówień na emisję, sprzedaż, nabycie lub transfer papierów wartościowych lub innych instrumentów finansowych;

  5. zamówień dotyczących nawiązania stosunku pracy;

  6. zamówień, na usługi badawcze i rozwojowe innych niż te, z których pożytki przypadają wyłącznie instytucji zamawiającej do wykorzystania w trakcie prowadzenia działalności własnej pod warunkiem, że świadczona usługa jest w całości opłacona przez tą instytucję zamawiającą.

Zamówienia, które obejmują dostarczenie usług i dostaw są uważane za zamówienia na dostawy, jeżeli całkowita wartość dostaw jest większa od wartości usług objętych zamówieniem;

  1. „Umową ramową” jest umowa pomiędzy jednym z podmiotów zamawiających, o których mowa w art. 2 lit. a), a jednym lub większą liczbą dostawców, wykonawców lub usługodawców, której celem jest ustalenie warunków, dotyczących zamówień, które mają zostać udzielone w danym okresie, w szczególności w odniesieniu do cen oraz, o ile dotyczy, przewidywanej wielkości;

  2. „Oferentem” jest dostawca, wykonawca lub usługodawca, który składa ofertę, zaś „kandydatem” jest podmiot, który ubiega się o zaproszenie do udziału w procedurze ograniczonej lub negocjacyjnej; usługodawcami mogą być osoby fizyczne lub prawne, w tym również podmioty zamawiające w rozumieniu art. 2;

  3. „Procedurami otwartymi, ograniczonymi i negocjacyjnymi” są procedury udzielania zamówień stosowane przez podmioty zamawiające, w których:

  1. w przypadku procedur otwartych – oferty mogą składać wszyscy zainteresowani dostawcy, wykonawcy lub usługodawcy;

  2. w przypadku procedur ograniczonych – oferty mogą składać jedynie kandydaci zaproszeni przez podmiot zamawiający;

  3. w przypadku procedur negocjacyjnych – podmiot zamawiający sam wybiera dostawców, wykonawców i usługodawców i negocjuje warunki zamówienia z jednym lub kilkoma spośród nich;

  1. „Specyfikacjami technicznymi” są wymogi techniczne, w szczególności zawarte w dokumentacji zamówienia, określające cechy robót, materiału, produktu, dostawy lub usługi, umożliwiające obiektywny opis robót, materiału, produktu, dostawy lub usługi w taki sposób, aby spełniły cel wyznaczony przez podmiot zamawiający. Specyfikacje techniczne mogą obejmować jakość, funkcjonalność, bezpieczeństwo lub rozmiary, jak również wymagania stawiane materiałowi, produktowi, dostawie lub usłudze w zakresie zapewnienia jakości, terminologii, symboli, testowania oraz metod testowania, pakowania, znakowania lub etykietowania. W przypadku robót budowlanych mogą one także obejmować reguły projektowania i kosztorysowania, warunki testowania, inspekcji i przyjęcia obiektów budowlanych oraz techniki lub metody konstrukcyjne oraz wszelkie inne warunki techniczne, których spełnienia podmiot zamawiający może określić na mocy przepisów ogólnych lub szczegółowych w odniesieniu do ukończonych obiektów budowlanych oraz do materiałów lub elementów, które je tworzą;

  2. „Normą” jest specyfikacja techniczna zatwierdzona przez uznany organ normalizacyjny w celu powtarzalnego lub ciągłego stosowania, której przestrzeganie co do zasady nie jest obowiązkowe;

  3. „Normą europejską” jest norma zatwierdzona przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN) lub przez Europejski Komitet Normalizacji Elektrotechnicznej (CENELEC) jako „norma europejska (EN)lub „dokument harmonizacyjny (HD)”, zgodnie ze wspólnymi regułami tych organizacji lub przez Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ETSI), zgodnie z jego własnymi regułami, jako „europejska norma telekomunikacyjna (ETS)”;

  4. „Wspólną specyfikacją techniczną” jest specyfikacja techniczna ustanowiona zgodnie z procedurą uznawaną w Państwach Członkowskich, w celu zapewnienia jednolitego jej stosowania we wszystkich Państwach Członkowskich i opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich;

  5. „Europejskim zatwierdzeniem technicznym” jest aprobująca ocena techniczna zdatności produktu do użycia w konkretnym celu, wydana w oparciu o wymogi zasadnicze w zakresie robót budowlanych przy użyciu własnej charakterystyki produktu oraz określonych warunków jej zastosowania i wykorzystania, jak to jest określone w dyrektywie Rady 89/106/EWG z 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych. Europejskie zatwierdzenia techniczne wydawane są przez organ zatwierdzający, powołany w tym celu przez dane Państwo Członkowskie ;

  6. „Specyfikacją europejską” jest wspólna specyfikacja techniczna, europejskie zatwierdzenie techniczne lub norma krajowa wdrażająca normę europejską;

  7. „Publiczną siecią telekomunikacyjną” jest infrastruktura, która umożliwia przenoszenie sygnałów pomiędzy określonymi punktami końcowymi sieci za pomocą przewodów, poprzez mikrofale, środkami optycznymi lub innymi środkami elektromagnetycznymi;

„Punktem końcowym sieci” jest każde fizyczne przyłącze i techniczna specyfikacja dostępu do niego, które stanowi część publicznej sieci telekomunikacyjnej i jest niezbędne do dostępu i skutecznego porozumiewania się przy użyciu tej sieci;

  1. „Usługami telekomunikacji publicznej” są usługi telekomunikacyjne, których świadczenie Państwa Członkowskie powierzyły odrębnie jednej lub kilku jednostkom telekomunikacyjnym;

„Usługami telekomunikacyjnymi” są usługi, których świadczenie polega w całości lub w części na transmitowaniu i ukierunkowywaniu sygnałów w publicznej sieci telekomunikacyjnej za pomocą procesów telekomunikacyjnych, za wyjątkiem emisji radiowej i telewizyjnej;

  1. „Konkursami na projekty” są procedury krajowe, z nagrodami lub bez, umożliwiające podmiotowi zamawiającemu uzyskanie planu lub projektu, wybranego przez komisję konkursową, przede wszystkim w dziedzinie planowania przestrzennego, urbanistyki, architektury i budownictwa lub przetwarzania danych.

Artykuł 2

  1. Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do podmiotów zamawiających, które:

  1. są instytucjami publicznymi lub przedsiębiorstwami publicznymi i wykonują jedną z działalności, o których mowa w ust. 2;

  2. jeżeli nie są instytucjami publicznymi lub przedsiębiorstwami publicznymi, prowadzą jeden lub więcej działalności spośród tych, o których mowa w ust. 2 oraz działają na podstawie praw specjalnych lub wyłącznych przyznanych im przez właściwy organ Państwa Członkowskiego.

  1. Odpowiednimi kategoriami działalności dla celów niniejszej dyrektywy są:

  1. udostępnianie lub eksploatacja stałych sieci przeznaczonych do świadczenia usług dla ludności, w zakresie produkcji, transportu lub dystrybucji:

  1. wody pitnej;

lub

  1. energii elektrycznej;

lub

  1. gazu ziemnego bądź energii cieplnej;

lub dostarczanie wody pitnej, energii elektrycznej, gazu ziemnego bądź energii cieplnej do takich sieci;

  1. eksploatacja określonego obszaru geograficznego w celu:

  1. poszukiwania lub wydobywania ropy naftowej, gazu ziemnego, węgla lub innych paliw stałych;

lub

  1. udostępniania przewoźnikom powietrznym, morskim i rzecznym infrastruktury lotnisk, portów morskich lub śródlądowych lub innych terminali ;

  1. eksploatacja sieci przeznaczonej do świadczenia usługi dla ludności w zakresie transportu koleją, systemami automatycznymi, tramwajami, trolejbusami, autobusami lub koleją linową.

W przypadku usług transportowych uważa się, iż sieć istnieje, jeżeli usługa jest świadczona zgodnie z warunkami określonymi przez właściwe organy Państwa Członkowskiego, takimi jak warunki dotyczące obsługiwanych tras, zdolności przewozowej lub częstotliwości usługi;

  1. udostępnienie lub eksploatacja sieci telekomunikacji publicznej lub świadczenie jednej lub większej liczby publicznych usług telekomunikacyjnych.

  1. W rozumieniu ust. 1 lit. b) „prawa specjalne lub wyłączne” oznaczają prawa wynikające z zezwoleń udzielonych przez właściwe organy danego Państwa Członkowskiego na mocy ustawy, aktu wykonawczego lub działania administracyjnego, których rezultatem jest zastrzeżenie wykonywania działalności określonych w ust. 2 dla jednej lub większej liczby podmiotów.

W szczególności uważa się, że podmiot zamawiający korzysta z praw specjalnych lub wyłącznych, jeżeli:

  1. celem stworzenia sieci lub udostępnienia infrastruktury, o których mowa w ust. 2, może skorzystać z procedur wywłaszczenia na cele publiczne lub obciążenia własności służebnością lub też może umieścić urządzenia sieci na, pod lub nad publicznym szlakiem komunikacyjnym;

  2. w przypadku, o którym mowa w ust. 2 lit. a), podmiot dostarcza wodę pitną, energię elektryczną, gaz ziemny lub energię cieplną do sieci eksploatowanej przez podmiot korzystający z praw specjalnych lub wyłącznych przyznanych przez właściwy organ danego Państwa Członkowskiego.

  1. Świadczenie usług transportu autobusowego dla ludności nie jest uważane za działalność wchodzącą w zakres ust. 2 lit. c), jeżeli inne podmioty mogą świadczyć takie usługi, czy to w całości czy też na danym obszarze geograficznym, na tych samych warunkach co podmiot zamawiający.

  2. Dostarczanie przez podmiot zamawiający inny niż instytucja publiczna, wody pitnej, energii elektrycznej, gazu ziemnego lub energii cieplnej do sieci przeznaczonych do świadczenia usługi dla ludności nie jest uważane za czynność wchodzącą w zakres ust. 2 lit. a), jeżeli:

  1. w przypadku wody pitnej lub energii elektrycznej:

  • dany podmiot wytwarza wodę pitną lub energię elektryczną, ponieważ ich zużycie jest niezbędne dla podejmowania działalności innych niż te, o których mowa w ust. 2, oraz

  • dostawa do sieci publicznej jest uzależniona tylko od własnego zużycia danego podmiotu i nie przekracza 30 procent całkowitej produkcji wody pitnej lub energii elektrycznej tego podmiotu, z uwzględnieniem średniej z ostatnich trzech lat, włączając w to rok bieżący;

  1. w przypadku gazu ziemnego lub energii cieplnej:

  • produkcja gazu ziemnego lub energii cieplnej przez dany podmiot jest nierozłącznie związana z wykonywaniem działalności innych niż te, o których mowa w ust. 2, oraz

  • dostawa do sieci publicznej ma na celu jedynie gospodarcze wykorzystanie tej produkcji i wynosi nie więcej niż 20 procent produkcji danego podmiotu, z uwzględnieniem średniej z ostatnich trzech lat, włączając w to rok bieżący.

  1. Podmioty zamawiające wymienione w załącznikach od I do X spełniają wyżej wymienione kryteria. Celem zapewnienia, iż wykazy te są na tyle wyczerpujące, na ile to możliwe, Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o zmianach dotyczących ich wykazów. Komisja weryfikuje załączniki od I do X zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 40.

Artykuł 3

  1. Państwo Członkowskie może zwrócić się do Komisji o nieuznawanie eksploatacji obszarów geograficznych w celu wydobycia ropy naftowej, gazu ziemnego, węgla lub innych paliw stałych za działalność określoną w art. 2 ust. 2 lit. b) i) oraz o nieuznawanie podmiotów za działające na podstawie praw specjalnych lub wyłącznych w rozumieniu art. 2 ust. 3 lit. b) z powodu podjęcia jednej lub kilku takich działalności, pod warunkiem, że zostaną spełnione wszystkie poniższe warunki w odniesieniu do krajowych przepisów prawnych dotyczących takich działalności:

  1. w czasie, gdy składany jest wniosek o udzielenie zezwolenia na eksploatację takiego obszaru geograficznego, inne podmioty mogą swobodnie starać się o zezwolenia w tym samym celu i na tych samych warunkach, co podmiot zamawiający;

  2. zdolność techniczna i finansowa, którą powinny posiadać podmioty, które mają podjąć dane działalności, jest ustalana przed merytoryczną oceną konkurencyjnych wniosków o udzielenie zezwolenia;

  3. zezwolenia na podjęcie takich działalności są udzielane na podstawie obiektywnych kryteriów dotyczących sposobu, w jaki zamierza się prowadzić eksploatację lub wydobycie, które są ustalane i ogłaszane przed składaniem wniosków i które są stosowane w sposób niedyskryminacyjny;

  4. wszystkie warunki i wymogi dotyczące wykonywania lub przerwania działalności, włączając w to przepisy dotyczące zobowiązań w zakresie eksploatacji, opłat od prawa własności oraz udziału w kapitale i przychodzie jednostek, są ustalane i dostępne przed złożeniem wniosków o udzielenie zezwolenia, a następnie stosowane w sposób niedyskryminacyjny; każda zmiana takich warunków i wymogów powinna być stosowana do wszystkich podmiotów; w innym przypadku wszelkie zmiany muszą być dokonywane w sposób niedyskryminacyjny, jednakże zobowiązania w zakresie eksploatacji nie muszą być ustalane do momentu bezpośrednio poprzedzającego udzielenia zezwolenia oraz

  5. Podmioty zamawiające nie są zobowiązane na mocy jakiejkolwiek ustawy, aktu wykonawczego, wymogu administracyjnego, umowy lub porozumienia do informowania o zamierzonych lub rzeczywistych źródłach zamówień, z wyjątkiem uwzględniania żądań władz krajowych i wyłącznie dla realizacji celów wspomnianych w art. 36 Traktatu.

  1. Państwa Członkowskie, które stosują przepisy ust. 1 zapewniają, poprzez warunki udzielania zezwoleń i inne odpowiednie środki, że wszystkie podmioty:

  1. przestrzegają zasad niedyskryminacyjnego i konkurencyjnego dokonywania zamówień, w odniesieniu do zamówień na dostawy, roboty i usługi, w szczególności w zakresie informacji o planowanych zamówieniach, jakie podmiot udostępnia przedsiębiorstwom;

  2. przekazują Komisji, przy zachowaniu warunków, które zostaną określone w przyszłości zgodnie z art. 40, informacje dotyczące udzielania zamówień.

  1. Przepisy ust. 1 lit. a), b) i c) nie mają zastosowania do indywidualnych koncesji lub zezwoleń udzielonych przed datą wprowadzenia niniejszej dyrektywy przez Państwa Członkowskie, zgodnie z art. 45, pod warunkiem, iż w tym momencie inne podmioty mogą swobodnie składać wnioski o udzielenie zezwolenia na eksploatację obszarów geograficznych w celu poszukiwania lub wydobywania ropy, gazu, węgla lub innych paliw stałych według niedyskryminacyjnych zasad i obiektywnych kryteriów. Przepis ust. 1 lit. d) nie ma zastosowania do warunków lub wymogów ustalonych, wprowadzonych lub zmienionych przed datą, o której mowa powyżej.

  2. Państwo Członkowskie, które chce zastosować ust. 1, powiadamia o tym Komisję, informując jednocześnie o wszelkich ustawach, aktach wykonawczych lub decyzjach administracyjnych, umowach lub porozumieniach, o których mowa w ust. 1 i 2.

Komisja podejmuje decyzję zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 40 ust. 5-8. Swoje decyzje zobowiązana jest opublikować, wraz z podaniem uzasadnienia, w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Komisja przedstawia Radzie coroczne sprawozdanie o realizacji przepisów niniejszego artykułu i dokonuje przeglądu jego stosowania w sposób zgodny ze strukturą sprawozdań, określoną w art. 44.



Artykuł 4

  1. Udzielając zamówienia na dostawy, roboty budowlane lub usługi lub organizując konkurs na projekt, podmioty zamawiające są zobowiązane stosować procedury dostosowane do przepisów niniejszej dyrektywy.

  2. Podmioty zamawiające są zobowiązane zagwarantować, że nie ma dyskryminacji pomiędzy różnymi dostawcami, wykonawcami lub usługodawcami.

  3. W związku z dostarczaniem specyfikacji technicznych zainteresowanym dostawcom, wykonawcom lub usługodawcom lub w związku z kwalifikacją i wyborem dostawców, wykonawców lub usługodawców oraz w związku z udzielaniem zamówień, podmioty zamawiające mogą zastosować wymogi mające na celu ochronę poufnego charakteru informacji, które udostępniają.

  4. Niniejsza dyrektywa nie ogranicza prawa dostawców, wykonawców i usługodawców do żądania od podmiotu zamawiającego, zgodnie z prawem krajowym, przestrzegania poufności informacji, które udostępniają.

Artykuł 5

  1. Podmioty zamawiające mogą traktować umowy ramowe jak zamówienia w rozumieniu art. 1 ust. 4 i udzielać ich zgodnie z niniejszą dyrektywą.

  2. Jeżeli podmioty zamawiające zawarły umowę ramową zgodnie z niniejszą dyrektywą, przy udzielaniu zamówienia opartego na tej umowie, mogą zastosować art.20 ust. 2 lit. i).

  3. Jeżeli umowa ramowa nie została zawarta zgodnie z niniejszą dyrektywą, podmioty zamawiające nie mogą zastosować art. 20 ust. 2 lit. i).

  4. Podmioty zamawiające nie mogą wykorzystywać umów ramowych w celu uniknięcia, ograniczenia lub utrudnienia konkurencji.

Artykuł 6

  1. Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do zamówień lub konkursów na projekty, które są udzielane lub organizowane w innym celu, niż prowadzenie działalności określonej w art. 2 ust. 2, lub prowadzenie takiej działalności w państwie trzecim, o ile nie pociąga ona za sobą fizycznego wykorzystania sieci lub obszaru geograficznego wewnątrz Wspólnoty.

  2. Jednakże niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do zamówień lub konkursów na projekty udzielanych lub organizowanych przez podmioty prowadzące działalność, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. a) i) oraz:

  1. związanych z projektami w zakresie inżynierii wodnej, nawadnianiem lub osuszaniem gruntów, pod warunkiem, że ilość wody pitnej stanowić będzie ponad 20 procent całości wody uzyskiwanej w wyniku realizacji takich projektów bądź instalacji nawadniających lub osuszających lub

  2. związanych z kanalizacją i oczyszczaniem ścieków.

  1. Podmioty zamawiające są zobowiązane powiadamiać Komisję, na jej wniosek, o wszelkich działalnościach, które uznają za wyłączone z zakresu niniejszej dyrektywy zgodnie z ust. 1. Komisja może okresowo ogłaszać w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich wykazy kategorii działalności, które uważa za objęte tym wyłączeniem. Czyniąc to Komisja uwzględnia wszelkie wrażliwe kwestie gospodarcze, na które podmioty zamawiające mogą zwracać uwagę, przekazując takie informacje.

Artykuł 7

  1. Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do zamówień udzielanych w celu odsprzedaży lub wynajęcia osobie trzeciej, pod warunkiem, że podmiot zamawiający nie korzysta z prawa specjalnego lub wyłącznego do sprzedaży lub wynajęcia przedmiotu zamówienia oraz, że inne podmioty mogą swobodnie sprzedawać lub wynajmować go na tych samych warunkach, jak podmiot zamawiający.

  2. Podmioty zamawiające zobowiązane są powiadamiać Komisję, na jej wniosek, o wszelkich kategoriach produktów i działalności, które uznają za wyłączone z zakresu niniejszej dyrektywy zgodnie z ust. 1. Komisja może okresowo ogłaszać w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich wykazy kategorii działalności, które uważa za objęte tym wyłączeniem. Czyniąc to Komisja uwzględnia wszelkie wrażliwe kwestie gospodarcze, na które podmioty zamawiające mogą zwracać uwagę, przekazując takie informacje.

Artykuł 8

  1. Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do zamówień, których udzielają podmioty zamawiające, prowadzące działalność określoną w art. 2 ust. 2 lit. d), wyłącznie w celu umożliwienia im świadczenia jednej lub większej liczby usług telekomunikacyjnych, jeżeli inne podmioty mogą swobodnie zaoferować te same usługi na tym samym obszarze geograficznym i zasadniczo na tych samych warunkach.

  2. Podmioty zamawiające są zobowiązane powiadomić Komisję, na jej wniosek, o wszelkich usługach, które uznają za wyłączone z zakresu niniejszej dyrektywy na mocy ust. 1. Komisja może okresowo ogłaszać w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich wykaz usług, które uważa za objęte tym wyłączeniem. Czyniąc to Komisja uwzględnia wszelkie wrażliwe kwestie gospodarcze, na które podmioty zamawiające mogą zwracać uwagę, przekazując takie informacje.

Artykuł 9

  1. Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do:

  1. zamówień, które podmioty wymienione w załączniku I udzielają w celu zakupu wody;

  2. zamówień, których podmioty wymienione w załącznikach od II do V udzielają w celu dostaw energii lub paliw do produkcji energii.

  1. Rada jest zobowiązana rozpatrzyć ponownie przepisy ust. 1, kiedy otrzyma sprawozdanie Komisji zawierający stosowne propozycje.

Artykuł 10

Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do zamówień, które są określone przez Państwa Członkowskie jako tajne, gdy ich wykonaniu muszą towarzyszyć specjalne środki bezpieczeństwa, zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi danego Państwa Członkowskiego albo gdy wymaga tego ochrona podstawowych interesów bezpieczeństwa tego Państwa



Artykuł 11

Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do zamówień na usługi udzielane podmiotowi, który sam jest instytucją zamawiającą w rozumieniu art. 1 lit. b) dyrektywy Rady 92/50/EWG z 18 czerwca 1992 r. o koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na usługi12, na podstawie wyłącznego prawa, z którego korzysta na mocy opublikowanej ustawy, aktu wykonawczego lub decyzji administracyjnej, które są zgodne z Traktatem.



Artykuł 12

Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do zamówień, które podlegają innym regułom proceduralnym, i są udzielane:



  1. na podstawie umowy międzynarodowej, zgodnej z Traktatem, zawartej pomiędzy Państwem Członkowskim a jednym lub wieloma państwami trzecimi, dotyczącej usług mających na celu wspólną realizację lub użytkowanie projektu przez państwa-sygnatariuszy; każdą taką umowę należy podać do wiadomości Komisji, która może skonsultować się z Komitetem Doradczym ds. zamówień publicznych powołanym decyzją Rady 71/306/EWG13, lub w przypadku umów, którym podlegają zamówienia udzielane przez jednostki wykonujące działalność, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. d), z Komitetem Doradczym ds. zamówień telekomunikacyjnych, przewidzianym w art. 39;

  2. przedsiębiorstwom pochodzącym z Państw Członkowskich lub z państw trzecich, na podstawie umowy międzynarodowej związanej ze stacjonowaniem wojsk;

  3. na podstawie szczególnej procedury organizacji międzynarodowej.

Artykuł 13

  1. Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do zamówień na usługi, które:

  1. podmiot zamawiający udziela przedsiębiorstwu powiązanemu;

  2. są udzielane przez wspólne przedsiębiorstwo utworzone przez pewną liczbę podmiotów zamawiających w celu prowadzenia odpowiedniej działalności w rozumieniu art. 2 ust. 2 jednemu z tych podmiotów zamawiających lub przedsiębiorstwu powiązanemu z jednym z tych podmiotów zamawiających, pod warunkiem, że nie mniej niż 80 procent przeciętnych przychodów tego przedsiębiorstwa pochodzących z usług wykonywanych na terenie Wspólnoty w okresie poprzedzających trzech lat pochodzi ze świadczenia takich usług przedsiębiorstwom powiązanym.

Jeżeli więcej niż jedno powiązane z podmiotem zamawiającym przedsiębiorstwo świadczy takie same lub podobne usługi, należy brać pod uwagę całkowity przychód pochodzący ze świadczenia usług przez te przedsiębiorstwa.

  1. Podmioty zamawiające są zobowiązane przekazywać Komisji, na jej wniosek, następujące informacje dotyczące stosowania przepisów ust. 1:

  • nazwę przedsiębiorstw;

  • charakter i wartość zamówień na usługi;

  • dowody, jakie Komisja uzna za niezbędne do wykazania, iż stosunki pomiędzy przedsiębiorstwem, któremu udzielono zamówienia, a podmiotem zamawiającym są zgodne z wymogami niniejszego artykułu.

Artykuł 14

  1. Niniejszą dyrektywa ma zastosowanie do zamówień, których wartość szacunkowa, bez podatku VAT, jest nie mniejsza niż:

  1. 400.000 ECU w przypadku zamówień na dostawy i usługi udzielanych przez podmioty wykonujące działalność, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. a), b) oraz c);

  2. 600.000 ECU w przypadku zamówień na dostawy i usługi udzielanych przez podmioty wykonujące działalność, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. d);

  3. 5.000.000 ECU w przypadku zamówień na roboty budowlane.

  1. W celu obliczenia szacunkowej wartości zamówienia na usługi podmiot zamawiający jest zobowiązany brać pod uwagę całość wynagrodzenia usługodawcy, uwzględniając elementy wymienione w ust. 3–13.

  2. W celu obliczenia szacunkowej wartości zamówienia na usługi finansowe należy uwzględniać następujące wartości:

  • w zakresie usług ubezpieczeniowych – wysokość płaconej składki;

  • w zakresie usług bankowych i innych usług finansowych – opłaty, prowizje, odsetki i inne typy wynagrodzeń;

  • w zakresie zamówień obejmujących projekty – wypłacane opłaty lub prowizje.

  1. W przypadku zamówień na dostawy w formie wynajmu, dzierżawy lub leasingu, podstawę do obliczania wartości zamówienia stanowią:

  1. w przypadku umów zawieranych na czas określony, jeżeli ich termin nie przekracza dwunastu miesięcy, szacunkowa wartość dla całego okresu trwania zamówienia lub, jeżeli termin ten przekracza dwanaście miesięcy, całkowita wartość zamówienia, włączając w to szacunkową wartość netto;

  2. w przypadku zamówień na czas nieokreślony lub w przypadkach, w których istnieje wątpliwość co do okresu trwania zamówienia, przewidywane łączne raty, które mają być wypłacone w ciągu pierwszych czterech lat.

  1. W przypadku zamówień na usługi, które nie wskazują całkowitych kosztów, podstawą do obliczania szacunkowej wartości zamówienia jest:

  • dla zamówień na czas określony, jeżeli ich termin nie przekracza 48 miesięcy, całkowita wartość w ciągu całego okresu trwania;

  • dla zamówień na czas nieokreślony lub na czas przekraczający 48 miesięcy, miesięczna wartość pomnożona przez 48.

  1. Jeżeli planowane zamówienie na dostawy lub usługi przewiduje wprost możliwość wyboru opcji, podstawą do obliczania wartości zamówienia jest najwyższy dopuszczalny zakres sprzedaży, wynajmu, dzierżawy lub leasingu, włączając w to klauzule określające opcje.

  2. W przypadku zamawiania dostaw lub usług w ciągu danego okresu za pomocą serii zamówień, które zostaną udzielone jednemu lub kilku dostawcom lub usługodawcom lub w przypadku zamówień, które mają być odnawiane, wartość zamówienia jest obliczana na podstawie:

  1. całkowitej wartości zamówień o podobnych cechach, które zostały udzielone w ciągu poprzedniego roku finansowego lub w ciągu poprzednich dwunastu miesięcy, dostosowanej, o ile to możliwe, do przewidywanych zmian wielkości lub wartości w ciągu następnych dwunastu miesięcy,

lub

  1. zbiorczej wartości zamówień, które mają zostać udzielone w ciągu dwunastu miesięcy następujących po dacie udzielenia pierwszego zamówienia lub w ciągu całego okresu trwania zamówienia, jeżeli jest on dłuższy niż dwanaście miesięcy.

  1. Podstawą do obliczania szacunkowej wartości zamówienia, obejmującego zarówno dostawy, jak usługi, jest całkowita wartość tych dostaw i usług, bez względu na ich poszczególne wartości. Obliczenie to obejmuje wartość prac instalacyjnych.

  2. Podstawą do obliczania wartości umowy ramowej jest szacunkowa maksymalna wartość wszystkich zamówień przewidywanych dla danego okresu.

  3. Podstawą obliczania wartości zamówienia, o której mowa w ust. 1, w przypadku zamówień na roboty budowlane jest całkowita wartość obiektu budowlanego. „Obiektem budowlanym” jest wynik całości robót w zakresie budownictwa lub inżynierii lądowej i wodnej, które w zamierzeniu mają spełniać samoistnie funkcję gospodarczą i techniczną.

W szczególności, jeżeli dostawa, roboty lub usługa są podzielone na kilka części, wartość każdej z tych części jest brana pod uwagę przy obliczaniu wartości, o której mowa w ust. 1. Jeżeli łączna wartość części jest nie mniejsza niż wartość określona w ust. 1, ustęp ten ma zastosowanie do wszystkich części. Jednakże w przypadku zamówień na roboty budowlane podmioty zamawiające mogą odstąpić od stosowania ust. 1 w odniesieniu do części, których szacunkowa wartość, bez podatku VAT, jest mniejsza niż 1.000.000 ECU, pod warunkiem, że łączna wartość szacunkowa tych części nie przekracza 20 % łącznej wartości wszystkich części.

  1. Stosując ust. 1 podmioty zamawiające uwzględniają w ramach wartości szacunkowej zamówień na roboty wartość wszelkich dostaw lub usług niezbędnych dla wykonania zamówienia, które zostały przez nie udostępnione wykonawcy.

  2. Wartość dostaw lub usług, które nie są niezbędne dla wykonania danego zamówienia na roboty budowlane, nie może być dodawana do wartości zamówienia na roboty budowlane, jeżeli prowadziłoby to do uniknięcia zastosowania niniejszej dyrektywy do zamawiania tych dostaw i usług.

  3. Podmioty zamawiające nie mogą obchodzić postanowień niniejszej dyrektywy poprzez dzielenie zamówień na części lub używanie specjalnych metod obliczania wartości zamówień.


TYTUŁ II

Dwustopniowe stosowanie

Artykuł 15

Zamówienia na dostawy i roboty budowlane oraz zamówienia, których przedmiotem są usługi wymienione w załączniku XVI A, są udzielane zgodnie z przepisami tytułów III, IV i V.



Artykuł 16

Zamówienia, których przedmiotem są usługi wymienione w załączniku XVI B, udzielane są zgodnie z art. 18 i 24.



Artykuł 17

Zamówienia, których przedmiotem są usługi wymienione zarówno w załączniku XVI A, jak i załączniku XVI B są udzielane zgodnie z przepisami tytułów III, IV i V, jeżeli wartość usług wymienionych w załączniku XVI A jest większa niż wartość usług wymienionych w załączniku XVI B. Tam gdzie nie ma to miejsca, są one udzielane zgodnie z art. 18 i 24.


TYTUŁ III

Specyfikacje techniczne i normy

Artykuł 18

  1. Podmioty zamawiające zamieszczają specyfikacje techniczne w ogólnej dokumentacji lub w dokumentacji dołączonej do każdego z zamówień.

  2. Specyfikacje techniczne określane są poprzez odwołanie się do specyfikacji europejskich, o ile takie istnieją.

  3. W przypadku braku specyfikacji europejskich specyfikacje techniczne powinny być, tak dalece jak to możliwe, określane poprzez odwołanie się do innych norm używanych we Wspólnocie.

  4. Podmioty zamawiające określają inne tego rodzaju wymogi, które są konieczne dla uzupełnienia specyfikacji europejskich lub innych norm. Czyniąc to , wybierają specyfikacje, które wskazują raczej na wymogi dotyczące funkcjonalności, niż stanowią wzór lub charakterystykę opisową, chyba że podmiot zamawiający ma obiektywne podstawy, by uważać, iż takie specyfikacje są nieodpowiednie ze względu na cel zamówienia.

  5. Specyfikacje techniczne, które wskazują na towary szczególnej produkcji lub pochodzące ze szczególnego źródła lub wytworzone w określony sposób i które w rezultacie faworyzowałyby lub eliminowałyby pewne przedsiębiorstwa, nie mogą być wykorzystywane, chyba że są niezbędne ze względu na przedmiot zamówienia. W szczególności, zakazane jest wskazywanie znaków towarowych, patentów, typów, jak również szczególnego pochodzenia lub produkcji. Wskazanie z towarzyszeniem wyrazów: „lub równoważne” jest jednak dopuszczalne jeżeli przedmiot zamówienia nie może być w inny sposób opisany za pomocą wystarczająco dokładnych i powszechnie zrozumiałych określeń.

  6. Podmioty zamawiające mogą odstąpić od stosowania ust. 2, jeżeli:

  1. technicznie niemożliwe jest należyte ustalenie, że produkt jest zgodny ze specyfikacjami europejskimi;

  2. zastosowanie ust. 2 utrudniałoby stosowanie dyrektywy Rady 86/361/EWG z 24 lipca 1986 r. w sprawie wstępnego etapu wzajemnego uznawania homologacji końcowych urządzeń telekomunikacyjnych 14 lub decyzji Rady 87/95/EWG z 22 grudnia 1986 r. w sprawie normalizacji w dziedzinie technologii informatycznych i telekomunikacji15;

  3. w związku z dostosowaniem istniejącej praktyki do specyfikacji europejskich wykorzystanie tych specyfikacji zobowiązywałoby podmiot zamawiający do nabywania produktów niekompatybilnych z urządzeniami już używanymi lub powodowałoby nieproporcjonalnie duże koszty lub trudności techniczne. Podmioty zamawiające, które korzystają z tego wyłączenia, mogą to czynić tylko w ramach wyraźnie określonej i opisanej strategii, przewidującej przestawienie się, w określonym czasie, na europejskie specyfikacje;

  4. specyfikacja europejska jest nieodpowiednia dla danego zastosowania lub nie uwzględnia postępu technicznego, który nastąpił od chwili jej przyjęcia. Podmioty zamawiające, które korzystają z tego wyłączenia, są zobowiązane powiadomić odpowiedni organ normalizacyjny lub jakikolwiek inny organ uprawniony do wnoszenia zmian do specyfikacji europejskich o przyczynach, dla których uważają, iż specyfikacja europejska nie jest odpowiednia i wnoszą o jej zmianę;

  5. dany projekt jest rzeczywiście innowacyjny i stosowanie specyfikacji europejskich nie byłoby właściwe.

  1. Ogłoszenia, opublikowane zgodnie z art. 21 ust. 1 lit. a) lub art. 21 ust. 2 lit. a), informują o korzystaniu z wszelkich z wyłączeń, o których mowa w ust. 6.

  2. Niniejszy artykuł nie narusza obowiązkowych zasad technicznych w zakresie, w jakim są one zgodne z prawem wspólnotowym.

Artykuł 19

  1. Podmioty zamawiające udostępniają dostawcom, wykonawcom lub usługodawcom, zainteresowanym uzyskaniem danego zamówienia, na ich wniosek, specyfikacje techniczne, na które zazwyczaj powołują się w swych zamówieniach na dostawy, roboty lub usługi lub specyfikacje techniczne, które zamierzają zastosować w zamówieniach, o których mowa w okresowych ogłoszeniach informacyjnych w rozumieniu art. 22.

  2. Jeżeli specyfikacje techniczne oparte są na dokumentach dostępnych dla zainteresowanych dostawców, wykonawców lub usługodawców, wystarczające jest powołanie się na te dokumenty.

TYTUŁ IV

: enlargement -> ccvista
ccvista -> Rozporządzenie komisji (WE) nr 1607/2003 z dnia 12 września 2003 r zmieniające po raz dwudziesty drugi rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre
ccvista -> Rozporządzenie komisji (WE) nr 1724/2003 z dnia 29 września 2003 r zmieniające po raz dwudziesty trzeci rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre
ccvista -> ProtokóŁ dotyczący współpracy w zwalczaniu zanieczyszczenia Morza Śródziemnego olejami I innymi substancjami szkodliwymi w nagłych przypadkach
ccvista -> Uzgodniony protokóŁ nr 5
ccvista -> Decyzja komisji
ccvista -> Decyzja komisji
ccvista -> Decyzja komisji
ccvista -> Rozporządzenie rady (WE) nr 1470/2001 z dnia 16 lipca 2001 r nakładające ostateczne cło antydumpingowe I stanowiące o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na przywóz świetlówek kompaktowych ze scaloną elektroniką (cfl)
ccvista -> Rozporządzenie komisji (WE) nr 2593/2001 z dnia 28 grudnia 2001 r zmieniające rozporządzenie (WE) nr 909/2001 w odniesieniu do rejestrowania przywozu glifosatu wytwarzanego przez jednego malezyjskiego I jednego tajwańskiego producenta dokonującego
ccvista -> Decyzja komisji

Pobieranie 317.71 Kb.

  1   2   3   4   5   6   7   8   9




©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna