Katechezy na dzień papieski 2009 Zespół autorów: Zespół autorów



Pobieranie 239.94 Kb.
Strona4/4
Data28.04.2016
Rozmiar239.94 Kb.
1   2   3   4

6. Materiały pomocnicze:



Załącznik 1
„[…] kultura śmierci jako taka jest wyrazem całkowicie indywidualistycznego pojęcia wolności, która staje się ostatecznie wolnością <>, wymierzoną przeciw <>, skazanym na zagładę.”

Evangelium vitae, 19.
Załącznik 2

„[…] wolność istoty stworzonej, a więc wolność dana, którą trzeba przyjąć niczym kiełkującą dopiero roślinę i troszczyć się odpowiedzialnie o jej wzrost.”



Veritatis splendor, 86.

Załącznik 3

„Według wiary chrześcijańskiej i nauki Kościoła <>”



Veritatis splendor, 84.
Załącznik 4

„Chrystus objawia przede wszystkim, że warunkiem autentycznej wolności jest szczere i otwarte uznanie prawdy: <


> (J 8, 32). To prawda pozwala zachować wolność wobec władzy i daje moc, by przyjąć męczeństwo.”

Veritatis splendor, 87.
Załącznik 5

„Tak, każdy człowiek jest <>, ponieważ Bóg powierza człowieka człowiekowi. I właśnie w perspektywie tego zawierzenia Bóg obdarza każdego człowieka wolnością, w której istotne znaczenie ma wymiar relacyjny. Wolność jest wielkim darem Stwórcy, jako że ma służyć osobie i jej spełnieniu, które dokonuje się przez dar z siebie i otwarcie się na drugiego człowieka.”



Evangelium vitae, 19.
Załącznik 6

„Tak więc kontemplacja Jezusa ukrzyżowanego to główna droga, którą Kościół musi podążać każdego dnia, jeśli pragnie w pełni zrozumieć, czym jest wolność: darem z siebie w służbie Bogu i braciom. Zaś komunia z Chrystusem ukrzyżowanym i zmartwychwstałym jest niewyczerpanym źródłem, z którego Kościół nieustannie czerpie, aby żyć w wolności, składać siebie w darze i służyć.”



Veritatis splendor, 87.

Załącznik 7
MODLITWA O WYZWOLENIE MŁODZIEŻY
"Panie Jezu Chryste!

W synagodze w Nazarecie do Siebie odniosłeś słowa proroka:

„Duch Pański nade mną, ponieważ mnie namaścił i posłał abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie, abym uciśnionych odsyłał wolnych”.

Przez posługę dzieła ewangelizacji w świecie uświęcaj nas i uwalniaj od wszelkiego zła.

Młodych Polaków i Polki wyzwól od wszelkich form uzależnień i zniewolenia.

Zapalaj dziewczęta i chłopców entuzjazmem do życia w prawdzie, miłości i pokoju z siostrami i braćmi.

Niech staną się fundamentem pod budowę cywilizacji miłości, na miarę trzeciego tysiąclecia.

Pani Jasnogórska!

Wypraszaj młodym radość, czystość serca i odwagę do zwyciężania zła dobrem."


JAN PAWEŁ II - PAPIEŻ WOLNOŚCI

Konspekt katechezy dla szkół pPonadgimnazjalnych





  1. CEL KATECHEZY:

  • poznanie i pogłębienie tematyki Dnia Papieskiego;

  • zachęta do poznania prawdziwej wolności i życia w niej.




  1. SŁOWA KLUCZE:

Dzień Papieski, wolność, człowiek prawdziwie wolny.


  1. UWAGI METODYCZNE:

    1. pomoce metodyczne:

zdjęcie Ojca Świętego, symbol Dnia Papieskiego, tablica, kartki z tekstami do

pracy w grupach, kartki do pracy (A4, kilka kartek A5, kilka małych karteczek)

razy ilość grup


    1. metody:

wykład, grupowa praca z tekstem.

    1. literatura i środki audiowizualne:

www.opoka.org.pl/ Jan Paweł II


  1. PLAN KATECHEZY:

Wstęp

1. Egzystencjalny punkt wyjścia - czas ok. 10 min.


Rozwinięcie

1. Grupowa analiza tekstu - czas ok. 25 min.


Zakończenie

1. Odniesienie do swojego życia - czas ok. 10 min.




  1. PRZEBIEG KATECHEZY:

Wstęp

1. Modlitwa.


2. Podanie tematu.
3. Wykład – krótka historia dni papieskich.

Od roku 2001 w Kościół w Polsce obchodzi Dzień Papieski - dzień wdzięczności i łączności duchowej z Ojcem Świętym Janem Pawłem II oraz promocji jego nauczania. Przypada on w niedzielę przed 16 października - rocznicą wyboru kardynała Karola Wojtyły na następcę Świętego Piotra. Koordynatorem przedsięwzięć jest Fundacja "Dzieło Nowego Tysiąclecia", która buduje żywy pomnik Ojca Świętego udzielając stypendiów naukowych zdolnej a jednocześnie ubogiej młodzieży z biedniejszych terenów Polski. Każdy dzień posiada hasło, które ukierunkowuje nasze rozważania nad dziełem i nauczaniem Jana Pawła II. Dotychczasowe dni papieskie odbyły się pod następującymi hasłami:

I Dzień Papieski – 14 X 2001 - " Pontyfikat Przełomów "

II Dzień Papieski – 13 X 2002 - " Jan Paweł II - Świadek Nadziei "

III Dzień Papieski – 12 X 2003 - " Jan Paweł II - Apostoł Jedności "

IV Dzień Papieski – 10 X 2004 - " Jan Paweł II - Pielgrzym Pokoju "

V Dzień Papieski – 16 X 2005 - " Jan Paweł II - Orędownik Prawdy "

VI Dzień Papieski – 15 X 2006 - " Jan Paweł II - Sługa Miłosierdzia "

VII Dzień Papieski – 14 X 2007 - " Jan Paweł II - Obrońca godności człowieka "

VIII Dzień Papieski – 12 X 2008 - " Jan Paweł II - Wychowawca młodych "

W tym roku 11 października obchodzimy IX Dzień Papieski pod hasłem – "JAN PAWEŁ II - PAPIEŻ WOLNOŚCI."

Od pierwszych dni swojego pontyfikatu Jan Paweł II przypisywał promowaniu wolności miejsce fundamentalne. Przez zachętę, nauczanie i świadectwo życia wzywał Kościół i cały świat do służby na rzecz wolności. Każdemu z nas ukazał jak żyć i czym się kierować, aby stawać się człowiekiem prawdziwie wolnym. Dziś zapoznacie się z nauczaniem Ojca Świętego Jana Pawła II na temat wolności przez lekturę fragmentów jego nauczania, między innymi encyklik i homilii.


Rozwinięcie

1. Praca w grupach – kolejność działań:



  1. Podział na cztery grupy (ewentualnie siedem – grupy 1-3 podwójnie) – sugestia - można to zrobić przez wcześniejsze losowanie (np. kolorowe karteczki)

  2. Każda grupa otrzymuje kartki z tekstami i karty do zapisywania - jedną A4 na tytuł, kilka małych karteczek na pojedyncze słowa, kilka kartek A5 na zdania

  3. zapoznanie z tekstami

  4. zapisanie na karcie A4 tytułu – grupa wspólnie układa tytuł dla przeczytanych tekstów;

  5. na małych karteczkach uczniowie wypisują z tekstów słowa klucze – pojedyncze słowa, które umożliwiają lepsze zrozumienie wolności – bez których nie można zrozumieć wolności;

  6. na podstawie przeczytanych tekstów (na kartkach formatu A5) uczniowie zapisują dokończenie zdania: Człowiek prawdziwie wolny...

2. Prezentacja pracy w grupach.

3. Tablica podzielona na dwie części: na środku pierwszej Katecheta zapisuje dużymi literami wyraz WOLNOŚĆ ( tu będą umieszczane małe karteczki – słowa klucze), w drugiej części u góry zapisuje początek zdania Człowiek prawdziwie wolny... (tu będą umieszczane kartki A5 z dokończeniem zdania).

4. Wybór dwóch przedstawicieli z każdej grupy i prezentacja - jeden odczytuje, drugi prezentuje klasie zapisane karty i umieszcza je na tablicy.

5. Katecheta krótko omawia umieszczone na tablicy kartki i koryguje (jeśli znajdą się niewłaściwe określenia – na przykład niezgodne z nauczaniem papieskim należy usunąć).
Zakończenie

1. Refleksja w oparciu o zapisy znajdujące się na drugiej tablicy. Katecheta powoli odczytuje każdą wersję zdania: Człowiek prawdziwie wolny..., a uczniowie na podstawie tych zdań, w ciszy odnoszą te zdania do siebie. Można wykorzystać podkład muzyczny.

2. Zapis do zeszytu – uczniowie przepisują z tablicy efekty pracy w grupach.

3. Modlitwa – śpiew pierwszej zwrotki pieśni: "Ty wyzwoliłeś nas Panie".




  1. ZAŁĄCZNIKI – teksty do pracy w grupach:

I GRUPA – teksty (tematyka WOLNOŚĆ – PRAWDA)

Tekst 1


"Chrystus objawia przede wszystkim, że warunkiem autentycznej wolności jest szczere i otwarte uznanie prawdy: „poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli” (J 8, 32). To prawda pozawala zachować wolność wobec władzy i daje moc, by przyjąć męczeństwo. Potwierdza to Jezus przed Piłatem: „Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie” (J 18, 37). Prawdziwi czciciele winni zatem oddawać Bogu cześć „w duchu i prawdzie” (J 4, 32): w ten sposób stają się wolni. Więź z prawdą oraz oddawanie czci Bogu objawia się w Jezusie Chrystusie jako najgłębsze źródło wolności" (Veritatis splendor, 87).

Tekst 2


"Jezus Chrystus wychodzi na spotkanie człowieka każdej epoki, również i naszej epoki, z tymi samymi słowami: „poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli” (J 8, 32); uczyni was wolnymi. W słowach tych zawiera się podstawowe wymaganie i przestroga zarazem. Jest to wymaganie rzetelnego stosunku do prawdy jako warunek prawdziwej wolności. Jest to równocześnie przestroga przed jakąkolwiek pozorną wolnością, przed wolnością rozumianą powierzchownie, jednostronnie, bez wniknięcia w całą prawdę o człowieku i o świecie Chrystus przeto również i dziś, po dwóch tysiącach lat, staje wśród nas jako Ten, który przynosi człowiekowi wolność opartą na prawdzie, który człowieka wyzwala od tego, co tę wolność ogranicza, pomniejsza, łamie u samego niejako korzenia, w duszy człowieka, w jego sercu, w jego sumieniu. Jakże wspaniałym potwierdzeniem tego byli i stale są ci wszyscy ludzie, którzy dzięki Chrystusowi i w Chrystusie osiągnęli prawdziwą wolność i ukazali ją, choćby nawet w warunkach zewnętrznego zniewolenia. A Jezus Chrystus sam — wówczas, kiedy już jako więzień stanął przed trybunałem Piłata, kiedy był przez niego pytany, o co oskarżali Go przedstawiciele Sanhedrynu — czyż nie odpowiedział: „Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie” (J 18, 37)? Tymi słowami, które wypowiedział wobec sędziego w decydującym momencie, jakby raz jeszcze powtórzył wygłoszone ongiś zdanie: „poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli”. Czyż przez tyle stuleci i pokoleń, poczynając od czasów apostolskich, Jezus Chrystus nie stawał wielokrotnie obok ludzi sądzonych z powodu prawdy, czyż nie szedł na śmierć z ludźmi skazywanymi z powodu prawdy? Czyż wciąż nie przestaje On być wyrazem i rzecznikiem człowieka żyjącego „w duchu i prawdzie” (por. J 4, 23)? Tak jak nie przestaje nim być wobec Ojca, tak też i wobec dziejów człowieka. Kościół zaś — pomimo wszystkich ludzkich słabości, które są również udziałem jego ludzkich dziejów — nie przestaje podążać za Tym, który powiedział: „nadchodzi jednak godzina, owszem już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli chce mieć Ojciec. Bóg jest Duchem; potrzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie.” (J 4, 23 n.).[Redemptor hominis, 12]
Tekst 3

"Człowiek jest powołany do wolności. Wolność nie oznacza prawa do samowoli. Wolność nie daje nieograniczonych przywilejów. Kto tak ją pojmuje, naraża wolność na śmiertelny cios. Człowiek wolny jest przede wszystkim zobowiązany do prawdy. Inaczej jego wolność nie będzie trwalsza niż piękny sen, który kończy się wraz z przebudzeniem. Człowiek nie zawdzięcza wszystkiego samemu sobie, lecz jest stworzeniem Bożym; nie jest panem swego życia ani też życia innych; jeśli pragnie być człowiekiem w prawdzie, musi słuchać i być posłusznym. Jego wolne siły twórcze rozwiną się w pełni tylko wówczas, gdy będzie je opierał na prawdzie, która jest dana każdemu człowiekowi jako niewzruszony fundament. Tylko wtedy będzie mógł się w pełni zrealizować, a nawet przerosnąć samego siebie. Nie ma wolności bez prawdy." (Z przemówienia Jana Pawła II przed Bramą Brandenburską w Berlinie, 23 czerwca 1996 r.)


Tekst 4

"Na czym polega to orędzie wolności w sensie chrześcijańskim? Pytanie to jest bardzo ważne, a nawet zasadnicze i nie do uniknięcia, dobrze bowiem wiadomo,, że istnieją różne i przeciwstawne sobie interpretacje tej wartości, jaką jest „wolność”, zaś ich praktyczne konsekwencje pozostają z sobą często w sprzeczności. Ażeby odkryć czyste pojęcie wolności w rozumieniu chrześcijańskim, należy odwołać się przede wszystkim do słów Jezusa, z którymi zwracał się do tych, którzy weń uwierzyli: „Jeżeli będziecie trwać w nauce mojej, będziecie prawdziwie moimi uczniami i poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli... Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Każdy, kto popełnia grzech jest niewolnikiem grzechu... Jeśli więc Syn was wyzwoli wówczas będziecie rzeczywiście wolni” (J 8, 31-36). Jezus ukazuje zależność prawdziwej wolności przede wszystkim od poznania pełnej prawdy o tajemnicy Bożej, którą On sam głosi, i której daje świadectwo, w konsekwencji zaś – od oderwania się od złego to jest od grzechu, od łamania prawa moralnego." (Z homilii podczas Mszy św. na stadionie Seravalle, 29 sierpnia 1982 rok, pielgrzymka do San Marino).


II GRUPA – teksty (tematyka WOLNOŚĆ – DAR I ZADANIE)
Tekst 1

"Racjonalna refleksja i codzienne doświadczenia obnażają słabość, jaka znamionuje wolność człowieka. Jest to wolność prawdziwa, ale ograniczona: nie ma absolutnego i bezwarunkowego punktu wyjścia w sobie samej, ale w warunkach egzystencji, wewnątrz których się znajduje i które zarazem stanowią jej ograniczenie i szansę. Jest to wolność istoty stworzonej, a więc wolność dana, którą trzeba przyjąć niczym kiełkującą dopiero roślinę i troszczyć się odpowiedzialnie o jej wzrost. Stanowi konstytutywny składnik owego wizerunku istoty stworzonej, który leży u podstaw godności osoby: rozbrzmiewa w niej głos pierwotnego powołania, którym Stwórca wzywa człowieka do prawdziwego Dobra, a bardziej jeszcze – poprzez objawienie Chrystusa – do nawiązania przyjaźni z Nim, do udziału w życiu samego Boga. Jest zarazem niezbywalnym samo posiadaniem i uniwersalnym otwarciem na wszystko, co istnieje, przez przekroczenie siebie ku poznaniu i miłości drugiego. Wolność jest zatem zakorzeniona w prawdzie człowieka i skierowana ku wspólnocie." (Veritatis splendor, 86).

Tekst 2

"Jeżeli zatem wolność jest największym darem, jaki Bóg uczynił człowiekowi, stworzonemu na własny obraz, a tym samym rozumnemu, posiadającemu wolną wolę, jest ona również najcenniejszym owocem Chrystusowego dzieła odkupienia, które umożliwiło człowiekowi wewnętrzny, autonomiczny wybór dobra, nawet jeżeli nie zawsze jest to wyczuwalne w doświadczeniu egzystencjalnym. Ów dar wolności pociąga więc za sobą wielką odpowiedzialność: najwyższe i nie do pominięcia zadanie przyjęcia prawa Bożego, zgodnie z którym całkowicie i doskonale korzysta z wolności ten, kto zdolny jest „wydobyć” z niej największą miłość do innych. Raz jeszcze miarodajnym nauczycielem będzie tu dla nas św. Paweł, który tak zwracał się do Galatów: „Wy zatem, bracia, powołani zostaliście do wolności. Tylko nie bierzcie tej wolności jako zachęty do hołdowania ciału, wręcz przeciwnie, miłością ożywieni służcie sobie wzajemnie” (Ga 5,13-14). [...] Co zagraża obecnie chrześcijańskiej wolności? Błędy popełniane dzisiaj i zawsze, a mianowicie ateistyczna, agnostyczna czy choćby tylko iluministyczna wizja życia, która – częstokroć dla niewypowiedzianych racji władzy – prowadzi do ogołocenia rozmaitych instytucji struktury społecznej z wartości transcendentnych, będących fundamentem wolności i godności człowieka. Innymi słowy, areligijna wizja człowieka i historii prowadzi do naruszenia prawa Bożego, a więc do błędnego korzystania z wolności. [...] Właśnie dlatego, ażeby przeciwstawić się groźbom czyhającym dziś na wolność, coraz bardziej staje się konieczne kształtowanie sumień wedle moralności chrześcijańskiej, lecz nie powierzchownej i zewnętrznej, [...] ale zbudowanej na poszanowaniu wolności własnej i wolności innych, a nade wszystko na szacunku dla świętej Woli Boga, Stwórcy i Dawcy wolności. Wymaga to mądrej surowości życia i wierności w modlitwie, zwłaszcza we wspólnej modlitwie eucharystycznej." (Z homilii podczas Mszy św. na stadionie Seravalle, 29 sierpnia 1982 rok, pielgrzymka do San Marino).


Tekst 3

"To mówi nam Chrystus z pokolenia na pokolenie. Mówi poprzez wszystko, co czyni i czego naucza. Mówi przede wszystkim przez to, Kim jest. Jest Synem Bożym – i przychodzi nam dawać przybrane synostwo. Otrzymując w mocy Ducha Świętego godność synów Bożych, w mocy tegoż Ducha mówimy do Boga: „ Ojcze”. Jako synowie Boga nie możemy być niewolnikami. Nasze synostwo Boże niesie w sobie dziedzictwo wolności. Chrystus obecny wraz ze swoją Matką w polskiej Kanie stawia przed nami z pokolenia na pokolenie wielką sprawę wolności. Wolność jest dana człowiekowi od Boga jako miara jego godności. Jednakże jest mu ona równocześnie zadana. „Wolność nie jest ulgą, lecz trudem wielkości” – jak się wyraża poeta (Leopold Staff, Oto twa pieśń). Wolności bowiem może człowiek używać dobrze lub źle. Może przez nią budować lub niszczyć. Zawiera się w jasnogórskiej ewangelizacji wezwanie do dziedzictwa synów Bożych. Wezwanie do życia w wolności. Do budowania a nie do niszczenia." ( Z homilii podczas Mszy świętej na Jasnej Górze, 19 czerwca 1983 roku)

Tekst 4

"Człowiek otrzymał dar wolności od swego Stwórcy. Dzięki wolności człowiek może tę ziemię kształtować i porządkować, może tworzyć wspaniałe dzieła ludzkiego ducha, które wypełniają ten kraj i świat cały: nauka i sztuka, gospodarka i technika, cała kultura. Wolność uzdalnia człowieka do tego, że może on nadać niepowtarzalny kształt swojej miłości, która staje się czymś więcej, niż tylko następstwem naturalnej skłonności: staje sie wolnym aktem serca. Wolność czyni człowieka zdolnym do najwyższego aktu ludzkiej godność: do miłości i adoracji Boga. Wolność jednak posiada swoją cenę. Wszyscy ludzie wolni powinni postawić sobie pytanie: czy korzystając z wolności zachowaliśmy własną godność? Wolność nie oznacza samowoli. Człowiek nie może czynić tego wszystkiego, do czego jest zdolny, lub co mu się podoba. Nie istnieje wolność bez więzi. Człowiek jest odpowiedzialny za samego siebie, za bliźnich i za świat. [...] Człowiek bez poczucia odpowiedzialności stacza się w używanie rozkoszy tego życia i popada w uzależnienia, w które uwikłał się syn marnotrawny, tracąc przy tym ojczyznę i wolność." (Z homilii podczas Mszy św. w Wiedniu, 11 września 1983 rok)



III GRUPA – teksty (tematyka WOLNOŚĆ – MORALNOŚĆ – MIŁOŚĆ)

Tekst 1


"Można powiedzieć, że Bóg chciał, że Bóg stale chce, ażeby w tym świecie, który stworzył, była obecna wolność. Chciał świata stworzonego z wolnością mimo (że się tak wyrażę) ryzyka, które istnienie wolności pociąga za sobą, mianowicie ryzyka grzechu; ryzyka, że człowiek, czy stworzenie rozumne niewidzialne będzie używać wolności przeciwko Bogu, wbrew Bogu, tak jak o tym świadczą dzieje stworzenia, dzieje świata. (...) Wolność jest stworzona przede wszystkim dla miłości. Grzech jest złym użyciem wolności." (Jan Paweł II, Katecheza: Opatrzność Boża a wolność człowieka, w: Wierzę w Boga Ojca Stworzyciela, s. 301).
Tekst 2

"Człowiek jest powołany do wolności. Idea wolności może być przeniesiona w realia życia tylko tam, gdzie ludzie wspólnie są o niej przekonani i nią przeniknięci, świadomi niepowtarzalności i godności człowieka oraz jego odpowiedzialności przed Bogiem i ludźmi. Tam – i tylko tam – gdzie wspólnie opowiadają się za wolnością i walczą o nią solidarnie, może ona zapanować i przetrwać. Wolności jednostki nie da się oddzielić od wolności wszystkich innych ludzi. Wolność jest w niebezpieczeństwie tam, gdzie ludzie ograniczają swe spojrzenie tylko do kręgu własnego życia i nie są gotowi angażować się bezinteresownie na rzecz innych. Natomiast wolność przeżywana solidarnie wyraża się w działaniu na rzecz sprawiedliwości w dziedzinie politycznej i społecznej i kieruje wzrok ku wolności innych. Nie ma wolności bez solidarności.

Człowiek jest powołany do wolności. Wolność jest niezwykle cenną wartością, za którą trzeba zapłacić wysoką cenę. Wymaga wielkoduszności i gotowości do ofiar; wymaga czujności i odwagi wobec zagrażających jej sił wewnętrznych i zewnętrznych. W życiu codziennym wielu ludzi jest gotowych do ofiar i uważa za oczywiste, że trzeba czasem wyrzec się czegoś na rzecz rodziny czy przyjaciół. Ofiarę na rzecz wolności ponoszą ci, którzy w imię obrony przed zagrożeniami wewnętrznymi lub zewnętrznymi zgadzają się ponieść straty, które będą oszczędzone innym, narażając nieraz na szwank własne zdrowie lub życie. Nikt nie może się uchylać od osobistej odpowiedzialności za wolność. Nie ma wolności bez ofiar.

Jeśli ktoś doświadczył miłości, doświadczył również wolności. Człowiek w miłości przekracza siebie samego, wyzwala się, ponieważ zależy mu na innym człowieku, ponieważ pragnie, by życie drugiego człowieka było udane. Padają wówczas bariery egoizmu i człowiek odnajduje radość wspólnego działania dla wyższych celów. Szanujcie godność człowieka od pierwszych chwil jego ziemskiej egzystencji aż do ostatniego tchnienia! Niezmiennie pamiętajcie o słowach, które w waszej konstytucji poprzedzają wszelkie inne postanowienia: godność człowieka jest nienaruszalna! Wyzwólcie się, by żyć odpowiedzialnie w wolności! Otwórzcie bramy Bogu!" (Z przemówienia Jana Pawła II przed Bramą Brandenburską w Berlinie, 23 czerwca 1996 r.)


Tekst 3

"W naszych czasach nieraz błędnie się mniema, że wolność sama jest dla siebie celem, że człowiek jest wolny, kiedy jej używa w jakikolwiek sposób, że do tego należy dążyć w życiu jednostek i społeczeństw. Tymczasem wolność jest wielkim dobrem wówczas, kiedy umiemy świadomie jej używać dla tego wszystkiego, co jest prawdziwym dobrem. Chrystus uczy nas, że najwspanialszym wypełnieniem wolności jest miłość, która urzeczywistnia się w oddaniu i służbie. Do takiej to właśnie „wolności wyswobodził nas Chrystus” (Ga 5, 1; por. 5, 13) i stale wyzwala. Kościół czerpie stąd nieustanne natchnienie, wezwanie i impuls dla swego posłannictwa i swej posługi wśród wszystkich ludzi. Pełna prawda o ludzkiej wolności jest głęboko wpisana w Tajemnicę Odkupienia. Kościół wówczas w całej pełni służy ludzkości, kiedy tę prawdę odczytuje z niesłabnącą uwagą, z żarliwą miłością, z dojrzałym przejęciem, kiedy w całej swej wspólnocie, a równocześnie poprzez wierność powołaniu każdego chrześcijanina przenosi ją w życie ludzkie i przyobleka w jego realny kształt. W ten sposób potwierdza się również to, co powiedziano już powyżej: człowiek jest i wciąż staje się drogą codziennego życia Kościoła." (Redemptor hominis, 21)


Tekst 4

"Żadna wolność nie może istnieć, kiedy jest skierowana przeciw człowiekowi w tym, czym on jest lub przeciw człowiekowi w jego relacji do innych i do Boga. Odnosi się to w sposób szczególny do sfery ludzkiej płciowości i małżeństwa. W dzisiejszym społeczeństwie widzimy wiele kierunków myślowych przynoszących nie porządek w i rozprężenie wielkie w odniesieniu do chrześcijańskiej wizji płciowości; wszystkie one mają jedną rzecz wspólną: odwoływanie się do pojęcia wolności dla usprawiedliwienia każdego postępowania, które bynajmniej nie jest zgodne z prawdziwym porządkiem moralnym i z nauką Kościoła. Normy moralności nie są przeszkodą dla wolności osoby lub pary ludzkiej; przeciwnie, one istnieją właśnie dla tej wolności, od chwili gdy zostały dane dla zapewnienia właściwego użytku wolności. Ktokolwiek odmawia przyjęcia tych norm lub postępowania zgodnie z nimi, ktokolwiek stara uwolnić siebie samego czy siebie samą od tych norm nie jest prawdziwie wolny. Wolny natomiast jest człowiek, który swoje postępowanie reguluje zgodnie z wymaganiami dobra obiektywnego. To, co tutaj powiedziałem, odnosi się do całokształtu moralności małżeńskiej, ale stosuje się w równej mierze do kapłanów o ile dotyczy obowiązku celibatu. Związek wolności z etyką ma oprócz tego swoje konsekwencje w dążeniu do dobra wspólnego w społeczeństwie i dla niepodległości narodowej...” (Z homilii wygłoszonej podczas Mszy św. w Logan Circle w Filadelfii 3 października 1979 rok).


IV GRUPA – teksty (tematyka. WOLNOŚĆ W ZNACZENIU SPOŁECZNYM – WOLNOŚĆ A RELIGIA)
Tekst 1

"Wspomniałem o Deklaracji Niepodległości i o Dzwonie Wolności, dwu pomnikach ucieleśniających ducha wolności, na którym został oparty ten kraj. Wasze przywiązanie do wolności należy do waszego dziedzictwa. Kiedy Dzwon Wolności zabrzmiał po raz pierwszy w 1776 roku, miał ogłosić wolność waszego narodu, początek poszukiwania wspólnego losu niezależnego od jakiegokolwiek przymusu zewnętrznego. Ta zasada wolności jest najwyższą zasadą w systemie politycznym i społecznym, w stosunkach między rządem i narodem, w stosunkach międzyosobowych. Prócz tego życie człowieka przebiega także w innym porządku rzeczywistości: w porządku dotyczącym jego stosunku do tego co jest obiektywnie prawdziwe i moralnie dobre. Wolność w ten sposób nabiera głębszego znaczenia, kiedy odnosi się ją do osoby ludzkiej. Na pierwszym miejscu dotyczy ona relacji człowieka do samego siebie. Każda osoba ludzka, obdarzona rozumem, jest wolna, kiedy jest panem własnych czynów, kiedy jest w stanie dać pierwszeństwo temu dobru, które jest zgodne z rozumem a więc z jego własną godnością ludzką. Wolność nigdy nie może tolerować żadnego naruszania praw innych, a jednym z podstawowych praw człowieka jest prawo do oddawania czci Bogu. W swojej Deklaracji o wolności religii Sobór Watykański II ustalił, że „ów postulat wolności w społeczeństwie ludzkim odnosi się głównie do humanistycznych dóbr duchowych, przede wszystkim zaś do swobodnego wyznawania religii w społeczeństwie..., ponieważ wolność religijna, której ludzie domagają się dla wypełnienia obowiązku czci Bożej, dotyczy wolności od przymusu w społeczeństwie cywilnym, pozostawia ona nienaruszoną tradycyjną naukę katolicką o moralnym obowiązku ludzi i i społeczeństw wobec prawdziwej religii i jedynego Kościoła Chrystusowego” (DWR 1)." (Z homilii wygłoszonej podczas Mszy św. w Logan Circle w Filadelfii 3 października 1979 rok).


Tekst 2

"Wolność jest dana człowiekowi przez Stwórcę i jest mu jednocześnie zadana. Poprzez wolność bowiem człowiek jest powołany do przyjęcia i realizacji prawdy. Wybierając i wypełniając prawdziwe dobro w życiu osobistym i rodzinnym, w rzeczywistości ekonomicznej i politycznej, czy wreszcie w środowisku narodowym i między narodowym, człowiek realizuje swoją wolność w prawdzie. Pozwala mu to unikać możliwych dewiacji, jakie zna historia, albo je przezwyciężać. Jedną z nich był z pewnością renesansowy makiawelizm; taką dewiacją były także różne formy utylitaryzmu społecznego, od klasowego (marksizm) do narodowego (narodowy socjalizm, faszyzm). Po upadku w Europie obu tych systemów staje przed społeczeństwami, zwłaszcza dawnego bloku sowieckiego, problem liberalizmu." (Jan Paweł II, Pamięć i tożsamość. Rozmowy na przełomie tysiącleci, Kraków 2005, str. 50.)








1   2   3   4


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna