Mikkel Birkegaard



Pobieranie 21.86 Kb.
Data10.05.2016
Rozmiar21.86 Kb.
Mikkel Birkegaard (ur. 1968) jest programistą komputerowym, mieszka w Kopenhadze. Powieść "Libri di Luca", której napisanie zajęło mu pięć lat, to jego debiut literacki a jednocześnie bestseller na duńskim rynku książki. Książka została przetłumaczona na 21 języków. Kolejna powieść "Over mit lig"  (Po moi trupie), wydana w Danii w sierpniu 2009 r., podbija obecnie kolejne rynki.
Gianrico Carofiglio (ur. 1961) - włoski pisarz i prokurator. Występował jako oskarżyciel w procesach przeciwko mafii, przestępczości zorganizowanej i handlarzom ludźmi. Zaangażował się również w działalność antykorupcyjną. Jako powieściopisarz odniósł wielki sukces dzięki serii kryminalnej z mecenasem Guerrierim, na którą składają się: Świadek mimo woli (2002, W.A.B. 2008), Z zamkniętymi oczami (2003, W.A.B. 2009), Ponad wszelką wątpliwość (2006, W.A.B. 2010) oraz bestsellerowy we Włoszech czwarty tom Le perfezioni provvisorie (2010).
Mia Couto (ur. 1955 w Mozambiku) - z wykształcenia biolog, pracuje jako wykładowca uniwersytecki, pisarz i dziennikarz. Był dyrektorem Agencji Informacyjnej Mozambiku, redaktorem naczelnym pisma “Tempo” i dziennika “Notícias de Maputo”. Opublikował, między innymi, tomy opowiadań Vozes Anoitecidas (1987) i Estórias Abensonhadas (1994). Tłumaczony na wiele języków. Został uhonorowany, między innymi, Nagrodą Vergília Ferreiry za całość twórczości w roku 1999.
Rachel Cusk (ur. 1967 r. w Kanadzie) jest autorką kilku nagrodzonych powieści, a także autobiograficznej książki opisującej jej doświadczenie macierzyństwa (A Life’s Work, 2001). W 2003 roku znalazła się w gronie najbardziej obiecujących brytyjskich pisarzy młodego pokolenia (tzw. Granta’s Best of Young British Novelists). Powieść Arlington Park z 2007 została nominowana do nagrody Orange, przyznawanej najlepszym pisarkom.
Michael Ende (1929-1995) - niemiecki twórca literatury dziecięcej i młodzieżowej. Był synem malarza surrealisty Edgara. Ukończył szkołę teatralną w 1950; pracował jako aktor, scenarzysta, dyrektor teatru i krytyk filmowy w Monachium. Był antyfaszystą. Działał w studenckim ugrupowaniu Ruch 60. W roku 1971 wyjechał do Włoch, gdzie powstały jego najsławniejsze powieści. Utwory Endego zostały przetłumaczone na ponad 40 języków. W 1981 pisarz otrzymał Nagrodę Janusza Korczaka (przyznawaną przez Międzynarodową Unię na Rzecz Książki dla Młodzieży), rok później - międzynarodową Nagrodę Lorenzo il Magnifico. Największym powodzeniem cieszą się zekranizowane powieści Momo i Nie kończąca się historia. Na podstawie przygód Kuby Guzika i Wunschpunsch również powstał film animowany. Jego utwory przełożono do tej pory na ponad 40 języków.
Filip Florian (ur. 1968) – rumuński pisarz i dziennikarz. Opublikowana w 2005 roku powieść Małe palce została uznana za jeden z najlepszych debiutów ostatnich lat i otrzymała wiele prestiżowych nagród (m. in. nagrodę Związku Pisarzy Rumuńskich za najlepszy debiut prozatorski, nagrodę magazynu „România literară”, nagrodę dziennika „România liberă”, nagrodę Fundacji Anonimul). Powieść Starszy brat, młodszy brat napisał wspólnie z młodszym bratem Mateiem.
Matei Florian (ur. 1979) - rumuński pisarz i dziennikarz. Debiutował poezją w czasopiśmie „Cuvintul”. Od 1998 roku pracuje jako reporter i felietonista w magazynie „Dilema veche”. Napisana wspólnie z bratem Florianem książka Starszy brat, młodszy brat jest jego pierwszą powieścią.
Friedl Hofbauer (ur. 1924 r. w Wiedniu) - autorka kilkudziesięciu powieści, opowiadań, słuchowisk, sztuk teatralnych oraz poezji dla dzieci i młodzieży. Określana jest mianem "matki" austriackiej poezji dla dzieci. Wiele z jej utworów poetyckich zaliczonych zostało do klasyki poezji dla dzieci i ukazało się w wielu antologiach i podręcznikach szkolnych. Jej twórczość wielokrotnie nagradzano, m.in. w 2008 r. Austriacką Nagrodą Państwową za twórczość dla dzieci i młodzieży.
Janina Katz (ur. w 1939 r.) - autorka pięciu powieści, jedenastu tomików poezji, dwóch tomów opowiadań i książki dla dzieci. Jest także krytykiem literackim i tłumaczem na duński m.in. Cz. Miłosza, W. Szymborskiej, Z. Herberta, E. Lipskiej, T. Różewicza, prozy T. Konwickiego i S. Mrożka. Pochodzi z Krakowa, wyemigrowała z Polski na fali marca 1968. Pisze po duńsku. Laureatka wielu prestiżowych duńskich nagród literackich, a także nagrody paryskiej "Kultury" za przekłady. Pisała m.in. dla "Życia Literackiego", "Twórczości", "Współczesności", "Miesięcznika Literackiego", radia BBC, "Radia Wolna Europa" i paryskiej "Kultury". Obecnie pisuje dla miesięcznika "Znak".
Daniel Kehlmann (ur. 1975) - prozaik i krytyk literacki, z wykształcenia filozof i literaturoznawca, wykładał poetykę na uniwersytecie w Moguncji. Mieszka w Wiedniu. Już jego pierwsza powieść, Beerholm przedstawia (1997, przekład polski WAB 2004), przyniosła mu entuzjastyczne recenzje i sukces rynkowy – podobnie jak tom opowiadań Unter der Sonne (Pod słońcem, 2000) i następne powieści: Mahlers Zeit (Czas Mahlera, 1999), Der fernste Ort (Najdalsze miejsce, 2001) oraz Ich und Kaminski (Ja i Kaminski, 2003). Rachuba świata (2005), w Niemczech sprzedana już w ponad milinowym nakładzie, stała się największym bestsellerem literatury niemieckiej od czasów Pachnidła Patricka Süskinda. Daniel Kehlmann otrzymał nagrody niemieckiego biznesu, kanclerza Austrii oraz dziennika „Die Welt“, nagrodę Kandyda oraz im. Kleista.
Maria Ewa Letki wydała ponad dwadzieścia książek. Jest autorką kilkudziesięciu słuchowisk. Pisze powieści i opowiadania realistyczne, poruszające problemy dzieci, jak i bajki. Opowiadanie o niepełnosprawnym chłopcu Jutro znów pójdę w świat otrzymało tytuł Książki Roku przyznawany przez francuską organizację Loisir Jeunes. Kilka innych książek zostało nagrodzonych w Polsce, między innymi w konkursie im. Kornela Makuszyńskiego oraz w konkursie „Świat Przyjazny Dziecku”, a także wpisanych na Listę Skarbów Muzeum Książki Dziecięcej. W grudniu 2009 roku otrzymała Medal Polskiej Sekcji IBBY za całokształt twórczości.
Dan Lungu (ur. 1969) jest wykładowcą socjologii na Uniwersytecie w Jassach (Rumunia) i redaktorem paryskiego magazynu Au Sud de l’Est. W latach 2001-2002 był redaktorem naczelnym pisma kulturalnego „Timpul” (Czas). Publikował zbiory opowiadań i wierszy, jest autorem sztuk teatralnych, powieści, a także prac z zakresu socjologii. Na podstawie powieści Jestem komunistyczną babą! powstaje film w reżyserii Stere Gulei. W 2008 roku Dan Lungu otrzymał za tę książkę podwójną nominację do europejskiej nagrody im. Jeana Monneta.
Pascal Mercier (prawdziwe nazwisko: Peter Bieri, ur. 1944 r. w Bernie) wychował się w tradycyjnej rodzinie mieszczańskiej. W szkole uczył się greki, łaciny i hebrajskiego, zgłębił też sanskryt i tajniki mistycyzmu tybetańskiego. W Londynie i Heidelbergu studiował filozofię oraz filologię angielską i indologię. Tam też uzyskał doktorat i pracował jako asystent naukowy w katedrze filozofii. Jego zainteresowania naukowe dotyczyły głównie psychologii filozofii, teorii poznania oraz filozofii moralnej. Później wykładał również na uniwersytetach w Berkeley i Harvardzie, a obecnie mieszka w Berlinie i wykłada na tamtejszym uniwersytecie. Najbardziej znanym dziełem filozoficznym Petera Bieri jest książka Das Handwerk der Freiheit (Rzemiosło wolności, 2001).
Giles Milton (ur.1966 r.) angielski historyk, pisarz i publicysta. Jest wybitnym znawcą historii podróży i wielkich odkryć geograficznych. Sam też wiele podróżował - po Europie, Afryce Północnej, Bliskim i Dalekim Wschodzie oraz obu Amerykach. Współpracuje z gazetami i czasopismami wydawanymi w Wielkiej Brytanii i za granicą. Napisał kilka książek, ożywiając w nich zapomniane, lecz niezwykłe i fascynujące historie. Mieszka w Londynie i jest członkiem Hakluyt Society, towarzystwa wydającego reprinty prac podróżników i poszukiwaczy przygód w naukowym opracowaniu.
Harry Mulisch (1929-2010) – holenderski prozaik, uznawany za jednego z najwybitniejszych pisarzy europejskich, także poeta, dramaturg, eseista i filozof. Laureat wielu nagród literackich. Jego książki tłumaczone są na wszystkie języki świata i sprzedają się w setkach tysięcy egzemplarzy. Nakładem W.A.B. w 2001 roku ukazała się powieść Procedura. W Polsce wydano również dwie inne jego książki: Zamach (1988) oraz Dwie kobiety. Stare powietrze (1990). W 2001 roku na podstawie Odkrycia nieba powstał film w reżyserii Jeroena Krabbégo.
Anne Provoost ( ur. 1964 w Belgii) studiowała filologię i pedagogikę na uniwersytecie Louvain. Przez kilka lat mieszkała w Stanach Zjednoczonych, tam też napisała swoją pierwszą książkę. Aktualnie mieszka w Antwerpii z mężem i trojgiem dzieci. Jest autorką czterech znanych i wielokrotnie nagradzanych powieści, a także opowiadań i esejów o literaturze dla dzieci. Pisze w języku niderlandzkim. Swoje powieści adresuje do czytelników młodzieżowych (nastoletnich) i dorosłych. Interesują ją przede wszystkim kwestie etyczno-moralne, jak problem niełatwych relacji dorosłych i dzieci, problem dojrzewania emocjonalnego i seksualnego, problem podszytej rasizmem ksenofobii i zakodowanej w ludzkiej naturze agresji.
Käthe Recheis (ur. w 1928 r. w Górnej Austrii) - autorka prawie 80 książek dla dzieci i młodzieży, z których wiele uznanych już zostało za klasykę literatury dla dzieci i młodzieży. Laureatka kilkunastu austriackich i międzynarodowych nagród literackich, autorka książek wpisanych na honorową listę IBBY. Tłumaczka ponad 50 tytułów z języka angielskiego. Wielkokrotnie objechała Amerykę Płn. i Płd., od wielu lat angażuje się w poprawę warunków życia społeczności indiańskich w obu Amerykach. Wraz bratem - lekarzem, dr Romedem Recheis założyła Stowarzyszenie Wspierania Szkół dla Indian. Opublikowała 13 książek z oryginalnymi tekstami indiańskimi.
Gianni Rodari (1920 – 1980) - włoski pisarz nagrodzony medalem imienia Hansa Christiana Andersena, tzw. Małym Noblem, za twórczość dla dzieci. Współpracował z wieloma pismami dla dzieci, współtworzył programy dziecięce we Włoskim Radio i Telewizji (RAI).
Jan Seghers (Matthias Altenburg, ur. 1958 w Nimczech) jest pisarzem, dziennikarzem, krytykiem i eseistą. Pod pseudonimem pisze powieści kryminalne, wzorowane na książkach skandynawskich autorów takich jak Henning Mankell i Sjöwall-Wahlöö. W 1998 roku został uhonorowany Marburger Literaturpreis, w 2008 roku otrzymał Offenbacher Literaturpreis oraz Burgdorfer Krimipreis. Mieszka we Frankfurcie nad Menem.
Aglaja Veteranyi urodziła się w 1962 r. w Bukareszcie w rodzinie artystów cyrkowych. Po ucieczce z Rumunii wraz z rodzicami i siostrą uzyskała azyl w Szwajcarii. Objechała Europę, Afrykę, Amerykę Południową, aby w końcu osiąść w Zurychu. To tu w wieku siedemnastu lat rozpoczęła karierę aktorską, a kilka lat później zaczęła pisać. Wkrótce stała się jedną z najczęściej publikowanych autorek obszaru niemieckojęzycznego. Była współzałożycielką literacko-teatralnych grup eksperymentalnych Die Wortpumpe (Pompa słów) i Die Engelmaschine (Anielska maszyna) oraz laureatką licznych nagród m.in. Nagrody Artystycznej Miasta Berlina 2000 i Nagrody im. Adalberta von Chamisso. 3 lutego 2002 roku popełniła samobójstwo. W języku polskim nakładem wydawnictwa Czarne ukazały się dwie książki pisarki: Dlaczego dziecko gotuje się w mamałydze oraz Regał ostatnich tchnień, a także zbiór tekstów Uprzątnięte morze, wynajęte skarpety i pani Masło. Sceniczne adaptacje jej prozy cieszyły się dużym powodzeniem wśród polskiej publiczności.
Angel Raymond Wagenstein (ur. 1922) - wybitny bułgarski pisarz i scenarzysta filmowy, dzieciństwo spędził we Francji, dokąd wyemigrowała jego sefardyjska rodzina, uciekając przed prześladowaniami politycznymi lewicy. Wrócił do Bułgarii po ogłoszeniu amnestii i w liceum związał się z ruchem antyfaszystowskim. W 1944 roku za drobny akt sabotażu został aresztowany i skazany na śmierć. Przed egzekucją uratowało go wkroczenie armii radzieckiej. Po wojnie skończył studia filmowe w Moskwie.
W swoim dorobku Wagenstein ma ponad 50 scenariuszy do filmów fabularnych, dokumentalnych i animowanych, które były realizowane przez różne kinematografie w Europie i na Dalekim Wschodzie. Wiele z tych filmów otrzymało prestiżowe nagrody na bułgarskich i międzynarodowych festiwalach, m. in. film Sterne w reżyserii Konrada Wolfa został uhonorowany w 1959 roku nagrodą specjalną jury na festiwalu w Cannes.

Pobieranie 21.86 Kb.





©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna