Korczak herb


BRATKO – ob. HORODYSKI, 1500; chełmski (Pp., Szp.)



Pobieranie 173.29 Kb.
Strona5/5
Data04.05.2016
Rozmiar173.29 Kb.
1   2   3   4   5

BRATKO – ob. HORODYSKI, 1500; chełmski (Pp., Szp.).

BRODZKI – odm., 1700; Prusy (Ur.).



Przypisy Uruski:

v. KORCZAK. odm. Herb – w polu czerwonem czasza złota, z której wychodzi pół psa szarego; na hełmie w koronie ogon pawi, na nim trzy rzeki Korczaka. Zniemczona polskiego pochodzenia rodzina w Królestwie Pruskiem; z niej Józef zamieszkiwał w mieście Paderborn 1854 r.



BRONOWICKI – 1600; kijowskie (Br., Ur.).

BUCEWICZ – 1600; Bucewicze miński-lit. (Br., Ur.).

BUDZYŃSKI – 1576; wielicki (Wtg.).

BYBELSKI – v. BYBŁOWSKI, BIBELSKI – 1300; Bybło dobromilski (Br., Liske.).



CHAŃKOWSKI - w Ruskiem województwie. O tych ani Paprocki , ani Okolski nie pisał. Jam mówił pod Boratyńskiem , że Iwan wnuk Dfymitra z Bożego daru podskarbiego koronnego, wziąwszy działem Chańkowice , od nich nazwany koło roku 1520 , atoli potem w sukcessyi po braci wziąwszy Boratyń – Boratyńskim zawołany.
Przypis: P.E.SZ.

1500; Chańkowice przemyski (Ns., Br.).


CHAŃSKI – Dawni autorowie wraz z Niesieckim ten dom opuścili. Kuropatnicki w §. II o familiach rodowitej szlachty Polskiej i W. Ks. Lit. W rzędzie nazwisk domów i herbów umieszcza. Jan Chański chorąży i podwojewodzy Kijowski w r. 1787. był deputatem z województwa Kijowskiego na trybunał koronny. – Her. Wiel.
Przypisy: P.E.SZ.

ob. HAŃSKI, 1525; wołyńskie (Ur.).


Przypisy: Stupnicki:

M.* S t a n i s ł a w, dzielny rotmistrz, będący z hufcem wojska polskiego na żołdzie Mohyły, hospodara Mułtańskiego (1595), wsławił się na Wołoszczyznie z walecznych czynów. M.


CHĘCIŃSKI – Marcin kanonik Kujawski koło roku 1763. w którymby znajdowali się w województwie nie ma wiadomości. – Her. Wiel. Inni autorowie Niesiecki ani Kuropatnicki o nich nie piszą.
Przypisy: Stupnicki:

nobilitowany za położone zasługi w r. 1768. M.*


CHISZEWSKI – ob. CHYSZEWSKI, 1600; Chyszewice rudkowski (Ns., Ok., Br.).
CHŁOPICKI – 1552; Chłopice przemyski (Wtg.).
CHŁONIEWSKI (ŁY) – p. MYSZKA hr. Gal. 1798 r. odm., 1400; Chołoniów włodzimierski (Ns., Ży., Liske.).

Z tej rodziny:

ADAM, 1766-74 kn. buski (Ur.).
CHODOROWSKI - w województwie Ruskiem starożytna familia. Najdawniejszego Paprocki doczytał się Dymitra z Chodorowa łowczego Lwowskiego w r. 1536.Jam drugiego Dymitra czytał 1489 na liście Kazimierza Króla danym miastu Lwowskiemu. Hektora Chdorowskiego kładzie tu Okolski którego w roku 1462 z Krzyżakami mężnie się bijąc , na placu poległ; przywodzi po sobie Bielskiego kartę 426.Ale ten autor wyrażnie przdaje , że ten Hektor był z domu Brogów , to jest herbu Leszczyc z tego tedy autora wnoszę , że muszą być. inni Chodorowscy Leszczycowie.Za Paprockiego czasów było trzech braci rodzonych. Pierwszy szczęsny :od tego się zostało trzech synów to jest; Mikołaj horoąży Halicki: a bodaj nie jego córki były Helena z Chodorostawu Stanisława Dobraczyńskiego i Zofia Jana Podolskiego kasztelana Raciązkiego , Ciechanowskiego i Dobrzyńskiego starosty małżonki , które w r. 1626 brały sukcessyą po Janie Węglińskim wuju swoim. Acta Castr. Leop.

Synowie zaś Kasper: żona jego Anna Sulimianka. Felicyan: ten spłodził syna Pawła i córkę Apollonią Jana Ostrowskiego herbu Gryf starosty Mościckiego małżomkę. Drugi Szymon: który z Bodzanowskiej miał synów trzech: Krzysztofa , od którego Sienińskiej kasztelanki Halickiej syn Szymon , tego zaś Franciszek i córek trzy: z tych jedna dostała się Gabryelowi Gizickiemu , trzecia Barbara Janowi Humnickiemu). Jana: temu Babska powiła syna Stefana sędziego Bełzkiego i córkę Wołodyjowską. Marcina: tego z Olizarowny stolnikowny Wołyńskiej zostało potomstwo. Trzeci Jan: i ten z Pretwiczowną szczęśliwy w potomstwie. Orichov. In Quincunce męztwo sławi któregoś z nich u Olbertyna. Jan Chodorowski Soc. Jesu tegoż domu , lubo braci rodzonych ludzi zacnych miał , jednego kanonikiem Gnieznieńskim , drugiego sędzią ziemskim Podolski , przecięż niezwyciężoną pokorą i pracą prawie apostolski operaryusz leżących w gnoju obchodził , szpitale nawiedzał , katusze zbiegał , żeby był z wzgardzonych od świata miejsc , niebu bogaty profit czynił. W Poznańskiem Ś. Łazarza szpitalu , zwrzodowaciały leżał któremu dla nieznośnego fetoru , bo ciało na nim gniło , żadne się nie chciał podjąć się służyć. Podjął się go Ks. Jan a z dziwną miłością i cierpliwością ochotną , cokolwiek tylko mogło być do wygody chorego wszystko opatrywał ,wrzody obmywał , rany obwięzywał , karmił , dżwigał. Umierał mieszczanin pewny :przywołać do siebie kazał pisarza Miejskiego i świadków do zakończenia testamentu swego. Przyszli; w tym chory straszliwym głosem zawołał: Pisz!

Duszę moją zapisuję dyabłu , żonę i syna dyabłu ,kamienicę , fortunę i wszystko moje piekłu.

Włosy wstawały na głowie wszystkim , gdy to mówił. Zawołany do niego Ks. Jan , gdy do izby wchodzi , krzyczeć chory począł: wypchnijcie tego ztąd księdza , już mi nic po nim , bom spadł z nadziei zbawienia. Ostrzej mu się z razu stawił pobożny kapłan i przyszedłszy bliżej rzecze: umilknij bestyo nie dufająca Bogu ! – atoli łagodną potem perswazyą przekładając nieskończonej wagi zasługi Chrystusowe , nieprzeczerpane i największym grzesznikom miłosierdzie Boskie , tyle w nim sprawił; że pierwszy testament skassował , inszy Chrześcijański napisał , sakramentami duszę oczyścił i jako na Chrześcijanina należy w dobrej dyspozycji życia tego dokonał. Pogrzeb nadchodził wkrótce na który wielkim tumultem zbiegło się co żywo; gruchnęła albowiem po całem mieście bezbożna pierwsza jego rezolucya: że ją potem rewokował , jedni niewidzieli , drudzy nie wierzyli: rozumieli tedy , że według woli jego upominając się prawa swego do niego i brać jako swego piekło miało. Na wniesieniu do kościoła ciała umarłego , wszedł na ambonę ksiądz Jan , tam upewniwszy ludzi o nawróceniu do Boga tego grzesznika skassowaniu biesowskiej darowizny , wszystkich do większej u Boga ufności gorącem kazaniem zachęcił. MS. de stultis Sociis propter Dewn.

Na ostatek służąc zapowietrzonym w Gdański w roku 1653 sam zarażony tymże jadem , po koronę swych zasług poszedł. P.Nadasi.

Krzsztof Chodorowski podkomorzy Lwowski złączył się dożywotnie Katarzyną Jabłonowską miecznikową koronną , córkę z niej jedynaczkę zostawił Annę , która primo voto żyła Konstantym książęciem Wiśniowieckim wojewodą Bełzkim , secundo z Janem Karolem Dulskim książęciem marszałkiem Litewskim. , kościołowi katedralnemu Lwowskiemu wiele bogatej ozdoby przyczyniła. Alexander dziedzic na Chodorostwie ,Malczycach i Żurawnie , najprzód stolnik potem podkomorzy Lwowski , fundował drugi kurs filozofji w szkołach naszych Lwowskich. Umarł w roku 1694 a że żadnego syna nie zostawił , krom córek trzech , dlatego na nim dom ten zdawna w tej ojczyżnie krzewiący się zszedł. Miał zaś za sobą Urszulę Stępkowską pozostałą wdowę po Bieganowskim staroście Mostowskim; z której Anna z Franciszkiem Cetnerem wojewodą Smoleńskim: Katarzyna najprzód z Stamirowskim podstolim Halickim , potem z Piotrem Potockim herbu Pilawa wojewodą Czerniechowskim na kościoły i ubogie sieroty dobroczynna. Magdalena z Leszczyńskim Ignacem herbu Wieniawa kasztelanem Lwowskim , której za znaczną sumę sobie zapisaną kollegium nasze Stanisławowskie pamiętne przed Bogiem dzięki płacić będzie; zamówione. &


Adam Chodorowski w 1700 roku na zjeżdzie walnem pod Olkinikami pisał się z województwa Mińskiego - Heral. Wielądka.

W roku 1436 Dymitr Codorowski ( o którym najpierwszym Paprocki wspomina) , stolnik Lwowski podpisał pokój Brzeski. Cod.Dipl. V. IV. Fol. 133 - Konstytucyą sejmu w roku 1658 za znaczne na wojnach zasługi nadane są Urodzonemu Chodorowskiemu służb sześć w województwie Wileńskim i powiecie Oszmańskim na których przedtem były dwie wioski : Litwiany i Nidziany. Vol. IV . fol. 537. –Z wymienionej wyżej Anny Chodorowskiej zmówionej z Centerem wojewodą Smoleńskim została córka jedna fundatorka sakramentek Lwowskich dotąd jeszcz w tym zakonie żyjąca. – Przypisy Krasickiego.


Przypisy: P.E.SZ.

1768 nb.; Chęciny mielecki, ostrogski (Kt., Br., Ur.).

1460; Chęcina sandomierski, podolskie (Dł., Koryt.).
Przypisy: Stupnicki:

dóm starożytny w województwie niegdy Ruskiem, gdzie już w połowie XV. wieku kwitnął. J a n, kapłan zakonu Jezuitów, z szczególną pokorą zajmywał się ratowaniem chorych po szpitalach; po wielu pracach opatrując zapowietrzonych w Gdańsku w r. 1653, uległ sam tej strasznej zarazie. – A l e k s a n d e r, dziedzic na Chodorostawie, Malczycach i Żurawnie, najprzód stolnik, potem podkomorzy Lwowski, fundował drugi kurs filozofii w szkołach Lwowskich: umarł w r. 1694, niezostawiając po sobie potomstwa płci meżkiej, prócz trzech córek, z których K a t a r z y n a, najprzód za Stamirowskim, podstolim Halickim, potem za Piotrem Potockim, wojewodą Czerniechowskim, i M a g d a l e n a, za Leszczyńskim Ignacym, kasztelanie Lwowskim z dobroczynności na ubogie sieroty słynęły.

C h o d o r o w s k i H e k t o r, herbu L e s z c z y c, poległ w bitwie z Krzyżakami w r. 1462. – Podobnie jeden z Chodorowskich wsławił się męztwem w pamiętnej rozprawie pod Obertynem. M.

C h o d o r o w s k i J a n, fundował kościoł w Żurawnie w r. 1488. M.

C h o d o r o w s k i W a c ł a w, prokonsul Krakowski w r. 1536, zostawił piękną pamiątkę obstawaniem swoim za utrzymaniem języka polskiego w radzie i kościele. M.
CHODOROWSKI – ob. ŻÓRAWIŃSKI, 1500; Chodorów lwowski, Węgier (Ns,. Pp., Ur., Liske).
CHOIŃSKI - w ziemi Chełmskiej. O tych ani Paprocki ani Okolski nie pisał. Franciszek z Choina dwóch synów zostawił: Rafała którego z Katarzyny Marchockiej syn Kazimierz: i Jana skarbnika Chełmskiego; ten z Anny Jastkowskiej miecznikowny Przemysłskiej dwóch synów spłodził , Remigiana skarbnika Chełmskiego w roku 1690 i Józefa. Jędrzej zda mi się brat Franciszka skarbnik Chełmski z sejmu w r. 1638 do rewizyi ksiąg Chełmskich i Krasnostawskich naznaczony. Constitut. fol. 43.Adam w województwie Lubelskiem.
Przypisy: P.E.SZ.

1500; bielski-podlaskie, chojno chełmski (Mlw., Ns., Ur.).

Z tej rodziny:

JAKÓB, 1855-63 bp. Suf. Augustowski (Ur.).



CHOŁONIEWSKI - w województwie Wołyńskiem.I o tych ani Paprocki ani Okolski nie pisał. Chołoniewski Hawryła wspomina metryka Wołyńska w r. 1528. Konstytucya zaś w roku 1662. Fol. 30. Chołoniewskiego porucznika pod znakiem wojewody Sendomierskiego , męża walecznego już zmarłego.

Okolski tom. I fol. 362 namienia, że Chołojowska (podobno miał mówić Chołoniewska), była za Grochowskim Junoszą. Ja się domyślam , że ten dom od Myszków swoją linią zabrał , bo się tak podpisał Samuel Myszka Chołoniewski na elekcyą Jana III z Wołyńskiem województwem.


Heraldyka Wielądka podaje:
Adam Myszka Chołoniewski podkomorzy Bielski i poseł , podpisał dyploma elekcyi Stanisława Augusta Króla; wyznaczony był komissarzem do rozgraniczenia województwa Kijowskiego z Bracławskim o czem świadczy konstytucya 1766 roku fol. 490.

Franciszek Xawery Chołoniewski łowczy wielki koronny.

Alojzy kasztelanic Buski kawaler orderu Ś. Stanisława.

Ignacy Chołoniewski starosta Kołomyski kawaler orderu Ś. Stanisława.

Andrzej – kustosz Łucki , który w roku 1783 był deputatem z kapituły Łuckiej na trybunał koronny.

Rafał – starosta Dubiecki kawaler orderu Ś. Stanisława w roku 1778 był posłem na sejm z województwa Podolskiego. Tenże potem miecznik koronny i w radzie nieustającej konsyliarz. N. Chołoniewska za książęciem Czetwertyńskim kasztelanem Przemysłskim.


Przypisy Krasickiego:

Temi czasy Chołoniewski kasztelan Buski , mąż w prawie biegły z podkomorstwa Bełzkiego na stopień kasztelanji Buskiej wyniesiony , z Kąckiej miał potomstwo. Syn najstarszy (Ignacy), starosta Kołomyski – córka za Grocholskim kasztelanem Bracławskim – drugi syn Andrzej kanonik Lwowski – trzeci starosta Szczurowiecki – czwarty (Rafał), starosta Dubiecki.



Przypisy: Stupnicki:

niegdy w województwie Wołyńskim, gdzie pierwszego H a w r y ł a, wspomina metryka z r. 1528: konstytucya zaś z r. 1662 pochwala jednego z tego domu, porucznika pod znakiem wojewody Sandomirskiego z czynów waleczności. S a m u e l, stawał z Wołyńskiego na elekcyi Jana III. – M i c h a ł, zapisany w aktach kościelnych z r. 1614, jako osobliwszy dobroczyńca bractwa ruskiego w Łucku. M. – J ę d r z e j, piastował godność rektora kościoła i gospody ś. Stanisława w Rzymie; 1770. M. – K s a w e r y hr., tajny radca i cześnik koronny królestwa Galicyi, przyczynił się do wzrostu zakładu narodowego imienia Osolińskich we Lwowie, zapisał mu bowiem fundusz 12,000. złr. M.


CHOŃSKI – 1770; augustowski (Ur.).
CHORBOWSKI – ob. HORBOWSKI, ZARANEK, 1450; Horbów bielski-podlaskie, sandomierskie (Mlw., Kt., Br.).
CHOTECKI – 1650; sandomierskie (Koryt.).
CHYCZEWSKI – 1700; Chyczewo sandomierski, podolskie (Br., Liske).

Z tej rodziny:

MARCIN, 1789-94 bp. Suf. Wrocławski (Ur.).
CHYSZEWSKI - w Chełmskiej ziemi. Okolski na miejscu położył ich Chryszewski w indexie zaś tomu pierwszego Chrysieński.
Przypisy: P.E.SZ.

ob. CHISZEWSKI, 1600; Chyszewice rudkowski (Ns., Ok., Br.).


CUPER - O tych Kuropatnicki i Małachowski w rzędzie nazwisk domów szlacheckich kładą, inni zaś autorowie o nich nie piszą.
Przypisy: P.E.SZ:

v. CZUPA, 1413; Litwa (Ns., Br.).


CZARNKOWSKI – 1520; wołyńskie (Ns.).
CZARYSKI - w Sendomierskiem województwie. I o tych ciż autorowie nie pisali. Ale Starowolski in Monumen. Kładzie nagrobek Czaryskiego z Czarysza w powiecie Lelowskim z kościoła OO. Karmelitów na Piasku w Krakowie wypisany. Felix elekcyą Władysława IV. Z Krakowskiego podpisał 1632. Ojciec jego Marcin krom niego z Ujejską zostawił syna Pawła. Szczesny miał zaś za sobą Janowską podsędkownę Krakowską , zostawił z nią potomstwo. Paweł także Wereszczyńską. Siostra ich Wilska.

Przypisy: P.E.SZ.

1550; Czrysz włoszczowski (Ns., Kt., Br.).


Przypisy Stupnicki:

F e l i k s, podpisał elekcye Władysława IV. z województwem Krakowskiem.


CZASZA – 1700; Czaszki kaliski (Br., KPT.).
CZERNIEJEWSKI – 1350; Czerniejew stanisławowski (Ns., Br., Liske.).

Z tej rodziny:

BENEDYKT, 1386 kn. halicki (Ns.).

NN, 1660 kn. lubaczowski (Ns.).



CZERNIEJOWSKI - w Ruskiem województwie. Jan z Czernca Czerniejowski , miał za sobą Duninownę Wolską kanclerzankę koronną , syna z nią Felicyana i córek dwie. Katarzynę za Jędrzejem Krasińskim sędzią ziemskim Sochaczewskim , druga była za Maciejem Szpotem Duninem. Felicyana syn Jan podkomorzy Lwowski w roku 1616. Acta Terrestr. Leopol. Dziedzic na Rozdole :pierwszym związkiem skontraktował z Zofią Orzęcką , drugim z Snopkowską z której córka z Stanisławem Rzewuskim sędzią ziemskim Lwowskim dożywotnie zmówiona. Siostra tej Snopkowskiej żyła z Markiem Sobieskim wojweodą Lubelskim. Brat rodzony Jana podkomorzego kasztelan Lubaczowski pojął Żółkiewską rodzoną siostrę kanclerza i hetmana koronnego z której syn Jan starosta Marnawski w Litwie 1674. Pawła siostrzeńca Piotra Dunina Wolskiego wspomina – Łabieński in Episc. Płocen.
Przypisy Stupnicki:

na Rusi. J a n, podkomorzy Lwowski w roku 1616, dziedzic na Rozdole. M.


CZASZA - Kuropatnicki i Małachowski w dziełach swoich onych wyrażają, inni autorowie opuścili.
CZERNIOWSKI – 1552 (Wtg.).
CZUPA – v. CZUPPA, 1413 nb.; kowieński (Ur., Pp.).
Przypisy Stupnicki:

dóm Litewski, który na sejmie Horodelskim w roku 1413 ów herb przyjął.


CZURYŁŁO (ŁO) – od. GORAJSKI, 1560; Czuryłowo horodeński, urzędowski (Dł., Br., Pp.).

Z tej rodziny:

ANDRZEJ, 1510-28 kn. przemyski (Ur.).
CZURYŁO - Paprocki w swojej przemowie do Ogrodu z autorów niektórych luboć ich nie przywodzi . Alexandrowi Gorajskiemu pięciu synów przywłaszczywszy , przydaje , że jeden z nich był Jędrzej Cyryl , którego prosty gmin z Ruska Czuryłem nazwał i ztąd ta familia początek swój wzięła a ponieważ tenże – Paprocki o herbach –do drugiego syna Iwoni z Goraja sędziego Chełmskiego linią tego domu wywodzi , toćby trzeba mówić , że ten Alexander był synem Iwoni , który kwitnął za Kazimierza Wielkiego , jakoż Okolski pod herbem Bończa znajdziesz –tom I. Fol.65.

Jędrzeja Czuryła podkomorzego Przemysłskiego , którego córka Katarzyna zmówiona była z Henrykiem Fredrem z Nowosielca , koło roku Pańskiego 1476. Tak mi się tedy zda , że ten podkomorzy pierwszy na siebie wyniósł to imię Czuryłów , albo też był synem Jędrzeja pierwszego Cyrylla , o którym mówiłem z Paprockiego. W roku potem 1518 Jędrzej Czuryło z Stojańca kasztelan Przemysłski , podpisał list Zygmunta I dany miastu Krakowskiemu. Córka jego Anna z Stanisławem Maciejowskim kasztelanem Sendomierskim skoligowana. Z tego poznać , że się zdawna ten dom z Stojańca w Przemysłskiej ziemi pisał. Bliższych czasów to jest koło roku 1570. A bodaj nie syna kasztelana wspominają Marcina Czuryło godnego rotmistrza , gdy jego odwadze dzieła z Turkami i Wołochami , których pod hetmanem Mieleckim nie raz bił na głowę , nieśmiertelność głoszą. Jerzy Jazłowiecki hetman i wojewoda Ruski tę nieustraszoną serca jego szacując śmiałość , córkę mu swoją Annę małżeńską związał ligą , z której trzech synów było. Jerzy ten z Fredrowny jedną tylko córkę spłodził Maryannę Stanisławską kasztelanową Kamieniecką herbu Pilawa , ta z mężem swoim Michałem w kościele OO. Dominikanów w mieście Lwowskiem kaplicę Najsw. Matce kosztownie wystawiła.

Okolski in Russia Florida f. 75. Marcin łowczy Krakowski starosta Niepołomski z Firlejówny córki Jędrzeja kasztelana Radomskiego, dwie córki zostawił z temi domami spowinowacone; to jest Katarzynę z Mikołajem Jarmolińskim , Barbarę z Jędrzejem Stadnickim podczaszym Sanockim. Mikołaj stolnik Sanocki z Zofji Lanckorońskiej starościank Skalskiej , szczęśliwszy nad innych braci bo prócz czterech córek, Anny Dziedoszyckiej kasztelanowy Lubaczewskiej , Helżbiety Dzierzkowy kasztelanowy Rozpierskiej , Eufrozyny Ossolińskiej starościany Żytomierskiej , Zofji Kosakowskiej podsędkowy Bracławskiej a przedtem księżny Czetwertyńskiej, trzech synów odumarł. Z tych Jędrzej podczaszy Halicki wspomina go – Okolski in Russia Florida fol. 111 z Barbarą Charlęską, Mikołaj z Reginą Ligęzianką kasztelanką Żarnowiecką żyli bezpotomni. Stanisław zaś trzeci tych brat, duchowny sobie stan obrawszy, biskupem był Ortosieńskim suffraganem Łuckim po którym dobra Boguzyna, Czerczyk, Rudków, Sdiedliska i inne po siostrach tychże braci w cudze się domy dostały.

W r. 1512 Antoni (?)Czuryło ze Stojanic podpisał intercyzę Zygmunta I z Barbarą Zapolską. – Cod. Dipl. Vol. I fol. 120


Przypisy: P.E.SZ.

(ŁŁO) – 1782 pw. W Busku (Ur., Wtg.).
Przypisy Stupnicki:

Początek domu tego wyprowadza Paprocki od Cyrylla, syna jednego Aleksandra Gorajskiego, którego prosty lud z ruska Czuryłem przezwał. J ę d r z e j, podkomorzy Przemyski pierwszy przyjął to nazwisko za panowania Kazimierza W. M a r c i n, rotmistrz polski, wsławiwszy się pod Mieleckiem w wojnach z Turkami i Wołochami nadzwyczajną walecznością, zjednał sobie przychylność Jerzego Jazłowieckiego, hetmana i wojewody Ruskiego, który ceniąc przymioty rycerskie, dał mu swoją córkę Annę w małżeństwo w r. 1570.

Pobieranie 173.29 Kb.

1   2   3   4   5




©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna