Joseph Jackson o swoim dwudziestoletnim synu w



Pobieranie 43.06 Kb.
Data29.04.2016
Rozmiar43.06 Kb.

„ … rzeczą, którą powinieneś wiedzieć o Michaelu jest, że zawsze odkąd tylko miał 4 lata, chciałby być piosenkarzem. I zawsze chciał być najlepszy. To, dlatego sport denerwuje go tak bardzo, ponieważ … jego bracia mogą pokonać go w sporcie a on nie może być najlepszy. Ale w muzyce, Michael wie, że jest najlepszy. (Tłumacząc dosłownie - numerem jeden) Najlepszy! To jest to, kim on zawsze chciał być. Być najlepszy.”

Joseph Jackson o swoim dwudziestoletnim synu w

wywiadzie dla J. R. Taraborrelli, grudzień 1978.




1. Dojrzewanie artysty. (1963-1981)


Zanim Michael Jackson stał się tym kim się stał - czyli żywym symbolem kultury masowej, ,,ikoną’’1 przemysłu rozrywkowego, synonimem kultury masowej, jednym z jej symboli plasującym się tuż obok barów Mc’Donalda, czy taż puszki pepsi-coli, którą zresztą z powodzeniem reklamował. Zanim stał się jedną z najlepiej rozpoznawalnych postaci naszych czasów i zacierając własną płeć, wiek i rasę upowszechnił siebie w stopniu, w jaki dotąd udało się to nielicznym jednostką w historii. Przeszedł przez blisko dwudziestoletni okres gromadzenia doświadczeń. Dzięki temu, że rozpoczął tą edukacje niezwykle wcześnie, bo mając zaledwie pięć lat, doszło w jego przypadku do nałożenia się na siebie dwóch niezwykle istotnych elementów warunkujących sukces w niemal każdej dziedzinie ludzkiej rywalizacji. A mianowicie nowego i innowacyjnego spojrzenia na daną profesje, przy jednoczesnej chęci zmienienia jej, co jest typowe dla wieku młodzieńczego. Oraz ogromnego doświadczenia i obycia charakterystycznego dla wieku dojrzałego. Popartego w jego przypadku niemal całkowitą niezależnością i związanym z tym silnym zapleczem finansowym. Nałożenie się tych dwóch elementów było podstawowym czynnikiem umożliwiającym mu włożenie trwałego i twórczego wkładu w historię rozrywki. Realizację autorskiej koncepcji kreowania własnego wizerunku. Opartej jak napisał A. Warecki w swej książce: ,,Geniusz czy Szarlatan ?.”, na: ,,Polityce opanowywania środków przekazu, polityce reklamy bez umiaru, nigdy nie dementowanych (często rozpuszczanych przez samego zainteresowanego) pogłosek wprawiających w ruch ogromną machinę światowej reklamy.”2

Zrewolucjonizowania dotychczasowych metod promocji muzyki rozrywkowej poprzez znalezienie potężnego partnera do kompleksowej reklamy dźwięku w obrazie. I wykorzystania w zaplanowany i przynajmniej w części świadomy sposób znanego faktu, iż dwie trzecie docierających do świadomości ludzkiej informacji to obraz. Udział w ewolucji dotychczasowych koncertów muzycznych w kierunku nowego rodzaju widowisk scenicznych będących połączeniem teatru, cyrku, baletu, pantomimy, z muzyką będącą teraz w tych przedstawieniach tylko jedną z form artystycznego wyrazu i niekoniecznie najważniejszą.

Ten właśnie proces gromadzenia doświadczeń, który w konsekwencji umożliwi mu włożenie istotnego wkładu w kulturę masową przedstawię w tym rozdziale. Pragnę jednak odejść od żonglerki suchymi faktami, a skupić się na kształtowaniu się mechanizmów i osobowych cech psychomotorycznych warunkujących w znacznym stopniu jego późniejszą obecność w rozrywce lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Pozwoli to w dalszej części w pełniejszy sposób przedstawić i zrozumieć rolę, jaką odegrał w kulturze masowej tego okresu.

Muzyka w życiu rodziny Michaela była obecna w zasadzie od zawsze. Gdy miał około dwóch lat jego ojciec Joseph Jackson by podratować domowy budżet szybko powiększającej się rodziny założył zespół ,,The Falcons” (Sokoły). ,,The Falcons” grali w miejscowych klubach wykonując utwory z repertuaru popularnych wówczas artystów, takich jak Little Richard i Chuck Bery. Zespół odbywał próby w domu Jacksonów, którzy mieszkali w Gary (stan Indiana) przy Jackson Street 2300. Od samego, więc początku swego życia Michael miał bliski kontakt z muzyką rozrywkową. Choć póki, co zupełnie nieświadomy. Około 1963 r. niezależnie od tego, czy to w wyniku awarii telewizora, czy też z innego powodu Joseph postanowił założyć rodzinny zespół złożony z jego dzieci. Czwórki synów: Jackiego, Jeremiego, Marlona i Tito. Rodzinna grupa w początkowych planach miała spełniać dotychczasową rolę „The Falcons”, których występami stopniowo tracił zainteresowanie. Zespół miał nazywać się: Jackson Family. Joseph postanowił jednak dołączyć do grupy swego piątego syna - kończącego wówczas cztery lata Michaela. W ten sposób powstała zespół ,,Jackson Five” (Piątka Jacksonów) w którym Michael był maskotką, oraz obsługiwał drobny sprzęt perkusyjny. W tym też roku zadebiutował jako solista w trakcie szkolnej akademii wykonując piosenkę ,,Climb Every Mountain” (Zdobądź każdy szczyt). Już w rok później został głównym wokalistą zajmując miejsce Jermaina, a chłopcy zagrali pierwszy raz za pieniądze z okazji otwarcia nowego domu towarowego w Gary.

Joseph prowadził coraz dłuższe i częstsze próby. Dbał o udziałem w lokalnych konkursach młodych talentów organizowanych w owym czasie w większości miast. Zwycięscy takiego konkursu otrzymywali prawo reprezentowanie danego miasta w większym mieście lub stolicy stanu. Jacksonowie dzięki dobremu rozeznaniu lokalnego rynku muzycznego przez Josepha oraz drobiazgowemu i profesjonalnemu przygotowaniu każdego występu osiągnęli pierwsze sukcesy. W ciągu dwóch lat powygrywali wszystkie lokalne konkursy, by następnie odnieść zwycięstwo w trzech następujących po sobie edycjach konkursu w Royal Theater w Chicago, jednym z centrów muzycznych USA. Specyfika tych konkursów, w którym każdy z wykonawców wykonywał zwykle jedną kompozycję, wymuszała perfekcyjne przygotowanie. Wyrabiała w młodym organizmie zdolność do maksymalnej koncentracji na te kilka decydujących minut. Zdolność tą w mniej lub bardziej świadomy sposób Michael wykorzystał potem, dążąc do maksymalnie doskonałego wykonania każdego utworu. Poważnym atutem zespołu i jego wizytówką były układy taneczne inspirowane choreografią Jackiego Wilsona i Jamesa Browna, a wykonywana przez Michaela, który często będzie podkreślał swoją fascynację tymi artystami.3

Tymczasem rosły koszty funkcjonowania zespołu obciążając finanse ośmioosobowej rodziny. Tym bardziej, że Joseph, który skupił się teraz na prowadzeniu grupy w hucie pracował tylko na pół etatu. By rozwiązać problem zorganizował występy w podrzędnych, nocnych lokalach mających w swym programach artystycznych striptiz. Stałym numerem, który tam prezentowali była piosenka „Skinny Legs” (Gładkie nogi). W jej trakcie ośmioletni wówczas Michael zbiegał ze sceny i zaglądał kobietom pod suknie, aby sprawdzić czy mają gładkie nogi. Zbierał jednocześnie rzucane na podłogę przez rozbawionych tym ludzi pieniądze. Nocne kluby z pewnością nie były najlepszym miejscem dla dziecka. Niektórzy doszukują się przyczyny jego późniejszych problemów w obcowaniu z kobietami w tych wczesnych doświadczeniach. Chociaż nie mniejsze znaczenie zapewne miały inne i fakty.

Dodatkowo wraz z dorastaniem i wyzwalaniem się Jacksonów spod kurateli rodziców zaczęły pojawiać się informacje o ciemnych stronach wewnątrz rodzinnych relacji. O sadystycznych skłonnościach ojca, który maltretował dzieci w trakcie prób. Katował je fizycznie i psychicznie. Sprawa ta jest o tyle istotna dla przyszłych losów piosenkarza, iż napięcie emocjonalne zrodzone w tym okresie w wyniku sadystycznych skłonności ojca znajdzie odbicie i ujście w jego samodzielnych poczynaniach artystycznych, przepełnionych fascynacją ciemnymi stronami życia, cierpieniem i upokorzeniem, oraz pragnieniem odwetu. Stanie się także istotnym elementem silnie kształtującym jego image. Zwłaszcza eksploatowanym po 1992 roku. Choć można by mnóstwo napisać na ten temat, najpełniej swe relacje z ojcem, choć w zaledwie kilku słowach, oddał sam Michael w wywiadzie dla Oprah Winfrey z dnia 10 lutego 1993 r..4

Przed gwiazdką 1967 r. Jacksonowie mieli na swoim koncie występy w Kansas City, Filadelfii, St. Louis, Cleveland, Waszyngtonie, Bostonie, Phoenix z takimi sławami jak Jackie Wilson, The Tempations, Stevie Wonder, Sam and Dave, James Brown. W 1967 r. Michael po raz pierwszy zetknął się z pracą w studio nagraniowym, rejestrując wraz z braćmi pierwszą piosenkę pod tytułem: ,,I Am Big Boy Now”. (Jestem już dużym chłopcem) Nagranie powstało dla małej lokalnej wytwórni płytowej Steeltown. Piosenka ta była nadawana w rozgłośni radiowej miasteczka Gary zdobywając umiarkowaną popularność. Następnym celem na drodze do kariery był Nowy York. Konkretnie, konkurs w tamtejszym Apollo Theater na 125 ulicy w Harlemie znany z bardzo wymagającej widowni. Dla czarnych muzyków występ w Apollo to moment przełomowy. Granica oddzielająca amatorów od profesjonalistów. I tym razem Jacksonowie wygrali otrzymując nawet owacje na stojąco.

Stopniowo stawali się znani w środowisku muzycznym i prędzej czy później, któraś z firm fonograficznych musiała przynajmniej zwrócić na nich uwagę. Tak też się stało. Zostali zaproszeni na próbne przesłuchanie w Detroit do siedziby wytwórni Motown. Odbyło się ono 23 lipca 1968 r. i zaowocowało podpisaniem kontraktu 26 lipca. Tym samym rozpoczęciem profesjonalnego etapu działalności zespołu, choć w rzeczywistości, już wówczas zespołem amatorskim byli tylko w teorii. W ramach umowy Motown zagwarantowała sobie całkowitą kontrole nad zespołem. Jacksonowie mieli otrzymywać tantiemy w wysokości trzech procent od ceny hurtowej każdej płyty. Z tego mieli pokryć koszty sesji nagraniowych. Udział Michaela wynosił 0.6 procenta. Dawało to około trzech centów od płyty.5

Jak się szybko okazało bardzo dobrze trafili. W niezwykle krótkim czasie odnieśli ogromny sukces. Co ważniejsze, jeśli chodzi o Michaela, Motown było miejscem gdzie mógł bardzo dużo się nauczyć. W 1969 r. rozpocznie się siedmioletni okres współpracy Jacksonów z Motown. Środowisko tej korporacji w sposób zdecydowany wpłynie na kształtowanie się osobowości Michaela, który pozna nowatorskie wówczas metody pracy opracowane przez twórcę Motown - Beryiego Gordiego. Czym więc była Motown ?

To korporacja (The Motown Corporation) w ramach, której, od 1962 działało siedem własnych firm fonograficznych: Motown, GordyV.I.P, So, ul, Mel-O-Dy, Workshop, oraz Tamla, w której nagrywali Jacksonowie. Tajemnica sukcesu Gordiego tkwiła w nowym podejściu do nagrywania piosenek i kreowania artystów. Później, także w dążeniu do podporządkowania sobie wszystkich segmentów rynku fonograficznego. Motown było zbudowane na zasadzie linii montażowej, gdzie jedni pisali piosenki, a inni je śpiewali. Dzięki czemu jego podopieczni nagrywali płyty w firmowym studiach, korzystając z pomocy etatowych muzyków, z utworami komponowanymi przez stałych współpracowników, a kolportowanymi przez własne hurtownie i sieci sklepów detalicznych. Nad ich popularyzacją w radio i telewizji czuwały własne agencje autorskie. Bardzo istotną rolę odgrywał Departament Opieki nad Artystami (Motown U). Odpowiadał on za takie zaprezentowanie czarnoskórych artystów, by zostali zaakceptowani przez białą klasę średnią. W latach sześćdziesiątych głównych nabywców płyt. Gdy Jacksonowie stali się nowym nabytkiem Motown powołano do życia specjalną pięcioosobową grupę twórczą ,,The Corporation”. Jej członkowie przez najbliższe kilka lat będą komponowali, pisali, aranżowali i nagrywali tylko i wyłącznie dla Jackson 5.6



Zanim jednak Motown zacznie oficjalne promowanie zespołu zadbała o dobrą dystrybucje płyt. Organizując 11 sierpnia 1969 r. prezentacje grupy dla kilkuset hurtowników, niezależnych dystrybutorów i prezenterów radiowych, słowem wszystkich mających coś do powiedzenia w przemyśle rozrywkowym. Oto pełna treść zaproszenia, jakie im rozesłano podpisanego przez gwiazdę Motown - Diane Ross:

,,Zapraszam do wspólnego wysłuchania znakomitej grupy Jackson Five w poniedziałek, 11 sierpnia, między 6.30 i 9.30 w ,,Daisy”, North Rodeo Drive, Beverly Hills. ,,The Jackson Five” wraz z nadzwyczajnym ośmioletnim Michaelem Jacksonem wystąpią na żywo. Proszę przyjść i posłuchać tego fantastycznego, nowego zespołu wytwórni Motown.”7

W tekście tym istotne są dwie rzeczy oddające sposób funkcjonowania Motown. Michael w rzeczywistości miał dziesięć lat, a nie osiem. Specjaliści od marketingu Motown konsekwentnie poddadzą obróbce osobowość każdego z Jacksonów nadając im ponadto podkolorowaną przeszłość.8 Wszystko dla celu, którym było wyciągnięcie z kieszeni ludzi milionów dolarów. Oraz wyróżnienie jednego z członków zespołu - Michaela. Co miało dwa aspekty. Michael był głównym wokalistą zespołu kreowanym przez Motown na ,,cudowne dziecko’’ i to na nim koncentrowała się uwaga przyszłych wielbicieli. To zaś było niezgodne z koncepcją Josepha, który zawsze będzie dążył do tego, by pozostali rodzinnym zespołem. Gdy tymczasem od 1971 r. wytwórnia zainicjuje solową karierę Michaela, a później pozostałych Jacksonów. W myśl zasady, iż jednoczesna promocja, „The Jackson 5” jako zespół i Michaela, jako solisty oznaczała dwa razy więcej sprzedanych płyt, a tym samym dwa razy więcej pieniędzy, które w ostatecznym rozrachunku trafiały w większości na konto Motown. Prezes Gordy doskonale zdawał sobie sprawę z chwiejnej i z reguły chwilowej popularności dziecięcych zespołów. Dodatkowo rodziło to rywalizację wewnątrz grupy. Dzięki czemu jej członkowie kłócili się między sobą, a nie z wytwórnią.

Na spotkaniu Gordy zapowiedział, że Jacksonowie zadebiutują na jesień. Musieli, więc do tego czasu nagrać płytę. Zajęła się tym wspomniana już „The Corporation”. Gdy nagrania były gotowe rozpoczęto promowanie zespołu. Dnia 18 października 1969 r. w programie ,,Hollywood Palace” sieci telewizyjnej ABC gwiazda Motown Diana Ross zaprezentowała zespół Jackson 5. Program podobnie jak ich debiutancką płytę nazwano ,,Diana Ross present Jackson 5”. Skojarzenie Ross i Michaela miało służyć dwóm celom. Spopularyzowaniu nowej grupy, która miała korzystać z sławy Ross oraz wylansowaniu jej, jako solistki.9 Dobre wykorzystanie przedgwiazdkowej koniunktury zapewnił występ w ,,The Ed Sullivan Show’’. Prowadzący go Ed Sullivan szczycił się tym, iż jako pierwszy zaprezentował widowni telewizyjnej, Elvisa Presleya i Beatlesów. I tym razem miał się przyczynić do wylansowania nowych idoli pop kultury. Jacksonowie byli już jednak innym zespołem. Specjaliści od kreowania wizerunku nie próżnowali. Teraz wszyscy chłopcy nosili fryzury afro. Krzykliwe i kolorowe stroje, kamizelki z frędzlami, szarfy i buty do kolan. Przeszli kurs zasad gramatyki, dobrych manier i technik odpowiadania na pytania dziennikarzy. Nawet nazwę zespołu zmodyfikowano na Jackson 5, co miało bardziej przyciągać uwagę niż dotychczasowa - Jackson Five.

W dwa miesiące później, 10 stycznia ich debiutancki singiel ,,I Want You Back’’ osiągnie pozycję pierwszą na najważniejszej w USA liście przebojów tygodnika ,,Billboard”.10 Wpierw na zestawieniu singli rythm and bluesowych, a od 31 stycznia także na zestawieniu singli pop. W ciągu następnych miesięcy cztery pierwsze single Jackson 5 osiągną pozycje pierwszą na wspomnianej liście ,,Billboardu”. Do tej pory nie udało się to żadnemu zespołowi.11 Co szczególnie warte podkreślenia, podobnie będzie na zestawieniu przebojów rythm and bluesowych, które w 1970 r. zostanie zdominowane przez Jacksonów. Po styczniowym przeboju ,,I Want You Back” przyjdzie kolej na ,,ABC” - kwiecień, ,,The Love You Save” - lipiec, ,,I’ll Be There” - listopad.12 Wydany w lutym 1970 r. utwór ABC zostanie sprzedany w nakładzie dwóch i pół miliona egzemplarzy i zdobędzie nagrodę Grammy (muzyczny odpowiednik filmowych Oskarów) w kategorii: najlepszy utwór muzyki rozrywkowej. Zorganizowano też pierwszą trasę koncertową obejmującą ponad 45 miast w całym kraju. Motown doskonale wykorzysta nagłą popularność zespołu wydając wciągu siedmiu lat aż dziewiętnaście płyt. (w tym pięć Michaela). Dodatkowo czerpiąc zyski z rozmaitych towarów opatrzonych podobiznami Jacksonów, a od jesieni 1971 r. także z serialu rysunkowego wyświetlanego w sobotnie poranki. Zresztą ich obecność w telewizji była główną metodą promocji zespołu. Dobrą reklamę zapewniły dziesiątki występów w modnych wówczas telewizyjnych programach rozrywkowych takich jak: ,,American Bandstand”, ,,Sonny & Cher”, ,,Soul Train”, ,,Sullivan Show”. Pozwoliły one Michaelowi na oswojenie się z kamerami i specyfiką pracy w studio telewizyjnym.

Zgodnie z tym, jak wspomniałem wcześniej Motown w październiku 1971 zainicjowała solową karierę Michaela. Jego pierwszym singlem jako solisty był utwór ,,Got to Be There’’. To przeróbka zeszłorocznego przeboju Jacksonów ,,I’II Be There”. Piosenka na liście przebojów w USA osiągnie pozycje czwartą, a w Anglii piątą. W 1973 r. ukarze się drugi album Michaela ,,Ben’’. Pochodzący z niego tytułowy utwór stał się częścią filmu grozy ,,Willard”. ,,Ben” to sentymentalna ballada, opowiadanie o miłości chłopca do szczura.13 Piosenka wspięła się na pozycję pierwszą listy ,,Billboardu’’, a Michael w wieku 14 lat stał się najmłodszym solistą w historii mającym numer jeden na najważniejszej liście przebojów w USA.14 Jego twarz pojawia się na okładce pisma ,,Rolling Stone”. (29 kwiecień 1971) Będący od początku w centrum uwagi najmłodszy członek zespołu powoli zacznie dominować.

Popularność Jackson 5 zgodnie z przewidywaniami Gordiego już od 1973 roku zacznie systematycznie spadać. Wydany we wrześniu 1974 r. album ,,Dancing Machine’’ to próba zatrzymania tej tendencji poprzez radykalną zmianę stylistyki i wykorzystanie rodzącej się popularności muzyki tanecznej….



(dalej już w książce…)

1 ,,Dzisiaj przychodzę do was nie jako ikona muzyki pop - cokolwiek to znaczy, a bardziej jako..” Z przemówienia Jackosna w Oxford, 6 marzec 2001. Transkrypcja przemówienia na stronie internetowei: http://www.allmichaeljackson.com/speeches/oxforduni01.html

2 A. Warecki, Michael Jackson. Geniusz czy Szarlatan ?, Dziennikarska Agencja Wydawnicza, Warszawa 1996, s. 90.

3 ,,Pamiętam, jak przed lustrem w szkolnej ubikacji godzinami ćwiczyłem jego kroki, które później postanowiłem zaprezentować ojcu. Tata bez chwili wahania stwierdził, że powinniśmy kilka z nich włączyć do programu.” M. Jackson, Moonwalk, tłum. K. Mierzwiak, In Rock, Konin 1996, s. 47.

4 Oprah: Dlaczego cię bił ?. Michael: ,,Zajmował się mną, chciał mnie.... Myślę, że nie wiem skoro byłem jego złotym dzieckiem czy czymkolwiek to było. Niektórzy mogą nazwać to surowym wychowaniem, lub czymkolwiek, jednak on był bardzo surowy, bardzo mocno, bardzo srogi.” Oprah: Bałeś się go? Michael: ,,Bardzo. Były takie czasy, że kiedy przychodził zobaczyć mnie robiło mi się nie dobrze i zaczynałem wymiotować.” Oprah: Jako dziecko, czy jako dorosły ? Michael: ,,W obojgu przypadkach. On nigdy nie słyszał jak to mówię. Proszę nie wściekaj się na mnie (słowa skierowane do ojca).” Tekst wywiadu dostępny na stronie: http://www.allmichaeljackson.com/interviews/oprahinterview.html


5 Była to standardowa umowa podpisywana z wszystkimi nowicjuszami. Szerzej o tym w: J. R. Taraborrelli, The Magic and the Madnes, Birch Lana Press 1991, s. 38.

6 Tak wspomina ich pracę: ,,Nagraniu każdego utworu towarzyszyły wielogodzinne próby. Za każdym razem tworzyliśmy kilka wersji piosenki, dyskutowaliśmy nad każdym najdrobniejszym szczegółem, budzącym wątpliwości, by w końcu stworzyć wersję optymalną, którą wszyscy byli by zachwyceni. Czasami praca nad jednym utworem zajmowała wiele tygodni. Dokonaliśmy wielu zmian aranżacji, przerabialiśmy teksty i obserwowaliśmy, jak utwór z dnia na dzień zmieniał swoją postać i stawał się coraz lepszy.” M. Jackson, Moonwalk, Doubleday, New York 1988, tłum. K. Mierzwiak, In Rock, Konin 1996, s. 64.


7 Podaję za: Ch. Andersen, Michael Jackson Superstar, tłum. B. Nawrot i A. Wojtaszczyk, Alfa, Warszawa 1996, s. 49.

8 Prasę informowano jakoby mieli się wywodzić z dzielnicy nędzy. W rzeczywistości Jackson Street 2300 znajdowała się w dzielnicy klasy średniej. ,,Show Business is still one of the surest routes out of the ghetto.” Zob. The Rock Family Affair, ,,Life”, 24 wrzesień 1971.


9 Dotąd występowała z dziewczęcym zespołem ,,The Supremes”.

10 Będzie na pozycji pierwszej od 10 stycznia, do 7 lutego 1970 r..

11 Są to kolejno: 70/01/31....[ 1]I WANT YOU BACK Jackson Five; 70/04/25-70/05/02[ 2]ABC Jackson Five; 70/06/27-70/07/04[ 2]THE LOVE YOU SAVE Jackson Five; 70/10/17-70/11/14[ 5]I'LL BE THERE Jackson Five. Wyciąg z zestawienia wszystkich numerów jeden listy ,,Billboardu” dostępnego na stronie internetowej: Z archiwum rocka, http://uktop40.republika.pl/num1ussp.html


12 W datach dziennych przedstawiało się to następująco: ,,ABC” na pozycji pierwszej od 4 kwietnia, do 2 maja, ,,The Love You Save” - 20 czerwiec, do 1 sierpień, ,,I’ll Be There” - 10 październik, do 21 listopad. Zestawienie dostępne na stronie internetowej: http://republika.pl/uktop40/soulowenr1.html

13 Wspomina siostra La Toya: ,,Wielu ludzi uważało Bena - pieśń do szczura, za dziwactwo, ale nie Michael. Dla niego żadne stworzenie nie jest odrażające, nawet gryzonie. Miał zwyczaj przychodzić na obiad ze swoją białą myszką schowaną w kieszeni koszuli.” L. T. Jackson, Naga prawda o mojej rodzinie, tłum. W. Majcz, Wydawnictwo Łódskie 1991, s. 65.

14 Wyciąg z zestawienia ,,Billboardu”: ,,72/10/14 [ 1 – liczba tygodni na pozycji pierwszej] „BEN” Dostępnego na: Z archiwum rocka, http://uktop40.republika.pl/num1%20ussp2.html



: zalacznik towary
zalacznik towary -> Rozdział I zagrożenie życia embrionów ludzkich w niektórych praktykach klinicznych
zalacznik towary -> 1. Jasnowidzenie w książce pt. Moje widzenie
zalacznik towary -> 1. Marian Wolicki Prawdziwość "ja" a jakość relacji osobowych The real “me” and the quality of personal relations
zalacznik towary -> GŁÓwne idee biblijne: zbawienie, stworzenie, przymierze, mesjanizm, eschatologia
zalacznik towary -> Mesjasz to znaczy namaszczony
zalacznik towary -> Rycerze-rabusie na tle ethosu rycerskiego
zalacznik towary -> Kara śmierci w piśmie śWIĘtym stary Testament
zalacznik towary -> Zupełnie inaczej natomiast ma się sprawa z usuwaniem ze społeczeństwa zbrodniarzy
zalacznik towary -> Pojęcie rodziny, właściwe jej cechy oraz rola przez nią pełniona została najpełniej przedstawione w

Pobieranie 43.06 Kb.





©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna