No Women No Art. Nie ma sztuki bez kobiet. To nasze jedyne motto. Od 5 lat prezentujemy tylko artystki i ich dzieła. Tutaj kończą się ograniczenia



Pobieranie 77.68 Kb.
Data07.05.2016
Rozmiar77.68 Kb.



No Women No Art. Nie ma sztuki bez kobiet. To nasze jedyne motto. Od 5 lat prezentujemy tylko artystki i ich dzieła. Tutaj kończą się ograniczenia.

Prezentujemy artystki uznane, jak Sally Potter i debiutujące, jak Malina Prześluga. Te awangardowe, jak Pippilotti Rist i te, które uważane są za filary kultury popularnej, jak Pola Negri. Zapraszamy miejskie prowokatorki jak Olek, która zaszyła centrum Poznania czy byka z Wall Street i myślicielki jak Bianka Rolando czy Shirin Neshat. Pokazujemy sztuki teatralne jak „Chór Kobiet” i malujemy murale (Ella). Żyjemy w mieście, stąd jego przestrzeń jest naturalnym tematem i miejscem naszych działań.

W tym roku, wychodzimy z Festiwalem poza centrum miasta. Udowodniłyśmy, że ulice są nasze, teraz wyruszamy na podbój dzielnic. Otwieramy w nich Kioski Kultury, wokół których koncetrujemy główny program No Women No Art SPOTKANIA. Do centrum ściągamy publiczność na wydarzenia kinowe: retrospektywę Mirandy July; teatralne: prezentację spektaklu o Marii Komornickiej, pisarce niezwykłej: „Komornicka. Biografia pozorna”, z Anitą Sokołowską w roli artystki, która wolała być Piotrem Włastem; muzyczne: jak koncert Girls Rock, który otworzy festiwalowy tydzień i modowe – gdzie rozerwiemy się w ramach Fun Fashion Design Day. Wydarzenia „salowe” będą wabikiem do festiwalowego SPOTKANIA z Polą Dwurnik, Elą Jabłońską i Joanną Wowrzeczką – Warczok oraz udziału w akcjach na poznańskich podwórkach i blokowiskach.

Wreszcie, Festiwal, to pretekst do SPOTKANIA.

Spotkajmy się podczas No Women No Art.

SZTUKI WIZUALNE

KIOSKI KULTURY

KIOSK KULTURY NA ŁAZARZU – ELŻBIETA JABŁOŃSKA

bARTer – wymień się sztuką“



Poznań, Rynek Łazarski,

6, 7, 8 października 2012 od godziny 10.00 do 14.00
Wymiana bezgotówkowa, towar za towar, dzieło za dzieło. Uczestnicy wymiany bARTerowej uzgadniają wartość towarów lub proponowanego dzieła i dążą do tego, by w procesie wymiany bilans był zerowy.

Wymiana jest jedną z wielu funkcjonujących obecnie form nabywania przedmiotów materialnych, rodzajem usług. Bywa rodzajem kontaktu międzyludzkiego. Pojawia się we wszystkich dziedzinach życia. Akcja bARTer w obrębie targowiska na poznańskim Rynku Łazarskim jest oparta na tym niezwykle popularnym akcie niezależnej i spontanicznej współpracy. Wśród proponowanych przeze mnie przedmiotów znajdą się moje dotychczasowe prace, jak również drobiazgi po nich pozostałe. Jest to kolejna akcja o charakterze obdarowywania publiczności. Jedna z pierwszych tego typu akcji odbyła się w roku 1999 i miała formę jednostronną, polegającą na darowaniu przypadkowym odbiorcom „przedmiotów sztuki”. Kolejne, wzbogacone właśnie o akt wymiany, odbywały się w latach 2001-2004, później nastąpiły typowe akcje rozdawania, a w zeszłym roku powrót do idei wymiany. W moich zbiorach znajdują się przedmioty, które otrzymałam od publiczności w trakcie wielu wystaw. To przegląd drobiazgów o bardzo prywatnym charakterze, czasem są to teksty, czasem obiekty, niektóre zbędne w domu właściciela, a niektóre bardzo precyzyjnie wyselekcjonowane. W ten sposób powstaje ogromny zbiór, który na potrzeby systematyzacji nazywam „dziełem narodowym” ;)



Elżbieta Jabłońska, zajmuje się głównie instalacją i działaniami czasowo-przestrzennymi. Jej twórczość bywa często ironicznym komentarzem do sytuacji i statusu kobiet w Polsce.

Nasycona sporą dawką humoru sztuka Elżbiety Jabłońskiej pozwala dostrzec to,


co zazwyczaj niewidoczne i trudne do zaakceptowania w życiu społecznym. Autorka i uczestniczka wielu wystaw indywidualnych i zbiorowych. Urodziła się w 1970 roku. Mieszka w Kozielcu nad Wisłą. W latach 1990-1995 studiowała na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie aktualnie pracuje.
W roku 2003 została laureatką pierwszej polskiej edycji konkursu Fundacji
Kultury Deutsche Banku i Narodowej Galerii „Zachęta”– Spojrzenia 2003.

KIOSK NA RATAJACH – POLA DWURNIK

Sztuka poczty na Ratajach“



11,12.10, godz. 12-16

Poznań, Rynek Jagielloński, Osiedle Jagiellońskie

Sztuka poczty (ang. Mail Art), żywo rozwijająca się w drugiej połowie XX wieku i stanowiąca ważny element międzynarodowej działalności artystycznej tego czasu, obecnie zdaje się należeć do przeszłości Pola Dwurnik, w nawiązaniu do tej tradycji, zaprosi mieszkańców poznańskiego osiedla Rataje do wspólnego tworzenia, pisania i wysyłania pocztówek. Przygotowane przez artystkę rysunkowe pocztówki będzie można modyfikować i wysyłać do rodziny i znajomych wprost z prowadzonego przez nią w dniach 11-12 października 2012 Kiosku Kultury.



Pola Dwurnik, ur. w 1979 w Warszawie, uprawia głównie malarstwo olejne i różne formy rysunku. W 2004 i 2005 roku była stypendystką Stiftung Laurenz-Haus w Bazylei, a w 2010 rezydentką mobilnej platformy artystycznej The Knot. W 2008 roku była nominowana do nagrody Henkel Art Award for Contemporary Drawing w Wiedniu. Opublikowała kilka autorskich książek z rysunkami („Świetlica”, Galeria Raster, Warszawa, 2003; „Living in Basel”, Christoph Merian Verlag, Bazylea, 2007; „Kronika Towarzyska”, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, 2008). Interesują ją także alternatywne formy prezentacji sztuki współczesnej, które testuje w sztuce poczty oraz w przenośnej, podziemnej antygalerii Apolonia Art Gallery. Mieszka w Berlinie i Warszawie.

KIOSKI KULTURY / IM WIĘCEJ PORZĄDNYCH PODWÓREK TYM MNIEJ TRZEBA POMNIKÓW,
Joanna Wowrzeczka- Warczok


9,10.10.2012, g. 12-16, Piątkowo

Zdaje się, że w Polsce kosztem podwórzy rosną pomniki. Porządnych przestrzeni skłaniających do wspólnoty coraz mniej, za to kamiennych, drewnianych, metalowych, szklanych, plastikowych posągów jak drzew w lesie! Jeśli przy tym podtrzymamy trend przenoszenia podwórzy do galerii handlowych to, kiedy z nich już wyjdziemy okaże się, że nawet ławki pozamieniały się w jakieś mosiężne fortepiany, siedziska z trupem, kaczuszki, krasnoludki itd. Jeśli wspólną przestrzeń będą nam dominować Wielcy Faceci to nigdy nie uwierzymy w świat równy także dla kobiet i dzieci, nigdy nie uda nam się przestać być wyłącznie Hero of the Kitchen.

Odzyskajmy podwórza, zróbmy z nich porządne przestrzenie wspólnoty! Nie oddawajmy ich marmurom!

Spotkajmy się w tej sprawie w kiosku, który ma być interfejsem do działania wewnątrz osiedla posiadającego swoją określoną strukturę i wynikające z niej praktyki. Nie można więc tak naprawdę założyć niczego poza samym byciem z oprzyrządowaniem artystycznym i gotowością do zbierania głosów i opinii. Być może zakończymy na wspólnych wizjach, a być może uda nam się zorganizować protest czy wyznaczyć przestrzeń podwórkową, określić co to znaczy porządne podwórze. Może się też okazać, że miejsce potrzebuje tylko święta, żeby ludzie poczuli wspólnotę.



Joanna Wowrzeczka (1972) – malarka (dr od 2008) i socjolożka (dr od 2004). Jako socjolożka zajmuje się badaniem pola sztuki w Polsce, jako artystka problemem zdominowanych. Społeczny obszar aktywności: współzałożycielka Galerii „Szara” w Cieszynie, redaktorka działu sztuka w magazynie „Opcje” w latach 2010-11. Koordynuje Świetlicę Krytyki Politycznej „Na Granicy” w Cieszynie. Nominowana do nagrody Kobieta 2009 Roku (Gazeta Wyborcza). Artystyczny obszar aktywności: finalistka I i II edycji konkursu „Obraz Roku” (2001, 2002), laureatka jednej z czterech równorzędnych nagród głównych w 2002 roku. Uczestniczka rezydencji artystycznej – stażu w North Wales School of Art and Design w Wrexham w Walii, przyznanego w drodze konkursu przez Galerię Bielską BWA (2008). Wyróżnienie Regulaminowe w ramach Konkursu „Bielska Jesień” 2009; 39te Biennale Malarstwa, Galeria Bielska BWA. Obrazy w kolekcjach Stowarzyszenia „Zachęta Sztuki Współczesnej” – „Znaki czasu”, zachodnio-pomorskie i śląskie.



No Women No Art w Galerii

Lynn Hershman Leeson „Ja jako Roberta

Wernisaż, poniedziałek 8.10 godz. 19.00,
Galeria No Women No Art, WSNHiD

Zapraszamy na indywidualną wystawę amerykańskiej artystki, ikony amerykańskiej sztuki feministycznej lat siedemdziesiątych. Na wystawie zostaną pokazane fotografie z cyklu Roberta Breitmore powstałe w latach 1974–1978. Są one dokumentacją projektu, w ramach którego artystka wcieliła się w postać 30-letniej kobiety, Roberty Breitmore. Zmieniła ona nie tylko swój wygląd zewnętrzny, ale nakreśliła również tożsamość postaci, która przez swoje otoczenie traktowana była jak autentyczna osoba.

Celem wystawy jest próba pokazania, w jaki sposób kobieta-artystka przybrała nową osobowość, wpisując ją w ówczesną rzeczywistość i struktury społeczne.

Lynn Hershman Leeson, Schemat: Roberta przed konstrukcją i po, 1978, dzięki uprzejmości Galerii Waldburger (Bruksela)



Roberta Breitmore, trzydziestoletnia, rozwiedziona, bezrobotna kobieta, przeprowadziła się w 1975 roku do San Francisco z oszczędnościami w wysokości tysiąca ośmiuset dolarów. Wynajęła pokój w hotelu i znalazła pracę, z której jednak szybko została zwolniona. Przestrzegała diety Weight Watchers. Chodziła na sesje psychoterapeutyczne, by przepracować trudne dzieciństwo oraz zaburzenia seksualne związane z młodością. Wyrobiła sobie prawo jazdy, założyła konto w banku, posiadała również własną kartę kredytową. Umieszczała ogłoszenia w gazecie, szukając potencjalnych współlokatorów oraz osób o podobnych zainteresowaniach.

Po performance pozostały poszczególne przedmioty należące do Roberty, które umacniały jej tożsamość. Prawo jazdy, karta kredytowa, książeczka czekowa, zaświadczenia lekarskie nie były stworzonymi przez artystkę falsyfikatami, lecz rzeczywistymi dokumentami wystawionymi na „realną” osobę: trwałe ślady jej istnienia stanowią też rysunki, listy oraz dziennik, a także ogłoszenia w prasie lokalnej. Do dzisiaj są one swego rodzaju dowodem na istnienie Roberty.

Artystka, mówiąc o inspiracjach, z których czerpała, kreując osobę i tożsamość Roberty, przywołuje postacie Bertolta Brechta, Antonina Artauda, Tadeusza Kantora, Jerzego Grotowskiego, Marcela Duchampa, André Bretona i Josepha Beuysa. Według niej to ci artyści, czy to jako pisarze, reżyserzy teatralni, czy artyści wizualni, bacznie przyglądali się kontekstowi kulturalnemu, by zrozumieć, jaki wpływ wywiera on na jednostkę.

Samo działanie artystyczne Leeson było objawiającym się na dwa sposoby performance. Z jednej strony to dosłowne wcielenie się w inną postać, doświadczanie jej i przeżywanie. Z drugiej natomiast to, z czym mamy do czynienia dzisiaj – jego dokumentacja, która ma przybliżyć nam ten „prywatny” performance. Prace z cyklu Roberta Breitmore zwracają uwagę odbiorcy zarówno na sytuację bycia obserwowanym, jak i rolę samego obserwatora. Performance przybiera formę spektaklu, w którym bada się wpływ innych na tożsamość człowieka.

* Delfina Piekarska „Na tropie Roberty Breitmore. O <
> performance Lynn Hershman Leeson” (fragmenty z katalogu wystawy).

Lynn Hershman Leeson (ur. 1941) – amerykańska artystka intermedialna oraz reżyserka. Mieszka w San Francisco. Tworzy rysunki, rzeźby, fotografie, projekty site-specific, performance, a także sztukę interaktywną. Pionierka sztuki nowych mediów – jako jedna z pierwszych artystów zaczęła stosować techniki komputerowe w sztuce. Od paru lat do interakcji z odbiorcami wykorzystuje internet, zwłaszcza popularne serwisy, takie jak Second Life czy Flickr. Tworzy lalki-roboty, którymi można operować przez internet (między innymi CybeRoberta, 1995–1998). Jest także autorką dokumentu !Women Art Revolution (2010) przedstawiającego rozwój sztuki feministycznej w latach siedemdziesiątych w Stanach Zjednoczonych, który zaprezentujemy podczas festiwalu.

W swojej twórczości porusza kwestie tożsamości, feminizmu oraz jednostki w społeczeństwie – jej prywatności, samoidentyfikacji i niezależności. Jednym z jej najbardziej znanych projektów artystycznych jest trwający cztery lata performance Roberta Breitmore, w którym artystka wcieliła się w postać innej kobiety.



TEATR ___________________________________________________

KOMORNICKA. BIOGRAFIA POZORNA

Reżyseria: Bartek Frąckowiak

Dramaturgia: Weronika Szczawińska

Scenografia i kostiumy: Anna Maria Karczmarska

Muzyka na żywo: Krzysztof Kaliski

Reżyseria światła: Bartosz Nalazek

9,10.10, g. 20.00, Teatr Ósmego Dnia

„Komornicka. Biografia pozorna” to próba podjęcia teatralnego śledztwa opartego na życiorysie Marii Komornickiej. Modernistyczna pisarka w połowie swego życia przeszła radykalną metamorfozę: spaliła sukienki i wszystkie przedmioty świadczące o jej kobiecości, obcięła krótko włosy i nazywała siebie Piotrem Włastem. Artystka, po okresie wieloletniego zapomnienia, została kilka dekad temu na nowo odkryta przez badaczy i badaczki, stając się kulturową ikoną odmieńca i swoistą patronką polskiej krytyki feministycznej. Twórcy spektaklu podejmują temat Komornickiej, aby raz jeszcze zbadać jej zagadkę z przewrotnej perspektywy, wykraczając poza opozycję „wariatki” i „świętej”. Przyglądają się życiu i legendzie pisarki podważając utarte kanony interpretacji, zwracając szczególną uwagę na tematy związane z performatywnością tożsamości, ambiwalencją kategorii szaleństwa, kreacją artystycznego mitu oraz wizerunku, a także zadając pytania dotyczące możliwości wniknięcia w cudzą biografię. Z postacią Marii Komornickiej zmierzy się na scenie Anita Sokołowska, aktorka Teatru Polskiego w Bydgoszczy. Spektakl otrzymał wyróżnienie w Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej, a rola Sokołowskiej uznana została za najlepszą rolę kobiecą sezonu w rankingu magazynu „Teatr”.

Spektakl jest koprodukcją HOBO Art Foundation, Teatru Polskiego im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy i Sceny Prapremier In Vitro w Lublinie.

Partner: Centrum Kultury w Lublinie

Projekt realizowany w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa

Narodowego


Short promocyjny: http://www.youtube.com/watch?v=BKySaC8aG-8

Trailer promocyjny: http://www.youtube.com/watch?v=Roq9sciG8Gk





FILM____________________________________________________

Miranda July - retrospektywa

Miranda July urodzona w 1974 roku aktorka, scenarzystka, performerka, pisarka, artystka multimedialna i kompozytorka. Już w szkole średniej wystawiała w lokalnym klubie w Kalifornii sztuki, które napisała. W wywiadach mówi, że od 23. roku życia nie musiała pracować na etacie, bo utrzymuje się ze swoich projektów artystycznych. W drugiej połowie lat 90. publikowała na kasetach wideo krótkometrażowe filmy realizowane przez kobiety. Kręciła teledyski do własnych piosenek. W 2005 zadebiutowała pełnometrażowym filmem, na który sama uzbierała fundusze. „Ty i ja, i wszyscy, których znamy” objechał świat, zbierając szereg ważnych nagród. „Przyszłość” to jej drugi film pełnometrażowy.
Przyszłość”, reż. Miranda July, USA 2011, 90 min.

Premiera filmu

6.10.2012. godz.20.30, Kino Muza (Poznań), bilety 18/15/12 zł

7.10.2012, Kino Muranów

Ponad trzydziestoletni Sophie i Jason mieszkają w ciasnym mieszkanku w Los Angeles i wykonują prace, których nienawidzą. Katalizatorem zmian w ich wspólnym życiu i przewartościowania swoich potrzeb staje się decyzja o adopcji chorego, bezpańskiego kota, któremu weterynarze dają tylko pół roku życia. Co zmieni się w ich relacji? Oniryczna opowieść o dwójce zakochanych staje się metaforą strachu przed odpowiedzialnością i wspólnym życiem. Gadający kot pełni rolę narratora i komentatora tej historii.

Ty i ja, i wszyscy których znamy”, reż. Miranda July , USA/Wlk. Brytania 2005, 90 min.

10.10.2012. godz. 20.30, Kino Muza, bilety 18/15/12 zł

Rzecz dzieje się na jakimś nieokreślonym przedmieściu. Richard (John Hawkes), świeżo upieczony rozwodnik, od czasu do czasu zajmuje się swoimi dwoma synami. Chłopcy traktują ojca jak skrzyżowanie kosmity z uciekinierem z zakładu wariatów.

Natomiast w tak zwanym międzyczasie Christine (Miranda July), taksówkarka z korporacji dla seniorów, przygotowuje swoje portfolio, które zamierza pokazać kuratorce z lokalnego centrum sztuki współczesnej. Nieklejący się romans między Christine a Richardem to oś tej historii, film nie nazywałby się jednak „Ty i ja i wszyscy których znamy”, gdyby ograniczył się do tej dwójki bohaterów. Z migawkowych ujęć poznajemy życia dwóch synów Richarda, seksualne obsesje jego kolegi z pracy, prywatne zainteresowania wyżej wymienionej kuratorki i jej przedziwną córkę, która w wieku jedenastu lat wszystkie oszczędności wydaje na sprzęty gospodarstwa domowego mające złożyć się na wspaniały posag.

Miranda July bierze pod lupę dziwne zachowania swoich bohaterów trochę tak jak naukowiec zabiera się do oglądania muchy. W jej supełkowej narracji jest też coś z chorobliwego kolekcjonera ludzkich słabości czy podglądacza ukrytą kamerą, filmującego niczego nieświadomych nieszczęśników. Nie jest jednak to w żadnej mierze film cyniczny czy dystansujący się od ludzi, wręcz przeciwnie, w kreacji głównej bohaterki widać tyle z samej reżyserki, że zakrawać to może na duchowy ekshibicjonizm. „Ty i ja i wszyscy, których znamy” to rzecz odważna, bo nie kryjąca wrażliwości i uczuć za filmowymi schematami i kostiumami.


Filmy krótkie i video, Miranda July,

USA, 57 min.

11.10.2012. godz. 20.30, Kino Muza, bilety 5 zł
Atlanta” USA 1996, 10 min.

Dwunastoletnia pływaczka olimpijska oraz jej matka (obie role grane przez Mirandę July) mówią o zdobywaniu olimpijskiego złota.

Amaturystka” (The Amateurist) USA 1998, 14 min.

Fascynujący film o inwigilacji, tożsamości, obserwowaniu i byciu obserwowanym. Oscylujący między filmem grozy i satyrą tworzy portet kobiety na skraju szaleństwa, które napędza technologia. „Profesjonalistka” obserwuje „amatorkę” (obie grane przez Mirandę July) przez kamerę monitringu przez cztery i pół roku.

Nest of Tens” 1999, 27 min.

Cztery historie o czterech prozaicznych, osobistych metodach kontroli. Te metody są intuicyjne. Dzieci i upośledzony dorosły posługują się panelami sterowania zrobionymi z papieru, listami, potworami, a także własnymi ciałami.

Wzmacniając się z każdym dniem”(Getting Stronger Every Day), USA 2001, 7 min.

To film o gubieniu się i odnajdywaniu na przestrzeni chwil i całego życia. Świat ducha przejawia się w tradycyjnych rozwiązaniach technicznych i przypominanych sobie filmach telewizyjnych.



Pokazy filmów animowanych Amy Lockhart (USA)

Piątkowskie Centrum Kultury DĄBRÓWKA

9,10,11.10, g. 20.30

Amy Lockhart – niezależna animatorka i artystka. Jej filmy, które zdobyły międzynarodowe uznanie, pokazywane są na całym świecie. Uczęszczała do Nova Scotia College of Art and Design, odbyła staż artystyczny w Quickdraw Animation Society i była stypednystką National Film Board.

BABSKA MUZA: !WOMEN ART REVOLUTION

Reż. Lynn Hershman Leeson

g. 19.00, Kino Muza / Babska Muza


W ciągu ponad czterdziestu lat znakomita artystka medialna Lynn Hershman Leeson zebrała setki godzin wywiadów z tymi artystami, artystkami, historykami i historyczkami, kuratorami, kuratorkami i krytykami, krytyczkami sztuki, którzy ukształtowali idee i wartości sztuki feministycznej. Są to niezwykle interesujące materiały ukazujące wcześniej nieudokumentowane strategie włączania kobiet w struktury sztuki. „!Women Art Revolution” ujawnia związek Ruchu Sztuki Feministycznej z ruchami antywojennymi i obywatelskimi lat 60tych oraz tłumaczy, jak wydarzenia historyczne wpłynęły na organizację pierwszych feministycznych akcji skierowanych przeciwko najważniejszym instytucjom kulturalnym.



Lynn Hershman Leeson (1941) – amerykańska artystka medialna, reżyserka oraz producentka. Laureatka prestiżowej nagrody d.daa przyznawanej przez Muzeum Sztuki Cyfrowej w Berlinie za osiągnięcia w dziedzinie sztuki nowych mediów. Z jej licznych nagród warto wymienić również Nagrodę Filmową Alfred P. Sloana za film Teknolust oraz Creative Capital Grant za dokument !Women Art Revolution. W 2009 roku została członkiem Fundacji Guggenheima oraz otrzymała nagrodę Siggraph za całościowy dorobek artystyczny. Hershman jest autorką i reżyserką kilkunastu filmów fabularnych, dokumentalnych i krótkometrażowych, w tym „Teknolust”, „Conceiving Ada”, „Strange Culture”. Jej prace znajdują się w najistotniejszych kolekcjach sztuki na całym świecie, w tym w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Nowym Jorku.

Trailer: http://www.youtube.com/watch?v=fjikMGTeyjc



MUZYKA_________________________________________________

GIRLS ROCK POZNAŃ!

6.10 godz. 17.00 Dziedziniec Masztalarni, CK Zamek

Koncert inugurujący 5.Festiwal No Women No Art

Koncert rozpoczynający 5. Edycję Festiwalu, jest jednocześnie zwieńczeniem warsztatów muzyczno-liderskich Girls Rock Poznań!, z artystkami sceny niezależnej zorganizowanych przez No Women No Art i CK Zamek, które w sierpniu tego roku odbyły się w Poznaniu. Na scenie wystąpią uczestniczki warsztatów we własnych składach oraz zespoły Translola i Drekoty.

Formuła warsztatów GIRLS ROCK, narodziła się w Stanach, obecnie obozy rockowe dla dziewcząt odbywają się w ponad 30 miejscach na całym świecie -łącząc naukę gry na instrumentach z wzmacnieniem pewności siebie, wyrażaniem emocji i przełamywaniem barier przed występami publicznymi. W Polsce, po raz pierwszy odbyły się naszego pomysłu.

Warsztaty GIRLS ROCK! były dwutygodniowym spotkaniem z Anią Brachaczek, Beatą Polak, Olą Rzepką i liderkami zespołu Translola (Ewa Langer oraz Amina Dargham), które uczyły młode dziewczyny w wieku 15-19 lat śpiewać oraz grać na basie, gitarze elektrycznej i perkusji.





MODA___________________________________________________

Fun Fashion Design Day

7.10, godz. 12-17, Concordia Design

Fun Fashion Design Day to festiwalowy dzień w całości poświęcony modzie i designowi zgodnym z ideą slow fashion i wzornictwa przyjaznego środowisku. Pokażemy, że do eko-designu można podchodzić z przymrużeniem oka, dlatego hasłem dnia modowego będą „ZABAWY”. Przedstawimy projektantki, stylistki i artystki, które modę traktują jak plac zabaw. Hasło „ZABAWY” potraktujemy jako temat i obiekt modowych warsztatów oraz zaproszenie do wspólnej, dobrej zabawy. Na warsztaty pod okiem projektantek i stylistek zapraszamy zarówno dorosłych, którzy tęsknią za dzieciństwem (mężczyźni, wieczni chłopcy, są mile widziani!), jak i dzieci.

Tłem dla Fun Fashion Design Day będzie pokaz multimedialny, prezentujący materiały z sesji fotograficznych cyklu „Solar & K MAG inspirują”. Nieszablonowe i zaskakujące zdjęcia autorstwa młodych, utalentowanych fotografów, pasjonatów fotografii i mody ukażą festiwalowym widzom modę jako przestrzeń do twórczych i niebanalnych poszukiwań.

KIERMASZ
Wspólnie z Concordia Design zaprezentujemy to, co młoda moda polska ma najlepszego. Projektanci, projektantki, marki modowe, którzy z szyją z pasji i czystej przyjemności projektowania. Kiermasz  to promocja idei slow fashion - projekty prezentowane na targach, cenowo prawie nie odbiegają od popularnych sieciówek, a mają nad nimi przewagę niskonakładowej produkcji, oryginalności, jakości materiału i dbałości o detal, oraz, przede wszystkim indywidualnym podejściem do klienta.
WARSZTATY
*Zapisy na warsztaty No Women No Art i No Women No Art Dzieciom:  wspolpraca@nowomen-noart.pl (w tytule wpisać nazwę warsztatów).

1.„Twórczy recykling ciucha” – warsztaty szycia / Magda Hasiak

Magda Hasiak pokaże uczestniczkom warsztatów, jak zabawić się starymi ubraniami i wyczarować z nich coś nowego. Korzystając z rzeczy podarowanych nam przez firmę Solar przekonamy się, że w każdym ciuchu drzemie potencjał i nauczymy się jak go maksymalnie wykorzystać. Będziemy się bawić skracając, wydłużając i doszywając to i owo by wyczarować wymarzony ciuch. Zamiast czarodziejskiej różdżki posłużymy się maszyną do szycia.  

Magdalena Hasiak to jedna z najbardziej rozpoznawalnych poznańskich projektantek, współtwórczyni marki Selektornia.
http://www.magdahasiak.com/
2. "Zabawek życie po życiu" - warsztaty projektowania biżuterii z zabawek/ Julia Jasiczak
Amatorów i amatorki bezpretensjonalnej i niebanalnej biżuterii zapraszamy na warsztaty z Julią Jasiczak, która zabierze Was w czasy dzieciństwa i przypomni Wam Wasze ulubione zabawki! Czy nie wszyscy nosimy w sobie ciepłe wspomnienia z dzieciństwa związane z zabawkami ? Postaramy się o przemycić trochę tej beztroski do naszej "dorosłej" codzienności, wykorzystując zabawki do stworzenia wyjątkowej biżuterii. Nadamy zabawkom nową funkcję, niekoniecznie poważną, a jednak bliższą naszej codzienności.
Na warsztatach będziemy korzystać z małych, plastikowych i gumowych zabawek, takich jak te z różnego typu jajek z niespodzianką, maleńkich gumowych zwierzątek, żołnierzyków, klocków, większych lalek i ich elementów. Będziemy wykorzystywać też fragmenty zabawek które uległy zniszczeniu (np. koła od samochodzików i inne). Warto przynieść swoje materiały.

Julia Jasiczak to twórczyni marki XOOXOO, projektantka niebanalnej, kolorowej biżuterii: broszek, naszyjników i kolczyków.
http://www.xooxoo.pl/

4. Warsztaty akcesoriów z Decolove


Warsztaty będą miały na celu pokazanie jak zmienić ubranie przy pomocy dodatków i tym samym dostosować je do okazji, temperamentu i zmieniających się trendów.
Pokażemy jak w prosty i szybki sposób samemu wykonać niepowtarzalne akcesoria oraz jak i kiedy je nosić – by każde spojrzenie w lustro przynosiło nam prawdziwie dziecięcą przyjemność.

Warsztaty poprowadzi Karolina Pytlakowska, założycielka i projektantka Decolove, które znane jest z unikatowych, ręcznie robionych akcesoriów dla Pan i Panów.


www.decolove.pl

5. PAPER FASHION z MANGDĄ

Warsztaty fotograficzne pod hasłem "Paper Fashion" prowadzić będzie MANGDA. Zajęcia poprzedzone zostaną krótkim wykładem dot. tematu przewodniego oraz prezentacją prac wybranych artystów. Objaśnione będą podstawowe zasady oswietlania, a do pracy posłuży nam najbardziej dostępny materiał do pracy twórczej w modzie, stylizacji i fotografii - PAPIER.

MANGDA – Magda Krajewska, Absolwentka Fotografii Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. Współpracuje z agencjami modelek, projektantami oraz wykonuje indywidualne sesje zdjęciowe. Na jej koncie są realizacje sesji zdjęciowych min dla Anny Orskiej, Tamaotomo, Moniki Maciejek, magazynu Glamour , Biznes & Beauty. Wykładowca w Sowa Edu. W ramach działalności artystycznej jako Magdalena Krajewska, brała udział m.in. w wystawach: Paris Photo 2010, Athens Photo festival 2009, „Efekt czerwonych oczu. Fotografia polska XXI wieku” (CSW-Warszawa) 2008, Wenus Polska A.D. 2008, Miesiąc Fotografii w Krakowie 2006, 2008,Festiwal fotografii w Łodzi 2005, 2007.
* Warunkiem uczestnictwa w warsztatach jest przesłanie kilku swoich prac na adres: wspolpraca@nowomen-noart.pl (w tytule wiadomości prosimy podać nazwę warsztatów) oraz własny sprzęt fotograficzny: aparat + (ewentualnie) blenda.

 6. Warsztaty dla dzieci z BOSO Studio / No Women No Art Dzieciom

Projektantki z BOSO Studio poprowadzą warsztaty dla dzieci z robienia zabawek. Młodzi uczestnicy dowiedzą się jak w twórczy sposób wykorzystać różnorodne materiały do stworzenia nietypowych przedmiotów służących zabawie. Wspólne projektowanie zabawek pozwoli uczestnikom na znalezienie nowych pomysłów spędzania wolnego czasu.

BOSO studio próbuje redefiniować pojęcie designu, sprowadzając go na ziemię, tworząc projekty inspirowane naturą, rzeczami nas otaczającymi, lokalnymi przyzwyczajeniami, szukając nowych funkcji dla przedmiotów codziennego użytku.

www.bosostudio.pl

Concordia KIDS
7.10, godz. 12-17
Concordia Design

Przez cały czas trwania Fun Fashion Design Day, dzieci można będzie zostawić w specjalnej bawialni, pod okiem animatorek Concordia Design.


NWNA DZIECIOM__________________________________________

SPEKTAKL TEATRALNY „HISTORIA PEWNEJ MIŁOŚCI” z udziałem członków WSPÓLNOTY BUREGO MISIA i członkiń grupy FRACTALE

wt. 9. 10, godz. 17.00, CK Zamek, Sala pod Zegarem

wstęp wolny
Historia Pewnej Miłości to spontaniczna, wolontariacka inicjatywa zapewnienia chwil wspólnej radości i zabawy osobom niepełnosprawnym, ich opiekunom, rodzinom, znajomym i wszystkim widzom. Dzięki dobrej woli wszystkich udało się zebrać aktorów i powstał spektakl: baśń o miłości…

Dawno, dawno temu - a może całkiem niedawno - był sobie Król i Królowa. Król był bardzo mądry, a Królowa bardzo dobra. Mieszkali w zamku, a może w pałacu i mieli piękną córkę…

Pomysł i reżyseria: Barbara Prądzyńska

Pomysł i scenografia: Anna Sikorska

Opieka: Miłka Głowacka

Pomoc techniczna: Krzysztof Fabiański

KONCERT KOMPOZYTOREK AKADEMII MUZYCZNEJ „E-bajki od prawnuków Fredry”

ndz. 7.10, godz. 12, Baza (Wilda)

wt. 9.10, godz. 16.00, Kawiarnia „w Starej Piekarni” (Śródka)

czw. 11.10, godz. 16.00, Kolektyw 1a (ul. Św. Wojciecha 1a)
Podczas koncertu zostaną zaprezentowane piosenki i kołysanki dla dzieci w opracowaniu na głos oraz fortepian. Wraz z takimi bohaterami, jak kot i mysz, słonecznik, ptaszki i motylki, poznamy magiczny świat baśni, pisanych przez potomków wybitnego polskiego komediopisarza, Aleksandra Fredry. Przeniesiemy się do magicznego starego zamczyska, wyruszymy w podróż z wielkim słonecznikiem i dowiemy się, że strach ma wielkie oczy.
WARSZTATY DŹWIĘKÓW Z AN ON BAST

ndz. 7.10, godz. 12, Baza (Wilda)

wt. 9.10, godz. 16.00, Kawiarnia „w Starej Piekarni” (Śródka)

czw. 11.10, godz. 16.00, Kolektyw 1a (ul. Św. Wojciecha 1a)

Uczestnicy dowiedzą się jak zapisać dźwięk, jak stworzyć własny utwór przy pomocy komputera i łatwo dostępnych instrumentów. Nasz sprzęt to laptop, syntezator, procesor efektów i mixer. Będziemy nagrywać różne instrumenty i docinać nagrane próbki dźwiękowe, poznając możliwości programu Ableton Live. Tu można ściągnąć 30-dniową trialową wersję: http://www.ableton.com/downloads. Weźcie więc ze sobą instrumenty oraz przedmioty, które wydają dźwięki. Wszystko to podłączymy, będziemy nagrywać mikrofonem i przetwarzać.



An On Bast (Anna Suda) - kompozytorka i producentka muzyki elektronicznej. Od 2006 roku aktywnie koncertuje. Jej live-acty zostały docenione na festiwalach Sonar (Barcelona), Numusic (Stavanger), Kvitnu (Kiev), Rekolectiv (Bucharest), Strom (Copenhagen). Absolwentka Red Bull Music Academy (2006, Melbourne), laureatka Grolsch Independence Award (2010). Wydała 5 albumów. Zajmuje ją również udźwiękawianie filmów i animacji oraz wszelkich innych projektów, w których muzyka – jako jeden z elementów – nadaje znaczenie całości.

SPEKTAKL TEATRALNY „NEVERLAND” I. KONSTANCJI BIEGAŃSKIEJ
8.10, godz. 12, Baza (Wilda)

10.10, godz. 16.00, Kawiarnia „w Starej Piekarni” (Śródka)

12.10, godz. 16.00, Kolektyw 1a (ul. Św. Wojciecha 1a)


"Neverland" to opowieść o przetraconych marzeniach współczesnych dzieci. O tęsknotach ukrytych w konsumpcyjnym świecie. O pułapkach i ucieczkach w gry komputerowe. O samotności i potrzebie przyjaźni. Wreszcie jest to spektakl o wewnętrznych skrzydłach, które daje taniec. Przedstawienie grane jest w dwóch płaszczyznach: w słowie oraz w ruchu. Występują dzieci z MDK Nr 1 w Poznaniu, pod kierownictwem I. Konstancji Biegańskiej.

I. Konstancja Biegańska – reżyser, teatrolog, choreograf. Pracuje z dziećmi i młodzieżą od 8 lat. Prowadzi Teatr Aktu BAGTI.

WARSZTATY TEATRALNE PO SPEKTAKLU

8.10, godz. 12, Baza (Wilda)

10.10, godz. 16.00, Kawiarnia „w Starej Piekarni” (Śródka)

12.10, godz. 16.00, Kolektyw 1a (ul. Św. Wojciecha 1a)

Bajkoteka (3-9 lat)

to plastyczno – teatralne warsztaty twórcze oparte na utworach literackich stymulujących inteligencję i rozwój kreatywnego myślenia dzieci

Bazując na utworach literackich rozwijamy inteligencję i myślenie dziecka.

To doskonałe przygotowanie do szkoły i lekcji języka polskiego!


Miasto Emocji (4-9 lat)

to warsztat plastyczno-teatralny z elementami bajkoterapii, który rozwija inteligencję emocjonalną i umiejętności społeczne

Inteligencja emocjonalna to umiejętność, która staje się niezbędną we współczesnym świecie. Prawidłowo wykształcona pozwala lepiej radzić sobie z emocjami, zwłaszcza w sytuacjach trudnych, gwarantując tym samym większą skuteczność działań.

Psychologia dowodzi, że można i warto stymulować rozwój inteligencji emocjonalnej już u najmłodszych dzieci, by ułatwić im sukces w dorosłym życiu. Dlatego chcemy na naszych zajęciach nauczyć dzieci, jak lepiej zrozumieć siebie i swoje uczucia. Przygotować je, by lepiej radziły sobie z rozwiązywaniem problemów. A przez zabawę pokazać, jak pozbyć się lęku przed grupą społeczną i czerpać satysfakcję ze współpracy z innymi.



Ideownia - zespół wykwalifikowanych psychologów i pedagogów z wieloletnim doświadczeniem w pracy z Dziećmi i Dorosłymi. Projektują i prowadzą warsztaty ogólnorozwojowe, tematyczne (teatralne, ekologiczne, bajkoterapeutyczne) dla dzieci oraz warsztaty edukacyjno-pedagogiczne dla rodziców. Służą wsparciem psychologicznym.

WYDARZENIA TOWARZYSZĄCE_______________________________

PANEL DYSKUSYJNY

Panel dyskusyjny „Do kogo należy miasto?”

pon. 8.10; godz. 18; CK Zamek, Sala pod Zegarem

wstęp wolny

IV Festiwal No Women No Art, któremu towarzyszył szereg projektów w przestrzeni miejskiej, był próbą pokazania, że „Ulice są nasze”. W tegorocznej edycji chcemy kontynuować projekt wyjścia z zamkniętych galerii i ścisłego centrum do innych przestrzeni i dzielnic, które tradycyjnie ze sztuką nie są kojarzone, by tam poszukać nowych odbiorców. Towarzyszący wydarzeniom festiwalowym panel dyskusyjny ma na celu dyskusję o tym czym dzisiaj w Polsce, a przede wszystkim w Poznaniu, jest relacja centrum i peryferii nie tylko w znaczeniu przestrzennym, ale również symbolicznym; jaki wpływ na nasze życie ma forma miasta; czym jest przestrzeń publiczna w Poznaniu; jakie grupy społeczne w niej realnie funkcjonują; jak istnieje sztuka w przestrzeni miejskiej.

Debatę poprowadzi Dorota Grobelna, historyczka kultury, kuratorka i koordynatorka projektów sztuki publicznej, w tym „Minaretu” Joanny Rajkowskiej i projektu „KontenerART”, którego jednym z celów była mobilizacja środowiska kultury do sprzeciwu wobec antyspołecznego kierunku polityki mieszkaniowej Poznania.

W rozmowie udział wezmą:



dr Kacper Pobłocki, socjolog i antropolog, pracuje w Instytucie Etnologii i Antropologii Kultury UAM w Poznaniu. Studiował w Wielkiej Brytanii, Holandii oraz USA; absolwent Central European University w Budapeszcie oraz Center for Place, Culture and Politics Uniwersytetu Miejskiego (CUNY) w Nowym Jorku. Wśród jego zainteresowań badawczych znajdują się m.in. studia nad miastem, prowadzi również zajęcia z antropologii miasta.

dr Andrzej W. Nowak, doktor filozofii, adiunkt w Instytucie Filozofii UAM (Poznań). Zainteresowania naukowe: filozofia i teoria społeczna, społeczne studia nad nauką oraz nieklasyczna socjologii wiedzy (szczególnie teoria aktora-sieci). Popularyzator, na gruncie polskim, teorii nowoczesnego systemu-świata Immanuela Wallersteina, teorii, która prawdopodobnie najpełniej podejmuje problematykę relacji centrów i peryferii w perspektywie globalnej. W swych poszukiwaniach badawczych wykracza często poza „świat akademii”, próbując realizować obietnicę zaangażowanych nauk społecznych. Autor kilkudziesięciu artykułów oraz uczestnik wielu konferencji naukowych i spotkań dyskusyjnych, paneli oraz wystąpień publicznych.

Lucyna Marzec, krytyczka feministyczna, literaturoznawczyni, związana z kilkoma czasopismami kulturalnymi, fundacjami i stowarzyszeniami. Laureatka nagród naukowych i beneficjentka różnego typu stypendiów. Redaguje Wielkopolski Słownik Pisarek, prowadzi spotkania autorskie, organizuje wycieczki po Poznaniu kobiet rekonstruując i odkrywając historię kobiet. Interesuje ją usytuowanie kobiet w przestrzeni miejskiej oraz ich uwikłanie w złożoną sytuację społeczno-polityczną i kulturową.

Joanna Erbel, socjolożka, feministka, fotografka, aktywistka. Pisze w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego doktorat o roli aktorów nie-ludzkich w przemianach przestrzeni postsocjalistycznych. Członkini zespołu Krytyki Politycznej. Współzałożycielka Stowarzyszenia Duopolis. Do jej głównych obszarów zainteresowania należą takie tematy jak: miasto, sztuka w przestrzeni publicznej, feminizm oraz ruchy społeczne.

GRA MIEJSKA

GRA MIEJSKA: Pozgranianki, Aleje Bibianny

6.10,g.12.00-15.00,
miejsce zbiórki: Fontanna Higiei na Placu Wolności przed Biblioteką Raczyńskich

Miejskość i kobiecość. Przestrzeń i płeć. Czym są? Jakie zachodzą między nimi relacje? Zmaterializowane (namacalne), ucieleśnione (tkankowe), umiejscowione na osi czasu i przestrzeni? Czy gra w miasto, gra w (o) kobiecość warta jest wysokiej stawki? Czy tą grą można się po prostu świetnie bawić?

W ciągu zaledwie kilku godzin pokażemy w jaki sposób przeszłość przenika i ożywia współczesną rzeczywistość: miejska tkanka Poznania zmieni się w planszę, na której będziemy grać (a wygrać można atrakcyjne nagrody). Stanie się placem zabaw z czasem historycznym, wyobraźnią i naszą potoczną, zdobywaną codziennie wiedzą o mieście…

Dotrzemy do miejsc, których nie znajdziecie w żadnym przewodniku po mieście, będziemy eksplorować ścieżki nieoficjalne, tak jak i alternatywne opowieści o Poznaniu. Przypomnimy sobie zapomniane legendy, poszukamy kluczy do zardzewiałych furtek i odkurzymy niejeden manuskrypt. Jednocześnie wyjdziemy na przeciw przyszłości, poszukując w mieście tego, co dopiero kiełkuje, rozwija się i wzrasta. W ten sposób miejska czasoprzestrzeń ukaże się jako proces nieustannego stykania się pełnej śladów przeszłości z nieoczekiwaną przyszłością, której ścieżki należy dopiero wyśledzić i rozpoznać.

Do naszej gry nie trzeba się przygotowywać – zapraszamy w nieznane, tajemnicze, ale i radosne oraz ekstatyczne. Matronuje nam Bibianna Moraczewska.

Zapraszamy – Kolektyw Aleje Bibianny http://kolektywbibianny.wordpress.com




Rzeczniczka prasowa : Agata Kołacz, promocja@nowomen-noart.pl, tel. 691 791 901





©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna