Orzeczenia sądów Unii Europejskiej w sprawach z zakresu wspólnych reguł konkurencji Unii Europejskiej1



Pobieranie 303.47 Kb.
Strona3/16
Data28.04.2016
Rozmiar303.47 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   16

3. Sprawa 209-215 i 218/78 FEDETAB


A. Dane identyfikacyjne
Wyrok

Trybunału Sprawiedliwości

z dnia 29 października 1980 r.

w połączonych sprawach 209-215 i 218/78

Heinz van Landewyck S.a.r.l.,

Federation Belgo-Luxembourgeoise des Industries du Tabac A.c.b.l. (FEDETAB) i inni

przeciwko



Komisji Wspólnot Europejskich

(Zb. Orz. 1980, 3125)





B. Stan faktyczny

W lipcu 1974 r. Komisja Wspólnot Europejskich, w następstwie wniosku złożonego przez belgijską sieć supermarketów, przedstawiła kilku organizacjom zrzeszającym producentów i sprzedawców tytoniu zarzut naruszenia art. 81 TWE (obecnie art. 101 TFUE). Zarzuty te zostały skierowane do następujących podmiotów: FEDETAB, Association des Detaillants du Tabac (ATAB) oraz Association National des Grossistes Itinerants en Produits Manufactures du Tabac (ANGIMPT), które charakteryzowały się tym, że miały status organizacji nie przynoszących zysku (non profit). W toku postępowania, w październiku 1975 r., do skargi wniesionej przez sieć supermarketów przyłączyły się także dwie inne firmy, zajmujące się dystrybucją produktów spożywczych i przemysłowych. Ponadto w tym samym czasie Komisja rozszerzyła postępowanie na rekomendacje przyjęte przez związek FEDETAB, a dotyczące sprzedaży papierosów na rynku belgijskim. Rekomendacje te zostały zgłoszone Komisji w dniu 1 grudnia 1975 r. w celu wyłączenia ich spod zakazu karteli na podstawie art. 81 ust. 3 TWE (obecnie art. 101 ust. 3 TFUE).

FEDETAB i pozostałe organizacje – poprzez wewnętrzne uzgodnienia oraz rekomendacje skierowane do swoich członków - podejmowały wspólne działania, takie jak: klasyfikacja hurtowników i sprzedawców detalicznych w różne kategorie, decydujących o wysokości należnych im marż, przyjmowanie wspólnych standardowych warunków płatności, nakładanie na hurtowników zakazów odsprzedaży wyrobów tytoniowych określonym podmiotom. Dodatkowo FEDETAB zobowiązywał sprzedawców detalicznych do utrzymywania określonej minimalnej liczby marek produktów tytoniowych, a także wprowadzał pewne ograniczenia w autoryzowaniu pewnych kategorii hurtowników.

20 lipca 1978 r. Komisja podjęła decyzję wskazującą na sprzeczność zachowań FEDETAB i pozostałych innych organizacji z art. 81 TWE (obecnie art. 101 TFUE). Według Komisji reguły przyjęte przez te organizacje branżowe prowadziły do podziału rynku belgijskiego, nieuzasadnionego różnicowania podmiotów oraz same w sobie stanowiły przejaw niedozwolonych postanowień cenowych. Tym samym niemożliwe było wyłączenie rekomendacji spod zakazu karteli. Komisja zażądała także natychmiastowego zaniechania naruszeń. Adresaci decyzji wnieśli do Trybunału Sprawiedliwości skargę o unieważnienie tej decyzji.


C. Podstawowe ustalenia prawne

1. Realizacja prawa do obrony wymaga, by w postanowieniu o postawieniu zarzutów jasno podać istotne fakty, na których opiera się Komisja, choćby tylko w formie skróconej, o ile Komisja zajmuje się w toku postępowania kwestiami koniecznymi do obrony.

2. Informacje, które podlegają ochronie jako tajemnica przedsiębiorstwa i które są udzielane związkowi przedsiębiorstw przez jego członków, a zatem straciły pośród nich charakter ochronny, nie tracą go wobec osób trzecich. Jeżeli związek przedsiębiorstw przekazuje te informacje Komisji w ramach postępowania zgodnie z Rozporządzeniem Nr 17, wówczas Komisja nie może powoływać się na art. 19 i 20 tego Rozporządzenia w celu uzasadnienia przekazania tych informacji składającego skargę. Art. 19 ust. 2 tego Rozporządzenia wyposaża go tylko w prawo do bycia wysłuchanym, lecz nie w prawo do uzyskania poufnych informacji.

3. Uchwały, które zostały podjęte przez związek przedsiębiorstw działający w imieniu swych członków, do których należą producenci z dwóch Państwach Członkowskich oraz więcej niż dwa przedsiębiorstwa, nie mogą być zwolnione od obowiązku zgłoszenia zgodnie z art. 4 ust. 2 Rozporządzenia Nr 17.

[…]

6. W świetle art. 253 TWE (obecnie art. 296 TFUE) Komisja musi wprawdzie opatrywać swoje decyzje uzasadnieniami, uwzględniając przy tym okoliczności faktyczne i prawne, na których oparta jest decyzja, jak też przedstawić rozważania, które doprowadziły do wydania decyzji stwierdzającej naruszenie reguł konkurencji, nie musi wszelako wchodzić we wszelkie kwestie faktyczne i prawne, które były podnoszone przez wszystkich uczestników w toku postępowania administracyjnego.



7. Nie ma powodów, aby zakazać Komisji rozpatrywania wielu naruszeń art. 81 TWE (obecnie art. 101 TFUE) w jednej (łącznej) decyzji, przy założeniu, że decyzja pozwala każdemu adresatowi na wyrobienie sobie jednoznacznego obrazu co do tego, jakie zarzuty zostały przeciwko niemu podniesione.

8. Chociaż Komisja musi także przestrzegać gwarancji proceduralnych, przewidzianych w prawie konkurencji Wspólnoty, nie może ona jednak przy stosowaniu odpowiednich przepisów prawnych być traktowana jako „sąd” w rozumieniu art. 6 EKPC, zgodnie z którym każdy ma roszczenie o to, by jego sprawa została rozpatrzona przez niezależny i bezstronny sąd.

9. Zalecenie, które zostało przyjęte przez związek przedsiębiorstw i które stanowi wierne odzwierciedlenie woli jego członków, by zachowywać się na rynku tak, jak gdyby zalecenie było wiążące, spełnia przesłanki stosowania art. 81 ust. 1 TWE (obecnie art. 101 ust. 1 TFUE).

10. Art. 81 ust. 1 TWE (obecnie art. 101 ust. 1 TFUE) stosuje się także wobec związków nie nastawionych na zysk, o ile ich własna działalność lub działalność zrzeszonych w nich przedsiębiorstw prowadzi do rezultatów, które ten przepis pragnie wyeliminować.

11. Aby porozumienia, decyzje lub praktyki uzgodnione mogły wpływać na handel między Państwami Członkowskimi, musi być możliwe przewidywanie z dostatecznym prawdopodobieństwem, na gruncie obiektywnych czynników prawnych lub faktycznych, że dane porozumienia, decyzje lub praktyki uzgodnione, bezpośrednio lub pośrednio, faktycznie lub potencjalnie, wpływają na obrót towarowy między Państwami Członkowskimi.

[...]


Z tych powodów, TRYBUNAŁ niniejszym:

1. Oddala skargę.

[...]




1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   16


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna