Oleg leszczak lingwosemiotyczna teoria doświadczenia тom pierwszy Funkcjonalno-pragmatyczna metodologia



Pobieranie 1.12 Mb.
Strona16/16
Data06.05.2016
Rozmiar1.12 Mb.
1   ...   8   9   10   11   12   13   14   15   16
Событие и смысл в синергетическом измерении, http://www.synergetic.ru/philosophy/index.php?article=ar_sob).


227 F. de Saussure explicite nie rozróżniał dwu ostatnich składników działalności językowej. Najbardziej konsekwentnie dokonał tego dopiero Lew Szczerba.

228 Różnica w ilości stylów i dziedzin działalności polega na tym, że przy całej specyfice filozoficznego typu działalności nie ma on tym niemniej specyficznych środków semiotyzacji, które by go jednoznacznie odróżniały od nauki i sztuki.

229 Б.В. Марков, Философская антропология: очерки истории и теории, Sanki-Petersburg 1997, http://anthropology.ru/ru/texts/markov/fantr_i_3.html.

230 А. А. Потебня, Мысль и язык, с. 117.

231 B. Malinowski, Formanty klasyfikacyjne w języku kiriwiny, w: Językoznawstwo Bronisława Malinowskiego, t. II, s. 91.

232 I. Kant, Krytyka czystego rozumu, s. 510.

233 Э. Шпрангер, Основные идеальные типы индивидуальности. Психология личности. Тексты, Moskwa 1982, s.55.

234 Wszystkie te terminy mają zupełnie umowny charakter, ponieważ są uzależnione od sposobu werbalnego przedstawienia obiektu trójwymiarowego. Można by było użyć terminów geometrycznych oś x, oś y i oś z albo oś odciętych i oś rzędnych (w tym przypadku powstaje problem językowy, ponieważ w polszczyźnie terminy te są stosowane tylko do płaszczyzny, natomiast nie udało mi się odnaleźć nazwy trzeciej osi kartezjańskiej osi; w rosyjskim, na przykład, istnieją wszystkie trzy nazwy pochodzące z łaciny: абсцисса, ордината i аппликата). Chciałbym jednak uniknąć jakichkolwiek skojarzeń z matematyczną terminologią oraz łączących się z nią zbędnych konotacji.

235 Dokładniej o przeciwieństwie porozumiewawczej i emocjonalnej funkcji języka – przy okazji omówienia drugiej skali typologicznej.

236 Tezy Praskiego Koła, w: Praska Szkoła strukturalna w latach 1926-1948, Warszawa 1966, s. 46.

237 I. Kant, Krytyka czystego rozumu, s. 257.

238 Właśnie te pojęcia I. Kant uważał za podstawowe kategoryzatory doświadczenia: „jako określania zjawisk w przestrzeni i w czasie w ogóle” (tamże, s. 177), „Innych form naoczności (niż przestrzeń i czas), a podobnie innych form intelektu (niż formy myślenia dyskursywnego lub poznania za pomocą pojęć), choćby były możliwe, nie możemy mimo to w żaden sposób sobie wymyślić i uczynić zrozumiałymi” (tamże, s. 249). Na modłę I. Kanta rozwiązuje problem istoty doświadczenia ludzkiego William James: „u podstaw ogólnego rozdrobnienia faktów leżą trzy wielkie >>jedności<< (>>kontinualności<<) (continua), z których każda odpowiada ideałowi naszego rozumu. Mam na myśli jedność pamięci albo świadomości obecnej, jedność czasu oraz jedność przestrzeni. Te wielkie pojemniki (matrixes) zawierają wszystko, co wiemy, czujemy się w nich, jak w domu” (У. Джеймс, Воля к вере, s. 167; tego fragmentu, tak jak i następnego zabrakło w polskim tłumaczeniu). A trochę dalej u W. Jamesa znajdujemy zupełnie już kantowską tezę: „Rzecz, która faktycznie istnieje w danym świecie, istnieje w całości z wszystkimi swoimi relacjami; żeby pojąć, jak ona istnieje w świecie, musimy wiedzieć o wszystkich jej relacjach, przy czym i ona sama, i jej relacje stanowią jeden fakt dla świadomości, która jest wystarczająco obszerna, by ująć świat jako całość. Jednak co nadaje tym faktom jedność, całościowość? Empiryzm mówi, że te pojemniki (matrixes), wewnątrz których znajdują się odrębne fakty świata oraz które ustalają pomiędzy nimi pewne relacje, to nic innego jak czas, przestrzeń oraz świadomość poznającego podmiotu” (tamże, s. 175-176). Por. u I. Kanta: „Jedynie bowiem intelekt jest tym, w czym możliwa staje się jedność doświadczenia, w którym wszystkie spostrzeżenia muszą znaleźć swe miejsce” (I. Kant, Krytyka czystego rozumu, s. 249) oraz „Chodzi mi więc nie o to, w jaki sposób (przez doświadczenie) możemy od przyrody nauczyć się jej praw – wtedy bowiem nie byłyby to prawa a priori i nie dawałyby nam czystego przyrodoznawstwa; lecz chodzi mi o to, w jaki sposób warunki aprioryczne doświadczenia są równocześnie źródłem, z którego muszą być wprowadzone wszystkie powszechne prawa przyrody” (I. Kant, Prolegomena, s. 70-71).

239 I. Kant, Prolegomena..., s. 130.

240 Так говорили великие, http://www.tgv.kiev.ua/search/?text=&author_id=781&type_id=.

241 А. Мень, Сын человеческий, Moskwa 2000, s. 147.

242 Так говорили великие.

243 J. Kossecki, Socjocybernetyczne funkcjonowanie, s. 382.

244 Tezy Praskiego Koła, s. 45.

245 Tamże, s. 46.

246 Uniwersalny słownik języka polskiego pod red. St. Dubisza, Warszawa 2003, t. 3, s. 906.

247 В. В. Давыдов, Новый подход к пониманию структуры и содержания деятельности, http://maro.newmail.ru/licnie_str /vvdavidov/pamiati/doklad_vd_2.htm

248 Idea dystrybucji sensu pomiędzy dwoma biegunami: kategoryzacją i referencją, również wywodzi się z językoznawstwa, mianowicie z semantyki onomazjologicznej. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w mojej pierwszej monografii Языковая деятельность, w rozdziale dotyczącym organizacji informacyjnej bazy języka (s. 187 – 272). Książka jest dostępna w wersji elektronicznej na stronie www.pu.kielce.pl/~leszczak.

249 J. Kmita, O kulturze symbolicznej, Warszawa 1982, s. 102-103.

250 Zob.: B. Malinowski, Problem znaczenia, s. 34-35.

251 Tamże, s. 32-33.

252 Tamże, s. 46.

253 Nazwa jest umowna i niezbyt udana. Chodzi o wymiar, który w geometrii zwykle zostaje oznaczony jako oś z.

254 Zob. „Antropologiczny wymiar ontologii doświadczenia” w części pierwszej książki, s. 36.

255 В. О. Ковалевский, Филозофские основы.

256 Ściśle religijnych koncepcji ignorujących zwierzęce stadium ewolucji i negujących ewolucję nie będę tutaj rozpatrywał, ponieważ nie mam najmniejszego pojęcia, o co w tych koncepcjach chodzi.

257 Bardziej szczegółowo o tym pisał Andrzej Wierciński w artykule: Geneza i ewolucja mowy artykułowanej, „Phaenomena”, 1996. t. II, s. 26-37.

258 Do dziś na poziomie potocznym można odnotować dość dużą warstwę tzw. praktyk quasi-magicznych, które wyrażają się w wypełnianiu czynności rytualnych o charakterze transcendentnym i których istoty człowiek współczesny nie zna i nawet nie próbuje poznać. Ż.  Kormina nazywa to zjawisko dominacją praktyki rytualnej nad mitem zob. Ж. В. Кормина, соотношении мифа и ритуала в свете народной веры, w: Смыслы мифа: мифология в истории и культуре, Sankt-Petersburg 2001.

259 B. Malinowski, Mit w psychologii ludów pierwotnych, w: tegoż, Szkice z teorii kultury, s. 515.

260 B. Malinowski, Magia, nauka i religia, w: tegoż, Szkice z teorii kultury, s. 464-465.

261 S. Langer, Nowy sens filozofii, s. 304.

262 B. Malinowski, Dynamika przemian kulturowych, w: tegoż, Szkice z teorii kultury, s. 172.

263 Tamże, s. 170.

264 S. Langer, Nowy sens filozofii, s. 304.

265 J. Huizinga, Homo ludens, Warszawa 1998, s. 225.

266 K. Kurzacz, Kafka w objęciu strachu, http://www.kafka.pl/prace/strach.htm. Przytoczony przez autora tekst Kafki jest obrazowy właśnie w sensie estetycznym, a nie zmysłowo-psychologicznym.

267 M. Głowiński, A. Okopień-Sławińska, J. Sławiński, Zarys teorii literatury, Warszawa 1986, s. 454.

268 B. Malinowski, Naukowa teoria kultury, s. 8.

: strony -> Oleg.Leszczak
Oleg.Leszczak -> Problem czasu w semiotyce: idiosynchronia diachronia panchronia
Oleg.Leszczak -> W: Język i kultura. Studia Linguistica Rossica, 4, Łódź 2008, s. 79-92 Spójność jako presumpcja tekstowości
Oleg.Leszczak -> W: „The Peculiarity of Man”, nr 21, Toruń 2015, s. 11-42 Krytyka konceptualna kategorii ilości i jakości: fenomen vs pojęcie
Oleg.Leszczak -> In: Respectus Philologicus, 2014, nr 25 (30), s. 185-199 społeczny I empiryczny charakter transcendentalnego antropocentryzmu I. Kanta: istota I lokalizacja tzw. „Natury ludzkiej”
Oleg.Leszczak -> W: Język. Literatura. Dydaktyka, Łódź 2003, t. 1, s. 9-28. Typologizacje I klasyfikacje w metodologii humanistyki
Oleg.Leszczak -> Metodologiczne zasady wartościowania I wartośĆ jako koncept metodologiczny
Oleg.Leszczak -> Szkic typologiczny metodologii nauk humanistycznych Uwagi wstępne o relewantnych cechach typologicznych
Oleg.Leszczak -> Infotainment: informacja rozrywka manipulacja
Oleg.Leszczak -> W: Poprawność polityczna – równość czy wolność? Seria The Peculiarity of Man, 1 (11), Toruń-Kielce 2007, s. 13-39
Oleg.Leszczak -> Paradoksy konsumpcjonizmu. Typologia I lingwosemiotyka


1   ...   8   9   10   11   12   13   14   15   16


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna