Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru połOŻonego w miejscowości smolnik pod nazwą „smolnik 3



Pobieranie 161.67 Kb.
Strona1/3
Data07.05.2016
Rozmiar161.67 Kb.
  1   2   3


PROGNOZA ODDZIAŁYWANIA NA ŚRODOWISKO
dotycząca
MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO

OBSZARU POŁOŻONEGO W MIEJSCOWOŚCI SMOLNIK
POD NAZWĄ „SMOLNIK 3"

Opracowanie:

mgr inż. arch. Jan Łukasz Juraszyński

- upr. do planowania przestrz nr ew. 1381/94

mgr inż. arch. krajobrazu Anna Pugacewicz

mgr inż. arch. krajobrazu Hanna Czajkowska

2008 - 2010 r


SPIS TREŚCI



PODSTAWA PRAWNA

ZAKRES OPRACOWANIA

METODA OPRACOWANIA

ŹRÓDŁA INFORMACJI

ROZDZIAŁ I - OCENA STANU I FUNKCJONOWANIA ŚRODOWISKA GMINY

ROZDZIAŁ II - PODSTAWOWE UWARUNKOWANIA DLA ZAGOSPODAROWANIA WYNIKAJĄCE Z OPRACOWANIA EKOFIZJOGRAFICZNEGO ORAZ INNYCH DOKUMENTÓW


ROZDZIAŁ III - ANALIZA I OCENA OGÓLNYCH USTALEŃ PLANU

ROZDZIAŁ IV - OCENA ROZWIĄZAŃ FUNKCJONALNO – PRZESTRZENNYCH

ROZDZIAŁ V - PROGNOZA SKUTKÓW REALIZACJI USTALEŃ PROJEKTU MPZP
ROZDZIAŁ VI – PODSUMOWANIE
ROZDZIAŁ VII – STRESZCZENIE W JĘZYKU NIESPECJALISTYCZNYM

PODSTAWA PRAWNA

Obowiązek sporządzenia prognozy oddziaływania na środowisko projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy wynika z art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko /Dz.U. z 2008r nr 199 poz. 1227/.

Projekt studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz jego zmiany wymagają przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko.

Niniejsze opracowanie dotyczy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru położonego w miejscowości Smolnik pod nazwą „Smolnik3". Prace nad planem zostały rozpoczęte na mocy Uchwały Nr XIII/90/08 Rady Gminy Lutowiska z dnia 27 maja 2008 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru położonego w obrębie wsi Smolnik pod nazwą „Smolnik 3”.



ZAKRES OPRACOWANIA

Niniejsze opracowanie przedstawia wyniki analiz i ocen dotyczących oddziaływania na środowisko, jakie może spowodować zmiana przeznaczenia terenów objętych projektem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

1) Opracowanie obejmuje obszar o łącznej powierzchni 188,0 ha; w skład obszaru wchodzą trzy tereny tj. A o powierzchni 10,2 ha (fragment działek nr 78/13 oraz 78/14 w miejscowości Smolnik), B o powierzchni 3,5 ha (fragment działki nr 78/7 w miejscowości Smolnik) oraz C o powierzchni 174,3 ha (działki nr. 78/8 – 78/11, 82/1, 82/2, 81/1, 81/2, 76/12, 78/15, 78/16, 79, 78/3, 78/7 oraz fragmenty działek nr 78/7, 78/13 oraz 78/14 w miejscowości Smolnik). Obszar ten (składający się z terenów A, B, i C) położony jest w północnej części gminy w obniżeniu dolinnym rzeki Sani i potoku Smolnik/Smolniczek, u podnóża wyniesienia Kiczerka (578 m n.p.m.), przy drodze gminnej, posiadającej włączenie do drogi wojewódzkiej nr 896, która w raz z drogą nr 897 tworzą tzw. wielką obwodnicę łączącą Lesko - Ustrzyki Dolne - Czarną - Lutowiska - Ustrzyki Górne – Cisną – Lesko. Działki objęte opracowaniem aktualnie stanowią działki rolne – przewaga pastwisk trwałych (PS III – Ps VI), z mniejszym udziałem łąk (ŁIII-ŁV) i zadrzewień (Lz) (za wyjątkiem działki nr 79, która była odrolniona na cerkiew greko-katolicką p.w. sw. Dymitra – obecnie kościół rzym.-kat. i cmentarz – obiekty wpisane do rejestru WKZ). Cały teren objęty opracowaniem leży w bezpośredniej relacji funkcjonalno – przestrzennej z istniejącą zabudową wsi Smolnik. Częściowo działki posiadają uzbrojenie między innymi linia energetyczna SN i WN.

2) Zgodnie z mapą historyczną z 1936 roku obszar objęty opracowaniem był zainwestowany (wzdłuż dróg przy zachodniej i południowej granicy z terenem opracowania istniała zabudowa mieszkaniowa zagrodowa).



Rys. Mapa archiwalna z 1936 roku (źródło www.bieszczady.pl)

2) Sporządzenie planu ma na celu przeznaczenie terenów A i B pod zabudowę zagrodową oraz ochronę terenu C przed zabudową (za wyjątkiem działki nr 79, która była odrolniona na cerkiew greko-katolicką p.w. sw. Dymitra – obecnie kościół rzym.-kat. i cmentarz – obiekty wpisane do rejestru WKZ), co aktualnie jest możliwe poprzez decyzję o warunkach zabudowy;

3) Prognoza uwzględnia:



  1. aktualny stan środowiska przyrodniczego,

  2. jego odporność na degradację i możliwość regeneracji,

  3. aktualny stan zagospodarowania antropogenicznego,

  4. skutki wynikające z realizacji ustaleń planu zagrożenia dla zdrowia ludzi oraz wszystkich innych komponentów środowiska naturalnego.

4) Integralną częścią prognozy jest załącznik graficzny nr 1 opracowany na kopiach projektu planu w skali 1: 5000.

METODA OPRACOWANIA

Istotą prognozy jest naukowe przewidywanie możliwych zagrożeń1 dla środowiska i ograniczanie ich rozmiaru już na etapie planowania. Celem zaś jest optymalizacja procesu podejmowania decyzji zezwalającej na dane przeznaczenie i użytkowanie terenu, a więc pośrednio na realizację danego przedsięwzięcia. Tak więc, prognoza oddziaływania na środowisko:



  1. oceni czy i jak zapisane w projekcie mpzp ustalenia wpłyną na środowisko oraz czy i w jakim stopniu naruszą zasady prawidłowej gospodarki zasobami naturalnymi,

  2. zweryfikuje projektowane ustalenia mpzp pod względem uwarunkowań przyrodniczych oraz zgodności projektu planu z zasadami zrównoważonego rozwoju oraz aktami i dokumentami wyższego szczebla,

  3. określi skutki wdrożenia dokumentu.

Prognoza nie jest więc dokumentem rozstrzygającym o słuszności realizacji zamierzeń inwestycyjnych przewidzianych projektowanymi ustaleniami studium, a jedynie opracowaniem przedstawiającym prawdopodobne skutki jakie niesie za sobą realizacja ustaleń studium na poszczególna komponenty środowiska w ich wzajemnym powiązaniu, w szczególności na ekosystemy, krajobraz, ludzi, dobra materialne i dobra kultury.
Niniejszą prognozę sporządzono w oparciu o wymogi art. 51 ust 2. ustawy
z dnia 3 października 2008r o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, uwzględniając jednocześnie wnioski Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Rzeszowie oraz Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ustrzykach Dolnych do opracowywanej prognozy, skierowane pismami, odpowiednio:

  1. z dnia 19 lutego 2009 roku, znak RDOŚ-18-WOO-7048-3-85/ap,

  2. z dnia 02 lutego 2009 roku, znak PSNZ.4612-1/09.

Zgodnie z określonymi wymogami prawnymi, niniejsza prognoza oddziaływania na środowisko:

1) zawiera:

a) informacje o zawartości, głównych celach projektowanego dokumentu oraz jego powiązaniach z innymi dokumentami,

b) informacje o metodach zastosowanych przy sporządzaniu prognozy,

c) propozycje dotyczące przewidywanych metod analizy skutków realizacji postanowień projektowanego dokumentu oraz częstotliwości jej przeprowadzania,

d) informacje o możliwym transgranicznym oddziaływaniu na środowisko,

e) streszczenie sporządzone w języku niespecjalistycznym;

2) określa, analizuje i ocenia:

a) istniejący stan środowiska oraz potencjalne zmiany tego stanu w przypadku braku realizacji projektowanego dokumentu,

b) stan środowiska na obszarach objętych przewidywanym znaczącym oddziaływaniem,

c) istniejące problemy ochrony środowiska istotne z punktu widzenia realizacji projektowanego dokumentu, w szczególności dotyczące obszarów podlegających ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody,

d) cele ochrony środowiska ustanowione na szczeblu międzynarodowym, wspólnotowym i krajowym, istotne z punktu widzenia projektowanego dokumentu, oraz sposoby, w jakich te cele i inne problemy środowiska zostały uwzględnione podczas opracowywania dokumentu,

e) przewidywane znaczące oddziaływania, w tym oddziaływania bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótkoterminowe, średnioterminowe i długoterminowe, stałe i chwilowe oraz pozytywne i negatywne, na cele i przedmiot ochrony obszaru Natura 2000 oraz integralność tego obszaru, a także na środowisko, a w szczególności na:

– różnorodność biologiczną,

– ludzi,


– zwierzęta,

– rośliny,

– wodę,

– powietrze,



– powierzchnię ziemi,

– krajobraz,

– klimat,

– zasoby naturalne,

– zabytki,

– dobra materialne

– z uwzględnieniem zależności między tymi elementami środowiska i między oddziaływaniami na te elementy;

3) przedstawia:

a) rozwiązania mające na celu zapobieganie, ograniczanie lub kompensację przyrodniczą negatywnych oddziaływań na środowisko, mogących być rezultatem realizacji projektowanego dokumentu, w szczególności na cele i przedmiot ochrony obszaru Natura 2000 oraz integralność tego obszaru,

b) biorąc pod uwagę cele i geograficzny zasięg dokumentu oraz cele i przedmiot ochrony obszaru Natura 2000 oraz integralność tego obszaru – rozwiązania alternatywne do rozwiązań zawartych w projektowanym dokumencie wraz z uzasadnieniem ich wyboru oraz opis metod dokonania oceny prowadzącej do tego wyboru albo wyjaśnienie braku rozwiązań alternatywnych, w tym wskazania napotkanych trudności wynikających z niedostatków techniki lub luk we współczesnej wiedzy.


Integralną częścią opracowania jest załącznik graficzny.
Część opisowa jest wynikiem analiz i ocen potencjalnych skutków, spowodowanych projektowanym przeznaczeniem terenów, na podstawowe elementy środowiska przyrodniczego we wzajemnych powiązaniach. Szczegółowe oceny dotyczą przede wszystkim zagadnień z zakresu stanu i funkcjonowania środowiska, jego odporności i zdolności do regeneracji, rozwiązań funkcjonalno-przestrzennych i innych ustaleń zawartych w projekcie planu, zagrożeń środowiska oraz możliwości rozwiązań eliminujących lub ograniczających negatywne oddziaływania na środowisko.

ŹRÓDŁA INFORMACJI

  • Opracowanie ekofizjograficzne podstawowe wykonane na użytek sporządzanego miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego pod nazwą „SMOLNIK 3”,”SMOLNIK 1”

  • Program Ochrony Środowiska dla Gminy Lutowiska na lata 2005 – 2015, Lutowiska 2004;

  • Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Lutowiska (Uchwała Nr XIII/65/99 Rady Gminy Lutowiska z dnia 14 grudnia 1999 r.),

  • Rozporządzenie Nr 54 Wojewody Podkarpackiego z dnia 30 maja 2005 roku w sprawie Wschodniobeskidzkiego Obszaru Chronionego Krajobrazu;

  • Rozporządzenie Nr 61/05 Wojewody Podkarpackiego z dnia 16 czerwca 2005 roku w sprawie Parku Krajobrazowego Doliny Sanu (Podka.05.82.1386),

  • Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 listopada 1999 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie Bieszczadzkiego Parku Krajobrazowego (Dz.U.z dnia 20 listopada 1999 r.) gdzie w § 6 ust.1 określone zostały granice otulinyBdPN

  • Uchwała Nr XVII/91/2000 Rady Gminy Lutowiska z dnia 27 kwietnia 2000r w sprawie uznania za zespoły przyrodniczo – krajobrazowe.

  • Stan środowiska w województwie podkarpackim opracowany przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Rzeszowie w 1997r. (Biblioteka Monitoringu Środowiska, Rzeszów 1999),

  • Projekt M.P.Z.P. „Smolnik3” sporządzany przez Wójta Gminy w Lutowiskach (2009-2010),

  • Materiał kartograficzny:

    • Mapy sytuacyjno wysokościowa w skali 1: 1 000 (Pow. Ośrodek Geodezji i Kartografii w Ustrzykach Dolnych),

    • mapa topograficzna 1: 25000,

  • Obserwacje terenowe w okresie maj - sierpień 2008 r oraz maj - sierpień 2009 r.

ROZDZIAŁ I

OCENA STANU I FUNKCJONOWANIA ŚRODOWISKA GMINY
Szczegółowy opis podstawowych komponentów środowiska przyrodniczego oraz jego funkcjonowanie przedstawione został w opracowaniu ekofizjograficznym. W prognozie w celu uniknięcia powtórzeń zastosowano skrócony opis środowiska, ze szczególnym podkreśleniem elementów ważnych dla przeprowadzanych ocen i analiz.

Morfologia, rzeźba i gleby

Teren gminy Lutowiska położony jest w obrębie Karpat Wschodnich, które zbudowane są z fliszu – skał osadowych, które na przełomie oligocenu i miocenu uległy intensywnemu sfałdowaniu, tworząc płaszczowiny przebiegające z północnego – zachodu na południowy wschód.

Rzeźba terenu opracowania jest urozmaicona, o deniwelacji od 602,9 m n.p.m. w zachodniej części obszaru objętego opracowaniem (teren C – na załączniku graficznym oznaczono jako punkt widokowy) do ok. 540 m n.p.m. w południowej części obszaru (sąsiedztwo Sanu). Teren opada w kierunku Sanu tj. północnym oraz w kierunku potoku Smolnik tj. południowym; spadki terenu nie są zróżnicowane i nie przekraczają 10%. Tereny, na których możliwa jest lokalizacja zabudowy pokrywają się ze spadkami mniejszymi od 20 %, toteż pod tym względem na opracowywanych obszarach nie występują ograniczenia w tym zakresie.

Dominują gleby brunatne wyługowane i kwaśne, wykształcone na utworach ze skał osadowych o spoiwie niewęglowym. Są to gleby o, średniogłębokie tj. o profilu do ok. 1 m. Niewielki udział mają też gleby gruntowo – glejowe o odczynie słabo kwaśnym lub obojętnym (pH 5,5-7,0). Teren opracowania obejmuje przede wszystkim użytki zielone (pastwiska Ps III i VI klasy bonitacyjnej), należące w większości pod względem kompleksów przydatności rolniczej do użytku owsiano – pastewnego górskiego. Niewielki fragmenty terenu C zajmują łąki oraz zadrzewienia Lz i zadrzewienia na pastwiskach IV klasy bonitacyjnej Lz-PsIV. Powierzchniowo największy udział na terenie opracowania mają grunty IV klasy. Użytki V i IV klasy bonitacyjnej stanowią kilkanaście procent ogólnej powierzchni obszaru opracowania.
Hydrologia

W bezpośrednim sąsiedztwie obszaru opracowania znajduje się rzeka San (graniczy od południa) oraz potok Smolnik (Smolniczek) (graniczy od północy), który we wsi Dwerniczek wpada do Sanu. Obszar opracowania leży w obszarze o dużej zasobności wodnej, średniej zmienności odpływu całkowitego i o niewielkim zasilaniu podziemnym. Potoki i rowy na tym obszarze mają zasilanie deszczowo – gruntowo – śnieżne. Ze względu na źródliskowy charakter całego obszaru i konfiguracje terenu sieć potoków służy głównie wyprowadzeniu nadmiaru wody do głównej zlewni. Nieprzepuszczalne podłoże nie potrafi zatrzymać większej ilości wody. Charakterystyczną cechą tego obszaru są gwałtowne i wysokie wezbrania opadów występują w połowie czerwca i lipca oraz wezbrania wód wiosną z topniejącej pokrywy śnieżnej.

Wody wgłębne są wodami zbiornika czwartorzędowego i trzeciorzędowego. Największe znaczenie mają wody ujmowane z utworów czwartorzędowych, wody trzeciorzędu wykorzystywane są w niewielkim stopniu, wody z utworów kredowych i starszych nie mają gospodarczego znaczenia. Osadami wodonośnymi są piaski i żwiry aluwialne oraz fluwioglacjalne o miąższości do 15 m.

Dolina Sanu tworzy zbiornik wód podziemnych (GZWP nr 431 „Bieszczady”), zaliczony do głównych zbiorników wód podziemnych w Polsce. Jest to zbiornik płytki w obrębie utworów czwartorzędowych, słabo lub zupełnie nie izolowany od powierzchni (obszar wysokiej ochrony).


Klimat

Klimat ma charakter górski, o stosunkowo silnych cechach kontynentalnych.


Przeważający rodzaj mas powietrza tj. polarno – morskiego (ok. 60% dni w roku; występuje przeważnie latem i zimą) sprawia, że pogoda przez większość roku charakteryzuje się znaczną wilgotnością. Przynosi znaczne zachmurzenie oraz opady, latem prowadzi do ochłodzenia, zimą powoduje zazwyczaj odwilże. Przez ok. 25% dni w roku napływają masy powietrza polarno – kontynentalnego, które przynoszą pogodę bez opadów; w zimie mroźne dni, latem zaś słoneczne.

Topoklimat korzystny do zabudowy -doliny cieków wodnych położonych poza obszarami opracowania (ale w bezpośrednim sąsiedztwie tj. dolina Sanu, Smolnika) stanowią naturalne korytarze spływu chłodnego powietrza. Nie występują lokalne inwersje i zastoje zimnego powietrza.



Fauna i flora

Pod względem florystycznym Bieszczady mają charakter wysokogórski, czego potwierdzeniem jest znaczna przewaga gatunków wschodniokarpackich. Flora roślin naczyniowych obejmuje ponad 900 gatunków, ponadto bogato reprezentowane są gatunki: mchów, śluzowców i grzybów. Znaczna jest liczba gatunków kserotermicznych (ciepłolubnych). Występują także rośliny wapieniolubne (piaskowce krośnieńskie są zasobne w węglan wapnia).

Obszar opracowania leży w piętrze roślinności regla dolnego tj sięgające od 500m n.p.m do ok. 1150 m n.p.m , zaś szata tego terenu w dużym stopniu ukształtowała się wskutek spontanicznej sukcesji regeneracyjnej.

Teren objęty planem w znacznej części leży w ekosystemie użytków zielonych:



  • ubogie florystycznie pastwisko ze związku Cynosurion;

  • ubogie florystycznie pastwisko ze związku Cynosurion ubogacone zadrzewieniami i zakrzewieniami z panującą Alnus incana – olszą szarą

  • ziołorośla wiązówkowe z Filipendula ulmaria;

  • zespół łąki ostrożeniowej Cirsietum rivularis;

  • zbiorowiska wilgotnych pastwisk i ziołorośli z rzędu Molinietalia.

W samych jarach potoku Smolnik oraz mniejszych bezimiennych potoków na ternie C występuje mozaika gatunków opisanych wyżej wespół z klonem Acer pseudoplatanus, świerkiem Picea abies, leszczyną Corylus avellana, topolą osiką Populus tremula oraz okazami olszy Alnus incana.

W pasach terenu użytkowanych jako droga dojazdowa wykształciło się zbiorowisko płożącej się roślinności bylinowo – trawiastej z rzędu Plantaginetalia maioris (m.in.: Agrostis alba var. prorepens, Capsella bursa- pastoris var. pinnatifida, Lolium perenne, Plantago maior, Polygonum aviculare ssp.).

Na terenie Parku Krajobrazowego Doliny Sanu, w którym leży obszar opracowania, stwierdzono występowanie ogółem 47 gatunków roślin naczyniowych, z tego 38 gatunków podlegających ochronie ścisłej oraz 9 gatunków podlegających ochronie częściowej. Spośród wyżej wymienionej liczby gatunków roślin na terenie Parku występują 3 gatunki wpisane do Polskiej czerwonej księgi roślin: tojad wschodniokarpacki Aconitum lasiocarpum VU, tojad wiechowaty Aconitum degenii VU, buławnik czerwony Cephalanthera rubra EN, jednak ich wystepowanie nie zostało potwierdzone podczas wizji terenowej na w okresie maj – sierpień 2008 r.
Fauna Bieszczadów jest typowa dla Beskidów Wschodnich. Obejmuje około 230 gatunków zwierząt kręgowych. Główne gatunki kręgowców: kumak górski, ropucha szara, żaba trawna, jaszczurka zwinka, jaszczurka żyworodna, padalec zwyczajny, żmija zygzakowata, gryzonie, owadożerne, jeleń szlachetny, sarna oraz zgodnie z danymi źródłowymi spotykany jest zaskroniec zwyczajny.

W trakcie wizji i obserwacji terenowych przeprowadzonych zarówno na etapie opracowania ekofizjograficznego jaki i wykonanych na potrzeby prognozy przyrodniczej (w okresie wegetacji i zwiększonej aktywności zwierząt) nie stwierdzono występowanie chronionych gatunków roślin. Spośród chronionych zwierząt odnotowano występowanie: ropuchy szarej, żaby trawnej, jaszczurki zwinki, padaleca zwyczajnego, zająca szaraka. W bliskim sąsiedztwie (ok. 200 do 500 m od granic opracowania) odnotowano występowanie bobra europejskiego, jelenia szlachetnego i sarny.



Na terenie opracowania:

  • znajdują się chronione siedliska przyrodnicze z rzędu Molinietalia (6510A - niżowe i górskie łąki użytkowane ekstensywnie)

  • nie znajdują się chronione gatunki roślin,

  • odnotowano występowanie 5 gatunków zwierząt objętych ochroną (ale nie wymienionych w Załączniku II Dyrektywy Rady 92/43/EWG (będących poza przedmiotem ochrony obszaru NATURA 2000),

  • w dolinie Sanu (na terenie C w bezpośrednim sąsiedztwie rzeki San) stwierdzono miejsca rozrodu i regularnego przebywania zwierząt chronionych :

        • orzeł z rodzaju Aquila (Nadleśnictwo Lutowiska),

        • puchacz Bubo bubo (Nadleśnictwo Lutowiska),

        • bocian czarny Ciconia nigra (Nadleśnictwo Lutowiska),

        • wąż Eskulapa Elaphe longissima (Nadleśnictwo Lutowiska).

  • nie występują siedliska i trasy migracji zwierząt, miejsca odpoczynku i żerowania podczas wędrówek (obszar leży w relacji przestrzennej z istniejącą zabudową przy barierze ekologicznej – drodze wojewódzkiej nr 896, która w raz z drogą nr 897 tworzą tzw. wielką obwodnicę łączącą Lesko - Ustrzyki Dolne - Czarną - Lutowiska - Ustrzyki Górne – Cisną – Lesko).


Ochrona prawna

Obszar opracowania położony jest w granicach Parku Krajobrazowego Doliny Sanu, otulinie Bieszczadzkiego Parku Narodowego oraz w tzw. obszarze mającym znaczenie dla Wspólnoty Natura 2000 „Bieszczady” - projektowany specjalny obszar ochrony siedlisk NATURA 2000 „Bieszczady”. Bezpośrednie sąsiedztwo terenu opracowania stanowi też Obszaru Specjalnej Ochron Ptaków Natura 2000 „Bieszczady”. Ten ostatni powołano Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 21 lipca 2004 r w sprawie obszarów specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 oraz Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 16 maja 2005 r w sprawie typów siedlisk przyrodniczych oraz gatunków roślin i zwierząt, wymagających ochrony w formie wyznaczenia obszarów Natura 2000. Nie istnieją jeszcze żadne plany ochrony dla obszarów Natura 2000. Z tego powodu nie można przytoczyć żadnych postulatów, nakazów i zakazów wynikających z przeprowadzonych w nich analizach.

Na terenie C znajduje się ponadto zespół przyrodniczo – krajobrazowy „Wieś Smolnik”.

Uproszczona diagnoza stanu i funkcjonowania środowiska

Środowisko przyrodnicze terenu opracowania nie jest zdegradowane i wykazuje duży stopień odporności na presję antropogeniczną, za wyjątkiem niewielkich płatów zbiorowisk związanych bezpośrednio z okresowo występującą wodą (tj zbiorowiska z rzędu Molinietalia). Zaburzenie stosunków wodnych będzie sprzyjać przekształcaniu się tych zbiorowisk w kierunku najbardziej powszechnego na terenie opracowania tj. ze związku Cynosurion.

Obszary, na których zachowały się bogate i stabilne biocenozy powinny pełnić rolę stabilizatorów dla terenów przekształcanych. Podstawowym warunkiem jest w tym przypadku zachowanie ciągłości przestrzennej i funkcjonalnej pomiędzy obszarami zasilającymi i zasilanymi. W związku z powyższym, kształtowanie funkcji i przeznaczenia trenu musi respektować zachowanie istniejących powiązań przyrodniczych (opisane w opracowaniu ekofizjograficznym), przy czym całość systemu ekologicznego powinna tworzyć powiązany funkcjonalnie i strukturalnie system płatów i korytarzy.
PODSUMOWANIE

Obszar planu znajduje się w granicach następujących form ochrony prawnej: w zasięgu obszaru NATURA 2000 „Bieszczady” oraz Parku Krajobrazowego Doliny Sanu.

Na terenie opracowania (teren C) oprócz wyżej wymienionego zbiorowiska z rzędu Molinietalia (6510A - niżowe i górskie łąki użytkowane ekstensywnie) nie znajdują się chronione lub cenne siedliska przyrodnicze i chronione gatunki roślin.

W dolinie Sanu (na terenie C) stwierdzono miejsca rozrodu i regularnego przebywania zwierząt chronionych :


        • orzeł z rodzaju Aquila (Nadleśnictwo Lutowiska),

        • puchacz Bubo bubo (Nadleśnictwo Lutowiska),

        • bocian czarny Ciconia nigra (Nadleśnictwo Lutowiska),

        • wąż Eskulapa Elaphe longissima (Nadleśnictwo Lutowiska).

W związku z powyższym należy podtrzymać stanowisko wypracowane w opracowaniu ekofizjograficznym i teren C całkowicie wyłączyć z zabudowy, zaś na terenach A i B dopuścić zabudowę zagrodową z agroturystyką.

ROZDZIAŁ II


PODSTAWOWE UWARUNKOWANIA DLA ZAGOSPODAROWANIA WYNIKAJĄCE Z OPRACOWANIA EKOFIZJOGRAFICZNEGO ORAZ INNYCH DOKUMENTÓW
Zawarte w opracowaniu ekofizjograficznym przyrodnicze predyspozycje do kształtowania struktury funkcjonalno –przestrzennej oraz analiza dotychczasowych kierunków rozwoju pozwalają stwierdzić, że:

  1. środowisko przyrodnicze podlega niewielkiej presji antropogenicznej,

  2. ekosystemy wykazują niewielkie przekształcenia (duża odporność na presję antropogeniczną),

  3. oraz dużą zdolność do regeneracji.

Podjęta uchwała o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pod nazwą „Smolnik 3” wskazuje zakres jaki powinny zawierać ustalenia planu z wyszczególnieniem wprowadzenia na części obszaru zabudowy zagrodowej.


Poniżej przytoczono główne wnioski i wskazania do opracowywanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zawarte w opracowaniu ekofizjograficznym podstawowym. Przytoczenie ich ma na celu sprawdzenie czy i w jakim stopniu projekt planu uwzględnia i respektuje zawarte tam wskazania.
Na obszarze objętym opracowaniem należy wprowadzić:

  1. Zakaz wprowadzania ścieków sanitarnych do gruntu i cieków. Odprowadzanie ścieków bytowych do indywidualnych oczyszczalni ścieków lub zbiorników bezodpływowych na ścieki fekalne (szczelnego szamba) i wywóz nieczystości do punktu zlewnego przy oczyszczalni ścieków w Lutowiskach lub Procisnem.

  2. Dopuszcza się odprowadzanie ścieków bytowych do gminnej sieci kanalizacyjnej po jej wybudowaniu.

  3. Odprowadzenie wód opadowych i roztopowych może nastąpić do gruntu w granicach działki.

  4. Ilość wód opadowych i roztopowych odprowadzonych do gruntu nie może przekroczyć jego chłonności; nadmiar wód deszczowych musi być odprowadzony do systemu rowów odwadniających.

  5. Zaopatrzenie w wodę z ujęć indywidualnych w granicach własnej działki budowlanej; dla obszaru 2 docelowo podłączone do zbiorczej sieci wodociągowe po jej wybudowaniu.

  6. Ograniczyć wykorzystanie paliwa stałego; preferuje się aby gospodarkę cieplną oprzeć o paliwa ekologiczne.

  7. Zakaz dokonywania zmiany ukształtowania jarów, naruszania skarp potoków itp.

  8. Wymagane jest bezwzględne zachowanie i właściwa pielęgnacja całego starodrzewia.

  9. Ze względu na położenie obszaru 1 w Parku Krajobrazowym Doliny Sanu oraz obszaru 2 we Wschodniobeskidzkim OChK zaleca się określenie znaczącego procentowego udziału powierzchni biologicznie czynnej (od 40% - 60% – dla terenów zabudowy; od 90% - wzwyż - dla terenów bez zabudowy), celem zachowania powiązań przyrodniczych.

  10. Zaleca się szczególną dbałość architektury harmonijnie komponowanej z krajobrazem i bezpośrednim otoczeniem (preferowana architektura nawiązująca do form tradycyjnych).


Należy się liczyć z możliwością uchwalenia Projektu Rozporządzenia Wojewody Podkarpackiego w sprawie ustanowienia planu ochrony dla Parku Krajobrazowego Doliny Sanu, w którym leży obszar 1. Wówczas należy spełnić wymagania wynikające z tego dokumentu. Należy pamiętać, że już projekt tego dokumentu zakłada duże ograniczenia, w tym zakaz zabudowy, co uwzględniono w niniejszej ekofizjiografii, przy wyznaczaniu obszarów korzystnych do zabudowy. Zgodnie z tym projektem wskazuje się obszar C (za wyjątkiem działki nr 79, która była odrolniona na cerkiew greko-katolicką p.w. sw. Dymitra – obecnie kościół rzym.-kat. i cmentarz – obiekty wpisane do rejestru WKZ) jako obszar do wprowadzenia zakazu zabudowy, pozostałe tereny tj. A i B kwalifikują się do wprowadzenia zabudowy ekstensywnej (zagrodowej z agroturystyką lub mieszkalnej z usługami).
Wnioski szczegółowe

  1. Wszystkie tereny „są przydatne do celów budowlanych (możliwość realizacji zabudowy zagrodowej, mieszkaniowej jednorodzinnej oraz usługowej, zwłaszcza usług turystyki i rekreacji oraz gastronomii) wg oznaczenia na załącznikach graficznych.

  2. Ze względu na wysoką atrakcyjność terenów objętych planami (zwłaszcza obszar 1), ich naturalne predyspozycje oraz zainwestowanie terenów przyległych (infrastruktura drogowa, istniejące obiekty budowlane, częściowo infrastruktura techniczna), istnieje możliwość częściowego urządzenia terenów, jako rekreacyjno-turystyczne.

  3. Nakazuje się wyznaczenie nieprzekraczalnych linii zabudowy w odległości co najmniej 15 m od koryta potoków i minimum 50 m od rzeki San, celem wyeliminowania możliwości wystąpienia osuwisk i degradacji skarp.

  4. Teren C całkowicie wyłączyć z zabudowy (za wyjątkiem działki nr 79, która była odrolniona na cerkiew greko-katolicką p.w. sw. Dymitra – obecnie kościół rzym.-kat. i cmentarz – obiekty wpisane do rejestru WKZ) i wprowadzić dla niego zakaz realizacji ogrodzeń, celem eliminacji wystąpienia barier dla tras migracyjnych zwierząt.

  5. Zaleca się wyznaczenie nieprzekraczalnych linii nowoprojektowanej zabudowy w odległości co najmniej 10 m od dróg gminnych, 20m od dróg powiatowych i 20 m od drogi wojewódzkiej.

  6. Od istniejących napowietrznych linii energetycznych wysokiego napięcia 110 kV wyznacza się pas technicznych o szerokości 29 m a od średniego napięcia 15kV 12 m.

  7. Zaleca się ograniczyć wysokość nowoprojektowanych obiektów do 12 m i 3 kondygnacji nadziemnych z możliwością urządzenia dodatkowej kondygnacji w dachu.

  8. Na stromych skarpach zakazuje się, usuwania zakrzaczeń i zadrzewień oraz zaleca się dosadzenie na tych obszarach stosownych gatunków rodzimych glebo i wodochronnych.

  9. Na terenach o wysokiej klasie bonitacji III i IV zaleca się racjonalną gospodarkę gruntami.

  10. Zaleca się na obszarze wolnym od zabudowy dotychczasowy sposób gospodarowania albo nasadzenie wysokiej i średniej zieleni gatunków rodzimych; dopuszczenie realizacji architektury ogrodowej i urządzeń rekreacyjnych, z zastrzeżeniem pkt 3.

  11. Należy zachować najwyżej wyniesione i eksponowane obszary wolne od zabudowy (dotyczy to terenu w Smolniku) ze względów krajobrazowych i klimatycznych (niekorzystne warunki dla budownictwa związanego z pobytem ludzi - silne wiatry).


ROZDZIAŁ III

ANALIZA I OCENA OGÓLNYCH USTALEŃ PLANU


W niniejszym rozdziale skupiono się na analizie i ocenie określonych w projekcie planu rozwiązań ogólnych oraz warunków zagospodarowania, wynikających z potrzeb ochrony środowiska, prawidłowości gospodarowania zasobami przyrody.
Podstawową funkcją obszaru objętego planem jest funkcja rolna (powierzchnia 173,5 ha) z zakazem zabudowy, w tym posadawiania obiektów kubaturowych (poza urządzeniami infrastruktury technicznej). Uzupełniająco (dla obsługi obszaru rolnego) niezbędne jest wyznaczenie miejsc lokalizacji zabudowy zagrodowej (łączna powierzchnia (13,2 ha) oraz ochrona istniejących walorów kulturowych (cerkwi o powierzchni 0,34 ha) wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i komunikacją.
Projekt planu ustala kategoryczny zakaz tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenów, poza produkcją rolniczą, ogrodniczą, szkółkarską oraz wykorzystania zgodnego z dotychczasowym użytkowaniem. Zapis taki zabezpiecza obszar opracowania przed niekontrolowaną, prowizoryczną zabudową, która przyczynia się wielu miejscach naszego kraju do zakłócenia ładu przestrzennego i degradacji krajobrazu. Może się to również przyczynić do niszczenia komponentów przyrodniczych – wycinka drzew i zakrzewień, wykopy, składowanie odpadów itp. Nie mniej ważnym zapisem dla walorów krajobrazowych gminy Lutowiska i wsi Smolnik jest zakaz stosowania pokryć dachowych w kolorach jaskrawych oraz na elewacjach zabudowy materiałów wykończeniowych typu „siding”, blachy i materiałów z blachy.

Ponadto wskazano minimalne odległości zabudowy zapewniające właściwe warunki przebywania ludzi (odległości od dróg). Odnośnie warunków zapewnienia łączności przyrodniczej oraz prawidłowego funkcjonowania przyrody ożywionej (ustanowione odległości od potoków stanowiących ciągi przyrodnicze) to wskazane w projekcie planu 15 m od cieków wodnych z zakazem grodzenia wydaje się niewystarczające dla dużych ssaków. Postuluje się wprowadzenie zakazu grodzenia terenów rolnych tj. dopuszczenie ogrodzeń wyłącznie po granicy terenów funkcjonalnych z dopuszczoną zabudową i w ich obrębie (zgodnie z zapisami planu). W przypadku braku możliwości wprowadzenia takiego zapisu (inne plany inwestorów) postuluje się zwiększenie odległości z zakazem grodzenia do 50m od cieków wodnych oraz określenia wysokości i form tych ogrodzeń tj. wskazany brak podmurówki i ażurowość ogrodzeń do wys. 1,5m.

Ustalenia par. 8 dotyczą zasad ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego. Ust. 1 wskazuje na konieczność stosowania nakazów, zakazów i ograniczeń określonych w przepisach odrębnych dotyczących obszarów Natura 2000, Krajobrazowego Doliny Sanu oraz Zespołu Przyrodniczo-Krajobrazowego Wieś Smolnik.

Autorzy planu stosują się do zasady przyjętej przy tworzeniu aktów prawa, mówiącej o zakazie powtarzania przepisów prawnych wyższego rzędu. Projekt planu zakazuje w par. 8 ust. 2 składowania odpadów niebezpiecznych.

Ponadto w par. 8 ust. 3 wprowadza całkowity zakaz lokalizowania przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których raport jest wymagany lub może być wymagany, zgodnie z przepisami odrębnymi, za wyjątkiem infrastruktury technicznej.

Par. 11 projektu planu określa szczegółowe zasady obsługi w zakresie infrastruktury technicznej. Plan nakazuje odprowadzenie ścieków bytowych do indywidualnych oczyszczalni ścieków lokalizowanych na poszczególnych terenach funkcjonalnych. lub (niestety) do tymczasowych zbiorników bezodpływowych na ścieki. Dopuszczenie lokalizacji tymczasowych zbiorników bezodpływowych na ścieki stanowi potencjalne źródło zagrożenia dla jakości wód gruntowych (zbiornika wód podziemnych GZWP). Nadzy podkreślić, że jest stworzona możliwość odprowadzania ścieków bytowych do gminnej sieci kanalizacyjnej po jej wybudowaniu. Wody opadowe mają być zatrzymane w granicach działki budowlanej, z której pochodzą. W przypadku, kiedy jest to niemożliwe – należy zapewnić ich odprowadzane siecią kanalizacji deszczowej do rowów, przy czym zrzuty wód deszczowych muszą być wyposażone w urządzenia podczyszczające na wylotach. Wody opadowe z powierzchni utwardzonych narażających na zanieczyszczenia tj. terenu drogi wewnętrznej winny być odprowadzane do rowów przydrożnych z zastosowaniem urządzeń podczyszczających do parametrów określonych w przepisach odrębnych. Projekt planu przewiduje zaopatrzenie w wodę z ujęć własnych tj. indywidualnych. Ponadto nakazuje, aby wszystkie działki budowlane miały przyłącza do sieci elektroenergetycznej. Ogrzewanie budynków ustalone jest jako „indywidualne, nie pogarszające stanu środowiska w rozumieniu przepisów odrębnych”. Zgodnie z tekstem planu, odpady komunalne ze wszystkich działek budowlanych należy gromadzić w szczelnych pojemnikach na własnej działce i usuwać na zasadach obowiązujących w gminie.



ROZDZIAŁ IV



  1   2   3


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna