Kościół św. Jana Chrzciciela i św. Bartłomieja



Pobieranie 11.81 Kb.
Data06.05.2016
Rozmiar11.81 Kb.
Kościół św. Jana Chrzciciela i św. Bartłomieja – kościół farny położony przy rynku w Kazimierzu Dolnym. Ufundowany został przez Kazimierza Wielkiego ok. 1325 roku i przebudowany w stylu renesansowym ok. 1553. Kościół wybudowany ok. 1325 został spalony w pożarze miasta w 1561. Od roku 1553 władzę nad Kazimierzem obejmuje Jan Firlej – działacz reformacji. W 1586 roku następuje początek odbudowy w stylu renesansowym. W pierwszej fazie (1586-1589) prowadzono prace w nawie, w drugiej – odbudowano prezbiterium (1610-1613). O renesansowym stylu przebudowy świadczą: półokrągła absyda, kolebka z lunetami oraz dekoracje architektoniczne. Pozostają jednak pewne cechy gotyckie: rzut poziomy, strzelistość, wąski wysokie okna i skarpy. Sklepienie sieciowe, wykonane przez Jakuba Balina, pozbawione jest podziału na przęsła, a poszczególne elementy sieci listew wypełnione są ornamentem. Za proboszcza Jana Ruszkowskiego (1676–1716) odnowiono zakrystię. Kościół położony jest na wzgórzu, poniżej ruin zamku, od strony północno-wschodniej kościoła położony jest cmentarz, od strony południowo-zachodniej stok wzgórza spada ku miastu. Warunki terenowe spowodowały odchylenie kościoła, fara nie jest orientowana, absyda prezbiterium skierowana jest w kierunku południowo-wschodnim.

Świątynia i przybudówki zbudowane z wapienia (wapniaka), nawa i wieża frontowa okładzina z cegły tynkowana, tynk malowany. Kościół jest jednonawowy, prezbiterium zamknięte półokręgiem. Posiada sklepienie kolebkowe z lunetami, okrągłą basztę przy narożniku północnym. Do fasady przylega trzykondygnacyjna, czteroboczna wieża. Od strony północno-wschodniej do nawy przylegają dwie kaplice, do prezbiterium zakrystia (sklepienia) od południowego zachodu oraz mały babiniec. Nawę podpiera sześć skarp, cztery są wtopione w ściany przybudówek, dwie z kolei, od strony południowo-zachodniej i na zachodnim narożniku są widoczne.



Spichlerze w Kazimierzu Dolnym stanowią wyjątkowy, nie mający nigdzie swego odpowiednika zespół zabytków. Mimo tego, że były one przeznaczone do celów gospodarczych, ich renesansowych zdobień do dziś zazdrości im niejedna kamienica.

Spichlerze kazimierskie to pozostałość po portowej i handlowej świetności Kazimierza Dolnego. Pierwsze z nich powstały najprawdopodobniej w XVI wieku, w najlepszym dla Miasteczka okresie, czyli w wieku XVII, spichlerzy w Kazimierzu Dolnym było około 60. Wtedy też powstały najważniejsze budowle Kazimierza, drewnianą zabudowę zastąpiła architektura murowana.

Nad brzegami Wisły stanęło kilkadziesiąt murowanych spichlerzy, ich masywne bryły o białych ścianach i czerwonych dachach tworzyły ponad trzykilometrowy pierwszy plan w widoku na Miasteczko od strony rzeki.

Okres świetności kazimierskich spichlerzy szybko przeminął i już w wieku XIX użytkowanych było około 12 budynków, na ogół adaptowanych do innych celów aniżeli magazynowanie zboża, mieściły się tu m. in. garbarnie, browary czy składy wyrobów z wikliny, dzięki czemu przetrwały one do dzisiaj.

Niektórym spichlerzom zostały przywrócone wartości techniczne i świetność architektury. Jednak znaczna większość uległa zniszczeniu.

Główne skupisko spichlerzy było przy wybrzeżu północnym, obecnie przy ulicy Puławskiej i Tyszkiewicza. Do dziś znajduje się tu kilka spichlerzy, mniej lub bardziej rozpoznawalnych – „Król Kazimierz”, „Pod Żurawiem” czy Muzeum Przyrodnicze. Drugim skupiskiem było tzw. „Krakowskie Przedmieście” – obecnie ulica Krakowska – tu za najwspanialszy uchodził spichlerz „Pod Bożą Męką” – dziś już nie istniejący. Jedynym obiektem z tej grupy, który podziwiać możemy do dziś jest dawny spichlerz Kobiałki, a obecnie Dom Turysty PTTK znajdujący się na samym końcu ulicy Krakowskiej.



Zamek w Kazimierzu Dolnym – zespół fortyfikacji obronnych z XIII i XIV wieku mieszczący się w Kazimierzu Dolnym (województwo lubelskie). Baszta, nazywana potocznie zamkiem górnym bądź wieżą Łokietka, to wybudowany na przełomie XIII i XIV wieku posiadający blanki stołp. Mieści się ona na szczycie wzniesienia, około 180 metrów od zamku dolnego i 19 metrów nad jego poziomem. Jej wysokość, w zależności od miejsca, sięga nawet 20 metrów, a obwód u podstawy wynosi 32,5 metra. Grubość murów wynosi 4,2 metra u podstawy i wraz z wysokością zmniejsza się do 3 metrów na szczycie. Jedyne wejście do baszty znajduje się na wysokości sześciu metrów na poziomem gruntu.

Nie ma zgodności co do określenia przeznaczenia budynku. W zależności od źródła przypisywane są mu funkcje więzienia, latarni rzecznej, siedziby straży celnej, a nawet skarbca.

Według zapisków Jana Długosza zamek został wybudowany na polecenie Kazimierza Wielkiego w latach 40. XIV wieku. Był on, podobnie jak Baszta, zbudowany z ogólnodostępnego w okolicy wapienia. Początkowo miał on kształt zbliżony do owalu, który był otoczony grubymi na dwa metry murami obwodowymi z blankami. Na wewnętrznym dziedzińcu prawdopodobnie znajdowały się drewniane zabudowania.

W XV wieku ród Grotów zarządzający zamkiem dokonał jego rozbudowy, dobudowując min. trójkondygnacyjne skrzydło mieszkalne od strony zachodniej, kwadratową wieżę mieszkalno-obronną od strony Wisły, przylegające do niej skrzydło mieszkalne oraz suchą fosę.

W 1509 roku Zygmunt I Stary nadaje prawa do zamku rodowi Firlejów. Wtedy też, za sprawą Mikołaja Firleja ma miejsce druga przebudowa. Z jego polecenia Santi Gucci oraz Piotr Likiel przebudowali zamek nadając mu styl włoskiego renesansu. Dodano wtedy min. attykę oraz nadbudowano skrzydła mieszkalne.

W roku 1655 podczas Potopu zamek został zajęty i spalony przez wojska szwedzkie, a dwa lata później został w znacznej części zniszczony przez oddziały księcia Rakoczego. W 1663 roku w Kazimierzu Dolnym wybuchł wielki pożar pochłaniający większość miasta, w tym i zamek dolny.



Na początku XVIII wieku za panowania Augusta II Mocnego powstają plany odbudowy zamku w stylu pałacowym, jednak zostają one pokrzyżowane przez wojnę domową ze Stanisławem Leszczyńskim. W wyniku tego zamek popada w ruinę i do końca wieku zostaje całkowicie opuszczony. W 1806 władze austriackie ze względów bezpieczeństwa wysadziły grożącą zawaleniem się część murów wraz z attyką.

18 marca 1831, w czasie bitwy pod Kazimierzem Dolnym powstania listopadowego, zamku bronił Batalion Celnych Strzelców Sandomierskich pod dowództwem Stanisława Krzesimowskiego. Za udział w powstaniu Adama Czartoryskiego, zamek należący wtedy do rodziny Czartoryskich, został skonfiskowany i przeszedł na własność skarbu Królestwa Polskiego. W latach 1958-1960 na terenie ruin przeprowadzono badania archeologiczne. Zamek zabezpieczono w formie trwałej ruiny i udostępniono go dla ruchu turystycznego.
: attachment
attachment -> O g ł oszeni e o wyborze najkorzystniejszej oferty
attachment -> O g ł oszeni e o wyborze najkorzystniejszej oferty
attachment -> Szpital Dziecięcy im prof dr med. Jana Bogdanowicza Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej
attachment -> Burmistrz leśnicy ogłasza pisemny przetarg ofertowy nieograniczony na sprzedaż samochodu specjalnego pożarniczego star p 244l nazwa I siedziba sprzedającego
attachment -> Nr dokumentu tożsamości adres upoważnienie
attachment -> Dotyczący dofinansowania zakupu oprzyrządowania do posiadanego samochodu w ramach pilotażowego programu „Aktywny samorząd
attachment -> Wojewódzki szpital specjalistyczny w białej podlaskiej
attachment -> Oblicz: a10-b8 dla an=(-1)n*(n+1)
attachment -> Wyznacz ciąg arytmetyczny mając dane a4=11, a10=29. Oblicz sume trzydziestu początkowych wyrazów tego ciągu
attachment -> Numer lekcji Poniedziałek




©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna