Komunikat prasowy



Pobieranie 81.33 Kb.
Data01.05.2016
Rozmiar81.33 Kb.











RADA
UNII EUROPEJSKIEJ





PL

16863/08 (Presse 360)

(OR. fr)





KOMUNIKAT PRASOWY

2915. posiedzenie Rady



Sprawy ogólne i stosunki zewnętrzne

Stosunki zewnętrzne

Bruksela, 8-9 grudnia 2008 r.






Przewodniczący Bernard KOUCHNER
francuski minister spraw zagranicznych i europejskich
Anne-Marie IDRAC
sekretarz stanu ds. handlu zewnętrznego




* Niektóre punkty odnoszące się do stosunków zewnętrznych zostały przyjęte bez debaty na posiedzeniu Rady ds. Stosunków Zewnętrznych (dok. 16832/08).




Główne wyniki posiedzenia Rady

Rada omówiła sytuację we wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga (DRK) i reakcję Unii na ten kryzys. W tym kontekście Rada przyjęła do wiadomości pismo Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych skierowane do Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela i zwraca się do tego ostatniego oraz do Komisji o niezwłoczne przygotowanie reakcji w aspekcie technicznym, humanitarnym i politycznym, uwzględniając przedstawione spostrzeżenia.

Rada omówiła postępy osiągnięte przez Bałkany Zachodnie z myślą o ich perspektywie europejskiej i z aprobatą odniosła się do rozmieszczenia misji EULEX w Kosowie 9 grudnia 2009 r.

Rada omówiła bezpośrednie wyzwania związane z sytuacją polityczną i w dziedzinie bezpieczeństwa w Pakistanie, jak również pomoc dla rządu pakistańskiego.

Zatwierdziła sprawozdanie wysokiego przedstawiciela Javiera Solany na temat wdrażania europejskiej strategii bezpieczeństwa i potwierdziła wzmocnienie zdolności UE do sprostania ryzyku i zagrożeniom dla swojego bezpieczeństwa.

Jeśli chodzi o proces pokojowy na Bliskim Wschodzie, Rada ponownie potwierdziła swoje poparcie dla pokojowych negocjacji izraelsko – palestyńskich podejmowanych od konferencji w Annapolis. Aby propagować trwałe porozumienie – uwzględniając dyskusje zapoczątkowane przez wysokiego przedstawiciela Javiera Solanę i Komisję – UE jest gotowa pomóc w realizacji ostatecznego porozumienia pokojowego. Ministrowie powrócą do tej kwestii 11 grudnia 2008 r. na marginesie Rady Europejskiej.

Na posiedzeniu Rady ds. Ogólnych (doc. 16862/08) Rada postanowiła rozpocząć operację wojskową UE mającą na celu zapobieganie aktom piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii, odstraszanie od nich oraz ich zwalczanie (EU NAVFOR Somalia).

Jeśli chodzi o Zimbambwe, Rada postanowiła uaktualnić wykaz osób objętych sankcjami indywidualnymi UE, w szczególności dodając następne nazwiska osób aktywnie zaangażowanych w akty przemocy lub naruszenia praw człowieka. Wykaz ten zostanie opublikowany w Dzienniku Urzędowym.


SPIS TREŚCI1

UCZESTNICY Error: Reference source not found

OMAWIANE PUNKTY

BAŁKANY ZACHODNIE – konkluzje Rady Error: Reference source not found

DEMOKRATYCZNA REPUBLIKA KONGA – konkluzje Rady Error: Reference source not found

BLISKI WSCHÓD / REGION MORZA ŚRÓDZIEMNEGO – konkluzje Rady Error: Reference source not found

Proces pokojowy na Bliskim Wschodzie Error: Reference source not found

Stosunki dwustronne z partnerami śródziemnomorskimi Error: Reference source not found

PAKISTAN – konkluzje Rady Error: Reference source not found

SPRAWOZDANIE NA TEMAT EUROPEJSKIEJ STRATEGII BEZPIECZEŃSTWA Error: Reference source not found

OŚWIADCZENIE W SPRAWIE WZMOCNIENIA ZDOLNOŚCI Error: Reference source not found

HANDEL MIĘDZYNARODOWY – NEGOCJACJE DOTYCZĄCE PROGRAMU Z AD-DAUHY Error: Reference source not found



INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

brak

UCZESTNICY

Rządy państw członkowskich oraz Komisja Europejska były reprezentowane przez następujące osoby:



Belgia:

Karel DE GUCHT minister spraw zagranicznych



Bułgaria:

Iwajło KALFIN wicepremier i minister spraw zagranicznych



Republika Czeska:

Alexandr VONDRA wicepremier ds. europejskich

Karel SCHWARZENBERG minister spraw zagranicznych

Dania:

Per Stig MØLLER minister spraw zagranicznych



Niemcy:

Günter GLOSER minister stanu, Ministerstwo Spraw Zagranicznych



Estonia:

Urmas PAET minister spraw zagranicznych



Irlandia:

Micheál MARTIN minister spraw zagranicznych



Grecja:

Theodora BAKOYANNI minister spraw zagranicznych

Ioannis VALINAKIS sekretarz stanu ds. zagranicznych

Hiszpania:

Miguel Angel MORATINOS CUYAUBÉ minister spraw zagranicznych i współpracy

Diego LÓPEZ GARRIDO sekretarz stanu ds. Unii Europejskiej

Francja:

Bernard KOUCHNER minister spraw zagranicznych i europejskich

Jean-Pierre JOUYET sekretarz stanu ds. europejskich

Anne-Marie IDRAC sekretarz stanu ds. handlu zewnętrznego



Włochy:

Franco FRATTINI minister spraw zagranicznych

Adolfo URSO sekretarz stanu ds. rozwoju gospodarczego

Cypr:

Marcos ΚΥPRIANOU minister spraw zagranicznych



Łotwa:

Māris RIEKSTIŅŠ minister spraw zagranicznych



Litwa:

Žygimantas PAVILIONIS podsekretarz w Ministerstwie Spraw Zagranicznych



Luksemburg:

Jean ASSELBORN wicepremier, minister spraw zagranicznych i imigracji



Węgry:

Kinga GÖNCZ minister spraw zagranicznych



Malta:

Tonio BORG wicepremier i minister spraw zagranicznych



Niderlandy:

Maxime VERHAGEN minister spraw zagranicznych

Frans TIMMERMANS minister spraw europejskich

Austria:

Michael SPINDELEGGER minister federalny ds. europejskich i międzynarodowych



Polska:

Radosław SIKORSKI minister spraw zagranicznych



Portugalia:

Luís AMADO minister stanu, minister spraw zagranicznych

Teresa RIBEIRO sekretarz stanu do spraw zagranicznych

Rumunia:

Lazăr COMĂNESCU minister spraw zagranicznych



Słowenia:

Samuel ŽBOGAR minister spraw zagranicznych

Mitja GASPARI minister bez teki odpowiedzialny za sprawy europejskie i rozwój

Słowacja:

Ján KUBIŠ minister spraw zagranicznych



Finlandia:

Alexander STUBB minister spraw zagranicznych

Astrid THORS minister migracji i spraw europejskich

Szwecja:

Carl BILDT minister spraw zagranicznych

Cecilia MALMSTRÖM minister spraw europejskich

Zjednoczone Królestwo:

David MILIBAND minister spraw zagranicznych i minister ds. Wspólnoty Narodów



Komisja:

Olli REHN członek

Louis MICHEL członek

Mariann FISCHER BOEL członek

Benita FERRERO-WALDNER członek

Catherine ASHTON członek



Sekretariat Generalny Rady:

Javier SOLANA sekretarz generalny, wysoki przedstawiciel ds. wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa



OMAWIANE PUNKTY

BAŁKANY ZACHODNIE – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„Rada dokonała wymiany poglądów na temat komunikatu Komisji zatytułowanego „Strategia rozszerzenia i główne wyzwania na lata 2008–2009” oraz sprawozdań z postępów prac: „Była Jugosłowiańska Republika Macedonii”, „Albania”, „Czarnogóra”, „Bośnia i Hercegowina”, „Serbia” i „Kosowo (zgodnie z rezolucją 1244/99 Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych)”. Rada stwierdziła, że w znacznym stopniu podziela ocenę Komisji.

Rada potwierdza swoje pełne poparcie dla europejskiej perspektywy krajów Bałkanów Zachodnich; perspektywa ta ma wciąż istotne znaczenie dla zachowania stabilności, dla pojednania i dla przyszłości regionu. Rada potwierdza również, że konieczne jest poszanowanie sprawiedliwych i rygorystycznych warunków – w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia i zgodnie z odnowionym porozumieniem w sprawie rozszerzenia zatwierdzonym przez Radę Europejską


14–15 grudnia 2006 r.

Rada przypomina, że dokonując rzeczywistego postępu w zakresie reform gospodarczych i politycznych oraz respektując konieczne warunki i kryteria, potencjalni kandydaci z Bałkanów Zachodnich powinni uzyskać status kandydata, w zależności od ich indywidualnych osiągnięć, a ich ostatecznym celem powinno być przystąpienie do Unii Europejskiej. Przypomina również, że zadowalające wyniki danego państwa w realizacji zobowiązań wynikających z układu o stabilizacji i stowarzyszeniu, w tym postanowień dotyczących wymiany handlowej, będą kluczowym elementem, na którego podstawie UE będzie rozpatrywać ewentualne wnioski o członkostwo.

Rada potwierdza swoje wsparcie dla dialogu w sprawie liberalizacji systemu wizowego w przypadku Albanii, Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry oraz Serbii, opartego na harmonogramach określających jasne i realistyczne kryteria. Wzywa te państwa do skoncentrowania się na pełnej realizacji tych kryteriów. Rada i Komisja będą dokładnie monitorować ten proces na podstawie oceny każdego z państw.

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii

Rada z zadowoleniem przyjmuje postępy dokonane w niektórych kluczowych dziedzinach, w szczególności reformę wymiaru sprawiedliwości i policji oraz realizację zobowiązań wynikających z układu o stabilizacji i stowarzyszeniu. Wzywa to państwo do zintensyfikowania dialogu między głównymi podmiotami politycznymi, by umożliwić normalne funkcjonowanie instytucji i przyspieszyć tempo reform. Należy unikać działań i oświadczeń, które mogłyby w negatywny sposób oddziaływać na stosunki dobrosąsiedzkie. Rada przypomina, że zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej z 19–20 czerwca 2008 r. konieczne jest podtrzymywanie stosunków dobrosąsiedzkich, w tym wynegocjowanie i obustronne zaakceptowanie rozwiązania kwestii nazwy. Rada przypomina również, że Była Jugosłowiańska Republika Macedonii będzie w stanie przejść kolejne etapy zbliżania się do UE, jak tylko spełni warunki ustanowione w konkluzjach Rady Europejskiej z grudnia 2005 roku, kopenhaskie kryteria polityczne oraz kluczowe, wciąż niezrealizowane priorytety partnerstwa na rzecz przystąpienia. Wskazuje, że państwo to powinno przede wszystkim przeprowadzić w 2009 roku wolne i sprawiedliwe wybory.



Albania

Rada z zadowoleniem przyjmuje postępy w niektórych dziedzinach, takie jak zmiana ordynacji wyborczej, poprawa warunków dla przedsiębiorców i dobra realizacja umowy przejściowej. Podkreśla jednak, że dobre rządy, poszanowanie praworządności, walka z korupcją i przestępczością zorganizowaną oraz zwiększenie zdolności administracyjnych pozostają największymi wyzwaniami wymagającymi zdecydowanych działań. Rada zachęca Albanię, by dalej odgrywała znaczącą rolę w zapewnianiu stabilności w regionie. Wzywa także Albanię do zagwarantowania, że przeprowadzi w 2009 roku wolne i sprawiedliwe wybory.



Czarnogóra

Rada z zadowoleniem przyjmuje duże postępy, zwłaszcza kontynuację reform politycznych i gospodarczych oraz właściwą realizację umowy przejściowej. Podkreśla jednak, że konieczne są nieustanne wysiłki, by osiągnąć postępy w pewnych dziedzinach, w szczególności we wzmacnianiu praworządności i zdolności administracyjnych, reformie wymiaru sprawiedliwości, niezależności mediów oraz w zwalczaniu korupcji i przestępczości zorganizowanej.



Bośnia i Hercegowina

Przypominając, że podpisanie układu o stabilizacji i stowarzyszeniu stanowi ważny etap w relacjach Bośni i Hercegowiny z UE, Rada wyraża duże zaniepokojenie zmianami sytuacji politycznej – w tym niedawnymi jednostronnymi oświadczeniami i działaniami – i spowolnieniem reform. Największymi wyzwaniami pozostają konieczność wypracowania wspólnej wizji przyszłości kraju, poszanowanie praworządności, wzmocnienie instytucji i zdolności administracyjnych, zwalczanie korupcji i przestępczości zorganizowanej. Rada potwierdza europejską perspektywę Bośni i Hercegowiny, jednak wzywa bośniackich przywódców politycznych do wypełniania swoich obowiązków, by można było przeprowadzać konieczne reformy. Rada stwierdza, że Bośnia i Hercegowina zaczęła wdrażanie umowy przejściowej. Z zadowoleniem przyjmuje umowę z 8 listopada uzgodnioną między trzema głównymi stronami i wzywa do szybkiej realizacji jej postanowień. Rada odnotowuje komunikat Rady dotyczący realizacji postanowień pokojowych z 19–20 listopada 2008 r. Potwierdza, że w pełni popiera WP/SPUE Miroslava Lajčáka. Wzywa władze bośniackie do zintensyfikowania wysiłków na rzecz osiągnięcia wszystkich celów i spełnienia wszystkich warunków. Zgodnie z konkluzjami z 10 listopada 2008 r. Rada podkreśla potwierdzoną wolę Unii Europejskiej, aby wzmocnić jej zaangażowanie w Bośni i Hercegowinie oraz wypełnić jej zobowiązania, z wykorzystaniem wszystkich instrumentów, które ma do dyspozycji, także na podstawie wspólnego sprawozdania SG/WP i komisarza odpowiedzialnego za rozszerzenie.



Serbia

Rada z zadowoleniem przyjmuje potwierdzenie przez Serbię jej zaangażowania europejskiego. Uznaje postępy we współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym ds. Byłej Jugosławii, wskazuje jednak, że ukoronowaniem tych pozytywnych zmian byłoby podjęcie pełnej współpracy z MTKJ. Podkreśla również, że konieczne są konkretne postępy w priorytetowych dziedzinach, takich jak wzmocnienie praworządności, reformy gospodarcze oraz zwalczanie korupcji i przestępczości zorganizowanej. Kładzie nacisk na konieczność przyjęcia przez Serbię konstruktywnego podejścia do współpracy regionalnej. Mając na uwadze znaczne zdolności administracyjne Serbii, Rada przypomina, że państwo to może przyspieszyć osiąganie postępów na drodze zbliżenia do UE, w tym statusu kraju kandydującego, po spełnieniu wszystkich koniecznych warunków.



Kosowo

Odnotowując postępy w pewnych dziedzinach, w szczególności przyjęcie wielu istotnych przepisów, Rada podkreśla, że najważniejszymi wyzwaniami pozostają zwłaszcza wzmocnienie instytucji i praworządności, ochrona mniejszości serbskiej i innych mniejszości, zwalczanie korupcji i przestępczości zorganizowanej, reformy budżetowe i podatkowe oraz poprawa warunków życia. W tym względzie zachęca Kosowo do przyjęcia konstruktywnego podejścia do współpracy regionalnej. W tym kontekście Rada przypomina, że Unia Europejska jest gotowa wziąć udział w rozwoju gospodarczym i politycznym Kosowa dzięki jasnej perspektywie europejskiej, zgodnej z europejską perspektywą regionu. Rada z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji, aby przedstawić jesienią 2009 roku analizę opisującą środki wzmocnienia rozwoju politycznego i społeczno-gospodarczego Kosowa zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej z grudnia 2007 i czerwca 2008 roku”.



DEMOKRATYCZNA REPUBLIKA KONGA – konkluzje Rady

Rada omówiła sytuację we wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga (DRK) i reakcję Unii na ten kryzys.

W następstwie dyskusji przyjęła następujące konkluzje:

„1. Rada przypomina konkluzje Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych z 10 listopada w sprawie Demokratycznej Republiki Konga i w dalszym ciągu wyraża poważne zaniepokojenie sytuacją na wschodzie kraju, wywołaną ponownym podjęciem walk przez wszystkie strony, zwłaszcza ofensywę CNDP, i konsekwencje tej sytuacji na płaszczyźnie humanitarnej w momencie, gdy dostęp do przesiedlonej ludności na pewnych obszarach Północnego Kiwu jest w dalszym ciągu bardzo trudny. Rada wzywa wszystkie strony, których dotyczą procesy z Gomy i Nairobi, do przestrzegania zawieszenia broni i zagwarantowania personelowi służb humanitarnych bezpieczeństwa i bezwarunkowego dostępu do ludności.

2. Rada wyraża głębokie zaniepokojenie powtarzającymi się przypadkami poważnego naruszania praw człowieka, w szczególności doraźnymi egzekucjami, systematycznie stosowaną przemocą seksualną oraz rekrutacją dzieci-żołnierzy i ich wykorzystywaniem przez grupy zbrojne, o czym przypomniała Rada Praw Człowieka podczas posiedzenia nadzwyczajnego w dniach 28 listopada i 1 grudnia. Rada potępia te czyny i wzywa wszystkie zaangażowane strony do ich zaprzestania. W szczególności wzywa rząd DRK do tego, aby położył kres zachowaniu pewnych przedstawicieli kongijskich sił zbrojnych, nacechowanemu agresją wobec osób i dóbr, których powinny one chronić. Rada wzywa wszystkie strony do podjęcia wszelkich środków koniecznych do zaprzestania naruszania praw człowieka oraz zatrzymania i ukarania odpowiedzialnych.

3. Rada wyraża zadowolenie z zaangażowania Komisji Europejskiej i państw członkowskich w pomoc ludności poszkodowanej w wyniku konfliktu i w znalezienie politycznego rozwiązania tego kryzysu poprzez dodatkową pomoc humanitarną w wysokości 45,6 mln EUR i liczne wizyty na szczeblu ministerialnym w DRK i regionie. Rada zachęca Komisję i państwa członkowskie do kontynuowania tych starań w ścisłej współpracy z ONZ, UA i państwami regionu, których zaangażowanie odbiera z zadowoleniem.

4. Rada przypomina o potrzebie kontynuowania wysiłków zmierzających do położenia kresu działalności obcych ugrupowań zbrojnych na wschodzie DRK, szczególnie Demokratycznych Sił Wyzwolenia Rwandy (FDLR). Przypomina o zaangażowaniu UE w rozwiązywanie tego problemu poprzez odnowienie procesów pokojowych z Gomy i Nairobi. Zwraca się do DRK i do innych rządów w regionie o podjęcie w tym celu niezbędnych działań. Wzywa kraje tego regionu do poszanowania suwerenności DRK.

5. Rada przyjmuje z zadowoleniem zaangażowanie regionu w ramach procesów pokojowych z Gomy i Nairobi. Z tego względu Rada wyraża zadowolenie z ponownego nawiązania dialogu między rządem DRK a rządem Rwandy i zachęca je do intensyfikacji współpracy z myślą o normalizacji stosunków i przyczynieniu się do trwałej stabilizacji sytuacji. Z zadowoleniem przyjmuje działania byłego prezydenta Oluseguna Obasanja, specjalnego wysłannika Sekretarza Generalnego ONZ, na rzecz znalezienia politycznego rozwiązania konfliktu. Przypomina o zaangażowaniu UE w ramach międzynarodowej mediacji.

6. Rada podkreśla znaczenie kontynuowania współpracy z władzami kongijskimi celem wzmocnienia ich zdolności, zwłaszcza w dziedzinie bezpieczeństwa, w szczególności z myślą o poprawie stabilności na wschodzie i walce z bezkarnością i nielegalną eksploatacją zasobów naturalnych, której kontynuacja zaognia kryzys. Rada przypomina, że UE jest gotowa pogłębić swoje zaangażowanie w tym celu, również za pośrednictwem swoich misji EUSEC i EUPOL DRK oraz za pośrednictwem Komisji, we współpracy z władzami kongijskimi.

7. Rada ponownie wyraża swoje poparcie dla działań w terenie prowadzonych przez MONUC i zachęca ją do zwiększania obecności w Północnym Kiwu. Rada wyraża zadowolenie z tego, że w dniu 20 listopada Rada Bezpieczeństwa jednomyślnie przyjęła rezolucję 1843, upoważniającą do wzmocnienia personelu MONUC, co przyczyni się do lepszej ochrony ludności cywilnej i wesprze prowadzone przemieszczenie misji. Poza informacją o pilnym wzmocnieniu personelu misji, Rada z uwagą śledzi dyskusje, które toczą się w Radzie Bezpieczeństwa na temat odnowienia mandatu MONUC z myślą o poprawie jej skuteczności. Rada przyjęła do wiadomości pismo Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych skierowane do Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela i zwraca się do tego ostatniego oraz do Komisji o niezwłoczne przygotowanie reakcji w aspekcie technicznym, humanitarnym i politycznym, uwzględniając przedstawione spostrzeżenia.

8. Rada będzie w dalszym ciągu wnikliwie śledzić rozwój sytuacji humanitarnej, politycznej i dotyczącej bezpieczeństwa na wschodzie DRK”.

BLISKI WSCHÓD / REGION MORZA ŚRÓDZIEMNEGO – konkluzje Rady

Proces pokojowy na Bliskim Wschodzie

W trakcie obiadu ministrowie wymienili się poglądami na temat procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie. Powrócą oni do tej kwestii 11 grudnia 2008 r. na marginesie Rady Europejskiej.



Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. Unia Europejska podtrzymuje swoje poparcie dla negocjacji izraelsko-palestyńskich, podjętych po konferencji w Annapolis.

Chociaż negocjacje te nie przyniosły jeszcze wszystkich spodziewanych efektów, sam proces polityczny został na dobre uruchomiony. Unia Europejska potwierdza swoje przywiązanie do roli kwartetu w tym procesie. Popiera zaangażowanie stron, by prowadzić intensywne, wytrwałe i nieprzerwane negocjacje, które doprowadzą do porozumienia pokojowego przewidującego utworzenie państwa palestyńskiego obejmującego Zachodni Brzeg Jordanu oraz Strefę Gazy, zdolnego do samodzielnego istnienia, niezawisłego, demokratycznego i suwerennego, rozwijającego się w pokoju i bezpieczeństwie w sąsiedztwie Izraela, w pewnych i uznanych granicach.

Rada potwierdza swoje przywiązanie do idei globalnego i regionalnego podejścia do rozwiązania konfliktu izraelsko-arabskiego. Z zadowoleniem przyjmuje niebezpośrednie rozmowy pokojowe prowadzone między Izraelem a Syrią pod auspicjami Turcji oraz zachęca obie strony do podjęcia negocjacji bezpośrednich. Popiera wszystkie starania podejmowane na rzecz osiągnięcia stabilności, pokoju i bezpieczeństwa w regionie.

2. Unii Europejskiej zależy na istotnej zmianie sytuacji w regionie – zgodnie z zobowiązaniami podjętymi w ramach planu pokojowego – gdyż taka zmiana pogłębi wzajemne zaufanie. Rozwój sytuacji politycznej przyczynił się do osiągnięcia faktycznych postępów, zarówno w dziedzinie bezpieczeństwa, jak i w dziedzinie sposobu rządzenia i praworządności. W tym względzie należy wyrazić uznanie wobec wyników, jakie Autonomia Palestyńska osiągnęła zwłaszcza w Dżaninie, Nablusie i Hebronie, oraz wobec jej nieustających wysiłków.

3. Unia Europejska potępia wszystkie akty przemocy, w szczególności w Strefie Gazy, jak również ataki rakietowe na ludność cywilną, które muszą całkowicie ustać; należy też prowadzić bezpardonową walkę z terroryzmem. Kapral Dżilad Szalit musi zostać bezwarunkowo uwolniony.

4. UE jest głęboko zaniepokojona niedawno odnotowanym przyspieszonym rozrostem osiedli. Należy pilnie położyć kres dalszemu ich poszerzaniu, w tym ich naturalnemu rozrostowi, także we wschodniej części Jerozolimy. Rozrost ten następuje wbrew prawu międzynarodowemu i utrudnia tworzenie państwa palestyńskiego zdolnego do samodzielnego istnienia. Przeszkody utrudniające ruch do oraz w obrębie okupowanych terytoriów palestyńskich należy zlikwidować, głównie z myślą o rozwoju gospodarczym. Sytuację humanitarną w Strefie Gazy należy pilnie poprawić –w tym celu należy przestrzegać zawieszenia broni, ponownie otworzyć przejścia graniczne oraz zapewnić dostawy dóbr i usług dla ludności. Agencjom kierującym pomocą – zwłaszcza Agencji Narodów Zjednoczonych ds. Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie (UNRWA) – należy zapewnić możliwość niesienia tej pomocy. Ponadto ważne jest uwolnienie jeszcze większej liczby palestyńskich więźniów, a w pierwszej kolejności więźniów niepełnoletnich.

5. Unia Europejska popiera egipskie starania mediacyjne służące pojednaniu wewnętrzpalestyńskiemu. UE jest gotowa poprzeć każdy rząd, który będzie przestrzegać zobowiązań Organizacji Wyzwolenia Palestyny, będzie zdecydowanie popierać negocjacje pokojowe z Izraelem i będzie w swojej polityce i swoich działaniach kierować się zasadami kwartetu.

6. Unia jest zdecydowana pracować wspólnie ze Stanami Zjednoczonymi i pozostałymi członkami kwartetu na rzecz zwiększenia roli, jaką kwartet odgrywa przy nadzorowaniu sytuacji na miejscu. Z myślą o trwałym rozwiązaniu konfliktu Unia Europejska, nie ingerując w negocjacje ani nie przesądzając o ich wyniku, ponownie wyraża wolę przyczynienia się w odpowiednim momencie do wdrożenia ostatecznego porozumienia pokojowego. Rada przyjmuje do wiadomości rozważania zainicjowane na ten temat przez Sekretariat Generalny Rady i Komisję.

7. Unia Europejska jest przekonana, że tylko pokój obejmujący wszystkie aspekty może być trwały, dlatego potwierdza swoje przywiązanie do idei kompleksowego rozwiązania konfliktu izraelsko-arabskiego, zgodnie z warunkami określonymi na konferencji w Madrycie, które przewidują m.in. wymianę ziemi za pokój, oraz zgodnie z odnośnymi rezolucjami Rady Bezpieczeństwa ONZ i planem pokojowym kwartetu. UE przypomina, jak ważne jest stałe, szerokie i konstruktywne zaangażowanie ze strony partnerów arabskich. W tym względzie stwierdza, że arabska inicjatywa pokojowa stanowi solidną i wartościową podstawę pokoju na Bliskim Wschodzie, którą powinny uwzględnić wszystkie strony”.



Stosunki dwustronne z partnerami śródziemnomorskimi

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. Obszar śródziemnomorski ma dla Unii Europejskiej znaczenie strategiczne. Zgodnie z konkluzjami z lutego 2008 roku w sprawie wzmacniania europejskiej polityki sąsiedztwa (EPS) osiągnięto istotny postęp we wzmacnianiu dwustronnej współpracy z wszystkimi państwami basenu Morza Śródziemnego na podstawie najważniejszych zasad regulujących europejską politykę sąsiedztwa, którymi są partnerstwo i wspólna odpowiedzialność, zróżnicowanie i pomoc dostosowana do potrzeb, a także z pełnym poszanowaniem jednolitych, globalnych, wyważonych i spójnych ram politycznych.

2. Rada wyraża zadowolenie z powodu zakończenia – podczas obrad rady stowarzyszenia w dniu 13 października – dyskusji dotyczących zaawansowanych stosunków Maroka z Unią Europejską, które odzwierciedlają wspólną wolę Królestwa Maroka i Unii Europejskiej nawiązania coraz ściślejszego partnerstwa korzystnego dla obu stron obejmującego wszystkie wymiary i wszystkie poziomy, tak aby w szczególności skonsolidować proces reform oraz modernizację gospodarczą i społeczną tego kraju. Rada zamierza przy tej okazji dążyć do przełożenia tej woli na konkretne wytyczne.

3. Rada z zadowoleniem przyjmuje perspektywy zacieśnienia stosunków między Unią Europejską a Tunezją i Jordanią w związku z deklarowanym przez te kraje zainteresowaniem zawarciem wzmocnionego partnerstwa z Unią Europejską. Rada potwierdza gotowość do aktywnej współpracy z tymi państwami w 2009 roku.

4. Rada z zadowoleniem przyjmuje również wyrażoną przez Algierię gotowość do pełnego wykonania układu o stowarzyszeniu UE–Algieria, co potwierdzono na pierwszym posiedzeniu komitetu stowarzyszenia, które odbyło się 16 września br. w Algierze.

5. Rada z zadowoleniem przyjmuje rozpoczęcie negocjacji z Libią z myślą o szybkim zawarciu umowy ramowej przewidującej rozpoczęcie dialogu w dziedzinie polityki zagranicznej i bezpieczeństwa oraz współpracę w kluczowych dziedzinach stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania (umowa o wolnym handlu, energia, transport, migracja, wymiar sprawiedliwości i sprawy wewnętrzne, środowisko, edukacja, zdrowie …).

6. Rada z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Egipt domaga się zacieśnienia stosunków z UE i rozpoczęła dogłębną analizę przyszłych działań z poszanowaniem pełnej realizacji planu działania.

7. Rada z zadowoleniem przyjmuje planowane parafowanie układu o stowarzyszeniu z Syrią.

8. Rada wyraża satysfakcję w związku z pogłębieniem się stosunków między UE a Autonomią Palestyńską i z zadowoleniem przyjmuje niedawne podjęcie dialogu politycznego na poziomie ministerialnym między UE a Autonomią Palestyńską, jak również rozpoczęcie prac przez cztery wyspecjalizowane podkomitety, których zadaniem jest zadbanie o realizację dwustronnego planu działania.

Wydarzenia te uwydatniają zaangażowanie obu stron w analizowanie różnych opcji z myślą o pogłębieniu i poszerzeniu stosunków dwustronnych w zakresie wspólnych działań, które mają doprowadzić do utworzenia państwa palestyńskiego. To wzmocnione partnerstwo da sposobność do pogłębienia stosunków, z uwzględnieniem pełnej gamy środków i instrumentów w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa, zwłaszcza częstszego organizowania spotkań i wymian na wszystkich poziomach, w tym możliwości zorganizowania spotkania na szczycie.

W tym kontekście UE będzie dążyć do wprowadzenia w życie przejściowego układu stowarzyszeniowego z OWP, oczekując zawarcia pełnego układu o stowarzyszeniu.

9. Zgodnie z zobowiązaniem politycznym podjętym w dniu 16 czerwca br. podczas ósmego posiedzenia rady stowarzyszenia między Unią Europejską a Izraelem Rada potwierdza swoją zdecydowaną wolę podwyższenia poziomu swoich stosunków dwustronnych z Izraelem oraz ich zintensyfikowania z myślą o przyjęciu nowego instrumentu, który od kwietnia 2009 roku zastąpi obecnie realizowany plan działania. Podstawą takiego podniesienia poziomu stosunków powinny być wartości wyznawane wspólnie przez obie strony, zwłaszcza zasady demokracji i przestrzeganie praw człowieka, zasad państwa prawnego oraz podstawowych wolności, dobrych rządów i międzynarodowego prawa humanitarnego.

Wspomniane podniesienie poziomu stosunków należy także rozumieć i postrzegać w kontekście pełnej gamy naszych wspólnych interesów i celów. Obejmują one zwłaszcza rozwiązanie konfliktu izraelsko-palestyńskiego przez realizację propozycji polegającej na współistnieniu dwóch państw, propagowanie pokoju, dobrobytu i stabilności na Bliskim Wschodzie, a także dążenie do wypracowywania wspólnych reakcji na wyzwania, które mogą mieć wpływ na te wspomniane elementy. W tym kontekście UE będzie zachęcać Izrael, by przyczyniał się do rozwoju stosunków gospodarczych, finansowych i kulturowych na poziomie regionalnym. Zachęca się również Izrael, by – w kwestiach, które go dotyczą – poprawiał warunki codziennego życia ludności palestyńskiej zgodnie z planem pokojowym, do ułatwiania praktycznego wykonania układów o stowarzyszeniu zawartych przez UE z innymi państwami tego regionu, zwłaszcza przejściowego układu stowarzyszeniowego zawartego w dniu 17 lutego 1997 r. między Wspólnotą Europejską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny oraz do dalszego aktywnego uczestnictwa w rozmowach trójstronnych prowadzonych z UE i Autonomią Palestyńską.

Wspomniane podniesienie poziomu stosunków samo w sobie przyczyni się do poszerzenia gamy wspólnych celów i interesów obu stron; dzięki niemu stosunki między UE a Izraelem będą się charakteryzować takim zaufaniem i taką bliskością, jakie cechują już stosunki dwustronne między państwami członkowskimi a Izraelem. Wzmocni ono także zaangażowanie UE we wspieranie pokoju na Bliskim Wschodzie.

To podniesienie poziomu stosunków uzupełni tym samym ramy współpracy ustanowione na mocy układu o stowarzyszeniu zawartego w 1995 roku między UE a Izraelem; opierać się będzie na doświadczeniu nabytym przez obie strony podczas realizacji pierwszego planu działania opracowanego w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa.

Z myślą o wprowadzeniu w życie omawianego podniesieniu poziomu stosunków w jego wymiarze politycznym oraz w świetle swoich wszystkich konkluzji, Rada przyjęła wytyczne zamieszczone w załączniku do dok. 16897/08.

Rada z zadowoleniem przyjmuje ponadto analizę podjętą wspólnie przez Komisję Europejską i Izrael dotyczącą możliwości i warunków ściślejszego angażowania Izraela w główne dziedziny wspólnotowych działań i programów”.



PAKISTAN – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje w sprawie sytuacji w Pakistanie:

„1. UE z aprobatą odnosi się do znacznych zmian politycznych w Pakistanie, w wyniku których nastąpiło wzmocnienie demokratycznych rządów cywilnych. Rada uznaje złożone i pilne wyzwania stojące przed Pakistanem, zwłaszcza dotyczące ogólnej sytuacji pod względem bezpieczeństwa i kryzysu gospodarczego. Unia Europejska gotowa jest zintensyfikować stosunki dwustronne z Pakistanem i poszukać możliwych sposobów zwiększenia pomocy finansowej dla tego kraju.

2. Rada podkreśla znaczenie poprawy stosunków Pakistanu ze swoimi sąsiadami, zwłaszcza z Indiami i Afganistanem, i z aprobatą odnosi się do konstruktywnych uwag prezydenta Pakistanu w tej materii. UE nadal w pełni popiera inicjatywy dwustronne i międzynarodowe mające na celu wzmocnienie współpracy regionalnej.

3. Rada podkreśla zobowiązanie rządu Pakistanu do zwalczania terroryzmu i postaw ekstremistycznych. UE wzywa Pakistan, aby zwiększył swoje wysiłki zmierzające do zapobieżenia temu zagrożeniu i aby wypełnił podjęte przez siebie zobowiązania. UE nadal będzie oferowała wsparcie w tym zakresie. UE uznaje poświęcenie narodu pakistańskiego w walce z terroryzmem i postawami ekstremistycznymi. W związku z większą ilością ataków terrorystycznych w tym regionie, UE podkreśla konieczność wzmocnienia współpracy regionalnej, uważając ją za podstawowy element w dziedzinie walki z terroryzmem.

4. Rada przypomina swoje konkluzje w sprawie Pakistanu z 29 kwietnia 2008 r. Aby przyspieszyć postępy w dziedzinach będących przedmiotem obopólnego zainteresowania oraz w świetle ostatnich zmian politycznych, Rada zobowiązuje się do zintensyfikowania dialogu politycznego i pogłębienia swoich stosunków z Pakistanem w roku 2009, w pełnym poszanowaniu prawa międzynarodowego i rezolucji RB ONZ. W tym kontekście Rada ogłasza następujące kroki.

5. Po wyborach powszechnych w lutym 2008 r. w obecności unijnej misji obserwacji wyborów, Rada podkreśla, że nieustająco wspiera demokratyzację, dobre rządy i praworządność w Pakistanie. Rada uważa, że zalecenia unijnej misji obserwacji wyborów stanowią podstawę dalszych reform politycznych. Unia Europejska gotowa jest wspierać rząd Pakistanu we wprowadzaniu w życie tych zaleceń ukierunkowanych na wspieranie reform wzmacniających demokratyczne instytucje w Pakistanie.

6. UE będzie szukać odpowiednich sposobów dalszego rozwijania i intensyfikowania dialogu politycznego z Pakistanem podczas nadchodzącej wizyty w Islamabadzie trojki ministrów spraw zagranicznych UE. Unia Europejska wspólnie z rządem Pakistanu zbada możliwości intensyfikacji dialogu w dziedzinach handlu i rozwoju, wymiany międzykulturowej, nieproliferacji, praw człowieka, migracji, przeciwdziałania terroryzmowi i radykalizacji oraz edukacji. Niektórymi z tych dziedzin powinna również zająć się Wspólna Komisja. UE będzie również dążyła do kontynuowania tego intensywnego dialogu politycznego w trakcie posiedzenia ad hoc, zwołanego w miarę możliwości podczas prezydencji czeskiej.

7. UE z aprobatą odnosi się do uzgodnienia programu MFW dla Pakistanu i wierzy, że jest to najlepsze rozwiązanie pozwalające uniknąć kryzysu bilansu płatniczego; zachęca też Pakistan do realizowania reform gospodarczych uzgodnionych z MFW.

8. Rada podkreśla znaczenie rozwoju gospodarczego i handlowego dla dalszych długoterminowych postępów w Pakistanie oraz znacznego wzmocnienia stosunków handlowych UE z Pakistanem. W związku z tym Rada przyjmuje do wiadomości prośbę Pakistanu skierowaną do UE, aby zapoczątkować proces zmierzający do porozumienia o wolnym handlu UE z Pakistanem. UE analizuje wszystkie opcje ukierunkowane na wzmocnienie swoich stosunków handlowych z Pakistanem. UE nadal będzie wspierać wysiłki zmierzające do propagowania liberalizacji handlu w Azji Południowej i zachęci Pakistan do współpracy ze swoimi partnerami z Południowoazjatyckiego Stowarzyszenia na rzecz Współpracy Regionalnej (SAARC), aby w pełni wprowadzić w życie Południowoazjatycką Strefę Wolnego Handlu (SAFTA) i znieść przepisy ograniczające handel wewnątrzregionalny, w szczególności z Indiami i Afganistanem.

9. Rada z aprobatą odnosi się do Przyjaciół Demokratycznego Pakistanu jako do forum wsparcia międzynarodowego i pomocy międzynarodowej na rzecz dobrobytu, rozwoju, bezpieczeństwa, stabilności i dobrych rządów w Pakistanie. UE będzie w pełni współpracować jako partner w ramach tego forum”.

SPRAWOZDANIE NA TEMAT EUROPEJSKIEJ STRATEGII BEZPIECZEŃSTWA

W trakcie obiadu wysoki przedstawiciel Javier Solana przedstawił ministrom swoje „Sprawozdanie na temat wdrażania europejskiej strategii bezpieczeństwa – utrzymanie bezpieczeństwa w zmieniającym się świecie”.

Sprawozdanie wysokiego przedstawiciela ma na celu wzmocnienie europejskiej strategii bezpieczeństwa, przyjętej w 2003 roku, bez jej zastępowania. Stwarza ono okazję do przeanalizowania, co nam się udało osiągnąć w praktyce i co można zrobić, aby usprawnić realizację ESB.

„W ESB określono szereg zagrożeń i wyzwań dla naszych interesów w dziedzinie bezpieczeństwa. Po pięciu latach od przyjęcia strategii żadne z nich nie znikły; niektóre stały się znaczniejsze, a wszystkie – bardziej złożone. Ponadto globalizacja przyspiesza przesuwanie się sił i ukazuje różnice w wyznawanych wartościach” stwierdził wysoki przedstawiciel w trakcie swojego przemówienia.

Podkreślił również, że „Europa sprosta tym nowym wyzwaniom, tak jak robiliśmy to w przeszłości. UE dokonała ogromnych postępów w ciągu ostatnich pięciu lat. Jesteśmy postrzegani jako istotny podmiot pragnący przyczynić się do lepszej przyszłości. W ostatniej dekadzie europejska polityka bezpieczeństwa i obrony, będąc integralną częścią wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, zwiększyła zakres swoich doświadczeń i zdolności, wraz z rozmieszczeniem ponad dwudziestu misji w reakcji na kryzysy – od budowy pokoju po fali tsunami w Aceh, po ochronę uchodźców w Czadzie.

Mimo osiągniętych postępów wdrożenie europejskiej strategii bezpieczeństwa wciąż nie zostało ukończone. Aby zrealizować swój pełny potencjał, UE musi być jeszcze spójniejsza i aktywna i musi jeszcze bardziej wzmocnić swoje zdolności.”

Dyskusja udowodniła, że sprawozdanie spotkało się z szerokim poparciem; sprawozdanie to zostanie obecnie przekazane Radzie Europejskiej.

Rada Europejska przyjęła europejską strategię bezpieczeństwa w grudniu 2003 roku . Po raz pierwszy ustalono w niej zasady i określono wyraźne cele w zakresie realizacji interesów bezpieczeństwa UE na podstawie naszych podstawowych wartości. Strategia ta jest kompleksowa i pozostaje w pełni aktualna.



OŚWIADCZENIE W SPRAWIE WZMOCNIENIA ZDOLNOŚCI

Rada zatwierdziła oświadczenie w sprawie wzmocnienia zdolności. W oświadczeniu stwierdzono, że blisko dziesięć lat po sformułowaniu europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony, która stanowi operacyjny komponent wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, Unia Europejska jest uznanym i pożądanym partnerem na scenie międzynarodowej.

Celem oświadczenia, które zostanie przedstawione Radzie Europejskiej, jest to, by Unia wszelkimi dostępnymi sobie środkami bardziej przyczyniała się do międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa i by wzmocniła swój potencjał, który pozwoli jej stawić czoła ryzykom i zagrożeniom dla jej bezpieczeństwa, określonym w europejskiej strategii bezpieczeństwa i dokumencie zawierającym jej aktualizację. Wzmocnienie zdolności dostępnych w Europie stanowi więc najważniejsze z wyzwań, którym trzeba będzie w przyszłości sprostać. W sytuacji ograniczeń budżetowych cel taki można osiągnąć tylko dzięki zbiorowym, trwałym staraniom, prowadzonym wspólnie i odpowiadającym wymogom operacyjnym.

Oznacza to, że w ciągu najbliższych lat Europa powinna być w stanie zaplanować i przeprowadzić równocześnie szereg operacji i misji o różnym zakresie: istotnych operacji na rzecz stabilizacji i odbudowy, operacji szybkiego reagowania o określonym czasie trwania, operacji pilnej ewakuacji obywateli europejskich, misji obserwacyjnych/związanych z zakazem żeglugi lub lotów; cywilno-wojskowych operacji pomocy humanitarnej lub cywilnych misji (m.in. misji policyjnych, misji w zakresie praworządności, administracji cywilnej, ochrony ludności, reformy sektora bezpieczeństwa lub misji obserwacyjnych) .

W oświadczeniu określono priorytetowe cele zdolności cywilnych, jak również szereg inicjatyw dotyczących zdolności wojskowych (transport powietrzny, obserwację kosmosu, ochronę sił, interoperacyjność i zdolność europejskiego personelu do wspólnego działania).

W oświadczeniu ministrowie wznowili swoje pełnie poparcie dla Europejskiej Agencji Obrony (EAO). Wspomniano w nim również o możliwości łączenia zasobów, specjalizacji i podziału kosztów. Określono w nim sposoby wzmocnienia bazy przemysłowej i technologicznej dla obronności w Europie.



HANDEL MIĘDZYNARODOWY – NEGOCJACJE DOTYCZĄCE PROGRAMU Z AD-DAUHY

Rada została poinformowana przez komisarzy Catherine Ashton i Mariann Fischer Boel o ostatnich wydarzeniach w Światowej Organizacji Handlu w związku z negocjacjami handlowymi dotyczącymi dauhańskiej rundy rozwojowej, z myślą o możliwym posiedzeniu ministrów w Genewie w tym miesiącu.

Nastąpiła wymiana poglądów.

Posiedzenia ministrów w lipcu zeszłego roku zakończyły się impasem ponieważ nie osiągnięto porozumienia co do sformułowania specjalnego mechanizmu zabezpieczającego, który działałby na rzecz kraju rozwijającego się w przypadku wzrostu importu produktów rolniczych. 15 listopada w trakcie posiedzenia w Waszyngtonie poświęconego kryzysowi finansowemu członkowie G20 podkreślili znaczenie, jakie ma stworzenie warunków do osiągnięcia porozumienia do końca roku.



POSIEDZENIA PRZY OKAZJI POSIEDZENIA RADY

– 5. posiedzenie Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia z Byłą Jugosłowiańska Republiką Macedonii (17005/08)

– 9. posiedzenie Rady Współpracy UE – Armenia (17026/08)

– 9. posiedzenie Rady Współpracy UE – Azerbejdżan (17028/08)

– 9. posiedzenie Rady Współpracy UE – Gruzja (17030/08)

INNE ZATWIERDZONE PUNKTY


PRASA

Rue de la Loi 175 B – 1048 BRUKSELA Tel.: +32 (0)2 281 6083, 9548 / 6319 Faks: +32 (0)2 281 8026



press.office@consilium.europa.eu http://www.consilium.europa.eu/Newsroom

16863/08 (Presse 360)



PL

: rapid
rapid -> Posłuchajmy dzieci: one wiedzą, co zrobić aby Internet był bezpieczniejszy!
rapid -> Komisja Junckera: Silny i doświadczony zespół, który oznacza zmiany
rapid -> Komisja aktualizuje wykaz linii lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w europejskiej przestrzeni powietrznej
rapid -> Agenda cyfrowa: przegląd wskazuje na duże zainteresowanie MŚP I poparcie rządowe dla wykorzystania tik w celu pomocy osobom starszym
rapid -> Ces/12/82 19 grudnia 2012 r
rapid -> Ces/12/67 14 listopada 2012 Pomoc państwa I zamówienia publiczne: czy faktycznie służą firmom europejskim? W dobie obecnego kryzysu gospodarczego Unia Europejska powinna jak najlepiej wykorzystywać pieniądze podatników
rapid -> Obrona przedsiębiorstw społecznych w Europie: gra o model społeczny i miliony miejsc pracy
rapid -> Komisja Europejska – komunikat prasowy
rapid -> Przedsiębiorstwa wzywają do skuteczniejszej realizacji Dwa lata po wejściu w życie programu „Small Business Act
rapid -> IP/11/43 Bruksela, dnia 18 stycznia 2011 r. Komisja wzmacnia europejski wymiar sportu




©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna