Patrycja Serafin analiza rynku turystycznego litwy spis treści I. Informacje ogólne o litwie wprowadzenie



Pobieranie 452.79 Kb.
Strona1/5
Data03.05.2016
Rozmiar452.79 Kb.
  1   2   3   4   5
Patrycja Serafin

ANALIZA RYNKU TURYSTYCZNEGO LITWY




Spis treści
I. INFORMACJE OGÓLNE O LITWIE

1. Wprowadzenie

2. Warunki rozwoju turystyki

2.1. Atrakcje turystyczne

2.1.1. Walory przyrodnicze

2.1.2. Walory antropogeniczne

2.1.3. Walory uzdrowiskowe

2.2. Regiony koncentracji ruchu turystycznego

2.3. Dostępność komunikacyjna

2.3.1. Transport lotniczy

2.3.2. Transport wodny

2.3.3. Transport drogowy

2.3.4. Transport kolejowy

2.3.5. Komunikacja lokalna



II. ANALIZA RYNKU TURYSTYCZNEGO LITWY

  1. rynek recepcji turystycznej

  2. rynek emisji turystycznej

  3. infrastruktura turystyczna litwy

    1. Infrastruktura komunikacyjna

    2. Infrastruktura noclegowa

    3. Infrastruktura gastronomiczna

    4. Infrastruktura towarzysząca

III. ZNACZENIE LITEWSKIEGO RYNKU TURYSTYCZNEGO DLA POLSKI

IV. WNIOSKI

LITERATURA

I. INFORMACJE OGÓLNE O LITWIE
1. Wprowadzenie
Oficjalna nazwa: Republika Litewska (Lietuvos Respublika)

Powierzchnia: 65,3 tys. km²

Stolica: Wilno (Vilnius) – 541 tys. mieszkańców (2005)

Największe miasta (wg liczby mieszkańców): Kowno - Kaunas (368,9 tys.), Kłajpeda - Klaipeda (190,2 tys.), Szawle -Siauliai (131,2 tys.), Poniewież – Panevezys (117,6 tys.)

Ludność: 3,4 mln mieszkańców (2005), 68% mieszka w miastach

Skład etniczny: Litwini (83,5%), Polacy (6,7%), Rosjanie (6,3%), Białorusini (1,2%), pozostałe mniejszości (2,3%): Ukraińcy, Żydzi, Łotysze, Niemcy, Tatarzy i in.

Gęstość zaludnienia: 52,5 os./km²

Przyrost naturalny: -3,1% (2004)

Ustrój polityczny: republika parlamentarna

Język urzędowy: litewski

Jednostka monetarna: 1 LTL (litewski lit) = 100 centów; 1 LTL = 1 PLN; 1 LTL = 2,5 USD

Religia: katolicy (79%), ewangelicy, prawosławni, staroobrzędowcy, baptyści, żydzi, muzułmanie (Tatarzy), karaimi

Struktura użytkowania ziemi: grunty orne 38%, użytki zielone 17%, lasy 27%, pozostałe 18%. Obszary chronione (parki narodowe, rezerwaty i pomniki przyrody) zajmują 11,5% powierzchni Litwy

Struktura zatrudnienia: usługi 56%, przemysł 20,7%, rolnictwo 14,1%, budownictwo 9,2%

PKB (2005): 17,8 mld EUR

PKB na jednego mieszkańca (2005): 5264 EUR

Wzrost PKB (2005): 6,9%

Struktura PKB: udział rolnictwa 5,6%, przemysłu 27,9%, usług 66,5%

Inflacja (2005): 3%

Stopa bezrobocia (2005): 7,2%

Członkowstwo w ważniejszych organizacjach międzynarodowych: NATO, Unia Europejska, ONZ, UNESCO

Litwa graniczy z: Łotwą (588 km), Białorusią (660 km), Polską (103 km) i Rosją przez Obwód Kaliningradzki (273 km). Kraj posiada również 90 km linii brzegowej (M. Bałtyckie).


2. Warunki rozwoju turystyki
2.1. Atrakcje turystyczne
2.1.1. Walory przyrodnicze
Litwa leży na zachodnim skraju Równiny Wschodnioeuropejskiej. Krajobraz kraju charakteryzuje się mozaiką łagodnych równin i obniżeń, urozmaiconych pasmami wzgórz. Na terytorium Litwy znajduje się 6 pagórkowatych wyżyn (wysoczyzny: Żmudzka, Suduwska, Dzukijska, Auksztajska, Święciańska oraz Miednicka), 2 niziny (Nadmorska, Środkowolitewska) oraz Równina Południowo-Wschodnia. W ukształtowaniu terenu kraju przeważają równiny wznoszące się średnio do 99 m n.p.m. (55% powierzchni kraju). Najwyższe na Litwie wzniesienie – wzgórze Juozapines (293,6 m n.p.m.) – znajduje się na południowy wschód od Wilna, w pobliżu granicy z Białorusią.

Wybrzeże morskie Litwy o długości około 100 km jest niskie, wyrównane i piaszczyste. Najpiękniejsze plaże znajdują się w okolicach Połągi i na Mierzei Kurońskiej. Mierzeja Kurońska, oddzielająca Zalew Kuroński od Morza Bałtyckiego, to wąski półwysep o długości 97 km (przy czym do Litwy należy 52 km), oraz o szerokości od 0,4 do 4 km. Charakterystyczną cechą krajobrazu Mierzei są piaszczyste wydmy sięgające 60 m wysokości.

Sieć rzeczna na Litwie jest dość gęsta – tworzy ją prawie 30 tys. rzek, rzeczek i strumieni o łącznej długości 63 700 km. Największą rzeką przepływającą przez Litwę jest Niemen o ogólnej długości 937 km (w granicach Litwy – 475 km). Dorzecze Niemna wraz z dorzeczami jego dopływów zajmuje ponad 70% powierzchni kraju. Największymi dopływami Niemna są: Wilia, Szeszupa, Mereczanka i inne. Niemen doprowadza wody z innych litewskich rzek do Morza Bałtyckiego.

Jeziora, głównie polodowcowe, zajmują około 1,5% powierzchni kraju, a ich liczba sięga 4 tys. Są to przeważnie jeziora niewielkie, o powierzchni nie przekraczającej 0,6 ha. Większość (80%) jezior położonych jest we wschodniej części kraju, na tzn. Pojezierzu Litewskim. Tam też znajdują się największe jeziora Litwy: Dryświaty (44,8 km²) i inne. Ponadto na Litwie jest 340 dużych sztucznych zbiorników wodnych (największy – Morze Kowieńskie – 63,5 km²).

Lasy pokrywają 27% powierzchni kraju. Przeważają lasy mieszane i iglaste, w których dominuje sosna. Największym kompleksem leśnym jest Puszcza Dajnawska o powierzchni 145 tys. ha.

Na terenie Litwy występują także liczne torfowiska, które zajmują około 6,5% powierzchni kraju.

Klimat Litwy jest zróżnicowany – od morskiego na zachodzie, do nieco bardziej kontynentalnego we wschodniej części kraju. Średnia roczna temperatura wynosi 6,1˚C. Temperatury średnie stycznia wynoszą -4,0˚C (w części wschodniej zdarzają się ostre mrozy), natomiast średnie temperatury lipca sięgają 17-18˚C. Średnia suma opadów wynosi ponad 600 mm i są one dość równomiernie rozłożone w ciągu roku.

Wielkim bogactwem Litwy są czyste rzeki i jeziora oraz rozległe kompleksy leśne, dla których zachowania założono 5 parków narodowych (Auksztocki, Żmudzki, Dzukijski, Trocki Historyczny Park Narodowy oraz Park Narodowy Mierzei Kurońskiej – w 2000 roku wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO), 30 parków regionalnych oraz 149 rezerwatów krajobrazowych. Są one równomiernie rozmieszczone na obszarze całego kraju. Obszary chronione na Litwie zajmują łącznie 11,5 % powierzchni kraju. W litewskich parkach występuje wiele rzadkich i chronionych gatunków roślin i zwierząt. Warto wspomnieć o tym, że na Litwie żyje 12 tys. par bocianów (8,5% europejskiej populacji).

Dobrze zachowane środowisko naturalne stwarza korzystne warunki do uprawiania ekoturystyki oraz turystyki aktywnej, która jest jedną z najpopularniejszych form wypoczynku na Litwie.
2.1.2. Walory antropogeniczne
Tysiącletnia historia Litwy pozostawiła barwne i różnorodne dziedzictwo. Ogółem w kraju jest ponad 100 miast, w tym 30 z nich posiada ponad 750-letnią historię.

Dziedzictwo kulturowe i architektoniczne najlepiej wyraża się w stolicy kraju – Wilnie. Historyczne centrum Wilna – to jedna z największych (około 360 ha, ponad 1500 budynków) i najpiękniejszych Starówek w Europie Środkowej i Wschodniej. W 1994 roku została ona wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Wilno jest miastem niezwykle cennych i licznych zabytków architektury sakralnej i świeckiej, jak np. Dolny i Górny Zamek (XIV, XV w.); kościoły gotyckie, m.in. Św. Anny (XVI w.); Ostra Brama z kaplicą kościoła Św. Teresy (XVI w.); barokowy kościół Św. Piotra i Pawła na Antokolu (XVII w.); kościoły rokokowe z XVIII w. – Św. Jana, Misjonarzy, Św. Katarzyny, Wizytek; klasycystyczna katedra Św. Stanisława; pałac biskupi (XVIII w.) i wiele innych.

Wilno to miasto o interesującej, pełnej polskich akcentów historii. W przeszłości prężny ośrodek kulturalny i naukowy (Uniwersytet Wileński), kolebka polskiego romantyzmu (J. Słowacki, A. Mickiewicz), miejsce pobytu S. Moniuszki, E. Orzeszkowej, J.I. Kraszewskiego. W okresie międzywojennym Wilno było jednym z ważniejszych miast Polski, ośrodkiem kultury i nauki, a także ważnym centrum pielgrzymkowym kraju (obraz Matki Bożej Ostrobramskiej). Dla Polaków miejscem szczególnym jest również słynny cmentarz na Rossie z mauzoleum – serca J. Piłsudskiego i jego matki. Wśród licznych muzeów wyróżnia się Muzeum Sztuk Pięknych oraz Muzeum A. Mickiewicza. Wilno ze względu na dużą liczbę pamiątek i śladów polskości oraz związek z kulturą polską jest licznie odwiedzane przez turystów z Polski.




Fot.1. Wilno. Ostra Brama – sanktuarium Matki Bożej Ostrobramskiej (www.travel.lt)




Fot.2. Wilno. Gotycki kościół Św. Anny z XVI w (www.travel.lt)

Kolejnym ważnym ośrodkiem turystycznym są Troki. Miasteczko, położone niedaleko Wilna, w otoczeniu licznych jezior i Trockiego Parku Narodowego, słynie z licznych i wspaniałych zabytków architektury. Główną atrakcją miasta jest gotycki zamek wielkiego księcia litewskiego Witolda z XIV w., zbudowany na jednej z wysp jeziora Galve, jedyny zamek na wodzie w Europie Środkowowschodniej. Troki słyną również z wielokulturowego charakteru (swoje tradycje pielęgnują tu Karaimi) oraz z ważnego sanktuarium, mieszczącego się w kościele Nawiedzenia Matki Bożej (XIV w.).






Fot.3. Troki. Zamek księcia Witolda z XIV w. (www.travel.lt)

Na Wileńszczyźnie, w dolinie rzeki Pojaty, w miejscowości Kiernów (Kernave) znajduje się stanowisko archeologiczne – rezerwat kultury wpisany w 2004 roku na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Kiernów, posiadający status rezerwatu, to zespół pięciu grodzisk, zwany przez archeologów „Litewską Troją”. Jest on uważany za pierwszą stolicę państwa litewskiego.

Kowno – drugie pod względem wielkości miasto na Litwie – leży w środkowej części kraju, u zbiegu rzek Willi i Niemna. Miasto szczyci się kameralną starówką z licznymi zabytkami kultury i architektury, ruinami zamku (XIII, XIV w.), kościołami (XV-XVIII w.) oraz muzeami (m.in. Muzeum Diabłów, Muzeum Literatury Litewskiej i inne). Niedaleko Kowna jest zalew Kowieński na Niemnie – miejsce wypoczynku i rekreacji wodnej.

Kłajpeda to miasto położone nad brzegiem cieśniny łączącej Zalew kuroński z Morzem Bałtyckim. Kłajpeda łączy funkcję kąpieliska z funkcją portu morskiego i ośrodka przemysłowego, znanego m.in. z obróbki bursztynów. Wśród zabytków wyróżniają się pozostałości po zamku krzyżackim (XIII-XIV w.). W mieście działają również liczne muzea (m.in. Muzeum Morskie) oraz jedyne w krajach nadbałtyckich delfinarium.

Szawle – to ważny ośrodek gospodarczy północnej Litwy. Oprócz renesansowej katedry Św. Piotra i Pawła (XVI-XVII w.), w mieście znajduje się Muzeum Historyczno-Etnograficzne - jedno z największych muzeów kraju. W pobliżu Szawle jest Góra Krzyży – obiekt kultu religijnego, symbol katolickiej Litwy. Jest to obecnie najczęściej odwiedzane miejsce sakralne na Litwie, gdzie pielgrzymi masowo stawiają krzyże dziękczynne (obecnie stoi tu kilkaset tysięcy krzyży).

Poniewież – miasto przemysłowe w północnej Litwie, znane z najdłuższej w Europie kolejki wąskotorowej, liczącej ponad 100 lat.

Bogactwo walorów antropogenicznych Litwy nie kończy się na wyżej wymienionych pozycjach. Nie sposób wymienić wszystkich ważnych imprez kulturalnych, świąt, festiwali i żywo pielęgnowanych tradycji ludowych, z których słynie Litwa. Jednak na zakończenie warto wspomnieć, że bogate tradycje litewskie są znane na całym świecie. Świadczy o tym fakt, że rzeźbienie krzyży – unikatowe litewskie rzemiosło ludowe oraz unikatowa tradycja organizowania świąt pieśni i tańca na Litwie, Łotwie i Estonii zostały wpisane na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO, jako arcydzieło dziedzictwa słownego i kultury niematerialnej ludzkości.
2.1.3. Walory uzdrowiskowe
Dużym zainteresowaniem wśród turystów przybywających na Litwę cieszą się miejscowości kuracyjne – położone na południu kraju Druskienniki i Birsztany oraz na północy – Połąga i Neringa.

Druskienniki – to największe, najstarsze (status miejscowości leczniczej nadał w 1794 roku Stanisław August) a zarazem najnowocześniejsze litewskie uzdrowisko. Miasto leży na południowym zachodzie kraju, niedaleko granicy z Polską i Białorusią. Dzięki malowniczemu położeniu na wysokim brzegu Niemna, nad jeziorem Druskonie, doskonałym warunkom klimatycznym oraz walorom krajobrazowym i historycznym Druskienniki już od ponad 200 lat są jednym z najbardziej znanych uzdrowisk na Litwie, a w 2003 roku zostały uznane za najlepsze uzdrowisko balneologiczne w Europie. Druskienniki słyną głównie z wód mineralnych, solanek oraz borowin.

Birsztany to niewielkie uzdrowisko balneologiczne i borowinowe, położone na obszarze Parku Regionalnego Zakoli Niemna – jednego z najciekawszych pod względem krajobrazowym na Litwie. Status uzdrowiska miejscowość uzyskała w 1970 roku. Birsztany słyną ze swoich wód mineralnych o doskonałych właściwościach leczniczych oraz z borowin.

Połąga to największy i najpopularniejszy nadmorski kurort wczasowy na Litwie, zwany letnią stolicą państwa. Turystów i kuracjuszy przyciąga tu wyjątkowy mikroklimat, długie piaszczyste plaże otoczone wydmami oraz dobrze rozwinięta baza turystyczno – rekreacyjna. Miastem uzdrowiskowym Połąga stała się w XIX w. za sprawą rodu Tyszkiewiczów. Do atrakcji Połągi należy pałac Tyszkiewiczów, w którym mieści się obecnie unikatowe Muzeum Bursztynu, oraz Ogród Botaniczny.

Neringa jest miastem obejmującym całą litewską część Mierzei Kurońskiej. W skład tego miasta – uzdrowiska wchodzi pięć miejscowości turystycznych, powstałych z dawnych osad rybackich. Miasto jest położone na terenie Parku Narodowego Mierzei Kurońskiej – jednego z najpiękniejszych rezerwatów krajobrazowych w Europie. Na uwagę zasługuje również tradycyjna architektura wiejska uzdrowiska.
2.2. Regiony koncentracji ruchu turystycznego
Turystyka na Litwie koncentruje się głównie w trzech atrakcyjnych turystycznie obszarach: na wybrzeżu Bałtyku, nad Niemnem i w rejonie Wilna.

Turystyka na wybrzeżu Bałtyku ma charakter głównie wypoczynkowy i uzdrowiskowy. Obejmuje: Kłajpedę (ośrodek wypoczynkowy i gospodarczy), Połągę (ośrodek wypoczynkowo-uzdrowiskowy), Neringę (ośrodek wypoczynkowo-uzdrowiskowy) oraz Park Narodowy Mierzei Kurońskiej (turystyka przyrodnicza, ekoturystyka, turystyka aktywna).

Kolejnym obszarem na którym koncentracje się ruch turystyczny na Litwie jest obszar rozciągający się w dolinie Niemna. Turystyka ma na tym obszarze głównie charakter uzdrowiskowy i krajoznawczy. Obejmuje: Kowno (ośrodek krajoznawczo-wypoczynkowy), Druskienniki (ośrodek uzdrowiskowy), Birsztany (ośrodek uzdrowiskowy).

Trzeci obszarem koncentracji ruchu turystycznego na Litwie jest Wileńszczyzna. Tutaj przeważa turystyka krajoznawcza. Obejmuje: Wilno (najważniejszy ośrodek krajoznawczy kraju), Troki (ośrodek krajoznawczo-wypoczynkowy) oraz Kiernów (ośrodek krajoznawczy).


2.3. Dostępność komunikacyjna
Z uwagi na swoje położenie geograficzne Litwa posiada walory kraju tranzytowego. Dzięki temu można z łatwością dotrzeć na Litwę każdym środkiem transportu.
2.3.1. Transport lotniczy
Połączenie transportem lotniczym z Litwą jest doskonałe. Na Litwie istnieją trzy międzynarodowe lotniska pasażerskie – w Wilnie, w Kownie i w Połądze.

Największy litewski port lotniczy znajduje się w Wilnie, około 13 km na wschód od centrum Wilna. Stolica Litwy ma bezpośrednie i tranzytowe połączenia lotnicze z wieloma krajami Europy i świata. Wilno ma bezpośrednie połączenia lotnicze z 27 miastami w 19 krajach europejskich:

- Europy Zachodniej: Austria (Wiedeń), Belgia (Bruksela), Francja (Paryż), Holandia (Amsterdam), Niemcy (Berlin, Frankfurt nad Menem, Hamburg, Hanower, Kilonia, Monachium),

- Europy Północnej: Dania (Kopenhaga), Finlandia (Helsinki), Irlandia (Dublin), Norwegia (Oslo), Szwecja (Malmo, Sztokholm), Wielka Brytania (Londyn),

- Europy Środkowa i Wschodnia: Czechy (Praga), Estonia (Tallin), Łotwa (Ryga), Polska (Warszawa), Rosja (Moskwa, Sanki Petersburg), Ukraina (Kijów),

- Europy Południowej: Hiszpania (Barcelona, Madryt), Włochy (Mediolan).

Niestety, uzyskanie bliższych informacji o trasach lotniczych, liczbie lotów i nazwach przewoźników obsługiwanych przez port lotniczy w Wilnie jest na dzień dzisiejszy bardzo trudne, z powodu przebudowy strony internetowej lotniska (www.vilnius-airport.lt, stan na 30.11.2007).

Z portu lotniczego Warszawa Okęcia do Wilna odlatuje codzienne przynajmniej jeden samolot (12 lotów tygodniowo). Połączenie jest obsługiwane przez PLL LOT (www.lotnisko-chopina.pl, stan na 30.11.2007).

Port lotniczy w Kownie obsługuje bezpośrednie połączenia lotnicze z 7 miastami w 4 krajach europejskich: Niemcy (Frankfurt nad Menem), Wielka Brytania (Londyn, Liverpool, Glasgow), Irlandia (Dublin, Shannon), Szwecja (Vaxjo).
Tab.1. Bezpośrednie połączenia lotnicze z portu lotniczego w Kownie (opracowano na podstawie www.kaunasair.lt, stan na 30.11.2007)

Trasa

Liczba lotów w tygodniu

Nazwa przewoźnika

Kowno-Londyn-Kowno

10

Ryanair

Kowno-Dublin-Kowno

7

Ryanair

Kowno-Frankfurt-Kowno

3

Ryanair

Kowno-Glasgow-Kowno

2

Ryanair

Kowno-Shannon-Kowno

2

Ryanair

Kowno-Liverpool-Kowno

2

Ryanair

Kowno-Vaxjo-Kowno

2

Stockholmsplanet

Port lotniczy w Połądze obsługuje bezpośrednie połączenie lotnicze tylko na trasie Połąga-Kopenhaga-Połąga - 13 razy w tygodniu, liniami Scandinavian Airlines (www.palanga-airport.lt, stan na 30.11.2007).

Regularne loty z Litwy i na Litwę wykonują samoloty litewskich linii lotniczych „Lithuanian Airlines” („flyLAL”) oraz samoloty przewoźników zagranicznych - „SAS”, „Aeroflot”, „Lufthansa”, „Estonian Air”, „Air Baltic”, „Czech Airlines”, „LOT”, „Finnair”, „Austrian Airlines”, „DOT LT”, „WizzAir”, „Ryanair” i inne.
2.3.2. Transport wodny
Transport wodny obsługiwany jest przez komunikację promową, poprzez Międzynarodowy Port Promowy w Kłajpedzie.

Kłajpeda posiada międzynarodowe morskie połączenia promowe na 5 trasach z portami Szwecji (Karlshamn), Danii (Arhus), Niemiec (Kilonia, Sassnitz), Obwodu Kaliningradzkiego (Baltijsk) oraz połączenie wewnętrzne z Mierzeją Kurońską (Smiltyne).


Tab.2. Połączenia promowe z Międzynarodowego Portu Promowego w Kłajpedzie (opracowano na podstawie www.lisco.lt , www.scandlines.lt, stan na 30.11.2007)

Trasa

Liczba rejsów w tygodniu

Nazwa przewoźnika

Kłajpeda-Karlshamn-Kłajpeda

6

Lisco

Kłajpeda-Kilonia-Kłajpeda

6

Lisco

Kłajpeda-Sassnitz-Kłajpeda

3

Lisco

Kłajpeda-Arhus-Kłajpeda

2

Scandlines

Kłajpeda-Baltijsk-Kłajpeda

1

Lisco

Połączenie wewnętrzne pomiędzy Kłajpedą i Smiltyne (północny cypel Mierzei Kurońskiej, należący do Kłajpedy), obsługiwane jest przez lokalną komunikację promową (Smiltynes Perkale). Promy wyruszają z dwóch przystani promowych w Kłajpedzie – Starego Terminala (23 rejsy dziennie na trasie Kłajpeda-Smiltyne-Kłajpeda) i Nowego Terminala (42 rejsy dziennie na trasie Kłajpeda-Smiltyne-Kłajpeda) (www.keltas.lt, stan na 30.11.2007).


2.3.3. Transport drogowy

 

Litwa posiada dobrze rozwiniętą i funkcjonującą sieć dróg - są one o wiele lepsze w porównaniu ze wszystkimi sąsiednimi krajami. Długość magistrali, dróg krajowych i regionalnych wynosi ponad 21 tys. km, a ogólna długość dróg wynosi ponad 67 tys. km. Przy drogach istnieje prawie 400 parkingów, szeroka sieć stacji paliwowych oraz przydrożne punkty gastronomiczne, motele, itp.



Przez terytorium Litwy przebiega 6 magistrali europejskich:

E67: VIA BALTICA: Helsinki-Tallin-Ryga-Pasvalys-Poniewież-Kowno-Marijampole-Warszawa-Wrocław-Praga;

E28: Berlin-Gdańsk-Kaliningrad-Kybartai-Marijampole-Wilno-Mińsk-Gomel;

E77:Psków-Ryga-Joniskis-Szawle-Taurage-Kaliningrad-Gdańsk-Warszawa-Kraków-Budapeszt;

E85: Kłajpeda-Kowno-Wilno-Lida-Czernowce-Bukareszt-Aleksandropol;

E262: Ostrów-Daugavpils-Zarasai-Ukmerge-Kowno;

E272: Kłajpeda-Połąga-Szawle-Poniewież-Ukmerge-Wilno.

Międzynarodowe drogowe przejścia graniczne:

- na granicy z Polską – Kalvarijа (droga A5), Lazdijai (droga 135);

- na granicy z Łotwą – Butinge (droga A13), Bukaiciai (droga A222), Kalviai (droga A12), Salociai (droga A10), Obeliai (droga A122), Smelyne (droga A6);

- na granicy z Białorusią – Lavoriskes (droga 103), Medininkai (droga A3); Salcininkai (droga 104), Raigardas (droga A4);

- na granicy z Federacją Rosyjską (Obwód Kaliningradzki) – Nida (droga 167), Panemune (droga A12), Kybartai (droga A7).

Na Litwę nietrudno jest się dostać również autobusem. Kraj posiada bezpośrednie połączenia autokarowe z większością krajów europejskich: Austrią, Belgią, Białorusią, Bułgarią, Czechami, Danią, Estonią, Finlandią, Francją, Grecją, Hiszpanią, Holandią, Irlandią, Łotwą, Niemcami, Norwegią, Polską, Portugalią, Rosją, Słowacją, Szkocją, Szwajcarią, Szwecją, Ukrainą, Węgrami, Wielką Brytanią, Włochami (www.eurolines.lt, www.ecolines.lt, stan na 30.11.2007).

Z głównych miast Polski oraz z wielu miejscowości Polski północno-wschodniej odbywają się regularne kursy autobusów na Litwę. Z Warszawy do Wilna kursuje przynajmniej jeden autobus dziennie (www.eurolines.lt, www.ecolines.lt, www.pks.warszawa.pl, stan na 30.11.2007).
2.3.4. Transport kolejowy 
Litwa posiada dobrze rozwiniętą sieć linii kolejowych. Sieć trakcji kolejowej wynosi ogółem 2 tys. km linii. Kraj przecinają dwa ogólnoeuropejskie korytarze transportowe:

- I korytarz transportowy „Północ – Południe” (Tallin-Ryga-Kowno-Warszawa) oraz jego odgałęzienie IA (Szawle-Kaliningrad-Gdańsk),

- dwa odgałęzienia IX korytarza transportowego „Wschód – Zachód”: IXB (Kijów-Mińsk-Wilno-Kowno-Kłajpeda) oraz IXD (Kowno-Kaliningrad).

Wilno posiada międzynarodowe bezpośrednie połączenia kolejowe z następującymi miastami (www.litrail.lt, stan na 30.11.2007):

- na Ukrainie: Kijów, Odessa, Charków, Sewastopol, Symferopol, Truskawiec,

-- na Białorusi: Mińsk, Brześć, Gomel,

- w Polsce: Warszawa,

- na Łotwie: Ryga,

- w Rosji: Moskwa, Sankt Petersburg, Murmańsk,

- w Obwodzie Kaliningradzkim: Kaliningrad.

Z Warszawy do Wilna codziennie kursuje jeden pociąg, z przesiadką w Mińsku (www.rozklad.pkp.pl, stan na 30.11.2007). Jeszcze do niedawna kursował bezpośredni pociąg do Wilna, ale ze względu na nierentowność został zlikwidowany.
2.3.5. Komunikacja lokalna
Główne miasta i inne miejscowości Litwy są połączone trasami lokalnej komunikacji pasażerskiej – głównie autobusowej i kolejowej. Po kraju można także podróżować taksówką lub skorzystać z usług wypożyczalni samochodów.

 




  1   2   3   4   5


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna