Korczak herb


idą: TAŃKOWSCY, DĄBKOWSCY, MALCZYCCY, MICHALEWSCY, TAMANOWSCY – 1300; Boratyń kałuska gub. Słucki, w r. 1492 do Moskwy odeszli. (Wlf., Pp., Ns., ML.)



Pobieranie 173.29 Kb.
Strona3/5
Data04.05.2016
Rozmiar173.29 Kb.
1   2   3   4   5

idą: TAŃKOWSCY, DĄBKOWSCY, MALCZYCCY, MICHALEWSCY, TAMANOWSCY – 1300; Boratyń kałuska gub. Słucki, w r. 1492 do Moskwy odeszli. (Wlf., Pp., Ns., ML.).

Z tej rodziny:

PIOTR, 1554-56 kn. przemyski,  58 kn. bełski (Ur.).


ob. WORONA – 1600; Boratyń brodzki (Ur.)BOROSZOWSKI (SZE) – 1400; Borszów przemyślański (Br., Bon.).

Przypisy: Stupnicki:


dóm starożytny na Rusi, którego pierwszego kładzie Paprocki r. 1374. Siedmiu synów jego od różnych dóbr, które im się w podziale dostały, przyjęli od tych i nazwę inną, tak Jerzy od Malczyc w ziemi Przemyskiej nazwał się Malczyckim, Sieńko od Dąbkowic Dąbkowskim, Teodor od Tamanowa Tamanowski, Iwan od Chańkowic Chańkowski, Deńko od Michalewic Michalewski, Dymitr z najmłodszym Wasylem od Boratyna Boratyńskiemi. – J a n B o r a t y ń s k i, starosta Rohatyński, chorąży Przemyski, rotmistrzując za czasów króla Aleksandra, wsławił się wielkim męztwem na wojnach. Najpierw na Wołoszczyźnie, gdy Hetmana Lanckorońskiego gmin nieprzyjacielski opasał, toć wyrąbał go i wyprowadził Boratyński z bratem swoim z tego ciężkiego razu; następnie pod Połockiem w małej liczbie swoich uderzył na obóz nieprzyjacielski po drugiej stronie Dzwiny położony, i zniósł go zupełnie, za co też otrzymał w nagrodę starostwo Rohatyńkie i chorążtwo Przemyskie. Wezwany od Jana Zapolii do Węgier, przyprawił się tam w 400 ludzi, lecz przekonawszy się o złym szyku i niedobrym rządzie wojska Węgierskiego, co oczewistą zgubę jego wróżyło, jako doświadczony żołnierz odwodził jak mógł od potyczki z wojskiem niemieckim, co nieusłuchawszy Zapolyja, przegrał bitwę i zmuszony został do ucieczki przez Karpaty aż do Tarnowa. W tej batalii Boratyński ciężko ranny, został między trupami na pobojowisku, gdzie dopiero drugiego dnia znaleziono, aż po ozdrowieniu z ran do ojczyzny powrócił.

P i o t r, kasztelan Bełzki, starosta Samborski, syn poprzedzającego dla pięknych przymiotów takie sobie zjednał względy Zygmunta Augusta, iż mu ów monarcha najważniejsze czynności domu swego polecał, mianowicie odprowadzenie królowej Bony do granic państwa, i odwiezienie Izabelli siostry królewskiej na Węgry; r. 1558. – J a n, chorąży Przemyski, starosta Rohatyński, syn pomienionego P i o t r a z Dzieduszyckiej, zasłużony podobnie na dworze Zygmunta Augusta, wniósł ostatni chwałę domu Boratyńskich z sobą do grobu.


Przypisy Uruski:

Senator w rodzinie. Piotr, kasztelan przemyślski 1554 r., a bełzki 1556 r.; um. 1558 r.

Podług Paprockiego przodkiem tej znakomitej czerwonoruskiej ro­dziny był Dymitr z Boratynia, kanclerz ruski 1374 r., syn Matfieja Kaldofowicza. Wołczek z Boratynia, podsędek przemyślski 1437 r., pozostawił sie­dmiu synów, z których: Jerzy od dóbr Malczyce nazwał się Malczyckim, Andrzej od dóbr Dąbkowic - Dąbkowskim, Teodor od dóbr Tomanowic - Tomanowskim; Iwan, wziął Chankowice, Denko - Michalewice, przodek Michalewskich, Dymitr otrzymał Bolanowice i jest przodkiem Bolanowskich, a Hleb dostał Boratyń. Hleb miał tylko dwie córki, Annę za Mikołajem Krasnopolskim, przodkiem Boratyńskich, herbu Topór, i Maruchnę, którą gwał­tem porwał i zaślubił jej stryj Iwan, dziedzic na Chankowicach i z niej pozostawił dwóch synów, Steczka i Andrzeja, którzy z greckiego przeszli na wyznanie katolickie i Steczko przybrał imię Jana. Andrzej, dzielny wo­jownik przeciwko Wołoszy, w szturmie 1517 r. kamieniem z muru rzuco­nym miał rękę strzaskaną, zawieziony do Wilna na kuracyę, tam umarł; był ożeniony z N. Nowomiejską.

Jan v. Steczko, chorąży przemyślski 1519 roku, starosta rohatyński 1536 r., mężny i szczęśliwy wojownik, walczył przeciwko Wołoszy z hetma­nem Lanckorońskim i w jednej z bitew ocalił mu życie, przyłożył się do zwycięztwa pod Orszą 1514 r., i pod Połockiem 1518 r.; urn. 1546 r., pozo­stawiwszy z żony N. Fredro trzy córki: Barbarę i Katarzynę Orzechowskie i Zofię Zamiechowską, oraz trzech synów, z których Piotr, z podstarosty burgrabia krakowski 1551 r., kasztelan przemyślski 1554 r., a następnie 1556 r. bełzki, starosta samborski, jeden ze znakomitszych mówców sejmo­wych swojego czasu, przeciwnik małżeństwa króla Zygmunta Augusta z Barbarą Radziwiłłówną; kasztelan dwa razy zawierał związki małżeńskie, pierwszą jego żoną była Elżbieta z Grzegorzewic, a drugą Barbara Dzieduszycka, z której miał syna Jana, chorążego przemyślskiego 1579 r. i staro­stę rohatyńskiego 1587 r., z Barbarą Łysakowską bezpotomnego i ostatniego ze swej familii, jak utrzymuje Paprocki.

Byli jednak Boratyńscy tego herbu, a podobno i pochodzenia na Rusi Czerwonej i Litwie. Stanisław, starosta lipnicki, deputat do zapłaty wojska 1613 r. (V. L.). Jan-Mikołaj, starosta lipnicki, pułkownik husarski na wyprawie chocimskiej 1621 r., deputat na trybunał radomski 1626 r., ożeniony z Ewą Latoszyńską, z niej córka Elżbieta Stadnicka. Jan-Zygmunt 1632 roku, a Jan w 1697 r. podpisali elekcye. Walenty, skarbnik sanocki 1702 r. Andrzej, Fabian, Jan i Mikołaj wylegitymowani w Galicyi 1782 roku.

Z osiedlonych na Litwie. Antoni, podstoli orszański 1744 r. Józef, komornik orszański 1780 r. Mikołaj 1648 r., Stanisław, podsędek orszański 1674 r., a Faustyn 1697 r. podpisali elekcye. Aleksander, syn Franciszka, zapisany do ksiąg szlachty gub. wileńskiej 1800 r. Franciszek, syn Kazi­mierza, z synami: Michałem i Janem i tego drugiego synowie: Michał, Fran­ciszek i Kazimierz wylegitymowani w Cesarstwie 1845 r. i zapisani do ksiąg szlachty okręgu białostockiego.



BORTKIEWICZ –1852 pw.; wileńskie (Ur.).


Przypisy Uruski:

Potomstwo Szymona i Tadeusza, synów Ignacego, wnuków Aleksandra, osób 10, wylegitymowane w Cesarstwie 1861 r. zapisane do ksiąg szlachty gub. kowieńskiej. Mateusz z synami: Wincentym, Mateuszem i Dementym i tego synowie: Jan, Fortunat i Kazimierz wylegitymowani w Cesarstwie 1852 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. wileńskiej.



BORTNICKI – 1400; Bortniki żydaczowski (Bon.).

BORTNOWSKI – ob. JUSZKIEWICZ – 1697; Bortnów sandomierski, poznańskie (Br., Kt.).



Pobieranie 173.29 Kb.

1   2   3   4   5




©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna