I strategia zmniejszenie czasu realizacji zamówień, II strategia zwiększenie produktywności aktywów



Pobieranie 173.47 Kb.
Data29.04.2016
Rozmiar173.47 Kb.
I strategia – zmniejszenie czasu realizacji zamówień,

II strategia – zwiększenie produktywności aktywów,

III strategia – tworzenie wartości dochodów.
QR – szybka reakcja – efektywna obsługa klienta.
Współpraca elementów w łańcuchu dostaw


Należy zadbać o infrastrukturę procesów logistycznych.


Infrastruktura procesów logistycznych
Środki techniczne niezbędne do realizacji zadań logistycznych, sposoby ich użycia, a także systemy ich wykorzystania tworzą swego rodzaju INFRASTRUKTURĘ PROCESÓW LOGISTYCZNYCH.
Cel: Sprawnie i ekonomicznie efektywny przebieg wszystkich podstawowych funkcji logistyki.

Kryterium optymalizacji: Minimalizacja kosztów przy zapewnieniu sprawności i niezawodności procesów logistycznych


Biorąc pod uwagę rodzaj procesu logistycznego (patrz infrastruktura procesów logistycznych) ze względu
na podejście systemowe wyróżniamy:

  • Infrastrukturę liniową, punktową





  • Infrastrukturę komunikacyjną – związaną z przepływem informacji pomiędzy tymi węzłami.

TRANSPORT – zespół czynności polegających na przemieszczaniu dóbr materialnych w czasie i przestrzeni przy użyciu odpowiednich środków technicznych.


Cel: Organizowanie i zsynchronizowanie fizycznego przepływu dóbr materialnych od producentów lub hurtowników do ostatecznych konsumentów przez wszystkie fazy procesu produkcyjnego, zgodnie
z zarządzeniem logistycznym.
INFRASTRUKTURA PROCESÓW LOGISTYCZNYCH


  1. INFRASTRUKTURA TRANSPORTOWA

  • Transport kolejowy

    • Środki transportu

- wagony cysterny,

- wagony węglarki,

- wagony kryte.


  • Transport samochodowy

    • Środki transportu

- samochody specjalne,

- samochody o dużej ładowności,

- samochody o małej ładowności.


  • Transport lotniczy

  • Żegluga śródlądowa i morska

  • Transport rurociągowy

  1. INFRASTRUKTURA MAGAZYNOWO – MANIPULACYJNA

  • Budynki i budowle

  • Środki manipulacji i transportowe

    • Dźwignice

    • Przenośniki

    • Wózki jezdne

  • Urządzenia magazynowe

    • Urządzenia do składowania

    • Urządzenia kontrolne i pomiarowe

    • Urządzenia klimatyzacyjno – wentylacyjne

    • Urządzenia przeciwpożarowe

    • urządzenia pomocnicze

    • Urządzenia techniczno – organizacyjne

  1. OPAKOWANIA

  2. INFRASTRUKTURA INFORMATYCZNA

  • Sprzęt informatyczny (HARDWARE)

  • Oprogramowanie (SOFTWARE)

SYSTEM TRANSPORTOWY – uporządkowana całość wszystkich gałęzi transportu, działających na danym obszarze a więc międzygałęziowe powiązania wewnątrz tej całości. Takie powiązania całości systemu transportowego z otoczeniem to POWIĄZANIA SYSTEMOWE.


Podsystemy:

  • Czynny – zbiór środków transportu,

  • Bierny – zbiory szlaków transportowych, punkty transportowe, urządzenia warunkujące, urządzenia pomocnicze, służące bezpośrednio do obsługi dróg i punktów transportowych.

ŚRODEK TRANSPORTU – urządzenie techniczne służące do przemieszczania ładunków, osób i informacji.


PODZIAŁ ŚRODKÓW TRANSPORTU
TRANSPORT SAMOCHODOWY – transport realizowany „od drzwi do drzwi” („door to door”), w granicach kontynentu.

Zalety:szybkość, największa spośród wszystkich gałęzi gęstość i spójność dróg,


Wady: zanieczyszczenie środowiska, zużycie energii na 1 tonę, mała ilość towarów przewożonych, potrzeba dobrych dróg i autostrad
TRANSPORT KOLEJOWY – towar musi być dowieziony do kolei.

Zalety: ekologiczny, mała wypadkowość (1/12), zdolność do przewozów masowych

Wady: czas dostawy towarów,duże niebezpieczeństwo kradzieży
TRANSPORT MORSKI – przewozy masowe za pomocą statków, warunkiem jest dostęp do morza.

Wady: dowóz i odwóz, długi czas realizacji

Zalety: nieograniczona struktura towarowa wymiany handlowej, nieograniczony praktycznie zasięg pływania statków, niebezpieczeństwo dla towarów wrażliwych na wilgoć
Najlepsze rozwiązanie to ŻEGLUGA ŚRÓDLĄDOWA

Zalety ekologiczny – warunkiem jest uregulowana rzeka, zdolność do masowych przewozów ładunków o niskiej wartości, niskie ceny przewozowe, niewielki wpływ na środowisko naturalne,


Wady: ograniczenie w przypadku towarów wrażliwych na wilgoć, wydłużony czas dostaw
TRANSPORT LOTNICZY

Zalety: wykorzystanie do przewozu towarów łatwo psujących się, lekarstw, krótki czas trwania przewozu, duże bezpieczeństwo przewożonych ładunków

Wady: wymagane są odpowiednie warunki (przewóz cargo), niewielka ładowność samolotów
TRANSPORT RUROCIĄGOWY – transport towarów sypkich, cieczy (woda, gaz, gazy skroplone).

Zalety: zdolność do masowych przewozów produktów płynnych i gazowych,niskie koszty przemieszczania, ochrona ładunków przed wpływem warunków atmosferycznych,

Wady: słaba dostępność przestrzenna, wysokie koszty

Co przewozimy?



  • Koleją,

    • węgiel kamienny,

    • rudy,

    • metale i wyroby z metali,

    • ropa i przetwory,

    • artykuły chemiczne.

  • Żeglugą śródlądową,

    • piaski i żwir (64%),

    • węgiel kamienny (12%),

    • metale i wyroby z metali (11%).

  • Żeglugą morską.

    • drobnica (25%),

    • zboże (27%),

    • węgiel i koks (19%)

Proces transportowy – w obrębie procesu transportowego można wyróżnić trzy grupy czynności:



Załadunek

Przewóz

Wyładunek

Proces transportowy można podzielić na:



  • prosty: przebiega bez powtórzenia faz,

  • złożony: powtórzenie się tych samych faz od miejsca dostawy do miejsca odbioru.

Łańcuch transportowy







Jednoczłonowy łańcuch Wieloczłonowy łańcuch transportowy

transportowy



(ze zmianą pojemnika transportowego, często z pośrednim magazynowaniem – ułatwienie załadunku, wyładunku i przeładunku dzięki paletom)


  • Transport kolejowy załadowanych pojazdów samochodowych,

  • Transport w pojemnikach.
Transport przerywany Transport kombinowany

Transport kombinowany – system, w którym użyte środki transportowe są tak dopasowane do siebie,
że przeładunek towaru z jednego środka transportu na drugi środek transportu nie wymaga wielu operacji przeładunkowych.
Podstawowe formy transportu kombinowanego:

  • transport załadunkowych środków transportowych,

  • transport w pojemnikach (pojemniki mogą być duże i małe; jeśli duże to kontenery, jeśli małe to palety).


Cechy transportu kombinowanego:

  1. Przez transport kombinowany próbuje się zastąpić pracę nakładami kapitałowymi,

  2. Dąży się do zmechanizowania przeładunku transportowego towaru z jednego środka transportowego
    na drugi,

  3. Dąży się do łączenia zalet transportu bliskiego (na ogół samochód ciężarowy) z zaletami transportu dalekiego (zwykle kolej, samolot i statek).

  4. Maleje koszt transportu,

  5. Zmniejszenie zanieczyszczenia środowiska,

  6. Zmniejszenie zatłoczenia na drogach, oraz na przejściach granicznych,

  7. Uzyskuje się optymalny czas transportu.

Punkty węzłowe systemu to miejsce przeładunku (terminale). Wyróżnia się dwa rodzaje:



  • lądowe – przy dużych węzłach kolejowych, ułatwiają za i wyładunek w układzie kolej – transport drogowy (kontenery),

  • morskie terminale kontenerowe (bazy kontenerowe) i przeładunek kontenerów w relacji statek – kolej
    i statek – transport drogowy.

Dokonuje się tu przeładunku

  • w poziomie – „ro-ro” ( Roll on- Roll off)

  • oraz w pionie „lo-lo” ( Lift on- Litf off)


Przewozy multimodalne (intermodalne)

Są to przewozy towarów realizowane za pomocą co najmniej dwóch gałęzi transportu na podstawie jednej umowy o przewóz i przy istnieniu jednego wykonawcy (operatora transportu multimodalnego) odpowiedzialnego za całość transportu.


Elementy warunkujące taki przewóz:

    1. Konieczność wykorzystania środków co najmniej dwóch gałęzi,

    2. Konieczność wystąpienia tylko jednej umowy o przewóz,

    3. Konieczność zaangażowania tylko jednego wykonawcy odpowiedzialnego za przebieg dostawy towarów, posługującego się dokumentem przewozowym obejmującym całą trasę dostawy,

    4. Konieczność „zjednostkowania” ładunku co oznacza, że towar podlega manipulacjom przeładunkowo – składowym w całości wraz z kontenerem lub środkiem transportowym.

Przewozy multimodalne obejmują:



    • przewozy kontenerowe,

    • przewozy szynowo – drogowe,

      • przewóz samochodów ciężarowych lub zestawów wagonów,

      • przewóz naczep siodłowych na wagonach.

    • przewozy przy użyciu nadwozi wymiennych (samochodowa skrzynia ładunkowa bez podwozia).

Kontenery zostały objęte standaryzacją w oparciu o normy ISO. Wyróżnia się kontenery ładunkowe lotnicze i nielotnicze.


Infrastruktura magazynowa
Magazynowanie – zatrzymywanie materiałów w celu przechowywania jak i w celu przekazywania materiałów dalej.

Urządzania i obiekty składają się na infrastrukturę magazynową. Infrastrukturę magazynową i manipulacji tworzą:



  1. Obiekty magazynowe (gdzie materiał jest magazynowany),

  2. Urządzenia do przemieszczania,

  3. Urządzenia do składowania,

  4. Inne urządzenia pomiarowo – kontrolne, przeciwpożarowe, środki techniki informatycznej.

Ad1 Obiekty magazynowe

Istnieje wiele kryteriów, które umożliwiają dokonanie klasyfikacji magazynów.


  • Według typu przedsiębiorstwa wykorzystującego magazyn,

  • magazyny przemysłowe,

  • magazyny handlowe,

  • magazyny usługowe,

  • magazyny transportowe.




  • Według rodzaju zastosowanej budowli,

Budowle magazynowe:

  • otwarte:

      • place składowe

      • baseny (materiały w stanie ciekłym)

      • doły

  • półotwarte:

      • wiaty (kable)

  • zamknięte:

      • niskie

      • piętrowe

      • regałowe wysokiego składowania

      • pneumatyczne

  • specjalne:

      • silosy (zboże)

      • cysterny

      • chłodziarki

Regałowe wysokiego składowania – graniczna wysokość regałów min. 7,2 m (bądź 10 m) aż do 45 m.

Pneumatyczne – konstrukcja obciągnięta folią nieprzepuszczalną dla powietrza tzw. balony pneumatyczne.


  • Według funkcji magazynu,

  • magazyn zapasów (zorientowany na produkcję),

  • magazyn przeładunkowy (zorientowany na transport),

  • magazyn dystrybucyjny:

        • dostawczy (zorientowany na zaopatrzenie),

        • wysyłkowy (zorientowany na zbyt).

  • Według użytkownika.

  • magazyny własne,

  • magazyny usługowe,

  • magazyny wspólne,

  • magazyny międzybranżowe,

  • magazyny regionalne,

  • magazyny lokalne.

Ad2 Urządzenia do przemieszczania:



  • obsługa ręczna,

  • przenośniki (do transportu ciągłego),

  • urządzenia do transportu przerywanego:

      • układnice,

      • suwnice,

      • wózki podnośnikowe widłowe,

      • wózki podnośnikowe do obsługi regałów wysokich,

      • wózki podnośnikowe kompetacyjne.

Ad3 Urządzenia do składowania:



  • bez urządzeń do składowania,

  • składowanie (buforowe) na urządzeniach do transportu ciągłego i przerywanego,

  • regały: półkowe, paletowe, wjezdne, wysokiego składowania itd.

Ad4 Urządzenia pomocnicze:



  • wagi,

  • automaty bieżące,

  • etykieciarki,

  • urządzenia do paletowania i rozładunku palet,

  • urządzenia do opasywania ładunków i pakowania w folię termokurczliwą.


Fazy procesu magazynowania:

  1. przyjęcie towaru,

  2. rozmieszczenie i ułożenie towarów,

  3. składowanie materiałów (i zachowanie jakości),

  4. konfekcjonowanie (przygotowanie towarów stosowanie do złożonych zamówień),

  5. wydanie towarów.

Funkcje magazynów:



    1. utrzymanie zapasów,

    2. konsolidacja ładunków,

    3. dekonsolidacja ładunków,

    4. konfekcjonowanie


Konfekcjonowanie- jest to formowanie zamówień z części ładunków pochodzących z ogólnej ilości. Istnieją dwa podejścia do formowania zamówień:

      1. układ statyczny- człowiek do towarów

      2. układ dynamiczny – towary do człowieka

Przy budowaniu magazynu, należy zwrócić uwagę, na:



  • koszty urządzeń,

  • koszty siły roboczej,

  • przestrzeń,

  • wydajność



Infrastruktura opakowań



Opakowanie – dająca się oddzielić powłoka schowanego towaru mająca go ochronić lub spełniająca inne funkcje.

Funkcje opakowania: (Hans Christian Pfol)



  • produkcyjna (odpowiednia ilość wyrobu),

  • marketingowa (wyróżnienie towaru, reklama),

  • użytkowa (powtórne użycie opakowania, ulega ono degradacji biologicznej),

  • logistyczna:

      • ochronna,

      • magazynowa,

      • transportowa,

      • manipulacyjna,

      • informacyjna.

A na chłopski rozum:

      • ochrona przed uszkodzeniami,

      • ochrona środowiska naturalnego,

- 3R ( redukcja ilości, reusing- powtórne wykorzystanie, recykling- odzyskanie podstawowych surowców z odpadów i powtórne ich wykorzystanie)

      • zapewnienie utylizacji, ( oznacza to efektywne formowanie z opakowań jednostek ładunkowych- transportowych i magazynowych. Ważne jest, aby jednostki te były równe)

      • przekazywanie informacji

Podział opakowań:

  • jednostkowe,( opakowanie bezpośrednie- cukier i pośrednie-„milczący sprzedawca”)

  • zbiorcze, (wykonuje się z opakowań jednostkowych, należy uważać na utylizację)

  • transportowe ( ułatwiają transport towarów)



LOGISTYCZNY SYSTEM INFORMACJI




Ważny jest monitornig :

  • Satelitarna metoda pozycjonowania

  • Metoda lokalizacji w sieci GSM

  • System GPS( 24 satelity, Liberty Poland S>A)

  • System nawigacji satelitarnej

  • Europejski system EGNOS

W Polsce wykorzystujemy SM Proteka Flota RFID.

AI – automatyczna identyfikacja (towarów, przesyłek). Może się odbywać z wykorzystaniem kodu kreskowego, ścieżki magnetycznej, fale radiowe, rozpoznawanie głosu, obrazu itp. Kod na ogół wiązany jest z jednostkami konsumpcyjnymi, w logistyce musimy powiązać z jednostkami wysyłkowymi w systemie EFT. Jeśli chodzi o jednostki wysyłkowe międzynarodowe to są to DUN 14 i 16.

Wykorzystanie AI w logistyce:

  • transakcje handlowe,

  • ewidencja zapasów magazynowych,

  • operacje magazynowe i konfekcjonowanie,

  • procesów załadunkowych, wyładunkowych i przeładunkowych,

  • monitorowanie produkcji w toku,

  • kontroli zasobów.

Identyfikacja towaru:

  • Kod kreskowy

1973r. – USA, Kanada. UCC

UPC- Unic Prom Code

EAN- kod kreskowy

EANA – Towarzystwo zajmujące się kodami, Polska przystąpiła w 1990r.

W Polsce instytucją zajmującą się kodami kreskowymi jest Instytut Logistyki i Magazynowania w Poznaniu IANA.

Skład Kodu ;



  • Pierwsze 4 cyfry – prefiks kraju(5900)

  • Kolejne 4 cyfry – identyfikator producenta

  • Następne 5 cyfr – identyfikator towaru

  • Ostania cyfra to cyfra kontrolna

UCC/EAN - połączenie kodów – 128

SSCC- seryjny numer jednostki na etykiecie logistycznej.

Ważną role spełnia też czytnik.


EDI- Elektroniczna wymiana danych

Transfer danych o określonej strukturze w postaci uzgodnionych standardów komunikatów między dwoma systemami komputerowymi przy minimalnej interwencji człowieka. Wymieniane są dane podstawowe, transakcje handlowe, raporty. UN/EDI/FACT – system ten określa zasady gramatyczne i system znaków, aby komunikaty były czytelne.

Wykorzystanie EDI w logistyce:


  • wymiana dokumentów handlowych,

  • elektronicznego transferu środków pieniężnych(EFT)

  • wymiana danych technicznych

  • interaktywne EDI (pytanie odpowiedź).

Koszty instalacji sprzętu są bardzo wysokie

OP. Spełnia wiele ról:

Normalizacja A(kształt, wymiary) w celu ułatwienia transportu

Jednostki logistyczne- powstają przez połączenie towarów w znormalizowane pod względem kształtów wymiarów jednostki w tym celu, aby uprościć przepływ towarów i obniżyć powstające przy tym koszty.


EILU- Europejska Intermodalna Jednostka Ładunkowa opracowywują normę normalizacji.....


Cechy dobrego opakowania ( przesłanki):

  • wpływ na środowisko naturalne

  • ilość strat w transporcie??

  • Efektywność transportu

  • Koszty

  • Łatwość identyfikacji

  • Łatwość kontroli jakościowej i ilościowej

Infrastruktura związana z przepływem informacji

Przepływy informacyjne w logistyce:



  • przepływy w ujęciu wewnętrznym (powiązania między podsystemami),

  • przepływy w ujęciu zewnętrznym (powiązania między dostawcami, a odbiorcami; zawiera powiązania informacyjne w całym łańcuchu dostaw – od źródeł wydobycia surowca do klienta).

Funkcje wspomagające przepływy: ( lub wykorzystanie środków informat)




  • planowania przepływów materiałowych w różnym czasie,

  • koordynacja, operacji i procesów logistycznych,

  • operacyjne sterowanie procesami logistycznymi,

  • monitoringu i kontroli przebiegu procesów logistycznych.

Systemy informacyjne spełniają funkcje:



  • pozyskiwanie i gromadzenie informacji

  • przetwarzanie informacji i przechowywanie

  • udostępnianie.


SYSTEM LOGISTYCZNY- to zbiór współpracujących z e sobą ludzi ,sprzętu i procedur umożliwiają menedżerom logistyki odstęp do odpowiedniej informacji w celu planowania, wdrażania i kontroli procesów.

Skróty systemu: LIS, SIL.

Funkcje systemów informacyjnych:


  • planowanie i sterowanie

  • funkcja komunikacyjna

  • obsługa klienta i komunikowanie się z klientem.

Cechy systemów informacyjnych:



  • niezależność

  • wydajność

  • efektywność ekonomiczna

  • otwartość

  • elastyczność

System informacyjny logistyczny wspomaga ważne szczeble zarządzania w przedsiębiorstwie

CRM- służy do zbierania danych.
Hierarchia szczebli zarządzania logistycznego i systemu informatycznego.




SL

Podsystem logistyki zaopatrzenia

Podsystem logistyki produkcji

Podsystem logistyki dystrybucji


Logistyka zaopatrzenia – jej podstawowym zadaniem jest dostarczenie zasileń materiałowych przedsiębiorstwu.

Dwa zagadnienia rozpatrywane w logistyce zaopatrzenia:

  • Zakup

  • Zarządzanie materiałami


Logistyczna koncepcja zaopatrzenia

Zapewnienie niezbędnych dostaw

Synchronizacja

  • Organizacyjna,

  • Ilościowa

  • Transportowa,

Logistyka i jej efekty:

  • Wysoka rytmika zaopatrzenia

  • Niższe koszty

  • Niższe zapasy

  • Mniejsze magazyny

  • Krótki cykl produkcyjny

Samosterowalność:

  • Dokumenty

  • Informacja
    i sygnały

  • Rozliczenia

  • Zapobieganie zakłóceniom

Zapewnienie niezbędnych zapasów:

  • co?,

  • gdzie?,

  • ile?,

  • jak długo?,

  • kto,

  • dla kogo?


Instrumenty polityki zaopatrzenia

  • Polityka produktu

  • Polityka wartości zakupu

  • Polityka komunikacji

  • Polityka zakupu


Polityka produktumówimy o produkcie, bo na podstawie programu produkcji ustalamy program zaopatrzenia. Należy ograniczyć różnorodność sprowadzanych materiałów - wprowadzamy normalizację.
Stosujemy koncepcję Modular Sourcing (koncepcja zaopatrzenia prowadząca do zmniejszenia kompleksowości logistycznej).
Polityka zakupu:

Należy określić czy to jest dostawa:



  • Loco (kupujący musi sam odebrać materiały)

  • Franco (materiały dostarcza sprzedający do miejsc oznaczonego przez kupującego – wiąże się to z kosztami)

Aby ujednolicić formuły handlowe wprowadzono formuły Incoterms (International Commercial Terms) – tam określono, na jakich zasadach kupiliśmy towar.


Znane klauzule:

“Ex Works” [EXW] – sprzedaż loco zakład,

„Free on Board” (FOB) – wszystkie usługi logistyczne, aż do przejęcia przez statek, ponosi wysyłający (sprzedający),

„Delivered Duty Paid” (DPP) – wszystkie świadczenia logistyczne, aż do przekazania towaru odbiorcy, są samodzielnie określane przez wysyłającego (sprzedającego), który także dokonuje oclenia.


Polityka komunikacji:
Stosunki handlowe → kooperacja → partnerstwo
Analiza portfolio – pozwala określić, na jakie stosunki z dostawcą mogę liczyć.





Wielkość zamówienia

Intensywność konkurencji




Mała

Duża

Mała

Tradycyjne stosunki handlowe

Kooperacja

Duża

Dostawca nie będzie zainteresowany kooperacją

Partnerstwo

Zacieśnienie współpracy między dostawcą a kupującym



Polityka zakupu:

Drogi zaopatrzenia:



  • Zakupy bezpośrednie,

  • Zakupy przez pośredników,

  • Handel hurtowy

Dwie kwestie:



  • Liczba dostawców (Single, Double Sourcing),

  • Geograficzne rozlokowanie lub rozproszenie dostawców (kupować u dostawcy położonego najbliżej, bo to zmniejsza koszty).


Zasady zaopatrzenia:

Indywidualne zapatrzenie w razie zapotrzebowania

Zalety:


  • Bardzo niskie zaangażowanie kapitału,

  • Bardzo niskie koszty magazynowania.

Wady:

  • Oczekiwanie na materiał,

  • Opóźnienia w produkcji.


Zaopatrzenie z utrzymaniem zapasów

Zalety:


  • Uniezależnienie od wahań zaopatrzenia zewnętrznego,

  • Korzyści z nabywania większych ilości (np. rabaty).

Wady:

  • Większe zaangażowanie kapitału,

  • Wyższe koszty magazynowania.


Dostawa zsynchronizowana z produkcją lub zużyciem JIT

Zalety:


  • Krótkie czasy przepływu materiałów

  • Zapasy magazynowe w formie niewielkich zapasów bezpieczeństwa

  • Niskie zaangażowanie kapitału,

  • Niskie koszty magazynowania.

Warunki:

  • Niezawodność dostawcy,

  • Ścisła współpraca dostawcy z odbiorcą,

  • Istnienie systemu planowania i sterowania dostawami pomiędzy przedsiębiorstwami (zamówienia ramowe),

  • Zaawansowana integracja informatyczna między dostawcą i odbiorcą (zastosowanie EDI)

4 metody logistyczne wykorzystywane w zaopatrzeniu:

    1. PPM – MRP

    2. Metoda klasyfikacji materiałów ABC(udział wartości i ilości), XYZ oraz połączenie tych metod.

- Można wyznaczyć obszar zaopatrzenia metodą JIT

- mówi nam, z jaką dokładnością powinniśmy planować zaopatrzenie





    1. Metoda wyboru dostawców

Wariant I – bez wag (nadaje się punkty)

Wariant II - z wagami (najczęściej stosowana)

Wariant II wskaźnik efektywności

efekt zakupu od danego dostawcy = suma punktów mierzących jakość kryterium

Ws=

wartościowy nakład ponoszony przez podmiot dokonujący zakupu




    1. Metody sterowania zapasami

Staramy się utworzyć pewien zapas bezpieczeństwa
ZB = (Nmax – Nśr) * tD

Z


Współczynnik pewności

Odchylenie standardowe
B = k * б


METODA ABC
Obszar decyzyjny – klasyfikacja materiałów, części i podzespołów.
Logistyka zaopatrzenia zajmuje się podejmowaniem decyzji określających co, w jakich ilościach, za ile i od kogo kupować. W tym celu należy przeanalizować ogół materiałów, części i podzespołów będących w dyspozycji przedsiębiorstwa.
Instrument służący do pozyskiwania powyższych informacji to metoda ABC – informacje, który asortyment ma szczególny wpływ na powstałą wartość materiałów, ilość magazynów, koszty w zależności od rozmiarów zapotrzebowania na nie w określonym okresie czasu.

Stosujemy tu założenia:



  1. Asortyment materiałów, podzespołów i części powinien być sortowany i kumulowany
    wg ustalonych kryteriów, np. wartości zapasów magazynowych, wolumenu zaopatrzenia albo ilości zaopatrzenia na jednostkę czasu w szeregu rosnącym w taki sposób,
    że do ustalonych okresów czasu może zostać przyporządkowany udział skumulowanej wartości użytkowej

  2. Równocześnie będzie kumulowany udział częściowy każdej procentowej wielkości wartości i wyrażony jako udział procentowy w ogólnoczęściowym udziale.

Klasyfikacja zapasów metodą ABC jest stosowana przy zakupach, różnicuje występujące


w przedsiębiorstwie asortymenty materiałowe z punktu widzenia ich cenności. Cenność określa poziom zapasu materiałów:

- grupa A – materiały najdroższe, 10-20% ogólnej masy udział wartościowy 70 – 80% całości

- grupa B – materiały pośrednie wartościowo, stanowiące około 15%

- grupa C – materiały najtańsze, o charakterze masowym

Rys 1. Krzywa koncentracji Lorenza.


udział ilościowy [%]


Rys 2. Rodzaj zapotrzebowania w zależności od charakteru materiałów.




Kategorie zapasów:

  1. Najwyższy priorytet – zapasy krytyczne – nie mogą się wyczerpać

  2. Wysoki priorytet – zapasy istotne – limitowany poziom zapasów

  3. Średni priorytet – zapasy potrzebne – okazjonalnie limitowane

  4. Mały priorytet – zapasy pożądane – wyczerpanie dozwolone.

Zasady sterowania zakupami dla grup:

  • A – częste kontrole poziomu zapasów, terminowości i jakości dostaw, precyzyjne zamówienia,

  • C – uproszczenie procedur dyspozycyjnych, rutynowe składanie zamówień u tych samych dostawców.


METODA XYZ
Podstawą analizy XYZ jest podział części na grupy, które opisują struktury użytkowania.
Jest odwrotnością metody ABC, z uwagi na zwrot wektora zapotrzebowania, gdzie:





Zapotrzebowanie

Wahania zużycia

X

Regularne

Ciągłe zużycie do 20%

Y

Sezonowe

Silne wahania 20 – 50%

Z

Sporadyczne

Silne wahania powyżej 50%

Istotną cechą materiałów w analizie XYZ jest dokładność prognozowania poziomu ich zapotrzebowania (zużycia)




KOMBINACJA METODY ABC I XYZ


Struktura

zapotrzebowania

Wartość materiałów

A

B

C

X

Wysoki poziom wartości zużycia,

wysoka dokładność prognozy



Średni poziom wartości zużycia,

wysoka dokładność prognozy



Niski poziom wartości zużycia,

wysoka dokładność prognozy



Y

Wysoki poziom wartości zużycia,

średnia dokładność prognozy



Średni poziom wartości zużycia,

średnia dokładność prognozy



Niski poziom wartości zużycia,

średnia dokładność prognozy



Z

Wysoki poziom wartości zużycia,

niska dokładność prognozy



Średni poziom wartości zużycia,

niska dokładność prognozy



Niski poziom wartości zużycia,

niska dokładność prognozy



Korzysta się tu z metody 20 – 80. Stosuje się także formę dostawy materiałów Just In Time.
ANALIZA ABC XYZ – wskazuje, które produkty powinny mieć niższy priorytet z punktu widzenia obsługi dostaw, czyli chodzi tu o zmniejszone stany zapasów na „wolniejszych liniach” obsługowych,



Modele sterowania zapasami:

Parametry sterowania zapasami:



  • wielkość dostawy Q (można ją ustalać dowolnie, ale istnieje również wzór na ekonomiczną wielkość partii)

  • czas dostawy



t0 t1 t2 t3 t4 t5 t6
okres realizacji zamówienia
t0 – t­1,

t1 – t2,

t2 – t3,

t3 – t4,

t4 – t5,

t5 – t6 udostępnienie produktu do pobrania z magazynu.


Wielkość dostawy:

Q5, Qopt

Q

Q2

Czas dostawy



t5 stały

tD

t2 zmienny
Na tej podstawie można określić model


Q

t

Q5, Qopt

Q2

t5


t5Q5Qopt

t5Q2

t2


t2Q5Qopt

t2Q2

Model najbardziej złożony

Modele dynamiczne min –max

zwykle dla mat. Strategicznych
Modele można stosować:


  • w warunkach deterministycznych,

  • w warunkach stochastycznych.


Sterowanie zapasami w warunkach deterministycznych:

P
Q


oziom zapasu


Maksymalny poziom zapasu


Średni poziom zapasu







Czas


Wahania popytu


+





przewidywany




brak zapasu

faktyczny



Opóźnienia w realizacji zamówienia

Faktyczny moment dostawy

Opóźnienia






Dla zabezpieczenia utrzymywany jest minimalny zapas bezpieczeństwa

Model zapasów




Zapas minimalny




Modele w warunkach stochastycznych


  1. Model oparty o poziom zapasów wyznaczający moment zamówienia – polityka ponownego zamówienia,

Q5, t2

Trzeba określić:



  • wielkość dostawy Q5 (zwykle Q5 =Qopt),

  • poziom zapasu informującego o potrzebie złożenia zamówienia.

Model ten działa w KANBAN. Wymaga śledzenia poziomu zapasu. Gdy zapas spadnie do poziomu minimalnego – zamawiany jest materiał. nie może być stosowany dla produktów, które się psują (trzeba stosować FIFO).


  1. Model oparty o stały cykl zamawiania

Q2, t5

Trzeba wyznaczyć:



  • cykl przeglądów,

  • poziom zapasu maksymalnego.

Co stały okres czasu przegląda się zapasy i decyduje ile zamówić.
Modele trzeba dostosować do rzeczywistości uwzględniając zasoby finansowe, zmiany cen, poziom obsługi klienta, wywiązanie się z umowy dostawcy, wartość zapasów.
Rachunek kosztów zapasów – trade offs (ustępstwa kosztowe). Ważne bo:

  • koszty zapasów mają bardzo duży udział w kosztach logistycznych,

  • zapasy utrzymywane w różnych punktach procesu logistyczne oddziałują na poziom obsługi klienta,

  • umiejętność podjęcia decyzji, które znajdują odbicie w kosztach zapasów.

W rachunku przeciwstawia się sobie różne koszty i podejmuje decyzje np. koszty magazynowania zapasów, koszty przezbrojeń. /wzajemne relacje między kosztami zapasów (trade offs) – ksero/. Nowość – niektórzy chcą wprowadzić TRADE –UP godzić ze sobą przeciwstawności np. wszystko wysokie.


Logistyka produkcji





  • następuje zmiana właściwości fizycznych i chemicznych – to logistyk musi uwzględnić

  • procesy logistyczne zależą od wielu czynników produkcji- to tez należy uwzględniać

  • integracja operacji technologicznych z operacjami logistycznymi

Na to zwracamy uwagę w logistyce produkcji:

-struktura systemu produkcyjnego

system sterowania produkcją.



Koncepcja logistyki dystrybucji


Logistyka dystrybucji obejmuje wszystkie czynności, które mają związek z zaopatrzeniem klienta w wyroby gotowe.

Logistyka dystrybucji – przepływy fizyczne gotowych wyrobów także części zamiennych do klienta.

Dostarczanie zgodnie z zasadą 7W ma zapewnić wysoki poziom obsługi klienta



Uzyskanie odpowiedniego poziomu obsługi wymaga kosztów





KANAŁ LOGISTYCZNY KANAŁ KONTRAKTACYJNY

(strumień towarów od wytwórcy (strumień praw do towarów)

do finalnego dostawcy)


Kanał dystrybucji


Kanał dystrybucji jest to kanał, który umożliwia fizyczne przemieszczanie produktów przez system i poprzez który dokonuje się sprzedaży i akwizycji.


Integracja powiązań logistycznych między kupującymi a dostawcami


Między produkcją, a konsumpcją mogą występować luki.

Rodzaje luk:



  • luka czasowa,

  • luka przestrzenna, Alderson

  • luka ilościowa,

  • luka w asortymencie,

  • luka informacyjna. – Guirdham

Najbardziej efektywnym kosztowo sposobem likwidacji luk jest wykorzystanie w kanale dystrybucyjnym różnorodnych pośredników takich jak: agenci, drobni handlowcy, dystrybutorzy, hurtownicy, detaliści itp.


Liczba połączeń bez i z pośrednikiem






Długość kanału

Dotyczy tego, w jakim zakresie korzysta się z pośredników. Trzy możliwości:



  1. System korporacyjny,

  2. System kontraktowy – franchising,

  3. System konwencjonalny.


Szerokość kanału

Decyzja o pokryciu rynku przez produkty danej firmy. Skrajne przypadki:



  • Dystrybucja intensywna – mogę kupić ten towar praktycznie wszędzie,

  • Dystrybucja selektywna – dla określonej niszy rynkowej (grupy klientów).


Narzędzia:
ANALIZA ABC XYZ – wskazuje, które produkty powinny mieć niższy priorytet z punktu widzenia obsługi dostaw, czyli chodzi tu o zmniejszone stany zapasów na „wolniejszych liniach” obsługowych,
METODY STEROWANIA ZAPASAMI

PLANOWANIE DZIAŁALNOŚCI DYSTRYBUCYJNEJ

DRP (distribution requirements planning) planowanie zapotrzebowań dystrybucji,

LRP (logistics requirements planning) logistyczne planowanie zapotrzebowań

Składy I /lub lokalne



magazyny



Regionalne centra


DRP dystrybucji

LRP

Produkty finalne





MRP
Podzespoły


Detale/Materiały


ZESZYTY DYSTRYBUCJI – całkowity łączny koszt dystrybucji

TDC = TC + FC + CC + IC + HC + PC + MC



KONTROLA DZIAŁALNOŚCI DYSTRYBUCYJNEJ – audyt dystrybucyjny
METODY PODEJMOWANIA OPTYMALNYCH DECYZJI LOGISTYCZNYCH

(badania operacyjne) np. eliminacja ogniw pośrednich, ośrodki ciążenia zakupów, lokalizacja hurtowni.


Decyzje strategiczne w dystrybucji

KLIENT PRODUKT

Poziom obsługi klienta

Koszty dystrybucji

Strategie rynkowe wg K. Chmae



Konkurencja

Produkty istniejące

Produkty nowe

frontalna konkurencja

budowanie funkcjonalnej odmienności

agresywna inicjatywa

unikanie konkurencji

relatywna przewaga

maksymalizacja satysfakcji odbiorcy


METODY STEROWANIA ZAPASAMI

PLANOWANIE DZIAŁALNOŚCI DYSTRYBUCYJNEJ

DRP (distribution requirements planning) planowanie zapotrzebowań dystrybucji,

LRP (logistics requirements planning) logistyczne planowanie zapotrz

KLIENCI


D1

D2

D3

D4

Składy I /lub lokalne



magazyny


RDC1



RDC2

Magazyn przedsiębiorstwa

Przedsiębiorstwo

Regionalne centra

DRP dystrybucji

LRP



Produkty finalne

MRP



Podzespoły

Detale/Materiały



ZESZYTY DYSTRYBUCJI – całkowity łączny koszt dystrybucji

TDC = TC + FC + CC + IC + HC + PC + MC




Kanał dystrybucji

Kanał dystrybucji jest to kanał, który umożliwia fizyczne przemieszczanie produktów przez system i poprzez który dokonuje się sprzedaży i akwizycji.



Pośrednik – ogniwo pośrednie między producentem, a końcowym odbiorcą,

Agent, broker – każdy pośrednik mający prawne umocowanie do działania w imieniu producenta (agent ubezpieczeniowy, agent bankowy itp.),

Hurtownik – pośrednik, który sprzedaje innym pośrednikom zwykle detalistom, z reguły występuje na rynkach towarów konsumpcyjnych,

Detalista – pośrednik, który sprzedaje konsumentom,

Dystrybutor – często określany jako pośrednik, który wypełnia różnorodne funkcje dystrybucyjne związane z zaopatrzeniem, utrzymaniem zapasów, udzielaniem kredytów.
Na rynkach przemysłowych odnoszony jest często do hurtowników,

Dealer – może oznaczać to samo, co dystrybutor, detalista, hurtownik. W zsadzie jest synonimem dla pośrednika.
Kanały dystrybucji dla wyrobów przemysłowych

Przedsiębiorstwo

Przedsiębiorstwo

Przedsiębiorstwo

Przedsiębiorstwo

Użytkownik przemysłowy

Użytkownik przemysłowy

Użytkownik przemysłowy

Użytkownik przemysłowy

Dystrybutor przemysłowy

Dystrybutor przemysłowy

Agenci

Agenci



Kanały dystrybucji dla wyrobów konsumenckich

Producent

Producent

Producent

Producent

Klient

Klient

Klient

Hurtownik

Klient

Dealer

Hurtownik

Detalista


Długość kanału

Dotyczy tego, w jakim zakresie korzysta się z pośredników. Trzy możliwości:



  1. System korporacyjny,

  2. System kontraktowy – franchising,

  3. System konwencjonalny.


Szerokość kanału

Decyzja o pokryciu rynku przez produkty danej firmy. Skrajne przypadki:



  • Dystrybucja intensywna – mogę kupić ten towar praktycznie wszędzie,

  • Dystrybucja selektywna – dla określonej niszy rynkowej (grupy klientów).


Pobieranie 173.47 Kb.





©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna