Konsultatywne spotkanie parlamentarne na temat Darfuru. Komunikat końcowy 0 Preambuła



Pobieranie 21.54 Kb.
Data02.05.2016
Rozmiar21.54 Kb.
Konsultatywne spotkanie parlamentarne na temat Darfuru.
Komunikat końcowy

1.0

Preambuła
1.1

Członkowie rządów krajowych, państw członkowskich Unii Afrykańskiej (AU) z dziesięciu krajów (Erytrei, Ghany, Kenii, Mali, Mozambiku, Nigerii, Afryki Południowej, Sudanu, Tanzanii i Ugandy) jak również Parlament Panafrykański (PAP), goszczone przez Parlament Zjednoczonej Tanzanii, spotkali się w Dar es Salam między 26 a 28 Maja 2007 by zastanowić się nad odpowiedzialnością rządów krajowych w reakcji na kryzys humanitarny w Darfurze, regionie Republiki Sudanu.


1.2

W tok dyskusji parlamentarzyści zostali wprowadzeni w skrócie przez jego ekscelencje Dr Salima Ahmeda Salima, specjalnego wysłannika AU w Darfurze, reprezentanta PAP, Darfurskiego Konsorcjum koalicji społeczeństwa obywatelskiego i ekspertów akademickich.


1.3

Spotkanie zostało otwarte przez honorowego Kingunge Ngombale Mwiru (MP), ministra stanu, z biura prezydenckiego, reprezentanta Prezydenta Zjednoczonej Republiki Tanzanii. Obecni byli członkowie korpusów dyplomatycznych ze specjalnym przesłaniem dobrej woli od parlamentów krajów ofiarujących, dostarczonym przez jego ekscelencję Wysokiego Komisarza Kanady dla Tanzanii.


2.0

Kontekst
2.1

Konflikt w Darfurze jest skomplikowany i wielowymiarowy z krajowymi, regionalnymi i międzynarodowymi następstwami.


2.2

Darfurskie Uzgodnienia Pokojowe podpisane przez rząd Sudanu i jedną z frakcji opozycyjnych, zostały zatrzymane przy ich wdrażaniu. Wyzwanie, zatem na dzisiejszym gruncie w Darfurze jest ogromne. Pomimo istnienia aktu zawieszenia broni, walki między rządem Sudanu, jego wojskiem a siłami opozycji nadal trwają. Rosnąca frustracja i obieg broni małokalibrowej napędziły rosnącą militaryzację obozów. Oblężona Misia Sudańska Unii Afrykańskiej (AMIS) jest źle wyposażona, niedofinansowana i brakuje jej mocnego poparcia, które pozwoliłoby zapewnić ochronę zagrożonym.


3.0

Zauważono
3.1

Jest naglącą potrzebą by akcję militarne wszystkich uczestników w regionie zatrzymały się.


3.2

Jedność terytorialna i zgoda Sudanu i jego sąsiadów jest niezbędna nie tylko dla pokoju i bezpieczeństwa regionu alejko odbicie jedności i bezpieczeństwa kontynentu Afrykańskiego. Wymiary konfliktu w Darfurze odbijają się przez cały region.


3.3

Zapewnienie bezpieczeństwa i ochrony mieszkańców jest podstawowym obowiązkiem każdego Kraju. Jednakże w sytuacji, kiedy kraj członkowski AU nie jest w stanie zapewnić ochrony, AU posiada zbiorową odpowiedzialność według artykułu 4-tego Konstytucji AU. AU zatem posiada zasadniczą rolę w odgrywaniu funkcji rozwiązującej konflikty na kontynencie.



4.0

Zaniepokojeni
4.1

Nie wywiązanie się z zawieszenia broni wszystkich stron tworzy bardzo nietrwały klimat bezpieczeństwa, w którym obrona cywilna jest zagrożona.


4.2

Kobiety i dzieci w Darfurze ponoszą ciężar konfliktu uciekający się, co jest szeroko rozpowszechnionym zjawiskiem, do gwałtu i przemocy na tle seksualnym jako broni wojennej.


4.3

Darfur nie przestaje być najostrzejszym humanitarnym kryzysem na kontynencie Afrykańskim. Stające naprzeciw wyzwaniom dostępu i zaopatrzenia humanitarnego, w obu przypadkach jako wynik przeszkód administracyjnych jest wysoce niepokojący.


4.4

Pomimo najlepszych starań AMIS’u, misja cierpi na ciężkie logistyczne problemy i niedostateczne poparcie by odpowiedzieć na potrzebę ochrony oraz utrzymanie bezpieczeństwa uchodźców.


4.5

W świetle poważnych pogwałceń praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego, jesteśmy przekonani o nieustającym bezprawiu, które trwa Darfurze.


4.6

Rządy krajowe jako instytucje władzy i bezpośredni reprezentanci ludności Afryki nie podniosły wspólnego głosu w sprawie kryzysu Darfurskiego.


5.0

Zdecydowano
5.1

Parlamenty mają obowiązek przestrzegać godności ludzi i respektować prawa człowieka w Afryce i muszą działać w sytuacji brutalnych konfliktów, nie tylko w Darfurze, ale na całym kontynencie, w poszukiwaniu zrównoważonych rozwiązań.

5.2

Parlamenty mają bezpośrednią odpowiedzialność powołać organ do wykonywania ich nadzorujących obowiązków na polu polityki zagranicznej, w celu ochrony najbardziej bezbronnych.


5.3

Parlamenty powinny dalej dokonywać wystarczających dotacji by umożliwić krają afrykańskim wypełnianie swoich zobowiązań wobec AU, na polu regionalnego bezpieczeństwa i pokoju, operacji humanitarnych i obrony cywilnej.


5.4

Parlamentarzyści z rządów krajowych powinni dalej kontynuować konsultacje według uzgodnionych procedur, typu zaproponowanych na tym spotkaniu.


6.0

Zalecono
6.1

Natychmiastowe zawieszenie broni

  1. Partie zaangażowane w konflikt w Darfurze muszą wykonać bezwarunkowe i natychmiastowe zawieszenie broni.

6.2

Procedura pokojowa

  1. Negocjacje pokojowe muszą być ożywione przez skoordynowaną centralnie mediację, prowadzoną przez Unie Afrykańską. Dla nowych negocjacji musi być stworzona szeroko obejmująca baza, wliczająca zaangażowane społeczeństwo cywilne. Ruchy opozycyjne muszą być zachęcone do zgody na wspólnej płaszczyźnie, co podniesie możliwość zabezpieczenia zrównoważonych uzgodnień.

  2. Uczestnictwo kobiet w negocjacjach pokojowych musi być priorytetem zapewnionym i promowanym w zapisie rezolucji 1325 Rady Bezpieczeństwa ONZ.

6.3

Bezpieczeństwo i ochrona cywilów

  1. AMIS musi mieć zapewnione odpowiednie poparcie, środki, sprzęt i udogodnienia logistyczne, aby móc wywiązać się ze swoich obowiązków w Darfurze.

  2. Pomoc ONZ w szczególności dzięki trzy stopniowemu wprowadzaniu mieszanych sił zbrojnych, uzgodnionemu przez AU, ONZ i rządu Sudanu, odzwierciedlając rezolucję 1706 Rady Bezpieczeństwa ONZ, musi być natychmiast zapewniona.

  3. Rządy krajowe powinny zanalizować swoje możliwości by zabezpieczyć fundusze z budżetu na cel misji AMIS’u i odpowiedzieć na potrzeby humanitarne w Darfurze.

  4. Parlamenty powinny potępić szerokie użycie gwałtu jak broni w Darfurze.

  5. Zabezpieczenia muszą być powzięte w celu zapobiegania i zaskarżenia gwałtu jako broni wojennej uznając międzynarodowe ustalenia zawarte przez Sudan, które zapewniają taką jurysdykcję.

6.4


Odzew humanitarny

  1. Rząd Sudanu musi zapewnić skuteczny dostęp do, teraz prawie czterech milionów Darfurczyków dotkniętych wojną uwzględniając trwające warunki humanitarnych umów, wliczające te zakończone 28 Marca 2007.

  2. Wszystkie strony konfliktu muszą respektować czysto cywilny i humanitarny charakter obozów.

  3. Zabezpieczenie trwałego pokoju w Darfurze będzie wymagać zapewnienie sprawiedliwości dla ofiar poważnego pogwałcenia praw człowieka i prawa humanitarnego.

6.5

Rola społeczeństwa cywilnego

  1. Udział społeczeństwa cywilnego w rozwiązaniu konfliktu i wsparcia humanitarnej pomocy i bezpieczeństwa, uwzględniając Sudańskie społeczeństwo, nie może być utrudniony.



Uzgodniono 28 Maja, w Dar es Salam, Zjednoczona Republika Tanzanii
: resource
resource -> Scenariusz lekcji Cele lekcji Wiadomości Uczeń: zna konstrukcje: „have/get something done”
resource -> Załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. (poz. 311) Formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis
resource -> 2015 r w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmian w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego
resource -> Wykaz mityngow polskojezycznych w niemieckojezycznym aa d. A. Ch
resource -> Press europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny
resource -> Press europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny
resource -> 1. Multimedia dostępne przez Internet a Cele lekcji
resource -> W projekt Calimera jest finansowany przez Komisję Europejską
resource -> Specyfikacja techniczna
resource -> Agencja Celna „a-p” Sp z o o




©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna