Plan odnowy miejscowości łupowo na lata 2010 – 2017



Pobieranie 233.17 Kb.
Strona1/3
Data07.05.2016
Rozmiar233.17 Kb.
  1   2   3

Załącznik nr 1

do uchwały

nr XXI/195/2009

Rady Gminy Bogdaniec

z dnia 24listopada 2009 r.



PLAN ODNOWY

MIEJSCOWOŚCI ŁUPOWO

NA LATA 2010 – 2017


Łupowo, wrzesień 2009 rok


SPIS TREŚCI:

  1. WSTĘP ……..………………………………………………………………….…………… 3

II. CHARAKTERYSTYKA MIEJSCOWOŚCI ……………………………………..……. 4

III. INWENTARYZACJA ZASOBÓW SŁUŻĄCYCH ODNOWIE MIEJSCOWOŚCI …….... 7

IV. OCENA SŁABYCH I MOCNYCH STRON MIEJSCOWOŚCI …………..……………...... 22

V. OPIS PLANOWANYCH ZADAŃ INWESTYCYJNYCH I PRZEDSIEWZIĘĆ

AKTYWIZYJĄCYCH SPOŁECZNOŚĆ LOKALNĄ …...………….……………………….. 32

VI. ZAKOŃCZENIE ……………………………………………………………………………….. 37


  1. Wstęp

PLAN ODNOWY MIEJSCOWOŚCI ŁUPOWO jest dokumentem o charakterze planowania strategicznego dla Łupowo na lata 2010-2017, który umożliwi ubieganie się o pomoc finansową na przedsięwzięcia kwalifikujące się m.in. do dofinansowania ze środków Unii Europejskiej, w tym w ramach działania „Odnowa i rozwój wsi” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2010-2017”. Celem działania jest poprawa jakości życia na obszarach wiejskich poprzez zaspokojenie potrzeb społecznych i kulturalnych mieszkańców wsi oraz promowanie obszarów wiejskich.


PLAN ODNOWY MIEJSCOWOŚCI ŁUPOWO ŁUPOWO jest wynikiem wielu spotkań z przedstawicielami wsi. Czyny udział w jego tworzeniu mieli: Wanda Pielecha, Alina Łojko, Julia Arcimowicz, Maria Borowska, Renata, Żmijak, Józef Ostrowski. Przedstawia on charakterystykę miejscowości, inwentaryzację zasobów służących odnowie miejscowości, analizę słabych i mocnych stron Łupowa a także planowane zadania inwestycyjne oraz przedsięwzięcia aktywizujące społeczność lokalną, zmierzające do osiągnięcia rozwoju społecznego - gospodarczego. Szacuje spodziewane efekty planowanych zadań i wpływ na przebieg procesów rozwojowych, wskazuje kierunki zaangażowania środków funduszy Unii Europejskiej, środków własnych gminy oraz sołectwa.
Plan ten jest dokumentem otwartym, w zależności od potrzeb społecznych oraz możliwości finansowych będzie mógł być weryfikowany i aktualizowany.

Został on przyjęty na zebraniu wiejskim sołectwa Łupowo i jest podstawą ubiegania się o dofinansowanie projektów z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich.




  1. Charakterystyka miejscowości


    1. Rys historyczny


Łupowo dawniej, to wieś rybacka, z 20 łanami ziemi uprawnej i z możliwością wypasu bydła na łegach warciańskich. Rybacy odławiali ryby w Warcie oraz jej dawnej odnodze - Kolomecie. W 1300 roku wieś została oddana klasztorowi cysterskiemu w Mironicach. Wieś przeszła w ręce świeckie wraz z przejściem na luteranizm brandenburskiej Nowej Marchii i stała się własnością księcia Jana. Łupowo przechodziło różne koleje losu. Podczas wojny trzydziestoletniej za sprawą wojska szwedzkiego wieś została poważnie zniszczona. W 1751 roku mieszkańcy Landsbergu wycieli wokół wsi połacie lasów w związku z rozbudową miasta, a także w tym czasie miasto rozpoczęło pracę w kierunku regulacji Warty, rozpoczynając od odnogi Kolometu. Od tego momentu kończy się rybacki etap historii wsi. W XIX wiek Łupowo weszło już jako wieś rolnicza z chłopami, zagrodnikami i parobkami. Łupowo, dzięki swojemu położeniu, miało szanse być atrakcją turystyczną. W latach 1823-1825 przez sam środek wsi poprowadzono trasę Berlin – Królewiec, a w 1894 powstał przystanek kolejowy Królewskiej Kolei Wschodniej „Loppow” oddalony o 1 kilometr od samej wsi. Wieś dzięki tej komunikacji i przepięknemu krajobrazowi stała się celem wypraw rekreacyjnych i turystycznych, szczególnie lubiana przez mieszkańców leżącego nieopodal Ladsbergu. Początek XX wieku to okres wojen, który nie ominął Łupowa. Koniec stycznia 1945 roku to czas ucieczki niemieckich mieszkańców Łupowa i przejęcie tych ziem przez Polaków. Na te tereny przyjechali ludzie z różnych stron Polski i rozpoczęli wspólnie odbudowę wsi po zniszczeniach wojennych. Polska nazwa Łupowo upowszechniała się do końca 1945 roku i została zatwierdzona oficjalnie przez Główną Komisję Ustalania Nazw Miejscowych. Jedną z najstarszych instytucji w Łupowie była szkoła wiejska, która bardzo szybko po wojnie rozpoczęła pracę. Łupowo początkowo należało do województwa poznańskiego, potem powstały Gromadzkie Rady Narodowe i wsi Łupowo udało się pozyskać suwerenność, ponieważ tworzyło samodzielną gromadę w powiecie gorzowskim. Wraz z życiem społecznym i kulturalnym, toczyło się w Łupowie życie religijne. Kościół dawniej ewangelicki 3 stycznia 1946 roku oficjalnie stał się kościołem rzymskokatolickim podlegającym parafii św. Trójcy w Wieprzycach. W dniu 1marca 1947 roku patronką kościoła została Matka Boska Częstochowska. W Łupowie zajmowano się głównie rolnictwem, aż do końca lat 50 – tych XX wieku, kiedy to dla Łupowa zaczęła się epoka przemysłowa. W 1959 roku powstało Przedsiębiorstwo Eksploatacji Rurociągów Naftowych „ Przyjaźń” i rozpoczęto na mocy porozumień pomiędzy ZSRR, Polską a NRD rozbudowę rurociągu „Przyjaźń”. W 1966 roku w Łupowie powstało kino oraz biblioteka gromadzka. Po zmianach administracyjnych, od 1 stycznia 1973 roku, Łupowo weszło w skład gminy Bogdaniec i tak jest do dziś. Dzisiaj Łupowo to piękna wieś, w której osiedla się coraz więcej ludzi i w której ciągle coś nowego się dzieje, m.in. z okazji 730-lecia wybudowano świetlicę wiejską. Nadal zachwyca swoim położeniem, przepiękną okolicą i lasami, co doceniają mieszkańcy Łupowa, szczęśliwi, że właśnie tutaj mieszkają.

Z okazji 730-lecia Łupowa zostało opracowana i wydana Panorama dziejów Łupowo w latach 1278 – 2008 na podstawie materiałów archiwalnych zgromadzonych przez mieszkańców wsi oraz opracowań prof. Edwarda Rymara pod redakcja Roberta Piotrowskiego, z której korzystano przy opracowaniu tego planu.





    1. Położenie

Łupowo – wieś położona w województwie lubuskim, w powiecie gorzowskim, w gminie Bogdaniec. U stóp wzniesień morenowych na północnym skraju Kotliny Gorzowskiej Znajduje się na południowo.-zachodniej granicy Gorzowa oraz ok.100 km od Berlina. Przez wieś przebiega droga wojewódzka 132 Gorzów Wlkp. - Kostrzyn n/O. Przez środek wsi przebiega linia kolejowa Warszawa – Berlin.

Od wschodu wieś graniczy z Gorzowem Wielkopolskim ( ponad 125 000 mieszkańców)

Natomiast od zachodu z Jeninem. Granicę stanowi ulica, gdzie po jednej stronie ulicy są Łupowianie a po drugiej mieszkańcy sołectwa Jenin. Sensowna granicą miedzy miejscowościami mogła być nieco dalej i stanowiły by ją pola uprawne.

Odległości:

1. Berlin – 110 km


2. Frankfurt/O- 70 km
3. Kostrzyn/przejście graniczne - 40 km
4. Poznań - 110 km
5. Szczecin - 105 km



    1. Powierzchnia

Łupowo zajmuje powierzchnię 995 ha. Przecięte jest 12 ulicami. Jest jednym z 21 sołectw w gminie.

Mapa nr 1. Usytuowanie Łupowa na tle innych sołectw w Gminie Bogdaniec z stopniem

zalesienia w gminie Bogdaniec.


Zdjęcie nr 1. Widok Łupowa z lotu ptaka



Mapa nr 2. Wyciąg z mapy geodezyjnej Bogdańca z usytuowaniem Łupowa.





    1. Określenie przestrzennej struktury miejscowości:

Z jednej strony nad Łupowa dominuje wieża kościoła a z drugiej wiatrak usytuowany na wzgórzu prywatnej posesji, który samodzielnie zbudował Andrzej Łojko, nawiązując do wiatraka kożlaka, który w latach powojennych znajdował się przy torach.

W centralnym wsi znajduje się sala wiejska z placem. Od zachodniej strony Łupowo zamyka rondo.

Zdjęcie nr 2. Wiatrak w Łupowie ok. 1910.




Zdjęcie nr 3. Wiatrak w Łupowie 2009 r.






Zdjęcie nr 4. Mini wiatraki w Łupowie 2009 r.



Zdjęcie nr 5. Sala wiejska w Łupowie 2008 r.


Zdjęcie nr 6. Rondo w Łupowie 2008 r.

Zabudowa ma charakter zwarta z domami stojącymi przy głównych ulicach.

Pod koniec lat 60 w centrum Łupowa wybudowane zostało pierwsze osiedle dla pracowników PERN Przyjaźń S.A.

W 80 latach powstało Osiedle Leśników - bloki wybudowane na granicy wsi i lasów dla pracowników Ośrodka Remontowo-Budowlanego Lasów Państwowych, Nadleśnictwa Bogdaniec i Ośrodka Transportu Leśnego w Gorzowie Wlkp.

Trzecie osiedle domków jednorodzinnych powstaje w pobliżu mostku rzeki Łupicy.

W Łupowie zachowały się domy z okresu przedwojennego, odnawiane i remontowane przez obecnych właścicieli.



Zdjęcie nr 7. Budynek w Łupowie z 1901 r.




    1. Ludność

Statystyka Sołectwa Łupowo liczy 839 mieszkańców, zamieszkałych w ok. 243 gospodarstwach domowych. Zdecydowany wzrost liczby mieszkańców nastąpił w ostatnich 20 latach. Związane jest to z dynamicznym wzrostem budownictwa jednorodzinnego na terenie wsi.




WIEK


KOBIETY


MĘŻCZYŹNI


OGÓŁEM


UDZIAŁ %

Przedszkolny

27

29

56

6,7

Szkolny do lat 16

45

39

84

10,0

Młodzież 17-18

11

10

21

2,5

Produkcyjny

274

317

591

70,4

Poprodukcyjny

63

24

87

10,4

Ogółem

420

419

839

100

Wg. danych statystycznych na dzień 30 września 2009 r.


Tabelka przedstawiona poniżej pokazuje podział mieszkańców na grupy wiekowe i płeć. Jak wynika z tabeli występuje prawie równowaga między ilością kobiet i mężczyzn w naszym sołectwie. Jest tylko o 1 kobietę więcej niż mężczyzn.

Dzieci i młodzież stanowią 16,7 % mieszkańców sołectwa Łupowa. Jeżeli są w wieku przedszkolnym, to mają możliwość uczęszczania do przedszkola w Jeninie bądź w Bogdańcu. Podobnie w wieku szkolnym mogą uczęszczać do szkoły podstawowej w Jeninie i Bogdańcu a gimnazjaliści tylko w Bogdańcu. Ponad 80% mieszkańców jest w wieku produkcyjnym. Jednak zdecydowana większość pracuje poza rolnictwem Zatrudnieni są w Gorzowie Wlkp. i pobliskich miejscowościach. Należy zauważyć, że ponad 10% mieszkańców jest w wieku poprodukcyjnym. Jest to duża grupa osób, której wiedzę i doświadczenie powinno się bardziej wykorzystywać.





    1. Ilość gospodarstw.

Ilość gospodarstw Łupowa ma powierzchnię 238,3 ha. Z tego 207 ha stanowią użytki rolne. Gospodarstw powyżej 1 ha jest 58.





    1. Leśnictwo

Lasy i zadrzewienia zajmują w Łupowie 519,33 ha i stanowią 54,5 % powierzchni zajmowanej przez sołectwo. Doskonale nadają się do uprawiania turystyki pieszej, rowerowej oraz konnej. Łupowo jest na drugim miejscu pod względem posiadania kompleksów leśnych w Gminie Bogdaniec. Na terenach leśnych można spotkać interesujące gatunki ptaków, ssaków oraz roślin.




  1. Inwentaryzacja zasobów służących odnowie

miejscowości.


  1. ZASOBY PRZYRODNICZE.

Nieskażone środowisko przyrodnicze i położenie wsi Łupowo to tereny z wielką przyszłością w jednoczącej się Europie, ziemia przyjazna, zamieszkała przez otwartych i gościnnych ludzi, położona przy ważnym szlaku komunikacyjnym. Dominującym część zajmują lasy i zadrzewienia..


1.1. Walory krajobrazu.
Wieś Łupowo jest malowniczo położona, o znacznym zróżnicowaniu terenu - od 100 m nad poziomem morza, po równiny w kierunku rzeki Warty. Urozmaicona rzeźba terenu oraz lasy mają wpływ na przyrodnicze i krajobrazowe walory wsi. Rozciąga się ona wzdłuż szlaku drogowego i kolejowego. U podnóża wsi znajduje się pasmo wzgórz morenowych. Wzniesienia, wąwozy, jary i szata roślinna tego terenu sprawia wrażenie, że znajdujemy się w Bieszczadach. Porównanie zdaje się być uzasadnione, bo licznie występujące w lesie strumyki, wokół których występują charakterystyczne bagienne buczyny i tworzące złudzenie wąwozów zagłębienia ich koryta, okryte cieniem przepięknych starych dębów, przywołują obrazy rodem z dziewiczych Gór Bieszczadzkich. Tereny usytuowane w pobliżu lasu i na wzniesieniach posiadają nikłą wartość rolniczą, dlatego też zostały przeznaczone pod zabudowę jednorodzinną. Powstały pięknie położone - wtapiające się w otaczającą zieleń osiedla.

W celu ochrony istniejącego ładu i układu zabudowy ustalono strefę chronionego krajobrazu m.in. na terenie wsi Łupowo. ( rozporządzenie nr 3 Wojewody Lubuskiego z dnia 17 lutego 2005 r.). Ochroną objęte są małe oczka wodne występujące na śródpolnych obniżeniach terenu lub w bezpośrednim sąsiedztwie rowów melioracyjnych. Są one zwykle porośnięte trzciną i pałką wodną, otaczają je drzewa i krzaki, które są ostoją ptactwa i płazów zamieszkujących tereny podmokłe. Oczka pełnią też role zbiorników wodnych gromadzących nadmiar wody z pobliskich pól.


1. 2. Walory klimatu.
Położenie miejscowości w odległości 10 km od rzeki Warty, a jednocześnie bezpośrednio przy wzniesieniach Wyżyny Gorzowskiej stwarza specyficzny klimat o umiarkowanych wiatrach południowo - zachodnich i bezdeszczowych latach.

1.3. Walory szaty roślinnej.
Walory szaty roślinnej. Obszar wsi cechuje bogactwo ekosystemów. W lasach Łupowskich dominuje sosny. Jednak ze względu na różnorodność podłoża występują również lasy bukowe z domieszką sosny, modrzewia, brzozy i dębów. Uroku części wsi położonej na nizinach nadają przepięknie wijące się wśród pól rzędy wierzb, którymi przed wieloma dziesiątkami lat obsadzano miedze rozgraniczające pola. Pełni uroku dodają w okresie wiosennym bardzo atrakcyjnie prezentujące się czarne bzy ze swoimi białymi kapeluszami i dzikie róże porastające brzegi licznie występujących kanałów i rowów melioracyjnych. Natomiast na wzgórzach leśnych pięknie prezentują się stokrotki, krzewy tarniny i mahonii.

Na terenie lasów występują ciekawe, chronione paprocie, pióropusznik strusi podrzeń żebrowiec.

Spośród roślin chronionych na uwagę zasługują: śnieżyca wiosenna, wawrzynek, wiciokrzew, śnieżyca wiosenna, konwalie i przylaszczki. Występują także zioła lecznicze jak: dziewanną, dziurawiec, rumianek. W poszyciu leśnym występują jałowce, leszczyny, maliny, jeżyny. Runo leśne bogate jest w jagody, borówki i liczne gatunki grzybów. Pięknie prezentują się wrzosy, które bogato obrastają tereny naszego sołectwa.


Zdjęcie nr 8. Wrzosy w okolicy Łupowa 2005 r.

1.4. Cenne przyrodniczo obszary lub obiekty.
Łupica rzeka płynąca wąwozem między wsią Chruścik i Racław, Baczyną i Wawrowem. Kiedyś dopływ Warty. W 1517 r. na niej znajdował się Młyn Marwiztów z Jenina, który rzeka zniszczyła. W 1634 mieszkańcy Łupowa w swej skardze słanej do elektora pisali, że „ Mały potoczek , który wieś na pół przedziela , musi zmienić bieg, bo szkody na polach i łąkach czyni”. Prosili zatem o oszalowanie go i regulacji się nie doczekali, toteż 28 lipca 1789 r. po wielkiej burzy jej wody w ciągu ośmiu minut zalały domy w Łupowie, aż po dachy, niszcząc cały dobytek ludzki, topiąc bydło na polach i powodując śmierć pięciu osób. W 1944 r. odnotowano, że wody w niej mało. Powtarzano legendę , że tylko nocą i do południa płynie, potem traci i znów pod wieczór się pojawia.
Łupowski Młyn

Mały młyn z jednym kołem na rzece Łupicy koło wsi Łupowo. W niedziele Św. Trójcy 1586 podczas nieszporów ogromna burza powoduje taki przybór wody w Łupicy, że młyn gruntownie zostanie zburzony; odbudowane skoro Loppische Mülen zobowiązany był w 1589 r. wobec domeny mironickiej do daniny 2 wispli żyta rocznie tytułem pachtu, ale w 1664 nie został już wspomniany, a pisarz domeny mironickiej pisał, że „ od niepamiętnych czasów zniszczony i z powodu deficytu wody nie odbudowany zaś mieszkańcy musieli mleć w Gorzowie , co jest najwyraźniej skutkiem wojny trzydziestoletniej, a nie wydarzenia z 1586 r.




Zdjęcie nr 9. Mini młyn wodny na posesji w Łupowie 2009 r.


Kościół neobarokowy murowany z cegły i otynkowany. Szachulcowa wieża kościelna jest bogato zwieńczona ukształtowanym hełmem z latarnią zakończoną wiatrowskazem, na którym znajduje się data 1909 r.,
Ponieważ miejscowość Łupowo przed rokiem 1945 była w granicach Niemiec, to siłą rzeczy odnajdujemy tu ślady bytności mieszkańców z okresu przedwojennego. Takim przykładem mogą być cmentarz ze specyficzną dla takich miejsc roślinnością, o praktycznie nienaruszonym stanie. Przez całe dziesiątki lat rosły tam wspaniałe bluszcze, zawilce, tuje i okazałe świerki.

Pozwalając drzewom na swobodne i niczym niezmącone egzystowanie możemy teraz oglądać wspaniałe i nad wyraz okazałe egzemplarze.


Obsadzany liczną roślinnością przez poprzednich mieszkańców cmentarz, tworzy przepiękne formy zielni, które położone wśród pól urozmaicają krajobraz i nadają mu ciekawe formy. Nie dotknięte ludzką ręką przybrały niesamowite kształty.
1.5. Świat zwierzęcy.
W lasach Łupowa spotkać można dziki, jenoty, sarny, jelenie, wiewiórki, wydry, lisy, borsuki. Występuje tu również wiele gatunków ptaków, m.in. czyżyk, pliszka, drozd, bażant, dzięcioł, sikora, kos, rudzik. Na terenach równinnych swoje gniazda mają kuropatwy i bażanty, licznie występuje zając szary. Coraz częściej można spotkać bobry budujące swoje żeremia w wałach zabezpieczających strumienie. Niewątpliwie uroku temu zakątkowi dodają stare poniemieckie odmiany drzew owocowych, dumnie eksponujące swoje rozłożyste konary. Bardzo bogaty jest świat ptaków, w dużej mierze za sprawą sąsiedztwa rozległych nadwarciańskich płaszczyzn.

W gospodarstwach prywatnych spotkać można papugi i pawie.


Zdjęcie nr 10. Pawie na posesji w Łupowie



Zdjęcie nr 10. Bażant na posesji w Łupowie

1.6. Wody powierzchniowe.
Wody powierzchniowe Łupowa to Łupica płynąca wąwozem, miedzy wsią Chruścik i Racław, niegdyś dopływ Watry. Występują też leśne strumyki oraz licznie występujące na terenach nizinnych kanały i rowy melioracyjne.
1.7. Wody podziemne.
Badania wykazały, że studnie głębinowe wsi Łupowo posiadają wody podziemne klasy 1b. Charakteryzują się dobrą jakością, na którą mają wpływ warunki geologiczne. Przepuszczalne warstwy pozwalają na odnawialność zbiornika.
1.8. Gleby
Gleby Łupowa, jak i całej gminy wykształciły się na skałach akumulacji rzecznej, lodowcowej, wietrznej. Należą do nich piaski różnej granulacji, gliny skałkowe. Na najniższych terenach Łupowa występują gleby mułowe i torfowe. Na gruntach rolniczych III, IV i V klasy najczęściej uprawiane jest żyto, pszenica, ziemniaki . Znaczny areał przeznaczony jest na łąki i pastwiska, nadając wsi charakter rolniczy. Nie umniejsza to jednak walorów przyrodniczych wsi, a wręcz czyni je jeszcze bardziej atrakcyjnymi.
1.9. Kopaliny
Obszar wsi Łupowo jest ubogi w zasoby kopalin. Stwierdzono i rozpoznano jedynie pokłady surowców mineralnych, jak piaski, żwiry i gliny znajdujące się u podnóża wzgórz morenowych.
1.10. Drogi /dostępność komunikacyjna/.
Przez wieś biegnie magistrala kolejowa, łącząca Warszawę poprzez Gorzów Wlkp. z Kostrzynem i dalej z Berlinem. Równolegle do toru kolejowego biegnie droga wojewódzka nr 132 z Kostrzyna do Gorzowa Wlkp. i prowadzi do obwodnicy zachodniej Gorzowa Wlkp., która jest odcinkiem planowanej polskiej drogi ekspresowej Świnoujście – Lubawka S 3 o długości ok. 470 km w ciągu międzynarodowego szlakuTrasa ta poprowadzi południkowo od zespołu portów morskich Świnoujście-Szczecin na północy, wzdłuż zachodniej granicy kraju, przez ośrodki miejskie Gorzowa Wlkp. i Zielonej Góry, Nowej Soli, Zagłębie Miedziowe (Głogów, Polkowice, Lubin, Legnica) do południowej granicy z Republiką Czeską. Za pośrednictwem linii promowych obsługiwanych przez Terminal Promowy w Świnoujściu zapewni najkrótsze bezpośrednie połączenie południowej Skanii (E65 w Ystad i E22 w Trelleborgu) z północnymi Czechami (rejon Hradca Kralove i Pardubic), Pragą (R11/D11) oraz portami basenu Morza Śródziemnego. S3 w części północnej włączona jest w sieć autostrad europejskich za pośrednictwem autostrady A6 (węzeł Kijewo w Szczecinie). W przyszłości będzie się z tą siecią łączyć w budowanym węźle Klucz na A6 a także poprzez projektowaną autostradę A2 (węzeł Jordanowo) i – po wybudowaniu odcinka do zachodniej granicy kraju – przez autostradę A4 i A18 (węzeł Legnica). Droga stanowi fragment szlaku łączącego aglomerację szczecińską z Trójmiastem (wraz z projektowaną drogą ekspresową S6), za pośrednictwem autostrady A2 połączy ją również z aglomeracją poznańską, łódzką i warszawską a przez autostradę A4 z wrocławską, GOP-em oraz aglomeracją krakowską.

Znajduje się również droga gminna z bitumiczną nawierzchnią łącząca Łupowo z Racławiem i Baczyną i dalej do drogi krajowej S3 Świnoujście - Jelenia Góra. W Łupowie przebiega trasa trzech linii autobusowych MZK Gorzów Wlkp. Usytuowany jest również przystanek PKS umożliwiający komunikację pomiędzy Łupowem a Gorzowem Wlkp., Kostrzynem, Dębnem Lubuskim, Słubicami, Sulęcinem i Ośnem Lubuskim.





  1   2   3


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna