Marek Chmielewski, prof dr hab. C. V. Informacja



Pobieranie 10.51 Kb.
Data07.05.2016
Rozmiar10.51 Kb.
Marek Chmielewski, prof. dr hab.

C.V. Informacja

Miejsce zatrudnienia i stanowisko:



      • 1965-1968, asystent, Katedra Chemii Organicznej PW,

      • Od 1969, doktorant, od 1972 pracownik Instytut Chemii Organicznej PAN

Wykształcenie i stopnie oraz tytuły naukowe

      • magister Politechnika Warszawska, Wydział Chemiczny, technologia
        organiczna, 1965

      • doktor Instytut Chemii Organicznej PAN, chemia organiczna, 1972

      • doktor hab. Instytut Chemii Organicznej PAN, chemia organiczna, 1981

      • profesor Instytut Chemii Organicznej PAN, chemia organiczna, 1991

      • czł. koresp. PAN 2002

Przebieg pracy zawodowej

      • 1965-1968 Wydział Chemiczny Politechniki Warszawskiej

      • 1969-1971 Studium doktoranckie Instytutu Chemii Organicznej PAN

      • 1972- obecnie Instytut Chemii Organicznej PAN

      • 1987-2004 Z-ca Dyrektora Instytutu

      • 2004-2010 Dyrektor Instytutu

      • 1994-2006 Z-ca Sekretarza (Przewodniczącego) Wydziału III PAN

      • 1994-2010 Czł. Zespołu Nagród Premiera, 2004-2006 Przewodniczący Zespołu

      • 2007-2010 Czł. Rady NCBiR

      • 2007-2010 Przewodniczący Rady Dyrektorów Placówek Naukowych PAN

      • 2011-2014 Wiceprezes PAN, kadencja 2011-2014

Staże zagraniczne:

      • 1973-1974 staż podoktorski, Purdue University, Indiana, USA (1 rok)

      • 1979-1981 staż naukowy, Uniwersytet Południowego Illinois, Carbondale,

Illinois, USA (15 m-cy)

      • 1988 wizytujący profesor, Purdue Uniwersity, Indiana, USA (3 m-ce)

      • 1990 wizytujący profesor, Purdue Uniwersity, Indiana, USA (4 m-ce)

      • 1992 wizytujący profesor, Uniwersytet Sevilli, Sevilla, Hiszpania (1 m)

Najważniejsze międzynarodowe i krajowe wyróżnienia wynikające z prowadzenia badań naukowych:

      • Nagroda PTChem dla młodych pracowników naukowych, 1973.

      • Nagroda Zespołowa Sekretarza Naukowego PAN 1972, 1980, 1987.

      • Nagroda Wydziału III PAN 1983.

      • Medal im. St. Konstaneckiego PTChem. 1994.

      • Nagroda im. M. Skłodowskiej Curie PAN 1998.

      • Stypendium JSPS (Japonia) 1999

      • Stypendium „Royal Society Journals Grant” Wielka Brytania 2003

      • Francusko-Polska Nagroda Francuskiego Towarzystwa Chemicznego 2009

Podsumowanie dorobku naukowego

      • łączna liczba publikacji - 250

      • liczba cytowań bez autocyt. – około 2200

      • liczba wypromowanych doktorów 22

Abstrakt referatu

Reakcja Kinugasy jest niezwykle atrakcyjną bezpośrednią metodą syntezy β-laktamów, która przebiega z tzw. pełną ekonomią atomową. Polega ona na katalizowanej solami miedzi Cu(I) kaskady cykloaddycja/przegrupowanie przebiegającej z udziałem terminalnych acetylenów i nitronów w obecności zasady. Pierwszy etap jest 1,3-dipolarną cykloaddycją nitronu do acetylenku miedziawego. Cykloaddukt ulega następnie przegrupowaniu z kontrakcją pierścienia pięcioczłonowego do czteroczłonowego. Protonowanie enolanu kończy sekwencję reakcji. Odkryta na początku lat siedemdziesiątych, przez ponad dwadzieścia lat nie była przedmiotem intensywnych badań. W latach dziewięćdziesiątych zwrócono na nią uwagę, ponieważ jest pokrewną do tzw. „clic reaction” azydków z terminalnymi acetylenami, którą lansował prof. B. Sharpless. Osiem lat temu podejmując pracę nad tą reakcją, pokazaliśmy, że reakcja przebiega nie tylko z diarylowemi nitronami i arylo-acetylenem. Zademonstrowaliśmy, że zarówno alifatyczne chiralne acetyleny jak i chiralne cykliczne nitrony oferują wysoką stereoselektywność reakcji umożliwiając syntezę wielu ważnych terapeutycznie związków β-laktamowych. Zaproponowaliśmy stereochemiczny przebieg reakcji, który wyjaśnia kierunek indukcji asymetrycznej. Posługując się reakcją Kinugasy opracowaliśmy formalną syntezę inhibitora cholesterolu „Ezetimibe”, atrakcyjną syntezę, naturalnego antybiotyku karbapenemowego – tienamycyny, podstawowego substratu w przemysłowej syntezie antybiotyków karbapenemowych i karbacefemowych tzw. „β-laktamu Kaneka”, a także formalną syntezę antybiotyku monobaktamowego „Carumonam”. Metody te są przedmiotem zgłoszeń patentowych i kilkunastu publikacji.




©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna