Joanna kafel



Pobieranie 389.29 Kb.
Strona1/5
Data28.04.2016
Rozmiar389.29 Kb.
  1   2   3   4   5
MAURITIUS –

ANALIZA RYNKU TURYSTYCZNEGO



Stella Clavisque Maris Indici

Bóg najpierw tworzył Mauritius,



a potem na jego obraz i podobieństwo stworzył raj…

- Mark Twain



JOANNA KAFEL

IV/HOT 1/DZ

Hymn państwowy


Motherland (Kraj matczyny)

Chwała Tobie, Ojczyzno,
Ojczyzno moja.
Słodka jest Twa piękność,
słodki Twój aromat,
wokół Ciebie się gromadzimy
jeden lud,
jeden naród,
w pokoju, sprawiedliwości i wolności.
Ukochany kraju, niech Cię Bóg błogosławi,
na wieki wieków.


Herb Mauritiusa

MOTTO PAŃSTWOWE-

- Gwiazda i klucz Oceanu Indyjskiego



SPIS TREŚCI

  1. Informacje ogólne……………………………………………………… 4



    1. Geografia Mauritiusa……………………………………… 4

    2. Klimat wyspy……………………………………………… 6

    3. Gospodarka Mauritiusa……………………………………. 7

    4. Historia wyspy…………………………………………….. 8

    5. Ustój i podział administracyjny…………………………… 10



  1. Warunki rozwoju turystyki………………………………………….... 11



    1. Przyrodnicze ……………………………………………… 11

    2. Ośrodki koncentracji ruchu turystycznego………………... 13

    3. Święta, festyny, wydarzenia kulturalne ………………….. 16

    4. Ciekawostki……………………………………………….. 18



  1. Rozwój turystyki na Mauritiusie……………………………………... 21



  1. Analiza rynku turystycznego Mauritiusa………………………….... 23



    1. Rynek recepcji turystycznej………………………………. 23

    2. Rynek emisji turystycznej………………………………… 32

    3. Baza noclegowa…………………………………………… 34

    4. Dostępność komunikacyjna i transport………………….... 38



  1. Podsumowanie……………………………………………………........ 40

Bibliografia…………………………………………………………...…. 41

I .INFORMACJE OGÓLNE

    1. GEOGRAFIA MAURITIUSA

Mauritius jest państwem wyspiarskim. Położony jest na kilku wyspach na Oceanie Indyjskim, w archipelagu Maskareny.

Największe wyspy to Mauritius i Rodrigues. Są to wyspy pochodzenia wulkanicznego. Obecnie jednak nie występuje tu aktywność sejsmiczna, a rzeźba starych wulkanów została znacznie złagodzona.

Na północy Mauritiusa rozciągają się szerokie, płaskie równiny nadbrzeżne. Przechodzą one stopniowo w pagórkowate wnętrze wyspy i pasmo wzniesień Port Louis.

Środkową część wyspy zajmuje rozległy Płaskowyż Centralny.



Obraz 1 – Mapka Mauritiusa

Urozmaicają go liczne stożki wulkaniczne; trzy z nich mają wysokość powyżej 800 m n.p.m. Płaskowyż wznosi się ku południowemu-wschodowi, gdzie znajduje się najwyższe pasmo wyspy, Rivičre Noire, z najwyższym szczytem Mauritiusa: Piton de la Rivičre Noire (826 m n.p.m.). Jest to najbardziej urozmaicona pod względem krajobrazu część wyspy.

Cechą wszystkich grzbietów jest ich asymetria: stoki w kierunku wnętrza wyspy są znacznie bardziej strome, niż stoki zwrócone na zewnątrz.

Rzeźba wyspy Rodrigues jest silnie pofalowana. Najwyższy szczyt, Mount Limon, ma wysokość 400 m n.p.m. Wyspa zbudowana jest w większości z bazaltów, a jej powierzchnia poprzecinana jest licznymi głębokimi dolinami potoków. Pozostałe wyspy charakteryzują się stromymi brzegami i słabo rozwiniętą linią brzegową.

Mauritius położony jest w strefie klimatu zwrotnikowego wilgotnego. Rzeźba powierzchni decyduje jednak o lokalnym zróżnicowaniu. Zachodnie wybrzeża otrzymują znacznie mniej opadów (ok.1000 mm rocznie) niż wschodnie (1500 - 2320 mm).

Najwyższe szczyty mają opady przekraczające 5000 mm rocznie.

Część wschodnia wyspy odznacza się mniejszymi amplitudami temperatur niż część zachodnia. Średnie temperatury lata wynoszą 30-32°C, a zimy 17-18°C. Wyspa położona jest na szlaku tropikalnych cyklonów. Pojawiają się one między wrześniem a majem.

Na sieć hydrograficzną składają się liczne rzeki, głównie o charakterze górskich potoków. Najdłuższa rzeka to Rivičre Noire. Występuje również duża ilość małych jezior. Największym z nich jest Nicoliere.

Wyspy otoczone są barierami raf koralowych. Trzecia część powierzchni wyspy porośnięta jest lasami, które zachowały się głównie w trudniej dostępnych obszarach górskich. Pozostały fragment wyspy porośnięty jest sawanną.

Świat zwierząt jest stosunkowo ubogi. Ciekawostką są jelenie, sprowadzone przez Holendrów z Jawy w XVII w. Na wyspie żył do XVIII w. jeden z większych gatunków ptaków na świecie, ptak dodo. Został jednak zupełnie wytrzebiony przez człowieka.

Cały obszar Mauritiusa odznacza się wyjątkowo pięknymi krajobrazami. Do miejsc szczególnie wartych zobaczenia można zaliczyć: Domaine du Chausser, górski park krajobrazowy; Park Chamarel, gdzie wulkaniczna ziemia mienie się różnymi kolorami; rezerwat ptaków Casela; ogród botaniczny Pamplemousses; wodospady Rochester.

Turyści korzystają także z piaszczystych plaż, ciepłej wody morskiej, dużego usłonecznienia oraz możliwości zwiedzenia podwodnego świata w trakcie wędrówek w specjalnych szklanych podwodnych korytarzach.

Wnętrze wyspy obejmuje płaskowyż o średniej wysokości 671 m n.p.m. i charakteryzujący się znaczną wielkością opadów (średnio rocznie 510 cm). Płaskowyż opada łagodnie ku północy przechodząc w nadmorską równinę, natomiast od południa i zachodu opada ku wąskiemu pasmu wybrzeża stromymi urwiskami.

Powierzchnia
 • 2048 km2 (wraz z wyspą Rodrigues, archipelagiem
Cargados Carajos i wyspami Agalega)
 • wody śródlądowe 2 045 km²


Liczba ludności (2005)
 • całkowita  1 248 592
 • gęstość zaludnienia 601 osób/km²

Waluta - rupia maurytyjska (MUR), 1 EUR = 31,5 MUR

Niepodległość od Wielkiej Brytanii - 12 marca 1968

1.2 KLIMAT WYSPY

Mauritius leży w zasięgu klimatu równikowego, wybitnie wilgotnego. Występują lokalne różnice klimatyczne uwarunkowane przez rzeźbę terenu.

Teren wyspy znajduje się pod wpływem cyklonów tropikalnych występujących od września do maja.

Średnie miesięczne temperatury powietrza nie wykazują większych wahań w ciągu roku i kształtują się w granicach 21 - 26°C.

Roczne sumy opadów są zróżnicowane i wynoszą:
- na wschodzie kraju - 1500-2300 mm
- na zachodzie kraju - 1000 mm
- w górach - 5000 mm

Umiarkowany i łagodny klimat sprzyja wypoczynkowi o prawie każdej porze roku, chociaż szczyt sezonu przypada na okres między późną jesienią a wczesną wiosną w listopadzie średnia dzienna temperatura powietrza wynosi około 29 C ,a wody ponad 20C.



Miesiąc

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

temperatura w dzień

26

26

26

24

27

25

25

25

26

27

24

25

wilgotność powietrza %

79

80

80

75

81

80

78

77

75

72

77

78

temperatura wody

27

27

27

27

25

24

23

22

23

23

24

25

godziny słońca dziennie

8

8

7

8

8

7

7

8

8

9

9

8

dni deszczowych w mc

17

16

18

16

15

11

13

14

9

9

10

13



    1. GOSPODARKA

PKB (2006) 6,5 miliardów dolarów.


Realny wzrost stopy (2006): 5%.


Dochód per capita (2006): 5.214 dolarów.


stopa inflacji (2006): 8,9%.


Zasoby naturalne: Brak.




Produkty - cukier, pochodne, herbaty, tytoniu, warzyw, owoców, kwiatów i rybołówstwa.
Produkcja, w tym strefy przetwarzania wywozu (20% PKB): Typy - intensywna praca na wywóz towarów, w tym przemysł włókienniczy i odzieżowy, zegary i zegarki, biżuteria, towary optyczne, gier i zabawek, a kwiatów ciętych.

Dochody z Turystyki (8,5% PKB): Główne kraje pochodzenia - Francja, włącznie Francuski w pobliżu wyspy Reunion, Afryka Południowa, oraz kraje Europy Zachodniej.


Usługi finansowe: 10,3% PKB.



Eksport - 2,2 miliardy dolarów: przemysł włókienniczy i odzieżowy, cukier, tuńczyk w puszkach, zegary i zegarki, biżuteria, towary optyczne, zabawki, i kwiaty. Głównych rynkach - Europa i USA - 3,7 miliardy dolarów: mięsa, produktów mleczarskich, ryb, pszenicy, ryżu, mąki pszennej, olej roślinny, produkty ropopochodne, żelaza i stali, cementu, nawozów sztucznych, maszyn i urządzeń transportowych, przemysłu tekstylnego i surowców. głównych dostawców - Południowa Afryka, Francja, Chiny, Indie, Bahrajn, Finlandia, Wielka Brytania, Japonia, Australia i Niemcy.
Rok podatkowy: 1 lipca-30 czerwca.

Mauritius jest jednym z najbardziej udanych i konkurencyjnych rynków gospodarki Afryki.; W 2006 PKB w cenach rynkowych oszacowano na 6,5 miliardów dolarów, a dochód per capita na 5214 dolarów, jeden z najwyższych w Afryce. W ostatnich latach technologii informacyjnych i komunikacyjnych (ICT) oraz owoców morza które pojawiły się jako ważne sektory gospodarki, PKB rośnie średnio o 40%. W ciągu ostatnich dwóch dekadach realnego wzrostu produkcji (średnio nieco poniżej 6% rocznie),doprowadziło do więcej niż podwojenia dochodu na głowę mieszkańca i wyraźną poprawę wskaźników społecznych. Jednak od 2002 roku, gospodarka zaczęła podejmować kilka poważnych wyzwań w wyniku globalizacji, z udziałem erozji preferencji handlowych zarówno dla przemysłu włókienniczego i cukru. Wzrost gospodarczy spadł do 3-4%, natomiast bezrobocie, rząd deficytu budżetowego i długu publicznego systematycznie wzrastała.


Rząd, w lipcu 2005 rozpoczął program reform gospodarczych mających na celu przejście od polegania na preferencji handlowych na świecie. Strategie reform, nakreślone w FY 2006-2007 z budżetu państwa, zostały zaprojektowane nie tylko do naprawienia niedociągnięć fiskalnej, ale także do otwarcia gospodarki, ułatwienia działalności gospodarczej, poprawy klimatu inwestycyjnego oraz pozyskiwania zagranicznych inwestycji bezpośrednich i ekspertyz. Wzrost PKB wzrósł do 5% w 2006 r., i według tej samej stawki w 2007 r. Oprócz wspieranie restrukturyzacji i modernizacji przemysłu tekstylnego i sektorów cukru, rząd jest za wprowadzeniem znacznego nacisku na rozwój sektora ICT i promowanie Mauritiusa jako koncentratora owoców morza w tym regionie, przy wykorzystaniu istniejących obiektów logistycznych i dystrybucyjnych w Freeport (strefa wolnego handlu ma port i lotnisko). Aby dodatkowo różnicować bazę ekonomiczną i zrównoważonego wzrostu gospodarczego, rząd jest za aktywnym wspieraniem następujących rodzajów działalności gospodarczej: lądowej i przemysłowej , rozwoju nieruchomości, ochrony zdrowia i przemysłu biomedycznego, przetwórstwa rolno-i biotechnologicznego, oraz znajomość branży.

Mauritius posiada długą tradycję prywatnej przedsiębiorczości, która doprowadziła do silnego i dynamicznego sektora prywatnego. Firmy wchodzące na rynek będą musiały znaleźć dobrze rozwiniętą infrastrukturę prawną i handlową. W odniesieniu do telekomunikacji, Mauritius posiada dobrze rozwiniętą infrastrukturą i oferuje cyfrowy system urządzeń telekomunikacyjnych w tym międzynarodowych łączy dzierżawionych oraz stałe łącze internetowe. Usługi telekomunikacyjne zostały zliberalizowane w styczniu 2003. Rząd polityki jest skłonny do działania jako moderatora do działalności, pozostawiając produkcję dla sektora prywatnego. Jednakże, nadal kontroluje kluczowe usługi użyteczności publicznej bezpośrednio lub za pośrednictwem innych firm, w tym energii elektrycznej, wody, ścieków, usług pocztowych, nadawania. Państwo kontroluje przywóz ryżu, mąki, produktów ropopochodne i cementu.



1.4 HISTORIA

Wyspa znana była już w średniowieczu żeglarzom arabskim. Od XVI wieku odkryli ją i kolonizowali kolejno Portugalczycy, Holendrzy, Francuzi i Anglicy.


Właśnie Holendrzy ochrzcili ją imieniem swego władcy, Księcia Maurycego z Nassau i wprowadzili uprawę trzciny cukrowej, która do dziś, obok turystyki, stanowi główne zajęcie mieszkańców wyspy.
Później pojawili się Francuzi, lecz w czasie wojen napoleońskich musieli w 1810 r. zrezygnować na korzyść Wielkiej Brytanii, która w 4 lata później ogłosiła Mauritius swoją kolonią. Wyspa uzyskała niepodległość 12 marca 1968 r.
W 1598 roku, Holendrzy zawijają do dzisiejszego Mahebourga i na cześć Maurycego z Nassau nadają wyspie nazwę Mauritius. Dla kompanii holenderskiej, rywalizującej z zadomowioną na sąsiednim Reunion kompanią Indii, Mauritius staje się istotną przystanią na drodze wiodącej z Holandii na Jawę. Wyspę zasiedlają wówczas koloniści z prowincji Kapsztadu w południowej Afryce, kilku skazańców z Indii i niewolnicy z Madagaskaru, którzy wyniszczają na zawsze słynne Dodo. Osiedleńcy nie wprowadzają żadnych upraw. W 1710 roku Holendrzy opuszczają wyspę by zainstalować się w regionie Kapsztadu, o wiele lepiej usytuowanym na drodze do Indii. Pozostawiają jednak po sobie trzcinę cukrową i przywiezione z Jawy w 1639 roku jelenie, jak również pierwsze mapy kraju oraz nazwy "Flacq" i "Surinam".
Francuzi podporządkowują sobie wyspę w 1715 roku, nazywając ją "Ile de France". Pierwsi koloniści osiedlają się sześć lat później. Za czasów gubernatora Mahe de Labourdonnais (1735-1747) wyspa dobrze prosperuje.
Podczas całego wieku osiemnastego wyspa jest główną przystanią archipelagu, przyciągając korsarzy (m.in. Surcouf), sławnych żeglarzy (Bougainville, la Perouse) i wojskowych. "Ile de France" staje się wówczas bazą marynarki francuskiej. Wyspa jest już ważnym punktem strategicznym Oceanu Indyjskiego. Anglicy, korzystając z wojen napoleońskich, w 1810 roku podbijają wyspę, o której wartości stanowi jej położenie w niedalekiej odległości od Indii: klejnotu brytyjskiej korony. Nowi gospodarze przywracają wyspie nazwę Mauritius i próbują zaszczepić brytyjskie tradycje i język angielski. Mieszkańcy reagują posłusznie, ale nie porzucają ani języka, ani typowo francuskiego życia. W połowie wieku dziewiętnastego, Mauritius staje się wyspą kosmopolityczną i taką pozostaje aż do dnia dzisiejszego. Od obalenia niewolnictwa w 1835 roku, aż do roku 1909, Anglicy sprowadzają tutaj tanią siłę roboczą z Indii, co prowadzi do prawdziwej "indianizacji" wyspy. Również Chińczycy i Malgasze osiedlają się masowo na wyspie.
Znane osobistości zatrzymują się na Mauritiusie: Darwin, Baudelaire, Joseph Conrad, Mark Twain. Przemysł cukrowy rozwija się w pełni do roku 1860. Powoli jednak rozpoczyna się schyłek wyspy, spowodowany otwarciem Kanału Sueskiego w 1869 roku, który pozostawia Mauritius poza nowymi szlakami morskimi. Pod koniec wieku, upadek pogłębia się z powodu cyklonów, epidemii i nadmiernego zagęszczenia ludności.
Pierwsza wojna światowa nie wprowadza żadnych zmian na Mauritiusie. Natomiast w czasie drugiej wojny, po upadku Singapuru, Anglicy budują na wyspie bazę morską i lotniczą. W ten sposób, w sto lat później, Mauritius odnajduje pewien prestiż na szlakach morskich.
Dwunastego marca 1968 roku, Mauritius uzyskuje niepodległość w ramach Wspólnoty Brytyjskiej.
W 24 lata później, dwunastego marca 1992 roku, Mauritius jest proklamowany republiką. Prezydent, wyłoniony w wyborach, zastępuje dotychczasowego generalnego gubernatora. Republika Mauritiusa pozostaje członkiem Wspólnoty Brytyjskiej i angielski jest nadal językiem urzędowym, jakkolwiek francuski i bliski jemu kreolski są nadal w powszechnym użyciu. Dziś Mauritius jest krajem zasobnym, nie znającym bezrobocia. Rozwojowi dotychczasowych gałęzi gospodarki (trzcina cukrowa, przemysł włókienniczy i turystyka) towarzyszą nowe sektory. Kraj przystosowuje się szybko do zmian ekonomicznych i technologicznych na świecie. Od 1970 roku, Mauritius stał się pierwszą strefą bezcłową na Oceanie Indyjskim (import, przerób i reeksport produktów przemysłowych). Również sektor finansowy posiada tu wspaniałą przyszłość. Z jednej strony dzięki istnieniu bezcłowego portu, a z drugiej strony dzięki stworzeniu strefy finansowej "offshore". Tutejsza informatyka (programowanie, grafika komputerowa) należy do jednej z najbardziej zaawansowanych i konkurencyjnych w świecie

1.5 USTRÓJ POLITYCZNY I PODZIAŁ ADMINISTRACYJNY

Głową państwa w Mauritiusie jest prezydent, wybierany na pięcioletnią kadencję przez Zgromadzenie Narodowe (National Assembly) jednoizbowy maurytyjski parlament. Z 70 członków parlamentu, 62 jest wybieranych bezpośrednio w wyborach powszechnych, a 8 jest wyznaczonych aby reprezentować mniejszości etniczne, w zależności od wyników wyborów. Parlament jest kierowany przez premiera i radę ministrów.





  1   2   3   4   5


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna