Gmina łubniany program ochrony środowiska dla gminy łubniany na lata 2004 – 2007 z perspektywą do roku 2011


Poprawa jakości powietrza atmosferycznego, w szczególności ograniczenie niskiej emisji oraz wzrost udziału energii odnawialnej



Pobieranie 1.14 Mb.
Strona12/14
Data07.05.2016
Rozmiar1.14 Mb.
1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   14

Poprawa jakości powietrza atmosferycznego, w szczególności ograniczenie niskiej emisji oraz wzrost udziału energii odnawialnej.
Z problematyką ochrony powietrza atmosferycznego związana jest głównie emisja ze źródeł komunikacyjnych, zjawisko niskiej emisji obejmującej emisję ze źródeł niezorganizowanych (paleniska domowe, małe kotłownie, warsztaty rzemieślnicze i rolnicze) oraz zagadnienie wykorzystania odnawialnych źródeł energii. Według ustawy Prawo energetyczne [Dz.U. z 2003r. nr 153, poz. 1504 z późniejszymi zmianami] rada gminy powinna obligatoryjnie uchwalić Plan zaopatrzenia w energię cieplną.
Emisja ze źródeł komunikacyjnych
Emisja ze źródeł komunikacyjnych dotyczy głównie terenów znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie ważniejszych szlaków komunikacyjnych, w tym szczególnie przy drodze krajowej nr 45 relacji granica państwa - Złoczew oraz przy drodze wojewódzkiej nr 461 relacji Kup - Jełowa. Zagrożone są przede wszystkim tereny we wsi Jełowa, Dąbrówka Łubniańska, Łubniany i Brynica. Zmniejszenie emisji powinno następować przede wszystkim poprzez modernizacje dróg oraz nasadzenia zielenią izolacyjną.
Do zmniejszenia ruchu samochodów prywatnych może się także przyczynić ciągłe usprawnianie i uatrakcyjnianie transportu zbiorowego, zwłaszcza dla osób dojeżdżających do pracy do Opola lub Kluczborka. Planowane jest wznowienie ruchu pociągów na linii kolejowej nr 293 Jełowa – Kluczbork. Istotne znaczenie dla zmniejszenia negatywnego wpływu indywidualnego transportu samochodowego na środowisko ma, oprócz poprawy stanu technicznego pojazdów, stosowanie benzyny bezołowiowej (do 2005 roku zostanie wycofana z użytkowania benzyna ołowiowa oraz dostosowane wymagania dotyczące benzyn i oleju napędowego do norm europejskich) oraz biopaliw.
Pewnym rozwiązaniem potencjalnie ograniczającym ruch samochodowy jest także budowa tras rowerowych, w szczególności przy drogach o dużym natężeniu ruchu (droga krajowa i wojewódzka) oraz w miejscach atrakcyjnych turystycznie – okolice Brynicy, Dąbrówki Łubniańskiej, Jełowej, Grabi, Kolanowic i Kobylna.
Na terenie gminy Łubniany „Plan zagospodarowania przestrzennego województwa opolskiego” przewiduje działania modernizacyjne szlaków komunikacyjnych, które niewątpliwie przyczynią się do usprawnienia ruchu samochodowego, a co za tym idzie ograniczenia niekorzystnych oddziaływań – zanieczyszczenia powietrza i emisji hałasu. „Plan zagospodarowania przestrzennego województwa opolskiego” przewiduje:


  • modernizację drogi krajowej nr 45 relacji granica państwa – Złoczew. W rozwiązaniach technicznych zadanie obejmuje modernizację drogi do pełnych parametrów klasy GP /na odcinku Kluczbork – Zawada na lata 2000-2010 projektowane wzmocnienie nawierzchni na istniejącej szerokości jezdni – 7,0m; na lata 2011-2020 projektowane poszerzenie jezdni – 11,0m. (2x3,5 + 2x2,0) oraz modernizację obiektu mostowego w miejscowości Jełowa, a także budowę skrzyżowania z drogą nr 461 w miejscowości Jełowa;




  • modernizację drogi wojewódzkiej nr 461 relacji Kup - Jełowa. W rozwiązaniach technicznych zadanie obejmuje modernizację drogi do pełnych parametrów klasy Z o szerokości jezdni 7,0m i szerokości korony 11,0m przy minimalnej szerokości drogi w liniach rozgraniczających 20,0m

Zarząd dróg powiatowych, według Programu ochrony środowiska dla powiatu opolskiego [2005], przewiduje w latach 2005 – 2008 modernizację drogi powiatowej nr 1703 na terenie gminy:

- budowa kanalizacji deszczowej w ciągu drogi nr 1703 Opole – Łubniany w miejscowości Masów,

- przebudowa drogi nr 1703 Opole – Łubniany w miejscowości Kępa.


Gmina Łubniany również sukcesywnie modernizuje drogi gminne i gruntowe – w roku 2004 wyremontowano ul. Szkolną w Dąbrówce Łubniańskiej oraz ul. Dworcową w Jełowej. W planach gminnych na najbliższe lata (2005 – 2007) są także modernizacje dróg gminnych i dojazdowych do pól. Ich realizacja związana będzie z możliwymi do wykorzystania środkami finansowymi.
Wyróżniono następujące kierunki działań dla gminy Łubniany:

- poprawę stanu technicznego drogi krajowej i wojewódzkiej,



- poprawę stanu technicznego dróg gminnych i dojazdowych do pól o złym stanie technicznym,

  • wsparcie i budowa infrastruktury rowerowej: budowa tras rowerowych, w tym wyłączenie tras rowerowych poza pasy dróg samochodowych, budowa parkingów dla rowerów itp.,

  • promowanie i tworzenie warunków dla zwiększania się udziału podróży transportem zbiorowym, w tym kolejowym, rowerowym i pieszym pomiędzy miejscami zamieszkania, pracy oraz wypoczynku i zakupów,

  • wprowadzanie pasów zieleni izolacyjnej przy drogach, w szczególności w sąsiedztwie zabudowy wsi Jełowa, Dąbrówka Łubniańska, Łubniany, Brynica.


Niska emisja
Istotny wpływ na jakość powietrza mają lokalne kotłownie, małe i średnie podmioty gospodarcze spalające węgiel w celach grzewczych i technologicznych oraz piece węglowe stosowane w indywidualnych gospodarstwach domowych. Ograniczenie niskiej emisji planuje na najbliższe lata Urząd Gminy, który będzie modernizował ogrzewanie w Szkole Podstawowej w Luboszycach i likwidował kotłownię w Szkole Podstawowej w Łubnianach.
W przypadku pieców domowych działania powinny być prowadzone głównie poprzez instalowanie kotłów wykorzystujących bardziej ekologiczne nośniki ciepła (w tym niekonwencjonalne) bądź, wymianę starych wyeksploatowanych kotłów węglowych na nowoczesne, wysoko sprawne, posiadające atest przyjaznych dla środowiska. Chcąc zachęcić mieszkańców do takich działań WFOŚiGW w Opolu udziela pożyczek i dotacji dla gmin, małych firm i osób prywatnych na inwestycje ograniczające niską emisję.
Istotnym czynnikiem wpływającym na obniżenie emisji z indywidualnych palenisk domowych jest poprawa stanu świadomości ekologicznej mieszkańców: wiedza na temat szkodliwości spalania butelek plastikowych, gumy, opakowań z powłoką aluminiową oraz sposobów oszczędzania energii (termomodernizacja, stosowanie materiałów energooszczędnych w budownictwie – wymiana stolarki okiennej w Urzędzie Gminy i Szkole Podstawowej w Jełowej).
Na terenie gminy nie funkcjonuje sieć gazowa, a jej potencjalne wykorzystanie wykracza poza okres programowania niniejszego Programu. Na terenach wiejskich, gdzie względy ekonomiczne ograniczają rozwój sieci ciepłowniczej i gazowej w znaczącym stopniu powinny być wykorzystywane lokalne zasoby energii odnawialnej i wprowadzane takie źródła energii jak gaz i olej lub ekologiczne rodzaje paliwa węglowego (brykiety, ekogroszek). Poza emisją zanieczyszczeń typowych przy spalaniu tradycyjnych paliw, duży problem stanowi spalanie w paleniskach domowych i lokalnych kotłowniach materiałów takich jak, butelki PET, powodujących emisję substancji specyficznych do powietrza.
Wyróżnione kierunki działań szczegółowych obejmują:

            • modernizację lokalnych kotłowni, wprowadzanie niskoemisyjnych nośników (Szkoła Podstawowa w Luboszycach, Szkoła Podstawowa w Łubnianach),

            • wspieranie przedsięwzięć dotyczących korzystania z ekologicznych źródeł energii w indywidualnych gospodarstwach i zakładach, w szczególności zgodnie ze specyfiką gminy promowanie energii odnawialnej - piecy na odpady drewna i słomę,

- termorenowację budynków, zwłaszcza użyteczności publicznej oraz stosowanie materiałów energooszczędnych w budownictwie (m.in. wymiana stolarki okiennej w Urzędzie Gminy w Łubnianych i Szkole Podstawowej w Jełowej),

- prowadzenie odpowiedniej polityki i działań na rzecz gazyfikacji gminy.


Wzrost wykorzystania odnawialnych źródeł energii
"Strategia rozwoju energetyki odnawialnej" przyjęta przez Radę Ministrów uchwałą z dnia 5 września 2000 roku, zakłada zwiększenie udziału energii ze źródeł odnawialnych w bilansie paliwowo-energetycznym kraju do 7,5% w 2010 roku i do 14% w roku 2020. Cel ten wymaga podjęcia szeregu działań, zarówno w skali krajowej, wojewódzkiej jak i lokalnej.
W przypadku gminy Łubniany, działania te powinny dotyczyć przede wszystkim wprowadzenia tzw. energii zielonej, z wykorzystaniem funduszy UE dla rozwoju rynku upraw oraz energetycznego użytkowania biomasy. Rozwój energetyki odnawialnej pozwoli na zaktywizowanie społeczności lokalnej do działalności gospodarczej, co w konsekwencji prowadzić będzie do rozwoju terenów wiejskich poprzez uprawy roślin energetycznych i wykorzystania odpadów rolniczych (słomy) i leśnych (odpady drzewne).
Potencjalne możliwości wykorzystania energii biopaliw na terenie gminy mają szczególnie nośniki najbardziej popularne tj. odpady drzewne i słoma, które jednocześnie mogą mieć znaczący udział w ogólnym bilansie paliwowym. W ostatnim czasie notuje się także wyraźny wzrost zainteresowania uprawą polową gatunków roślin szybko rosnących (np. wierzba krzewiasta, ślazowiec pensylwański). Zaletą upraw energetycznych jest jednorodność dostarczanego materiału, a ostatecznie uzyskanego w ten sposób biopaliwa.
Wyróżnione kierunki działań szczegółowych obejmują:


  • przeprowadzenie kompleksowej inwentaryzacji i oceny możliwości wykorzystania odnawialnych źródeł energii, w tym opracowanie i wdrożenie bazy danych o odnawialnych źródłach energii,

  • wsparcie i budowa urządzeń i instalacji do produkcji i transportu energii wytwarzanej z wykorzystaniem źródeł odnawialnych: biopaliw, energii wodnej, energii słonecznej, pomp ciepła,

  • promowanie i popularyzacja modelowych rozwiązań w zakresie wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych, w tym rozwiązań technologicznych, administracyjnych i finansowych,

  • włączenie problematyki energii odnawialnej do wytycznych dotyczących sporządzania regionalnych i lokalnych planów energetycznych.

2.6. Ochrona przed hałasem


2.6.1. Stan wyjściowy
Jednym z głównych problemów środowiskowych na obszarze województwa opolskiego, a więc także gminy Łubniany jest zanieczyszczenie środowiska hałasem, w szczególności komunikacyjnym. Hałas jest elementem tzw. stresu terenów zurbanizowanych, wpływającym na jakość życia ludności. Do najbardziej uciążliwych źródeł hałasu w środowisku należy komunikacja drogowa, która emituje około 80 % wszystkich hałasów rozprzestrzeniających się na terenach osadniczych. Na poziom hałasu drogowego mają przede wszystkim wpływ: natężenia ruchu komunikacyjnego, udział transportu ciężkiego w strumieniu ruchu, prędkość ruchu pojazdów, stan techniczny pojazdów, odległość zabudowy mieszkaniowej, stan i rodzaj nawierzchni, płynność ruchu i sposób eksploatacji pojazdów.
Głównymi elementami układu komunikacyjnego o znaczeniu regionalnym mającymi wpływ na emisję hałasu w gminie Łubniany są: droga krajowa nr 45 relacji granica państwa - Złoczew oraz droga wojewódzka nr 461 relacji Kup – Jełowa o największym natężeniu ruchu.
Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Opolu nie przeprowadzał pomiarów oceniających hałas komunikacyjny w otoczeniu dróg na terenie gminy. Z szacunkowych obliczeń wynika, że przy najbliższej zabudowie mieszkaniowej mogą być przekroczone poziomy normatywne w porze dnia i nocy. Natomiast na drogach powiatowych i gminnych, ze względu na niewielkie natężenie ruchu, poziom hałasu nie będzie przekraczał ustawowych norm, a pogorszenie klimatu akustycznego ma charakter jedynie lokalny.
2.6.2. Uwarunkowania prawne


    Ochrona przed hałasem realizowana jest przede wszystkim w oparciu o następujące przepisy prawne:



  • Directive 2002/49/EC on the European Parliament and the Council of 25 June 2002 relating to the assessment and management of environmental noise,

  • Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska [Dz.U. nr 62. poz. 627 z późniejszymi zmianami] wraz z aktami wykonawczymi:

  • Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 09 stycznia 2002r. w sprawie wartości progowych poziomów hałasu [Dz.U. nr 8, poz. 81]

  • Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 października 2002r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinien odpowiadać program ochrony środowiska przed hałasem [Dz.U. nr 179, poz. 1498]

  • Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 17 stycznia 2003r. w sprawie rodzajów wyników pomiarów prowadzonych w związku z eksploatacją dróg, linii kolejowych, linii tramwajowych, lotnisk oraz portów, które powinny być przekazywane właściwym organom ochrony środowiska, oraz terminów i sposobów ich prezentacji [Dz.U. nr 18, poz. 164]

  • Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 23 stycznia 2003r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów poziomów w środowisku substancji lub energii przez zarządzającego drogą, linią kolejową, linią tramwajową, lotniskiem, portem [Dz.U. nr 35, poz. 308]

  • Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 27 lutego 2003r. w sprawie rodzajów wyników pomiarów prowadzonych w związku z eksploatacją instalacji lub urządzenia, przekazywanych właściwym organom ochrony środowiska oraz terminu i sposobu ich prezentacji [Dz.U. nr 59, poz. 529]

  • Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 13 czerwca 2003r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji [Dz.U. nr 110, poz. 1057],

  • Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 29 lipca 2004r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasów w środowisku [Dz.U. nr 178, poz.1841].

2.6.3. Cele średniookresowe do 2011r.


Zgodnie z zasadami nowej polityki ekologicznej kraju, poprawa jakości środowiska musi obejmować zmniejszenie skali narażenia mieszkańców na ponadnormatywny hałas. Obowiązujące w Polsce procedury lokalizacyjne nowych obiektów przemysłowych umożliwiają skuteczne egzekwowanie wymogów ochrony środowiska przed hałasem.
Strategiczny cel średniookresowy w zakresie ochrony przed hałasem dla gminy Łubniany:
Zmniejszenie skali narażenia mieszkańców gminy na nadmierny poziom hałasu
Podstawą dla planowania działań związanych z ograniczeniem emisji hałasu jest wykonanie w najbliższych latach badań klimatu akustycznego w najbardziej newralgicznych punktach. Obowiązek prowadzenia monitoringu hałasu na terenie gminy spoczywa na zarządzających drogami, które w Rozporządzeniu Ministra Środowiska zostaną zaliczone do obiektów, których eksploatacja może powodować negatywne oddziaływanie akustyczne na znacznych obszarach i dla których wymagane jest sporządzanie map akustycznych.
Zgodnie z ustawą Prawo Ochrony Środowiska [Dz.U. nr 62. poz. 627 z późniejszymi zmianami] Starosta prowadzi bazy danych, dostępne za pośrednictwem publicznych sieci telekomunikacyjnych, obejmujące m.in. mapy akustyczne, informacje dotyczące terenów zagrożonych hałasem i terenów przekroczeń dopuszczalnego poziomu hałasu.
Najskuteczniejsze przeciwdziałanie nadmiernego narażenia mieszkańców na hałas (będące w kompetencji gminy) można przeprowadzić na etapie planowania przestrzennego, które powinno bezwzględnie przestrzegać zasady strefowania i oddzielenia funkcji: chronionej, uciążliwej i izolacyjnej terenu. W tym celu konieczne jest przestrzeganie zasady nie lokalizowania w budynkach lub w ich bezpośrednim sąsiedztwie zakładów usługowych, restauracji i lokali rozrywkowych uciążliwych pod względem akustycznym, ewentualnie druga wersja zwrócenia szczególnej uwagi na oddziaływanie akustyczne obiektów (zakładów rzemieślniczych i usługowych, restauracji) przy ustalaniu ich lokalizacji w rejonach, na których dominuje funkcja mieszkaniowa.
Działaniami zmniejszającymi zagrożenie hałasem jest przede wszystkim usprawnienie ruchu i wyprowadzanie go poza tereny mieszkalne (zagadnienie omówione szczegółowo w rozdziale dotyczącym ochrony powietrza atmosferycznego) oraz budowa ekranów akustycznych czy wprowadzanie zieleni izolacyjnej, a także wymiana okien na dźwiękoszczelne w najbardziej newralgicznych punktach. Potrzeba zapewnienia ochrony ludziom i środowisku przed zagrożeniami akustycznymi wywołuje potrzebę stworzenia sprawnego systemu rozpoznania, monitorowania i ograniczania uciążliwości akustycznej, realizowanego we współpracy organów administracji publicznej z zarządcami obiektów, których funkcjonowanie jest źródłem nadmiernej uciążliwości akustycznej.
Problem zagrożenia emisją hałasu należy integrować z aspektami planowania przestrzennego
w opracowywaniu lub wprowadzaniu zmian do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.
Wyróżnione kierunki działań szczegółowych obejmują:

  • podjęcie i systematyczne wykonywanie podstawowych badań pomiarowych przez zarządców dróg (przede wszystkim przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad oraz Wojewódzki Zarząd Dróg),

  • dokonanie oceny akustycznej wybranych miejsc w gminie (tereny zabudowane wsi Jełowa, Kolanowice, Dąbrówka Łubniańska, Łubniany i Brynica),

  • wprowadzenie do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego zapisów poświęconych ochronie przed hałasem z wyznaczeniem stref ograniczonego użytkowania wokół głównych dróg tam, gdzie przekroczony jest równoważny poziom hałasu w porze nocnej 55 dB,

  • kontynuacja kontroli emisji hałasu do środowiska z obiektów działalności gospodarczej,

  • doskonalenie istniejących i kształtowanie nowych mechanizmów i procedur administracyjnych,

  • monitorowanie zmian przestrzennych stanu zagrożenia hałasem i realizacji programów ochrony przed hałasem

  • prowadzenie bazy danych obejmującej zagadnienia dotyczące emisji ponadnormatywnego hałasu.

2.7. Promieniowanie elektromagnetyczne


2.7.1. Stan wyjściowy
Do sztucznych źródeł pól elektromagnetycznych mających wpływ na środowisko w gminie Łubniany należą przede wszystkim:


  • linia 2-torowa elektroenergetyczna wysokich napięć 110 kV Dobrzeń – Ozimek eksploatowana przez ,,Zakład Energetyczny Opole S.A.’’



  • stacja bazowa telefonii komórkowej cyfrowej GSM (900/1800 MHz) w Jełowej operatora IDEA Centertel, zainstalowana na specjalnym maszcie,

Obecnie w gminie Łubniany nie prowadzi się badań poziomu natężenia pól elektromagnetycznych.


2.7.2. Uwarunkowania prawne
W dziedzinie ochrony przed polami elektromagnetycznymi za najistotniejsze należy uznać zapisy w Dziale VI ustawy Prawo ochrony środowiska z dnia 27 kwietnia 2001 roku (Ochrona przed polami elektromagnetycznymi). Ustawa obejmuje szereg unijnych uregulowań prawnych zawartych w dyrektywach, a najistotniejsze z nich to: Dyrektywa Rady 96/62/WE z 27 września 1996 r. w sprawie oceny i zarządzania jakością powietrza w otoczeniu.
Ponadto, zagadnienia ochrony ludzi i środowiska przed niejonizującym promieniowaniem elektromagnetycznym są uregulowane w Polsce przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, prawa budowlanego, zagospodarowania przestrzennego i przepisami sanitarnymi, które pozwalają na kontrolowanie doboru lokalizacji źródeł pól elektromagnetycznych i ograniczenie ich oddziaływania na ludzi i środowisko do poziomów dopuszczalnych.

2.7.3. Cele średniookresowe do 2011r.


Strategiczny cel średniookresowy w zakresie ochrony przed promieniowaniem elektromagnetycznym:
Monitoring pól elektromagnetycznych oraz poprawa bezpieczeństwa ekologicznego
W UE brak jest jednolitych przepisów ochrony środowiska i zdrowia ludzi przed oddziaływaniem pól elektromagnetycznych (jest jedynie rekomendacja z 1999 roku). Polskę czeka szereg prac w zakresie wprowadzenia unormowań w dziedzinie ochrony przed polami elektromagnetycznymi, zorganizowanie jednostki referencyjnej (wraz z laboratorium pomiarów pól elektromagnetycznych w środowisku), która będzie zapleczem naukowym i merytorycznym dla organów administracji, w tym inspekcji ochrony środowiska, które to organy mają realizować zadania zgodnie z zapisami ustawy POŚ.
W najbliższych latach podstawowym działaniem będzie prowadzenie badań, które pozwolą na ocenę skali zagrożenia polami elektromagnetycznymi. Ponadto, jednym z ważnych zadań służących ochronie przed promieniowaniem elektromagnetycznym będzie wprowadzenie do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego zapisów poświęconych ochronie przed polami (II Polityka Ekologiczna Państwa) z wyznaczeniem stref ograniczonego użytkowania m.in. wokół urządzeń elektroenergetycznych, radiokomunikacyjnych i radiolokacyjnych, gdzie jest rejestrowane przekroczenie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych.
Wyróżnione kierunki działań szczegółowych obejmują:

  • rozwój systemu badań pól elektromagnetycznych,

  • uwzględnianie w planach zagospodarowania przestrzennego zagadnienia pól elektromagnetycznych.

2.8. Poważne awarie przemysłowe oraz bezpieczeństwo chemiczne i biologiczne


Zapobieganie poważnym awariom regulowane są przez:

  • ustawę z 27 kwietnia 2001 Prawo ochrony środowiska (Dz.U. nr 62, poz. 627 z późniejszymi zmianami) wraz z przepisami wykonawczymi

  • ustawę z dnia 24 sierpnia 1991r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz.U. z 2002r. nr 147, poz. 1229 z późniejszymi zmianami)

  • ustawę z dnia 24 sierpnia1991r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. z 2002r. nr 147, poz. 1230 z późniejszymi zmianami).

Obowiązujące przepisy prawne zharmonizowane są z dyrektywą Seveso II (dyrektywa 96/82/WE) – kontrola zagrożeń wypadkami z udziałem niebezpiecznych substancji. Obowiązki związane z awariami przemysłowymi spoczywają głownie na prowadzącym zakład o zwiększonym ryzyku lub o dużym ryzyku wystąpienia awarii oraz na organach Państwowej Straży Pożarnej, a także wojewodzie.


Na terenie województwa opolskiego służby ochrony przeciwpożarowej i inspekcji ochrony środowiska dokonały kwalifikacji zakładów produkcyjnych za względu na stopień zagrożeń awariami przemysłowymi. Na ogólna liczbę 18 zakładów stwarzających ryzyko wystąpienia poważnej awarii wyróżniono 10 zakładów o zwiększonym ryzyku awarii i 8 zakładów o podwyższonym ryzyku awarii. Wśród nich ani jeden zakład produkcyjny nie leży na terenie gminy Łubniany. Pewne zagrożenie może nieść za sobą transport substancji niebezpiecznych przez teren gminy, przede wszystkim drogą krajową nr 45.
Wyróżnione kierunki działań szczegółowych w zakresie zapobiegania poważnym awariom obejmują:

  • ograniczenie zagrożeń związanych z transportem towarów niebezpiecznych,

  • wykreowanie właściwych zachowań społeczeństwa w sytuacji wystąpienia zagrożeń środowiska z tytułu awarii przemysłowych i transportu materiałów niebezpiecznych,

  • edukacja społeczna o zagrożeniach i zachowaniu na wypadek poważnych awarii przemysłowych i transportowych.

Kwestie bezpieczeństwa chemicznego i biologicznego regulowane są przez następujące przepisy prawne:




  • ustawę z 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska [Dz.U. nr 62, poz. 627 z późniejszymi zmianami] wraz z przepisami wykonawczymi

  • ustawę z dnia 22 czerwca 2001r. o organizmach genetycznie zmodyfikowanych [Dz.U. nr 76, poz. 811] wraz z przepisami wykonawczymi

  • ustawę z dnia 11 stycznia 2001r. o substancjach i preparatach chemicznych [Dz.U. nr 11, poz. 84 z 2001 r.] wraz z przepisami wykonawczymi,

Obowiązujące przepisy prawne zharmonizowane są z obowiązującymi na terenach państw członkowskich UE dyrektywami o organizmach zmodyfikowanych genetycznie oraz o niebezpiecznych substancjach i preparatach chemicznych.

Generalnie zapewnienie bezpieczeństwa biologicznego i chemicznego sprowadza się do pełnej kontroli zagrożeń środowiskowych związanych z wytwarzaniem, przetwarzaniem, dystrybucją, składowaniem oraz stosowaniem substancji i preparatów chemicznych oraz genetycznie modyfikowanych organizmów (GMO).
Kontrola ta, zgodnie z polityką ekologiczną państwa polegać będzie na stosowaniu następujących mechanizmów:


  • zakazu produkcji i użytkowania określonych substancji i preparatów o dużym stopniu ryzyka dla zdrowia i środowiska, których stosowanie może wywoływać większe straty niż korzyści,

  • rezygnację z pewnych technologii w przypadku stwierdzenia ewidentnych i niemożliwych do wyeliminowania poważnych zagrożeń dla zdrowia i środowiska,

  • ograniczenia co do czasu i zakresu stosowania, w sytuacji braku bezpiecznych zamienników,

  • licencjonowania produkcji, obrotu i użytkowania GMO, a także substancji i preparatów chemicznych zaliczonych do kategorii niebezpiecznych dla zdrowia i środowiska,

  • wprowadzania procedur zarządzania ryzykiem na szczeblu wytwórcy i regionu.

Szybki rozwój technologiczny, w szczególności w zakresie biotechnologii i inżynierii genetycznej oraz wykorzystania substancji i preparatów chemicznych powoduje konieczność podejmowania działań zapewniających bezpieczeństwo ludzi i środowiska przed ich negatywnymi oddziaływaniami, stworzenie sprawnego systemu nadzoru i kontroli w zakresie produkcji, wykorzystania oraz unieszkodliwiania pozostałości (w tym odpadów i środków przeterminowanych) przy wykorzystaniu specjalistycznych laboratoriów, dysponujących wysokokwalifikowaną kadrą i stosujących dobre praktyki laboratoryjne. Kluczowe znaczenie posiadać będzie biuro Inspektora ds. Substancji i Preparatów Chemicznych jak również Urząd ds. Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Komisja ds. GMO, współpracująca z istniejącymi strukturami administracji: Inspekcją Sanitarną, Inspekcją Ochrony Środowiska, Państwową Inspekcją Pracy, Inspekcją Handlową, Państwową Strażą Pożarną, Strażą Graniczną, Urzędem Celnym.


Niezwykle istotne znaczenia posiadać będzie podnoszenie świadomości społecznej w zakresie wykorzystania bezpiecznego korzystania z biotechnologii, substancji i preparatów chemicznych, dostęp do informacji o środowisku oraz do rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń (PRTR). Większość z przewidywanych do realizacji zadań należy do zadań własnych Wojewody i jego służb zespolonych oraz organów centralnych, w niewielkim zakresie do zadań koordynowanych i ma charakter pozainwestycyjny. Przewidywane koszty realizacji przedsięwzięć obciążać będą budżet Wojewody, w niewielkim stopniu podmioty gospodarcze. Żadne z zadań priorytetowych nie wymaga angażowania budżetu samorządów.

2.9. Edukacja ekologiczna i dostęp do informacji o środowisku


„Strategia Zrównoważonego Rozwoju Polski do roku 2025” podkreśla, że podstawowym warunkiem powodzenia realizacji zrównoważonego kierunku rozwoju kraju jest aktywny udział świadomego i dobrze wyedukowanego społeczeństwa.
Główny dokument sektorowy, w którym zostały sformułowane cele edukacji ekologicznej to „Narodowa Strategia Edukacji Ekologicznej”. Wyróżnia ona następujące cele strategiczne:

  • kształtowanie pełnej świadomości i budzenie zainteresowania społeczeństwa wzajemnie powiązanymi kwestiami ekonomicznymi, społecznymi, politycznymi i ekologicznymi,

  • umożliwienie każdemu człowiekowi zdobywania wiedzy i umiejętności niezbędnych dla poprawy stanu środowiska,

  • tworzenie nowych wzorców zachowań, kształtowanie postaw, wartości i przekonań jednostek, grup i społeczeństw, uwzględniających troskę o jakość środowiska.

Według powyższej strategii gmina powinna obligatoryjnie uchwalić Program edukacji ekologicznej. Skuteczna realizacja polityki ekologicznej województwa, powiatu i gminy wymaga udziału w tym procesie wszystkich zainteresowanych podmiotów wywierających bezpośredni lub pośredni wpływ na sposób i intensywność korzystania ze środowiska, w tym również udział obywateli. Podstawowe znaczenie dla społecznego udziału w realizowaniu celów ekologicznych ma przede wszystkim odpowiednia edukacja ekologiczna oraz powszechny dostęp do informacji o środowisku.


Koniecznym uzupełnieniem powinno być także nawiązywanie współpracy między instytucjami publicznymi, a organizacjami ekologicznymi (konsultowanie strategii i programów, przedsięwzięć i decyzji, rozwijania edukacji ekologicznej itp.).
Podstawowym aktem prawnym określającym uwarunkowania i ramy powszechnego dostępu do informacji o środowisku jest ustawa Prawo Ochrony Środowiska [Dz.U. nr 62, poz. 627 z późniejszymi zmianami] wraz z przepisami wykonawczymi.
Najważniejszymi celami w zakresie edukacji ekologicznej społeczeństwa i udostępniania informacji o środowisku, wyszczególnionymi w wojewódzkim i powiatowym programie ochrony środowiska, które dotyczą gminy Łubniany są:

  • realizacja szkoleń, kursów, konkursów (np. wiedzy ekologicznej), wydawnictw, akcji popularyzatorskich podnoszących świadomość ekologiczną społeczeństwa (ekozespoły), w szczególności rolników, nauczycieli oraz dzieci i młodzieży (wytyczenie ścieżki ekologicznej), obchody „Dnia Ziemi”,

  • gromadzenie pomocy dydaktycznej i rozpowszechnianie informacji dotyczących ochrony środowiska i edukacji ekologicznej, w szczególności przez biblioteki i szkoły,

  • realizacja modelowych przedsięwzięć chroniących obiekty i obszary cenne przyrodniczo (w szczególności ochrona torfowisk w Jełowej i okolicy Kał, ochrona wydm śródlądowych) wraz z ich wykorzystaniem dla celów naukowo-badawczych oraz promocji i rozwoju wsi, gminy i województwa oraz wsparcie modelowych projektów realizowanych przez organizacje pozarządowe,

  • rozwój infrastruktury turystyczno-dydaktycznej, w szczególności na obszarze Stobrawskiego Parku Krajobrazowego (np. Zespół Opolskich Parków Krajobrazowych oddział w Ładzy przewiduje rozbudowę infrastruktury technicznej przy ścieżkach dydaktyczno-krajobrazowych oraz stworzenie sieci punków widokowych do obserwacji przyrodniczych we współpracy z gminą),

  • realizacja cyklicznych prezentacji o treściach przyrodniczych w ramach publicznych środków przekazu (np. w „Beczce”) oraz instytucji kultury i wypoczynku (gminny dom kultury),

  • utworzenie w Urzędzie Gminy systemu udostępniania informacji o środowisku w oparciu o rejestry oraz interaktywne bazy danych o środowisku dostępne za pośrednictwem Internetu.

Edukacja społeczeństwa powinna być prowadzona w sposób ciągły, rozpoczynając od wychowania w rodzinie, poprzez systemy edukacji formalnej i nieformalnej. Powinny jej zostać poddane zarówno dzieci, młodzież, rodzice, nauczyciele, działacze, rolnicy, pracownicy administracji i inni. Edukacja musi być prowadzona na podstawach naukowych.


Podstawowymi narzędziami dla edukacji dzieci i młodzieży powinny być:

  • prelekcje wygłaszane w szkołach podczas lekcji przez specjalistów różnych dziedzin,

  • wydawnictwa opisujące w przystępny sposób walory przyrodnicze gminy,

  • wycieczki terenowe (np. proponowane do ochrony obiekty cenne przyrodniczo, pomniki przyrody, ujęcie wody w Kobylnie),

  • obserwacje przyrody i badania środowiska na zajęciach terenowych,

  • a także przeróżne konkursy i akcje informacyjne np. „Sprzątanie Świata”, obchody „Dnia Ziemi”, ekologiczne konkursy literackie, sportowe, plastyczne i recytatorskie, zbiórki odpadów, wycieczki itp. realizowane przez jednostki oświatowe na terenie gminy.

Bardzo ważnym i skutecznym narzędziem edukacyjnym jest tworzenie ścieżek turystyczno-edukacyjnych, które łączą w sobie tematykę z wielu dziedzin, a służą nie tylko mieszkańcom gminy, ale także powiatu i województwa. Najlepszy skutek odnosi, bowiem edukacja aktywna, ukierunkowana na bezpośredni kontakt z przyrodą i środowiskiem.




  1. PROGRAM WYKONAWCZY

Cele ekologiczne do 2011 roku i strategia ich realizacji przedstawione w rozdziałach poprzednich, są bazą dla programu wykonawczego, którego główną część stanowi plan operacyjny na lata 2004 - 2007, tj. plan konkretnych przedsięwzięć (inwestycyjnych i pozainwestycyjnych), które stanowią przedsięwzięcia priorytetowe i przewidziano je do realizacji na terenie gminy.


Podstawą sformułowania przedsięwzięć planowanych do realizacji w okresie 2004 – 2007 były priorytety ekologiczne gminy wyróżnione w części dotyczącej polityki ekologicznej. Poszczególne przedsięwzięcia zostały przedstawione w tabelach, z podziałem na dziedziny środowiska, dla poszczególnych przedsięwzięć podano instytucje realizujące i współpracujące, koszty, terminy realizacji, źródła finansowania i rodzaj zadania.
Należy zaznaczyć, że wiele przedsięwzięć proponowanych w ramach jednego zagadnienia wpisuje się także w inne zagadnienia. Wynika to z faktu, że poszczególne elementy środowiska i uciążliwości środowiskowe są ze sobą powiązane i poprawa jakości lub ochrona jednego z nich często skutkuje poprawą lub ochroną pozostałych.


  1. Plan operacyjny na lata 2004 – 2007

W formułowaniu planu operacyjnego, a więc listy przedsięwzięć przewidzianych do realizacji w latach 2004 –2007, uwzględniono kryteria wyboru przedstawione poniżej. Zgodnie z wytycznymi wojewódzkimi dla powiatów i gmin na liście zadań znalazły się przede wszystkim przedsięwzięcia znaczące dla ochrony środowiska szczebla gminnego. Zadania zebrano w formie harmonogramu rzeczowo-finansowego na podstawie poniższych kryteriów:



  • zadania wynikające z obowiązku ustawowego,

  • zadania wskazane w "Programie ochrony środowiska województwa opolskiego na lata 2003 -2010" dla gmin,

  • zadania wskazane w "Programie ochrony środowiska dla powiatu opolskiego na lata 2004 -2011",

  • zadania ujęte w „Wieloletnim Planie Inwestycyjnym gminy Łubniany”,

  • działania ujęte w „Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Łubniany”,

  • zadania przewidziane do realizacji w najbliższych czterech latach dla jednostek organizacyjnych gminy oraz innych podmiotów/organizacji dofinansowywanych przez gminę,

  • zadania uzgodnione podczas konsultacji z przedstawicielami gminy włączonymi w prace nad programem ochrony środowiska.

W niniejszym planie operacyjnym zamieszczono zadania własne gminy tj. zadania związane z ochroną środowiska i racjonalnym wykorzystaniem zasobów naturalnych, które są finansowane w całości lub w części ze środków budżetowych i pozabudżetowych będących w dyspozycji gminy. Zostały one wymienione w takim stopniu szczegółowości, jaki był dostępny na dzień konstrukcji harmonogramu.


Należy podkreślić, że zaproponowana lista przedsięwzięć nie zamyka możliwości realizowania innych zadań, także charakteryzujących się mniejszą skalą, o mniejszym ekologicznym efekcie. Oznacza to możliwość uzyskania dofinansowania przedsięwzięć nie wymienionych imiennie w planie operacyjnym, o ile dane przedsięwzięcie będzie się mieściło w założonych do realizacji celach średniookresowych dla gminy Łubniany. Jednakże dodatkowe zadania powinny zostać wpisane do niniejszego harmonogramu finansowo-rzeczowego w momencie aktualizacji Programu (I kw. 2006r.).
Proponowane przedsięwzięcia ujęto w tabeli dzieląc ją na działy:
Ochrona przyrody i krajobrazu, w tym rozwój turystyki i rekreacji

Ochrona wód powierzchniowych i podziemnych

Ochrona powierzchni ziemi i gleb

Ochrona powietrza atmosferycznego, w tym wzrost wykorzystania energii odnawialnej i energooszczędność

Ochrona przed hałasem

Edukacja ekologiczna i udostępnianie informacji o środowisku

Planowanie przestrzenne i strategiczne jako podstawowe narzędzia zrównoważonego rozwoju

Monitoring i zarządzanie programem ochrony środowiska


Przedsięwzięcia w zakresie gospodarowania odpadami zostały przedstawione w Gminnym Planie Gospodarki Odpadami.


  1. Koszty realizacji programu




    1. Szacunek kosztów na lata 2004-2007

Kalkulacja kosztów realizacji Programu dotyczy okresu najbliższych 4 lat t.j. sporządzono ją na lata 2004-2007 na podstawie danych ujętych w harmonogramie rzeczowo-finansowym przedsięwzięć przewidzianych lub planowanych do realizacji. Kalkulacja kosztów jest w dużej mierze szacunkowa, ponieważ koszty niektórych działań zostały przyjęte według ogólnych założeń i wstępnych kalkulacji. Ponieważ jednak Program ma formułę otwartą można aktualizować i uzupełniać dane dotyczące finansowania poszczególnych przedsięwzięć.


Nie oszacowano kosztów na lata 2007-2011 ponieważ lista przedsięwzięć i ich koszty są obarczone zbyt dużym błędem i stają się mało przydatne dla określenia tak odległych potrzeb finansowych gminy.
Tabela 75. Szacunkowe, sumaryczne koszty realizacji Programu na lata 2004-2007

L.p.

Dziedzina

Koszty ogółem

[PLN]

Koszty własne

[PLN]

1.

Ochrona przyrody i krajobrazu, w tym rozwój turystyki i rekreacji

1 347 500

356 000

2.

Ochrona wód podziemnych i powierzchniowych

12 531 780

4 718 292

3.

Ochrona powierzchni ziemi i gleb

9 000

9 000

4.

Ochrona powietrza, w tym w energia odnawialna i energooszczędność

2 545 100

1 626 500

5.

Ochrona przed hałasem

w ramach innych działań

6.

Gospodarka odpadami

Koszty ujęte w Planie gospodarki odpadami

7.

Edukacja ekologiczna i dostęp do informacji o środowisku

8 000

8 000

8.

Planowanie przestrzenne i strategiczne

150 000

150 000

9.

Monitoring i zarządzanie programem ochrony środowiska

19 000

19 000

SUMA

16 610 380

6 886 792

Największe koszty generują działania dotyczące ochrony wód, związane przede wszystkim z planowaną kanalizacją gminy oraz działania dotyczące ochrony powietrza, co jest związane głównie z modernizacją systemu grzewczego placówek publicznych należących do gminy. Najmniejsze koszty przewidziano dla edukacji ekologicznej oraz ochrony powierzchni ziemi i gleb, ponieważ są to głównie działania szczegółowo rozpisane w ramach planu gospodarki odpadami. Ogółem na lata 2004 – 2007 planuje się zadania na łączny koszt 16 610 380 mln zł, w tym środki własne stanowić będą ok.41,6%.




    1. Możliwości finansowania programu

Dla gminy dostępnymi sposobami finansowania inwestycji są:



  • środki własne,

  • kredyty i pożyczki udzielane w bankach komercyjnych,

  • kredyty i pożyczki o oprocentowaniu preferencyjnym udzielane przez instytucje wspierające rozwój gmin i powiatów,

  • dotacje państwowe z funduszy krajowych i zagranicznych.

Osiągane przez Polskę coraz lepsze wyniki w ochronie środowiska są w dużej mierze efektem funkcjonującego systemu finansowania przedsięwzięć proekologicznych. Podstawę tego systemu stanowią przede wszystkim instytucjonalne fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej. W ramach naszego członkostwa w Unii Europejskiej podstawowe znaczenie nabierają Fundusze Strukturalne i Fundusz Spójności (możliwość większego niż dotychczas wykorzystania środków strukturalnych i Funduszu Spójności, w szczególności w inwestycjach związanych z infrastrukturą techniczną, rozwojem obszarów wiejskich, rekultywacją terenów oraz turystyką i edukacją ekologiczną). Fundacje i programy pomocowe udzielają bezzwrotnej pomocy finansowej w różnych formach. Są to między innymi: pomoc finansowa na zadania inwestycyjne lub projekty, pomoc konsultingowa oraz pomoc szkoleniowa.


Dostępne na rynku formy finansowania inwestycji ekologicznych dzieli się na:

  • kredyty, pożyczki, obligacje, leasing,

  • udziały kapitałowe – akcje i udziały w spółkach,

  • dotacje.

W polityce finansowej wielu gmin i powiatów zauważa się dużą ostrożność budżetową, wyrażającą się niewykorzystaniem możliwości realizacji zadań ze źródeł zewnętrznych. Rachunek ekonomiczny wykazuje jednak, iż w naszych warunkach efektywność prowadzenia inwestycji wymaga nie tylko angażowania wysokich środków własnych, ale także aktywnej polityki pozyskiwania alternatywnych źródeł finansowania. Z poniższych zestawień wynika, że realizacja kosztownych inwestycji w gminie jest możliwa jedynie przy pozyskaniu pomocy finansowej z zewnątrz. Przy założonym koszcie budowy kanalizacji czy dróg, gmina wykorzystując jedynie własne dochody, realizowałaby inwestycje przez wiele lat.


Sytuacja budżetowa gminy Łubniany odzwierciedla uwarunkowania lokalne. Duża ilość użytków rolnych i lasów, a mała większych zakładów pracy powoduje niskie wpływy do budżetu z tytułu podatków lokalnych. Budżet gminy Łubniany jest niewielki. W ciągu ostatnich lat oscyluje wokół poziomu ok. 10,0 mln zł. Głównym źródłem finansowania wydatków na ochronę środowiska, oprócz środków z budżetu gminy jest Gminny Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Niestety w gminie Łubniany dochody GFOŚiGW są bardzo niewielkie i nie przekraczają 15-20 tys. W poniższej tabeli przedstawiono zestawienie dochodów i wydatków gminy Łubniany w latach 2000 – 2004.
Tabela 76. Wykonanie budżetu gminy i GFOŚiGW w latach 2000-2003 i plan na rok 2004

Wyszczególnienie

2000

2001

2002

2003

Plan 2004

BUDŻET GMINY

Dochody

8 906 772

9 730 854

10 019 676

10 456 790

10 535 589

Wydatki

8 733 776

10 025 073

9 154 560

10 073 531

11 498 565

GFOŚiGW

Dochody

9 940

7 092

7 595

10 615

15 947

Wydatki, w tym:

8 709

5 748

7 315

4 668

10 000

gospodarka odpadami

8 709

5 748

7 315

4 668

10 000

Stan funduszu na koniec okresu

1 231

1 344

280

5 947

5 947

Źródło: dane z Urzędu Gminy w Łubnianach
Według Rocznika Statystycznego Województwa Opolskiego [2003] wydatki poniesione na ochronę środowiska i gospodarkę komunalną w gminie wyniosły ok. 7,6% budżetu gminy.



  1. Zarządzanie programem ochrony środowiska

Istotne w procesie wdrażania programu jest właściwe wykorzystanie rozwiązań o charakterze organizacyjnym, uwzględniających zasady zrównoważonego rozwoju. Stąd wynika potrzeba sformułowania w niniejszym Programie zasad zarządzania programem i środowiskiem. Zarządzanie środowiskiem - również w kontekście integracji z Unią Europejską - nie jest wyłączną domeną służb ochrony środowiska. W procesie wdrażania programu ochrony środowiska powinni uczestniczyć przedstawiciele różnych branż i gałęzi gospodarki oraz sfery życia społecznego, a ich działania powinny być zgodne z zasadą zrównoważonego rozwoju.


Do instrumentów wspomagających realizację programu ochrony środowiska, należą tzw. instrumenty polityki ekologicznej, zasady zarządzania środowiskiem, wynikające z zakresu kompetencyjnego administracji samorządowej szczebla gminnego. W zarządzaniu środowiskiem szczególną rolę pełni „Program ochrony środowiska”, który, z punktu widzenia władz gminy, może być postrzegany jako instrument koordynacji działań na rzecz ochrony środowiska oraz intensyfikacji współpracy różnych instytucji/organizacji, opartej o dobrowolne porozumienia na rzecz efektywnego wdrażania niniejszego Programu. Dlatego celowe jest przedstawienie procedury wdrażania Programu, aby właściwe służby samorządu gminnego miały czytelny obraz terminów i zakresów weryfikacji poszczególnych elementów programu oraz jasne określenie zasad współpracy poszczególnych grup zadaniowych w realizacji programu.
3.1. Narzędzia i instrumenty realizacji programu
Instrumentarium służące realizacji polityki ochrony środowiska wynika z szeregu ustaw, wśród których najważniejsze to: prawo ochrony środowiska, prawo wodne, o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, o ochronie przyrody, o odpadach, prawo geologiczne i górnicze, prawo budowlane.
Wśród instrumentów zarządzania ochroną środowiska można wyróżnić instrumenty o charakterze politycznym (np. Polityka Ekologiczna Państwa, wojewódzkie/powiatowe i gminne programy ochrony środowiska), instrumenty prawno - administracyjne oraz instrumenty o charakterze horyzontalnym (systemy zintegrowanego zarządzania środowiskiem, monitoring środowiska, system statystyki, społeczna partycypacja, działania edukacyjne, narzędzia polityki technicznej i naukowej, konwencje, umowy i porozumienia międzynarodowe). Tradycyjny podział instrumentów zarządzania środowiskiem wyróżnia instrumenty o charakterze prawnym, finansowym, społecznym i organizacyjnym.

3.1.1. Instrumenty prawne


Polskie prawo uwzględnia konieczność zrównoważonego rozwoju łączącego rozwój gospodarczy z ochroną i racjonalnym wykorzystaniem zasobów przyrody. Najistotniejsze przepisy prawne w tym względzie to:

  • ustawa z 27 kwietnia 2001r. Prawo Ochrony Środowiska [Dz.U. nr 62, poz. 627 z późniejszymi zmianami] wraz z przepisami wykonawczymi,

  • ustawa z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody [Dz.U. 2004r. nr 92, poz. 880] wraz z przepisami wykonawczymi,

  • ustawa z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym [Dz.U. nr 80, poz. 717 z późniejszymi zmianami] wraz z przepisami wykonawczymi,

  • ustawę z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne [Dz. U. nr 115, poz 1229 z późniejszymi zmianami] wraz z przepisami wykonawczymi,

  • ustawa z dnia 04 lutego 1994r. Prawo Geologiczne i Górnicze [Dz.U. nr 27, poz. 96 z późniejszymi zmianami] wraz z przepisami wykonawczymi.

Do instrumentów prawnych należą przede wszystkim:

  • pozwolenia na wprowadzanie do środowiska substancji i energii, w tym pozwolenia zintegrowane,

  • decyzje dotyczące korzystania ze środowiska przewidziane ustawowo,

  • koncesje geologiczne,

  • procedury planowania przestrzennego,

  • procedury ocen oddziaływania na środowisko,

  • obligatoryjne badania monitoringowe wprowadzone przez regulacje prawne.

3.1.2. Instrumenty ekonomiczno-finansowe


Do instrumentów finansowych należą przede wszystkim: opłata za gospodarcze korzystanie ze środowiska, administracyjna kara pieniężna i fundusze celowe.



1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   14


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna