Jak achtelikowo s cebulinom ło julianie łosprawiałY



Pobieranie 19.13 Kb.
Data09.05.2016
Rozmiar19.13 Kb.
JAK ACHTELIKOWO S CEBULINOM

ŁO JULIANIE ŁOSPRAWIAŁY

- Grisgot, Achtelikowo, downo żech już wos nie widziała. Co tam u wos słychać?

- Tóż witejcie Cebulino, witejcie… A tak roztomajcie, roz lepi, roz gorzi: rojmatyka, heksenszus i boloki… Poleku się żyje, choć łostatnio wyglóndóm jak wypluty kanold. A u wos co?

- Jo tyż jes słabo, jak mucha po kompaniu. Czasym móm taki kopszelónt, aż mi się chopki stawiajóm. Wiycie, jak przyjszła ta piździawica i szczigło krupami, tożech dostała festelno ryma i fiber, ale terozki jużech jest kapka lepszo.

- Jerónie Cebulino, ale żeście się wysztafirowali! Dauerwela i nowy cwiter i nawet gybis wom niy klapie, no, no! Corega fix, ja? Gryfnioczka z wos, niy powiym, wiyncy jak sechcich to bych wom nie dała! No, ale z tymi leginsami toście konsek przefajnowali. A może stringi jeszcze mocie pod spodkiym?

- A pojakiymu przefajnowałach? Przeca wszyjsko jes dlo ludzi, pra? I musza wóm pedzieć, co żech tych stringów już przed żdżadłem próbowała, ale ślatujom. Kónsek to niewygodne, ale sie musza przyzwyczaić.

- No wiycie, to już richtig bydzie koniec świata! Cebulino, cosik mi się zdowo, co w tym musi być jakisik chop.

- No i mocie recht, Achteliczko, mocie recht! Poznałach takiego jednego, ino, że fest młodszygo. Gryfny karlus… Gynał mi mojigo trzecigo chopa przipomino… Ech, jakbych miała tak meni roków…

- Co wy zajś fandzolicie, Cebulino, przeca wóm na podzim pizło achcich jary…

- Toć godom, jakbych miała meni, a nie godom wiela… Fercajong, Achteliczko, jo wóm roków nie licza… A wos już do chopa nic nie cióngnie? Bo jo jeszcze wolo Bosko czuja… No ja, ale wyście weksle mieli jeszcze za Bieruta…

- Wolo Bosko, godocie? Gorzi, jak Ponbóczek wolo do wos już czuje…

- E, tam, terozki to wy fandzolicie! Jo sam jeszcze na dyskoteki dla syniorów chodza… A łon mi się tak pieronem podobo… Mianuje się Julian…

- Jako? Julian? To ganc niy po naszymu… żeby choć Ecik, Wiluś, abo Achim…

- Ale kaj tam, trza iść z duchym czasu, jak się to terozki godo. Przeca downo my już som w UE! Wiycie wy chociaż, co to je UE?

- Przeca chodziółach do szkoły! Toć, że wiym: U.E.– unseres Erachtens, czyli naszym zdaniym!

- Ja, ja, jo wiym - waszym zdaniym AK to je Afrika Korps, ale forsztelujcie się, co UE to je Spólnota Europejsko. Jedyn piniondz, co się mianuje ojro.

- Ojro, ojro… Oj rozumu, to wy niy mocie za wiela. Przeca jo to znom, roz my to już mieli, RWPG się to mianowało: Rosyi wszyjsko, Polokom… ta reszta. Jedno cygaństwo i tyla. Przodzi tyn, co się mianuje richtig jak ta ynta łod Dizneja godoł, co ojro u nos bydzie za dwa roki, a terozki już za piyńć. Mie to jes egal, bo i tak niy dożyja…

- Dożyjecie, dożyjecie, dioboł zowdy do wos zdąży… A wiycie, że tyn Julian to je dochtór?

- Niy godejcie! A łod czego? Może by mi na tyn faróński heksenszus co poradziół?

- Ja, ino, że łón niy ma taki normalny dochtór…

- A co, na dekel mu piere, abo co?

- Ale kaj tam, na dekel! Chciałach pedzieć, że łón je taki inkszy dochtór…

- Aaa, znaczy - weteryniorz! Tóż godejcie tak łod razu! Ale hale, mój Reks rajscwek sie wcis we szłapa, to może by choć do niego prziszoł…

- Achteliczko, łón ni ma dochtór łod ludzi, ani łod psów, ino łod sztrómu.

- Łod sztrómu? To sztróm tyż trza leczyć? Wiycie, to je unmyglich co się terozki wyprawio…

- Jerónie, to tak sie ino godo! Achteliczko, przeca pedaliście, coście chodzili do szkoły, pra?

- No dyć, jeszcze za Niemca... Miałach takiego gryfnego rechtóra, że wszyskie dziouchy mu przały… Jakby nie ta łosmolono wojna to bółby mój….

- No widzicie, to Julian je taki choby nadrechtór. A Hyniuś, chop łod moji Hyjdli, godo, co łon na jego miejscu downo by się shabilitowoł.

- Ino niech patrzy jako, coby niy w galoty, bo sie chop gańba narobi!

- A kaj tam w galoty! Habilitować sie to znaczy zrobić sie takim ober oberdochtorym, kapujecie? Do tygo trza łotworzić przewód i…

- Niy pogorszcie się Cebulino, ale wóm powiym: fulocie, fulocie, a wancki wóm pod nosym handsztandy ciepióm… Łotworzyć to możno dźwiyrze, a niy przewód! Przewód, cumbajszpil podtynkowy, abo natynkowy, sie ucino i to bajscangami.

- O, widza, że się na tym znocie! Niby mocie recht, ino, że to ni ma taki ajnfachowy przewód…

- Terozki się godo „kumóm baza”. Ja, trocha się na tym znóm, bo mój wnuk je elekstrykorz i mi łopowiado ło tyj swoij robocie. A taki szpecyjalny przewód sie nazywo kabel.

- Nie pogorszcie się Achtelikowo, ale wóm powiym: z dóma wóm nie piszóm, bo tytek ni majóm, a na gazecie się wstydzom. To je ganc inkszy przewód, niy taki, po kerym sztrom leci. Godo się tak samo, a znaczy blank co inkszego.

- A, zoł! Jo wiym jak się to nazywo! Czekejcie ino, to je… Kaj się gorzoła w nocka kupuje? Meta… meta… metafora! Genał jak w hymnie.

- Co wy zajś bamóncicie, Achteliczko? W jakim hymnie?

- Jo nic nie bamónca, ino wy mocie sklerołza, Cebulino. Przeca w hymnie stoi wyraźnie: „za twoim przewodym”, pra? A to tyż ni ma taki przewód, po kerym sztróm leci, móm recht?

- No mocie, mocie… Ale jo niy chca godać ło hymnie, ino ło Julianie. Łon je taki dochtór łod maszyn elekstrycznych.

- Aaaa, łod maszyn? To możno by mi zingerka chocioż naprawiół?

- Wiycie to je tak, kej byście biskupa na radośnik zamowiali. Łon je do ważnijszych rzeczy. Hyniuś łod moji Hyjdli downo tymu mioł śnim lekcje i padoł, co się tyla mondrych rzecy łod niego nauczył. Kejś mi to nawet trocha tuplikowoł: transformatory, selskiny, asynchrony…

- Jak godocie? Schróny? To richtig jak za Niymca! Kej fligry nam nad gowami lotały i bół fligeralarm, to nos wciepowali do takich schronów. LSR się to mianowało.

- A wy dycki swoje! A wiycie wy chocioż, co to je umszalter gwiozda-trójkont?

- Gwiozda-trójkont, godocie? Langsam… Gwiozda to mieli te pierony, co nos wyzwolali, a trójkont to je wtedy, kej jedyn chop mo dwie baby…Toć, że wiym! To je jedyn Rus i dwie nasze frelki!

- Rusy to wy mocie w w badycimrze! A łon tak poradzi łosprawiać, co mi te moje hercklekoty popuszczajóm. Ale nojważnijsze coch wom chciała pedzieć, to to, że łon mo dziś gyburtstag!

- No to trza mu bóło jakisik gyszynk kupić…

- Tożech mu przeca kupiła! Taki gryfny binder z duszkami, wejrzyjcie się, gryfny niy?

- Jaaa…. Cebulino, a mieliście wy brele na nosie, kej żeście go kupowali?

- Niy, a czamu?

- Bo wiycie, ty wasze duszki, to niy ma żodne duszki!

- Ino co?

- Jakby wom to pedzieć… Niy pogorszcie się, ale to som gumki do zeksu!

- Niy godejcie!

- Jo się tak medykuja, coby mu tygo gyszynku niy dować, bo wos wyciepie bez łokno z tym bindrym mit, no cheba, że chcecie, jak to sie terozki godo, „iś na całość”…

- Jerónie, ale zożyra! To co jo mom terozki robić?

- Terozki się godo „obciach”. No wiycie, jobych tak połonaczyła, coby łon się nie myśloł, że wy sie cosik myślicie.

- Ale wiycie, jobych tak trocha chciała, co by łon sie myśloł to, co jo się myśla…

- Toć, że wiym! Kożdy chop na zicher sie trocha myśli, ło tym, co wy się myślicie, ale tukej blank ważne je coby INO łon myśloł, że myśli, ło czym wy myślicie, a ło wos myśloł, że myślicie ganc ło czym inkszym.

- Wiycie, czasym tak sie medykuja, że niekere baby to majom ale fajnie: majom chopa mondrego, gryfnego i wigejca – trzi w jednym! A jożech miała ganc na łodwyrtka: czech chopów, a kożdyn mioł ino jedno. I kaj je ta sprawiedliwoś?

- To samo gódóm! Kaj je ta sprawiedliwoś! Łon nie rzykoł, a je dochtór i mo tako mondro gowa, a jo już dziesińć roków rzykom, coby wygrać w totoloto i psińco!

- Achteliczko, cheba mu nie zowiścicie? Wiycie, to sie nazywo siyła perswazyji. Łón jom mo, a wy widać ni mocie.

- A jo zajś sie myśla, że sóm fale, cufale i durchfale. Widać dochtory majóm u Pónbóczka fory! Ale, cobyście niy godali, że mu zowiszcza, to powiym tak: życza mu, coby zrobili ś niego docynta.

- Jeróna kandego! Zajś tego mu, Achteliczko, nie życzcie! Bydzie mioł ale boroczek popapane! Wtedy bydzie gynał jak jo!

- A pojakiymu jak wy? Przeca wyście niy sztudirowali!

- Dyć, że niy! Ino jak się cołko familijo ciepnie na mojo pynzyjo, to tyż mie łobrobiom do cynta! No, dziecka do dóm, bo matka żurym dzielom! Paczcie tam jako, Achteliczko, ida z tym gyszynkiym, a przyjdźcie jutro, to se zajś połosprowiómy!



- Tóż pyrsk, Cebulino, chowcie się ciepło, a bawcie się dobrze!


Panu dr inż. Julianowi Szmitowi, mojemu wspaniałemu szkolnemu wykładowcy, w Dniu Urodzin w dowód szczególnej pamięci –
Krzysztof Woźniak


Bielsko-Biała, 17.03.2010 r.

Pobieranie 19.13 Kb.





©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna