Gminny program opieki nad zabytkami dla gminy osiecznica



Pobieranie 0.54 Mb.
Strona1/6
Data06.05.2016
Rozmiar0.54 Mb.
  1   2   3   4   5   6


Załącznik do Uchwały Nr LVII/256/10

Rady Gminy Osiecznica

z dnia 26 października 2010 r.
GMINNY PROGRAM OPIEKI NAD ZABYTKAMI
DLA GMINY OSIECZNICA

NA LATA 2010 - 2014

Opracowanie:

Agata Filipek

Lipiec 2010

Treść opracowania:
1. Wstęp................................................................................................................... 4
2. Podstawa prawna opracowania gminnego programu opieki nad zabytkami........ 5
3. Uwarunkowania prawne ochrony i opieki nad zabytkami w Polsce...................... 6
4. Uwarunkowania zewnętrze ochrony dziedzictwa kulturowego. Strategiczne cele polityki państwa w zakresie ochrony zabytków i opieki nad zabytkami.

4.1. Tezy Krajowego Programu Ochrony Zabytków i Opieki nad Zabytkami......... 13

4.2. Narodowa Strategia Rozwoju Kultury na lata 2004 – 2013 (2020).................. 15

4.3. Narodowy Program Kultury „Ochrona Zabytków i Dziedzictwa Kulturowego” na lata 2004 – 2013...................................................................................................... 17


5. Realizacja gminnego programu opieki nad zabytkami na poziomie województwa
i powiatu.

5.1. Regionalny Program Operacyjny Województwa Dolnośląskiego na lata 2007–2013......................................................................................................................... 23

5.2. Strategia rozwoju i plan zagospodarowania przestrzennego województwa dolnośląskiego......................................................................................................... 25

5.3. Program opieki nad zabytkami województwa dolnośląskiego.......................... 31

5.4. Gm. Osiecznica w założeniach powiatu bolesławieckiego............................... 33
6. Uwarunkowania wewnętrzne ochrony dziedzictwa kulturowego Gminy.

6.1 Realizacja Programu w strategicznych dokumentach gminy............................ 35

6.2 Charakterystyka zasobów i analiza stanu dziedzictwa kulturowego Gminy.

6.2.1. Zarys historii obszaru gminy............................................................... 42

6.2.2. Krajobraz kulturowy............................................................................ 49

6.2.3. Zabytki objęte prawnymi formami ochrony......................................... 50

6.2.4. Gminna ewidencja zabytków……………………………………………. 63

6.2.5. Zabytki o najwyższym znaczeniu dla gminy....................................... 74


7. Ocena stanu dziedzictwa kulturowego gminy Osiecznica. Analiza szans
i zagrożeń................................................................................................................ 76
8. Zadania programowe, priorytety i kierunki działań programu opieki nad zabytkami dla gminy Osiecznica............................................................................................... 78
9. Instrumentarium realizacji programu opieki nad zabytkami................................. 81
10. Zasady oceny realizacji programu opieki nad zabytkami.................................. 82
11. Przykładowe źródła finansowania gminnego programu opieki nad zabytkami.. 85
12. Realizacja i finansowanie przez gminę Osiecznica zadań z zakresu ochrony zabytków.................................................................................................................. 94
13. Załączniki .

13.1. Załączniki graficzne (od 1 do 12).





  1. Wstęp

Dziedzictwo kulturowe stanowi istotny czynnik życia społecznego człowieka, określa i wyróżnia go spośród innych wspólnot. Dziedzictwo naszych przodków stanowi skarbnicę wiedzy historycznej, gospodarczej, społecznej i kultury jaka oddziaływała na ludność zamieszkującą dany obszar, aż po dzień dzisiejszy. Bogactwo i różnorodność dziedzictwa kultury może w istotny sposób przyczynić się do rozwoju społeczno-gospodarczego gminy, a tym samym do poprawy jakości życia jej mieszkańców.

O tym jak ważna jest samoświadomość historyczna i kulturowa mieszkańców danej jednostki terytorialnej nie trzeba przekonywać. Stąd też władze państwowe, wojewódzkie czy gminne podejmują szereg starań podtrzymujących i propagujących świadomość dziedzictwa kulturowego. Jednak należy podkreślić, że na dzień dzisiejszy są to działania niewystarczające. Dlatego też już na szczeblu samorządu lokalnego władze starają się stworzyć sprawny i skuteczny system ochrony i opieki nad zabytkami, przy udziale wcześniej wspomnianych samorządów, właścicieli
i użytkowników zabytków oraz mieszkańców i wspólnot lokalnych.

Ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami nakłada na jednostki

samorządu terytorialnego obowiązek sporządzenia programu opieki nad zabytkami (art. 87 ustawy). Program ma służyć rozwojowi gminy poprzez dążenie do poprawy stanu zachowania zabytków, eksponowania walorów krajobrazu kulturowego, wykorzystania zabytków na potrzeby społeczne, gospodarcze i edukacyjne. Inne ważne cele gminnego programu opieki nad zabytkami wskazane przez ustawodawcę (np. określenie warunków współpracy z właścicielami zabytków eliminujących sytuacje konfliktowe czy tworzenie miejsc pracy związanych z opieką nad zabytkami) sprawiają, że program ten pełni ważną rolę społeczną, a jego konsekwentna realizacja winna stać się istotnym czynnikiem rozwoju gminy. Głównym odbiorcą programu jest społeczność lokalna.

Realizacja gminnego programu opieki nad zabytkami powinna przynieść wymierne korzyści takie jak:



  • zachowanie dziedzictwa kulturowego dla przyszłych pokoleń,

  • poprawę stanu obiektów zabytkowych,

  • zwiększenie atrakcyjności przestrzeni publicznych,

  • rozwój społeczno-gospodarczy gminy.

Przedmiotem niniejszego programu jest dziedzictwo kulturowe gminy Osiecznica położonej w północno – zachodniej części województwa dolnośląskiego, w powiecie bolesławieckim, na obszarze kompleksu leśnego Puszczy Bolesławiecko – Zgorzeleckiej. Jest to największa gmina w województwie dolnośląskim pod względem zajmowanego obszaru, który wynosi 43762,04 ha, zalesienie stanowi około 63% powierzchni. Wielkość obszaru kontrastuje ze słabym zaludnieniem, wynoszącym zaledwie 15,8 osób/km2.

Zadaniem programu jest przedstawienie zasadniczych kierunków działania


i zasad, jakie stoją przed władzami samorządowymi na rzecz ochrony i opieki nad zabytkami znajdującymi się w granicach administracyjnych gminy Osiecznica.


2. Podstawa prawna opracowania gminnego programu opieki nad zabytkami.
Podstawą prawną opracowania programu jest ustawa z 23 lipca 2003 r.
o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami ogłoszona w Dz. U. z 2003 r. Nr 162, poz.1568 wraz z późn. zm.

Art. 85 wyżej wymienionej ustawy stanowi, że w krajowym programie ochrony zabytków i opieki nad zabytkami określa się, w szczególności cele i kierunki działań oraz zadania w zakresie ochrony zabytków i opieki nad zabytkami. Warunki i sposób finansowania planowanych działań, a także harmonogram ich realizacji. Przez analogię podobny zakres powinno mieć zarządzenie w skali gminy.

Art. 87 niniejszego aktu stanowi, iż wójt sporządza na okres 4 lat gminny program opieki nad zabytkami. Po czym przyjmuje go rada gminy, po uzyskaniu opinii wojewódzkiego konserwatora zabytków. Z realizacji programu sporządza
się co 2 lata sprawozdanie, które następnie przedstawia się radzie gminy.
Celem opracowania programu jest:


  1. Włączenie problemów ochrony zabytków do systemu zadań strategicznych,

wynikających z koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju;

  1. Uwzględnianie uwarunkowań ochrony zabytków, w tym krajobrazu kulturowego i dziedzictwa archeologicznego, łącznie z uwarunkowaniami ochrony przyrody i równowagi ekologicznej;

  2. Zahamowanie procesów degradacji zabytków i doprowadzenie do poprawy

stanu ich zachowania;

  1. Wyeksponowanie poszczególnych zabytków oraz walorów krajobrazu kulturowego;

  2. Podejmowanie działań zwiększających atrakcyjność zabytków dla potrzeb

społecznych, turystycznych i edukacyjnych oraz wspieranie inicjatyw sprzyjających wzrostowi środków finansowych na opiekę nad zabytkami;

  1. Określenie warunków współpracy z właścicielami zabytków, eliminujących

sytuacje konfliktowe związane z wykorzystaniem tych zabytków;

  1. Podejmowanie przedsięwzięć umożliwiających tworzenie miejsc pracy

związanych z opieką nad zabytkami.

3. Uwarunkowania prawne ochrony i opieki nad zabytkami
w Polsce

1. Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej uchwalona w dniu 2 kwietnia 1997 r. objęła ochroną zabytki jako konstytucyjny obowiązek państwa i każdego człowieka:

  • art. 5: Rzeczpospolita Polska strzeże dziedzictwa narodowego;

  • art. 6: Rzeczpospolita Polska stwarza warunki upowszechniania i równego dostępu do dóbr kultury, będącej źródłem tożsamości narodu polskiego, jego trwania i rozwoju;

  • art. 86: Każdy jest obowiązany do dbałości o stan środowiska i ponosi odpowiedzialność za spowodowane przez siebie jego pogorszenie.


2. Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 z późn. zm.). Jest głównym aktem prawnym regulującym zasady ochrony i opieki nad zabytkami w Polsce:

Art. 3 wyjaśnia m.in. definicję zabytku, którym jest nieruchomość lub rzecz ruchoma, ich części lub zespoły, będące dziełem człowieka lub związane z jego działalnością


i stanowiące świadectwo minionej epoki bądź zdarzenia, których zachowanie leży
w interesie społecznym ze względu na posiadaną wartość historyczną, artystyczną lub naukową.
Art. 4 tej ustawy stwierdza, że ochrona zabytków polega, w szczególności, na podejmowaniu przez organy administracji publicznej działań mających na celu:

  1. zapewnienie warunków prawnych, organizacyjnych i finansowych umożliwiających trwałe zachowanie zabytków oraz ich zagospodarowanie
    i utrzymanie,

  2. zapobieganie zagrożeniom mogącym spowodować uszczerbek dla wartości zabytków,

  3. udaremnianie niszczenia i niewłaściwego korzystania z zabytków,

  4. przeciwdziałanie kradzieży, zaginięciu lub nielegalnemu wywozowi zabytków za granicę,

  5. kontrolę stanu zachowania i przeznaczenia zabytków,

  6. uwzględnianie zadań ochronnych w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przy kształtowaniu środowiska.

Art. 5 określa co podlega ochronie i opiece bez względu na stan zachowania:



  1. zabytki nieruchome będące, w szczególności:

- krajobrazami kulturowymi,

- układami urbanistycznymi, ruralistycznymi i zespołami budowlanymi,

- dziełami architektury i budownictwa,

- dziełami budownictwa obronnego,

- obiektami techniki, a zwłaszcza kopalniami, hutami, elektrowniami i innymi zakładami przemysłowymi,

- cmentarzami,

- parkami, ogrodami i innymi formami zaprojektowanej zieleni,

- miejscami upamiętniającymi wydarzenia historyczne bądź działalność wybitnych osobistości lub instytucji;




  1. zabytki ruchome będące, w szczególności:

- dziełami sztuk plastycznych, rzemiosła artystycznego i sztuki użytkowej,

- kolekcjami stanowiącymi zbiory przedmiotów zgromadzonych uporządkowanych według koncepcji osób, które tworzyły te kolekcje,

- numizmatami oraz pamiątkami historycznymi, a zwłaszcza militariami, sztandarami, pieczęciami, odznakami, medalami i orderami,

- wytworami techniki, a zwłaszcza urządzeniami, środkami transportu oraz maszynami i narzędziami świadczącymi o kulturze materialnej, charakterystycznymi dla dawnych i nowych form gospodarki, dokumentującymi poziom nauki i rozwoju cywilizacyjnego,

- materiałami bibliotecznymi, o których mowa w art. 5 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach (Dz.U. Nr 85, poz. 539, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2001 r. Nr 129, poz. 1440 oraz z 2002 r. Nr 113, poz. 984),

- instrumentami muzycznymi,

- wytworami sztuki ludowej i rękodziełami oraz innymi obiektami etnograficznymi,

- przedmiotami upamiętniającymi wydarzenia historyczne bądź działalność wybitnych osobistości lub instytucji;



  1. zabytki archeologiczne będące, w szczególności:

- pozostałościami terenowymi pradziejowego i historycznego osadnictwa,

- cmentarzyskami,

- kurhanami,

- reliktami działalności gospodarczej, religijnej i artystycznej.

Ochronie mogą podlegać nazwy geograficzne, historyczne lub tradycyjne nazwy obiektu budowlanego, placu, ulicy lub jednostki osadniczej.
Art. 7 wyznacza formy ochrony zabytków, którymi są:


  1. wpis do rejestru zabytków;

  2. uznanie za pomnik historii;

  3. utworzenie parku kulturowego;

  4. ustalenia ochrony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, decyzjach o warunkach zabudowy, decyzji o zezwoleniu na realizacje inwestycji drogowej, decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej lub decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego.



Art. 16 ust. 1 określa, iż rada gminy, po zasięgnięciu opinii wojewódzkiego konserwatora zabytków, na podstawie uchwały, może utworzyć park kulturowy
w celu ochrony krajobrazu kulturowego oraz zachowania wyróżniających się krajobrazowo terenów z zabytkami nieruchomymi charakterystycznymi dla miejscowej tradycji budowlanej i osadniczej.
Art.17 stanowi, iż:

  1. Na terenie parku kulturowego lub jego części mogą być ustanowione zakazy
    i ograniczenia dotyczące:

- prowadzenia robót budowlanych oraz działalności przemysłowej, rolniczej, hodowlanej, handlowej lub usługowej;

- zmiany sposobu korzystania z zabytków nieruchomych;

- umieszczania tablic, napisów, ogłoszeń reklamowych i innych znaków niezwiązanych z ochroną parku kulturowego, z wyjątkiem znaków drogowych

i znaków związanych z ochroną porządku i bezpieczeństwa publicznego,


z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1;

- składowania lub magazynowania odpadów.



  1. W razie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości na skutek ustanowienia zakazów i ograniczeń, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 131-134 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 i Nr 115, poz. 1229, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 233, poz. 1957 oraz
    z 2003 r. Nr 46, poz. 392, Nr 80, poz. 717 i 721).

W myśl art. 18:



  1. Ochronę zabytków, opiekę nad zabytkami uwzględnia się przy sporządzaniu
    i aktualizacji koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju, strategii rozwoju województw, planów zagospodarowania przestrzennego województw, planów zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej, analiz i studiów
    z zakresu zagospodarowania przestrzennego powiatu, strategii rozwoju gmin, studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, albo decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, decyzji o warunkach zabudowy, decyzji o warunkach realizacji inwestycji drogowej, decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej lub decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego.

  2. W koncepcji, strategiach, analizach, planach i studiach, o których mowa w ust.

1, w szczególności:

- uwzględnia się krajowy program ochrony zabytków i opieki nad zabytkami;

- określa się rozwiązania niezbędne do zapobiegania zagrożeniom dla zabytków,

zapewnienia im ochrony przy realizacji inwestycji oraz przywracania zabytków do jak najlepszego stanu;

- ustala się przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenu uwzględniające opiekę nad zabytkami.
Zgodnie z art. 19


  1. W studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uwzględnia się, w szczególności ochronę:

- zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru i ich otoczenia,

- innych zabytków nieruchomych, znajdujących się w gminnej ewidencji zabytków,

- parków kulturowych.

1a) W decyzji o lokalizacji inwestycji decyzji celu publicznego, decyzji o zezwoleniu na realizację decyzjach o warunkach zabudowy, decyzji o zezwoleniu na realizacje inwestycji drogowej, decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej lub decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego uwzględnia się w szczególności ochronę:

- zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru i ich otoczenie;

- innych zabytków nieruchomych, znajdujących się w gminnej ewidencji zabytków.



  1. W przypadku, gdy gmina posiada gminny program opieki nad zabytkami, ustalenia tego programu uwzględnia się w studium i planie, o których mowa
    w ust. 1.

  1. W studium i planie, o których mowa w ust.1, ustala się w zależności od potrzeb, strefy ochrony konserwatorskiej obejmujące obszary, na których obowiązują określone ustaleniami planu ograniczenia, zakazy i nakazy, mające na celu ochronę znajdujących się na tym obszarze zabytków.

Art. 20 stanowi, że projekty i zmiany planu zagospodarowania przestrzennego

województwa oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podlegają uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków.
W art. 21 zapisano, że ewidencja zabytków jest podstawą do sporządzenia programów opieki nad zabytkami przez województwa, powiaty i gminy.
Art. 22 Mówi, iż:


  1. Generalny Konserwator Zabytków prowadzi krajową ewidencję zabytków
    w formie zbioru kart ewidencyjnych zabytków znajdujących się
    w wojewódzkich ewidencjach zabytków.

  2. Wojewódzki konserwator zabytków prowadzi wojewódzką ewidencję zabytków

w formie kart ewidencyjnych zabytków znajdujących się na terenie województwa.

  1. Włączenie karty ewidencyjnej zabytku ruchomego nie wpisanego do rejestru do wojewódzkiej ewidencji zabytków może nastąpić za zgodą właściciela tego zabytku.

  2. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) prowadzi gminną ewidencję zabytków
    w formie zbioru kart adresowych zabytków nieruchomych z terenu gminy.

  3. W gminnej ewidencji zabytków powinny być ujęte:

- zabytki nieruchome wpisane do rejestru,

- inne zabytki nieruchome znajdujące się w wojewódzkiej ewidencji zabytków,

- inne zabytki nieruchome wyznaczone przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) w porozumieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków.

6) Właściwy dyrektor urzędu morskiego prowadzi ewidencje zabytków znajdujących się na polskich obszarach morskich w formie zbioru kart ewidencyjnych.

Rozdział dziewiąty ustawy określa organizację organów ochrony zabytków. Zgodnie z art. 89 organami ochrony zabytków są:


  1. minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,

w imieniu którego zadania i kompetencje w rym zakresie wykonuje Generalny

Konserwator Zabytków,



  1. wojewoda, w imieniu którego zadania i kompetencje w tym zakresie wykonuje

wojewódzki konserwator zabytków.
3. Ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.)

Wykonywanie zadań w zakresie kultury i ochrony zabytków jest ustawowym zadaniem samorządów. W art. 7 ust. 1, pkt 9 zostały określone zadania własne gminy. Są nimi m.in.



  • Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.

  • W szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury, w tym ochrony zabytków i opieki nad zabytkami.




  1. Inne uregulowania prawne dotyczące ochrony zabytków i opieki nad zabytkami zamieszczone w dziennikach ustaw:

  • ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.).

  • ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U.
    z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.).

  • ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (tekst jednolity

Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 z późn. zm.).

  • ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880 z późn. zm).

  • ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 z późn. zm.).

  • ustawie z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (tekst jednolity Dz. U. z 2001 Nr 13, poz. 123 z późn. zm.)

  • ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego

i wolontariacie (Dz. U. z 2003 r. Nr 96, poz. 873 z późn. zm.).
5. Zasady ochrony zabytków znajdujących się w muzeach i w bibliotekach:

  • Ustawie z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz.U. z 1997 r. Nr 5, poz. 24
    z późn. zm.),

  • Ustawie z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach (Dz. U. Nr 85, poz. 539
    z późn. zm.).


6. Ochronę materiałów archiwalnych regulują przepisy:

  • Ustawa z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

(tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 673 z późn. zm.).

4.1. Uwarunkowania zewnętrze ochrony dziedzictwa kulturowego.

Strategiczne cele polityki państwa w zakresie ochrony zabytków
i opieki nad zabytkami.

4.1. Tezy Krajowego Programu Ochrony Zabytków i Opieki nad Zabytkami.
Zadaniem głównym polityki Państwa w dziedzinie ochrony zabytków jest stworzenie w najbliższych latach mechanizmów porządkujących tę sferę, dostosowujących ją do warunków gospodarki rynkowej, zarówno poprzez niezbędne uzupełnienia i korekty legislacyjne jak i poprzez zmiany organizacyjne obejmujące konieczne rozszerzenie zakresu działań istniejących instytucji, aż po zmiany w strategii i organizacji ochrony.
Te niezbędne, wprowadzane na drodze ewolucyjnej, zmiany powinny z jednej strony nie dopuścić do utracenia dotychczasowego bezcennego dorobku Polski
w dziedzinie ochrony, z drugiej umożliwić funkcjonowanie i rozwój tej dziedziny
w Zjednoczonej Europie.
Dlatego też stworzono Opracowanie Krajowego Programu Ochrony Zabytków
i Opieki nad Zabytkami, gdyż jest on ustawowym obowiązkiem Ministra Kultury, zgodnie z zapisem Ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Program określa cele i kierunki działań oraz zadania, które powinny być podjęte w szczególności przez organy i jednostki administracji publicznej w zakresie ochrony zabytków i opieki nad zabytkami.
Celem Programu jest wzmocnienie ochrony i opieki nad tą istotną częścią dziedzictwa kulturowego oraz poprawa stanu zabytków w Polsce.
Celem jest także stworzenie wykładni porządkującej sferę ochrony poprzez wskazanie siedmiu podstawowych zasad konserwatorskich:

1. zasady primum non nocere (po pierwsze nie szkodzić),

2. zasady maksymalnego poszanowania oryginalnej substancji zabytku
i wszystkich jego wartości (materialnych i niematerialnych),

3. zasady minimalnej niezbędnej ingerencji (powstrzymywania się od działań niekoniecznych),

4. zasady, zgodnie z którą usuwać należy to (i tylko to), co na oryginał działa niszcząco,

5. zasady czytelności i odróżnialności ingerencji,

6. zasady odwracalności metod i materiałów,

7. zasady wykonywania wszelkich prac zgodnie z najlepszą wiedzą i na najwyższym poziomie.


Wymienione zasady dotyczą zarówno:

  1. konserwatorów – pracowników urzędów,

  2. profesjonalnych konserwatorów - restauratorów dzieł sztuki,

  3. konserwatorów - architektów,

  4. urbanistów budowlanych,

  5. archeologów,

  6. badaczy,

  7. właścicieli i użytkowników, w tym duchownych – codziennych konserwatorów zabytkowych świątyń


Program zawiera:

1. Uwarunkowania ochrony i opieki nad zabytkami, stan zabytków ruchomych


i nieruchomych, pomniki historii i obiekty wpisane na listę światowego dziedzictwa.

2. Stan zabytków archeologicznych, stan zabytków techniki, stan służb konserwatorskich, stan opieki nad zabytkami, stan uregulowań prawnych.

3. Działania o charakterze systemowym: powiązanie ochrony zabytków
z polityką ekologiczną, ochrony przyrody, polityką przestrzenną, celną i polityką bezpieczeństwa państwa.

4. Wypracowanie strategii ochrony dziedzictwa kulturowego i wprowadzenie jej do polityk sektorowych.

5. System finansowania: stworzenie sprawnego systemu finansowania ochrony i opieki konserwatorskiej.

6. Dokumentowanie, monitorowanie i standaryzacja metod działania: dokumentowanie, monitorowanie, ujednolicenie metod działań profilaktycznych, konserwatorskich, restauratorskich i ochronnych.

7. Kształcenie i edukacja, kształcenie specjalistyczne, podyplomowe i system

uznawalności wykształcenia, edukacja społeczeństwa, edukacja właścicieli i

użytkowników.

8. Współpraca międzynarodowa: współpraca z instytucjami i organizacjami, współpraca z obszarze Europy Środkowej.



: duw -> WDU D -> 2011


  1   2   3   4   5   6


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna