Materiały szkoleniowe drogerii natura


Leczenie trądziku pospolitego



Pobieranie 0.92 Mb.
Strona6/24
Data07.05.2016
Rozmiar0.92 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   24

Leczenie trądziku pospolitego.

Trądzik jest chorobą przewlekłą, leczenie jest trudne i długie. W dużym stopniu efekty leczenia zależne są od skrupulatnego wypełniania zaleceń lekarskich i współpracy pacjenta z wykwalifikowaną kosmetyczką. Pierwszym etapem leczenia musi być terapia wewnętrzna. Lekarz dermatolog decyduje o sposobie leczenia.



  • leczenie miejscowe - z zastosowaniem preparatów z kwasem witaminy A, preparaty z pochodną witaminy A, z nadtlenkiem benzoilu, z antybiotykami,
    z estrogenami,

  • leczenie wewnętrzne (ogólne) – antybiotyki, witamina PP, H, z grupy B, C, cynk, izotretinoina (kwas witaminy A),

  • leczenie hormonalne – zalecane, gdy stwierdza się zaburzenia wewnątrzwydzielnicze – polega na wyrównaniu stwierdzonych niedoborów hormonalnych szczególnie w trądziku dorosłych kobiet poprzez stosowanie środków antykoncepcyjnych zawierających estrogeny,

  • dieta jako uzupełnienie leczenia, gdyż zawartość tłuszczów w pożywieniu wpływa w pewnym stopniu na ilość lipidów na powierzchni skóry. Zalecana jest dieta bogata w białko i witaminy, a uboga w tłuszcze i węglowodany. Przeciwwskazane są ostre i słone potrawy, przyprawy, alkohol, czekolada, kakao, mocna kawa
    i herbata.
      1. Pielęgnacja cery trądzikowej.



Zasady pielęgnacji cery trądzikowej:

  • dokładne oczyszczanie skóry twarzy minimum 2 razy dziennie żelami lub mydłami przeciwbakteryjnymi (z zawartością siarki, cytryny, szałwi, itd.)
    o odczynie kwaśnym lub neutralnym, który hamuje rozwój flory bakteryjnej
    i zapobiega podrażnieniom; unikanie mydła zasadowego,

  • stosowanie do przemywania twarzy toników i płynów, które usuwają resztki środków oczyszczających, poprawiają kwasowość skóry, ściągają pory, działają łagodząco; zalecane są produkty z kwasami owocowymi, ekstraktami z oczaru wirginijskiego, tymianku, dziurawca, szałwi, siarką, kwasem salicylowym, alkoholem (10-15%),

  • stosowanie preparatów do pielęgnacji cery trądzikowej, które powinny mieć postać żelu lub lekkiej emulsji, łatwo się wchłaniać, nie zawierać komedogennych (zaskórnikotwórczych) ciał tłuszczowych, mieć właściwości nawilżające, kojące, bakteriobójcze,

  • stosowanie kremów ze składnikami o działaniu ściągającym, antyseptycznym, matującym – kaolin, talk, skrobia, związki cynku, witamina A,E,B6, kwas salicylowy, kwasy owocowe,

  • w przypadku trądziku zaskórnikowego, bez zmian ropnych oraz enzymatycznych, stosowanie peelingów drobnoziarnistych i enzymatycznych,

  • stosowanie masek ściągających zawierających sole glinu, wyciągi ziołowe, enzymy, kaolin, ziemię okrzemkową, związki cynku, drożdże, glinki lecznicze, algi,

  • stosowanie ziół w postaci naparów, płynów, maseczek, okładów – skrzyp polny, korzeń łopianu, mięta, kora dębu, dziurawiec zwyczajny, fiołek trójbarwny, jałowiec pospolity, krwawnik pospolity, len zwyczajny, nostrzyk żółty, ogórecznik lekarski, rumianek pospolity, szałwia lekarska,

  • stosowanie olejków eterycznych w postaci okładów, kąpieli, masaży (polecane są olejki: bergamotowy, cedrowy, cytrynowy, z drzewa herbacianego, eukaliptusowy, geraniowy, jaśminowy, jałowcowy, lawendowy, limetkowy, mandarynkowy, miętowy, z neroli, pomarańczowy, rozmarynowy, sosnowy),

  • stosowanie warzyw i owoców w postaci maseczek, naparów z liści, płynów, okładów – ogórek, pomidor, cytryna, dzika róża, jabłko, malina, pomarańcza, poziomka.

  • Na dzień należy stosować krem o działaniu matującym i antybakteryjnym, na noc krem antybakteryjny, regulujący pracę gruczołów łojowych.

  • Latem należy stosować kremy z filtrami UVA i UVB.

  • używanie odpowiednich kosmetyków do wykonywania makijażu przeznaczonego do stosowania przy cerze trądzikowej i tłustej, np.: (Antybakteryjny puder w kremie Eris, Antybakteryjny Make-up Soraya, Podkład Antybakteryjny Manhattan, Korektor antybakteryjny Soraya, Coverstick Clearface Manhattan)


W pielęgnacji cery trądzikowej należy unikać:

  • produktów z dużą zawartością alkoholu (powyżej 30%), wody kolońskiej
    i spirytusu salicylowego, które powodują odwodnienie, podrażnienie skóry, co znacznie przyspiesza wytwarzanie wydzieliny łojowej i pogarsza stan skóry,

  • preparatów kosmetycznych z dużą zawartością fazy tłuszczowej (powyżej 30% zawartości kremu) składników nasilających powstawanie zaskórników i krost np. olejów mineralnych, wazeliny, wosków i większości olejów roślinnych.

  • nadmiernego opalania się.

  • Rozdrapywania zaskórników i krostek.

  • dotykania bez potrzeby twarzy rękami

  • palenia tytoniu.


      1. TRĄDZIK RÓŻOWATY.




4.1. Przyczyny trądziku różowatego.





  • wzmożona czynność gruczołów łojowych (może występować także u osób z suchą cerą) – dotyczy najczęściej kobiet między 35 a 50 rokiem życia,

  • zaburzenia hormonalne- występowanie zmian lub ich nasilenie po środkach antykoncepcyjnych, zmienność nasilenia zmian w zależności od fazy cyklu miesiączkowego,

  • zaburzenia naczynioruchowe - prowadzące do trwałego rozszerzenia naczyń krwionośnych,

  • zakażenia drobnoustrojami o nazwie Demodex folliculorum – są to kolonie
    u ujścia mieszków włosowych,

  • miejscowe zakażenia bakteryjne,

  • zaburzenia żołądkowo-jelitowe – np. choroba wrzodowa, zapalenie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy.


4.2. Obraz kliniczny trądziku różowatego.


  • okres rumieniowy - zmiany rumieniowe z przemijającym zaczerwieniem skóry twarzy,

  • okres grudkowo-krostkowy - wykwity grudkowe, krostkowe,

  • okres przerostowy - przerost tkanki łącznej i gruczołów łojowych w obrębie skóry nosa – guzowatość nosa zwłaszcza u mężczyzn.




    1. Leczenie trądziku różowatego.

Leczenie trądziku różowatego może przebiegać w dwóch obszarach:



  • wewnętrzne - zastosowanie antybiotyków, leków przeciwmalarycznych – u osób
    z nadwrażliwością na światło słoneczne, pochodnych kwasu retinowego,

  • miejscowe (zewnętrzne) - zastosowanie kremu metronidazolowego oraz kortykosterydów zawarte w aerozolach.




    1. Pielęgnacja cery z trądzikiem różowatym.

  • prowadzenie higienicznego trybu życia,

  • dieta bogata w warzywa i owoce, które zawierają witaminę C uszczelniającą naczynia krwionośne,

  • stosowanie leków wzmacniających naczynia krwionośne zawierających m.in. witaminy z grupy B, rutynę i wyciąg z kasztanowca,

  • stosowanie preparatów kosmetycznych z filtrami ochronnymi i ekstraktami roślinnymi (np. kasztanowca, arniki górskiej, owoców cytrusowych i miłorzębu japońskiego),

  • spożywanie herbaty ze skrzypu polnego lub stosowanie jej jako kompresu na twarz (inne kompresy, które można stosować to: z kory dębowej i rumianku),

  • w przypadku cery suchej stosujemy łagodne środki zmywające, takie jak napary
    z kwiatu chabru, prawoślazu, rumianku oraz żele z chabru, przy cerze tłustej – stosuje się napary z szałwi, rumianku, łopianu oraz maść nagietkową zmieszaną pół na pół z maścią cynkową,

  • unikanie palenia tytoniu – nikotyna osłabia elastyczność naczyń krwionośnych,

  • unikanie stosowania parówek rozpulchniających, alkoholowych toników, ciepłych maseczek i maseczki miodowej,

  • ograniczenie spożywania używek takich jak: kawa, mocna herbata, alkohol, które powodują wzrost ciśnienia, co sprzyja pękaniu naczyń,

  • unikanie jedzenia gorących posiłków, zwłaszcza z ostrymi przyprawami, co również sprzyja pękaniu naczyń,

  • unikanie nadmiaru słońca, silnego wiatru, dużego mrozu, gwałtownych zmian temperatury,

  • ograniczenie wizyt w solarium i saunie,

  • stosowanie kąpieli letnich, a nie gorących.


4.5. Różnice między trądzikiem pospolitym a różowatym.



KRYTERIUM


TRĄDZIK POSPOLITY

TRĄDZIK RÓŻOWATY

Typ cery

Występuje na skórze tłustej

Występuje na skórze tłustej lub suchej

Okres występowania

Występuje najczęściej w okresie dojrzewania

Występuje u osób dojrzałych miedzy 30 a 50 rokiem życia

Płeć

Dotyczy obu płci, częściej mężczyzn

Dotyczy obu płci, częściej kobiet

Obszar występowania

Obejmuje skórę twarzy, pleców, klatki piersiowej

Obejmuje tylko skórę twarzy

Typy zmian

Nie występują rumienienie, zaczerwienienie, nie ma siateczki rozszerzonych naczyń krwionośnych

Występuje rumienienie, zaczerwienienie, występują tzw. teleangiektazje

Wpływ słońca

Można wystawić skórę na działanie słońca

Nie można wystawiać skóry na działanie słońca

Używki

Mają negatywne działanie, nasilają zmiany

Mają negatywne działanie, nasilają zmiany

Tabletki antykoncepcyjne

Mają działanie lecznicze, np. Diane 35

Mają wpływ niekorzystny, nasilają objawy




  1. SKÓRA DOJRZAŁA.

5.1. Charakterystyka skóry dojrzałej.

W zwyczajowo stosowanym podziale na typy cery, skóra dojrzała najczęściej nie występuje ponieważ klasyczny podział pielęgnacyjny różnicuje skórę ze względu na jej rodzaj, a nie wiek. Skóra dojrzała może być sucha lub mieszana. Pojawia się pomiędzy 30 a 40 rokiem życia.


Cechy skóry dojrzałej:

  • ścienienie naskórka, jego suchość i chropowatość naskórka,

  • utrata elastyczności i jędrności,

  • mniejsze ukrwienie i dotlenienie,

  • pojawiają się widoczne zmarszczki, rozszerzone naczynka krwionośne, przebarwienia.



5.2. Pielęgnacja skóry dojrzałej.



W pielęgnacji skóry dojrzałej należy unikać:

  • nadmiaru promieni UV,

  • czynników działających agresywnie – mydła, wody chlorowanej,
    nie sprawdzonych preparatów kosmetycznych, środków przeciwtrądzikowych dla skór przetłuszczających się, długotrwałego opalania w solarium i na słońcu, wiatru, mrozu, suchych i zadymionych pomieszczeń, ziarnistych peelingów, wód w areozolach.


W pielęgnacji skóry dojrzałej zaleca się:

  • do oczyszczania zaleca się stosowanie mydeł syntetycznych, wzbogaconych
    w dodatki natłuszczające skórę, mydeł przetłuszczonych, glicerynowych oraz wzbogaconych kremem pielęgnacyjnym, które odtłuszczają skórę w mniejszym stopniu niż tradycyjne mydła toaletowe, używanie mleczka i toniku bezalkoholowego,

  • zabiegi nawilżające, odżywcze,

  • ochronę przed działaniem środowiska zewnętrznego – stosowanie preparatów
    z filtrami, witaminami E i C,

  • stosowanie preparatów łagodzących zmiany, działających przeciwstresowo, poprawiających spoistość, jędrność i napięcie skóry, preparatów przeciwzmarszczkowych i liftingujących,

  • stosowanie preparatów działających na zasadzie kuracji szokowej – serum, doustne podawanie witamin i mikroelementów; głębokie nawilżanie i odżywianie (hydrolizaty protein, mukopolisacharydy – kwas hialuronowy, liposomy, NMF, kwasy owocowe, witaminy, substancje biologicznie czynne – ASC III), ochrona przed UV,

  • ochronę skóry kremami ochronnymi w zimie i kremami z filtrami w lecie (najlepiej z blokerami – SPF 30),

  • wskazany jest klimat wilgotny (deszcze, mgła),

  • stosowanie maseczek odżywczych, regenerujących, nawilżających, wygładzających.

  • dodatkowo kilka razy w roku najlepiej wczesną wiosną lub jesienią przeprowadzić kurację przy użyciu serum lub koncentratów w postaci kapsułek lub ampułek, czyli substancji silnie odżywiających i naciągających skórę. Serum powinno zawierać substancje ujędrniające (wyciągi roślinne, białko zbóż), ceramidy – chroniące skórę przed utratą wody, koenzym Q10 – pobudzający przemianę materii w komórkach, witaminę A – zapewniającą skórze szybką regenerację, witaminę E – chroniącą ją przed wolnymi rodnikami i witaminę C – rozjaśniającą cerę. Długość kuracji wyznacza ich liczba w opakowaniu (może to być od 7 do 30 dni). W zależności od rodzaju zmian na skórze serum można stosować nawet cały rok. Ostrożność muszą zachować osoby z cerą wrażliwą lub rozszerzonymi naczyniami krwionośnymi, gdyż u nich te preparaty mogą wywołać niepożądane reakcje skóry i doprowadzić do pogorszenia jej stanu.

  • oprócz stosowania preparatów kosmetycznych zaleca się gimnastykę mięśni twarzy oraz dietę bogatą w witaminy i mikroelementy (A, E, C, B5, B6, cynk, selen), relaks na świeżym powietrzu, unikanie stresu.


      1. SKÓRA STARCZA.




6.1. Charakterystyka skóry starczej.



Cechy skóry starczej:

  • ścienienie naskórka,

  • żółtawa lub różowa barwa skóry,

  • suchość i chropowatość naskórka,

  • utrata elastyczności, jędrności, rysy stają się wyraziste, a kontur twarzy nabiera ostrości,

  • pojawiają się zmarszczki, rozszerzone naczynka krwionośne, przebarwienia,

  • skóra starcza może być następstwem zarówno cery tłustej jak i suchej czy mieszanej. Jeżeli jest następstwem cery suchej to pojawia się tym wcześniej, im gorzej jest pielęgnowana w wieku młodym i dojrzałym. Skóra starcza, która jest następstwem cery tłustej, ma barwę szarożółtą, pokryta jest siecią licznych zmarszczek, bruzd, zarówno w środkowych partiach (nos, czoło, broda), jak i bocznych (szczególnie okolice skroniowe, przy zewnętrznych kącikach oczu) oraz rozszerzonymi ujściami gruczołów łojowych, w których tkwią liczne zaskórniki.
    U osób starszych z cerą mieszaną tylko środkowe partie twarzy są świecące i pokryte zaskórnikami.


Zmiany zachodzące w skórze wraz z wiekiem:

  • Zmiany zachodzące w komórkach skóry w procesie starzenia się: częściowy zanik komórek czynnych, przerost tkanki łącznej, nagromadzenie złogów w komórkach i substancji międzykomórkowej, osłabienie tempa odnowy komórek, słabsze odżywianie tkanek przez naczynia krwionośne.

  • Zmiany zachodzące w naskórku w procesie starzenia się: warstwa podstawna wytwarza mniej komórek, warstwa kolczysta i ziarnista stają się cieńsze, warstwa rogowa może wykazywać tendencję przerastania (wolniejsze oddzielanie się martwych komórek), zmniejsza się przepuszczalność i spoistość warstwy rogowej, zmniejsza się ilość melaniny, natomiast w miejscach narażonych na nasłonecznianie jej ilość może się zwiększać, mogą powstawać przebarwienia i odbarwienia; zmniejsza się zdolność wiązania wody (mniejszy płaszcz lipidowy), występuje suchość skóry.

  • Zmiany zachodzące w skórze właściwej w procesie starzenia się: uszkodzenie procesu wytwarzania naturalnego czynnika nawilżającego NMF; zmniejszenie ilości fibroplastów produkujących kolagen i elastynę, włókna kolagenowe stają się cieńsze, spłaszczone, wykazują nieprawidłowy układ, aż do powstania bezkształtnej masy; włókna sprężyste są mniej liczne, a nawet występuje zanik z brodawkach skórnych, co w konsekwencji daje spłaszczenie warstwy brodawkowej i wygładzenie granicy skórno-naskórkowej; naczynia włosowate są mniej liczne, światło szersze, ścianki naczyń grubsze, mniej elastyczne; zmniejszona zdolność naczynioruchowa, co daje w konsekwencji gorszą regulację ciepłoty tkanek; zmniejszenie ilości lipidów, kwasu hialuronowego; trwałe rozszerzenie naczyń – czyli teleangiektazja; stopniowy zanik lub zmniejszenie aktywności gruczołów potowych (szczególnie u kobiet); zmniejszenie aktywności lub znaczne powiększenie gruczołów łojowych (szczególnie u kobiet); występowanie zaskórników starczych na powiekach i wokół oczu (szczególnie u mężczyzn); przerzedzenie i ścienienie włosów na głowie (tzw. łysienie starcze) oraz ich siwienie (utrata barwnika); paznokcie tracą połysk, występuje bruzdowanie podłużne i zgrubienie płytki; występuje nadmierne owłosienie (u kobiet na twarzy, u mężczyzn w uszach i nosie); występowanie zmarszczek w obrębie twarzy, szyi i karku; występowanie bruzd i głębokich fałd – przyczyną jest zmniejszenie tkanki tłuszczowej; występują schorzenia skóry starczej: świąd starczy, zapalenie łojotokowe skóry, owrzodzenie podudzi, atopowe zapalenie skóry, półpasiec; występują znamiona starcze: plamy soczewicowate, naczyniaki starcze, włókniaki nitkowate, brodawki łojotokowe (starcze), zaskórniki starcze, plamica starcza.

  • Zmiany zachodzące w tkance podskórnej w procesie starzenia się: tkanka tłuszczowa podskórna może zanikać, ale jest to cecha zaznaczająca się bardzo indywidualnie.

  • Zmarszczki:

1. przyczyny powstawania zmarszczek:

    • zmniejszenie płaszcza lipidowego i nawodnienia skóry,

    • zwyrodnienie i zanik włókien sprężystych warstwy brodawkowej,

    • zmiana struktury włókien kolagenowych,

    • mimika twarzy – kolejność i miejsce występowania zmarszczek: zewnętrzny kąt oka („kurze łapki”), fałd nosowo-policzkowy, czoło („lwie zmarszczki”), szyja (poziome) związane z jej budową, wpływają na nie ciągłe ruchy głowy, nieprawidłowe ułożenie w czasie snu, złe nawyki.

2. rodzaje zmarszczek:

    • płodowe – na szyi, występują od urodzenia i nie mamy na nie wpływu,

    • mimiczne – powstają pod wpływem ruchów mięśni twarzy w 4 etapach: cienkie kreski – po rozluźnieniu zanikają, bardzo wyraźne kreski – po rozluźnieniu zanikają, bardzo wyraźne głębsze kreski – po rozluźnieniu zupełnie nie ustępują, silnie zaznaczone kreski – po rozluźnieniu nadal są widoczne,

    • suche – powstają w wyniku wysuszenia warstwy rogowej naskórka, jako jedyne można je usunąć za pomocą preparatów kosmetycznych i metod dających długotrwałe efekty,

    • starcze – powstają na skutek zmian w obrębie włókien łącznotkankowych.



6.2. Pielęgnacja skóry starczej.

Skórę starczą pielęgnujemy podobnie jak cerę dojrzałą. Należy unikać czynników, które przyspieszają proces starzenia się skóry. Utrzymanie cery w dobrym stanie jak najdłużej wspomaga systematyczna regeneracja i stymulowanie procesów odnowy naskórka.


Czynniki przyspieszające proces starzenia się skóry:

    • niehigieniczny tryb życia (przebywanie w zadymionych pomieszczeniach, nieaktywny tryb życia, za mało snu),

    • nieodpowiednie odżywianie (nadmiar tłuszczów zwierzęcych, niedostatek witamin i składników mineralnych),

    • choroby wyniszczające,

    • palenie tytoniu - nikotyna niszczy witaminę C, która jest niezbędna do prawidłowej budowy kolagenu, zachowania elastyczności ścian naczyń krwionośnych i jest antyutleniaczem – z czasem skóra nabiera szarożółtawego koloru na skutek niedotlenienia,

    • nadużywanie alkoholu - niszczy witaminę B1 niezbędną do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego, zakłóca przemianę materii, powoduje rozszerzanie naczyń krwionośnych, utratę elastyczności skóry i mięśni,

    • zanieczyszczenie środowiska (powstają wolne rodniki niszczące struktury białkowe),

    • czynniki atmosferyczne - mróz, upał, wiatr, nadmierne nasłonecznienie – wyzwala wolne rodniki, które niszczą struktury białek strukturalnych w skórze właściwej.


Czynniki opóźniające proces starzenia się skóry:

    • zapobieganie - zabiegi nawilżające, odżywcze, ochrona przed działaniem środowiska zewnętrznego – preparaty z filtrami, witaminami E i C, stosowanie substancji działających nawilżająco, dotleniająco i odżywczo (NMF, kwasy owocowe, kwas hialuronowy, witamin, liposomy, ASC III)

    • regeneracja - czyli usuwanie drobnych uszkodzeń typu zaczerwienienie skóry, delikatne zmarszczki oraz przeciwdziałanie zwiotczeniu skóry poprzez stosowanie preparatów łagodzących zmiany, przeciwzmarszczkowych i liftingujących

    • stymulacja - czyli pobudzenie zakłóconych procesów fizjologicznych, poprzez stosowanie preparatów działających na zasadzie kuracji szokowej – serum, doustne podawanie witamin i mikroelementów; głębokie nawilżanie i odżywianie, ochrona przed UV,

    • stosowanie filtrów ochronnych,

    • właściwa pielęgnacja – higieniczny tryb życia, sporty na świeżym powietrzu, spacery, unikanie stresów, odpowiednia ilość snu.



  1. CERA ATROFICZNA.

Atrofia to zanik skóry występujący w różnych chorobach skórnych. Dotyczyć może zarówno osób starszych, jak młodych (często używa się w tym przypadku określenia cera zniszczona, czyli zaniedbana nie przez choroby czy starzenie się, ale nadmiar promieni UV, dym papierosowy lub używki).



7.1. Przyczyny powstawania cery atroficznej:


    • fizjologicznie związana jest z procesem starzenia się – najczęściej występuje o osób starszych,

    • nadmiar promieni UV (szczególnie solarium – dużo UVA odpowiedzialnego za starzenie się skóry),

    • palenie tytoniu, nadmiar używek – cera zniszczona,

    • choroby skórne – np. cera potrądzikowa,

    • ubytki uzębienia – zapadłe policzki,

    • zmiany hormonalne w okresie menopauzy – owal twarzy staje się nieregularny, opadają policzki, widoczne zmarszczki pojawiają się na czole, nasadzie nosa, szyi, dekolcie,

    • zanieczyszczenia środowiska, stres.


7.2. Charakterystyka cery atroficznej.
Cechy skóry atroficznej:

    • jest cienka, szara, zmęczona, ma liczne przebarwienia (szczególnie po częstych wizytach w solarium), rozszerzone naczynka krwionośne, zmarszczki suche, starcze,

    • utrata rozciągliwości,

    • regres tkanki tłuszczowej,

    • zanik przydatków skóry,

    • zwyrodnienie tkanki łącznej, kolagenu, elastyny,

    • zanik plamisty – grudki rumieniowe, obrzęki, które doprowadzają do miejscowego zaniku i zwiotczenia skóry,

    • zanik rogowy – jego przyczyną są zmiany spowodowane nadmiernym rogowaceniem mieszkowym, zanik jest wynikiem ucisku, wywieranego przez masy rogowe, zalegające w ujściach mieszków włosowych, objawem klinicznym są drobne zaniki kropkowate i bruzdowate, przedzielone beleczkami, skóra ma wygląd siateczki, może występować na policzkach, skroniach i podbródku, dotyczy głównie dzieci przed okresem dojrzewania.



      1. Pielęgnacja cery atroficznej.

Pielęgnacja cery atroficznej powinna rozpocząć się od rozpoznania przyczyn zniszczenia skóry – wypytanie klienta o sposób odżywiania, przebyte choroby, leki zażywane przez osobę, jego tryb życia, częstotliwość korzystania z promieni słonecznych. Zaleca się tak jak przypadku cery dojrzałej i starczej stosowanie preparatów działających na zasadzie kuracji szokowej – serum, doustne podawanie witamin i mikroelementów; głębokie nawilżanie


i odżywianie, ochrona przed UV.
Oprócz stosowania preparatów kosmetycznych wskazane jest:

    • ochrona skóry kremami ochronnymi w zimie i kremami z filtrami
      w lecie (najlepiej z blokerami – SPF 30),

    • stosowanie maseczek odżywczych, regenerujących, nawilżających, wygładzających,

    • relaks na świeżym powietrzu,

    • gimnastykę mięśni twarzy,

    • dietę bogatą w witaminy i mikroelementy,

    • unikanie stresu.

8. NAJCZĘŚCIEJ ZADAWANE PYTANIA ZWIĄZANE Z PIELĘGNACJĄ TWARZY




1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   24


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna