Instrument perkusyjny



Pobieranie 48.52 Kb.
Data09.05.2016
Rozmiar48.52 Kb.
Instrument perkusyjny – instrument muzyczny, w którym źródłem dźwięku jest drganie całości lub części instrumentu, które jest wywoływane uderzeniem odpowiedniej części instrumentu pałką, szczotką lub dłonią lub też potrząsaniem całym instrumentem.

Instrumenty perkusyjne dzielą się na:



  • idiofony, czyli instrumenty perkusyjne samobrzmiące – w których źródłem dźwięku jest drganie całego instrumentu

  • membranofony, czyli instrumenty perkusyjne membranowe – w których źródłem dźwięku jest drgająca napięta membrana, tworząca jedną z części instrumentu.

Przy podziale tym należy jednak pamiętać, że nie wszystkie idiofony są instrumentami perkusyjnymi. (np. akordeon)

Inny popularniejszy podział na instrumenty perkusyjne:



  • o określonej wysokości dźwięku (kotłyksylofonwibrafonczelesta i in.)

  • o nieokreślonej wysokości dźwięku (bębnytrójkątmarakasytalerze i in.)

Idiofony dzielimy też na drewniane i metalowe (w każdej z grup występują instrumenty o określonej i nieokreślonej wysokości dźwięku).

Perkusja ogólna nazwa zestawu instrumentów perkusyjnych, posiadająca różne znaczenie w zależności od rodzaju muzyki. W szkolnictwie muzycznym oraz muzyce poważnej jest to grupa instrumentów, na których muzyk może grać używając jednego instrumentu, lub dowolnie skompletowanego zestawu, natomiast w muzyce rockowej i często jazzowejtą nazwą określany jest dość typowy podstawowy zestaw instrumentów, który w miarę potrzeby może być uzupełniany o mniej reprezentatywne składniki. W tym drugim znaczeniu (rock, jazz) polskie określenie perkusja jest odpowiednikiem angielskiego drums lub drum kit, natomiast muzyk (najczęściej towarzyszący), grający na różnego rodzaju „przeszkadzajkach” (żargonowa nazwa instrumentów perkusyjnych takich jak shaker, tamburyn,triangel, conga, bongosy, itp.), określany jest w języku angielskim jako osoba grająca na percussion  percussionist (perkusjonista).
Akordeon (fr. Accordéon) – instrument muzyczny zaliczany do grupy aerofonów[1][2] bądźidiofonów dętych (patrz niżej). Jest rodzajem harmonii, opartym na stroikach przelotowych. Prąd powietrza wytworzony przez ręcznie poruszany miech, wprawiając w drganie stroik wywołuje dźwięk. Początkowo działał przy użyciu miechów nożnych, które z czasem zostały zastąpione przez miech ręczny. Instrument ten z prawej strony ma klawiaturęklawiszową (lub guziki w przypadku akordeonu guzikowego), a z lewej guziki (dźwięki basowe, akordy oraz – choć nie zawsze – manuał melodyczny zwany barytonem.

Kotły  instrument perkusyjny z rodziny membranofonów. Składa się z błony zwanejmembraną, rozpiętej ponad korpusem w kształcie misy, zwyczajowo wykonanym zmiedzi. Muzyk grający na kotłach (kotlista) wydobywa z nich dźwięk, uderzając w naciąg instrumentu odpowiednią pałką z wykończeniem filcowym.
Ksylofon (harmonika słomiana, gigelyra) – instrument muzyczny z grupy idiofonówuderzanych, składający się z szeregu strojonych sztabek z twardego drewna najczęściejpalisandru (wibratorów, od których wielkości zależy wysokość dźwięku), ułożonych w jednym lub więcej rzędach i uderzanych pałeczkami.

Wibrafon - perkusyjny instrument muzyczny, podobny do dzwonków,ksylofonu czy marimby.
Czelesta (wł.celesta; skrót: Cel.) – instrument muzyczny z grupy idiofonów klawiszowych, wynaleziony pod koniec XIX w., przypominający kształtem fisharmonię.
Bęben – instrument muzyczny z grupy membranofonów. Składa się z walcowatego korpusu rezonansowego i 1 lub 2 membran
Trójkąt, inaczej triangel  instrument muzyczny, perkusyjny z grupy idiofonów.
Marakasy (maraca) – instrument muzyczny z grupy idiofonów uderzanych, rodzaj gruchawki, której korpus wykonany jest z gliny, skorupy orzecha lub dyni, osadzony na drewnianym trzonku.




©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna