Jarosław sobkowiak, aneta wynimko, tomasz wiazowski warszawa 1997



Pobieranie 8.07 Mb.
Strona4/51
Data06.05.2016
Rozmiar8.07 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   51

Kryteria zyskowności

Knterium zyskowności może być minimalna wielkość slopy zwrotu z całkowitych akt\avów lub stopy zwrotu z kapitału własnego. Efektyw­ność, z jaką spółka wykorzystuje aktywa i kapitały własne, jest ważnym wskaźnikiem wydajności przedsiębiorstwa. Badania przeprowadzone przez Faulkner, Dawkir.s, and Sullivan Inc. wykazały, że wysokie stopy zwrotu z kapitału własnego są dodatnio skorelowane ze stopami zwrotu 7. inwestycji w papier>' wartościowe danej spótki\

    1. Kryteria dolye/.ące ceny rynkowej

      1. Kryterium może być oparte na wartości wskaźnika P/E odniesio­nej do poziomu InstorN-cznego, wartości tego wskaźnika dla innych spółek danej branży IuIj dla w.szysLkich notowanych spółek. Provident Capital Management slosuje ranking wskaźnika P/E w odniesieniu do wszystkich spółek.

      2. JednyiT. z kryteriów może być także wartość wskaźnika cena ryn­kowa/wartość księgowa spółki {P/BV).

      3. Wskaźnik P/E powinien być analizowany równolegle z poziomem rj'- zyka lub innym kiyterium zawartym w procedurze kwalifikacyjnej.

    2. Kryteria dotyczące ryzyka

      1. .lako kr\'terium i^zyka może być wykorzystywany współczynnik bela, definiowany zgodnie z nowoczesną teorią portfełową. Współczyn­nik ten może być oczywiście analizowany w połączeniu z innymi k:-\'leriami wchodzącymi w skład procediiiy kwalifikacyjnej.

      2. Jednym z kryteriów mogą być standardy płynności finansowej przed­siębiorstwa. Mogą one być zdefiniowane w kategoriach wskaźnika płynności bieżącej, wskaźnika podwyższonej płynności, wskaźników rotacji aktywów, wskaźnika poliiycia odsetek lub wskaźnika pokrycia kosztów stałych. W kiyterium może być także wbudowana zmienna opisująca przepływy gotówkowe.

      3. Procedura kwalifikacyjna może określać minimalny poziom wskaź­nika zadłużenie/kapitał własny. Ponownie należy podkreślić, iż ze względu na różnice pomiędzy spółkami, z punktu widzenia stabil­ności slopy /.wrotu, niemożliwy inuże się okazać właściwy dobór spółek przy wykorzystaniu zaledwie jednego kryterium.

' Robert K Coliii i Howard K. Willie. liiterrelalionsiup <>f Sfockhnider aiiit Onnpaity Keiuni on iiiycalnuiU, Faulkner, Dawlcins & S\iliivan, Inc., New York 1972.


Analiza papierów wcirlo.ścinwych ^

E. Kryteria płynności rynkowej

Inwestor może być zainteresowany 7.ap(>wnieniem oclpowiedniebyt) po­ziomu płynności inwestycji. Procedura kwalifikacyjna może uwzględ­niać kryterium minimalnej wartości akcji dopuszczonych do obrotu giełdowego lub minimalnej wielkości dziennego bądź tygodniowego wolumenu obrotu.

Do testowania efektywności i ulepszania stosowanych kiyloriów moż­na wykorzystać komputer. Stopy zwrotu 7. papierów wartościowych wybranych dzięki stosowanym kryterioju powinny być ciągle monito­rowane. Równocześnie należy testować inne charakterystyki w celu sprawdzenia, czy ich włączenie do stosowanego zestawu kryteriów po­prawi jakość wyboru. Testy takie mogą być przeprowadzone tylko przy wykorzystaniu danych historycznych, natomiast przyszłe wydarzenia mogą nie odzwierciedlać przeszłości. Z tego względu wyniki przepro­wadzonych testów nie powinny być czynnikiem ostatecznym, niezbędna jest bowiem ciągła ocena jakości procedur kwalifikacyjnych.

Problemy sprawozdawczości finansowej

o tyrr., że inwestorzy i analitycy finansowi są niezadowoleni z obecne­go poziomu .sprawozdawczości finansowej, można się przekonać na podstawie poniższego cytatu:

Jeśli księgowi chcą utrzymać swoją rolę w procpsie ynryąńy.ftrrA inwestycjami, to zamiast bronić istniejących lytuałów, powinni przygotować się do tego, by ich głównym celem było dostarczenie wszelkich danych, które wymagane są przez stosowane w praktyce teorie wyceny papierów wartościowych''.

Kongres został zaalarmowany brakiem ujednolicenia standardów racłiim- kowych oraz wpływem, jaki może mieć ta szkodliwa sytuacja na pi-ocedury legislacyjne^.

Trudno jest określić na podstawie sprawozdań finansowych z roku 1973, czy podstawy fundamentalne danej spółki pogarszają się, gdyż zarządy mogą stosować wiele księgowych, operacyjnych i finansowych sztuczek, które w krót­kim okresie ukrywają wpływ pogorszenia fundamentalnej pozycji spółki na jej wyniki''.

Przepisy federalne dotyczące papierów wartościowych w dużym stop­niu wyeliminowały możliwość oszukiwania bądź celowego wprowadza­nia w błąd przy tworzeniu sprawozdań finansowych. Mimo to przypa­dek Equity Furiding dowodzi, że piDljłeui fałszowania sprawozdań nie został wyrugowany całkowicie. Należy ponadto pamiętać, iż niektóre małe firmy działające na terenie jednego stanu nie podlegają federalnym Ijrzepisom dotyczącym sprawozdawczości finansowej. Inwestorzy muszą

.1.1-. TrcyiKir, „TIic Tro.ibJc wiih KarninĘ.s", Fimincutl Anutvstf: Jonnwl 28, Sep.einber-Oclobcr 1972, s 43'.

' „Who Will Set CI'A Uiiles?", l)tin'i Rericw. Scptcmbcr 1976, .s. 62. P.'-/.edrulcowanc za specjalną zgoda l)iiti's !ievieiv. Copyrichl 1976. Dun & liradsiicet Publication.s Corporation. ' Uavicl F. Hawkiiis, „Accoiiiuing Dodos and Red Flags - A Guide to Reading 197.^ Annual Repm-ts", Fiiiaiicia' Exi.'aiti\'e, .May 1974, s. 84.




28 anall/.a l'undamentalna

polegać na opiniach i raportach biegf}'ch rewidenlów, które zabez.pie- c/.ciją przed niewłaściwym i os/.ukańczyni sporzćjdzaniem sprawozdań finansowych.

Niewłaściwe przedstawianie danych finansowych a braki slandary/acji sprawo/.dań

Od wielu lat ti-wają spoty o lo, czy wie^^kszym problemem jest „niewłaściwy sposób przedstawiania danych finansowych", czy „braki standaryzacji" spiawozdafi finansowych.

Problemy związano z prezentacją danych finansowych rzeczywiście istnieją, jednakże amei^kańska Komisja Papierów Wartościowych i Gieł­dy (Sccurities and Exchange Commission - SEC) dokłada starafi, aby zapewnić pełne, właściwe i adekwatne przedstawianie informacji finan­sowych przez przedsiębiorstwa. Odpowiednie informacje umożłiwiają- ci' porównanie spółek przy wykorzystaniii i-óżnorodnycli technik księ­gowych powinny być zawarte w tekście głównym spiawozdania albo w przypisach. Oczywiście, koszt zebrania i przedstawienia tych dodat­kowych informacji powinien b)'ć skonfrontowany z ich użytecznościć| w procesie analizy.

Tam, gdzie do praktycznych porównań wystarczą stosunkowo proste korekty, należy zamieścić niezłiędne do tych korekt informacje, dzięki którym możliwe będzie porówn3'wanic sprawozdań sporządzanych według różnych dopuszczalnych metod księgowania. Przypisy oraz uwagi poczynione w sprawozdaniach lat poprzednich powinny być przy­toczone (w takim zakresie, w jakim pozostają istotne) w aktualnym spra­wozdaniu rocznym*, a także w sprawozdaniach porównawczych. W spra wozcianiach powinny l^yć także wyjaśnione ewentualne różnice pomię­dzy wielkością zysku netto przedstawioną akcjonariuszom a wielkością, która została przedstawiona amciykańskicmu Urzędowi Skarbowemu (Internal Revcnuc Senice - IRS). Uogólniając, sprawozdania finanso­we powdnny być przygotowane w laki sposób, by analityk nie musiał tra­cić czasu i energii przeszukując stare raporty przedsiębiorstwa i archiwa SEC w poszukiwaniu danych niezl^ędnych do interpretacji bieżących sprawozdań. Niestety, przedstawione powyżej sugestie nie zostały jak dotąd przyjęte przez księgowycłi wszystkich spółek publicznych.

Księgowi powinni przygotowywać sprawozdania finansowe w taki sposólj, by były jak najbardziej użyteczne dla odbioicy. Użylkownicy sprawozdań finansowych wymagają, aby były one wiatygodnc oraz l^y za­wierały informacje umożliwiające ocenę kondycji finansowej i zyskowno- ści przedsiębior.stwa oraz porównywanie różnych spółek. Jednocześnie są oni zainteresowani tworzeniem bazy informacyjnej pozwalającej prognozować przyszłe zyski, dywidendy oraz kondycję f:nansową iirmy.

Zfiodiiic z regulacjami i)bovvii(zujijcyii i spółki publiczne w Siauacli Zjcdnoczonycli sprawozda­nia roeziic {aimtiat fcports) Stt obszernymi publisucjami, klórych Ircść znacznie wykracza p.'i?.a samo raporty fiiumst)wc. S[)ravvozdania roczne ztwieiajn wiele istotnych danych odnoszących się do dziatalno.ści przedsiębiorstwa i z tego względu sij ważnym źródłem informacji wykorzystywanych przez analityków (przyp. red.).


Analiza papierów wanościtmych 29

a mało iiUcresiije ich skoncentrowana na ocenie pi-/.esztych zdarzeń rachunkowość zarządcza. W tjmi celu potrzebne jest ujawnienie infor­macji istotnych w procesie wyceny papierów^ wartościowych spółki, nie zaś informacji per se. Według reguUicji SEC, w szczególności przepisu S-X-Rule 1-02, „termin 'istotny' w odniesieniu do wymagań dotyczą­cych dostarczanych informacji ogranicza wymagane informacje do ta­kiej ilości i formy, w jakiej rozważny inwestor powinien zostać poinfor­mowany". Hrzepis i-U6 posuwa się dalej, mówiąc: „wymagane infor­macje, w odniesieniu do każdego rodzaju sprawozdań, oznaczają nie- zl:)ędne minimum, które powinro t-)yć roz.szcrzone o istotne dodatkowe informacje umożliwiające właściwe zrozumienie publikowanych spra­wozdań. Informacjo te nie mogą jednak zaciemniać obrazu przedsta­wianego w sprawozdaniach"'^ Zwykłe rozmnażanie szczegółów może jedynie utrudnić zrozumienie rzeczywiście istotnych informacji. Jak celnie zauważył G.K. Chesterton, „Las jcsl najlepszym miejscem do uki3'cia liści".

Mimo wszystkich przedstawionych wcześniej argumentów nie powin­niśmy oczekiwać, a tym hardziej wymagać absolutnej unifikacji sposo­bu przedstawiania danych księgowych. Złożona i zmienna natura ope­racji gospodarczych, a także tempo zmian ekonomicznych, sugerują utrzymanie pewnej elastyczności w sposobie przedstawiania danych fi­nansowych. Przedsiębiorstwa w dalszym ciągu powinny mieć możli­wość wybon.1 pomiędzy różnymi ogólnie akceptowanymi standardami księgowości, choć powinny także ujawniać, w wielkościach nominal­nych, wpływ zastosowanej metody na zmiany wartości zysku netto oraz pozycji bilansowych.

Jeśli założymy, żc fakty zostały w pełni i dokładnie ujawnione przez spółki, to za interpretację informacji i właściwą ocenę rzeczywistości gospodarczej odpowiedzialny jest analityk. Księgowi oraz mcnedżoro- wie spółek powinni dążyć do tego, l^y informacje prezentowane były w formie jak najbardziej użytecznej dla odł>iorcy. Sprawozdania linan- sowe nic powinny być tworzone dla doświadczonych profesjonalistów, mogących przy pomocy uzupełniających not i innych dodatkowych in­formacji przeanalizować i przekształcić je tak, by byty one przydatne w praktyce.

Podsumowanie

Zadaniem analizy papierów wartościowych jest jak najlepsze określenie względnej wai-tości papieru wartościowego oraz składu portfela w danej chwili. W związku z lym inwestor musi selekcjonować i klasyfikować akty­wa finansowe na poclstaw;e ich jakości (ryzyka finansowego) oraz warto­ści wewnętrznej. Niezbędne proceduiy selekcji papierów wartościowych stały się znacznie bardziej użyteczne od momentu wprowadzenia do

" William Holmes, ,.Malcrialilv—Through thc Loolcing Ciiass". Joiiniai ol'Accoiiii/aiicv, Febman- 1972, s. 4.S.


30 4 NA LIZA rUNDAMENTA LNA

powszechnego użytku komputerów i komputerowych baz danych zawiciających informacje na temat sytuacji finansowej przedsi(r'biorstw.

Inwestor musi rozumieć różnorodne ujęcia iTzyka wykorzystywane w analizie fundamentalnej i ich różnice w porównaniu z koncepcją i*}'- zyka w teorii portfelowej. Musi on także zdawać sobie sprawę, że no­woczesna teoiia poi'tfelowa dodała nowy i bardzo ważny wymiar do problemu doboru papierów wartościowych. Ze względów histoi^cznych portfelowe ujęcie ryzyka nic zosialo wykorzystane w technikach anali­zy fundamentalnej, dlatego też materia! zawarty w tym rozdziale suge­ruje połączenie w procesie doboru walorów analizy fundamentalnej z analizą portfelową.

Analiza papierów wai tościowych bierze pod uwagę zarówno dane jakościowe, jak i ilościowe. Te pierwsze traktowane są jako czynniki subiektywne. Wszelkie prognozy, mimo że przedstawiane są w formie danych ilościowych, ze względu na swój czysto subiektywny charakter są danymi na:ury jakościowej. Zawsze należy zdawać sobie sprawę z niepewności przyszłych wydarzeń, a co za tym idzie z tego, że wszelkie prognozy muszą być traktowane w kategoriach prawdopodobieństwa.

W analizie danych księgowych inwestorzy wykorzystują analizę wskaź­nikową, ułatwiającą porówn3'wanic istotnych elementów sprawozdań finansowych. Po obliczeniu wskaźniki muszą zo.stać zinterpretowane tak pod względem ich wielkości bezwzględnych, jak i trendów, któi^m podlegają. Jak każda ocena analiza wskaźnikowa obarczona jest wysoką dozą subiektywizmu. W każdym razie dane podstawowe, które posłużyły do obliczenia wskaźników i określenia ich trendów, są najważniejsze jako podstawa do oszacowania perspektyw przedsiębiorstwa.

Pomimo dużej poprawy jakości sprawozdawczości finansowej w dal­szym ciągu występują problemy związane z niewłaściwym pi zedstawia- niem oraz brakiem standaryzacji prezentowanych danych. SEC, Federa­cja Analityków Finansowych (Financial Analysts Federation) oraz Ame- lykański Instytut Dyplomowanych Księgowych (American Institute of Cei tified Public Accountants - AICPA), wraz z giełdami papierów warto­ściowych oraz Narodowym Stowarzyszeniem Dealerów Papierów War­tościowych (National Association of Security Dealei^), wspólnie pracują nad ciągłym podnoszeniem jalcości standardów sprawozdań finansowych.






Rozdział trzeci

Wycena


oapierów wartościowych:
zamień węgielny
analizy fundamentalnej

Celem analizy fundamentalnej jest monitorowanie i klasyfikowanie ak­tywów finansowych pod względem ich jakości inwestycyjnej (jako sza­cunkowej oceny ryzyka) oraz oczekiwanej stopy zwrotu. Analitycy pa­pierów wartościowych wykorzystują oczekiwania dotyczące ogólnej sytuacji gospodarczej i sytuacji w poszczególnych branżach jako pod­stawę dla prognozowania zysków, dywidend oraz przyszłych cen akcji konkretnej spółki. Prognozy te umożliwiają obliczenie wartości we­wnętrznej oraz oczekiwanej stopy zwrotu z papierów wartościowych. Wielkości te wykorzystywane są przez inwestorów w procesie podejmo­wania decyzji dotyczących kupna, sprzedaży bądź utrzymania aktualnej pozycji w danym papierze wartościowym.

Wewnętrzna wartość waloru odzwierciedla oczekiwania dotyczące uzyskiwanych z niego przyszłych przepływów gotówkowych. Jest lo tylko wartość przewidywana, która może w znacznym stopniu różnić się od aktualnej ceny lynkowej. Co więcej, każdy inwestor może inaczej osza­cować wartość wewnętrzną danego papiem wartościowego, co jest spo­wodowane różnymi prognozami przyszłych przepływów gotówkowych oraz różnymi ocenami ryzyka.


32 Analiza fundamentalna



Należy zdawać sobie sprawę, żc w warunkach nicpcwności szacunki wartości wewnętrznych nigdy nie są stuprocentowo precyzyjne. Stano­wią one tylko punkt odniesienia, względem którego ocenia się aktualne ceny w świetle oczekiwanych przyszłych wai unków gospodarczych oraz innych wydarzeń. Szacunki te nie n:ogą być bardziej dokładne niż sta­nowiące ich podstawę oczekiwania dotyczące przyszłości. Mimo braku dokładności niezbędne jest ustalenie standardu w\'ceny, który może słu­żyć jako test wartości szacunkowych wykorzystywanych przy selekcji papierów wartościowych.

Oczekiwania, niepewność i teoria wyceny

Inwestorzy, działając indywidualnie lub w giupie (za pośrednictwem instytucji), lokują środki w celu powiększania zgromadzonego bogac­twa. Inwestor powinien dla każdego poziomu ryzyka poszukiwać Jiaj- wyższej oczekiwanej stopy zwrotu. Niestety, prognozy przyszłych wy­darzeń tylko częściowo są oparte na znanych faktach, zaś w pozosta­łej części opierają się na obarczonych niepewnością przewidywaniach. Na przykład wielkość płatności odsetkowych, które mają być wypłaca­ne z obligacji wyemitowanych przez przedsiębiorstwo lub gminę, trak­towana jest często jako fakt, natomiast to, czy rzeczywista wypłata od­setek z oliligacji dojdzie do skutku, zależy przynajmniej częściowo od wydarzeń losowych.

Prognozy, na któi^ch opiera się decyzje finansowe, są stale uaktual­niane (zarówno bezpośrednio jak i pośrednio), w związku z tym ciągle korygowana jest także wycena papierów wartościowych notowanych na zorganizowanych rynkach. Cytując Keynesa, możemy stwierdzić, że: „nasza wiedza na temat czynników, które decydują o rentowności pi"zy- szlych inweslycji, jest zwykle bardzo słaba i często mało istotna"'. Z tego względu w pmcesie szacowania wartości papierów wartościowych nigdy nic należy nic zakładeić z całkowitą pewnością.

Wartość pieniądza w czasie

Wartość pieniądza w czasie jest zjawiskiem uwzględnionym we wszyst­kich modelach wyceny instrumentów finansowych. Z tego powodu po­jęcie to przedstawiamy na początku. Inwestor inwestuje daną sumę pie­niędzy, odraczając bieżącą konsumpcję w zamian za obietnicę przyszłego strumienia korzyści. Należy zauważyć, iż dolar otrzymany dzisiaj jest wart więcej niż ten, który ma być otrzymany w jakimś dniu w pi-zyszłości. Wynika to stąd, że:



I. Posiadane w danej chwili środki pieniężne można zainwestować na dowolny okres, co spowoduje powiększenie bogactwa inwestora.

' John M. Keynes, Ihe General llicory of Emplo^ment, hucrast and Manew l latcourt Uracc, New York IVł6.


Wycena papierów wartościowych 33

Tahel(,3.I ECeki kapitalizowania odsclek na przykładzie pięcioletniej inwestycji 1000 dolarów, opmcentowaiiycli według stopy 8 procent rocznie.




Saldo




Odsetki od

Całkowita

Saldo




na początek

Odsetki

reinwestowanych

wartość

na koniec




rokti

od kapitału

odsetek

odsetek

roku

Rok

($)

($)

($)

($)

{%)

1

1000,00

S0,00

0

80,00

1080,00

2

1080,00

80,00

6,40

86,40

1166,40

3

1 160,40

80,00

13,31

93,31

1259,71

4

1259,71

80,00

20,78

100,78

1360,49

5

1360,49

80,00

28,84

108,84

1469,93

2. Jeśli środki wpłyną nalychmiasL, unika się ryzyka, że obiecana w przyszłości płatność nie zostanie zrealizowana.

Ula określenia oczekiwanej stopy zwrotu niezbędna jest zaten znajomość harmonogramu przepływów gotówkowych związanych z analizowaną inwestycją.

Wartość przyszła a łcapilaiizacja oclsetel^

Proces powstawania zysku z oprocentowania poprzednio otrzymanych odsetek nazywany jest kapitalizacją (bądź mechanizmem procentu skła­danego). Tabela 3.1 przedstawia efekt kapitalizacji na przykładzie in­westycji 1000 dolarów, oprocentowanych według stopy 8 procent rocz­nie, przez okres pięciu lat. Zauważmy, że dzięki reinwestycji odsetek wzi'asta znaczenie otrzymanego oprocentowania. Dla obligacji długo­terminowych oprocentowanie otrzymanych wcześniej odsetek może, w zależności od założeń dotyczących ich reinwestowania, stanowić nawet ponad połowę całkowitego otrzymanego przez inwestora dochodu^.

Proces kapitalizacji odsetek można zwięźle przedstawić następującym wzorem:

+ (3.1)


gdzie:

TVi warlość końcowa inwestycji w chwili t,

/\„ przepływ gotówkowy w chwili / = 0 lub zainwestowany kapitał, r stopa oprocentowania dla danego okresu odsetkowego, / liczba okresów odsetkowych, dla których przeprowadzana jest kapitalizacja.

Jeśli zatem zdeponujemy 1000 dolarów na rachunku o oprocentowaniu równym 8 procent w skali rocznej, to przy założeniu, że nie będziemy

' Sidnev Homer i Marlin L. l.oibowit-/., liisUle ihe Yichl Bouk, New York Inslilutc of Rnance, En.ule-,v

4 — Analiza fundamcnliilna

gdzie:

Ą przepływ gotówkowy w momencie t, r stopa dyskontowa lub koszt utraconych korzyści.



Wartość obecna zgodnie z równaniem (3.2), to suma Ą,, która posiadana w chwili obecnej i zainwestowana według slopy procentowej r, wzrosła­by na koniec okresu inwestycji t do sumy równej przyszłej płatności Ą . Podstawiając przykładowe wartości do równania (3.2) otrzymujemy:

34 ANALIZA FUNDAMENTALNA

dokonywać żadnych wyplal, salda na koniec piei-vvszcgo i drugiego roku, odpowiadające warlościom z tabeli 3.1, wyniosą:

7V, =1000$(1 I 0,03)' =1080$

•/y^ = 1000$ (1 +0,03)^ - 1 166,4$

Inwestorzy nie zawsze zdają sobie spi awę z lego, jak poli^'żriy potencjał wzrostowy kryje w sobie mechanizm kapitalizacji. Wed:ug kapitalizo­wanej rocznie stopy procentowej równej 8 procent, kapitał w wysokości 1000 dolarów będzie podwajał sit; mniej więcej co dziewięć lal. W len sposób 1000 dolarów wzrośnie do 8000 dolarów w ciągu około 27 lal, do 50 540 dolarów w ciągu około 50 lat, zaś w ciągu 100 lat - do 2 550 749 dolarów. Jak powiedział pewien dowcipniś: „oszczędność jest wspaniałą cnotą, zwłaszcza jeśli cechowała naszych przodków". Roczna stopa zwrotu, klórą można było otrzymać dzięki inwestycji w obligacje o wysokiej jakości, przewyższała w latach siedemdziesiątych 8 procent, następnie w roku 1981 wzrosła do 15 procent, po to by w początku lal dziewięćdziesiątych powrócić do poziomu około 6 procent. W latach następnych rozpoczął się ponowny wzrost stóp procentowych - do maja 1985 oprocentowanie długoterminowych obligacji skarbowych osiągnęło poziom 7,5 procent.

Wartość obecna

Załóżmy, że papier wartościowy o wartości nominalnej 1000 dolarów będzie wykupiony na koniec roku za 1080 dolarów oraz że w ciągu tego roku nie przyniesie on żadnych dodatkowych płatności. Załóżmy także, że aktualna roczna stopa oprocenlowania rachunku oszczędnościowe­go w banku jest równa 8 procent. Zapomnijmy Lei'az o podatkowym aspekcie opisywanej sytuacji. Jeśli rjmkowa cena papieru wartościowe­go byłaby równa 1000 dolarów łub więcej, to inwestor otrzymałt:)y co najmniej laką samą stopę zwrotu deponując środki na rachunku banko­wym z oprocentowaniem w wysokości 8 procenl rocznie. Wartość obecną pojedynczej płatności, która ma być otrzymana w jakimś momencie w przyszłości, można obliczyć wykorzystując i-ównanie:



PV,=A,

(3.2)


Wycena papierów wartościowych

33

(1+r)'


1080$ (1+0,08)'

= 1000$

Wobcc alternatywy w postaci zwykłego i-achunku oszczędnościowego, które­go oprocentowanie efektywne jest równe 8 procent, nikt nie powinien zapłacić za opisany papier wartościowy wi<;cej niż 1000 dolarów.

Tablice wartości obecnej są zamieszczone na końcu rozdziału. W rów­naniu (3.2) wartość obecna strumienia gotówki A, obliczana jest przez pomnożenie wysokości tego strumienia przez wielkość:



py,=

(l+r)'

(3.3)

Wielkość ta określa wartość obecną jednego dolara, który zostanie wy­płacony w cliwili t. Zmienia się ona w zależności od stopy dyskontowej r i momentu t wystąpienia danego przepływu gotówl«)vvego. Tablice war­tości obecnej prezentują wartości obecne jednego dolara dla różnycłi kombinacji stopy dyskontowej i okresu /. Załóżmy na przykład, że instnj- ment finansov\f}' pi-zyniesie za cztery lata płatność w wysokości 1360 dola­rów, a dzięki alternatywnej inwestycji o podobnym poziomie r>'zyka można otrzymać stopę zwrotu równą 10 procent. Jaka jest maksymal­na cena, którą można zapłacić dzisiaj za ten instmment? Wykorzystu­jąc tabelę 3.A zamieszczoną w dodatku na końcu rozdziału (lub równa­nie 3.3) odczytujemy wartość obecną jednego dolara, który zostanie otrzy­many za cztery lata - wartość ta jest równa 0,683 (czyli 68,3 centa). W ten sposób możemy określić maksymalną cenę, jaką można zapłacić za dany instrument - 928,88 dolara (0,683X1360$ ). Zakładamy przy tym, że w ciągu czterech lat uzyskana zostanie kapitalizowana rocznie stopa zwrotu w wysokości 10 procent oraz że płatność końcowa w wysokości 1360 dolarów zostanie faktycznie zrealizowana.



1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   51


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna