Kierunek studiów Fizyka Rok studiów/semestr



Pobieranie 9.12 Kb.
Data08.05.2016
Rozmiar9.12 Kb.
Imię i nazwisko osoby
prowadzącej zajęcia
Prof. dr hab. Bolesław Grabowski
Dr Wiesław Olchawa
Kierunek studiów Fizyka
Rok studiów/semestr Mechanika kwantowa II i III, wkłady 30+30=60

Program nauczania (rok akademicki 2004/2005)
I Wstęp

  1. Aksjomaty mechaniki kwantowej.

  2. Moment pędu w mechanice kwantowej. Harmoniki sferyczne.

  3. Spin. Spinory.

  4. Dodawanie momentów pędu. Współczynniki Clebsha-Gordana.

II. Atom wodoropodobny.

  1. Rozwiązania równania Schrödingera opisującego atom wodoropodobny.

  2. Struktura subtelna atomu wodoropodobnego.

III. Atomy wieloelektronowe.

  1. Atomy alkaliczne – prosty model z potencjałem efektywnym.

  2. Współrzędne środka masy   specyficzny efekt masy.

  3. Atom helu, nierozróżnialność cząstek, Zakaz Pauligo, siły wymiany.

  4. Wyznacznik Slatera.

  5. Równanie Hartree Focka   twierdzenie Koopmansa.

  6. Przybliżenie pola centralnego, konfiguracja elektronowa.

  7. Dodawanie (sprzęganie) wielu momentów pędu, model wektorowy.

  8. Sprzężenie LS, termy elektronowe.

  9. Sprzężenie jj, sprzężenia pośrednie.

  10. Przybliżenie wielokonfiguracyjne.

IV Promieniowanie atomów.

  1. Oddziaływanie materii z promieniowaniem termicznym (opis półklasyczny).

  2. Prawdopodobieństwo emisji wymuszonej i absorpcji.

  3. Współczynniki Einsteina i prawdopodobieństwo emisji spontanicznej.

  4. Uwagi o kwantowaniu pola elektromagnetycznego.

  5. Oddziaływanie materii z promieniowaniem laserowym. Macierz gęstości.

  6. Efekty nieliniowe spowodowane światłem laserowym.

  7. Promieniowanie dipolowe, prawdopodobieństwo, reguły wyboru, polaryzacja.

  8. Promieniowanie multipolowe, linie wzbronione (interkombinacyjne).

  9. Moc oscylatora, siła linii, reguły sum i inne własności.

  10. Obliczanie sił linii w przybliżeniu pola centralnego coulombowskigo.

  11. Promieniowanie atomów znajdujących się w zewnętrznych polach: efekt Starka i efekt Zeemana.

V. Kształty linii widmowych

  1. Elementy analizy Fouriera: transformata Fouriera, splot funkcji, funkcja autokorelacji, widmo mocy.

  2. Poszerzenie linii w widmie światła emitowanego z gazu: Dopplera, van der Waalsa, oddziaływania rezonansowe.

  3. Kształty linii widmowych sformułowanie w modelu klasycznego oscylatora: przybliżenie torów klasycznych, zderzeniowa teoria Lorentza, teoria zderzeniowa zmodyfikowana przez Weisskopfa, quasi molekularna teoria Jabłońskigo.

  4. Poszerzenie linii w widmie światła emitowanego z plazmy: mikropola jonowe i elektronowe w plazmie, ekranowanie, rozkłady mikropól w plazmie: przybliżenie najbliższego sąsiada, rozkład Holtzmarka, rozkłady z uwzględnieniem korelacji.

  5. Kształty linii widmowych sformułowanie ogólne.

  6. Przybliżenie quasi statyczne.

  7. Przybliżenie linii izolowanych (adiabatyczne)

  8. Teoria relaksacyjna, (Vidal, Cooper i Smith).

  9. Kształt linii z uwzględnieniem dynamiki jonów.

  10. Kształt linii z uwzględnieniem niejednorodności mikropola jonowego i kwadratowego efektu Starka, asymetria przesunięcie linii widmowych w widmie atomu wodoru.

Literatura:


1. H. Haken, H. C. Wolf, „Atomy i kwanty. Wprowadzenie do współczesnej spektroskopii atomowej”, PWN, Warszawa 1997.
2. Wootgate, „Struktura atomu”, PWN, Warszawa 1973.
3. D. Kunisz, „Fizyczne podstawy emisyjnej analizy widmowej”, PWN, Warszawa 1973.

4. J. Ginter, „Wstęp do fizyki atomu, cząsteczki i ciała stałego”, PWN, Warszawa 1979.




©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna