MAŁy słownik zoologiczny bezkręgowce wiedza powszechna warszawa 1984



Pobieranie 11.14 Mb.
Strona49/50
Data07.05.2016
Rozmiar11.14 Mb.
1   ...   42   43   44   45   46   47   48   49   50

żacielek -^.meduza.

żebroplawy, nieparzydełkowce [Ctenophora, Acnidaria) — typ -^-bezkręgowców, zaliczany tra­dycyjnie do -^-jamochłonów. Prócz dwóch zasadniczych .warstw ciała — ekto- i ento-jermy — rozwija się u nich mezoglea lub warstwa uważa­na przez pewnych badaczy za prymitywną mezodermę (->ro-zwój zarodka), a przez in­nych tylko za komórkowe ele­menty mezogleK Symetria ż. jest dwupłaszczyznowa, kształt szikliścieprzejrzystego ciała przeważnie jajowaty, gruszko-

Schetnat budowy żebroplawa l — ctatocysta; 2— kieszeń czui-ka; l — podżeberkowe kanały żo­łądkowe — płytki rzęskowe, 5 — gardziel; 6 — żołądek; 7 — czułek

waty, niekiedy wstęgowaty bądź liściowaty. Rozmiary wa­hają się od kilku milimetrów (Ctenoplana) do 1,5 m (prze­paska Wenery). Otwór gębowy leży na dolnym (ustnym, oral­nym) biegunie ciała, a na prze­ciwległym, zwanym przeciw-ustnym lub aboralnym — cen­tralny narząd zmysłowy ukła­du nerwowego ze statocystą, kontrolujący ruch rzęsek i u-trzymanie pionowego kierun­ku osi ciała. Pomiędzy biegu­nami przebiega południkowe 8 pasm, “żeberek", wzdłuż któ­rych uszeregowane są główne narządy ruchu — blaszki pływne, czyli grzebyki, tzn. płytki utworzone z zespolenia grup rzęsek. Ruch tych płytek przebiega falowo (metachro-nicznie), a fala ich silnych ude­rzeń rozpoczyna się zawsze od przeciwustnego bieguna ciała. Ku biegunowi aboralnemu sze­regi płytek przedłużają się w rynienkowate Unie rzęskowe, zbiegające się parami we wspólne pole rzęskowe. Cen-

żeglarek

438

tralny narząd zmysłowy stano­wi statocysta przykryta rzęs­kami, a statolit spoczywa na 4 szczecinkach czuciowych; ca­łość jest od spodu gęsto uner­wiona. Zagęszczenia sieci ner­wowej występują też w bardzo wrażliwej części przyustnej i wzdłuż żeberek. Para pierza-sto rozgałęzionych, kurczli­wych bocznych ramion (czuł-ków) spełnia rolę obronną i chwyta zdobycz (drobne zwie­rzęta, w tym małe ryby), oplą-tując ją lepiącymi komórkami (kolloblastami) osadzonymi na niciach. Nasady ramion leżą po przeciwległych stronach rów­noleżnikowej .płaszczyzny cia­ła w kieszeniowatych zagłębie­niach. Otwór gębowy prowadzi do ektodermalnej spłaszczonej i urzęsionej gardzieli, przecho­dzącej w krótki przełyk i ob­szerny żołądek, który w płasz­czyźnie osadzenia ramion uwy­pukla się w 2 kanały rozwidla­jące się następnie dwukrotnie i przechodzące ostatecznie w 8 wzdłużnych kanałów biegną­cych pod żeberkami. Wskutek tego znacznego rozgałęzienia cały ten układ uznać można za odpowiednik układu pokarmo-wo-naczyniowego (gastro-was-kularnego) meduz parzydeł-kowców. Ż. są obojnakami. Ich gruczoły rozrodcze powstają w entodermie kanałów podżeber-kowych, a jaja i plemniki wy­dostają się przez otwór gę­bowy do otaczającej wody, gdzie następuje zapłodnienie. Dojrzałość płciowa i rozród pojawia się u wielu gatunków w rozwoju osobniczym dwu­krotnie: w stadium bardzo wczesnym (np. u Pleurobrachia pileus, osiągającej maksymal­ną wielkość 3 cm, już przy roz­miarach 0,5—1,5 mm) i powtór­nie, po przerwie, w stanie wy­rośniętym. Między tymi okre­sami stan gotowości do roz­rodu i proces rozmnażania za­nika. Bruzdkowanie jest nie­równomierne, rozwój bezpo­średni, tzn. bez stadium larwy. Z wyjątkiem kilkunastu gatun­ków pełzających ż. wiodą pe-lagiczny, planktonowy tryb ży­cia. Już przy nieznacznym po­drażnieniu wydają niebieskawe bądź zielonkawe światło, któ­rego chemicznego podłoża nie poznano dotąd dokładnie. Za­mieszkują wszystkie morza, zwłaszcza jednak ciepłe, niekiedy pod wpływem nasło­necznienia bądź falowania przemieszczając się z warstw powierzchniowych w głębsze. Skupione ruchami wody w gę­ste chmary (rozciągające się na długość do 100 m) mogą wy­rządzać poważne szkody w ła­wicach małego narybku. Mimo pewnych cech wspólnych z pa-rzydełkowcami — takich jak istnienie mezoglei, statolitów, kanałów przypominających u-kład gastro-waskularny, po­dobnego trybu życia — ż. wy­kazują tak istotne odrębności, że należy je uznać za typ bar­dzo dawno oddzielony od po­zostałych jamochłonów, tzn. parzydełkowców. Opisano oko­ło 80 gatunków współczesnych ż., które skupiają się w 2 gro­madach: Tentaculifera oraz Nuda. [Z.S.]



żeglarek (Argonauta) — rodzaj mięczaków z podrzędu -»o-śmiornic właściwych, wyróż­niający się spośród wszystkich głowonogów daleko posunię­tym dymorfizmem płciowym. Samice ż. mają około 20—30 cm długości (z ramionami) i wy­glądem przypominałyby małe ośmiornice, gdyby nie miały 2 ramion, które są spłaszczone tak bardzo, że tworzą jakby 2 arkusze cienkiej błony. Nabło­nek tych ramion wydziela sub­stancję wapienną i buduje z

437

żywik

Muszla żeglarka

niej muszlę, sylwetką nieco po­dobną do muszli łodzika. Nie jest to oczywiście odpowiednik muszli mięczaków, którą wy­twarza płaszcz i która jest integralną częścią ciała. To jest raczej łódeczka, do której zwie­rzę może wsiąść lub z niej wy­siąść. Samice ż. spotyka się zwykle siedzące w swojej łó­deczce, trzymające się jej spłaszczonymi ramionami i w ten sposób żeglujące po po­wierzchni morza. Żeglowanie ułatwia wypełnienie wierzchoł­ka muszli gazem. Muszla pełni także funkcję komory lęgowej, gdyż samica składa do niej ja­ja, następnie siada na nich i pływa razem z nimi aż do wy­lęgu młodych. Samice ż. umie­ją co prawda pełzać po dnie, a także trochę pływać, są je­dnak wybitnie niesprawne w ruchach, w związku z tym ich polowanie polega na chwyta­niu zwierząt, które przypadko­wo zbliżyły się na odległość ramienia napastnika. Samce ż. mają długość ok. l cm i nie budują muszli. W okresie go­dowym l z ich ramion wydłu­ża się znacznie i w nim zosta­je umieszczony pakiet plemni­ków, zwany spermatoforem, a zmienione ramię nosi nazwę hektokotylusa. Dojrzały hekto-kotylus odrywa się od ciała

samca, pływa swobodnie i sa­modzielnie poszukuje samicy, a znalazłszy, wnika do jej jamy płaszczowej i zapładnia ją zawartością spermatoforu. Dopóki nie rozszyfrowano tego zdumiewającego prze­biegu kopulacji, przez wie­le lat hektokotylusy znajdowa­ne w samicach ż. uważano za jakiś gatunek pasożyta. Nada­no mu naukową nazwę Hecto-cotylus, co w wolnym przekła­dzie znaczy “stuprzyssawko-wiec". Liczba gatunków ż. nie jest dokładnie znana. Zamiesz­kują one wszystkie morza stre­fy tropikalnej i subtropikalnej. Choć najczęściej pływają po powierzchni, ale zdarzało się, że łowiono je na głębokości wielu setek metrów. [T.U.]



żeglarz portugalski

ca.

>-bąbelni-



żywik (zoea) — starsze stadium larwalne ->-dziesięcionogów. Rozwija się z ->.pływika lub wykluwa bezpośrednio z jaja. W pierwszej fazie (zwanej pro-tozoea) ciało zróżnicowane jest na głowotułów (obejmujący głowę oraz I segment tułowio­wy), czterosegmentowy tułów oraz niesegmentowany odwłok. Na głowie mogą występować oczy słupkowe (złożone), a nie­kiedy zachowuje się oko nau-pliusowe. Brak jeszcze całko­wicie nóg tułowiowych i od­włokowych. W miarę dalszego wzrostu ż. pojawia się segmen-tacja odwłoka, oczy unoszą się na słupkach i pojawiają się zawiązki odnóży tułowiowych i odwłokowych. Na pancerzu głowotułowia ż. krabów wyra­stają 2 lub 4 bardzo długie kolce (grzbietowy, czołowy i ewentualnie 2 boczne). 2. więk­szości gatunków prowadzą planktonowy tryb życia. W dalszym rozwoju przekształca-

żeglarek

436

tralny narząd zmysłowy stano­wi statocysta przykryta rzęs­kami, a statolit spoczywa na 4 szczecinkach czuciowych; ca­łość jest od spodu gęsto uner­wiona. Zagęszczenia sieci ner­wowej występują też w bardzo wrażliwej części przyustnej i wzdłuż żeberek. Para pierza­ste rozgałęzionych, kurczli­wych bocznych ramion (czuł-ków) spełnia rolę obronną i chwyta zdobycz (drobne zwie­rzęta, w tym małe ryby), oplą-tując ją lepiącymi komórkami (kolloblastami) osadzonymi na niciach. Nasady ramion leżą po przeciwległych stronach rów­noleżnikowej płaszczyzny cia­ła w kieszeniowatych zagłębie­niach. Otwór gębowy prowadzi do ektodermalnej spłaszczonej i urzęsionej gardzieli, przecho­dzącej w krótki przełyk i ob­szerny żołądek, który w płasz­czyźnie osadzenia ramion uwy­pukla się w 2 kanały rozwidla­jące się następnie dwukrotnie i przechodzące ostatecznie w 8 wzdłużnych kanałów biegną­cych pod żeberkami. Wskutek tego znacznego rozgałęzienia cały ten układ uznać można za odpowiednik układu pokarmo-wo-naczyniowego (gastro-was-kularnego) meduz parzydeł-kowców. Ż. są obojnakami. Ich gruczoły rozrodcze powstają w entodermie kanałów podżeber-kowych, a jaja i plemniki wy­dostają się przez otwór gę­bowy do otaczającej wody, gdzie następuje zapłodnienie. Dojrzałość płciowa i rozród pojawia się u wielu gatunków w rozwoju osobniczym dwu­krotnie: w stadium bardzo wczesnym (np. u Plewrobrachia pileus, osiągającej maksymal­ną wielkość 3 cm, już przy roz­miarach 0,5—1,5 mm) i powtór­nie, po przerwie, w stanie wy­rośniętym. Między tymi okre­sami stan gotowości do roz­rodu i proces rozmnażania za­nika. Bruzdkowanie jest nie­równomierne, rozwój bezpo­średni, tzn. bez stadium larwy. Z wyjątkiem kilkunastu gatun­ków pełzających ż. wiodą pe-lagiczny, planktonowy tryb ży­cia. Już przy nieznacznym po­drażnieniu wydają niebieskawe bądź zielonkawe światło, któ­rego chemicznego podłoża nie poznano dotąd dokładnie. Za­mieszkują wszystkie morza, zwłaszcza jednak ciepłe, niekiedy pod wpływem nasło­necznienia bądź falowania przemieszczając się z warstw powierzchniowych w głębsze. Skupione ruchami wody w gę­ste chmary (rozciągające się na długość do 100 m) mogą wy­rządzać poważne szkody w ła­wicach małego narybku. Mimo pewnych cech wspólnych z pa-rzydełkowcami — takich jak istnienie mezoglei, statolitów, kanałów przypominających u-kład gastro-waskularny, po­dobnego trybu życia — ż. wy­kazują tak istotne, odrębności, że należy je uznać za typ bar­dzo dawno oddzielony od po­zostałych jamochłonów, tzn. parzydełkowców. Opisano oko­ło 80 gatunków współczesnych ż“ które skupiają się w 2 gro­madach: Tentaculifera oraz Nuda. [Z.S.]

żeglarek (Argonauta) — rodzaj mięczaków z podrzędu -»o-śmiornic właściwych, wyróż­niający się spośród wszystkich głowonogów daleko posunię­tym dymorfizmem płciowym. Samice ż. mają około 20—30 cm długości (z ramionami) i wy­glądem przypominałyby małe ośmiornice, gdyby nie miały 2 ramion, które są spłaszczone tak bardzo, że tworzą jakby 2 arkusze cienkiej błony. Nabło­nek tych ramion wydziela sub­stancję wapienną i buduje z

437

żywik

Muszla żeglarka

niej muszlę, sylwetką nieco po­dobną do muszli łodzika. Nie jest to oczywiście odpowiednik muszli mięczaków, którą wy­twarza płaszcz i która jest integralną częścią ciała. To jest raczej łódeczka, do której zwie­rzę może wsiąść lub z niej wy­siąść. Samice ż. spotyka się zwykle siedzące w swojej łó­deczce, trzymające się jej spłaszczonymi ramionami i w ten sposób żeglujące po po­wierzchni morza. Żeglowanie ułatwia wypełnienie wierzchoł­ka muszli gazem. Muszla pełni także funkcję komory lęgowej, gdyż samica składa do mej ja­ja, następnie siada na nich i pływa razem z nimi aż do wy­lęgu młodych. Samice ż. umie­ją co prawda pełzać po dnie, a także trochę pływać, są je­dnak wybitnie niesprawne w ruchach, w związku z tym ich polowanie polega na chwyta­niu zwierząt, które przypadko­wo zbliżyły się na odległość ramienia napastnika. Samce ż. mają długość ok. l cm i nie budują muszli. W okresie go­dowym l z ich ramion wydłu­ża się znacznie i w nim zosta­je umieszczony pakiet plemni­ków, zwany spermatotorem, a zmienione ramię nosi nazwę hektokotylusa. Dojrzały hekto-kotylus odrywa się od ciała

samca, pływa swobodnie i sa­modzielnie poszukuje samicy, a znalazłszy, wnika do jej jamy płaszczowej i zapładnia ją zawartością spermatoforu. Dopóki nie rozszyfrowano tego zdumiewającego prze­biegu kopulacji, przez wie­le lat hektokotylusy znajdowa­ne w samicach ż. uważano za jakiś gatunek pasożyta. Nada­no mu naukową nazwę Hecto-cotylus, co w wolnym przekła­dzie znaczy “stuprzyssawko-wiec". Liczba gatunków ż. nie jest dokładnie znana. Zamiesz­kują one wszystkie morza stre­fy tropikalnej i subtropikalnej. Choć najczęściej pływają po powierzchni, ale zdarzało się, że łowiono je na głębokości wielu setek metrów. [T.U.]



żeglarz portugalski -^bąbelni-ca.

żywik (zoea) — starsze stadium larwalne ->-dziesięcionogów. Rozwija się z -»-pływika lub wykluwa bezpośrednio z jaja. W pierwszej fazie (zwanej pro-tozoea) ciało zróżnicowane jest na głowotułów (obejmujący głowę oraz I segment tułowio­wy), czterosegmentowy tułów oraz niesegmentowany odwłok. Na głowie mogą występować oczy słupkowe (złożone), a nie­kiedy zachowuje się oko nau-pliusowe. Brak jeszcze całko­wicie nóg tułowiowych i od­włokowych. W miarę dalszego wzrostu ż. pojawia się segmen-tacja odwłoka, oczy unoszą się na słupkach i pojawiają się zawiązki odnóży tułowiowych i odwłokowych. Na pancerzu głowotułowia ż. krabów wyra­stają 2 lub 4 bardzo długie kolce (grzbietowy, czołowy i ewentualnie 2 boczne). Ż. więk­szości gatunków prowadzą planktonowy tryb życia. W dalszym rozwoju przekształca-

żyworódka

438


ją się w -».lasonóżka lub -^-wy­trzeszcza. [L.Z.]

żyworódka (Viviparus) — ro­dzaj mięczaków z rodziny ży-woródek (Ywiparidae), z. rzę­du ->.jednoprzedsionkowców. Obejmuje gatunki mające mu­szlę zwiniętą spiralnie, kształ­tu stożkowato-kulistawego, wysokości 2—4 cm. Otwór za­myka cienkie, koliste wieczko. U żywych okazów ż. łatwo roz­poznać ich płeć, gdyż samice mają oba czułki długie, cienkie i zwężające się ku końcowi, natomiast prawy czułek samca, służący jako narząd kopulacyj­ny, jest krótki, gruby i tępo zakończony. Po muszli nie można rozpoznać płci, bo wprawdzie muszle samic mają zwykle nieco bardziej wypu­kłe skręty, ale różnice są nie­wielkie i niestałe. Samice ro­dzą żywe młode, niepodobne z wyglądu do rodziców, gdyż skręty ich muszelek są kan­ciaste. Liczne gatunki ż. za­mieszkują wody słodkie pół­kuli północnej i całej Afryki. Przebywają najczęściej na nie-głębokim dnie, gdzie żywią się gnijącymi szczątkami roślinny­mi i zwierzęcymi. W Polsce występują 2 bardzo pospolite gatunki ż., a mianowicie, ż. je­ziorna i ż. rzeczna. 2. jeziorna,

Muszla żyworodki

czyli pospolita (Viviparus con-tectus), o wysokości muszli do 5 cm, ma skręty silnie wypu­kłe, oddzielone głęboko wcię­tymi szwami. Dla niewpraw­nego oka jest to jednak cecha trudna do uchwycenia. Wierz­chołek muszli (na nie uszko­dzonych okazach) jest zawsze spiczasty, kłujący przy do­tknięciu. Gatunek ten wystę­puje głównie w wodach sto­jących. 2. rzeczna, czyli pas­kowana (Viviparu,s viviparus), o wysokości muszli rzadko przekraczającej 3,5 cm, ma skręty mniej wypukłe i płytsze szwy mi*;dzy nimi. Wierzcho­łek muszli tego gatunku nigdy nie jest kłujący. 2. rzeczna za-mieszku.je przeważnie wody bieżąca. [T.U.]

SKOROWIDZ NAZW ŁACIŃSKICH



/

Acantharia 7, 258 Acanthnster planet 119 Acanthetla 8 Acanthobdellida 236 Acanthocephala 110 Acanthocephalus lucii 111 Acanthor 8 Acanthoscurria 271 Acari 290

Acartdae 288, 291 Acarina 290 Acaroidei 290 Acarus siro 288 acetabula 356 Achaeta 387, 388 Achatźna 8

/ulica 8 Achatinidae 8 Acicula 92 Actculidae 93 Aclitellata 23 Acmea 43 Acnidarta 435 Acoeia 407 Acrasiidea 347 Acroloridae 263, 267 Acroloms lacustrtg 263 Acropora 149 Acteon 9 Acteonidae 9 Actinta equtna 383 Actiniaria 383 Actinopoda 258 Actinosphaerium 279 actinula 9 Aculifera 189



Aedes pseudoscutellaris ft

Aega 57

Aeolidia papilosa 390

Agamermis decaudata S, 330

Agelena 142

Agelenidae 105, 142

Akera 182

Akeridae 182

Alciopidae 401

Alcyonaria 119

AlcyonłUTO 119

digitatum 119 Alderia modesta 9 Allolobophora 55

— rosea 55 Alona 10 Atpheus 10

distinguendus 10 Amblypygi 10, 186, 355 ATlimonoidea 12 Amoeba proteus 12 Amoebtda 222 Ainoebosporidła 324 Amphidiscophora 76, 163, 409 Amphłlina ioUacea 11 Amphineura 189 Amphipoda 189 Amphitrite 12 Ampullaria 262

gigas 263 Ampullartidae 262 Anaperus sulcatus 407 Ancylidae 266

Ancylostoma duodenale 363 Ancylostomatidae 363, 364 Ancylus fluviatilis 266

440


Androctonus australis 312 AnguUluliciae 392 Anoutna trttici 392 Anilocra 179 Anisotnyaria 182 Aftifus vortex 423 AnneHda 227 Anodonta 338 Anomża 201 Anołmira 273 Antedon 291

— wiediterranea 291 Anthipatharla 13, 44, 11« Anthozoa 116 Anthura gracilis 102 Aphelenchoides ritzeniabott 391 Aphelenchoididae 391 Aphrodlte 429

aculeata. 428 Aphroditidae 401, 428 Apłcomplera 325 Aplacophora 29 Aple-ra hypuorum 13 Aplysia 13

— punctata H Apl]/!iidae 13 Apoda 122 Aporrhaidae 185 Aporrhatt pespelecani IW Appendicularia 192 Aracftnołdea 211 Araneae 209 Aranei 209 Araneida 209 Araneidae 135 Araneomorphae 211 Araneus 134

— diadematus 135

— guadratUJ 135

— sensu stricte 134 Araniella 135

cucurtlitina 135 Aratus pisani 123 Arca 15

noae 18

— secticostata 15 Arce(la 14, 223

yulgata 14 Archeophora 407 Archłacanthocephala 110 Archtannelida 254 Archidoris tuberculata 50 Archigetes 15, 358

— cryptobothrtu* 14, 2S>6



Architectonica 295 Archłtectontcidae 295 Architheuthis 103 Arentcola marina 226 Argas persicus 188 Argasłdae 189 Argiope bruenntchi 376 Argonauta 436 Argylus foliaceus 323 Argyroneta aonatica 368 Aroyronetidae 368 Argyrotheca 15 Arfii/nchobdellida 236 Arionidae 346 - ArmadiIIidtUTO 136

— pulchellum 137 Artemid salina 319 Arthropoda 327 artlcitlamentuin 37 Articulata 145, 424 Ascarididae 80 Ascaris luwibrtcoides 79

suum 80

— woodł 356 Aschelminthe* 188 Asctdia 434

— mentula 434 Asctdiacea 434 Asellus 205

— aguatlcu* 205 Aspidochirota 370 Asplanchna 15 Astacidae 277 Astacilla 15

— longicorni* l* Astacura 276 Astacus astacus 275

— leptodacti/lua 276 Asterłas rubeni 284 Asterołdea 285 Asteronyx lorent 106, 193 Astropecten 16

— aurantlacu» 16 Atentaculata 16, 187 Atlanta 2fi5 Atlantidae 295 Atolla 130 Atraz 272 Atl/pidae 84 Attipus affinis 84 Aulodonta 92 Aurelia aurita 36 auricularia 385 Austroastactdae 277

Autoli/tus 59, 60 axostyl 112 Azygia lucii 268

Babesia 16, 239

bigemina 16 Balantidiurn coli 342 Balanus 201

Ba»onnnatophora 174 Bathl/crinus 18

— carpenteri 18 BathKomphalus contortus 423 Bathl/poreia 18

— pilosa 18 Belemnotdea 17 Bellerophon 17 bipinnarta 51 Birou* latro 124 Bithynia 418

leachi 418

tentaculata 418 Bivalvia 151

Blaniulu* guttulatus 24, 100 Btastoidea 222 Bodo 26

Boltenia oyifera 342 Bonellia 27 Boophilus 20 Bosmina 27

coregont 28 bothria 356 bothrłdia 356 Botryllus 209

— schlossert 209 brachiolarża 277 Brachłonus 28

— ancularis 28

— cals/cifiorus 28 Brachtopoda 277 Brachl/ura 126 Bradybaena fTUticum 422 Bradybaenidae 422 Branchinecta paludosa 316 Branchtobdella parasita 231 Branchiobdellidae 231 Branchiopoda 316 Branchipus stagnalis 418 Branchtura 323 Brechites 247 Brissus 294 Bryozoa 166 Buccłnidae 369 Buccinum 369

Buccinum undatum S89, 370

Bulłnus 269

Buthus 313

Bythinella austriaca 434

Bytothrephes lonołmanm 91

Caecilioides acłcula 22

Calanolda 101

Calanus /inTnarchicu* 101

Calcarea 77

Calcispongla 77

Caligoida 33, 96, 102, 109, 21T



Caligus 102

Callapa 196

Calliactis parasitłca 253

Callianassa 181

~ normandi 181 Callinectes 102

sapidus 103 Calycozoa 327 Calyptraea 44 Calyptraeidae 44, 171 Camarodonta 172 Cambarug limosu* 27S Campanularła 136

— johnstont 136

verticW.ia.ta 136 Cancer 107

magister 108

— pagurus 107 Caprella 122 capsula centrali* 257 Carchesium 34 Carcinus maenas 27< Cardttdae 302 Cardium 302

— edule 302 Caridea 71 Carinaria 295 Carinartidae 295 Carinoscorpius 203 Carychium 23 CaryophyUaeidae m Caryophyllaeut 81

— laticeps 82 Casstdae 266 Cassłopea 105

— borbontca 70

— a-aniachana 105 Cassis 266

rufa 266

Catenotaenia pu»illa 291 Cepaea 415



442

Cepaea hortensts 415

nemoralis 418

— uindobonensis 4H Cepedea ditttidiata 19S Cephalocarida 34 Cephalopoda 81 cephalothorax 338 Cephea 44 Ceramastef 35 cercaria 35 Gercopagis 38 Ceriantharia 342

Cerianthus membranaceut 341 Cerithiidae 424 Cerithium 424 Cernosułtoutella 388 Cestodaria 357 Cestoidea 356 Cestus yeneris 262 Chnetogaster 336

— Iłmnaei 336 Chaetognatha 338 Chaetopoda 336 Chalina oculata 281 Chama 428 Chamidae 428 •Chaos chaos 12 Charonia 293 • — tritonis 294 Charybdea marsupialis 41 Charybdoldea 36, 40 ChetracanthiuTO 9 Chelicerata 338 Chelifer cancroides 419 Chelura 36

— terebrans 38 Chidosportdła 324 Chilodonella 37

— cucullulus 37 Chilopoda 218 Chtonoecetes optiio 123 Chirldota leauis 123 Chirodropus palmatus 41 Chironomidae 192 Chlamydomonas 38 Chlorella 333 Chlorohydra 333

— ułrżdissiCTia 333 Choanoflagellata 39 Chordata 330 Chrysaora 157

Chrysonionadtda 39, 112, 134, 395 Chydorus 39 Ctdaris cidaria 376



Cidaroidea 376 Ciiiata 200

Ciiiophora 40, 200, 231 Ciona źntestinalis 260 Cirrata 68 cirri 153, 154 Cirrźpedia 389 Ciadocera 404 CIausilźa 352 Ciaustliidae 352 ciausilium 353 Clava.geV.idae 247 Cla»ella 109 Clio 317 Clione 317 Clitellata 30G cliteilum 306, 310 Ciubicma 9

Ciubionidae S ' Clypeaster 227 Clypeastroidea 227 Coccidia 426 Cochlicopa 26 Cochlicopidae 26 Coelenterata 94 coeloma 22S Coeloplana 40 coenenchyma 34 Coenobita 326 coenosarc 35 coenurus 35 Cognettia 388 collum 356 Colpoda 111 columellae 115 Comatula 45 Comatulida 145 Conchifera 170 Conchoecia 113 Conchostraca 169 Conidae 329 Conus 329

— gloriamaris 329 Copepoda 396 copepodlt 113 coracidium 113 Coraltium rubrum 114 Coraphium 21 Cordylophora 70

— lacustrźs 70 Coriarachne depressa 40 cormidium 119 CornacuTOspongia 76 Coronata 40, 130, 248

Coronuia 119 Corophium cuTyispinum 21

— uolutator 21 Colylorhiza tuberculata 70 cnida 219 Cnidaria 219 Crangon 70

crangon 71

Craspedacusta sowerbyi 128 craspedon 157 Crenobła alpina 416 Crepidula 173

fornicata 173 cribellum 209 Crinoldea 144 Cristatella mucedo 168 crithtdium 350—352 Crustacea 313 Cryptobża borreitł 233 Ctenophora 435 Ctenoplana 435

— koloalewskżź 40, 363 CiibOTOedusae 36, 40, 130 Cucumaria 193

japonica 193

— piana 193

Culex qulnquefasciatus 67 Cumacea 252 Cyanea 21

— caplllata 21

—• lamarcki 21 Cyanus 426 Cyathura 49

— carinata 49 Cyclophyllidea 35, 42, 43, 358—361,





1   ...   42   43   44   45   46   47   48   49   50


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna