No Women No Art miejsca w ramach poprzednich edycji Festiwalu No Women No Art



Pobieranie 103.05 Kb.
Data09.05.2016
Rozmiar103.05 Kb.





No Women No Art MIEJSCA

W ramach poprzednich edycji Festiwalu No Women No Art, wraz z zapraszanymi przez nas artystkami, wyprowadzałyśmy sztukę na ulice Poznania. Zaskakiwałyśmy nią w dobrze znanych okolicach miasta (Ulice są nasze!/2011) i wychodziłyśmy z nią do mieszkańców dzielnic oddalonych od centrum (Kioski Kultury/ 2012). W tym roku, w dniach 12-18 października - przestrzeń Poznania stanie się pretekstem do stawiania pytań o pamięć. Nie będzie marmurowych pomników i portretów znanych postaci w złotych ramach, zamiast nich będą konstruowane ze skrawków pamięci wspomnienia i wyobrażenia. Będzie pamięć mieszkańców i o mieszkankach. Pamięć o istotnych i mniej ważnych momentach. Pamięć o małych i dużych spotkaniach. Pamięć o miejscach i pamięć miejsc. Będzie to herstoria, która ma wpływ na wspomnienie o miejscu, w którym zaistniała.

Wraz z szóstą edycją No Women No Art także Festiwal przejdzie zarówno do herstorii jak i historii: będzie to jego ostatnia edycja. Aby zapamięć go jak najlepiej, we wspólnym odzyskiwaniu wspomnień o miejscach i tworzeniu nowej pamięci o przestrzeniach, ludziach i wydarzeniach posługiwać się będziemy wszystkimi zmysłami.

Wzrok trzeba będzie wyostrzyć w sali kina Muza, oraz na Wildzie, gdzie Anka Leśniak poszukiwać będzie przestępczyń z wyobrażeń mieszkańców, a Patrycja Dołowy zakopie wspomnienia na podwórkach i skwerach.

Słuch przyda się nie tylko na rapowych koncertach, ale i w opuszczonym mieszkaniu, w którym wybrzmi teatralna historia.

Smak będzie domeną spotkań literackich, bynajmniej nie z książką kucharską.

Zmysł węchu pomagał nam będzie w opisywaniu wspomnień i aromatów.



Dotyk pozostanie domeną dziecięcego świata, w którym tworzyć będziemy miejsca wspólne wszystkim mieszkańcom miasta.

Festiwalowy Poznań, będzie miejscem, które zapamiętamy wspólnie.


Program: www.nowomen-noart.pl

SZTUKI WIZUALNE
PODEJRZANA/ Anka Leśniak
12-18.10.2013, Wilda
17.10.2013, g. 18.00, ul. Górna Wilda 82/84, Pawilon z szyldem Euforia, wstęp wolny

wernisaż i spotkanie z Anką Leśniak oraz dr Moniką Frąckowiak-Sochańską,

prowadzenie: Ludmiła Annanikova
Anka Leśniak w swojej twórczości zajmuje się historią kobiet, szczególnie tych, które wymykają się stereotypowym definicjom kobiecości. Projektem realizowanym w dzielnicy Wilda artystka zadaje pytanie o współczesny obraz przestępczyni w świadomości społecznej. Na ile zmienił się on w stosunku do źródeł historycznych. Czy mieszkańcy Wildy pamiętają w swojej dzielnicy (mieście) przestępstwa z udziałem kobiet? W jakiej roli widziałyby siebie kobiety – przestępczyni czy ofiary, gdyby musiały wybierać?

Wilda uchodzi za jedną z najniebezpieczniejszych dzielnic Poznania. Leśniak, w porównaniu z łódzkim krajobrazem miejskim wydała się jednak całkiem przyzwoita. A więc diabeł, który podobno mieszka na Wildzie nie jest może aż tak straszny... na pierwszy rzut oka.

Zainspirowana tym, co na temat dzielnicy się mówi i pisze, postanowiła zająć się problemem przestępstwa i zbrodni, a co za tym idzie oprawcy i ofiary, a w roli oprawcy postawić kobietę. Chce zapytać mieszkańców dzielnicy Wilda o to, jak wyobrażają sobie kobietę - przestępczynię, oraz do jakich przestępstw taka osoba byłaby zdolna. Wykonane na tej podstawie „portrety” wytworów wyobraźni społeczeństwa pojawią się w przestrzeni dzielnicy. Swoim działaniem artystka zadaje pytanie o to, jak nasze przekonania i uprzedzenia wpływają na otaczającą nas rzeczywistość.
Anka Leśniak - działa przede wszystkim w takich dziedzinach jak: instalacja, performance, malarstwo rozszerzone, video-art. Brała udział w ponad 50 wystawach indywidualnych i grupowych. W swojej sztuce głównie zajmuje się historią kobiet, tworzy prace site-specific związane z kontekstem miejsca. W 2003 roku ukończyła Historię Sztuki na Uniwersytecie Łódzkim, w 2004 otrzymała dyplom z wyróżnieniem Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. W roku 2011 została stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

http://www.ankalesniak.pl/



http://www.lodz-art.eu/zarejestrowane/
Widoczki – Siewki pamięci/ Patrycja Dołowy
12-18.10.2013, Wilda
16.10.2013, g. 18.00, Budynek po szkole, ul. 28 czerwca 125, wstęp wolny

wernisaż i spotkanie z artystką,

Projekt zainspirowany jest tworzonymi niegdyś przez małe dziewczynki „widoczkami” –maleńkimi obrazkami z kwiatów, wstążek, świecidełek, które były układane i chowane pod szkiełkiem, a potem zakopywane po to, by po jakimś czasie odnaleźć je, odsłonić i oglądać. Obrazki czasem pozostawały schowane na zawsze, ale były tam – i ta świadomość była dla małych dziewczynek ważna. Odnalezione po latach „widoczki” (tak je nazywałyśmy) wyglądały inaczej niż je zapamiętałyśmy. I były inne.


Artystka sporządza odlewy ciała, pokrywa je emulsją fotograficzną, naświetla pod powiększalnikiem obrazami – zebranymi indywidualnymi historiami, które zdarzyły się lub tylko mogły zdarzyć. Potem zakopuje je w ziemi, wbudowuje w bruk. Ten projekt to całe mnóstwo drobnych interwencji w przestrzeń. Obrazki pochowane w ziemi - odlewy ciała, w które wbudowane są fotografie. Fotografie rzeczy codziennych i ważnych, tych o których nie wolno mówić lub „nie trzeba, bo po co…” Tu nie chodzi o depozyt. Nie chodzi o pomnik ani o kontr-pomnik, bardziej o miejską partyzantkę symboliczną. Akcja projektu rozgrywa się między ciałem a ziemią. Na płaszczyźnie rozkładu. To ponawiany, poddawany obserwacji i dokumentacji rytuał wydawania ziemi (odlewu) ciała.
Z pamięcią jest tak, że łatwo ją zgubić, przykryć warstwą śmieci, postawić na niej nowe osiedla. Dla przyzwoitości dorzucić kilka pomników. Zawsze bezosobowych, zawsze upamiętniających wielkie wydarzenia, wielkich ludzi. W przestrzeni miasta brak jest indywidualnych historii, prywatnych świadectw, praktycznie nie istnieją one w pamięci miasta, w jego strukturze i przestrzeni. Miasta zbudowane są na nieobecności tych, których już w nich nie ma, a którzy je tworzyli i z ich nieobecnej w oficjalnym przekazie pamięci. Nieobecność Żydów, nieobecność Bambrów, nieobecność cywilów, nieobecność kobiet, nieobecność dzieci. Grube warstwy odgradzają pamięć od niepamięci. Artystka odnajdując indywidualne ślady, zostawiając na nich znaki, impregnuje miasto pamięcią, rytualnie oczyszcza ciała do białych kości, by mogły spocząć w spokoju.
http://widoczki.patrycjadolowy.pl/

Patrycja Dołowy - z wykształcenia artystka fotograficzka (wyróżniony dyplom w WSF AFA we Wrocławiu, 2005) i dr nauk przyrodniczych (2007), stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2012, laureatka nagród, w tym nagrody im. Karola Sabatha 2011, aktywna artystka i działaczka społeczna, autorka tekstów o nauce, sztuce i kulturze. W swojej sztuce posługuje się różnymi mediami, głównie fotografią i grafiką, a także tekstem i performance.

Brała udział w ponad 30 wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce, Francji, Danii, Niemczech i we Włoszech. Publikowała w pismach artystycznych i kulturalnych, takich jak m. in. „Format”, „Tytuł Roboczy”, „Otwarty Magazyn Sztuki”, „Niezbędnik Kulturalny”, „Furia”, „Op.cit” oraz w magazynach wielkonakładowych np. „Przekrój”, „Exclusiv”. Jej prace były publikowane w m.in. „Artmix”, „Rita Baum”, „Zwierciadło”, „FotoKurier”, „Przegląd”, „Wrocławski niezbędnik kulturalny”, „Gaga”, „Op.cit”, „Furia”, „Format”, „Exclusiv”, „Wysokie Obcasy”, „Przekrój”, a także w prasie: „Życie Warszawy”, „Gazeta Wyborcza”, „Co Jest Grane”. Jest wiceprezeską Fundacji MaMa. Współpracuje z Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.


WARSZTATY DŹWIĘKOWE/ Zorka Wollny i Artur Zagajewski
9-13.10.2013, g. 18-20.00, Przylądek Arkadia +1, ul. Ratajczaka 44,
zapisy: kontakt@nowomen-noart.pl


13.10.2013, g. 20.00, Przylądek Arkadia +1, wstęp wolny

prezentacja po-warsztatowa (koncert)
Nasze projekty powstają podczas prób realizowanych z grupą ochotników. Wszystkie komponowane są z uwzględnieniem specyficznej architektury i warunków akustycznych miejsca. Wydarzenia są jednorazowe i rozgrywane na żywo, bez udziału elektroniki, za to z użyciem specyficznych instrumentów. Najważniejszy w tych działaniach jest proces - kompozycja pozostaje otwarta.
Zapraszamy dziewczyny, chłopaków, seniorów i seniorki, studentki i studentów, osoby pracujące i niepracujące na 5-dniowe warsztaty, podczas których performerzy otrzymają do zagrania role odpowiadające ich charakterowi, potrzebie ekspresji i umiejętnościom. Będzie czas zarówno na partie solowe, jak i wspólne działania oraz miejsce na improwizację, w ramach przyjętych założeń.
Podczas pierwszych spotkań przetestujemy właściwości akustyczne przestrzeni oraz możliwości muzyczne i aktorskie performerów. Zależy nam na tym, żeby lepiej poznać grupę, a także indywidualne zdolności poszczególnych uczestniczek i uczestników, ponieważ oni także mają znaczący wpływ na charakter utworu. W wyniku warsztatów przy użyciu dźwięków pochodzących ze środowiska codziennego życia powstanie czysto akustyczna kompozycja. Będą to dźwięki wydobywane przez ciała i obiekty w przestrzeni – te niewymuszone, niezamierzone, czy też zaczerpnięte z mniej lub bardziej zwyczajnych czynności, takich jak chodzenie, rozmowa, śmiech, śpiew. Najbardziej interesujący jest dla nas moment, kiedy tego rodzaju dźwięki zmieniają charakter – z oczywistych i pojedynczych na część składową abstrakcyjnych kompozycji muzycznych. Będziemy używać również sporo nietypowych instrumentów zaczerpniętych z życia codziennego. Podstawowe znaczenie w tej pracy będzie miała jednak architektura i kontekst miejsca. Utwór powstanie bowiem z inspiracji i w odniesieniu do tej konkretnej przestrzeni, dlatego na miejsce naszych warsztatów wybraliśmy właśnie budynek Arkadii.
Zorka Wollny - artystka sztuk wizualnych, wykorzystująca w swoich działaniach dźwięk. W swoim dorobku ma filmy, cykl performance’ów choreograficznych oraz koncertów (we współpracy z Anną Szwajgier). Współpracuje z najważniejszymi polskimi instytucjami artystycznymi zajmującymi się sztuką współczesną. W 2007 roku reprezentowała Polskę na wystawie twórców europejskich w Brukseli. W 2009 roku została nominowana do nagrody Fundacji Deutsche Banku dla najlepszego młodego artysty, a w 2010 roku magazyn sztuki „Arteon” przyznał jej tytuł Artystki Roku. Jej realizacje były prezentowane w Polsce i za granicą, m.in. we Włoszech, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Austrii, Szwajcarii, Turcji, na Węgrzech i w Kanadzie. Oprócz uczestnictwa w wystawach brała udział w wydarzeniach muzycznych (np. Festiwal Audio Art w Krakowie, Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień) i teatralnych (Międzynarodowy Festiwal Teatralny Malta w Poznaniu, Międzynarodowy Festiwal Szekspirowski w Gdańsku).

http://www.zorkawollny.com/



Artur Zagajewski - urodzony w 1978 kompozytor i teoretyk muzyki. Ukończył z wyróżnieniem teorię muzyki oraz kompozycję na Akademii Muzycznej w Łodzi. Studiował muzykę elektroniczną i brał udział w kursach prowadzonych przez prof. Marka Chołoniewskiego (Akademia Muzyczna w Krakowie) i Grażynę Pstrokońską-Nawratil (Akademia Muzyczna we Wrocławiu).

Laureat wielu nagród - m.in. Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego „850 Jahre Cottbus – Musikalische Bilder einer Stadt” (wyróżnienie, 2006), 48. oraz 50. edycji Konkursu Młodych Kompozytorów im. Tadeusza Bairda (dwukrotnie II nagroda w 2007 oraz 2009), III Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego im. Grażyny Bacewicz w Łodzi (I nagroda, 2009).

Jego utwory prezentowane były na wielu festiwalach, w tym: Warszawska Jesień, Loop Festival (Bruksela), Fokus Łódź Biennale, 11. Międzynarodowy Festiwal Muzyki Akustycznej, Elektronicznej oraz Projekcji Multimedialnych w Brnie (Czechy), czy Sound Screen Festival (Bydgoszcz).

Zajmuje się badaniami nad muzyką rockową, prezentując je w formie wykładów oraz publikacji („Glissando”, „Operomania”). W ramach działalności popularyzatorskiej prowadzi wykłady i warsztaty dla młodzieży z zakresu muzyki XX i XXI wieku. Był członkiem Jury m.in. Festiwalu Wyobraźni Muzycznej mYear (Akademia Muzyczna we Wrocławiu). Jest adiunktem w łódzkiej Akademii Muzycznej oraz nauczycielem przedmiotów teoretycznych w Zespole Szkół Muzycznych im. S. Moniuszki w Łodzi, a także członkiem Związku Kompozytorów Polskich, Polskiego Stowarzyszenia Muzyki Elektroakustycznej oraz Komisji Programowej Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień.



TEATR

"RE//MIX: Lidia Zamkow: 2 albo 3 rzeczy, które o niej wiem” / reż. Weronika Szczawińska
14.10.2013, g. 20.00, CK Zamek (Scena Nowa), bilety: 20 zł
Jedną z najważniejszych zmian, jakie zaszły w polskim teatrze ostatnich lat, było pojawienie się stosunkowo licznej grupy reżyserujących kobiet. Zjawisko to, szeroko dyskutowane, uważane za wyjątkowe, sytuuje się jednak w szarej strefie naszej teatralnej tradycji i pamięci. „Reżyserki” jawią się jako wytwór enigmatycznych lat po przełomie, funkcjonują w oderwaniu od historii rodzimej sztuki scenicznej, anektując teren wciąż jeszcze kojarzony bardziej z dyskursem emancypacyjnym i polami wykluczeń, niż z tak zwanym głównym nurtem, którego idiom określa przecież szereg nazwisk wielkich mistrzów i związanych z nimi hierarchii władzy. Pojawienie się nowych „reżyserek” na scenach poprzedzała działalność zaledwie kilku artystek, którym udało się przedrzeć do oficjalnego obiegu. Lata wcześniejsze, lata przed latami dziewięćdziesiątymi, to obszar niepamięci i informacyjnego szumu. Nie jest to szczególnie zaskakujące w kulturze teatralnej, której jeden z najważniejszych, awangardowych manifestów głosi, że „jesteś czyimś synem”. A przecież istniały. Reżyserowały, były dyrektorkami teatrów i pedagożkami, brały udział w publicznej debacie. Ich ślady giną jednak w teatralnych archiwach i dawnych periodykach. Wyparte z oficjalnych historii polskiego teatru pojawiają się czasem w indeksach, nawiasach; na marginesie, w przypisie i podpisie. Wydaje się, że – wzorem historyczek sztuki – warto zadać sobie pytanie, czy istniały „dawne mistrzynie”. Z informacyjnego szumu da się wyłowić jedno szczególnie intrygujące nazwisko – Lidii Zamkow.

Re-wolt / reż. Weronika Szczawińska

15.10.2013, g. 20.00, CK Zamek (Scena Nowa). Bilety: 20 zł.

Po spektaklu spotkanie z Weroniką Szczawińską.

Prowadzenie: Szymon Adamczak.
„Re-wolt” to projekt, którego celem jest eksploracja mniej znanych i lubianych zakamarków miejskiej przestrzeni i zbiorowej pamięci. Czworo aktorów podejmuje próbę pracy na wyjątkowo nieheroicznym odcinku polskiej historii, przywracając opowieści robotnic ze zburzonych Zakładów Wytwórczych Lamp Elektrycznych i Rtęciowych im. Róży Luksemburg, mieszczących się niegdyś w warszawskiej dzielnicy Wola. Spektakl, powołując do scenicznego istnienia powidoki fizycznej pracy, kreuje melancholijną przestrzeń miasta, którego tkanka podlega nieustannym przekształceniom historycznym, a kolejne poziomy pamięci zanikają pod naporem mitotwórczej polityki i późnokapitalistycznych zabiegów. Zagubiony rozdział z nigdy nie napisanej historii pracy łączy się z fragmentami opowieści o zaginionym ciele fabrycznej patronki – samej Róży Luksemburg. Praca, ciało i pamięć poddane są scenicznej analizie z perspektywy czasów, w których fabryka zniknęła z pola widzenia, „byli robotnicy poddani zostali redukcji i reedukacji, a maszyny wysłano do Chin”.
Tekst: Anna Wojnarowska

Adaptacja i reżyseria: Weronika Szczawińska

Ruch sceniczny: AGATA MASZKIEWICZ

Kostiumy i konsultacja scenograficzna: Izabela Wądołowska

Lampy: Aleksander Zawada (Prywatna Wytwórnia Lamp)

Występują: Romuald Krężel, Aleksandra Krzaklewska, Piotr Wawer jr, Anna Wojnarowska




Dźwiękowy zapis doliny Tymoteusza Karpowicza (słuchowisko) /

reż. Weronika Szczawińska

17.10.2013, g. 18.00, Przylądek Arkadia +1, ul. Ratajczaka44, wstęp wolny
Zapraszamy do wysłuchania słuchowiska zrealizowanego na podstawie „Dźwiękowego zapisu doliny” Karpowicza. Ten oscylujący wokół wydarzeń w zagadkowym Laboratorium Psychoakustycznym tekst, prezentuje grę o wysoką stawkę: Profesorowie, Chłopcy i Dziewczęta, zanurzeni w niemilknącym szumie rzeczywistości, usiłują podążać za głównym bohaterem dramatu – głosem, czyli wcieleniem paradoksalnej dynamiki świata.
Adaptacja tekstu i reżyseria: Weronika Szczawińska

Koncepcja muzyczna: Krzysztof Kaliski

Muzyka: Krzysztof Kaliski, Cezary Kołodziej

Występują: Krzysztof Boczkowski, Anna Kieca, Maciej Kowalczyk, Tomasz Orpiński, Sylwester Piechura, Jerzy Senator, Jolanta Solarz, Agnieszka Żulewska i Cezary Kołodziej (muzyka)



Weronika Szczawińska - reżyserka, dramaturżka, kulturoznawczyni. Absolwentka Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim. Reżyserię studiowała w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza. Doktorantka w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk. Zrealizowała spektakle: Nie-pamięć (część tryptyku Wyzwolenie-Próby na podstawie tekstu Stanisława Wyspiańskiego, reż. Adam Wojtyszko, Weronika Szczawińska, Wawrzyniec Kostrzewski, Teatr Polski w Warszawie, 2007); Jackie. Śmierć i księżniczka na podstawie tekstu Elfriede Jelinek, Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie, 2008; Zemsta na podstawie tekstu Aleksandra Fredry, Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu, 2009; Noże w kurach na podstawie tekstu Davida Harrowera, Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie 2010; Białe małżeństwo na podstawie dramatu Tadeusza Różewicza, Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach, 2010; Moja pierwsza zjawa na podstawie opowiadania Sławomira Mrożka, Teatr Łaźnia Nowa w Krakowie, 2011; Jak być kochaną według tekstu Agnieszki Jakimiak, Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego w Koszalinie, 2011; Kamasutra. Studium przyjemności według autorskiego scenariusza pisanego wraz z Bartoszem Frąckowiakiem, Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu, 2011; Źle ma się kraj według autorskiego scenariusza pisanego wraz z Mateuszem Pakułą, Teatr Polski im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy, 2012; RE//MIX Zamkow: 2 albo 3 rzeczy które o niej wiem według tekstu Agnieszki Jakimiak, Komuna Warszawa, 2012. Współautorka i dramaturżka projektów: W pustyni i w puszczy. Z Sienkiewicza i z Innych (reż. Bartosz Frąckowiak, Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu 2011) oraz Komornicka. Biografia pozorna (reż. Bartosz Frąckowiak, Hobo Art Foundation, Scena Prapremier In Vitro w Lublinie, Teatr Polski w Bydgoszczy 2012). W sezonie 2005-2006 aktorka warszawskiego teatru fizycznego Studium Teatralne. Autorka cyklu wykładów „Scena powidoków. Pamięć w teatrze” (Instytut Teatralny w Warszawie, 2009). Współpracowała z pismami poświęconymi kulturze i sztuce („Dialog”, „Didaskalia”, „Teatr”, „ResPublica Nowa”, „Ha!art”, „Dramatika”). Za reżyserię spektaklu Zemsta otrzymała II nagrodę Koszalińskich Konfrontacji Młodych m-teatr 2010; za reżyserię Jak być kochaną – nagrodę Jury Społecznego na Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Reżyserskiej „Interpretacje” w Katowicach (2012); wyróżniona Nagrodą Marszałka Województwa Dolnośląskiego za dramaturgię do spektaklu W pustyni i w puszczy. Z Sienkiewicza i z Innych (2012). Otrzymała także wyróżnienie (wraz z innymi twórcami spektaklu Komornicka. Biografia pozorna ) w Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej (2012).


poszlaki, strzępy, wątki
18.10.2013, g. 20.00, brama przy ul. Zamkowej 3, bilety: 5 zł (do kupienia przed spektaklem)


pięć postaci, przypadkiem obok siebie,  konstruowanych w improwizowanym
procesie z kolekcji gestów, słów, pozycji ciała, napięć, dźwięków i rytmów
być może mieszkańcy jednej kamienicy, ludzie jadący w tym samym
tramwaju, siedzący w jednym lokalu
przypadkowe spotkania, zasłyszane fragmenty rozmów, dźwięki rozchodzące
się przez ściany i niesione przez rury
nieistotne drobiazgi, nie wiedzieć czemu zapamiętane, nagle znaczące
historie składające się w patchworkowy wzór sensów i zdarzeń
Koncepcja: Anna Trzewiczek
Ruch/taniec/tekst: Joanna Górszczyk, Thomas Kolarczyk, Dariusz Małojło
Paulina Owczarek - Anna Trzewiczek

Muzyka: Thomas Kolarczyk – kontrabas, Paulina Owczarek – saksofon barytonowy


Anna Trzewiczek - niezależna aktorka/tancerka i tłumaczka, absolwentka Akademii Praktyk Teatralnych Gardzienice, filologii angielskiej UŚ i Wiedzy o teatrze UJ. Przez dwa lata zaangażowana w pracę grupy „Kierunek: Teatr” przy Śląskim Teatrze Tańca jako asystentka choreografki Victorii Day-Fox; pracowała ze Stowarzyszeniem Teatralnym Chorea i z grupą neTTheatre (role m.in.: w spektaklach „Wszystkie rodzaje śmierci”, „Odpoczywanie”, „Tehillim/Psalmy”, „Śpiewy Eurypidesa”). W 2009 roku zrealizowała (razem z Krzysztofem Trzewiczkiem) czytanie performatywne pt. „Otwarcie teczki Witkacego: fragmenty Szajny” w Teatrze Studio w Warszawie. W roku 2010 zrealizowała w Krakowskim klubie Eszeweria cykl spektakli improwizowanej muzyki i tańca przy współpracy z muzykami z krakowskiego środowiska muzyki improwizowanej. W 2012 rozpoczęła realizację cyklicznego improwizowanego spektaklu „poszlaki, strzępy, wątki” prezentowanego dotychczas w ramach projektu La Mecedora–Dialog oraz w krakowskim Klubie Re. Tłumaczy cykl tekstów związanych z amerykańską awangardą taneczną lat 60. i 70. dla online'owego periodyku „Performer” Instytutu im. Jerzego Grotowskiego. Prywatnie mama dwóch małych dziewczynek.

MUZYKA
GIRLS RAP - koncert finałowy

13.10.2013, g. 18.00, Klubokawiarnia Meskalina, Stary Rynek, wstęp wolny
Tegoroczny festiwal poprzedziły wakacyjne warsztaty rapowe, prowadzone przez Katarzynę Regulską, Lenę Rogowską i Davida Sypniewskiego ze Stowarzyszenia Praktycy Kultury, na których 7 dziewczyn w wieku 12-17 lat stworzyło piosenki, dotyczące ważnych dla herstorii Poznania kobiet – Marii Rataj i Konstancji Raczyńskiej. Zespoły, które powstały na zajęciach usłyszymy na koncercie, na którym gościnny występ da również skład Maria Konopnicka, czyli Lena Rogowska i Asia Bordowa.





Lena Rogowska – absolwentka Akademii Teatralnej w Warszawie, Wydziału Filozofii UW, Gender Studies IBL PAN oraz Akademii Treningu Antydyskryminacyjnego w Willi Decjusza. Współzałożycielka i Prezeska Zarządu Stowarzyszenia Praktyków Kultury. Animatorka kultury, raperka (skład Maria Konopnicka). Autorka i koordynatorka wielu projektów animacji kultury i edukacji kulturalnej oraz spektakli multimedialnych (m.in. Błękitny Express – musical na stacji kolejowej, Audiostacja.Falenica – słuchowisko hiphopowe). Dwukrotnie wyróżniona w konkursie m. st. Warszawy za najlepszy projekt edukacji kulturalnej 2009 i 2010.

Kasia Regulska – absolwentka Polskiej Szkoły Reportażu, Międzynarodowej Szkoły Teatralnej Jacques’a Lecoq’a w Paryżu oraz studiów podyplomowych w Katedrze Teatru i Sztuk Widowiskowych na Université Paris 3 Sorbonne Nouvelle. Od wielu lat współpracuje z Teatrem Węgajty. Prowadzi warsztaty teatralne i hiphopowe, realizuje projekty artystyczne m.in w środowiskach zagrożonych wykluczeniem społecznym. Członkini zarządu Stowarzyszenia Praktyków Kultury.
David Sypniewski - absolwent Kulturoznawstwa spec. Animacja Kultury na UW, podyplomowych studiów Komunikacji Międzykulturowej na INALCO w Paryżu i Akademii Treningu Antydyskryminacyjnego przy Willi Decjusza w Krakowie. Animator kultury, grafik, fotograf, artysta multimedialny. Autor wielu wizualizacji, filmów i gier internetowych (m.in. Natasza – film prezentowany na Planete+ Doc Film Festiwal).

FILM
Historie rodzinne/ Sarah Polley/ Kanada, 2012– PRZEDPREMIERA

12.10.2013, g. 20.00, Kino Muza, bilety 18/15/12 zł
Niezwykły, przełamujący gatunkowe konwencje film nominowanej do Oscara scenarzystki i reżyserki Sary Polley, pokazuje, że prawda zawsze zależy od tego, kto ją przestawia. „Historie rodzinne” w pasjonujący sposób odsłaniają kolejne warstwy rodzinnych mitów i wspomnień, by w końcu odkryć szokującą prawdę ukrywaną przez rodziców artystki.
Trailer: http://www.youtube.com/watch?v=FW-X0ZgYz4M
Sarah Polley - kanadyjska aktorka, scenarzystka i reżyserka. Zadebiutowała jako reżyserka w 1999 roku krótkometrażowym „Don't Think Twice”. Kolejnym jej obrazem było „The Best Day Of My Life”, a rok 2001 przyniósł „I Shout Love” z Kristen Thomson, która za rolę w nim otrzymała nagrodę ACTRA, a sam film wyróżniono nagrodę Genie za najlepszą krótką fabułę.

W 2007 roku Polley wyreżyserowała „Daleko od niej” z Julie Christie, Gordonem Pinsentem i Olimpią Dukakis w rolach głównych. Ta adaptacja opowiadania Alice Munro otrzymała dwie nominacje do Oscara (w kategoriach najlepszy scenariusz adaptowany oraz najlepsza aktorka) i wiele wyróżnień, jak choćby Złoty Glob dla najlepszej aktorki (Julie Christie).

Kolejnym filmem wyreżyserowanym przez Polley był „Take This Waltz” z 2010 roku. Ten romantyczny dramat z Michelle Williams, Lukiem Kirby, Sethem Rogenem i Sarą Silverman zadebiutował w konkursie głównym festiwalu filmowego w Berlinie.

Choć filmy napisane i wyreżyserowane przez Polley są stałymi gośćmi filmowych festiwali, a także trafiają do regularnej dystrybucji na całym świecie to jest ona najbardziej znana jako aktorka. Nie bez znaczenia jest tu fakt, że swoją pierwszą rolę zagrała już w wieku 6 lat. Jej debiutem były „Magiczne święta” z wytwórni Walta Disneya. Zanim skończyła 18 lat zdążyła wystąpić u boku takich gwiazd jak Matt Dillon, Tommy Lee Jones („Wielkie miasto”), Uma Thurman, Robin Williams, Oliver Reed, Eric Idle („Przygody barona Munchausena”), Harrison Ford, czy Julianne Moore („Ścigany”). Kolejnymi rolami, które przyniosły jej nagrody i sławę były m.in. „Słodkie jutro” Atoma Egoyana, „Go” Douga Limana, „Królowie życia” Michaela Winterbottoma, „Życie ukryte w słowach” Isabel Coixet , czy „Świt żywych trupów” Zacka Snydera.

W ojczystej Kanadzie Polley jest także znana ze swojej politycznej działalności i angażowania się w akcje społeczne.

Cabaret Desire/ Erika Lust – KOBIECE PORNO TYLKO DLA DOROSŁYCH!

18.10.2013, g. 21.30, Kino Muza, bilety 18/15/12 zł
Tytułowy Cabaret Desire to miejsce magiczne, w którym po zapadnięciu zmroku zgromadzeni goście słuchają erotycznych opowieści i poezji. Wraz z nimi poznajemy cztery intymne historie o miłości, pożądaniu, namiętności i fantazji.
Trailer: http://vimeo.com/29316972
Erika Lust - szwedzka reżyserka, scenarzystka, producentka. Jest pionierką pornografii feministycznej, pisze książki i prowadzi bloga. Jest autorką bestsellerowego przewodnika po świecie feministycznej pornografii pt. „Good Porn”. Jej celem jest zredefiniowanie pornografii i tworzenie filmów erotycznych z perspektywy kobiecej. Zdobywczyni niezliczonych nagród na światowych festiwalach. Mieszka i tworzy w Barcelonie. http://www.erikalust.com

O SIOSTRZEŃSTWIE/ Agata i Dorota Borowe

Filmy Sióstr Borowych i spotkanie z Agatą Borową

16.10.2013, g. 20.00, Kino Muza, bilety 10 zł
„Więź”, wideo: 30 min., Polska 2013

„The Time of My Life”, wideo:11'40", Polska 2006


Film „Więź” składa się z rozmów z różnymi parami sióstr, które autorki przeprowadziły w 2011 roku. W projekcie wzięły udział siostry z różnych środowisk, w wieku od 8 do 80 lat. „The Time of My Life” to z kolei praca o emocjach. Czy emocje, jakie odczuwamy podczas oglądania filmu są prawdziwe, bo przecież je odczuwamy, czy fałszywe, gdyż historia pokazana w filmie ma na celu właśnie wzbudzenie w nas emocji? Gdzie jest prawdziwy świat?
http://www.siostryborowe.com/
Agata i Dorota Borowe - absolwentki Wydziału Malarstwa na ASP w Warszawie (pracownia prof. Jarosława Modzelewskiego). W 2001 roku zdecydowały się na wspólną pracę pod szyldem Siostry Borowe. Głównym tematem ich zainteresowań jest więź siostrzana, emocje i napięcia z nią związane, jak i budowanie własnej tożsamości. Siostry Borowe sięgają po różnego rodzaju środki wyrazu: zdjęcia, video, rysunek, książkę artystyczną. Do swoich działań często zapraszają swoją trzecią siostrą, Beatę. Poza tym każda z sióstr prowadzi własne działania artystyczne, głównie w obszarze malarstwa.

Agata i Beata mieszkają i pracują w Warszawie, Dorota w Dublinie.

www.siostryborowe.com
Agata Borowa

w y s t a w y i n d y w i d u a l n e

2013 Skaza, Galeria m2, Warszawa (wrzesień)

2013 Kalendarzówka, Kwiaciarnia Grafiki, Warszawa

2013 Skaza, BWA Zielona Góra

2009 Twój kamień, Haugar Vestfold Kunstmuseum, Tønsberg, Norwegia

2009 Chłopaki, WizyTUjąca GALERIA, Warszawa

2008 Jedna z nas – wystawa Beaty Borowej, Galeria XX1, Warszawa

2005 Siostry, Galeria Arsenał, Białystok

2005 Znajdź mnie, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa


Dorota Borowa

w y s t a w y i n d y w i d u a l n e

2013 Skaza, Galeria m2, Warszawa (wrzesień)

2013 Kalendarzówka, Kwiaciarnia Grafiki, Warszawa

2013 Skaza, BWA Zielona Góra

2009 Twój kamień, Haugar Vestfold Kunstmuseum, Tønsberg, Norwegia

2009 Chłopaki, WizyTUjąca GALERIA, Warszawa

2008 Jedna z nas – wystawa Beaty Borowej, Galeria XX1, Warszawa

2007 Za_patrzeniem, Galeria Działań, Warszawa

2005 Siostry, Galeria Arsenał, Białystok

2004 wytrzymać uśmiech/bez ram, Galeria Klimy Bocheńskiej Fabryka Trzciny, Warszawa

LITERATURA
GOTOWANIE z Sylwią Chutnik

12.10.2013, g. 13.30, Anarchistyczny Klub/Księgarnia Zemsta, ul. Fredry 5/3a, wstęp wolny

Czy można porównać produkcję i konsumpcję żywności do produkcji i konsumpcji tekstów kultury – literatury i sztuki? Czy jedzenie, podobnie jak literatura, jest polityczne, klasowe i płciowe? Co ma wspólnego książka kucharska i przepis na „dobre życie”?

Na spotkaniu z Sylwią Chutnik wspólnie przygotujemy śmieciowe sałatki z warzyw od ekologicznego gospodarstwa rolnego i porozmawiamy o Matce Polsce w kuchni, matriarchacie gastronomicznym, literaturze zaangażowanej społecznie oraz społecznych więziach, które zawiązujemy i podtrzymujemy przy stole, a także o tym, co w 2013 roku oznacza formuła „życia i twórczości” dla pisarki w Polsce.

Zapraszamy do przyniesienia swoich przepisów, produktów i narzędzi kuchennych – będziemy przygotowywać obiad wspólnie i wspólnie go spożywać (uwaga: nie mamy palników ani pieca; jemy na surowo). Sednem spotkania będzie oczywiście rozmowa.


Sylwia Chutnik - pisarka, felietonistka, działaczka społeczna. Kulturoznawczyni, absolwentka Gender Studies na Uniwersytecie Warszawskim. Prezeska Fundacji MaMa działającej na rzecz poprawy sytuacji matek w Polsce. Przewodniczka po Warszawie. Zadebiutowała w 2008 roku powieścią Kieszonkowy atlas kobiet, za którą otrzymała Paszport Polityki i nominację do Nagrody Nike (książka została przełożona na niemiecki, rosyjski, czeski, chorwacki i słoweński). Wydała także: Dzidzię (2009), Warszawę kobiet (2012), Cwaniary (2012) oraz zbiór felietonów Mama ma zawsze rację (2012). Zdobywczyni tytułu „Innowator dla dobra ogółu”, społecznego Nobla przyznawanego przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Innowatorów Społecznych Ashka (2009). Mieszka w Warszawie.
PREPARACJE, DEGUSTACJE/ warsztaty pisarskie z Katarzyną Jakubiak

12- 13.10.2013, g. 10.00-13.00, Sala Teatralna im. Wojciecha Bogusławskiego Collegium Maius, ul. Fredry 10.

Zapisy: kontakt@nowomen-noart.pl (w zgłoszeniu prosimy krótko uzasadnić chęć uczestnictwa). 
Warsztaty pisarskie to sedno Literatury od kuchni.

Możesz delektować się każdą potrawą, ale dopiero gdy samodzielnie spróbujesz ją przygotować, zwielokrotnisz doznania zmysłowe, a odkryte sekrety pozwolą Ci rozpoznawać smaki i aromaty w tych znanych, ale i kosztowanych po raz pierwszy potrawach. Podobnie jest z literaturą: warsztaty pisarskie zachęcają do eksperymentów myślowych i twórczego podejścia do języka, otwierają nowy wymiar czytania, a czasem nawet świata…

Uwaga: ilość uczestniczek i uczestników ograniczona!

Prosimy o zgłoszenia wraz z krótkim uzasadnieniem, dlaczego wybieracie się na warsztaty literackie do 5.10.2013 na adres: kontakt@nowomen-noart.pl


NA ZAPLECZU CIASTKARNI DZIADKA, W WARSZTACIE ŻYWEGO SŁOWA/ spotkanie-uczta z Katarzyną Jakubiak

13.10.2013, g. 19.00, Ekowiarnia, ul. Taczaka 23.

Zapisy – kontakt@nowomen-noart.pl
Na spotkaniu – uczcie, inspirowanej Nieostrymi widzeniami (sernik z ciastkarni dziadka Józefa J.!) porozmawiamy o warsztacie literackim pisarki i sensualności jako obranej strategii, sposobowi poznania i głównej sile jej twórczości. Wspólnie zastanowimy się, do czego potrzebujemy zmysłów podczas codziennej (i odświętnej) lektury oraz jak nasze przyzwyczajenia smakowe wpływają na sposób, w jaki czytamy.

Spotkanie nie będzie miało „kawiarnianego”, „odczytowego” czy „akademickiego” charakteru, z silnym dystansem między bohaterką spotkania a publicznością. Będziemy siedzieć przy wspólnym stole, razem kosztować ciast, przygotowanych przez Ekowiarnię i demokratycznie dzielić się swoimi lekturowymi doświadczeniami.


Uwaga: ilość miejsc ograniczona!

Prosimy o zapisy na spotkanie (z podaniem imienia i nazwiska oraz numeru telefonu) do 5.10.2013 na adres: kontakt@nowomen-noart.pl


Katarzyna Jakubiak - pisarka, tłumaczka i absolwentka Studium Literacko-Artystycznego przy Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wykłada współczesną literaturę amerykańską, brytyjską i postkolonialną na Millersville University w Pensylwanii. Otrzymała nagrodę „Literatury na Świecie” w 2006 r. za przekład tomu wierszy Yousefa Komunyaki Pochwała miejsc ciemnych.
PODPŁOMYKI I OGNIE PIEKIELNE/ spotkanie przy stole z Bianką Rolando

15.10.2013, g. 18.00, Ekowiarnia, ul. Taczaka 23

Zapisy – kontakt@nowomen-noart.pl

Zmiksuj pół szklanki soku buraczanego, pół szklanki jogurtu naturalnego, średniego buraka, małego ogóreczka, cztery rzodkiewki, dodaj łyżeczkę posiekanego koperku lub pietruszki, ząbek czosnku, pieprz i odrobinę soli z moich łez.

Zakłócony przepis na chłodnik z Rozmówek włoskich Bianki Rolando, podobnie jak jej debiutancki tom z 2007 roku, stanowił zapowiedź literackiej kuchni fusion kolejnych publikacji: Białej książki (2009), Modrzewiowych koron (2010), Podpłomyków (2012). Lektura poezji i prozy Bianki Rolando przypomina doznania uczennicy czy ucznia alchemika, którego mieszkanie okazuje się także pracownią malarską, salą wykładową, ambulatorium lekarskim, biblioteką rodem z Borgesa i, oczywiście kuchnią z pobliską sypialną.

Zmącenia gatunków, śmiałe wolty wyobraźni, wstrząsy języka – w swoim warsztacie poetka wytwarza mikstury poezji i sztuk wizualnych, którym trzeba się blisko przyglądać i czytać na głos – jednocześnie.

Spotkanie nie będzie miało „kawiarnianego”, „odczytowego” czy „akademickiego” charakteru, odrzucamy tradycyjną formułę dystansu między bohaterką spotkania a publicznością. Będziemy siedzieć przy wspólnym stole, razem kosztować podpłomyków i przekąsek włoskich przygotowanych przez Ekowiarnię i dzielić się swoimi lekturowymi wrażeniami i doświadczeniami.

Uwaga: ilość miejsc ograniczona!

Prosimy o zapisy na spotkanie (z podaniem imienia i nazwiska oraz numeru telefonu) do 5.10.2013 na adres: kontakt@nowomen-noart.pl
Bianka Rolando - pisarka i artystka sztuk wizualnych. Absolwentka poznańskiej Akademii Sztuk Pięknych. Wydała poemat Biała Książka (2009), wyróżniony Nagrodą im. Kazimiery Iłłakowiczówny za najlepszy debiut poetycki, oraz zbiór opowiadań Rozmówki włoskie (2007), za który otrzymała Medal Młodej Sztuki w dziedzinie literatury, Modrzewiowe korony (2010) i Podpłomyki (2012). Autorka instalacji artystycznych, fotografii i rysunków, które wystawia w galeriach sztuki, a niekiedy włącza jako ilustracje do swych książek. Mieszka w Poznaniu.

NWNA DZIECIOM
Zamknąć dom w pudełku/ warsztaty z Małgorzatą Markiewicz

12.10.2013, g. 11.00, budynek dawnego przedszkola, przy ul. Słowackiego 19/21, wiek 6-9 lat, wstęp wolny, zapisy
Zapytamy dzieci o to, czym jest dla nich dom, jak widzą i odczuwają współcześnie „domowość”. Czy możliwe jest zamknięcie tego „stanu” w pudełku i przeniesienie go w inne miejsce? W pracy z dziećmi artystka wykorzysta zabawkę, którą zaprojektowała dla Małego Klubu Bunkra Sztuki „Rodzinki Patchworkowe”.
Informacje i zapisy na wydarzenia dla dzieci: Barbara Terka, tel. 793 186 486, e-mail: wspolpraca@nowomen-noart.pl
Małgorzata Markiewicz - absolwentka i doktorantka wydziału Rzeźby ASP w Krakowie, stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Rezydentka Botkyrka Residence w Tumba, Factory for Art&Design w Kopenhadze, SPACES w Cleveland oraz Cable Factory w Finlandii, w ramach projektu A-I-R Laboratory CSW Zamek Ujazdowski.

Jej twórczość sytuuje się wokół designu i feminizmu. Tworzy obiekty, rzeźby, fotografie, instalacje i performance. Jej prace bazują na pojęciu dwuznaczności, od funkcji i atrybutów dekoracyjności, niewinności, miękkości po kurz, pożądanie oraz perwersję. Podszyte ambiwalencją naruszają poczucie przyjemności.

Obecnie zajmuje się zagadnieniem domu oraz domowości rozpatrywanej z perspektywy zmian architektonicznych, społecznych, ekonomicznych i kulturowych.

Brała udział w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i zagranicą, m.in.: MOCAK w Krakowie, CSW Zamek Ujazdowski, Galeria Piekary, Museu Berardo w Lizbonie, Studio Stefania Miscetti w Rzymie. Jej prace znajdują się w kolekcjach: CCB Lizbona, MOCAK w Krakowie, Galeria Arsenał w Białymstoku, BWA w Bielsku Białej, Bunkier Sztuki i innych oraz w szeregu prywatnych kolekcji w Polsce i za granicą.



MALI MIESZKAŃCY MIAST/ warsztaty ze Stowarzyszeniem „Odblokuj”

12.10.2013, g. 14.00, budynek dawnego przedszkola, przy ul. Słowackiego 19/21, wiek 4-8 lat, wstęp wolny, zapisy
Warsztaty, podczas których porozmawiamy o tym, kto, poza ludźmi, mieszka w mieście. Zastanowimy się jak możemy pomóc małym przyjaciołom przetrwać zimę. Spróbujemy przygotować z naturalnych surowców zimowe domki dla owadów. Mini domki są bardzo funkcjonalne - poza swoją podstawową funkcją schronu dla owadów, są również elementem miejskiej biżuterii.

Informacje i zapisy na wydarzenia dla dzieci: Barbara Terka, tel. 793 186 486, e-mail: wspolpraca@nowomen-noart.pl
Stowarzyszenie Odblokuj - Stowarzyszenie Na Rzecz Poprawy Środowiska Mieszkalnego „Odblokuj” zostało założone w 2009 roku przez małżeństwo architektów: Marlenę i Marka Happachów. Obecnie zrzesza grono pasjonatów miast: socjologów, etnologów, architektów wnętrz, architektów krajobrazu, grafików, ogrodników działających w przestrzeni Warszawy. 

Projekty realizowane przez Stowarzyszenie „Odblokuj” opierają się na założeniu, że procesy społeczne są nierozłącznie związane z przestrzenią życia mieszkańców, a architektura i design mają moc katalizowania pozytywnych zmian.

Więcej na: http://www.odblokuj.org/ 

Dzieci na pomniki / warsztaty z Mają Brzozowską-Brywczyńską

12.10.2013, g. 16.30, budynek dawnego przedszkola, przy ul. Słowackiego 19/21, wiek 6-12 lat, wstęp wolny, zapisy
Na warsztatach zastanowimy się do kogo należy przestrzeń? Kto jest w jej obrębie ważny?  Razem z dziećmi stworzymy pomnik – jaki przybierze on kształt dowiemy się w czasie wspólnej pracy.

Informacje i zapisy na wydarzenia dla dzieci: Barbara Terka, tel. 793 186 486, e-mail: wspolpraca@nowomen-noart.pl

Maja Brzozowska-Brywczyńska - rocznik 1979, adiunktka w Zakładzie Badań Kultury Wizualnej i Materialnej Instytutu Socjologii UAM w Poznaniu. Przygląda się dziecięcym przestrzeniom zabawy w mieście i możliwościom partycypacji dzieci we współtworzeniu tych przestrzeni. Próbuje rozkładać na czynniki pierwsze ideę dziecięcego obywatelstwa i wytrwale poszukuje jego przejawów. Szydełkuje w miejscach publicznych i dla miejsc publicznych sama i z innymi (niektórzy nazywają to yarn bombingiem). Zdarza się jej prowadzić warsztaty z dzieciakami, ostatnio w ramach projektu Urban Dizajn Wilda. Jest mamą.

SEKRETY/WIDOCZKI / warsztaty z Magdaleną Franczak

13.10.2013, g. 11.00, budynek dawnego przedszkola, przy ul. Słowackiego 19/21, wiek 5-12 lat, wstęp wolny, zapisy
Długofalowy projekt, sięgający czasów dzieciństwa autorki - czasów PRL-u, kiedy to wraz z koleżankami upiększała bliską jej przestrzeń różnorodnymi instalacjami tworząc sekrety/widoczki. Na zajęciach dzieci powrócą do tej zapomnianej zabawy i wraz z artystką stworzą i zakopią własne sekrety.
Informacje i zapisy na wydarzenia dla dzieci: Barbara Terka, tel. 793 186 486, e-mail: wspolpraca@nowomen-noart.pl
Magdalena Maria Franczak - malarka i artystka interdyscyplinarna. Realizuje projekty korzystając z rozmaitych dziedzin sztuki, takich jak: malarstwo, rysunek, fotografia, performance. Pracuje w przestrzeni teatralnej projektując kostiumy, scenografie, działając performatywnie, a także w przestrzeni publicznej – tworząc wielkoformatowe murale i maleńkie „widoczki”, które zakopuje wraz z dziećmi w różnych miejscach Polski i Europy. W swojej twórczości porusza problem ciała, jego opresji i kondycji. Krąży wokół mitologii i rytuałów dzieciństwa. Bada proces pamięci i wyobrażeń, odczarowuje lęki i strachy. Jest członkinią polsko-niemieckiej grupy AOUA (Academy of Ugly Arts). Dwukrotna stypendystka Prezydenta Miasta Słupska oraz Marszałka Województwa Pomorskiego. Wystawia w galeriach w Polsce i za granicą.

Więcej: mfranczak.blogspot.com



Bieda. Przewodnik dla dzieci / warsztaty z Hanną Gill-Piątek

13.10.2013, g. 16.30, budynek dawnego przedszkola, przy ul. Słowackiego 19/21, wiek 8-12 lat, wstęp wolny, zapisy
Na zajęciach usłyszymy fragmenty książki i wspólnie z prowadzącą zastanowimy się nad przestrzenią i nad tym, jak planować miasto, żebyśmy wszyscy dobrze się w nim czuli? W trakcie wspólnych zabaw dzieci odpowiedzą sobie na pytania „Które miejsca są dostępne dla wszystkich?” „Jaką pełnią rolę?” „Czy istnieją miejsca, gdzie nie wolno z jakiegoś powodu wszystkim wchodzić?” i zastanowią się, jak to zmienić.
Informacje i zapisy na wydarzenia dla dzieci: Barbara Terka, tel. 793 186 486, e-mail: wspolpraca@nowomen-noart.pl
Hanna Gill-Piątek - działaczka społeczna i polityczna, graficzka. Studiowała grafikę i malarstwo na ASP w Łodzi. W latach 2005-2008 była liderką lokalnych stowarzyszeń warszawskich. Razem z Joanną Rajkowską poprowadziła „Marsz Tyłem” w Poznaniu podczas festiwalu Malta. Współautorka książki „Bieda. Przewodnik dla dzieci” polecanej przez Związek Nauczycielstwa Polskiego i wybranej jako jedna z 10 najważniejszych książek dziesięciolecia w kampanii „Cała Polska czyta dzieciom”. Absolwentka m.in. Szkoły Liderów Społeczeństwa Obywatelskiego. Związana z Krytyką Polityczną, obecnie prowadzi Świetlicę KP w Łodzi. Felietonistka „Przekroju”, „Dziennika Opinii Krytyki Politycznej” i „Dziennika Łódzkiego”.

pokaż mi swój dom / warsztaty z animacji poklatkowej Agatą Pietraszko

13.10.2013, g. 14.00, budynek dawnego przedszkola, przy ul. Słowackiego 19/21, wiek 8-12 lat, wstęp wolny, zapisy
Na zajęciach będziemy tworzyć animację na podstawie rodzinnych opowieści, przyniesionych przez dzieci. Do tego celu wykorzystamy technikę wycinankową, za pomocą której dzieci wyczarują scenografię i bohaterów oraz bohaterki tej historii.
Informacje i zapisy na wydarzenia dla dzieci: Barbara Terka, tel. 793 186 486, e-mail: wspolpraca@nowomen-noart.pl
Agata Pietraszko - ukończyła Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu. Posiada wieloletnie doświadczenie w pracy z dziećmi zdobyte m.in. w czasie Festiwalu Designu dla dzieci w Concordia Design. Prowadzi także indywidualne lekcje, podczas których pomaga dzieciom w nauce i uczy języka niemieckiego. Interesuje się animacją, graficzną stroną działalności wydawnictw, a także typografią. Jest laureatką nagrody głównej w konkursie Kina Muza na animowaną czołówkę dla DKF-u „Kamera”. Jej projekty były prezentowane m.in. na Ampersand. The Web Typography Conference w Brighton, UK, Międzynarodowym Biennale Grafiki Studenckiej AGRAFA w Katowicach, a także podczas TypeTalks w Poznaniu.


WYDARZENIA TOWARZYSZĄCE

INNY ŚWIAT / Dorota Kędzierzawska, Polska 2013, 97 min.

PRZYZWOICIE TANI CZWARTEK Z NO WOMEN NO ART

17.10.2013, g.16.30, Kino Muza, bilety 8 zł
„Inny Świat” to filmowa opowieść o świecie, którego już nie ma. Danuta Szaflarska, wybitna polska aktorka filmowa i teatralna jest narratorką i przewodnikiem po historii i kulturze, które ukształtowały ją jako człowieka. Oszczędna forma i zdjęcia Arthura Reinharta utrzymane głównie w czarno-białej poetyce, przeplatane archiwaliami ze zbiorów aktorki, a także kadrami z filmowych produkcji, z których słynie Danuta Szaflarska – „Zakazanych piosenek”, „Skarbu”, „Pożegnania z Marią” czy „Pora umierać”, tworzą ramę dla pełnej dygresji, wspomnień i poczucia humoru opowieści, którą dzieli się bohaterka. Przez symboliczne 97 minut filmu, które jest bezpośrednim nawiązaniem do wieku aktorki – Danuta Szaflarska urodziła się 97 lat temu - widzowie mają okazję zobaczyć świat widziany oczami tej wyjątkowej osobowości polskiej kultury.
Trailer: http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=3Ip9dcY3c20
DZIEWCZYNKA W TRAMPKACH /Haifaa Al-Mansour, Arabia Saudyjska/Niemcy 2012, 100 min.

PRZYZWOICIE TANI CZWARTEK Z NO WOMEN NO ART

17.10.2013, g.20.00, Kino Muza, bilety 8 zł

Dziesięcioletnia Wadjda jest buntowniczką – lubi bawić się z chłopcami i rysuje długopisem po swoich trampkach. Jej największym marzeniem jest rower, jednak jest to niezgodne z obyczajowością Arabii Saudyjskiej, która kobiety jeżdżące na rowerach uważa z pozbawione cnotliwości. Wadjda musi przekonać dorosłych o swojej pobożności! W tym celu zapisuje się na konkurs recytowania Koranu.


Trailer: http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=wC7zipiq7ds

WYPEŁNIĆ PUSTKĘ / Rama Burshtein, Izrael 2012, 87 min.

PRZYZWOICIE TANI CZWARTEK Z NO WOMEN NO ART

17.10.2013, g.21.45, Kino Muza, bilety 8 zł

Chasydzi fascynują trudną do zrozumienia umiejętnością pogodzenia ortodoksyjnej tradycji z wymogami życia w nowoczesnym społeczeństwie izraelskim. „Wypełnić pustkę” zabiera widza w najintymniejszą przestrzeń chasydzkiej rodziny. Osiemnastoletnia Shira po śmierci starszej siostry musi od nowa szukać swojego miejsca w społeczności. Jej osobiste szczęście zależy całkowicie od umiejętności odnalezienia się w relacjach z najbliższymi, które tylko pozornie są ściśle sformalizowane przez religię i tradycję.


Trailer: http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=_-Mo4oMoOdM

CYKLONY/ wystawa kolektywu Dream Team

18- 22.10.2013, Kluboksięgarnia Głośna

18.10.2013, g. 18.00 wernisaż wystawy połączony ze spotkaniem wokół albumu Tak, super!

Tematem, wokół którego skupione są prezentowane na wystawie „Cyklony” prace jest seksualność, którą każda z artystek skupionych w kolektywie Dream Team traktuje inaczej. Album „Tak, super”, z którym zapoznać się będzie można przy okazji wernisażu, powstawał 8 miesięcy. Efektem jest 100 sztuk czterdziestostronicowych albumów drukowanych metodą sitodruku. Każdy egzemplarz jest ręcznie szyty. To pierwszy tego typu komiks w Polsce. Tematem albumu jest erotyka potraktowana bardzo różnie przez rysowniczki skupione w grupie Dream Team.

Dream Team to działający od 2012 roku kolektyw rysowniczek reprezentujących różne wrażliwości, style i punkty widzenia, tworzący komiksy i organizujący komiksowe akcje. Do grupy należą: Aga Gójska, Marta Zabłocka, AnFau i Beata Sosnowska.
Aga Gójska - animatorka kultury, ilustratorka, performerka kulinarna. Zajmuje się video artem, prowadzi warsztaty. Absolwentka University of West of England w Bristolu. Twórczyni projektu edukacji zmysłowej „Brzuchomowcy”. Obecnie koordynuje projekty kulturalne, animuje społeczności lokalne i pracuje z młodymi twórcami. Jej działania można śledzić na: http://agnieszkagojska.tumblr.com/,

http://brzuchomowca.tumblr.com/,

http://brzuchomowcy.tumblr.com/.
Marta Zabłocka - fotografka i rysowniczka mniej lub bardziej wymyślonych historii.

Zaangażowana w sprawy społeczne. Kiedy tylko może, jeździ rowerem oraz czyta książki. Bardzo lubi chodzić sama do kina. Kocha swoje koty miłością tajemniczą i ponadgatunkową. Współpracuje z organizacjami pozarządowymi oraz wydawnictwami. Ilustratorka „Cwaniar” Sylwii Chutnik. Prowadzi stronę: zycie-na-kreske.blogspot.com. Niedawno ukazał się jej album „Znamy się tylko z widzenia”.


AnFau - rysowniczka, ilustratorka, fotografka i historyczka sztuki. Urodzona o wschodzie słońca. W nielicznych wolnych chwilach dzieli włos na czworo, kontempluje puste połowy szklanek i samotne ołówki. Zakochana w potworach, które namiętnie rysuje. Kiedy nie pracuje i nie rysuje, jeździ na rowerze z aparatem w torbie. Ma kota – białego z kropką.
Beata Sosnowska - graficzka, malarka, rysowniczka komiksów i ilustracji, multimedialna poetka, realizatorka filmowa. W swoim dorobku ma realizację multimedialnego tomiku poezji, www.windyproject.pl, udział w wystawach i performensach. Obecnie zajęła się rysowaniem komiksów o tematyce lesbijskiej i społecznej. Cierpi na chroniczny brak czasu. Jest właścicielką dwóch tłustych kocic o wdzięcznych imionach Hera i Zuzanna.
Szczegóły: www.nowomen-noart.pl

materiały prasowe: http://www.nowomen-noart.pl/pl/festiwal/media-2/materialy-do-pobrania-2

Kontakt: Agata Kołacz / promocja@nowomen-noart.pl / mob. 691 791 901







©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna