Politechnika Gdańska wydział elektroniki telekomunikacji I informatyki



Pobieranie 0.53 Mb.
Strona12/26
Data04.05.2016
Rozmiar0.53 Mb.
1   ...   8   9   10   11   12   13   14   15   ...   26

4.4Gigabit Token Ring7


Aby przyśpieszyć czasowo i zmniejszyć koszty powstania nowego standardu Gigabit Token Ring (GTR) postanowiono warstwę fizyczną oprzeć na specyfikacji Gigabit Ethernet [10]:

    1. dla światłowodów (jedno- i wielomodowych) – na podstawie standardu IEEE 802.3z [16]:

  • kodowanie transmisyjne 8B/10B, częste zmiany wartości bitów – nie potrzebny skrambler.

    1. dla kabli miedzianych – na podstawie standardu IEEE 802.3ab [16]:

  • przesyłanie informacji rozłożone na cztery pary przewodów UTP kategorii 5,

  • każda para 250 Mb/s pełny dupleks,

  • kodowanie 125Mbodów 5 poziomowe PAM,

  • zasięg 100m.

Rozwiązania te zostały wcześniej zaczerpnięte z FibreChannel (standard ANSI X.3230-1994).

W celu zmniejszenia kosztów produkcji urządzeń GTR zaproponowano wprowadzenie chipsetu „MAClite” – uproszczonej wersji chipsetu DTR [17]. W chipsecie tym brak jest w porównaniu do kompletnego MAC TR wszystkich funkcjonalności zarządzania. Zmniejsza to złożoność, a co za tym idzie koszty urządzeń. Takie rozwiązanie ułatwia również zdefiniowanie standardu. Zastosowanie „MAClite” uniemożliwiłoby współpracę urządzeń GTR z urządzeniami TR pracującymi na małych szybkościach 4 i 16 Mb/s.

Format ramki dla GTR pozostaje nie zmieniony w stosunku do zwykłych ramek TR, przez co GTR dziedziczy wszystkie dobre cechy sieci TR (np. priorytety, maksymalny rozmiar ramki dużo większy niż dla sieci Ethernet, wykorzystanie zwielokrotnionych połączeń dzięki routingowi źródłowemu) [18].

GTR wspiera standardy IEEE 802.1p oraz IEEE 802.1Q. Standard 802.1Q umożliwia transport ramek ethernetowych przez łącza GTR.


4.5 Sprzęt HSTR dostępny na rynku


W swojej ofercie tylko trzy firmy posiadają karty sieciowe HSTR: IBM, Madge oraz Olicom (którego cały sprzęt TR przeszedł na własność Madge).

Przełączniki bądź moduły do przełączników z portami HSTR wyprodukowały tylko firmy Olicom i Madge. IBM zdecydował się nie wprowadzać uplinków HSTR do swoich urządzeń8.

Przełączniki Madge pozwalają na zagregowanie połączeń HSTR, co umożliwia zwiększenie dostępnego między dwoma przełącznikami pasma do 400 Mb/s. Żadna firma nie oferuje kart sieciowych HSTR z wieloma portami, które pozwoliłyby na agregację kilku łączy w połączeniu serwer-przełącznik. Nie istnieje także żaden router, który wyposażony by był w interfejs HSTR, przez co niemożliwe staje się stworzenie szkieletu HSTR pomiędzy kilkoma fizycznymi lokalizacjami.

Żaden producent nie oferuje jakichkolwiek urządzeń Gigabit TR – nie istnieją ani karty sieciowe ani moduły do przełączników. Przełączniki firmy Madge umożliwiają przesyłanie ramek TR z szybkościami Gigabit, ale jest to realizowane przez moduły z portami Gigabit Ethernet (1000BaseSX) oparte na standardzie IEEE 802.3z. Następuje więc enkapsulacja danych do ramek ethernetowych.


Po wprowadzeniu do swojej oferty urządzeń HSTR przez Madge część firm postanowiła rozbudować swoje sieci TR wykorzystując HSTR. We wrześniu 2001 r. rozbudowy takiej dokonała „Membrana GmbH” – wiodący na rynku wytwórca sprzętu medycznego oraz ZOO w San Diego. W grudniu 2001 r. podobnie postąpił „Premium Allied Tool” – wiodący międzynarodowy wytwórca precyzyjnych komponentów metalowych.

5Definicje wirtualnych sieci lokalnych


Pojęcie wirtualnych sieci lokalnych (ang. VLAN – Virtual LAN) nie znalazło do tej pory (czerwiec 2002 r.) oficjalnej, uniwersalnej definicji. Interpretacji jest wiele, najczęściej zależnie od producenta sprzętu implementującego sieci wirtualne. Istnieje standard IEEE 802.1Q specyfikujący to pojęcie, jednak złożoność prezentowanej w nim definicji nie jest adekwatna do dużo bardziej funkcjonalnych, działających implementacji. Poniżej przedstawione zostały wybrane definicje spotykane w literaturze.

5.1Definicja według książki „Sieci LAN, MAN i WAN - protokoły komunikacyjne” autorstwa J. Woźniaka i K. Nowickiego [2]


Wirtualna sieć lokalna to grupa stacji znajdujących się w różnych segmentach sieci, które mogą się ze sobą komunikować tak, jakby były w jednej wspólnej sieci lokalnej (odpowiednik domeny rozgłoszeniowej) niezależnie od ich fizycznej lokalizacji. Logiczne grupowanie stacji, niezależnie od ich fizycznej lokalizacji stało się możliwe po zastosowaniu w sieciach lokalnych technologii przełączania (przełączniki LAN). Komunikacja pomiędzy sieciami wirtualnymi może następować jedynie z wykorzystaniem urządzeń do kierowania ruchem na poziomie warstwy 3 modelu OSI (np. routerów). Istnieje kilka metod realizacji sieci wirtualnych różniących się między sobą sposobem definiowania przynależności stacji końcowych do poszczególnych sieci wirtualnych. Wśród nich możemy wyróżnić trzy główne rozwiązania oparte na grupowaniu: portów (port grouping), adresów MAC (MAC address grouping), bądź adresów warstwy 3 modelu OSI (Layer 3 Based VLANs).

5.2Definicja według książki „Leksykon teleinformatyka” autorstwa A. Urbanka [19]


VLAN (Virtual Local Area Network) - wirtualna sieć LAN (inaczej logiczna LAN) umożliwiająca logiczne grupowanie stacji roboczych, niezależnie od tego, gdzie są one fizycznie zainstalowane w sieci. Administrator sieci może podzielić całą sieć fizyczną na szereg elementów logicznych, nie zważając na to, w jakim segmencie sieci są zainstalowane różne stanowiska pracy. Umożliwia to łatwe skalowanie sieci, instalację wszystkich serwerów w jednym pomieszczeniu, skuteczne zarządzanie przepływnością poszczególnych odcinków sieci LAN i kontrolę przepływu informacji między wirtualnymi segmentami sieci. Istnieje wiele funkcjonujących modeli sieci wirtualnych opartych na: segmentach wirtualnych, podsieci wirtualnej, adresacji MAC, liście adresowej IP, ściśle ustalonych regułach oraz jako sieć samodefiniowalna. Formaty ramek używane przez sieci LAN, procedury zarządzania takimi sieciami oraz metody tworzenia grup logicznych wg różnych kluczy definiuje standard IEEE 802.q.


Pobieranie 0.53 Mb.

1   ...   8   9   10   11   12   13   14   15   ...   26




©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna