Kiedy wędkarz idzie na ryby, to bierze przynęTĘ, która smakuje rybie – a nie wędkarzowi ‘’



Pobieranie 48.65 Kb.
Data03.05.2016
Rozmiar48.65 Kb.
,, KIEDY WĘDKARZ IDZIE NA RYBY, TO BIERZE PRZYNĘTĘ, KTÓRA SMAKUJE RYBIE – A NIE WĘDKARZOWI ‘’

Kamiński



Program nauczania w szkole ponadgimnazjalnej – wybrane elementy.


  1. Aktami prawnymi regulującymi obowiązek realizacji podstawy programowej jest:

  1. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 26 lutego 2002 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół. (Dz. U. nr 51, poz. 458 z dnia 9 maja 2002 r.) 6 zmian, ostatnia z 2008.09.02 Dz. U. nr 159, poz.992).

  2. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2008 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół
    (Dz. U. nr 4, poz. 17 z dnia 15 stycznia 2009 r.)

Pragnę zwrócić uwagę Państwa na następujące zapisy zawarte w drugim ze wskazanych aktów prawnych:

  • § 1. Określa się podstawę programową

2) kształcenia ogólnego dla:

c) gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych, których ukończenie umożliwia uzyskanie świadectwa dojrzałości po zdaniu egzaminu maturalnego, stanowiącą załącznik nr 4 do rozporządzenia,



  • § 7. 1. Podstawę programową stosuje się

    • począwszy od roku szkolnego 2012 / 2013, w klasach I liceum ogólnokształcącego, liceum profilowanego i technikum;

    • począwszy od roku szkolnego 2015 / 2016, w klasach I uzupełniającego liceum ogólnokształcącego i technikum uzupełniającego.

  • W zależności od potrzeb i możliwości szkoły ponadgimnazjalnej, począwszy od roku szkolnego 2009/2010, dyrektor szkoły, po uzyskaniu pozytywnej opinii rady pedagogicznej, może postanowić
    o stosowaniu dla przedmiotów: język obcy nowożytny, wychowanie fizyczne i etyka podstawy programowej kształcenia ogólnego dla tych szkół, określonej w załączniku nr 4 do niniejszego rozporządzenia.

  • Załącznik nr 4 to, „PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA OGÓLNEGO DLA GIMNAZJÓW I SZKÓŁ PONADGIMNAZJALNYCH, KTÓRYCH UKOŃCZENIE UMOŻLIWIA UZYSKANIE ŚWIADECTWA DOJRZAŁOŚCI PO ZDANIU EGZAMINU MATURALNEGO”.

W załączniku nr 4 zwrócono uwagę na następujące elementy:

  1. Kształcenie ogólne na III i IV etapie edukacyjnym, choć realizowane w dwóch różnych szkołach, tworzy programowo spójną całość i stanowi fundament wykształcenia, umożliwiający zdobycie zróżnicowanych kwalifikacji zawodowych, a następnie ich późniejsze doskonalenie lub modyfikowanie, otwierając proces kształcenia się przez całe życie.

  2. Celem kształcenia ogólnego na III i IV etapie edukacyjnym jest

1)przyswojenie przez uczniów określonego zasobu wiadomości na temat faktów, zasad, teorii i praktyk;

2)zdobycie przez uczniów umiejętności wykorzystania posiadanych wiadomości podczas wykonywania zadań i rozwiązywania problemów;

3)kształtowanie u uczniów postaw warunkujących sprawne i odpowiedzialne funkcjonowanie we współczesnym świecie.


  1. Do najważniejszych umiejętności zdobywanych przez ucznia w trakcie kształcenia ogólnego na III i IV etapie edukacyjnym należą

1)czytanie

2)myślenie matematyczne

3)myślenie naukowe

4)umiejętność komunikowania się w języku ojczystym i w językach obcych

5)umiejętność sprawnego posługiwania się nowoczesnymi technologiami informacyjno – komunikacyjnymi;

6)umiejętność wyszukiwania, selekcjonowania i krytycznej analizy informacji;

7)umiejętność rozpoznawania własnych potrzeb edukacyjnych oraz uczenia się;

8)umiejętność pracy zespołowej.



  1. Jednym z najważniejszych zadań szkoły na III i IV etapie edukacyjnym jest kontynuowanie kształcenia umiejętności posługiwania się językiem polskim, w tym dbałości o wzbogacanie zasobu słownictwa uczniów. Wypełnianie tego zadania należy do obowiązków każdego nauczyciela.

  2. Nauczyciele powinni stwarzać uczniom warunki do nabywania umiejętności wyszukiwania, porządkowania i wykorzystywania informacji z różnych źródeł, z zastosowaniem technologii informacyjno-komunikacyjnych, na zajęciach z różnych przedmiotów.

  3. Realizację powyższych celów powinna wspomagać dobrze wyposażona biblioteka szkolna. Nauczyciele wszystkich przedmiotów powinni odwoływać się do zasobów biblioteki szkolnej i współpracować z nauczycielami bibliotekarzami w celu wszechstronnego przygotowania uczniów do samokształcenia świadomego wyszukiwania, selekcjonowania i wykorzystywania informacji.

  4. Każdy nauczyciel powinien poświęcić dużo uwagi edukacji medialnej, czyli wychowaniu uczniów do właściwego odbioru i wykorzystania mediów.

  5. Szkoła powinna też poświęcić dużo uwagi efektywności kształcenia w zakresie nauk przyrodniczych i ścisłych - zgodnie z priorytetami Strategii Lizbońskiej. Kształcenie w tym zakresie jest kluczowe dla rozwoju cywilizacyjnego Polski oraz Europy

  6. Szkoła kształtuje u uczniów postawy sprzyjające ich dalszemu rozwojowi indywidualnemu i społecznemu, takie jak: uczciwość, wiarygodność, odpowiedzialność, wytrwałość, poczucie własnej wartości, szacunek dla innych ludzi, ciekawość poznawcza, kreatywność, przedsiębiorczość, kultura osobista, gotowość do uczestnictwa w kulturze, podejmowania inicjatyw oraz do pracy zespołowej.

  7. W rozwoju społecznym bardzo ważne jest kształtowanie postawy obywatelskiej, postawy poszanowania tradycji i kultury własnego narodu, a także postawy poszanowania dla innych kultur i tradycji.

  8. Szkoła podejmuje odpowiednie kroki w celu zapobiegania wszelkiej dyskryminacji.

  9. Wiadomości i umiejętności, opisane są, zgodnie z ideą europejskich ram kwalifikacji, w języku efektów kształcenia.

  10. Cele kształcenia sformułowane są w języku wymagań ogólnych.

  11. Treści nauczania oraz oczekiwane umiejętności uczniów sformułowane są w języku wymagań szczegółowych.

  12. Działalność edukacyjna szkoły jest określona przez:

1)szkolny zestaw programów nauczania, który uwzględniając wymiar wychowawczy, obejmuje całą działalność szkoły z punktu widzenia dydaktycznego;

2)program wychowawczy szkoły, obejmujący wszystkie treści i działania o charakterze wychowawczym;



3)program profilaktyki dostosowany do potrzeb rozwojowych uczniów oraz potrzeb danego środowiska, obejmujący wszystkie treści i działania o charakterze profilaktycznym.

  1. Szkoła oraz poszczególni nauczyciele podejmują działania mające na celu zindywidualizowane wspomaganie rozwoju każdego ucznia, stosownie do jego potrzeb i możliwości.

  2. Nauczanie uczniów z niepełnosprawnościami, w tym uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim, dostosowuje się do ich możliwości psychofizycznych oraz tempa uczenia się.

  3. Wymaga się od uczniów także wiadomości i umiejętności zdobytych na wcześniejszych etapach edukacyjnych.

  4. Strategia uczenia się przez całe życie wymaga umiejętności podejmowania ważnych decyzji - poczynając od wyboru szkoły ponadgimnazjalnej, kierunku studiów lub konkretnej specjalizacji zawodowej, poprzez decyzje o wyborze miejsca pracy, sposobie podnoszenia oraz poszerzania swoich kwalifikacji, aż do ewentualnych decyzji o zmianie zawodu.

  5. Na IV etapie edukacyjnym przedmioty mogą być nauczane w zakresie podstawowym lub
    w zakresie rozszerzonym.

  6. Historia, wiedza o społeczeństwie, geografia, biologia, chemia, fizyka, informatyka; uczeń obowiązkowo realizuje zakres podstawowy (zakres rozszerzony stanowi kontynuację nauczania danego przedmiotu w zakresie podstawowym);

  7. Szkoła ma obowiązek zadbać o wszechstronny rozwój każdego ucznia i dlatego dla uczniów, którzy wybierają kształcenie w zakresie rozszerzonym z przedmiotów matematyczno-przyrodniczych przewidziany jest dodatkowo przedmiot uzupełniający historia i społeczeństwo, który poszerza ich wiedzę w zakresie nauk humanistycznych oraz kształtuje postawy obywatelskie.

  8. Natomiast dla uczniów, którzy wybierają kształcenie w zakresie rozszerzonym
    z przedmiotów humanistycznych przewidziany jest dodatkowo przedmiot uzupełniający przyroda, który poszerza ich wiedzę w zakresie nauk matematyczno-przyrodniczych.

  9. Podstawa zawiera cele kształcenia ( wymagania ogólne) i treści nauczania (wymagania szczegółowe) na III i IV etapie edukacyjny w zakresie podstawowym i rozszerzonym oraz zlecane formy i metody realizacji treści podstawy.

  10. Ważnym elementem realizacji podstawy programowej staje się baza dydaktyczna szkoły.

  11. Wprowadza się na IV etapie edukacyjny przedmiot uzupełniający przyroda, którego celem jest poszerzenie wiedzy uczniów z zakresu nauk przyrodniczych. Na zajęciach można realizować bądź wątek tematyczny, czyli omówić wybrany temat w zakresie przedmiotów: fizyka, chemia, biologia, geografia, bądź wątek przedmiotowy, czyli omówić jedną pełną grupę tematów w obrębie wybranego przedmiotu. Dopuszcza się realizację wątku tematycznego zaproponowanego przez nauczyciela. Zajęcia powinny objąć co najmniej cztery wątki (np. cztery wątki tematyczne lub dwa wątki tematyczne i dwa wątki przedmiotowe).

  12. Podstawa programowa zawiera zestawienie tabelaryczne i wykaz wątków tematycznych i tematów zajęć wraz z celami kształcenia i treściami nauczania.

  13. Przyroda

  1. Zajęcia przyroda służą utrwaleniu postawy naukowej wobec świata przyrody, zaciekawienia jego bogactwem i dostrzegania holistycznego charakteru nauk przyrodniczych. Treści nauczania wydobywają poszczególne wątki wiedzy przyrodniczej odnoszące się do ważnych zagadnień naszej cywilizacji.

  2. Zajęcia powinny mieć charakter interdyscyplinarny, a poszczególne wątki mogą być realizowane przez nauczycieli różnych specjalności (fizyka, chemia, biologia, geografia).

  3. Zajęcia powinny być prowadzone z wykorzystaniem bogatego zaplecza doświadczalnego w zakresie każdej ze składowych dziedzin nauki.

Program nauczania i jego dopuszczanie

  1. Aktami prawnymi regulującymi wybór podręczników i obowiązek tworzenia i dopuszczania programów nauczania jest:

  1. Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jednolity).

  1. Nauczyciel ma prawo wyboru podręcznika spośród podręczników dopuszczonych do użytku szkolnego;

  2. Dyrektor szkoły podaje do publicznej wiadomości, do dnia 15 czerwca, zestaw podręczników, które będą obowiązywać od początku następnego roku szkolnego.

  1. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 czerwca 2009 r. w sprawie dopuszczania do użytku w szkole programów wychowania przedszkolnego i programów nauczania oraz dopuszczania do użytku szkolnego podręczników(Dz. U. Nr 89, poz. 730).

Rozporządzenie m.in. zawiera następujące informacje:

  1. Program nauczania dla zajęć edukacyjnych z zakresu kształcenia ogólnego, zwany dalej "programem nauczania ogólnego", program nauczania dla zawodu oraz program nauczania dla profilu kształcenia ogólnozawodowego, zwany dalej "programem nauczania dla profilu", dopuszcza do użytku w danej szkole dyrektor szkoły, na wniosek nauczyciela lub nauczycieli.

  2. Nauczyciel może zaproponować program … nauczania ogólnego, program nauczania dla zawodu albo program nauczania dla profilu opracowany samodzielnie lub we współpracy z innymi nauczycielami. Nauczyciel może również zaproponować program opracowany przez innego autora (autorów) lub program opracowany przez innego autora (autorów) wraz z dokonany mi zmianami.

  3. Zaproponowany przez nauczyciela … program nauczania ogólnego, program nauczania dla zawodu albo program nauczania dla profilu powinien być dostosowany do potrzeb i możliwości uczniów, dla których jest przeznaczony.

  4. Program nauczania ogólnego obejmuje co najmniej jeden etap edukacyjny i dotyczy przedmiotu i może być dopuszczony do użytku w danej szkole, jeżeli stanowi opis sposobu realizacji celów kształcenia i zadań edukacyjnych ustalonych w podstawie programowej kształcenia ogólnego.

  5. Program:

  1. zawiera szczegółowe cele kształcenia i wychowania,

  2. zawiera treści zgodne z treściami nauczania zawartymi w podstawie programowej kształcenia ogólnego,

  3. zawiera sposoby osiągania celów kształcenia i wychowania, z uwzględnieniem możliwości indywidualizacji pracy w zależności od potrzeb i możliwości uczniów oraz warunków, w jakich program będzie realizowany,

  4. zawiera opis założonych osiągnięć ucznia, a w przypadku programu nauczania ogólnego uwzględniającego dotychczasową podstawę programową kształcenia ogólnego - opis założonych osiągnięć ucznia z uwzględnieniem standardów wymagań będących podstawą przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów, określonych w przepisach w sprawie standardów wymagań będących podstawą przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów,

  5. zawiera propozycje kryteriów oceny i metod sprawdzania osiągnięć ucznia;

  6. jest poprawny pod względem merytorycznym i dydaktycznym.

  1. Przed dopuszczeniem programu nauczania ogólnego do użytku w danej szkole, dyrektor szkoły może zasięgnąć opinii nauczyciela mianowanego lub dyplomowanego, posiadającego wykształcenie wyższe i kwalifikacje wymagane do prowadzenia zajęć edukacyjnych, dla których program jest przeznaczony, lub konsultanta lub doradcy metodycznego, lub zespołu nauczycielskiego, zespołu przedmiotowego lub innego zespołu problemowo-zadaniowego, o których mowa w przepisach w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół.

  2. Opinia, zawiera w szczególności ocenę zgodności programu nauczania ogólnego z podstawą programową kształcenia ogólnego i dostosowania programu do potrzeb i możliwości uczniów, dla których jest przeznaczony.

Tworząc program nauczania nie można nie pamiętać o następujących zapisach prawnych:

  1. § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach (Dz. U. z 2008 r. Nr 173, poz. 1072).

W orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego określa się zalecane do realizacji w programie nauczania warunki realizacji potrzeb edukacyjnych, formy stymulacji, rewalidacji, terapii, usprawniania, rozwijania potencjalnych możliwości i mocnych stron dziecka i inne formy pomocy psychologiczno-pedagogicznej, jak również najkorzystniejsze dla dziecka formy kształcenia specjalnego.

Ponadto dyrektor i nauczyciel ma obowiązek w stosunku do uczniów z orzeczeniami



  • dostosowania wymagań do jego indywidualnych potrzeb psychofizycznych i edukacyjnych;

  • udział w zajęciach rewalidacyjnych (rozwijające, kompensujące, korygujące, usprawniające, terapeutyczne i wyrównujące);

  • możliwość wydłużenia etapu edukacyjnego;

  • pomocy psychologiczni - pedagogicznej rodzicom i nauczycielom;

  • odpowiednie pomoce dydaktyczne;

  • w miarę możliwości likwidacje barier architektonicznych.

Nauczyciele uczący ucznia niepełnosprawnego zobowiązani są do opracowania programów nauczania dostosowanych do potrzeb i możliwości ucznia, zawierających cele szczegółowe, treści nauczania, metody
i formy pracy oraz procedury osiągania celów.

  1. § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz. U. z 2007 r., Nr 83, poz. 562 z późn. zm.)

Nauczyciel jest obowiązany, na podstawie opinii publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym publicznej poradni specjalistycznej, dostosować wymagania edukacyjne, do indywidualnych potrzeb psychofizycznych i edukacyjnych ucznia, u którego stwierdzono zaburzenia i odchylenia rozwojowe lub specyficzne trudności w uczeniu się, uniemożliwiające sprostanie tym wymaganiom. W przypadku ucznia posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego albo indywidualnego nauczania dostosowanie wymagań edukacyjnych, do indywidualnych potrzeb psychofizycznych i edukacyjnych ucznia może nastąpić na podstawie tego orzeczenia. Ucznia niepełnosprawnego obowiązują te same przedmioty nauczania tak jak uczniów pełnosprawnych. Będzie je realizował zgodnie z dostosowanymi treściami programowymi
w miarę swoich możliwości.

Planowanie pracy.
Bez planu funkcjonowanie dowolnej organizacji stałoby się zbiorem przypadkowo podejmowanych działań

Gościński



Podstawa prawna - art. 39 ust. 1 ustawy o systemie oświaty - Dyrektor szkoły kieruje jej działalnością,
a zatem i określa zasady planowania pracy nauczycieli.

Należy pamiętać że:



  1. Planowanie jest podstawą zarządzania.

  2. Plan musi być celowy i określa cele do realizacji.

  3. Bez planowania nie ma kontroli.

  4. Plany tworzone na różnych szczeblach decyzyjnych w organizacji muszą być ze sobą zintegrowane, aby przyczyniały się do podejmowania trafnych decyzji i osiągania zamierzeń.

  5. Plany muszą być skuteczne we wdrożeniu.

Nie można mówić współcześnie o szkole nie przyjmując definicji jakość rozumianej np. jako „pozytywne zmiany ilościowe oraz jakościowe w różnych obszarach pracy szkoły objętych systematycznymi działaniami, ukierunkowanymi na rozwój szkoły, nauczycieli i uczniów w zakresie określania celów, planowania, kultury i klimatu, kierowania i organizacji, realizacji procesów nauczania - uczenia się, wychowania i opieki. Terminu „jakość w edukacji” nie można, zatem używać w sensie globalnym, lecz zawsze z punktu widzenia określonego procesu lub procesów”( W. Kruszwicki, K. Symela (red.): Poprawa jakości pracy szkoły. Warszawa 1999).

Należy tez usystematyzować stosowane nazewnictwo, źródłem może być książka B. Niemierko pt. „Miedzy oceną szkolną a dydaktyką. Bliżej dydaktyki”, WSiP, Warszawa 1997.


  1. Treścią nauczania jest to, czego się naucza - treść nauczania jest naczelnym pojęciem teorii oceniania szkolnego.

  2. Za element treści nauczania uważamy pojedynczą czynność a nie pojedynczą wiadomość

  3. Cele nauczania opisują zamierzone czynności uczniów, do ich formułowania używana jest taksonomia celów, należy je formułować w sposób operacyjny, cele nauczania określają aspekt „uczniowski”

  4. Materiał nauczania stanowi uporządkowana informacja rzeczowa, materiał nauczania – określa aspekt „informacyjny”,

  5. Wymagania programowe to oczekiwane osiągnięcia ucznia, wynikają z podstawy programowej
    i stanowią aspekt „nauczycielski” elementu treści nauczania.

  6. Wymagania programowe to zamierzone osiągnięcia ucznia wynikające z programu nauczania sformułowane przez autora programu opartego na podstawie programowej,

  7. Wymagania edukacyjne to oczekiwane przez nauczyciela osiągnięcia ucznia

Można wiec stwierdzić, ze zapisy podstawy programowej wpływają na wymagania programowe zawarte w programach nauczania, a na ich podstawie nauczyciele formułują wymagania edukacyjne, które zrealizowane stają się osiągnięciami ucznia.

Warto też zwrócić uwagę na kolejne zapisy, stwierdzające że :

  1. Projektowanie wymagań edukacyjnych to umiejętności formułowania celów operacyjnych oraz zastosowania kryteriów wymagań czyli właściwości osiągnięć uczniów pozwalających zróżnicować
    i ustopniować je hierarchicznie. Kryteriami doboru elementów treści są: przystępność, użyteczność, niezbędność wewnątrzprzedmiotowa i międzyprzedmiotowa oraz niezawodność. (J. Ochenduszko, Planowanie pracy dydaktycznej nauczyciela-poradnik, WOM Bydgoszcz 1997)

  2. Dostosowanie wymagania do indywidualnych potrzeb ucznia to zastosowanie do formułowanych wymagań edukacyjnych, takich kryteriów, które uwzględniają możliwości i ograniczenia, a więc dysfunkcje oraz mocne strony rozwoju i funkcjonowania dziecka. (M. Bogdanowicz, A. Adryjanek: Uczeń z dysleksją w szkole Wyd. Operon, Gdynia 2004).

Ponadto, rozporządzenie MENiS z dnia 30 kwietnia 2007 roku w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych stawia przed nauczycielami wymóg oceniania osiągnięć edukacyjnych i zachowania ucznia oraz wymóg:



  1. Formułowania wymagań edukacyjnych niezbędnych do uzyskiwania poszczególnych śródrocznych
    i rocznych ocen klasyfikacyjnych, który mogą być sformułowane w planie pracy nauczyciela.


  2. Informowania uczniów i ich rodziców o tych wymaganiach i sposobach sprawdzania osiągnięć edukacyjnych uczniów oraz warunkach i trybie uzyskania wyższej niż przewidywana rocznej (semestralnej) oceny klasyfikacyjnej z obowiązkowych i dodatkowych zajęć edukacyjnych oraz sposobie formułowania oceny okresowej bądź rocznej - który można ujednolicić i zapisać
    w wewnątrzszkolnym systemie oceniania, bez potrzeby tworzenia dodatkowych dokumentów - nie wynikających z żadnych aktów prawnych - jakimi w szkołach są przedmiotowe systemy oceniania.


Propozycja schematu planu pracy nauczyciela.


  • Imię i nazwisko nauczyciela:

  • Przedmiot:

  • Klasa:

  • Numer programu nauczania w szkolnym zestawie programów:

  • Liczba godzin w tygodniu ........... x liczba tygodni nauki…………. = ................. godzin.

  • Rok szkolny:

Zestawienie tabelaryczne do działu programu.

Cele wynikają z dopuszczonego przez dyrektora programu nauczania.



Lp.

Numer lekcji

Temat

Wymagania podstawowe

Wymagania ponadpodstawowe

Uwagi

o realizacji



















Podpis nauczyciela

Uwaga, na poziomie szkoły należy zdefiniować co rozumiemy przez wymagania podstawowe
i ponadpodstawowe w aspekcie realizacji podstawy programowej.

Na zakończenie pragnę przypomnieć, że:

  1. Program to sposób realizacji podstawy programowej.

  2. Praca dydaktyczna nauczyciela – to czytelny zbiór najważniejszych wskazówek dotyczących realizacji procesu dydaktycznego.

  3. Nauczyciel - uczeń tworzą nierozłączną parę współtwórców wyniku nauczania.

  4. Uczeń nie może być odpowiedzialny za efekty własnej edukacji, jeżeli tego nie zostanie nauczony



Opracowanie: Mirosław Krajewski mirkraj@wp.pl Strona





©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna