Metoda i struktura etyki Cele lekcji



Pobieranie 14.83 Kb.
Data09.05.2016
Rozmiar14.83 Kb.

Metoda i struktura etyki

  1. Cele lekcji

    1. Wiadomości


Celem lekcji jest zapoznanie uczniów z zagadnieniami dotyczącymi metody i struktury etyki jako nauki. Omówienie takich zagadnień jak: sposób dochodzenia do twierdzeń w etyce i ich uzasadniania, przedmiot a metoda etyki, sposób poznania a sposób bytowania, sąd konkretny o dobru (powinności), omówienie naczelnej zasady etycznej. Przedstawienie tematyki poznania słuszności i realności powinności (dobra) w strukturze etyki (powinność bytem realnym, sposób istnienia powinności moralnej a sposób istnienia osoby ludzkiej).
    1. Umiejętności


Uczeń potrafi:

  1. Omówić tematykę naczelnej zasady etycznej.

  2. Wyjaśnić sposób poznania i sposób bytowania przedmiotu etyki.

  3. Wyjaśnić problematykę poznania powinności w strukturze etyki.

  4. Wyjaśnić problematykę poznania słuszności w strukturze etyki.

  5. Omówić problem realności powinności w strukturze etyki.

  6. Wyjaśnić pojęcie: afirmacja.
  1. Metoda i forma pracy


Metoda pogadanki z elementami opisu.
  1. Środki dydaktyczne


      1. Merecki J., Styczeń T., ABC Etyki, Wyd. KUL, Lublin 2005.

      2. Podsiad A., Więckowski Z., Mały słownik terminów i pojęć filozoficznych, PAX, Warszawa 1983.

      3. Karta pracy ucznia.
  2. Przebieg lekcji

    1. Faza przygotowawcza


      1. Sprawdzenie obecności.

      2. Sprawdzenie zadania domowego.

      3. Przypomnienie metodą pogadanki najważniejszych wiadomości z poprzedniej lekcji.


(10 min.)
    1. Faza realizacyjna




      1. Wyjaśnienie metodą opisu terminu – afirmacja (jako asercja – stwierdzenie pozytywne lub negacja – stwierdzenie negatywne).

Zapisanie przez uczniów notatki do zeszytu.

  • Notatka:

Afirmacja – jest to moment stwierdzenia lub uznania czegoś albo pozytywnie (wtedy mamy do czynienia z asercją) albo negatywnie (wtedy jest to negacja).

      1. Omówienie metodą opisu źródła poznania moralnego (sumienie) i sposobu bytowania przedmiotu etyki (sąd sumienia ujawniający powinność działania, jego słuszność i realność).

      2. Wyjaśnienie metodą opisu zagadnienia poznania powinności (sumienie jako źródło poznania dobra moralnego, sąd konkretny o powinności).

      3. Metodą pogadanki z elementami opisu ustalenie treści naczelnej zasady etycznej (wszystkiemu, co wartościowe należna jest afirmacja od osoby; osobie od osoby należna jest afirmacja) i jej uzasadnienie.

      4. Wyjaśnienie metodą opisu zagadnienia poznania słuszności działania (zagadnienie sumienia, które naprowadza nas na wiedzę o człowieku).

      5. Ukazanie metodą opisu sumienia jako sprawcy ujawnienia egzystencjalnego wymiaru powinności.

      6. Usystematyzowanie metodą pogadanki wiadomości z przeprowadzonej lekcji.



(20 min.)
    1. Faza podsumowująca


Zapisanie przez uczniów notatki do zeszytu.

  • Notatka:

Osąd sumienia stanowi dla podmiotu działania najbliższe źródło poznania moralnego, a zarazem podstawowe źródło poznania etyki. O sposobie dochodzenia do twierdzeń w etyce i ich uzasadniania rozstrzygają trzy aspekty powinności moralnej jako przedmiotu etyki i odpowiadające tym aspektom trzy aspekty sumienia jako sądu o powinności –poznanie powinności (dobra) działania, jego słuszności, i realności powinności moralnej działania (wymiar egzystencjalny)

    1. Poznanie powinności – sumienie jako bezpośrednie źródło poznania powinności moralnej uznaje za ważne sądy konkretne typu – to i to powinienem wobec ciebie. Pod naporem pytania – dlaczego powinienem sumienie wskazuje na godność osoby ludzkiej jako dobra najwyższego. W ten sposób stanowi podstawę do sformułowania naczelnej zasady etycznej w rodzaju – osobie od osoby zawsze należna jest afirmacja.

    2. Poznanie słuszności – sumienie wskazuje na zdroworozsądkową (mądrościową) lub naukową wiedzę o człowieku jako własną podstawę ważności wszelkiej wiedzy o słuszności moralnej postępowania. W oparciu o tę wiedzę wydaje sądy i ustanawia normy postępowania moralnego.

    3. Realność powinności – sumienie stwierdza faktycznie (choć zwykle wirtualnie) realność powinności moralnej (a nie tylko jej poczucie) i dzięki temu sąd ten staje się sądem egzystencjalnym.

(15 min.)
  1. Bibliografia


      1. Merecki J., Styczeń T., ABC Etyki, Wyd. KUL, Lublin 2005.

      2. Podsiad A., Więckowski Z., Mały słownik terminów i pojęć filozoficznych, PAX, Warszawa 1983.
  2. Załączniki

    1. Karta pracy ucznia


Najważniejsze zagadnienia związane z tematem lekcji Metoda i struktura etyki.




©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna