May 6 /05 /2013 Czy masz serce, które zna Jehowę? (6-12 maja)



Pobieranie 61.74 Kb.
Data06.05.2016
Rozmiar61.74 Kb.

tygodni od: May 6 /05 /2013

Czy masz serce, które zna Jehowę? (6-12 maja)

(Jeremiasza 24:7)

„I dam im serce, by mnie poznali, że ja jestem Jehowa; i będą moim ludem, a ja będę ich Bogiem, bo wrócą do mnie całym swym sercem.”



(Nahuma 3:12)

„Wszystkie twe warownie są jak drzewa figowe z pierwszymi dojrzałymi owocami, które — gdy się nimi potrząśnie — wpadną do ust jedzącego.”



(Łukasza 13:6-9)

„I opowiedział im jeszcze następujący przykład: „Pewien człowiek miał w swej winnicy zasadzone drzewo figowe i przyszedł szukać na nim owocu, ale żadnego nie znalazł. 7 Wtedy rzekł do winogrodnika: ‚Oto już od trzech lat przychodzę szukać owocu na tym drzewie figowym, lecz ani jednego nie znalazłem. Zetnij je! Po cóż miałoby na darmo zajmować ziemię?’ 8 On, odpowiadając, rzekł do niego: ‚Panie, zostaw je jeszcze na ten rok, aż je okopię i obłożę gnojem; 9 i jeśli w przyszłości wyda owoc, to dobrze, jeśli zaś nie, to je zetniesz’”.”



(Jeremiasza 24:1-3)

„I Jehowa mi pokazał, a oto dwa kosze fig postawione przed świątynią Jehowy, gdy już Nebukadreccar, król Babilonu, poprowadził z Jerozolimy na wygnanie Jechoniasza, syna Jehojakima, króla Judy, oraz książąt judzkich i rzemieślników, i budowniczych wałów obronnych, by ich sprowadzić do Babilonu. 2 W jednym koszu były bardzo dobre figi, jak wczesne figi, a w drugim koszu były bardzo złe figi, tak iż nie dało się ich jeść, bo były złe. 3 I Jehowa przemówił do mnie: „Co widzisz, Jeremiaszu?” Rzekłem więc: „Figi, dobre figi, które są bardzo dobre, i złe, które są bardzo złe, tak iż nie da się ich jeść, bo są złe”.”



(Jeremiasza 24:8-10)

„„‚A jak się postępuje ze złymi figami, których nie da się jeść, bo są złe, zaiste, to rzekł Jehowa: „Tak dam Sedekiasza, króla Judy, i jego książąt, i ostatek Jerozolimy, który pozostaje w tej ziemi, oraz tych, którzy mieszkają w ziemi egipskiej — 9 wydam ich na drżenie, na nieszczęście, we wszystkich królestwach ziemi, na hańbę i przysłowie, na urągowisko i przekleństwo, we wszystkich miejscach, do których ich rozproszę. 10 I będę posyłał przeciwko nim miecz, klęskę głodu i zarazę, dopóki nie wyginą z ziemi, którą dałem im oraz ich praojcom”’”.”



(Jeremiasza 25:11, 12)

„I cała ta ziemia stanie się miejscem spustoszonym, dziwowiskiem, a narody te będą musiały służyć królowi Babilonu przez siedemdziesiąt lat”’. 12 „‚A gdy się dopełni siedemdziesiąt lat, rozliczę się za przewinienie z królem Babilonu i z owym narodem — brzmi wypowiedź Jehowy — z ziemią Chaldejczyków, i uczynię z niej bezludne pustkowia po czas niezmierzony.”



(Jeremiasza 29:10)

„„Tak bowiem rzekł Jehowa: ‚Gdy się dopełni siedemdziesiąt lat w Babilonie, zwrócę na was uwagę i potwierdzę wobec was swoje dobre słowo, sprowadzając was z powrotem na to miejsce’.”



(Jeremiasza 24:7)

„I dam im serce, by mnie poznali, że ja jestem Jehowa; i będą moim ludem, a ja będę ich Bogiem, bo wrócą do mnie całym swym sercem.”



(Mateusza 28:19, 20)

„Idźcie więc i czyńcie uczniów z ludzi ze wszystkich narodów, chrzcząc ich w imię Ojca i Syna, i ducha świętego, 20 ucząc ich przestrzegać wszystkiego, co wam nakazałem. A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do zakończenia systemu rzeczy”.”



(Dzieje 3:19)

„„Dlatego okażcie skruchę i nawróćcie się, by zostały zmazane wasze grzechy, żeby od osoby Jehowy nadeszły pory orzeźwienia”



(Jeremiasza 1:15, 16)

„Bo ‚oto ja wzywam wszystkie rodziny królestw północy’ — brzmi wypowiedź Jehowy; ‚i przybędą, i każdy z nich umieści swój tron u wejścia do bram Jerozolimy i naprzeciw wszystkich jej murów dookoła, i naprzeciw wszystkich miast Judy. 16 I zapowiem im swe sądy nad całą ich niegodziwością, jako że mnie opuścili i sprawiają, iż wznosi się dym ofiarny dla innych bogów, i kłaniają się dziełom swoich rąk’.”



(Wyjścia 19:3-8)

„Mojżesz zaś udał się do prawdziwego Boga, a Jehowa zaczął do niego wołać z owej góry, mówiąc: „To masz powiedzieć domowi Jakuba i oznajmić synom Izraela: 4 ‚Sami widzieliście, co uczyniłem Egipcjanom, żeby was nieść na orlich skrzydłach i przynieść was do siebie. 5 Jeśli więc będziecie bezwzględnie posłuszni memu głosowi i naprawdę będziecie zachowywać moje przymierze, to staniecie się moją szczególną własnością spośród wszystkich ludów, gdyż do mnie należy cała ziemia. 6 A wy sami staniecie się dla mnie królestwem kapłanów i narodem świętym’. Oto słowa, które masz powiedzieć synom Izraela”. 7 Mojżesz więc przyszedł i wezwawszy starszych ludu, przedłożył im wszystkie te słowa, które Jehowa mu nakazał. 8 Potem cały lud jednogłośnie odpowiedział, mówiąc: „Wszystko, co rzekł Jehowa, jesteśmy gotowi czynić”. Mojżesz natychmiast zaniósł Jehowie słowa ludu.”



(Jeremiasza 3:22)

„„Wróćcie, odszczepieńczy synowie. Uzdrowię wasze odszczepieństwo”. „Oto jesteśmy! Przyszliśmy do ciebie, bo ty, Jehowo, jesteś naszym Bogiem.”



(Jeremiasza 17:9, 10)

„„Serce jest zdradliwsze niż wszystko inne i nieobliczalne. Któż może je poznać? 10 Ja, Jehowa, badam serce, sprawdzam nerki, by każdemu oddać według jego dróg, według owocu jego postępków.”



(Jeremiasza 9:25, 26)

„„Oto nadchodzą dni — brzmi wypowiedź Jehowy — gdy dokonam rozrachunku z każdym obrzezanym, który jednak jest w stanie nieobrzezania, 26 z Egiptem i z Judą, i z Edomem, i z synami Ammona, i z Moabem, i z wszystkimi, którzy mają przystrzyżone włosy na skroniach, a mieszkają na pustkowiu; bo wszystkie narody są nieobrzezane i cały dom Izraela ma nieobrzezane serce”.”



(Marka 7:20-23)

„Ponadto powiedział: „Co z człowieka wychodzi, właśnie to kala człowieka; 21 bo z wnętrza, z serca ludzi, wychodzą szkodliwe rozważania: rozpusty, złodziejstwa, morderstwa, 22 cudzołóstwa, pożądania, niegodziwości, podstęp, rozpasanie, zawistne oko, bluźnierstwo, wyniosłość, brak rozsądku. 23 Wszystkie te niegodziwe rzeczy wychodzą z wnętrza i kalają człowieka”.”



(Jeremiasza 5:23, 24)

„Ale lud ten ma serce uparte i buntownicze; zboczyli i idą swoją drogą. 24 Lecz nie powiedzieli w swym sercu: „Bójmy się teraz Jehowy, naszego Boga, Tego, który we właściwym czasie daje ulewę i deszcz jesienny, i deszcz wiosenny, Tego, który dla nas strzeże ustalonych tygodni żniwa”.”



(Jeremiasza 7:24-26)

„Ale oni nie słuchali ani nie nakłonili swego ucha, lecz zaczęli chodzić według rad i uporu swego złego serca, tak iż obrócili się do tyłu, a nie do przodu, 25 od dnia, gdy wasi praojcowie wyszli z ziemi egipskiej, aż po dziś dzień; i do was posyłałem wszystkich swoich sług, proroków, co dzień wcześnie wstając i posyłając ich. 26 Ale oni mnie nie słuchali i nie nakłonili swego ucha, lecz usztywniali swój kark. Postępowali gorzej niż ich praojcowie!”



(Jeremiasza 4:4)

„Obrzezajcie się dla Jehowy i usuńcie napletki swych serc, mężowie judzcy i mieszkańcy Jerozolimy; żeby moja złość nie buchnęła jak ogień, tak iż by płonęła, a nikt by nie gasił, z powodu niegodziwości waszych postępków”.”



(Jeremiasza 18:11, 12)

„„A teraz powiedz, proszę, mężom judzkim i mieszkańcom Jerozolimy: ‚Tak rzekł Jehowa: „Oto ja przygotowuję wam nieszczęście i obmyślam przeciwko wam zamysł. Zawróćcie, proszę, każdy ze swej złej drogi i sprawcie, by wasze drogi i wasze postępki były dobre”’”. 12 Lecz oni powiedzieli: „Nic z tego! Będziemy bowiem chodzić według własnych myśli i postępować każdy w uporze swego złego serca”.”



(Powtórzonego Prawa 10:16)

„Obrzezajcie napletek swych serc i już nie zatwardzajcie swych karków.”



(Powtórzonego Prawa 30:6)

„I Jehowa, twój Bóg, będzie musiał obrzezać twoje serce oraz serce twego potomstwa, żebyś miłował Jehowę, swego Boga, całym swym sercem i całą swą duszą — ze względu na twoje życie.”



(Dzieje 7:51)

„„Ludzie zawzięci, mający nieobrzezane serca i uszy, wy się zawsze sprzeciwiacie duchowi świętemu; jak czynili wasi praojcowie, tak i wy czynicie.”



(Psalm 17:3)

„Zbadałeś moje serce, nocą dokonałeś przeglądu, oczyściłeś mnie; stwierdzisz, że nic nie knułem. Usta moje nie dopuszczą się występku.”



(Psalm 139:23, 24)

„Przebadaj mnie na wskroś, Boże, i poznaj moje serce. Zbadaj mnie i poznaj niepokojące mnie myśli, 24 i zobacz, czy jest u mnie jakaś droga bolesna, a prowadź mnie drogą czasu niezmierzonego.”



(Jeremiasza 20:12)

„Lecz ty, Jehowo Zastępów, badasz prawego; widzisz nerki i serce. Obym ujrzał twoją pomstę na nich, bo tobie wyjawiłem moją sprawę sądową.”



(Psalm 11:5)

„Jehowa bada i prawego, i niegodziwca, a miłującego przemoc dusza jego nienawidzi.”



(Jeremiasza 4:4)

„Obrzezajcie się dla Jehowy i usuńcie napletki swych serc, mężowie judzcy i mieszkańcy Jerozolimy; żeby moja złość nie buchnęła jak ogień, tak iż by płonęła, a nikt by nie gasił, z powodu niegodziwości waszych postępków”.”



(Mateusza 15:19)

„Na przykład z serca pochodzą niegodziwe rozważania, morderstwa, cudzołóstwa, rozpusty, złodziejstwa, fałszywe świadectwa, bluźnierstwa.”



(Mateusza 5:27, 28)

„„Słyszeliście, że powiedziano: ‚Nie wolno ci cudzołożyć’. 28 Ale ja wam mówię, że każdy, kto się wpatruje w kobietę, aby do niej zapałać namiętnością, już popełnił z nią cudzołóstwo w swym sercu.”



(Kapłańska 19:17)

„„‚Nie wolno ci w swym sercu nienawidzić swego brata. Masz zdecydowanie upominać swego towarzysza, abyś razem z nim nie ponosił grzechu.”



(Mateusza 5:21, 22)

„„Słyszeliście, że tym w czasach starożytnych powiedziano: ‚Nie wolno ci mordować; a kto popełni morderstwo, będzie odpowiadał przed sądem’. 22 Ja jednak wam mówię, że każdy, kto trwa w srogim gniewie na swego brata, będzie odpowiadał przed sądem; a kto by skierował do swego brata niegodne wymówienia słowo pogardy, będzie odpowiadał przed Sądem Najwyższym; kto zaś powie: ‚Podły głupcze!’, będzie podlegał ognistej Gehennie.”



(2 Tymoteusza 3:1)

„A to wiedz, iż w dniach ostatnich nastaną krytyczne czasy trudne do zniesienia.”



(2 Tymoteusza 3:3)

„wyzuci z naturalnego uczucia, nieskłonni do jakiejkolwiek ugody, oszczercy, nie panujący nad sobą, zajadli, nie miłujący dobroci,”



(Rodzaju 34:13)

„A synowie Jakuba zaczęli odpowiadać Szechemowi i Chamorowi, jego ojcu, używając podstępu, oraz tak mówić, gdyż skalał on Dinę, ich siostrę.”



(Rodzaju 34:25-30)

„Jednakże trzeciego dnia, gdy oni cierpieli ból, dwaj synowie Jakuba, Symeon i Lewi, bracia Diny, wzięli obaj swe miecze i nie budząc podejrzeń, poszli do miasta, i wybili wszystkich mężczyzn. 26 I Chamora oraz Szechema, jego syna, zabili ostrzem miecza. Potem zabrali Dinę z domu Szechema i odeszli. 27 Inni synowie Jakuba napadli śmiertelnie rannych i zaczęli grabić miasto, gdyż skalano ich siostrę. 28 Zabrali ich trzody i ich stada oraz ich osły, a także to, co było w mieście, i to, co było w polu. 29 A wszystkie ich środki utrzymania oraz wszystkie ich małe dzieci, jak również ich żony wzięli do niewoli, tak iż zagrabili wszystko, co było w domach. 30 Wtedy Jakub powiedział do Symeona i do Lewiego: „Sprowadziliście na mnie klątwę, czyniąc mnie wstrętnym odorem dla mieszkańców tej ziemi, dla Kananejczyków i Peryzzytów; a przecież ja jestem mały pod względem liczebnym, oni zaś na pewno się zbiorą przeciwko mnie i na mnie napadną, i niechybnie zostanę unicestwiony, ja i mój dom”.”



(2 Samuela 13:1-30)

„Oto, co się stało po tym wszystkim: Absalom, syn Dawida, miał piękną siostrę imieniem Tamar i zakochał się w niej Amnon, syn Dawida. 2 Amnon tak się tym dręczył, że zachorował z powodu Tamar, swojej siostry, gdyż była dziewicą, i w oczach Amnona było rzeczą trudną cokolwiek z nią uczynić. 3 A miał Amnon towarzysza imieniem Jehonadab, syna Szymei, brata Dawida; Jehonadab zaś był mężem bardzo mądrym. 4 Ten więc rzekł do niego: „Dlaczego, synu króla, jesteś każdego ranka taki przygnębiony? Czy mi nie powiesz?” Wtedy Amnon mu odpowiedział: „Zakochałem się w Tamar, siostrze Absaloma, mego brata”. 5 Jehonadab odrzekł mu: „Połóż się w swoim łóżku i udawaj chorego. Twój ojciec na pewno przyjdzie, by się z tobą zobaczyć, a ty mu powiesz: ‚Proszę, niech przyjdzie Tamar, moja siostra, i mnie, choremu, da chleba i niech przygotuje chleb pocieszenia na moich oczach, żebym to widział, a zjem z jej ręki’”. 6 Toteż Amnon położył się i udawał chorego, a król przyszedł, by się z nim zobaczyć. Wtedy Amnon powiedział królowi: „Proszę, niech przyjdzie Tamar, moja siostra, i na moich oczach upiecze dwa placki w kształcie serca, żebym jako chory mógł jeść chleb z jej ręki”. 7 Wówczas Dawid posłał do Tamar do domu, mówiąc: „Idź, proszę, do domu Amnona, twego brata, i przygotuj mu chleb pocieszenia”. 8 Tamar poszła więc do domu Amnona, swego brata, podczas gdy on leżał. Potem wzięła ciasto i je zagniotła, i na jego oczach przygotowała placki, i upiekła placki w kształcie serca. 9 W końcu wzięła głęboką patelnię i opróżniła ją przed nim, ale Amnon nie chciał jeść i powiedział: „Niech wszyscy ode mnie wyjdą!” Wtedy wszyscy od niego wyszli. 10 Potem Amnon rzekł do Tamar: „Przynieś chleb pocieszenia do wewnętrznej komnaty, żebym jako chory mógł przyjąć go z twojej ręki”. Tamar wzięła więc placki w kształcie serca, które przygotowała, i przyniosła je Amnonowi, swemu bratu, do wewnętrznej komnaty. 11 Gdy podeszła do niego, żeby jadł, on od razu chwycił ją i rzekł do niej: „Chodź, połóż się ze mną, moja siostro”. 12 Lecz ona mu powiedziała: „Nie, mój bracie! Nie upokarzaj mnie; bo tak się nie postępuje w Izraelu. Nie dopuszczaj się tego bezeceństwa. 13 A ja — gdzież podzieję moją hańbę? Ty zaś staniesz się podobny do jednego z nierozumnych mężczyzn w Izraelu. Proszę cię, porozmawiaj z królem; bo on ci mnie nie odmówi”. 14 Ten jednak nie chciał słuchać jej głosu, lecz przemógł ją i upokorzył, i położył się z nią. 15 I znienawidził ją Amnon bardzo wielką nienawiścią, gdyż nienawiść, którą ją znienawidził, była większa od miłości, którą ją przedtem miłował, tak iż Amnon powiedział do niej: „Wstań, odejdź!” 16 Rzekła mu na to: „Nie, mój bracie; bo ta niegodziwość, że mnie odsyłasz, jest większa niż tamta, której się wobec mnie dopuściłeś!” Ale on nie chciał jej słuchać. 17 Wówczas zawołał swego sługę, który mu usługiwał, i powiedział: „Proszę, wyrzuć tę osobę ode mnie na zewnątrz i zamknij za nią drzwi”. 18 (A ona miała na sobie pasiastą długą szatę; bo tak ubierały się córki królewskie, dziewice, nosząc płaszcze bez rękawów). Toteż jego sługa wyprowadził ją na zewnątrz i zamknął za nią drzwi. 19 Wtedy Tamar posypała sobie głowę popiołem i rozdarła pasiastą długą szatę, którą miała na sobie; i trzymała ręce na głowie, a odchodząc, krzyczała i tak szła. 20 Wówczas Absalom, jej brat, rzekł do niej: „Czy to Amnon, twój brat, był z tobą? Teraz więc, moja siostro, zachowaj milczenie. To twój brat. Nie zważaj na to w swym sercu”. I Tamar, trzymana z dala od towarzystwa drugich, zamieszkała w domu Absaloma, swego brata. 21 A król Dawid usłyszał o tym wszystkim i bardzo się rozgniewał. 22 Absalom zaś nie rozmawiał z Amnonem ani źle, ani dobrze; bo Absalom znienawidził Amnona za to, że upokorzył Tamar, jego siostrę. 23 A po pełnych dwóch latach Absalom miał postrzygaczy owiec w Baal-Chacor, w pobliżu Efraim; i zaprosił Absalom wszystkich synów królewskich. 24 Absalom wszedł więc do króla i powiedział: „Oto twój sługa ma postrzygaczy owiec! Proszę, niechaj król oraz jego słudzy pójdą z twoim sługą”. 25 Lecz król rzekł do Absaloma: „Nie, mój synu! Nie pójdziemy wszyscy, żebyśmy się nie stali dla ciebie brzemieniem”. Chociaż nalegał na niego, on nie chciał pójść, lecz go pobłogosławił. 26 W końcu Absalom powiedział: „Jeśli nie ty, to proszę, niech idzie z nami Amnon, mój brat”. Król odrzekł mu: „Po cóż miałby iść z tobą?” 27 I Absalom zaczął na niego nalegać, tak iż posłał Amnona, a z nim wszystkich synów królewskich. 28 Potem Absalom nakazał swym sługom, mówiąc: „Patrzcie, proszę — gdy tylko serce Amnona rozweseli się od wina, a ja wam powiem: ‚Zabijcie Amnona!’, macie go uśmiercić. Nie bójcie się. Czyż nie ja wam nakazałem? Bądźcie silni i okażcie się dzielni”. 29 I słudzy Absaloma uczynili Amnonowi tak, jak nakazał Absalom; a wszyscy inni synowie królewscy wstali i dosiadłszy każdy swego muła, rzucili się do ucieczki. 30 A gdy byli w drodze, do Dawida doszła wiadomość tej treści: „Absalom wybił wszystkich synów królewskich i ani jeden z nich nie pozostał”.”

(Hebrajczyków 13:1, 2)

„Wasza miłość braterska niech trwa. 2 Nie zapominajcie o gościnności, bo dzięki niej niektórzy, nie wiedząc, podejmowali aniołów.”



(Jeremiasza 9:25, 26)

„„Oto nadchodzą dni — brzmi wypowiedź Jehowy — gdy dokonam rozrachunku z każdym obrzezanym, który jednak jest w stanie nieobrzezania, 26 z Egiptem i z Judą, i z Edomem, i z synami Ammona, i z Moabem, i z wszystkimi, którzy mają przystrzyżone włosy na skroniach, a mieszkają na pustkowiu; bo wszystkie narody są nieobrzezane i cały dom Izraela ma nieobrzezane serce”.”



(Jeremiasza 4:4)

„Obrzezajcie się dla Jehowy i usuńcie napletki swych serc, mężowie judzcy i mieszkańcy Jerozolimy; żeby moja złość nie buchnęła jak ogień, tak iż by płonęła, a nikt by nie gasił, z powodu niegodziwości waszych postępków”.”



(Jeremiasza 7:24)

„Ale oni nie słuchali ani nie nakłonili swego ucha, lecz zaczęli chodzić według rad i uporu swego złego serca, tak iż obrócili się do tyłu, a nie do przodu,”



(Jeremiasza 11:8)

„Ale oni nie słuchali ani nie nakłonili swego ucha, lecz każdy chodził w uporze swego złego serca; sprowadziłem więc na nich wszystkie słowa tego przymierza, które nakazałem im spełniać, oni jednak nie spełniali’”.”



(Jeremiasza 5:23, 24)

„Ale lud ten ma serce uparte i buntownicze; zboczyli i idą swoją drogą. 24 Lecz nie powiedzieli w swym sercu: „Bójmy się teraz Jehowy, naszego Boga, Tego, który we właściwym czasie daje ulewę i deszcz jesienny, i deszcz wiosenny, Tego, który dla nas strzeże ustalonych tygodni żniwa”.”



(Jeremiasza 31:31-34)

„„Oto nadchodzą dni — brzmi wypowiedź Jehowy — gdy z domem Izraela i z domem Judy zawrę nowe przymierze; 32 nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich praojcami w dniu, gdy ująłem ich za rękę, żeby ich wyprowadzić z ziemi egipskiej, ‚które to moje przymierze oni sami złamali, chociaż ich posiadałem na prawach małżonka’ — brzmi wypowiedź Jehowy”. 33 „Albowiem takie jest przymierze, które zawrę z domem Izraela po owych dniach” — brzmi wypowiedź Jehowy. „Włożę w nich moje prawo i napiszę je na ich sercu. I będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem”. 34 „I już nikt nie będzie uczył swego towarzysza ani nikt swego brata, mówiąc: ‚Poznajcie Jehowę!’, wszyscy bowiem będą mnie znali, od najmniejszego z nich do największego z nich” — brzmi wypowiedź Jehowy. „Bo przebaczę ich przewinienie, a ich grzechu już więcej nie wspomnę”.”



(Jeremiasza 29:13, 14)

„„‚I szukać mnie będziecie, i znajdziecie, bo będziecie mnie szukać całym swym sercem. 14 I dam się wam znaleźć’ — brzmi wypowiedź Jehowy. ‚I zgromadzę waszą grupę jeńców, i zbiorę was ze wszystkich narodów oraz ze wszystkich miejsc, do których was rozproszyłem’ — brzmi wypowiedź Jehowy. ‚I sprowadzę was z powrotem na miejsce, z którego posłałem was na wygnanie’.”



(Jeremiasza 24:1-3)

„I Jehowa mi pokazał, a oto dwa kosze fig postawione przed świątynią Jehowy, gdy już Nebukadreccar, król Babilonu, poprowadził z Jerozolimy na wygnanie Jechoniasza, syna Jehojakima, króla Judy, oraz książąt judzkich i rzemieślników, i budowniczych wałów obronnych, by ich sprowadzić do Babilonu. 2 W jednym koszu były bardzo dobre figi, jak wczesne figi, a w drugim koszu były bardzo złe figi, tak iż nie dało się ich jeść, bo były złe. 3 I Jehowa przemówił do mnie: „Co widzisz, Jeremiaszu?” Rzekłem więc: „Figi, dobre figi, które są bardzo dobre, i złe, które są bardzo złe, tak iż nie da się ich jeść, bo są złe”.”



(Marka 7:20-23)

„Ponadto powiedział: „Co z człowieka wychodzi, właśnie to kala człowieka; 21 bo z wnętrza, z serca ludzi, wychodzą szkodliwe rozważania: rozpusty, złodziejstwa, morderstwa, 22 cudzołóstwa, pożądania, niegodziwości, podstęp, rozpasanie, zawistne oko, bluźnierstwo, wyniosłość, brak rozsądku. 23 Wszystkie te niegodziwe rzeczy wychodzą z wnętrza i kalają człowieka”.”



(Jeremiasza 5:23, 24)

„Ale lud ten ma serce uparte i buntownicze; zboczyli i idą swoją drogą. 24 Lecz nie powiedzieli w swym sercu: „Bójmy się teraz Jehowy, naszego Boga, Tego, który we właściwym czasie daje ulewę i deszcz jesienny, i deszcz wiosenny, Tego, który dla nas strzeże ustalonych tygodni żniwa”.”



(Jeremiasza 7:24-26)

„Ale oni nie słuchali ani nie nakłonili swego ucha, lecz zaczęli chodzić według rad i uporu swego złego serca, tak iż obrócili się do tyłu, a nie do przodu, 25 od dnia, gdy wasi praojcowie wyszli z ziemi egipskiej, aż po dziś dzień; i do was posyłałem wszystkich swoich sług, proroków, co dzień wcześnie wstając i posyłając ich. 26 Ale oni mnie nie słuchali i nie nakłonili swego ucha, lecz usztywniali swój kark. Postępowali gorzej niż ich praojcowie!”



(Psalm 11:5)

„Jehowa bada i prawego, i niegodziwca, a miłującego przemoc dusza jego nienawidzi.”



(Mateusza 5:27, 28)

„„Słyszeliście, że powiedziano: ‚Nie wolno ci cudzołożyć’. 28 Ale ja wam mówię, że każdy, kto się wpatruje w kobietę, aby do niej zapałać namiętnością, już popełnił z nią cudzołóstwo w swym sercu.”




Pieśń 62 - Do kogo należymy?




Pieśń 60 - Bóg cię utwierdzi i umocni


Rozdział 9 ‛Nie szukaj dla siebie wielkich rzeczy’

(Jeremiasza 25:1-3)

„Słowo, które doszło do Jeremiasza w związku z całym ludem Judy w czwartym roku Jehojakima, syna Jozjasza, króla Judy, czyli w pierwszym roku Nebukadreccara, króla Babilonu, 2 a które prorok Jeremiasz wypowiedział w związku z całym ludem Judy i w związku ze wszystkimi mieszkańcami Jerozolimy, mówiąc: 3 „Od trzynastego roku Jozjasza, syna Amona, króla Judy, i aż po dziś dzień, przez te dwadzieścia trzy lata dochodziło do mnie słowo Jehowy i wciąż do was mówiłem, wstając wcześnie i mówiąc, lecz wyście nie słuchali.”



(Jeremiasza 36:1, 2)

„A w czwartym roku Jehojakima, syna Jozjasza, króla Judy, doszło od Jehowy do Jeremiasza to słowo, mówiące: 2 „Weź sobie zwój księgi i zapisz w nim wszystkie słowa, które wypowiedziałem do ciebie przeciw Izraelowi i przeciw Judzie oraz przeciw wszystkim narodom od dnia, w którym przemówiłem do ciebie, od dni Jozjasza aż po dziś dzień.”



(Jeremiasza 36:9, 10)

„A w piątym roku Jehojakima, syna Jozjasza, króla Judy, w miesiącu dziewiątym, cały lud w Jerozolimie i cały lud, który wchodził z miast judzkich do Jerozolimy, ogłosił post przed obliczem Jehowy. 10 A Baruch zaczął z księgi czytać na głos do uszu całego ludu słowa Jeremiasza w domu Jehowy, w jadalni Gemariasza, syna przepisywacza Szafana, na górnym dziedzińcu przy wejściu do nowej bramy domu Jehowy.”



(Jeremiasza 45:1-5)

„Słowo, które prorok Jeremiasz oznajmił Baruchowi, synowi Neriasza, gdy ten w czwartym roku Jehojakima, syna Jozjasza, króla Judy, spisywał w księdze te oto słowa z ust Jeremiasza, mówiące: 2 „Oto, co Jehowa, Bóg Izraela, rzekł o tobie, Baruchu: 3 ‚Powiedziałeś: „Biada mi teraz, bo Jehowa dodał smutek do mego bólu! Zmęczyłem się wzdychaniem i nie znalazłem miejsca na odpoczynek”’. 4 „Masz mu tak powiedzieć: ‚Tak rzekł Jehowa: „Oto, co zbudowałem, burzę, a co zasadziłem, wykorzeniam, po prostu całą tę ziemię. 5 A ty szukasz dla siebie wielkich rzeczy. Nie szukaj”’. „‚Oto bowiem sprowadzam nieszczęście na wszelkie ciało — brzmi wypowiedź Jehowy — a tobie dam twoją duszę jako łup we wszystkich miejscach, do których byś poszedł’”.”



(Hioba 34:21)

„Bo jego oczy spoczywają na drogach człowieka i widzi on wszystkie jego kroki.”



(Filipian 1:10)

„żebyście się upewniali co do rzeczy ważniejszych, tak byście aż po dzień Chrystusowy byli bez skazy i nie gorszyli drugich”



(Jeremiasza 36:32)

„Jeremiasz wziął więc drugi zwój, po czym dał go Baruchowi, synowi Neriasza, sekretarzowi, który zaczął na nim spisywać z ust Jeremiasza wszystkie słowa księgi, którą Jehojakim, król Judy, spalił w ogniu; i dodano do nich dużo więcej słów podobnych do tamtych.”



(Jeremiasza 36:11, 12)

„A Michajasz, syn Gemariasza, syna Szafana, usłyszał wszystkie słowa Jehowy z tej księgi. 12 Wtedy poszedł do domu króla, do jadalni sekretarza, a oto siedzieli tam wszyscy książęta: Eliszama, sekretarz, i Delajasz, syn Szemajasza, i Elnatan, syn Achbora, i Gemariasz, syn Szafana, i Sedekiasz, syn Chananiasza, oraz wszyscy inni książęta.”



(Jeremiasza 36:14)

„Wtedy wszyscy książęta posłali do Barucha Jehudiego, syna Netaniasza, syna Szelemiasza, syna Kusziego, mówiąc: „Weź do ręki zwój, z którego czytałeś na głos do uszu ludu, i przyjdź”. Toteż Baruch, syn Neriasza, wziął zwój do ręki i przyszedł do nich.”



(Jeremiasza 51:59)

„Słowo, które prorok Jeremiasz nakazał Serajaszowi, synowi Neriasza, syna Machsejasza, gdy poszedł z Sedekiaszem, królem Judy, do Babilonu w czwartym roku jego królowania; a Serajasz był kwatermistrzem.”



(Jeremiasza 45:4)

„„Masz mu tak powiedzieć: ‚Tak rzekł Jehowa: „Oto, co zbudowałem, burzę, a co zasadziłem, wykorzeniam, po prostu całą tę ziemię.”



(Jeremiasza 48:1)

„Oto, co o Moabie rzekł Jehowa Zastępów, Bóg Izraela: „Biada Nebo, bo zostało złupione! Kiriataim doznało zawstydzenia, zostało zdobyte. Bezpieczne wzniesienie zostało okryte wstydem i wprawione w przerażenie.”



(Jeremiasza 48:7)

„Ponieważ ufność pokładasz w swoich dziełach i skarbach, to i ty zostaniesz zdobyty. A Kemosz pójdzie na wygnanie, jednocześnie jego kapłani i jego książęta.”



(Jeremiasza 49:1)

„Oto, co w sprawie synów Ammona rzekł Jehowa: „Czyż Izrael nie ma synów albo czyż nie ma spadkobiercy? Dlaczego Malkam posiadł Gada, a jego lud osiedlił się w miastach Izraela?””



(Jeremiasza 49:4)

„Dlaczego chełpisz się nizinami, swą opływającą niziną, córo niewierna, ty, która ufasz swym skarbom, mówiąc: „Kto przyjdzie do mnie?”’””



(Jeremiasza 51:1)

„Tak rzekł Jehowa: „Oto wzbudzam przeciw Babilonowi i przeciw mieszkańcom Leb-Kamaj niszczycielski wiatr;”



(Jeremiasza 51:13)

„„Kobieto przebywająca na obfitych wodach, obfitująca w skarby, nadszedł twój koniec, miara twego ciągnięcia zysku.”



(Jeremiasza 6:12)

„A ich domy przypadną innym, jednocześnie pola i żony. Gdyż wyciągnę rękę przeciwko mieszkańcom tej ziemi” — brzmi wypowiedź Jehowy.”



(Jeremiasza 20:5)

„I wydam wszystkie nagromadzone zapasy tego miasta i wszelki jego wyrób, i wszystkie jego kosztowności; wszystkie też skarby królów Judy wydam w rękę ich nieprzyjaciół. I ci ich ograbią i zabiorą ich, i zaprowadzą do Babilonu.”



(Jeremiasza 27:12)

„Nawet Sedekiaszowi, królowi Judy, powiedziałem zgodnie ze wszystkimi tymi słowami, mówiąc: „Poddajcie karki pod jarzmo króla Babilonu i służcie jemu oraz jego ludowi, i żyjcie.”



(Jeremiasza 27:17)

„Nie słuchajcie ich. Służcie królowi Babilonu i żyjcie. Czemuż to miasto miałoby się stać miejscem spustoszonym?”



(Jeremiasza 27:21, 22)

„bo oto, co Jehowa Zastępów, Bóg Izraela, rzekł o sprzętach, które pozostają w domu Jehowy i w domu króla Judy, i w Jerozolimie: 22 ‚„Zostaną zabrane do Babilonu i tam pozostaną aż do dnia, gdy zwrócę na nie uwagę” — brzmi wypowiedź Jehowy. „I sprowadzę je, i przywrócę je temu miejscu”’”.”



Pieśń 26 – Chodź z Bogiem!

Pieśń 57 – Rozmyślanie mego serca

Pieśń 47 – Oznajmiajmy dobrą nowinę



http://www.jw-archive.org/

: file -> view
view -> Definicje „zimnej wojny
view -> Apr. 29 /04 /2013 Dla miłujących Jehowę ‛nie ma żadnej przyczyny potknięcia’
view -> May 20 /05 /2013 Jehowa naszym „prawdziwym mieszkaniem” (20-26 maja)
view -> Co oznacza dla nas proroctwo o siedmiu pasterzach i ośmiu książętach (13-19 stycznia)
view -> Feb. 25 /02 /2013 Bądź odważny — Jehowa jest z tobą!
view -> Włochy: Futuryzm narodził się we Włoszech, za jego twórcę uznaje się włoskiego pisarza Fillipo Tomasso Marinettiego, który w 1909 roku opublikował „Akt założycielski i manifest futuryzmu”
view -> Inauguracja roku harcerskiego 2011/2012 1-09-2011 Montaż słowno –muzyczno- multimedialny „Chylimy żałobne sztandary”
view -> Aleksander Włodyka
view -> Przewodnik montażu w darmowym programie VirtualDub1
view -> Zadania domowe pomoce naukowe

Pobieranie 61.74 Kb.





©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna