ostatnia aktualizacja: 2009)



Pobieranie 0.85 Mb.
Strona1/9
Data01.05.2016
Rozmiar0.85 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9



Zapobieganie zagrożeniom

i ochrona młodzieży

w Unii Europejskiej
Przewodnik po krajach
2006

(ostatnia aktualizacja: 2009)

Pomimo, iż dołożono wszelkich starań, aby niniejsza publikacja była jak najdokładniejsza, informacje w niej zawarte pełnią wyłącznie funkcję poglądową. Autorzy ani wydawcy nie ponoszą odpowiedzialności za jakiekolwiek straty poniesione przez jakąkolwiek osobę, z jakiejkolwiek przyczyny, lub powstałe w wyniku albo w konsekwencji działań podjętych zgodnie z zawartością tego przewodnika. W każdym z państw należy zawsze zasięgać profesjonalnej porady.


WSTĘP
Program UE „Młodzież” (2000 – 2006) przyniósł ogromne szanse i korzyści edukacyjne tysiącom młodych ludzi uczestniczącym w międzynarodowej wymianie młodzieży na terenie Europy i w innych częściach świata. Program „Młodzież” dał również szanse na naukę i rozwój zawodowy młodym pracownikom, oraz na rozwój międzynarodowego profilu Pracy z Młodzieżą. Niniejszy Przewodnik po krajach ma na celu zwiększenie zasobów informacji kierowanych do młodych ludzi i osób z nimi pracujących, dotyczących krajów, które zamierzają odwiedzić w ramach pro projektów Wymiany Młodzieżowej. Przyczyni się to do umocnienia pozycji międzynarodowej wymiany młodzieży jako bezpiecznej, skutecznej i przyjemnej metody przyswajania wiedzy.
Przewodnik po krajach opracowany został przy wsparciu Komisji Europejskiej. Źródłem wszystkich informacji jest sieć Narodowych Agencji programu „Młodzież”. Sieć obejmująca całą Europę była rozwijana w ciągu trwania programu „Młodzież” tworząc unikatowe zasoby informacji i wgląd w międzynarodową pracę z młodzieżą. Podziękowania należą się moim kolegom z Grupy Roboczej ds. szkolenia w zakresie zagrożeń i ochrony młodzieży w międzynarodowych wymianach młodzieżowych. Ten materiał przygotowany został właśnie z ich inicjatywy:
Pawel Aleksandrowicz, Sofie Cloostermans, Evelyne Goudard, Irene Handeland, Kevin Hickey, Jutta Koenig-Georgiades, Erik Langbraten, Gearoid O’Maolmhichil, Maria Conceicao Soares, Bernice Sweeney, Adele Tinaburri oraz Kati Virolainen.
W skład grupy wchodzą pracownicy Narodowych Agencji, przedstawiciele Komisji Europejskiej i specjaliści w zakresie międzynarodowej pracy z młodzieżą.

W związku z tym zebrano dane pochodzące ze wszystkich krajów uczestniczących w programie w roku 2006, w zakresie kwestii związanych z zagrożeniami i ochroną młodzieży. Badanie skupia się na prawodawstwie, polityce i praktyce każdego kraju. W pierwszej części Przewodnika znajdują się pojedyncze „przewodniki po krajach” informujące o charakterze praktyki pracy z młodzieżą w każdym państwie oraz o poszczególnych inicjatywach ukierunkowanych na zapobieganie zagrożeniom i ochronę młodzieży.


W drugiej części Przewodnika zebrano wszystkie informacje, mając na celu spojrzenie na ogólny wzorzec, trendy i różnice między Państwami Członkowskimi.
Des Burke, wrzesień 2006
Austria


Ostatnia aktualizacja: 15 kwietnia 2009



Praktyka pracy z młodzieżą
Pozaszkolna praca z młodzieżą w Austrii odbywa się w różnych placówkach publicznych i prywatnych na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym. Zakres działań, w jakie można się zaangażować, jest bardzo szeroki.

W Austrii za pracę z młodzieżą odpowiedzialne są następujące instytucje:




  • Federalne ministerstwo gospodarki, rodziny i młodzieży (BMWFJ)

  • Wydziały ds. Młodzieży w poszczególnych prowincjach; Młodzieżowe Centra Informacyjne

  • Organizacje i związki młodzieżowe

  • “otwarta” praca z młodzieżą (np. centrum młodzieżowe, klub młodzieżowy)

  • tradycyjne formy pracy z młodzieżą

Działalność organizacji i związków młodzieżowych przyczynia się w znacznym stopniu do udziału młodzieży w życiu politycznym. Organizacje te oferują formy aktywności i realizują projekty, w które zaangażowani są nie tylko członkowie ich instytucji, ale które dostępne są również dla pojedynczych młodych osób bez żadnego zaplecza organizacyjnego.

W ciągu ostatnich lat, skupiono się zwłaszcza na prawie do głosowania po ukończeniu 16. roku życia (zrealizowane w 2008 r.) oraz na organizowaniu specjalnych kampanii informacyjnych mających uczulić na kwestię uczestnictwa w życiu politycznym i demokratycznym.
Zwłaszcza zadania z zakresu tzw. „otwartej pracy z młodzieżą” cechują się dużym zróżnicowaniem. Ogólnie rzecz biorąc, są one realizowane na szczeblu lokalnym bądź regionalnym i bezpośrednio odnoszą się do potrzeb, problemów, deficytów i uwarunkowań danego regionu.
Znaczna część pracy z młodzieżą wykonywana jest przez wolontariuszy oraz osoby pobierające naukę, które w organizacjach młodzieżowych przechodzą szkolenie praktyczne.
Wiele organizacji należy do „Austriackiej Narodowej Rady Młodzieży”, która stanowi platformę dla pracy z młodzieżą w Austrii (Bundesjugendvertretung – www.bjv.at)
Duży nacisk na poziomie austriackim położono na rozwijanie wiedzy i doświadczenia pod kątem pracy zawodowej i pracy z młodzieżą w ramach wolontariatu. Istnieje szeroki wybór szkoleń dotyczący rozmaitych aspektów pracy z młodzieżą, a ich wykorzystanie stanowi część planu roboczego organizacji młodzieżowych.

 



Nazwa kraju: Austria


Dział I – Kwestia statusu prawnego

Wiek pełnoletności

18

Prawo do zakupu alkoholu

Oficjalnie w wieku 16 lat

Konsumpcja alkoholu

16 (napoje takie jak piwo, wino), 18 (mocne trunki z zawartością spirytusu)

Prawo do zakupu tytoniu

oficjalnie w wieku 16 lat

Palenie tytoniu

16

Prowadzenie pojazdów

Samochody i motocykle – 18 (w niektórych przypadkach 17)

motorowery, skutery, itp. – 15



Wiek uprawniający do podjęcia współżycia seksualnego

14

Dział II – Przepisy dotyczące narkotyków i substancji odurzających

Używanie narkotyków

Handel, posiadanie i używanie podlegają ściganiu

Przebywanie w miejscach sprzedaży alkoholu

Nie istnieje prawo ogólnokrajowe w tym zakresie; każda prowincja stosuje własne przepisy

Prowadzenie pod wpływem alkoholu – dopuszczalna zawartość alkoholu we krwi

Istnieje podział na kierowców początkujących (limit 0,0 [mg]/ ml alkoholu we krwi) i doświadczonych (0,5 [mg]/ ml)

Dział III – Wymiana młodzieżowa

Przepisy dotyczące młodzieży uczestniczącej w programie wymiany młodzieżowej

Nie istnieją konkretne przepisy dotyczące wymiany. „Ustawa o ochronie młodzieży” wygląda inaczej w każdym z 9 krajów związkowych!

Ogólne zwyczaje kulturowe godne uwagi

-

Proporcje (udział kobiet i mężczyzn)



Zazwyczaj 5-8:1, ale mogą ulegać zmianom w zależności od potrzeb grupy. W przypadku obecności osób niepełnoletnich, NA zaleca wyznaczenie dwojga liderów (kobieta i mężczyzna).


Kwalifikacje liderów młodzieżowych

Jeden z liderów powinien przejść szkolenie z pierwszej pomocy; NA zaleca międzynarodowe/krajowe szkolenie w celu przygotowania i organizacji wymiany

Zgłaszanie nadużyć

Brak takiego obowiązku.

Numery do młodzieżowych telefonów zaufania i numery alarmowe


Rat auf Draht, Tel. 147 – 24h Telefon zaufania, anonimowy i bezpłatny

Numery alarmowe:

Straż pożarna 122; Policja 133; Pogotowie ratunkowe 144


Dział IV – Ochrona dzieci




Przepisy dotyczące wymiany młodzieżowej

Brak przepisów

Przepisy regulujące ochronę dzieci, które dotyczą młodzieży przebywającej w klubach młodzieżowych

Brak przepisów

Polityka lub wytyczne dotyczące ochrony dzieci

Brak przepisów

Dział V – Dostęp do opieki medycznej i opłaty


Dostęp do szpitalnego oddziału ratunkowego

Dostęp do oddziału ratunkowego bezpłatny, o ile osoba posiada ubezpieczenie.


Przydatne adresy internetowe:
http://www.bmwfj.gv.at –strona internetowa austriackiego federalnego ministerstwa gospodarki, rodziny i młodzieży.

http://jugendvertretung.at/jugendvertretung/content/site/englishsummary/index.html?SWS=e216b4f5ce59d538863d06cfbfb64e21- strona w języku angielskim należąca do instytucji nadrzędnej dla wszystkich organizacji młodzieżowych

http://www.bmwfj.gv.at/BMWA/Schwerpunkte/Jugend/Jugendschutz/default.htm Przepisy dotyczące ochrony osób młodych – krótkie omówienie

http://www.jugendinfo.cc – Informacje w języku angielskim o Młodzieżowych Centrach Informacyjnych (YIC) działających w Austrii – w każdym landzie znajduje się Młodzieżowe Centrum Informacyjne, które pełni zazwyczaj funkcję biura regionalnego i punktu kontaktowego Programu „Młodzież w Działaniu”

http://www.jugendinfo.at –strona młodzieżowego centrum informacyjnego przy austriackim ministerstwie federalnym (w języku niemieckim)

http://www.imag-gendermainstreaming.at

Tematyka poświęcona włączaniu problematyki płci do głównego nurtu polityki („gender mainstreaming”) oraz bieżącym warsztatom i seminariom



www.jugendbeteiligung.cc - oficjalna strona internetowa poświęcona aktywności młodych osób
www.polipedia.at – projekt mający na celu dodanie wpisu do Wikipedii dotyczącego tematów politycznych, tworzonego z udziałem młodych osób
www.kija.at – obrona dzieci i młodzieży
http://www.bmwfj.gv.at/BMWA/Schwerpunkte/Jugend/Jugendpolitik/default.htm
nur auf Deutsch: Kompetenzlage auf dem Gebiet der Jugendpolitik in Österreich

Informacje i dane kontaktowe odnośnie uzależnienia od narkotyków:



http://www.dialog-on.at
http://www.checkyourdrugs.at/data/_static/info/index.html
http://www.dialog-on.at/article_324.html

Belgia (część niemieckojęzyczna)


Ostatnia aktualizacja: 23 kwietnia 2009




Nazwa kraju: Belgia (część niemieckojęzyczna)


Dział I – Kwestia statusu prawnego


Wiek pełnoletności

18

Prawo do zakupu alkoholu

oficjalnie w wieku 16 lat dla trunków o zawartości alkoholu poniżej 22%

oficjalnie w wieku 18 lat dla trunków o zawartości alkoholu powyżej 22%



Konsumpcja alkoholu

16 lat dla trunków o zawartości alkoholu poniżej 22%

18 lat dla trunków o zawartości alkoholu powyżej 22%



Prawo do zakupu tytoniu

16

Palenie tytoniu

16

Prowadzenie pojazdów

Samochód: 18

Kategoria motocyklowa A: 16 lat; prawo jazdy niewymagane

Kategoria motocyklowa B: 50 cm3 16 lat (prawo jazdy wymagane)

Terminowe prawo jazdy na pojazdy silnikowe o mocy 25kW - 18 lat

Bezterminowe prawo jazdy na pojazdy silnikowe - 21 lat


Wiek uprawniający do podjęcia współżycia seksualnego

16 lat. Za obcowanie płciowe z osobą w wieku od 14 do 16 lat, nawet za zgodą tej osoby, sprawca odpowiada za napaść. Za obcowanie płciowe z osobą poniżej 14. roku życia, sprawca odpowiada za gwałt.

Dział II – Przepisy dotyczące narkotyków i substancji odurzających

Używanie narkotyków

Import, zażywanie i sprzedaż narkotyków jest nielegalne. Posiadanie do 3 gramów marihuany nie jest zazwyczaj ścigane przez policję, jeśli osoba ukończyła 18 lat

Przebywanie w miejscach sprzedaży alkoholu

Żadna osoba młoda nie ma prawa przebywać w miejscu sprzedaży alkoholu po godz. 22.00, o ile nie towarzyszy jej dorosły opiekun.

Prowadzenie pod wpływem alkoholu – dopuszczalna zawartość alkoholu we krwi

0,5 mg na 100 ml krwi

Dział III – Wymiana młodzieżowa

Przepisy dotyczące młodzieży uczestniczącej w programie wymiany młodzieżowej

Brak konkretnych przepisów. W autokarze wszyscy muszą mieć zapięte pasy.

Ogólne zwyczaje kulturowe godne uwagi

Brak

Proporcje (udział kobiet i mężczyzn)


7:1

Nie istnieją przepisy regulujące udział mężczyzn/kobiet



Brak zaleceń dotyczących udziału mężczyzn / kobiet odnośnie klubów młodzieżowych.

Kwalifikacje liderów młodzieżowych

Pracownicy młodzieżowi pełniący swoje funkcje nieodpłatnie powinni przejść płatne szkolenie zawodowe.

Zgłaszanie nadużyć

Nie jest formalnie wymagane, ale obywatele zgłaszają się do odpowiednich organizacji, jeśli posiadają informacje o nadużyciach.

Numery do młodzieżowych telefonów zaufania i numery alarmowe




Dział IV – Ochrona dzieci




Przepisy dotyczące wymiany młodzieżowej

Brak konkretnych przepisów dotyczących wymian, ale zastosowanie mają przepisy dotyczące ochrony dzieci.

Przepisy regulujące ochronę dzieci, które dotyczą młodzieży przebywającej w klubach młodzieżowych

Brak

Polityka lub wytyczne dotyczące ochrony dzieci

Nie udzielono odpowiedzi

Dział V – Dostęp do opieki medycznej i opłaty

Dostęp do szpitalnego oddziału ratunkowego

Natychmiastowe uregulowanie płatności nie jest wymagane. Może zaistnieć konieczność niewielkiej przedpłaty, ale zostaje ona uwzględniona w fakturze po zakończeniu leczenia.


Belgia (część flamandzka)


informacje z września 2006




Nazwa kraju: Belgia (część flamandzka)


Dział I – Kwestia statusu prawnego

Wiek pełnoletności

18 lat

Prawo do zakupu alkoholu

16. Zabronione jest oferowanie lub sprzedaż alkoholu osobom poniżej 16. roku życia

Konsumpcja alkoholu

Zabronione jest oferowanie lub sprzedaż alkoholu w pubie lub kawiarni osobom poniżej 16. roku życia. W przypadku silniejszych alkoholi (spirytus, drinki typu „alcopops”, koktajle, drinki typu „breezer”) konsument musi mieć co najmniej 18 lat. Lider młodzieżowy zamawiający alkohol dla osoby poniżej 16. roku życia popełnia wykroczenie ścigane prawem.

Prawo do zakupu tytoniu

16 lat

Palenie tytoniu

Brak przepisów ograniczających palenie tytoniu

Prowadzenie pojazdów

Samochód: 18

Kategoria motocyklowa A: 16 lat; prawo jazdy niewymagane

Kategoria motocyklowa B: pojemność 50cm3; 16 lat (prawo jazdy wymagane)

Terminowe prawo jazdy na pojazdy silnikowe o mocy 25kW; 18 lat



Bezterminowe prawo jazdy na pojazdy silnikowe; 21 lat

Wiek uprawniający do podjęcia współżycia seksualnego

16 lat. Za obcowanie płciowe z osobą w wieku od 14 do 16 lat, nawet za zgodą tej osoby, sprawca odpowiada za napaść. Za obcowanie płciowe z osobą poniżej 14. roku życia, sprawca odpowiada za gwałt.

Dział II – Przepisy dotyczące narkotyków i substancji odurzających

Używanie narkotyków

Wszystkie narkotyki (twarde i miękkie) są zabronione, bez względu na wiek. Marihuana jest prawnie zabroniona, ale sankcje z nią związane zależą od wieku sprawcy. Uznaje się, że prawo naruszyła osoba poniżej 18 roku życia, która posiada lub używa marihuany. Po ukończeniu 18. roku życia osoba posiadająca małą ilość marihuany nie jest ścigana prawem, jeśli: a) nie używa marihuany w obecności osób nieletnich; b) nie zakłóca porządku publicznego.

Przebywanie w miejscach sprzedaży alkoholu

Osoby poniżej 16. roku życia nie mają prawa wstępu do miejsc sprzedaży alkoholu. Wyjątek stanowią tu działania o charakterze charytatywnym lub „non-profit”. Dotyczą one osób zrzeszonych w ruchach młodzieżowych, klubach bądź klubach sportowych, itd.

Prowadzenie pod wpływem alkoholu – dopuszczalna zawartość alkoholu we krwi

0,5 mg na 100 ml krwi to górna granica dla kierowców pojazdów. Jeśli zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,8 mg, kara jest odpowiednio surowsza.

Dział III – Wymiana młodzieżowa

Przepisy dotyczące młodzieży uczestniczącej w programie wymiany młodzieżowej

Nie istnieją konkretne przepisy dotyczące wymian, ale przepisy ogólne regulujące bezpieczeństwo odnoszą się również do wymiany młodzieżowej i obejmują:


  • Rozporządzenie o uznaniu kosztów/finansowania zakwaterowania młodzieży

  • Rozporządzenie o powszechnym dostępie do turystyki – określa standardy i warunki dotyczące zakwaterowania

  • Oferta pól kempingowych – zawiera przegląd domków kempingowych i miejsc namiotowych przeznaczonych dla projektów młodzieżowych. Wszystkie takie miejsca są wizytowane i przeprowadzana jest w nich kontrola pod kątem bezpieczeństwa.

  • Społeczności lokalne mogą stosować własne przepisy dotyczące zdrowia i bezpieczeństwa w obrębie budynków publicznych.

  • Przepisy dotyczące ruchu grup na drogach publicznych

  • Nowe przepisy dotyczące praw i obowiązków wolontariuszy, mówiące, że wszystkie organizacje, w których pracują wolontariusze, powinny zapewnić im ubezpieczenie.

  • Rozporządzenie o uznaniu/finansowaniu pracy z młodzieżą - ma na celu zagwarantowanie, by wszystkie organizacje posiadały polisę ubezpieczeniową w zakresie odpowiedzialności publicznej wobec stowarzyszonych grup lokalnych. Wiele polis ubezpieczeniowych jednoznacznie wyklucza „szkody poczynione przez liderów młodzieżowych wykonujących swoje obowiązki”

  • Pisemna zgoda rodziców/opiekuna dla osób poniżej 18. życia, które przekraczają granicę Belgii




Ogólne zwyczaje kulturowe godne uwagi

Brak

Proporcje (udział kobiet i mężczyzn)


NA zaleca proporcje 10:1-2, ale nie ma w tej kwestii wymogów prawnych.

Nie ma zaleceń co do liczby mężczyzn/kobiet w stosunku do personelu zatrudnionego przy wymianie.

Brak jest konkretnych przepisów dotyczących klubów młodzieżowych, choć przepisy odpowiedzialności publicznej sugerują zachowanie „rozsądnych” proporcji w stosunku do liczby członków, wieku i rodzaju działalności.


Kwalifikacje liderów młodzieżowych

Duża część pracy młodzieżowej jest oparta na wolontariacie. Wolontariusze mogą uczestniczyć w oficjalnych modułach treningowych, ale nie są do tego zobowiązani.

Najczęściej wymagane kwalifikacje zawodowe oscylują na poziomie licencjata/magistra nauk społecznych, pomocy społecznej lub pedagogiki.

Znajomość zasad pierwszej pomocy nie jest wymagana, ale zalecana. Flamandzki czerwony krzyż zapewnia szkolenie młodym liderom, a także szkolenia organizacjom młodzieżowym w zakresie doradztwa kryzysowego (opieka społeczno-psychologiczna dla osób znajdujących się w sytuacji kryzysowej oraz ich rodzin). Mogą one przyjąć formę bezpośrednich szkoleń lub „job coachingu”


Zgłaszanie nadużyć

Brak przepisów odnoszących się do zgłaszania nadużyć, jednak każda osoba uznana za winną „zaniedbania” zostanie ukarana zgodnie z kodeksem karnym.

Numery do młodzieżowych telefonów zaufania i numery alarmowe




Dział IV – Ochrona dzieci




Przepisy dotyczące wymiany młodzieżowej

Brak

Przepisy regulujące ochronę dzieci, które dotyczą młodzieży przebywającej w klubach młodzieżowych

Brak konkretnych przepisów

Polityka lub wytyczne dotyczące ochrony dzieci

Polityka / wytyczne dotyczące ochrony dzieci nie istnieją we flamandzkiej części Belgii. Kraj ten podpisał międzynarodowe porozumienie o ochronie praw dziecka. Działa komisariat ds. praw dziecka oraz komisarz, który pełni funkcje doradcze przy organach flamandzkich i ogólnokrajowych oraz przy parlamencie. NA opublikowało jednak dokument z instrukcjami pt. „Veilig aa de Slag” mając na uwadze bezpieczeństwo i zapobieganie ryzyku w międzynarodowych projektach młodzieżowych. Dokument dostępny jest w formie pliku ze strony internetowej.

NA organizuje również warsztaty szkoleniowe w zakresie bezpieczeństwa w międzynarodowych projektach młodzieżowych.



Dział V – Dostęp do opieki medycznej i opłaty

Dostęp do szpitalnego oddziału ratunkowego

Dostęp do szpitalnego oddziału ratunkowego bezpłatny, jeśli osoba posiada ubezpieczenie medyczne.

Inne

Kilka adresów i publikacji podejmujących tematykę, w tym „Loslopend Wild”

www.jongereninformatie.be

www.druglijn.be

www.vrijwilligerswerk.be

www.kinderrecthten.be

www.jint.be



Belgia (część francuskojęzyczna)
Informacje z września 2006



Nazwa kraju: Belgia (część francuskojęzyczna)


Dział I – Kwestia statusu prawnego

Wiek pełnoletności

18

Prawo do zakupu alkoholu

Brak przepisów ograniczających sprzedaż alkoholu nieletnim

Konsumpcja alkoholu

16

Prawo do zakupu tytoniu

16

Palenie tytoniu

Brak prawnych ograniczeń

Prowadzenie pojazdów

Samochody – 18

Motocykle – 16



Inne pojazdy - 18

Wiek uprawniający do podjęcia współżycia seksualnego

16

Dział II – Przepisy dotyczące narkotyków i substancji odurzających

Używanie narkotyków

Wszystkie narkotyki są nielegalne a ich używanie podlega ściganiu. Nie istnieje podział na narkotyki twarde i miękkie, ani pojęcie posiadania narkotyków na własny użytek. Sądy mogą wydawać wyroki wedle własnego uznania.

Przebywanie w miejscach sprzedaży alkoholu

Brak przepisów

Prowadzenie pod wpływem alkoholu – dopuszczalna zawartość alkoholu we krwi

50 mg na 100 ml krwi

Dział III – Wymiana młodzieżowa

Przepisy dotyczące młodzieży uczestniczącej w programie wymiany młodzieżowej

Brak

Ogólne zwyczaje kulturowe godne uwagi

Brak

Proporcje (udział kobiet i mężczyzn)


7:1. Może ulec zmianie w zależności od potrzeb specjalnych. Brak zaleceń odnośnie udziału kobiet/mężczyzn. Jedyna reguła dotycząca klubów młodzieżowych wymaga obecności pełnoetatowego asystenta ds. młodzieży.

Kwalifikacje liderów młodzieżowych

Zostały określone pewne kompetencje, jakie powinny posiadać osoby pracujące w tej dziedzinie. Działanie stowarzyszenia, zarządzanie zasobami ludzkimi, praca administracyjna i znajomość środowiska stowarzyszeniowego.

Zgłaszanie nadużyć

Brak obowiązku zgłaszania.

Numery do młodzieżowych telefonów zaufania i numery alarmowe




Dział IV – Ochrona dzieci




Przepisy dotyczące wymiany młodzieżowej

Brak

Przepisy regulujące ochronę dzieci, które dotyczą młodzieży przebywającej w klubach młodzieżowych

Należy opracować przepisy wewnętrzne i przedłożyć je w Departamencie ds. Młodzieży.

Polityka lub wytyczne dotyczące ochrony dzieci

Ochrona młodzieży powierzana jest Społecznościom, z uwzględnieniem ochrony społecznej i sądowej. Następujące pięć kwestii podlega jednakże auspicjom władz federalnych:

1. Przepisy prawa cywilnego odnośnie statusu nieletnich i rodziny

2. Przepisy prawa karnego odnośnie zachowań stanowiących złamanie prawa i naruszających przepisy ochrony nieletnich

3. Organizacja sądów dla nieletnich

4. Utrata władzy rodzicielskiej i przejęcie świadczeń rodzinnych

5. Ustalenie działań, jakie należy podjąć w stosunku do nieletnich, którzy naruszyli prawo.

Belgia (część francuskojęzyczna) charakteryzuje się szczególną strukturą i praktyką odnośnie ochrony dzieci. Szczegóły strategii i praktyk stosowanych w poszczególnych społecznościach znajdą się w załączniku do raportu.


Dział V – Dostęp do opieki medycznej i opłaty

Dostęp do szpitalnego oddziału ratunkowego

Tak – mają zastosowanie różne zasady i płatności w zależności od polityki szpitala


Cypr


Ostatnia aktualizacja: wrzesień 2006

Praktyka pracy z młodzieżą

Cypr posiada wieloletnią tradycję i praktykę wolontariatu, w szczególności w dziedzinach pracy charytatywnej i pomocy osobom w trudnej sytuacji. Wzrasta zainteresowanie zagadnieniami dotyczącymi młodzieży i edukacją nieformalną. Agencją rządową zajmującą się tymi kwestiami jest Cypryjska Rada ds. Młodzieży. Krajowa Rada Młodzieżowa jest członkiem Forum Młodzieży oraz innych organizacji pozarządowych.

 

Inicjatywy w zakresie zagrożeń i używania narkotyków wśród młodzieży

Istnieją agencje rządowe i pozarządowe zajmujące się następującymi obszarami: bezpieczeństwem na drodze, przemocą w rodzinie, seksualnością, młodymi uchodźcami, AIDS, ciążą wśród nastolatek i używaniem narkotyków. Na Cyprze działa również Krajowa Agencja Przeciwnarkotykowa koordynująca wszelkie działania związane z profilaktyką przeciwnarkotykową.

 



Nazwa kraju: Cypr


Dział I – Kwestia statusu prawnego

Wiek pełnoletności

18

Prawo do zakupu alkoholu

16

Konsumpcja alkoholu

18

Prawo do zakupu tytoniu

16

Palenie tytoniu

18

Prowadzenie pojazdów

Samochody – 18

Motocykle – 17

Inne pojazdy - 18


Wiek uprawniający do podjęcia współżycia seksualnego

18

Dział II – Przepisy dotyczące narkotyków i substancji odurzających

Używanie narkotyków

Wszelkie narkotyki są nielegalne, a za ewentualne przestępstwa grozi wyrok pozbawienia wolności.

Miejsca, w których sprzedawany jest alkohol

Kluby nocne, sklepy ogólnospożywcze, supermarkety i minimarkety

Prowadzenie pod wpływem alkoholu – dopuszczalna zawartość alkoholu we krwi

38 ml przestrzegane bardzo rygorystycznie

Dział III – Wymiana młodzieżowa

Przepisy dotyczące młodzieży uczestniczącej w programie wymiany młodzieżowej

Brak

Ogólne zwyczaje kulturowe godne uwagi

Brak

Proporcje


Brak zaleceń

Kwalifikacje liderów młodzieżowych

Nie wymaga się profesjonalnych kwalifikacji od pracowników młodzieżowych.

Zgłaszanie nadużyć

Przypadki nadużyć wobec dzieci zgłaszane są Ministerstwu Opieki Społecznej i policji.

Numery do młodzieżowych telefonów zaufania i numery alarmowe




Dział IV – Ochrona dzieci




Przepisy dotyczące wymiany młodzieżowej

Brak

Przepisy regulujące ochronę dzieci, które dotyczą młodzieży przebywającej w klubach młodzieżowych

Obowiązują przepisy ogólne.

Polityka lub wytyczne dotyczące ochrony dzieci

Przepisy ogólne wymienione poniżej:

26(111) 94

2 (1) 96

83 (1) 99

143 (1) 02

Karta 352

203 (1) 04

190 (1) 02



Dział V – Dostęp do opieki medycznej i opłaty

Dostęp do szpitalnego oddziału ratunkowego

Brak



Przydatne adresy internetowe:
www.youthboard.org.cy

http://www.moi.gov.cy

gdirector@moec.gov.cy

perm.sec@moh.gov.cy
Czechy
Informacje z września 2006 r.
Praktyka pracy z młodzieżą
Poziom krajowy


  • Czeska Rada Dzieci i Młodzieży – organizacja pełniąca rolę forum dla organizacji dziecięcych i młodzieżowych działających na terenie Czech (założona w 1998 r., liczy 200 000 członków). Zajmuje się ochroną i promocją, w duchu „Konwencji praw dziecka”, wszystkich uzasadnionych interesów dzieci i młodzieży, celem wspierania ich rozwoju duchowego, psychicznego, fizycznego i społecznego.

  • Koło Stowarzyszeń Dziecięcych i Młodzieżowych – egzekwuje warunki współpracy z dziecięcymi i młodzieżowymi stowarzyszeniami obywatelskimi)

  • Narodowy Instytut Dzieci i Młodzieży - działalność tej organizacji skupia się przede wszystkim na realizacji dziecięcych i młodzieżowych interdyscyplinarnych projektów badawczych (do tej struktury zalicza się czeską Narodową Agencję programu „Młodzież”).


Poziom wojewódzki (Czechy podzielone są na 14 województw)

  • Każde województwo prowadzi własny Dom Dzieci i Młodzieży (zapewniający działania rozrywkowe dla dzieci i młodych osób)

  • Istnieją również Wojewódzkie Rady Dzieci i Młodzieży


Poziom lokalny – na poziomie lokalnym istnieje szereg małych i dużych organizacji pozarządowych, których oferta obejmuje różnorodne formy zajęć dla dzieci i młodzieży (np. Związek Centrów Informacji Młodzieżowej, kluby młodzieżowe, itd.)
Inicjatywy w zakresie zapobiegania zagrożeniom i narkomanii


  • Poziom krajowy – Ministerstwo Edukacji opracowało Podstawowy Program Prewencji przeznaczony dla szkół. Niektóre organizacje pozarządowe mogą uzyskać pozwolenie na realizację tego programu w szkołach.




  • Poziom lokalny – funkcjonuje wiele tzw. Centrów K (centra kontaktowe), Prew-Centrów (centra prewencyjne), Centrów P (centra pourazowe), które udzielają informacji o programach prewencyjnych, inicjatywach specjalnych skierowanych do osób zmagających się z uzależnieniami, itp.





Nazwa kraju: Czechy


Dział I – Kwestia statusu prawnego

Wiek pełnoletności

18

Prawo do zakupu alkoholu

18

Konsumpcja alkoholu

18

Prawo do zakupu tytoniu

18

Palenie tytoniu

18

Prowadzenie pojazdów

Samochody – 18

Motocykle (zależnie od pojemności silnika) 15-21



Inne pojazdy – 15-18

Wiek uprawniający do podjęcia współżycia seksualnego

14

Dział II – Przepisy dotyczące narkotyków i substancji odurzających

Używanie narkotyków

Prawo nie zabrania samego zażywania narkotyków, jednak czynności przygotowawcze, tj. posiadanie, są prawnie zabronione. Jeśli dana osoba zostanie przyłapana z „małą ilością narkotyku” (mniej niż 10 działek/kresek) bez zamiaru jego sprzedaży, wówczas może jej grozić grzywna w maksymalnej wysokości 500 euro. Od roku 1998, posiadanie „większej ilości” narkotyków stanowi przestępstwo i może wiązać się z wyrokiem 2 lat więzienia. Za przemyt, sprzedaż i posiadanie znacznej ilości tego typu substancji grozi wyrok od 2 do 10 lat pozbawienia wolności.

Przebywanie w miejscach sprzedaży alkoholu

Brak konkretnych przepisów w tej kwestii

Prowadzenie pod wpływem alkoholu – dopuszczalne stężenie alkoholu we krwi

Ustawa nr 361/2000 przyznaje zero tolerancji dla prowadzenia pojazdów w stanie nietrzeźwym. Zabronione jest także spożywanie alkoholu przed i w trakcie prowadzenia pojazdów niemechanicznych (np. rowery)

Dział III – Wymiana młodzieżowa

Przepisy dotyczące młodzieży uczestniczącej w programie wymiany młodzieżowej

Brak

Ogólne zwyczaje kulturowe warte odnotowania

Brak

Proporcje


Wymagane jest udział co najmniej dwóch instruktorów, z których jeden musi mieć powyżej 18 lat. Kluby młodzieżowe powinny zatrudniać co najmniej jednego pełnoletniego instruktora z doświadczeniem, któremu może towarzyszyć instruktor w wieku min. 15 lat. Brak dodatkowych zaleceń odnośnie udziału kobiet i mężczyzn.

Kwalifikacje liderów młodzieżowych

Obecnie opracowywane są kwalifikacje zawodowe i standardy, jakie mają spełniać liderzy młodzieżowi. Naczelni instruktorzy/szefowie obozów letnich i instruktorzy odpowiedzialni za opiekę zdrowotną muszą ukończyć kurs akredytowany przez Ministerstwo Edukacji, Młodzieży i Sportu.

Zgłaszanie nadużyć

Brak obowiązku zgłaszania nadużyć, jednak wszelkie przypadki przemocy seksualnej, która trwa obecnie bądź istnieje prawdopodobieństwo jej powtórzenia w przyszłości, należy zgłosić na policję.

Numery do młodzieżowych telefonów zaufania i numery alarmowe




Dział IV – Ochrona dzieci




Przepisy dotyczące wymiany młodzieżowej

W chwili obecnej nie istnieją przepisy odnoszące się do ochrony dzieci. Ich rolę pełni zbiór rozporządzeń przyjętych na szczeblu krajowym, które regulują bezpieczeństwo młodzieży w czasie wolnym. Ponadto należy przestrzegać Konwencji Praw Dziecka.

Przepisy regulujące ochronę dzieci, które dotyczą młodzieży przebywającej w klubach młodzieżowych

Nie istnieją odrębne przepisy odnośnie klubów młodzieżowych

Polityka lub wytyczne odnośnie ochrony dzieci

Brak formalnej Polityki Ochrony Dzieci.


Dział V – Dostęp do opieki medycznej i opłaty

Dostęp do szpitalnego oddziału ratunkowego

Opłata za opiekę i leczenie nie jest pobierana od obywateli UE, którzy przedstawią ważne ubezpieczenie medyczne i dowód tożsamości. Czechy zawarły umowy dwustronne o świadczenie bezpłatnej opieki medycznej z niektórymi krajami europejskimi (np. Bułgarią, Mołdawią, Bośnią i Hercegowiną, Macedonią, itd.). W związku z tym, obywatele tych krajów mają takie same prawa do usług medycznych, jak obywatele UE.

Obywatele państw trzecich otrzymają dostęp do opieki medycznej w cenach podlegających negocjacji w zależności od kraju.




Przydatne strony internetowe i źródła informacji
www.crdm.cz/en/index.html (Czeska Rada Dzieci i Młodzieży)

www.icmcr.cz/ (Związek Młodzieżowych Centrów Informacyjnych)

www.prevcentrum.cz/index. (Prew-Centrum)

www.msmt.cz (Ministerstwo Edukacji, Młodzieży i Sportu)

Dania
Ostatnia aktualizacja: 31 marca 2009 r.



Nazwa kraju: Dania


Dział I – Kwestia statusu prawnego

Wiek pełnoletności

18

Prawo do zakupu alkoholu:

16 w sklepach

18 w barach



Konsumpcja alkoholu

18 w barach; poza tym brak przepisów.

Prawo do zakupu tytoniu

18

Palenie tytoniu

Brak przepisów

Prowadzenie pojazdów

Samochody: 18

Motocykle: poniżej 500cm3 – 18

Motocykle: powyżej 500cm3 - 21

Motorowery: 16 (ze specjalnym prawem jazdy)



Wiek uprawniający do podjęcia współżycia seksualnego

15

Dział II – Przepisy dotyczące narkotyków i substancji odurzających

Używanie narkotyków

W Danii istnieje prawo mówiące o substancjach odurzających. Rząd opracował plan zwalczania narkomanii – szczegóły pod adresem:

http://english.vfm.dk/social-issues/Disabled/drug-misuse/Sider/Start.aspx

Młodzież i narkotyki:



http://english.vfm.dk/social-issues/children-and-youth/disadvantagedyoungpeople/youngpeopleanddrugmisuse/Sider/Start.aspx

Przebywanie w miejscach sprzedaży alkoholu

Liczne bary stosują ograniczenia wiekowe: 18, 21, a nawet 23 lata. Dzieci mogą przebywać w barze pod opieką rodzica lub opiekuna.

Prowadzenie pod wpływem alkoholu – dopuszczalne stężenie alkoholu we krwi

Dopuszczalne stężenie alkoholu we krwi wynosi 0,5 mg na 100 ml krwi

Dział III – Wymiana młodzieżowa

Przepisy dotyczące młodzieży uczestniczącej w programie wymiany młodzieżowej

Pasażerowie oraz kierowca autokaru muszą mieć zapięte pasy bezpieczeństwa

Ogólne zwyczaje kulturowe warte odnotowania

Brak

Proporcje


10:1. Jednakże w przypadku grup mieszanych muszą być liderzy każdej płci. W przypadku grup młodzieżowych o specjalnych potrzebach wychowawczych liczba liderów może być większa.

Brak dodatkowych zaleceń odnośnie proporcji



Kwalifikacje liderów młodzieżowych

Brak, ale wiele osób zatrudnionych do pracy z młodzieżą posiada wykształcenie/kwalifikacje pedagogiczne

Zgłaszanie nadużyć

Brak takiego obowiązku poza klubem

Nadużycie należy zgłosić władzom miejskim, a następnie za ich pośrednictwem – do ministerstwa



Numery do młodzieżowych telefonów zaufania i numery alarmowe

Główne numery alarmowe:

112 – karetka pogotowia

114 - policja

116 111– telefon zaufania dla dzieci i młodzieży, prowadzony przez dorosłych doradców



Dział IV – Ochrona dzieci




Przepisy dotyczące wymiany młodzieżowej

Brak

Przepisy regulujące ochronę dzieci, które dotyczą młodzieży przebywającej w klubach młodzieżowych

Brak

Polityka lub wytyczne odnośnie ochrony dzieci

Brak, ale stowarzyszenia/instytucje związane z dziećmi mogą zwracać się do policji o weryfikację osób zatrudnionych do pracy z nieletnimi

Dział V – Dostęp do opieki medycznej i opłaty

Dostęp do szpitalnego oddziału ratunkowego

Brak opat za dostęp do oddziału ratunkowego.


Estonia
Ostatnia aktualizacja: 15 kwietnia 2009 r.



Nazwa kraju: Estonia


Dział I – Kwestia statusu prawnego

Wiek pełnoletności

18

Prawo do zakupu alkoholu

18

Konsumpcja alkoholu

18

Prawo do zakupu tytoniu

18

Palenie tytoniu

18

Prowadzenie pojazdów

Samochody: 18 lat. Można ubiegać się o wydanie prawa jazdy w wieku 16 lat, ale kierowcy musi wówczas towarzyszyć osoba pełnoletnia z min. 2-letnim stażem kierowcy

W przypadku cięższych pojazdów – samochodów, ciężarówek czy minibusów – minimalny wiek to 21 lat



Motocykle: - zasadniczo 18 lat

Mniejsze motocykle o pojemności 125 cm3 – 16 lat

Większe motocykle o mocy ponad 25kW – 21 lat

Inne pojazdy (kask obowiązkowy)

Rowery na drodze/ulicy – 10 lat (osoby między 10 a 15 rokiem życia muszą mieć specjalne prawo jazdy)

Motorowery – 14 lat (ze specjalnym prawem jazdy)

Łodzie wiosłowe – 16 lat (z obowiązkową kamizelką)

Łodzie motorowe – 18 lat (z licencją i kamizelką ratunkową)


Wiek uprawniający do podjęcia współżycia seksualnego

14 lat

Dział II – Przepisy dotyczące narkotyków i substancji odurzających

Używanie narkotyków

Wszystkie narkotyki (w tym marihuana) są nielegalne. Mimo to pewna ich ilość jest konsumowana.

Przebywanie w miejscach sprzedaży alkoholu

Osoby poniżej 18 roku życia nie mogą przebywać w miejscach sprzedaży alkoholu między godziną 22 a 6. Zabronione jest spożywanie alkoholu w miejscach publicznych (z wyłączeniem barów).

Prowadzenie pod wpływem alkoholu – dopuszczalne stężenie alkoholu we krwi

Zabronione jest jakiekolwiek stężenie alkoholu we krwi.

Dział III – Wymiana młodzieżowa

Przepisy dotyczące młodzieży uczestniczącej w programie wymiany młodzieżowej

Brak. Istnieją pewne przepisy odnoszące się do obozów młodzieżowych, lecz nie obowiązują one w przypadku wymiany młodzieżowej. Zapinanie pasów bezpieczeństwa jest obowiązkowe w samochodach osobowych (z tyłu i z przodu), ale nie ma takiego obowiązku w autokarach.

Osoby poniżej 18 roku życia podróżujące samodzielnie powinny mieć na to pisemną zgodę rodziców.



Ogólne zwyczaje kulturowe warte odnotowania

Akceptowane jest przebywanie nago w saunie, także w grupach mieszanych. Brak innych uwag.

Proporcje

Brak zaleceń odnośnie proporcji

Kwalifikacje liderów młodzieżowych

W trzech instytucjach edukacyjnych można uzyskać dyplom zawodowy z zakresu pracy z młodzieżą. Niedawno opracowano standardy zawodowe odnośnie tego rodzaju pracy, określające trzy stopnie pracowników młodzieżowych z różnymi wymogami kwalifikacyjnymi.

Zgłaszanie nadużyć

Specjaliści pracujący z dziećmi mają obowiązek zgłaszania nadużyć policji bądź przedstawicielowi władz miejskich, odpowiedzialnemu za ochronę dzieci.

Numery do młodzieżowych telefonów zaufania i numery alarmowe

116111 telefon zaufania dla dzieci

110 policja

112 numer alarmowy

1220 bezpłatne konsultacje lekarza rodzinnego (całodobowe)




Dział IV – Ochrona dzieci




Przepisy dotyczące wymiany młodzieżowej

Ustawa o Ochronie Dzieci – Ustawa o Pracy z Młodzieżą

Przepisy regulujące ochronę dzieci, które dotyczą młodzieży przebywającej w klubach młodzieżowych

Ustawa o Ochronie Dzieci – Ustawa o Pracy z Młodzieżą

Polityka lub wytyczne odnośnie ochrony dzieci

Tak – Koncepcja Ochrony Dziecka

Dział V – Dostęp do opieki medycznej i opłaty

Dostęp do szpitalnego oddziału ratunkowego

Brak opłat


Finlandia


Ostatnia aktualizacja: 22 kwietnia 2009 r.


Praca z młodzieżą w Finlandii
Ministerstwo Edukacji odpowiedzialne jest za koordynowanie publicznej pracy z młodzieżą i działań dotyczących młodzieży. Ustawa o Młodzieży mówi o polepszaniu warunków życia osób młodych i jakości usług adresowanych do młodzieży. Nadrzędnym celem jest wspieranie młodzieży w kierowaniu własnym życiem. Obok tradycyjnych form pracy z młodzieżą, istnieją także nowe formy, takie jak warsztaty, lokalne rady młodzieżowe, projekty z zakresu teledemokracji oraz zajęcia pozaszkolne.
Usługi młodzieżowe świadczone są przez rząd i władze lokalne. Ministerstwo Edukacji wspiera prace z młodzieżą, realizowane przez władze lokalne i prowincje. Dofinansowuje ono także organizacje młodzieżowe i jednostki współpracujące z młodzieżą; warsztaty młodzieżowe; zajęcia pozalekcyjne dla dzieci; międzynarodową współpracę młodzieżową; działania zapobiegawcze uzależnieniom od narkotyków i środków odurzających; budowę krajowych ośrodków i placówek młodzieżowych; usługi doradcze i informacyjne; badania dotyczące młodzieży; opracowywanie nowych form aktywności dla osób młodych.
Rolą rządu jest tworzenie korzystnych warunków pracy dla organizacji młodzieżowych, lecz bez ingerencji w ich działalność. Ofertę zajęć dla młodzieży posiadają organizacje młodzieżowe i sportowe, parafie, szkolne kluby hobbystyczne i organizacje studenckie, jak również nieformalne grupy w ramach miejskich instytucji młodzieżowych.
Ministerstwo wspiera finansowo ok. 100 organizacji o łącznej liczbie 6000 oddziałów lokalnych i 800 000 członków. Osoby poniżej 29 roku życia stanowią 36% populacji Finlandii.
(http://www.minedu.fi/OPM/?lang=en)




Nazwa kraju: Finlandia


Dział I – Kwestia statusu prawnego

Wiek pełnoletności

18

Prawo do zakupu alkoholu

18 – napoje o niskiej zawartości alkoholu

20 – napoje o wysokiej zawartości alkoholu



Konsumpcja alkoholu

18 lat

W Finlandii obowiązują definicje zawartości alkoholu:



Napój o niskiej zawartości alkoholu - stężenie etanolu wynosi do 22%

Napój o wysokiej zawartości alkoholu – stężenie etanolu przekracza 22%

Prawo do zakupu tytoniu

18 lat

Palenie tytoniu

18 lat

Prowadzenie pojazdów

Samochody – 18 lat

Motocykle – 18 lat

Motorowery i ciągniki – 15 lat


Wiek uprawniający do podjęcia współżycia seksualnego

16 lat

Odpowiedzialność karna

12 lat – odpowiedzialność za uszczerbek na zdrowiu

15 lat – odpowiedzialność karna



Dział II – Przepisy dotyczące narkotyków i substancji odurzających

Używanie narkotyków

Używanie narkotyków i substancji pochodnych jest w Finlandii całkowicie zabronione. Przepisy antynarkotykowe egzekwuje się z całą surowością, traktując je jako czynnik odstraszający młodzież.
Prewencja i informacja to narzędzia mające zniechęcać młodzież do eksperymentowania z narkotykami.

Opieka i leczenie muszą być skorelowane z indywidualnymi potrzebami i dostosowane do danej osoby uzależnionej.



Przebywanie w miejscach sprzedaży alkoholu

Ustawa Antyalkoholowa (1994/1143) – napoje alkoholowe o stężeniu 4,7% mogą być sprzedawane np. w sklepach, kioskach i na stacjach benzynowych na podstawie licencji wydanej przez lokalne władze. Napoje o wyższym stężeniu alkoholu można sprzedawać wyłącznie w wyznaczonych sklepach detalicznych handlujących alkoholem. Zabronione jest podawanie / sprzedawanie alkoholu nieletnim (poniżej 18 roku życia), a właściciele barów i restauracji mogą ustanawiać godziny, po których nieletni nie mają prawa przebywać na terenie ich lokalu.
Narodowa Agencja Kontroli Produktów ds. Zdrowia i Opieki Społecznej (SSTV) kieruje wdrażaniem Ustawy Antyalkoholowej na szczeblu regionalnym i lokalnym. SSTV opublikowała zalecenia dla licencjonowanych lokali, nakazujące im monitorowanie spożycia alkoholu. Wymagane jest okazanie dowodu tożsamości.

Prowadzenie pod wpływem alkoholu – dopuszczalne stężenie alkoholu we krwi

0.5 ‰ (5g na litr) to “prowadzenie pod wpływem alkoholu”

1.2 ‰ (1,2g na litr) to “przypadek kwalifikujący się jako prowadzenie pod wpływem alkoholu”

Obecność substancji narkotycznych lub czynników metabolicznych we krwi podlega zarzutom prowadzenia pod wpływem alkoholu


Dział III – Wymiana młodzieżowa

Przepisy dotyczące młodzieży uczestniczącej w programie wymiany młodzieżowej

Ustawa o Ruchu Drogowym (1981/267) – W Finlandii każda osoba podróżująca samochodem, autokarem lub ciężarówką ma obowiązek zapięcia pasów, jeśli stanowią one wyposażenie pojazdu.
Organizacje publiczne, takie jak wydziały ds. młodzieży działające przy okręgach samorządowych lub w miastach, mają obowiązek opracowywania planów oceny zagrożeń na podstawie Ustawy o Ratownictwie Medycznym (468/2003). Wszystkie instytucje publiczne muszą także posiadać plan pierwszej pomocy i wyposażenie niezbędne do udzielenia pomocy.

Ogólne zwyczaje kulturowe warte odnotowania

Obcokrajowcy mają zazwyczaj wiele pytań dotyczących fińskiego zwyczaju chodzenia do sauny oraz nagości w tym miejscu. Posiadanie sauny jest w Finlandii bardzo popularne. W saunach publicznych obowiązuje podział według płci. Więcej informacji dostępnych jest pod adresem http://www.sauna.fi (strona Fińskiego Stowarzyszenia Saun)

Wolontariusze EVS omówili również kwestię mentalności Finów w sensie ogólnym, skupiając się na ich małomówności, potrzebie zachowania własnej przestrzeni, rezerwie z jaką podchodzą do nowopoznanych osób, a także zwyczaju picia alkoholu aż do osiągnięcia stanu nietrzeźwości.

Wirtualna Finlandia (http://finland.fi/) – strona przygotowana przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych, na której zamieszczono wiele przydatnych informacji o Finlandii.


Proporcje

Aby spełnione zostały kryteria dla wymian młodzieżowych, na każde 10 osób musi przypadać jeden lider. Fińska Narodowa Agencja zaleca, by w każdej grupie było co najmniej dwóch liderów – jeden mężczyzna i jedna kobieta. Proporcje zależą od potrzeb grupy. Samorządowe wydziały i biura ds. młodzieży również zalecają zatrudnienie dwóch liderów, ale w praktyce ma to miejsce rzadko, ze względu na brak środków w organizacjach lokalnych.
Proporcje w klubach młodzieżowych zależą od polityki samorządowych wydziałów ds. młodzieży oraz zasobów przeznaczanych w każdym samorządzie na pracę z młodzieżą. Ogólnie rzecz biorąc, korzysta się z jak największej liczby liderów wspieranych przez wolontariuszy, ale nie istnieją w tym względzie konkretne wytyczne.

Kwalifikacje liderów młodzieżowych

Uznawane kwalifikacje profesjonalnych liderów młodzieżowych obejmują szkolenia zawodowe z zakresu pracy z młodzieżą i zajęć w czasie wolnym, lub programy edukacyjne na poziomie politechnik (uczelni nauk stosowanych). Przeszkoleni wolontariusze mogą pracować w świetlicach młodzieżowych wieczorami oraz w weekendy, ale obecny jest tam zawsze wykwalifikowany pracownik. W kilku miastach opracowywane są plany i procedury oceny zagrożeń.
W myśl Ustawy o weryfikacji niekaralności osób pracujących z dziećmi (2002/504), pracodawca zobowiązany jest domagać się od takiej osoby przedstawienia zaświadczenia o niekaralności w momencie jej zatrudnienia lub mianowania na stanowisko związane z pracą z dziećmi.

Zgłaszanie nadużyć

W myśl Ustawy o Dobrobycie Dzieci (2007/417), osoby piastujące stanowiska zaufania społecznego bądź zatrudniane przez organy opieki społecznej lub zdrowotnej mają obowiązek niezwłocznie zgłaszać władzom samorządowym odpowiedzialnym za opiekę społeczną wszelkie przypadki wymagające zbadania kwestii dobra dziecka z uwagi na konieczność sprawowania opieki nad dzieckiem.


Numery do młodzieżowych telefonów zaufania i numery alarmowe

112 - numer alarmowy

01019 5202 - krajowa linia kryzysowa



0800 120 400 - krajowa linia zaufania dla dzieci i młodzieży (numer bezpłatny)

Dział IV – Ochrona dzieci




Przepisy dotyczące wymiany młodzieżowej

Brak, ale według Ustawy o Pracy z Młodzieżą (2006/72) za pracę i procedury dotyczące młodzieży w Finlandii odpowiedzialne są władze samorządowe. Praca z młodzieżą realizowana jest przez władze samorządowe, organizacje młodzieżowe i organizacje prowadzące działania związane z młodzieżą. Władze samorządowe i organizacje młodzieżowe opracowują wytyczne w zakresie uprzednio zrealizowanych inicjatyw międzynarodowych.
W nadzorowanej przez rząd pracy z młodzieżą alkohol jest wykluczony, tzn. spożywanie napojów alkoholowych i substancji odurzających w tego typu pracy jest zabronione.

Przepisy regulujące ochronę dzieci, które dotyczą młodzieży przebywającej w klubach młodzieżowych

Brak, ale w klubach młodzieżowych zawsze znajdują się zawodowi pracownicy młodzieżowi. Podobnie jak wcześniej, instrukcje i procedury w tej kwestii opracowywane są na poziomie władz samorządowych.

Polityka lub wytyczne odnośnie ochrony dzieci

W myśl Ustawy o Dobrobycie Dzieci (2007/417) instytucje samorządowe odpowiedzialne za opiekę społeczną muszą współpracować z innymi instytucjami samorządowymi w zakresie monitorowania i wspierania dobrobytu dzieci i młodzieży. Opieka społeczna ma obowiązek udzielania informacji na temat warunków, w jakich wychowują się dzieci i młodzież oraz wszelkich problemów na tle społecznym, a także dbać o pomoc specjalistów dla innych instytucji publicznych, jak również obywateli i organizacji działających na danym terenie.
Rzecznik Praw Dziecka nadzoruje przestrzeganie praw dziecka w Finlandii. Do zakresu jego obowiązków należy zwiększanie świadomości wśród decydentów i wpływanie na politykę społeczną poprzez wypowiadanie się w imieniu dzieci. Pełni on rolę rezonansu wzmacniającego głos dzieci oraz buduje mosty dla polityki dziecięcej. Podstawę dla jego pracy stanowi Konwencja o Prawach Dziecka ONZ, której wdrażanie oceniane jest i promowane przez rzecznika na szczeblu prawnym i ogólnospołecznym. Rzecznik nie zajmuje się zaś indywidualnymi przypadkami. (http://www.lapsiasia.fi/)

Dział V – Dostęp do opieki medycznej i opłaty

Dostęp do szpitalnego oddziału ratunkowego

Władze lokalne mogą we własnym zakresie decydować o pobieraniu od pacjentów opłat za tę usługę. Na szczeblu lokalnym istnieje pewna swoboda w zakresie wprowadzania lub rezygnacji z opłat. Przykładowo, Ośrodek Zdrowia w Helsinkach pobiera opłatę w wysokości 11 euro za dostęp do oddziału ratunkowego, ale tylko od osób powyżej 18 roku życia. Opłata wynosi 15 euro (tylko dwa szpitale urazowe w Helsinkach), ale nie jest ona pobierana od osób poniżej 18 roku życia. Większość wydatków medycznych opłacana jest z dochodu z opodatkowania
W Finlandii obowiązuje europejska karta ubezpieczenia zdrowotnego.


Przydatne strony internetowe i źródła informacji





  1   2   3   4   5   6   7   8   9


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna