Oznaczenie zawartości mleczanu etakrydyny w preparatach farmakologicznych Oznaczanie małych ilości azotanów (III) metodą riwanolową



Pobieranie 14.78 Kb.
Data10.05.2016
Rozmiar14.78 Kb.
Oznaczenie zawartości mleczanu etakrydyny w preparatach farmakologicznych

Oznaczanie małych ilości azotanów (III) metodą riwanolową
1. Oznaczanie zawartości mleczanu etakrydyny (rivanolu) w preparatach farmakologicznych
Rivanol/Rywanol (mleczan etakrydyn, łac. ethacridini lactas,) mleczan 6,9-diamino-2-etoksyakrydyny (C18H21N3O4, M - 343,38) jest związkiem należącym do grupy barwników akrydynowych o żółtym zabarwieniu.

Wykazuje on silne działania bakteriobójcze na drobnoustroje gram-ujemne i gram –dodatnie (paciorkowce, gronkowce, pierwotniaki).

Stosowany jest miejscowo do dezynfekcji skaleczeń, trudnogojących się ran, do przepłukiwania pęcherza moczowego, w zapaleniu jamy ustnej, etc. Rivanol powszechnie jest też stosowany w akwarystyce. Ze względy na swoje własności jest składnikiem wielu preparatów farmakologicznych. Uwaga: Barwi skórę na żółto (barwa schodzi dopiero po tygodniu )!
Zasada oznaczenia:

Oznaczanie polega na dodaniu do roztworu zawierającego mleczan etakrydyny nadmiaru dichromianu potasu. Dichromian potasu tworzy z etakrydyną w środowisku obojętnym (lub prawie obojętnym) nierozpuszczalny osad dichromianu etakrydyny o wzorze (Etakrydyna)2Cr2O7. Oznaczenie przeprowadza się wobec bufora octanowego, który reguluje pH roztworu. W środowisku silnie kwaśnym dichromian potasu mógłby utleniać pierścień etakrydyny, natomiast w środowisku zasadowym wytrącał by się osad wolnej zasady etakrydyny zamiast soli dichromianowej.


Po odsączeniu osadu, do przesączu zawierającego nieprzereagowany dichromian potasu dodaje się roztwór jodku potasu. Dichromian potasu utlenia jony jodkowe do jodu, który z kolei odmiareczkowuje się mianowanym roztworem Na2S2O3:
Cr2O72- + 6I- + 14 H+ = 3I2 + 2Cr3+ + 7H20 (1)

I2 + 2S2O32- =2 I- + S4O62- (2)
Wykonanie ćwiczenia

Na wadze analitycznej odważyć ok. 0,2 g sproszkowanej substancji (lub pobrać 10,00 cm3 roztworu zaw. mleczan etakrydyny) do kolby miarowej na 100 cm3 i rozpuścić w wodzie. Następnie do kolby dodać 16 cm3 buforu octanowego i 50,00 cm3 r-ru 0,0085 M K2Cr2O7. Roztwór uzupełnić wodą destylowaną do kreski, dokładnie wymieszać i odstawić na co najmniej 15 minut. Następnie roztwór przesączyć przez twardy sączek – odrzucając pierwsze 15 cm3 przesączu. Z przesączu pobrać 50 cm3 roztworu do kolby stożkowej, dodać 4,5 cm3 45% KJ, 8 cm3 stęż. kwasu solnego i odstawić na co najmniej 5 minut w celu ilościowego wytrącenia się jodu. Przesącz zawierający wydzielony jod miareczkować 0,05 M roztworem tiosiarczanu sodu, dodając pod koniec miareczkowania skrobi.


Obliczenia:

Wynik oznaczenia podać jako średnia zawartość mleczanu etakrydyny w preparacie. (g/g lub g /cm3), uwzględniając, że jony dichromianu reagują z etakrydyną w stosunku molowym 1:2.


2. Oznaczanie małych zawartości azotanów (III) i azotanów (V) metodą riwanolową
Zasada metody

Oznaczenie polega na reakcji azotynów (III) z solą etakrydyny w wyniku których powstaje barwny związek. Zawartość azotynów (III) określa się spektrofotometrycznie, metodą krzywej wzorcowej, mierząc absorbancję przy długości fali 580-600 nm. Metoda ta pozwala na oznaczanie zawartości azotanów (III) i/lub sumy azotanów (III) i azotanów (V) po wcześniejszej redukcji azotanów (V) do azotanów (III) kadmem metalicznym..


Wykonanie ćwiczenia

Próbkę shomogenizowanego mięsa (lub innego materiału żywności) o masie 50g przenieść do zlewki o poj. 500 cm3, dodać ok. 300 cm3 wody i 3 cm3 25% roztworu Na2CO3. Kolbę pozostawić na 30 minut, często mieszając. Po wymieszaniu zawartości sączyć przez sączek karbowany, zbierając przesącz do kolby miarowej na 500 cm3. Po dopełnieniu wodą destylowaną do kreski i wymieszaniu zawartości należy przenieść do suchej zlewki o poj. 100 cm3 50 cm3 przesączu i w celu redukcji azotanów (V) do azotanów (III) dodawać kadm metaliczny lub roztwór przepuścić przez kolumnę z kadmem. Przesącz z zawartością mocno wymieszać i przesączyć. Tak otrzymany roztwór przenieść do kolby miarowej na 100 cm3 i uzupełnić wodą destylowaną do kreski (w przypadku oznaczania zawartości azotanów (III) – etap redukcji kadmem metalicznym można pominąć).

Tak otrzymany przesącz powinien być klarowny i bezbarwny. 20 cm3 otrzymanego przesączu przenieść do kolby miarowej o pojemności 50 cm3, dodać 1 cm3 10% roztworu HCl i 5 cm3 0,1% roztworu soli etakrydyny, uzupełnić wodą destylowaną do kreski i wymieszać. Absorbancję tak sporządzonego roztworu mierzyć po 5 minutach przy długości fali 580 – 600 nm.
Krzywa wzorcowa

Korzystając ze wzorca zaw. 100 ppm NO2- należy sporządzić roztwory wzorcowe, tak by stężenie końcowe azotanu (III) było w zakresie od 0 do 10 ppm (4-5 roztworów wzorcowych + ślepa próba). W tym celu do kolbki miarowej na 50 cm3 należy dodać wcześniej wyliczoną ilość wzorca, 1 cm3 10% roztworu kwasu solnego, 5 cm3 0,1% roztworu etrakrydyny, uzupełnić wodą destylowaną do kreski, dokładnie wymieszać i mierzyć absorbancję po 5 minutach przy długości fali 580-600 nm wobec próby ślepej nie zawierającej jonów NO2-.


3. Sprawozdanie
Sprawozdanie powinno zawierać krótki wstęp, wszystkie obliczenia, krzywą wzorcową, krytyczną analizę wyników i wnioski.
Literatura:


  1. Ćwiczenia z Chemii Leków, Cześć I i II, Wyd. Akademii Medycznej w Krakowie, Kraków 1985

  2. Agnieszka Tajner-Czopek, Agnieszka Kita, Analiza żywności - jakość produktów spożywczych, Wydawnictwo Akademii Rolniczej we Wrocławiu, Wrocław 2005.








©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna