Platon Uczta



Pobieranie 25.04 Kb.
Data09.05.2016
Rozmiar25.04 Kb.
Wyższa Szkoła Administracyjno – Społeczna

W Warszawie


Platon

Uczta

Warszawa, dnia 05.05.2007

Platon żyje w latach 428 p.n.e.- 347 p.n.e. największego rozkwitu Aten. Jest pierwszym filozofem , którego życiu mamy wiarygodne i pełne wiadomości . Urodził się on w arystokratycznej rodzinie , a jego przodkiem był słynny pracodawca Solon. W domu hołdowano starannemu wychowaniu i kulturze . Wychowano go w duchu prawdziwie greckim - dbano o rozwój jego ciała jak i umysłu. Ćwiczył on poezje, malarstwo i muzykę. Naukowe studia rozpoczął od słuchania Kratyla Heraklitejczyka , znał w tym czasie popularne w Atenach pisma Anaksagorasa. Od wczesnej młodości interesowała go filozofia . W wieku 20 lat poznaje Sokratesa i zostaje jego uczniem. Spędza z Sokratesem 8 lat , aż do jego śmierci. Ten okres ma na niego ogromny wpływ , podnosi się w tym czasie jego kultura logiczna i etyczna. Obcując z Sokratesem styka się Platon z różnymi prądami jakie reprezentowali inni uczniowie Sokratesa ( Antystenes, Arystyp, Euklides ) . Po śmierci Sokratesa , przy której nie był obecny udaje się do Megary. Potem odbywa podróż do Egiptu gdzie prawdopodobnie pobierał nauki u kapłanów egipskich. Około roku 390 p.n.e. udaje się do południowej Italii i Syrakuzy na Sycylii. W Syrakuzach wchodzi w konflikt z Dionizosem , który wydala go z miasta . Podróże Platona trwają około 12 lat po których powraca do Aten. Tam zakłada własna szkole zwana AKADEMIĄ.

Oddaje się w niej pracy pisarskiej i nauczycielskiej. Platon nie zakłada rodziny . Rodziną jest dla niego Akademia . Mieszka przy szkole w otoczeniu swych uczniów. Nie bierze udziału w życiu politycznym. Prawdopodobnie jest to związane z tym ,iż w przeszłości jego krewni i przyjaciele zasiadali w radzie trzydziestu tyranów , która na krótko w 403 roku p.n.e. przejęła rządy w Atenach . Pragnie jednak na wielką skale pozostawić swoje idee, zmienić ustrój a z królów uczynić filozofami. W 367 p.n.e. zostaje wezwany do Syrakuz przez Dionizosa Młodszego , syna poprzedniego tyrana. Ma tu ustanowić nowe prawa .Jego misja kończy się klęską . Umiera spokojnie w podeszłym wieku w Atenach w wieku osiemdziesięciu lat. Nauczał do końca swoich lat.

Twórczość Platona przechowała się prawdopodobnie w całości . Możemy ja zasadniczo podzielić na cztery okresy:

- dzieła okresu wczesnego : Obrona Sokratesa , Kriton, Eutyfon, Protagoras

- dzieła okresu średniego : Gorgiasz , Menon , 1 ksiega Panstwa

- dzieła okresu dojrzałego : Uczta , Fedon , Fajdros , księga 2-10 Państwa

- dzieła okresu późnego : Teajtet , Timaios , Sofista , Prawa .

Na temat miłości Platon wypowiada się w swoim dziele pt. Uczta.

Jeden z ważniejszych dialogów Platona. Jest to dzieło , w którym Platon z ogromnym wdziękiem i wysokimi umiejętnościami literackimi przedstawia relacje z fikcyjnej uczty w gronie przyjaciół .Uczta odbywa się w domu Agatona. Uczesniczy w niej znakomitych gości: ARYSTODEMOS, AGATON , ARYSTOFANES ERYKSIMACHOS, FAJDROS, ALKIBIADES i oczywiście SOKRATES. Za temat rozmowy obrali sobie oni rozważania na temat pochwały Erosa . Każdy z biesiadników po kolei wygłasza pochwałę Erosa.
Pierwszym z nich jest Fajdaros. Fajdaros uważał Erosa za najstarszego z bogów i daje nam największe dobra. Uważał on jeśli ktoś źle postąpi a jego kochanek to zauważy to będzie to go najbardziej bolało. Według Fajdarosa miłość jest największą siłą , opierając się na tym, iż zakochana osoba jest wstanie poświecić wszystko dla swej ukochanej lub ukochanego czy jest kobieta czy męższczyzna. Uważał , że w zakochanej osobie jest coś boskiego – mieszka w niej po prostu bóg .

Następnie przyszła pora na Pauzaniasza, który to zauważa, że nie można za coś pięknego uznać wykorzystywania nieletnich lub sprzedawania się za pieniądze i chce, aby było to zabronione. I tu jest większe pole do popisu, gdyż w swej wypowiedzi zawiera on pewne normy moralne. Stara się zwrócić uwagę słuchaczy na to, iż nawet, gdy nie ma prawa zakazującego robienia takich rzeczy to człowiek, który jest inteligentny nie dopuści się tych czynów. Opisuje on inne państwa i ich systemy władzy (np. Jonie). Na koniec swej wypowiedzi zwraca uwagę na kilka aspektów. Że dążenie do samodoskonalenie jest jedna z najważniejszych cech, ganiąc zarazem Fajadarosa zwraca mu uwagę na to ze Eros tylko w tym jest przydatny, iż stymuluje do udoskonalania.


Eryksimachos rozwijając wypowiedz zauważa dwoistość świata i Erosa. Widzi w Erosie czynniki łączący, spójnik, który jest nie zbędny do życia. Ponieważ pomaga on utrzymać wszystko w harmonii (np. dobro i zło, piękno i brzydotę. Można tu zauważyć pierwsze oznaki dualizmu. Eros w zależnie od sytuacji może u człowieka wywoływać dążenie do bobra bądź zła . Jeśli człowiek będzie istotą religijną dążącą do dobra to pozna te poruszenia serca , które doprowadza go czynów sprawiedliwych i zbożnych. Jeśli będziemy dążyć do dobra to Eros pokaże nam takie uczucia jak szczęście i przyjaźń .
Arystofanes do tej dwoistej natury zalicza również istoty rozumne. Opisując historie obojnaków, których Zeus porozcinał na pół. Wyróżnia kilka rodzajów takich istot. Obojniacy rozcięci przez Zeusa wg Arystofanesa lubią kobiety, ale wielu z nich cudzołoży , a podobnie i kobiety, które za mężczyznami przepadają, a w łożu nie tylko męża przyjmują. Istnieją kobiety odcięte od dawnej żeńskiej istoty nie bardzo dbające o mężczyzn, a więcej się interesują kobietami. Ale ci, których od męskiego

odcięło pnia, gonią za męskim rodzajem i już jako mali chłopcy lubią mężczyzn.

Tym też tłumaczy pederasto, co więcej uważa to za cnotę, którą warto pielęgnować i

nie należy się jej wstydzić. Uważa on , że każdy człowiek jest jak połówka całości

czy jest kobietą czy męższczyzna. Jeśli człowiek przypadkiem znajdzie swoją polówkę wtedy dziwny czar na niego pada , a obcowanie z tą osobą jest dla niego miłe i bliskie. Osoby te tak naprawdę nie wiedza dlaczego jest im tak dobrze ze sobą. Wiedzą jednak , że gdyby mieli możliwość to zlali by się w całość bez żadnych oporów zarówno w życiu ziemskim jak i będąc w Hadesie. Miłość jest tu pędem do uzupełniania się w miłości . Jeśli ludzie nie będą pobożni to bogowie sprawią ,że nie będą mogli odnaleźć swoich polówek. Muszą więc ludzie dążyć do pobożności bo w tedy za sprawą Erosa uda się tę osobę odnaleźć. Eryksimachos uważa Erosa za dawce szczęścia i nakazuje czczenie go pieśniami .
Agaton uważa Erosa za jednego z młodszych bogów . Jest on bardzo delikatny w mniemaniu Agatona i mieszka w duszach i sercach ludzi oraz bogów. Jest nieuchwytny w formach, ma kształty harmonijne, wdzięk, piękną cerę, przebywa pośród kwiatów .Nie czyni nikomu krzywdy. Jest bóstwem sprawiedliwym, umiarkowanym panującym nad żądzami i rozkoszami. Eros wg Agatona rządzi mężnym Aresem , ponieważ popycha go w miłości do Afrodyty . Jest więc silniejszy i mężniejszy od Niego bo po prostu ma go w „ręku” . Agaton doszukuje się w nim przyczyny sprawczej, siły wyższej natchnienia, które napędza do działania . Eros ma pewne zamiłowanie do tego, co piękne nie znosi wszystkiego co szpetne jest i złe. Tu również możemy się dopatrywać nawiązań do filozofii a mianowicie nasuwa się stwierdzenie ze wszystko ma swą przyczynę swoje „źródło”.
Ostatni zabiera głos Sokrates a czyni to tak, że wszystkich wprawia w zachwyt. W pierwszej części swej wypowiedzi Sokrates obala wypowiedz Agatona i innych współtowarzyszy biesiady. Nie chce ich zrazić i zniechęcić do siebie . Przedstawia się jako głupca i rozwija swój wymyślony dialog z Diotymą , którą przedstawia jako nauczycielkę w sprawach o Erosie. Platon ustami Sokratesa chce wypowiedzieć swoje własne nauki o ideach . Jednak Sokrates nie mówi tego od siebie, objawia mu to tajemnicza osoba . W mniemaniu Sokratesa Eros nie jest ani piękny ani dobry. Jest pragnieniem dobra i dobroci. Nie jest zatem bogiem ni człowiekiem , a czymś pośrednim – duchem . Jest on tłumaczem miedzy ludźmi a bogami , wypełnia lukę miedzy nimi przynosząc ludziom rozkazy i łaski bogów. Diotyma podkreśla tu , że człowiek , który rozumie tę role Erosa jest człowiekiem uduchowionym . Jednocześnie należy podkreślić podwójną naturę Erosa . Został on bowiem spłodzony przez Dostatek i Biedę na przyjęciu urodzinowym Afrodyty. Jest więc jej sługą i towarzyszem . Z racji urodzenia ma podły los. Jest wiecznym biedakiem .

Nie posiada delikatnych rysów , jest niezgrabny , dachu nigdy nie ma nad głową bo taka jest jego natura po matce. Po ojcu natomiast goni za tym , co piękne i dobre. Nie jest bogiem ni człowiekiem bo po ojcu jednego dnia rozkwita i żyje , a drugiego umiera. Jest bowiem pośrodku pomiędzy mądrością a głupotą. Eros jest wiec filozofem w najpełniejszym sensie. Nie jest on ignorantem , tęskni do dobra i jego poszukuje. Jednak to dobro ciągle wymyka mu się z rąk i szuka jego dalej , tak jak robią to zakochani. Sokrates snuje swoją opowieść o drogach miłości.

Najniższym stopniem miłości jest miłość fizyczna . Człowiek pragnie bowiem posiąść inne piękne ciało po to aby zyskać nieśmiertelność i wieczność . Ludzie swa nieśmiertelność mogą uzyskać otaczając swoje latorośl troską i miłością. Nie można się wiec dziwić ludziom , że tak szanują i kochają swe dzieci. Są one bowiem przedłużeniem ich samych. Sokrates potępia ludzi pędzącymi za rozgłosem i sława mającą przetrwać przez wieki . Jest to bowiem chore zaspakajanie miłości własnej.

Innym rodzajem miłości jest miłość ludzi , którzy są płodni co do duszy. Noszą oni nasiona , które wydają owoc i wzrastają w wymiarze duchowym. Wg Sokratesa taka miłość jest pełna i ma coś boskiego w duszy. Kiedy taki człowiek dojrzeje zaczyna tworzyć rzeczy piękne i szuka to piękno. Dlatego powstają nieśmiertelne dzieła sztuki dające im pamięć i sławę po wieki.


Na szczycie stopni miłości znajduje się idealne piękno samo w sobie – Absolut.

Jest to miłość wieczna , która nie powstaje , nie ginie , nie rozwija się nie więdnie. Nie jest z jednej strony piękna, ale nie jest szpetna . Człowiek winien wznosić się po szczeblach miłości zaczynając od miłości do pięknego ciała poprzez piękne postępki a kończąc nauką piękna . Na tym bowiem szczeblu życie coś jest warte. Wtedy gdy człowiek piękno sam w sobie ogląda . Ludzie często patrząc na miłość tracą równowagę .Chcą bowiem widzieć swych kochanków, być z nim ciągle razem .Są gotowi nie jeść , nie pić, ale patrzeć i nie odchodzić .Gdy człowiek zobaczy absolutną miłość może marzyć o nieśmiertelności .


Podsumowując moją prace stwierdzam , że Sokrates porównał miłość do osiągnięcia przez człowieka wiecznego dobra . Miłość zmysłowa w jego naukach jest tylko szczeblem do miłości nadzmysłowej . Poprzez cele realne , względne , skończone i doczesne można wg Platona osiągnąć cele idealne , bezwzględne i wieczne. Miłość jest nostalgia Platona za Absolutem , która pcha człowieka do bycia-razem-z-bogiem. Taki jest moim zdaniem sens platońskiej teorii miłości.

Biblografia :

1. Uczta , Platon , Wydawnictwo Antyk 2002

2. Historia filozofii dla wszystkich. Matthias Vogt

3. Historia filozofii starożytnej , Giovanni Reale, tom II RW KUL 1996



4. Historia filozofii tom 1, Władysław Tatarkiewicz , PWN 1997





: img -> sciagi -> zalaczniki
zalaczniki -> Dominare-dominować- ktoś kto ma dominacje np nad niewolnikami – władza, zarządzanie. Imperiale
zalaczniki -> 1. Pojęcie, cel i funkcję marketingu a. Ujęcie klasyczne
zalaczniki -> P. osobowości zajmuje się badaniami i opisywaniem człowieka w kategoriach najistotniejszych cech integrujących i organizujących jego funkcjonowanie społeczna
zalaczniki -> Nowa fala to była formacja intelektualna, która zaproponowała inną formułę poezji
zalaczniki -> Europa warunki naturalne, położenie, półwyspy, cieśniny, wyspy, wulkany, jeziora, lodowce, rzeki, łańcuchy górskie
zalaczniki -> Mekka odległa od morza, leżąca wśród nagich i jałowych pagórków, otoczona nie kończącą się pustynią, serce Arabii
zalaczniki -> Działy filozofii
zalaczniki -> W dziejach starożytnych Greków dwa największe miasta-państwa zapisały się szcze­gólnie. Była to Sparta, położona w południowej części Peloponezu, oraz Ateny, leżące w środkowej Grecji na półwyspie Attyka
zalaczniki -> Propedeutyka historii filozofii – Ćwiczenia
zalaczniki -> Zasady techniki prawodawczej

Pobieranie 25.04 Kb.





©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna