Fp-a1-e etyka 30 w forma zaliczenia: zaliczenie z oceną Odpowiedzialny za kurs



Pobieranie 262.6 Kb.
Strona6/8
Data06.05.2016
Rozmiar262.6 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8

JĘZYK STARO-CERKIEWNO-SŁOWIAŃSKI


20 ĆW

Forma zaliczenia: zaliczenie z oceną

Odpowiedzialny za kurs: dr Marek Grynkiewicz

Warunki wpisania: zaliczenie kursu 09.3-6FP-BC28-GO (gramatyka opisowa języka polskiego)

Cele kursu: Zaznajomienie studentów z gramatyką najstarszego literackiego języka słowiańskiego oraz z alfabetami wczesnosłowiańskimi. Wprowadzenie studentów w problematykę historycznojęzykową.
Podstawowe treści kursu: Wiadomości ogólne o języku staro-cerkiewno-słowiańskim (działalność Cyryla i Metodego, pismo staro-cerkiewno-słowiańskie: głagolica i cyrylica, zabytki języka scs., język scs. na tle innych języków słowiańskich, stosunek języka scs. do języka prasłowiańskiego). System fonetyczny języka scs. System samogłoskowy (sonanty, tzw. jery). Zasób spółgłosek. Procesy fonetyczne w języku scs. (palatalizacje spółgłosek tylnojęzykowych; palatalizacje w grupach spółgłoskowych oraz poprzez „jotę”; metateza grup nagłosowych ort-, olt- oraz śródgłosowych tort, tolt, tert, telt; zmiany w zakresie samogłosek jerowych). System fleksyjny języka scs.: fleksja imienna (podział rzeczowników na deklinacje wg dawnych przedsłowiańskich przyrostków tematycznych; odmiana zaimków; dwojaka odmiana przymiotników); fleksja werbalna (podział czasowników na koniugacje; odmiana czasowników w czasie teraźniejszym; czasy przeszłe proste i złożone; czas przyszły; tryb rozkazujący; imiesłowy). Wybrane zagadnienia ze słowotwórstwa języka scs.
Literatura podstawowa:

Bartula Cz., Podstawowe wiadomości z gramatyki staro-cerkiewno-słowiańskiej na tle porównawczym, Warszawa 1981.

Brajerski T., Język staro-cerkiewno-słowiański, wyd. 2, Lublin 1966.

Friedlerówna T., Łapicz Cz., Język staro-cerkiewno-słowiański, Toruń 2003.

Moszyński L., Wstęp do filologii słowiańskiej, Warszawa 1984.

Stieber Z., Zarys gramatyki porównawczej języków słowiańskich, wyd. 2, Warszawa 1979.

Strutyński J., Podstawowe wiadomości z gramatyki języka staro-cerkiewno-słowiańskiego, wyd. 5, Kraków 1996.
15.0-6FP-F36-E

EDYTORSTWO

18 ĆW


Forma zaliczenia: zaliczenie z oceną

Odpowiedzialny za kurs: dr Tadeusz Szperna

Warunki wpisania: bez warunku

Cele kursu: Zapoznanie studentów z podstawami edytorstwa naukowego, współczesnym rynkiem wydawniczym oraz podstawowymi zagadnieniami prawa autorskiego.
Podstawowe treści kursu: Edytorstwo – tekstologia: pojęcie dyscyplin, terminologia, rozwój, zadania; autor – edytor – wydawca; najważniejsze zadania edytora; obranie właściwej podstawy tekstowej; podstawowe problemy pracy tekstologicznej (jeden lub kilka druków autentycznych, autografy, kopie, dochodzenie autorstwa, datowanie itp.), praca nad ustaleniem tekstu (m.in.: pisownia, interpunkcja, transliteracja, transkrypcja, zagadnienie koniektur i emendacji); konwencje i normy edytorskie; warsztat pracy redaktora tekstów naukowych; redagowanie tekstów naukowych; podział i rodzaje publikacji naukowych; kształtowanie wydań różnego typu; współczesny system publikacji naukowych w Polsce i zagranicą; współczesny rynek wydawniczy; prawo autorskie – historia i współczesność.
Literatura podstawowa:

Górski K, Tekstologia i edytorstwo dzieł literackich, Warszawa 1978.

Marszałek L, Edytorstwo publikacji naukowych, Warszawa 1986.

Mincer F, Wybrane zagadnienia wydawnicze: edytorstwo naukowe i ruch wydawniczy, Bydgoszcz 1985.

Starnawski J, Praca wydawcy naukowego, Wrocław 1979.

Trzynadlowski J, Autor, dzieło, wydawca, Wrocław 1979.

Trzynadlowski J, Edytorstwo. Tekst, język, opracowanie, wyd. 3. Warszawa 1983.
03.0-6FP-F37-ZRT

ZESPÓŁ RECYTATORSKO-TEATRALNY

18 ĆW


Forma zaliczenia: zaliczenie z oceną

Odpowiedzialny za kurs: mgr Lucyna Jakubczyk

Warunki wpisania: bez warunku

Cele kursu: Rozbudzanie i pogłębianie zainteresowań teatrem i sztuką żywego słowa. Poznanie historii i teorii teatru. Poznawanie współczesnych znaków teatralnych. Przygotowywanie - w grupie - inscenizacji teatralnej. (praca nad opracowaniem scenariusza, inscenizacją, scenografią, reżyserią, opracowaniem dźwiękowym).
Podstawowe treści kursu: Historia teatru od prawieków do XX wieku. Poznawanie znaków teatralnych – wykorzystywanie ich w praktyce. Elementy strukturalne teatru: aktor, widz, przedmiot gry, autor, reżyser, inscenizator, scenograf, kompozytor, muzyk, choreograf, technik. Scenariusz teatralny. Poznawanie pracy reżysera, inscenizatora i scenografa. Wykorzystanie muzyki i dźwięków w teatrze. Wykorzystanie dramy do pracy nad inscenizacją. Sztuka teatralna XX wieku. Różnorodność gatunków scenicznych. Ewolucja sztuki teatralnej, prognozy futurologiczne. Słowo - jako środek wyrazu scenicznego. Praca nad rolą teatralną - elementarny warsztat aktorski. Teatr TV - specyfika; oglądanie wybranych spektakli i omawianie ich. Prasa teatralna (Dialog, Didaskalia, Pamiętnik teatralny, Ruch teatralny, Teatr, Scena). Odbiorca sztuki teatralnej: badacz, krytyk, widz aktywny. Problemy krytyki teatralnej.


Literatura podstawowa:

Podręczniki


Berthold M., Historia teatru, Warszawa 1980.

Kijowski A., Teoria teatru. Rekonesans, Kraków 1985.

Kosiński J., Kształt teatru, Warszawa 1972.

Nicoll A., Dzieje teatru, Warszawa 1962.

Aslan O., Aktor XX wieku, Warszawa 1978.

Bab J., Teatr współczesny. Od Meinigenczyków do Piscatora, Warszawa 1959.

Bablet D., Rewolucje sceniczne XX wieku, Warszawa 1980.

Murray E., O aktorach i grze teatralnej, Kraków1991.

Problemy teorii dramatu i teatru, red. J. Degler, Wrocław 1988.

Opracowania


Braun K., Przestrzeń teatralna, Warszawa, 1982.

Cybulski B., Muzyka w teatrze, „Scena” 1973 nr3 – 11; 1974, nr 2, 3.

Hausbrandt A., Elementy wiedzy o teatrze, Warszawa 1990.

Hubner Z., Sztuka reżyserii, Warszawa 1982.

Strzelecki Z., Konwencje scenograficzne od antyku do współczesności, Warszawa 1973.

Strzelecki Z., Kierunki scenografii współczesnej, Warszawa 1970.

Szydłowski R., Teatr w Polsce, Warszawa 1972.

Gawrońska B., Teatr instrumentalny, „Dialog” 1972 nr 10.

Helman A. (red.), Współczesne problemy krytyki artystycznej, Wrocław 1973.

Kowzan T., Różnorodność i granice sztuki widowiskowej, „Dialog”1969, nr 11.

Kudliński T., Vademecum teatromana, Warszawa 1976.

Kuszewski S., Widowisko telewizyjne, Warszawa 1971.

Lipiński J., Mimika i gest, „Dialog” 1970, nr10.

Świontek S., O konwencji teatralnej, [w:] Problemy socjologii literatury, Wrocław – Warszawa 1971.

Wieczorkiewicz B., Sztuka mówienia. Wiadomości teoretyczne – ćwiczenia. Słowniczek poprawnej wymow, Warszawa 1963.

Wysocka S., Teatr przyszłości, Warszawa 1973.

Ziomek J., Aktor w systemie znaków, „Dialog” 1967 nr 9.
09.3-6FP-BC26-GH

GRAMATYKA HISTORYCZNA JĘZYKA POLSKIEGO

15 W + 30 ĆW



Forma zaliczenia: zaliczenie z oceną z ćwiczeń + egzamin

Odpowiedzialny za kurs: dr Elżbieta Sztankóné Stryjniak

Warunki wpisania: zaliczenie kursu 09.3-6FP-BC25-JSCS (język staro-cerkiewno-słowiański)

Cele kursu: Poznanie genezy języka polskiego oraz ewolucji jego systemu. Zdobycie umiejętności prowadzenia analizy filologicznej tekstów z okresu staropolskiego i średniopolskiego.
Podstawowe treści kursu: Przedmiotem opisu jest ewolucja systemu języka przedstawiona w ujęciu genetycznym, to znaczy, na tle zjawisk charakterystycznych dla języka praindoeuropejskiego i prasłowiańskiego. Opis uwzględnia istotę zmian językowych – warunki ich zachodzenia, chronologię oraz konsekwencje dla systemu językowego. Podstawę metodologiczną stanowi analiza filologiczna tekstów z elementami komparatystyki. Ujęcie diachroniczne, uwzględniające procesy i tendencje rozwojowe polszczyzny, jest uzupełniane synchronicznymi zestawieniami i podsumowaniami kolejnych stadiów ewolucyjnych języka. Tematyka wykładów obejmuje chronologicznie usystematyzowany przebieg zmian językowych, stwarzając podstawy teoretyczne do analizy filologicznej kolejnych zabytków języka polskiego, realizowanej w trakcie ćwiczeń.
Literatura podstawowa:

Bańkowski A., Etymologiczny słownik języka polskiego, Warszawa 2000.

Brückner A., Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków 1927.

Długosz-Kurczabowa K., Dubisz S., Gramatyka historyczna języka polskiego,

Warszawa 2001.

Klemensiewicz Z., Lehr-Spławiński T., Urbańczyk S., Gramatyka historyczna języka polskiego, Warszawa 1965.

Koneczna H., Charakterystyka fonetyczna języka polskiego na tle innych języków słowiańskich, Warszawa 1965.

Moszyński L., Wstęp do filologii słowiańskiej, Warszawa 1984.

Słownik staropolski, Kraków 1998.

Stieber Z., Zarys gramatyki porównawczej języków słowiańskich, Warszawa 1973, 1979.

Taszycki W., Najdawniejsze zabytki języka polskiego, Wrocław 1975.

Vrtel-Wierczyński S., Wybór tekstów staropolskich. Czasy najdawniejsze do roku 1543, Warszawa 1963.

Wydra W., Rzepka W. R., Chrestomatia staropolska. Teksty do roku 1543, Wrocław 1995.
09.3-6FP-BC27-HJP




1   2   3   4   5   6   7   8


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna